<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های mroveissi</title><link>https://virgool.ir/feed/@mroveissi</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 16:28:15</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>mroveissi</title><link>https://virgool.ir/@mroveissi</link></image><item><title>از من به همچو من</title><link>https://virgool.ir/@mroveissi/از-من-به-تو-که-چون-منی-xdk4fk6zyl3b</link><description>سلام امیدوارم هرجایی هستی حال دلت خوب باشه. حس کردم شاید نشه یا نخوای  یا امکانش نباشه که مجدد صحبت کنیم. این چند روز اما ذهن من درگیر تو بود. درگیر  شباهت هایی که به من داشتی یا خصوصیت هایی که منحصر به خودت بود. شاید فکر کنی موضوع اینقدر هم مهم نیست و این چقدر بیکاره این همه می نویسه. اما دوست داشتم این چند پاراگراف رو برات بنویسم.  قطعا من مرجع مناسبی برای راهنمایی یا مشاوره نیستم اما خب دوست داشتم تحلیل یا پیشنهادهای خودم رو به تو بنویسم. کاملا غیر رسمی و با تاکید بر اینکه پشت این حرفا صرفا تجربه های شخصی خودم هست نه مدارج یا مستندات علمی.  من تورو به چند بخش یا قدرت یا معیار تقسیم می کنم و جداگانه در مورد هر کدوم چند جمله میگم. پیشاپیش ببخش که ادبیات محاوره ای رو برای نوشتن انتخاب کردم. اگه تو هم عین من یک ادم قدرت طلب باشی حتما پیشنهاد  می کنم یک کوچولو وقت بزاری و اینهارو بخونی. احساسات اگه یک وقتایی حس می کنی باید از خودت بپرسی چرا یکی رو اصلا باید دوست داشت و دقیقا دو ساعت بعد عاشقشی بدون تو بیشتر از اینکه احساساتی باشی هیجانی هستی. دقیقا چیزی که من هستم. ادمها خیلی وقت ها برای ما حس نیستن بلکه شکل هیجانی هستن که عین موج دریا بالا و پایین داره.  گاهی برای لحظه ای کنارشون بودن بیتابیم و یک وقتایی هزارتا بهونه میاریم که حرف نزنیم باهاشون. شاید تجربه کرده باشی و شنیده باشی که به ما میگن عین دو شخصیتی ها هستیم. یک لحظاتی داغیم و یک لحظه هایی یخ. من کاری به این بخش های ناراحت کنندش ندارم و دلم میخواد از مزیت هاش بگمما ادم های بی پروایی هستیم در نشون دادن احساساتمون. برامون مهم نیست به کی یا چی یا در چه شرایطی قراره حرفمون رو بزنیم. اگه یکم شرایط محیا باشه  بدون در نظر گرفتن تمام ممنوعیت ها حرفمون رو میزنیم. تنها چیزی که شاید بتونه جلومون رو بگیره ترس از قضاوت شدنه. شاید جلوی دیگران خیلی متعهد نشون بدیم خودمون رو ولی به شکل شگفت انگیزی دلمون میخواد از تعهد هایی که خودمون داریم یکم پامون رو جلوتر بزاریم. این بی پروایی توی ما باعث شده در ارتباط گرفتن با دیگران قدرت شگفت انگیزی داشته باشیم. میتونیم در یک لحظه ی مناسب به حدی احساس منتشر کنیم که مخاطبمون توش غرق بشه. میتونیم ارتباط عاطفی ایجاد کنیم و میتونیم در نهایت روی مخاطب تاثیر گذار باشیم. توی  حالت تجاری بهترین گزینه هستیم برای اینکه تیم تحت رهبری خودمون رو به هیجان بیاریم و پمپ احساس از یک شرایط رکود به انرژی حداکثری برسونیم. ما میتونیم کانون توجه باشیم چون با هیجان زیادمون احساسات ادمهارو تحریک می کنیم و توجه همه رو جلب می کنیم و در نهایت یک حس خوب بین خودمون و مخاطب ایجاد می کنیم. اینا به تو این امکان رو میده که بتونی یک جلسه ی کاری برای گرفتن یک قرارداد رو با شوری که به وجود میاری به بهترین شکل مدیریت و هدایت کنی یا اینکه بتونی توی یک محیطی که مثلا جامعه هدفت برای کسب و کار هست رابط هایی پیدا کنی که برای تو یا به نفع تو فعالیت کنن. پس اگه دنبال قدرت باشی حداقل بدون خیلی راحت تر از دیگران می تونی ادمهای مورد نظرت رو متقاعد کنی که به نفع تو فعالیت کنن. گفت و گوتو خیلی خوب بلدی بازی کلامی راه بندازی. شاید هنوز دقت نکرده باشی بهش ولی یک طوری شطرنج وار صحبت می کنی که بعد هر جملت مخاطبت جوابی رو بده که دلت میخواد. بازی کلامی اینه که در عین حال که حرفی رو نمیزنی میدونی مخاطبت با نتیجه هایی که از حرف زدن تو میگیره در ناخودآگاهش کاملا متوجه میشه چی میخوای ازش و پاسخت رو میده. این خیلی خیلی خیلی خفنه. این باعث میشه بتونی به شرایط یک جلسه یا به مغز ادمها مسلط باشی برای اینکه یک گفت و گو رو کاملا به سمت مطلوب خودت هدایت کنی. اگه درست دارم میگم و در خودت این قدرت رو دیدی سعی کن حتما بعضی ادمهای نزدیک خودت رو از این فضا خارج کنی. سعی نکن مسلط باشی به همه اما دقیقا جایی که احساس می کنی لازمه برات سعی کن ازش استفاده کنی که نتیجه بگیری. این بازی کلامی یک جاهایی احتمالا بهت اعتماد به نفس خوبی میده و  احتمالا یک وقتایی که حال گرفته داشتی سعی کردی یک گفت و گویی رو با یکی راه بندازی تا بتونی یک حس خوب از این مسلط شدنت به  ادمها به دست بیاری. ولی برای ما مهمتر از اعتماد به نفس اون قدرتمون توی مسلط شدن به ادمهاس. منظور از تسلط نیت منفی  یا سواستفاده از ادمها نیست ها. بیشتر منظور اینه که اونا راحت ترن باما و در نتیجه چون در مقابل ما جبهه نمیگیرن راحت تر باهاشون اکی میشیم. من پیشنهاد می کنم حتما بهش فکر کنی و سعی کنی این نوع گفت و گوهارو به جای مکالمات روزمره توی شرایط کاری استفاده کنی.یک سری تکنیک هم توش هست که اگه فرصت بشه اونهارو هم  برات مینویسم بعدا و میفرستم که حتما باهاشون آشنا بشیخشم ما اصولا ارومیم اما یک وقتایی یوهو خشمگین میشیم. اینقدر خشمگین که اگه توی یک بحث باشیم قطعا با عصبانیت کنترل نشده باعث میشیم دیگران حتی واقعیت رو در مورد ما نبینن و در نهایت ما بازنده به نظر بیایم. اینم البته به همون ماجرای احساسمون بر میگرده که اینقدر هیجانیه که غیر قابل کنترل میشه برامون. من پیشنهاد می کنم سعی کنی هیچ وقت ادمهای دیگه خشم تورو نبینن. یک ادم قدرتمند نفوذ ناپذیره. ادمها اگه تورو خشمگین کنن متوجه میشن تو کجا نقطه ضعف داری و از همون نقطه تضعیفت می کنن. دعوا و بحث شاید اسیب زننده ترین حمله به ما باشه. ما شاید ساعت ها بعد یک بحث همچنان توی ذهنمون ادامش میدیم و برای ما از درونمون تموم نمیشه. من خیلی سعی می کنم از بحث دوری کنم. سعی می کنم فرار کنم ازش. خیلی باخت دادم روش. حس می کنم ادمهای قدرتمند هم به اندازه ی ما ناراحت میشن اما بلدن خروجی خودشون رو کنترل کنن. متاسفانه من یا ما یک وقتایی توی بحث کردن هیجانی میشیم و یک ادعاهایی که می کنیم و بعدش همش میخوایم با لجبازی ادعامون رو اثبات کنیم. کلی انرژی از دست میره و نتیجه نداره. حالا توی بحثای دوستانه مهم نیست ولی توی موقعیت های کاری می تونه به شدت به اعتبار و آینده ضربه بزنه.  وابستگی ها....دیگه خوابم گرفته بقیش رو فردا می نویسم برات :-)  </description><category>mroveissi</category><author>mroveissi</author><pubDate>Tue, 14 Jul 2020 04:01:32 +0430</pubDate></item></channel></rss>