https://virgool.ir/feed/@mrmicroactionfa2026-11-12 06:19:51https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@mrmicroactionhttps://virgool.ir/@mrmicroaction/گزارش-۳-fzgzoewlsqwqدیشب دانشگاه نبودم که بتونم برم سالن مطالعه. وقتی هم رسیدم خونه یکی دو ساعت حرف زدم با خانواده و شام خوردم بعدش هم چون سرم درد می‌کرد ساعت ۸ شب خوابیدم. همچین خواب که نه. چون خوابم سبکه زیاد بیدار می‌شم از خواب. صبح هم ساعت ۸ از خواب بیدار شدم. من نمی‌دونم چمه که این مشکلم با خوابم حل نمی‌شه. در طول روز شاید کلی وقت توی تخت باشم اما خواب مفیدم شاید مثلا ۲ ساعت باشه. ممکنه به خاطر تغذیه‌ی کم و نامناسبم توی خوابگاه باشه. نمی‌دونم. ولی من خواب رو برای خودم خیلی بزرگش می‌کنم. من به این امید می‌خوابم که انرژی داشته باشم به کارام برسم. در حالی که می‌خوابم و تازه کلم بنگ میشه و سرم درد می‌گیره و به کارام نمی‌رسم. یا اینکه از اینکه خیلی خوابم میاد به کارام نمی‌رسم. موقعی هم که به خواب فکر می‌کنم هر چی تئوری و خونده و نخونده و محمدرضا شعبانعلی و متمم و همه چیز رو یادم می‌ره. و می‌گیرم می‌خوابم. البته بی‌انصافی هم نباشه. همش تقصیر من نیست. یه بخش زیادیش هم به خاطر اینه که توی خوابگاه زندگی می‌کنم و آسایش ندارم. هم به خاطر سبک بودن بیش از حد خوابم و هم به خاطر رعایت نکردن به اصطلاح دوستانم. اما تمام این‌ها به خاطر تصمیماتی بوده که خودم گرفتم. اینکه عصر بخوابم یا نخوابم دیگه انتخاب منه. اینکه انقدر خواب رو برای خودم مهم می‌دونم انتخاب منه.جالبه روز‌هایی که کمتر می‌خوابم حتی سر حال‌تر هم هستم. می‌دونی نشاط توم نیست. ورزش نمی‌کنم. شیطون نیستم.ولی می‌دونم که می‌تونه درست بشه. چون وقتایی رو دیدم که تونستم ۴۰ ساعت پشت سر هم نخوابم. یا وقتایی بوده که شب تا صبح پای لپ‌تاپ نشستم و کار کردم. از نظر تونستن می‌تونم. ولی هنوز مغزم خواب‌الوده. نگرش خواب‌الود دارم. هر چند امروز با اینکه خوابم می‌اومد دیگه نخوابیدم.نمی‌دونم چه میکرواکشنی برای خوابم انجام بدم. دیگه هم نمی‌خوام یه قانونی بذارم و بهش عمل نکنم که عزت نفسم آسیب ببینه.الآن به ذهنم رسید که یعنی توی دو تا قانون قبلی زیاده روی کردم؟یعنی قدم‌هام خیلی گنده بوده؟نمی‌دونم. الان به ذهنم رسید غیر از اینکه میام اینجا و گزارش می‌دم یه جایی هم به صورت کتبی درصد موفقیتم رو ثبت کنم. هم باعث میشه که هر روزم ثبت بشه و سیر پیشرفتم رو ببینم. هم باعث میشه که هر روزی که به برنامه‌ام عمل می‌کنم تو آخر روز تشویق بشم و هر روزی که برنامه‌ رو انجام نمی‌دم هم یه تلنگری بهم بخوره.فعلاآقای میکرواکشنآقای میکرواکشنThu, 20 Dec 2018 15:49:55 +0330https://virgool.ir/@mrmicroaction/گزارش-۲-yqceqvjxijctامشب متاسفانه نه کتاب یادگیری رو تا این ساعت خوندم نه اینکه ملت عشق خوندم (البته این یکی عمدی بود) و نه اینکه فرندز دیدم. اما خب اومدم سالن مطالعه‌ی پایین. یه ذره متمم خوندم. یه ذره چت کردم. و یه کمی هم نوشتم.و خب گزارش امشب رو هم به تعویق ننداختم و الآن دارم می‌نویسم.شب بخیرآقای میکرواکشنآقای میکرواکشنWed, 19 Dec 2018 01:45:50 +0330https://virgool.ir/@mrmicroaction/گزارش-۱-ihuefppnpyiqقرار بود که هر روز یک گزارش بنویسم. اما دیروز و پریروز ننوشتم. سه روز پیش یه برنامه ریختم و خب فکر می‌کنم حدود ۶۰ درصد انجامش دادم. به غیر از آخر شب که رفتم خوابگاه و دیگه باز موندم. پریروز سرم خیلی درد می‌کرد و توی خوابگاه خوابیدم تا ساعت ۸ و نیم و اینا. بعدشم که یه تماس ضروری داشتم و حدودا یک ساعت و نیم در حال مکالمه بودم تا شد ۱۱ تقریبا. بعدش چند صفحه کتاب و باز موندن در اتاق و مسخره بازی و چرت گفتن. دیروز رفتم سالن مطالعه‌ای که باید می‌رفتم. روز اول هم رفته بودم ولی پریروز نرفتم. خلاصه دیشب رفتم سالن مطالعه. یه ده دیقه توی کتابی که می‌خواستم ازش سوال در بیارم و ازش یادبگیرم گشت و گذار زدم. اما بعدش دیگه نشستم به چت کردن تا ساعت ۱۰ و بعدش هم خوابگاه. خوبیش این بود که لاقل رفتم سالن مطالعه و تازه اونجا هم که رفتم یه کاری رو شروع کردم. بعدش اومدم خوابگاه. به مسخره بازی و چرت گفتن. بعدش حدودا یه ساعت کتاب ملت عشق رو خوندم. و بعدش دوباره تا خود ساعت ۲ و نیم نصف شب گذشت به چرت گفتن. خیلی برای خودم هم عجیبه. می‌رم که تو اتاق اصلا اونجا انگار نه انگار که من کار دارم. هدف دارم. برنامه ریختم. دیگه موندگار میشم و من هم میشم یکی از جنس بچه‌های اتاق. با اینکه توی اتاق شاید خیلی مسخره بازی‌ها و رفتار‌ها و اخلاق‌هایی باشه که با من سازگار نباشه. ولی می‌مونم. و خیلی از اوقات توی اتاق از خودم فاصله می‌گیرم و می‌شم یکی مثل بقیه. آهان راستی دو روز قبل برنامه هم نریختم. ولی خب برای امروز تا یادم نرفته بریزم.۱- ساعت حدودا ۵ تا ۹ شب که بیرونم.۲- ساعت ۹ تا ۱۰ کتاب یادگیری رو می‌خونم.۳- ساعت ۹:۱۵ تا ۱۰ یه فسمت فرندز می‌بینم.۴- ۱۰:۳۰ تا ۱۱ ملت عشق می‌خونم.۵- ۱۱ تا ۱۲ هم آزادم( یا ویرگول یا اینکه به کارای دیگم برسم)فعلاآقای میکرواکشنآقای میکرواکشنTue, 18 Dec 2018 17:07:57 +0330https://virgool.ir/@mrmicroaction/موندن-توی-خوابگاه-ivks7nmuyzwaیکی از بزرگترین معضلات من اینه که وقتی تو خوابگاه میام تو اتاق دیگه موندگار می‌شم و مثل بقیه می‌شینم چرت و پرت می‌گم و یهو به خودم میام و می‌بینم که شده ساعت ۱۲ شب و خوابم هم میاد و باید بخوابم. نمی‌دونم چرا اینطوری‌ام. نمی‌دونم هدفم برام شفاف نیست و توش دو دلم؟ نمی‌دونم چون برنامه‌ریزی روزانه ندارم این اتفاق می‌افته؟ یا اینکه ترس از شکست دارم؟واقعا دیگه این قضیه فلجم کرده. یعنی هر شب حدودا ۴-۵ ساعت وقتی رو که می‌تونم برم بشینم توی سالن مطالعه درس بخونم رو توی اتاق می‌گذرونم با چرت گفتن. حرفایی که واقعا برام فایده‌ای که نداره هیچ تازه باعث میشه از نظر اخلاقی هم از چیزی که دوست دارم فاصله بگیرم. یعنی باور کنید من برم بشینم سالن مطالعه فیلم ببینم یا چت کنم برام مفید‌تر و بهتره. تازه اونجا مورد تمسخر قرار نمیگیرم و ارزش‌هام هم حفظ میشه. نه اینکه هی هر چی حرف قبلا زدم یا هر مسئله‌ای قبلا اتفاق افتاده به روم آورده بشه و اذیت بشم.احساس می‌کنم یه قانونی باید برای خودم بذار مبنی بر اینکه تحت هر شرایطی از یه ساعتی تا یه ساعت خاصی توی اتاق نباشم و توی سالن مطالعه باشم. طوری که زده نشم. حالا فعلا مهم هم نیست که توی اون ساعت توی سالن مطالعه به چه کاری مشغول میشم. اما توی اتاق نمونم. یه ذره هم در برابر حرفای بقیه و سوالاتشون مقاومت داشته باشم و تحت هر شرایطی پاشم از اون اتاق بیام بیرون. یه جای ثابت برای درس خوندن داشته باشم. شاید بهتر باشه که برم سالن مطالعه‌ی وسط دانشگاه. اونطوری دیگه وقتی رفتم رفتم. وسوسه نمی‌شم هی برگردم به اتاق.می‌دونی بار‌‌ها این تصمیم رو گرفتم اما یه مدت می‌رم بعد میگم خب من که دیگه الان درس می‌خونم بذار برم همون سالن مطالعه‌ی خوابگاه. بعد دیگه نمی‌رم سالن مطالعه‌ی وسط دانشگاه و پام رو که می‌ذارم دم خوابگاه میگم خب برم توی اتاق لباس راحتی بپوشم و بیام پایین. باز رفتن به اتاق همانا رو موندن هم همانا.از الآن تا شروع امتحاناتم حدود ۲۰ روز وقت دارم. تجربه ثابت کرده که من جنبه‌ی اومدن به خوابگاه رو ندارم. یعنی می‌دونی هنوز عادت به تلاش نکردم. وقتی عادت به تلاش داشته باشی دیگه جا برات مهم نیست. اما اولای کار به یه سری چیزا مثل مکان مطالعه و شرایط مطالعه باید پاینبند باشی. از اونجایی که دائم وسوسه میشم که نظرم رو تغییر بدم و احساس می‌کنم که دیگه من الآن خوب شدم و می‌تونم توی خوابگاه هم درس بخونم، دیگه باید یه قانونی وضع کنم و بگم که حتی اگه در دو سال آینده به این نتیجه رسیدم که اشتباه هم هست دست ازش بر نمی‌دارم. یعنی تا وقتی که توی این دانشگاه هستم شب‌ها از ساعت ۸ شب تا ۱۱ من توی سالن مطالعه وسط دانشگاه یافت می‌شم. مگر اینکه خوابگاه نباشم یا اینکه سالن مطالعه بسته باشه.قانون۱: از الآن تا وقتی که توی این دانشگاه در حال تحصیل هستم، از ساعت ۸ تا ۱۱ شب میرم سالن مطالعه وسط دانشگاه. تنها در صورتی این قانون نقض میشه که یا من دانشگاه نباشم یا اینکه سالن مطالعه بسته باشه .حتی اگه به این نتیجه رسیدم که اینکار اشتباه هم هستم انجامش میدم. تا پایان تحصیل.مسئله‌ی بعدی مسئله‌ی هدف‌دار تلاش کردنه. یعنی تلاش‌ها یه خطی داشته باشند. از یه جایی آغاز بشن و من بدونم که دارم به کجا می‌رم و اصلا به کجا می‌خوام برسم. نه اینه هر وقتی همینطور بی‌هدف یه چیزی بخونم. می‌خوام شروع کنم هر روز برنامه ریزی داشته باشم. اما فعلا با معیار موفقیت حداقلی ۱۰ درصد. یعنی من اگه برای ۵ ساعت از روزم برنامه‌ریزی کردم در صورتی که به نیم ساعت از کل اون برنامه ریزی پایبند بودم در واقع از خودم رضایت دارم و برای الآنم کافیه. این مقدار روز به روز بیشتر میشه تا در نهایت مثلا به ۸۰ درصد برسه. چون که کلا زمان ما دست خودمون نیست و گاها اتفاقاتی می‌افته که کل قضیه برنامه ریزی رو به باد میده. برای اینکار نیازه که از انجام نشدن برنامه‌هام خسته نشم و مداومت داشته باشم توی این کار.پس این کار رو هم انجام میدم و تبدیل میشه به یکی از قوانین زندگیم.قانون۲: هر روز وقتی بیدار میشم برای ۵ ساعت پایانی روزم برنامه‌ ریزی می‌کنم. در صورتی که به ۱۰ درصد از کل برنامه‌ام پایبند بوده باشم در واقع فعلا می‌تونم بگم که از خودم راضی هستم.فعلا قانون دیگه‌ای اضافه نمی‌کنم. هر روز به مدت دو هفته میام و گزارش عملکردم رو بر اساس این دو قانون اینجا می‌نویسم.راستی! میکرواکشن های امروزم اینا بودند که اولا قرار بود پول از بانک بگیرم و این کار رو به دقیقه‌ی ۹۰ موکول نکردم و تا چشمم به یه بانک افتاد این کار رو کردم. ثانیا خونه‌ی مادربزرگ نرفتم و مصلحت رو بر احساسات ترجیح دادم. چون تعادل مسخر‌ه‌ترین دروغی هست که به ما گفته شده.پی نوشت: لطفا اگر کامنتی می‌ذارید درباره‌ی درست یا اشتباه بودن کارم مطلبی ننویسید. اما خوشحال میشم از تجربیاتتون بدونم.آقای میکرواکشنآقای میکرواکشنSat, 15 Dec 2018 00:40:37 +0330https://virgool.ir/@mrmicroaction/ارائه-روز-یکشنبه-ned0sq8d1nw6یکشنبه یه ارائه درباره‌ی تشخیص جنسیت در متن دارم. امروز حداقل مقاله‌ش رو دانلود کردم تا بعد بشینم بخونمش و روی اسلایدش کار کنم. این یه میکرواکشن حساب میشه برای من.برنامه‌مم برای فردا اینه :۱- صبح بیدار شم و بنویسم۲- یه لیست از جملاتی که هر روز باید بخونمشون، تهیه کنم.۳- یه کم روی پروژه‌ی کلدال وقت بذارم.آقای میکرواکشنآقای میکرواکشنFri, 14 Dec 2018 01:14:09 +0330https://virgool.ir/@mrmicroaction/این-وبلاگ-برای-چیه-pfshiwyojptaمن از وقتی به دنیا اومدم تا الآن که ۲۱ دارم همیشه دقیقه نودی بودم. هیچ استثنایی هم به ذهنم نمی‌رسه. از اونجایی که آدم بی‌خیالی هم نیستم این قضیه باعث میشه که چون به dead line نمی‌رسم استرسی بشم و حالم خیلی بد بشه. تصمیم گرفتم شروع کنم یه سری میکرواکشن انجام بدم و بیام اینجا درباره‌شون بنویسم. اینجا دوست دارم فقط برای درمان پشت گوشی اندازی بنویسم. من خودم الان توی پشت گوش‌ اندازی استادم. الآن شروع می‌کنم و سعی می‌کنم اگر چیزی هم یاد گرفتم اینجا بنویسم.ممکنه این اولای کار اکثر مطالبم ناله و شکوه از پشت و گوش اندازی باشه. اما برام ثابت شده که بعد از یه مدت این نوشتن‌ها اثر خودش رو داره.آقای میکرواکشنآقای میکرواکشنThu, 13 Dec 2018 23:37:32 +0330