https://virgool.ir/feed/@mrmansouri13fa2026-11-11 09:08:08https://files.virgool.ir/upload/users/283721/avatar/GIsVfT.pnghttps://virgool.ir/@mrmansouri13https://virgool.ir/@mrmansouri13/بیان-تصمیمات-طراحی-قسمت-۳-طراحی-جلسه-oxdqe2hfnmc0مقدمهطراحی جلسه ۴ مرحله کلی داره: فهمیدن، گوش دادن، جواب دادن و پیگیری کردنطراحی جلسه مثل طراحی یه فلو برای تکمیل یک تسکه. هر چی شلوغ تر باشه گزینه ها بیشتر باشه یا مانع بذاریم جلوشون براشون سخت تره که اون تسک رو انجام بدن، پس تا جایی که میتونیم باید موارد اضافی رو حذف کنیم تا ذهنش باز باشه و فقط روی مسئله اصلی جلسه که حمایت از تصمیمات ماست تمرکز کنن.ممکنه با ماکاپ قدیمی، نامفوم بودن هدف یا حتی اینکه هنوز ذهنشون درگیر جلسه قبلیه تمرکز نداشته باشن. هدف فقط داشتن یه جلسه نیست هدف داشتن یه جلسه مفید با ارزش و موفقه. پس جلسه ما هم باید قابل استفاده باشه.این فصل به این نگاه میکنه که چطور زمینه مناسب رو فراهم کنیم، برای حافظه بهینه اش کنیم، مواردی که باعث حواس پرتی میشن رو حذف کنیم، چیزی که ذی‌نفعان میگن رو پیش بینی کنیم و افرادی رو در جلسه بیاریم که میتونن کمکمون کنن. پس هدف طراحی جلسه ایه که بار ذهنی برای ذی نفعان، تیم و خودمون رو کم کنه.فراهم کردن زمینهباید زمینه جلسه رو آماده کنی؛ یعنی اول جلسه بگی هدفت از جلسه چیه، اینکه کجای فرآیند هستی و انتظار چه فیدبک‌هایی رو داری. خیلی از مدیرانی که میان تو جلسه، کلی جلسه و موضوع دیگه هم تو ذهنشون هست و سخته که سویچ کنن به این موضوع.چه کارهایی میتونیم انجام بدیم:هدف جلسه رو مشخص کنیم: چیزی که قبلا روش توافق کردیم، ممکنه بهبود یک متریک باشه یا ممکنه یه فیچر یا خروجی کار باشه. حتی ممکنه جوابت به سوال «چه مشکلی رو قراره حل کنه» باشه.یه خلاصه از آخرین جلسه ای که باهاشون داشتیم بگیم: در حد چند جمله صحبت ها و تصمیمات جلسه قبل رو یادآوری کن.یه تایم لاین بهشون نشون بدیم: بگو تو مرحله ریسرچی تو وایرفریمی یا رسیدی به پروتوتایپ روی تایم لاین نشون بدی خیلی بهتره.بگیم چه فیدبکی لازم داریم: مثلا میگی روی لیوت کلی نظر بدید و مفاهیم برای جملات و رنگ‌ها الان زوده.و در نهایت دوباره هدف جلسه رو بگیم: دوباره هدف رو بگو خیلی مهمه که همه هم صفحه باشن روی مسئله‌ای که داریم حل می‌کنیم. اگه هدف رو فراموش کنیم، مکالماتی که داریم به سادگی از مسیر منحرف میشن.اسم گذاشتن برای جلسه: وقتی داری جلسه رو می‌سازی یه اسم خوب هم براش بذاری خیلی به مشخص کردن زمینه جلسه کمک می‌کنه. اسم کلی نذار اسمی بذار که نشون بده جلسه در مورد چیه. خیلی از کلمات مثل بازبینی، دمو، فیدبک یا گفت‌و‌گو، غیر ضروری ان مثل خود «جلسه» که تو اسم جلسه آوردنش حشوه.بهینه کردن برای حافظهجلسه خوب در ذهن می‌مونه؛ باید بدونی مغز چطور کار می‌کنه تا بدونی جلسه رو چطور برگزار کنی که تو ذهن ذی‌نفعا بمونه. یه سری نکات رو میشه رعایت کرد: مثلا بهتره جلسه رو به قسمت های کوچک تر بشکونی و تکه تکه باشه که ذهن مخاطب خسته نشه. سعی کن این قسمت‌های مختلف رو هم از هم متمایز کنی ممکنه در حد تغییر رنگ اسلاید باشه یا حتی اینکه وسطش پذیرایی داشته باشی یا اینکه یه دقیقه خودت استراحت کنی یه جوری مشخص کن که این بخش تموم شده قراره بری بخش بعدی. چیزی که تکرار بشه بهتر تو ذهن میمونه. این رو در بازاریابی و تبلیغات خیلی استفاده میکنند. ببین میخوای از این جلسه چی یادشون بمونه سعی کن حداقل ۳ بار در طول جلسه تکرارش کنی. سوپرایز هم المان مهمیه و اگه کسی چیزی رو ببینه که انتظار نداشته بیشتر تو ذهنش میمونه. البته یه مقدار سخته در فضای حرفه‌ای آدما رو سوپرایز کنی. ممکنه یه جوک بگی یا یه عکس از یه حیوون بانمک کنار یه نمودار بذاری. چالش اصلی این تکنیک اینه که نباید خودش باعث حواس پرتی بشه. پس تعادل لازم رو باید پیدا کرد. استفاده از رسانه‌های مختلف: هر کسی یه جوری میفهمه یکی با دیدن، یکی با شنیدن، یکی با تکرار کردن صحبت‌هات، یکی با خوندن از روی کاغذ. باید ببینی برای هر کسی چه روشی بهتر جواب میده.حذف حواس‌پرتی‌هااینکه تمرکز جلسه حفظ بشه خیلی حیاتیه. یه چیزی در مورد طراحی وجود داره که نسبت به بقیه حوزه‌ها خیلی راحت میشه از بحث اصلی منحرف شد. برای همین کاری که میشه کرد حذف همه حواس‌پرتی‌هاست. چیزی که برای تو مهم نبوده و الان نمیخواستی روش تمرکز کنی یهو برای یه نفر مهم میشه و کلی باید براش توضیح بدی.اتفاقی که میفته اینه که بسته به اینکه در چه مرحله‌ای از طراحی باشیم خیلی از موارد رو با کمترین هزینه انجام می‌دیم چرا چون این نقطه ای نیست که ارزش وقت گذاشتن داشته باشه. برای مثال طراحی رو انجام دادی ولی هنوز محتوا نداری یه متنی نوشتی یهو یکی میگه این چیه نوشتی. یا مثلا یه عکسی گذاشتی برای یه محصول که می‌تونست عکس بهتری باشه. یه نفر ممکنه با تراز نبودن المان ها مشکل داشته باشه یا یه نفر ممکنه از اینکه از آیکون خوبی استفاده نشده ناراضی باشه.چالش اینه که حذف این حواس پرتی‌ها لازمه‌اش اینه که طراح زمان بیشتری بذاره؛ ولی مساله اینه اگه قرار باشه هر بار این مسائل رو توضیح بدی در نهایت زمان بیشتری از همه گرفته میشه. اتفاق دیگه ای که میفته اینه که ممکنه خیلی از مشکلات اساسی شناسایی نشن چون همش درگیر صحبت در مورد مشکلات سطحی بودیم و جایی می‌رسیم به مشکلات اساسی که خیلی دیره.باید آدم‌ها رو بشناسی و بدونی چیا باعث حواس پرتیشون میشه. حتی وقتی براشون توضیح میدی باز می‌بینی که دوباره میرن سراغ اون موضوعات. حواس پرتی باید فقط یه بار اتفاق بیفته اگه بار دوم رفتی جلسه و همون نوع حواس‌پرتی پیش اومد داری اشتباه انجامش میدی. زمان بذار تا حواس‌پرتی ها رو پیدا کنی و حذفشون کنی که بتونی روی مسائل مهم تمرکز کنی.پیش‌بینی کردن واکنش‌هابر اساس چیزی که از همکارات میدونی می‌تونی واکنششون رو پیش بینی کنی. وقتی طرز فکر اون آدم و ارزش‌هایی که داره رو بدونی میشه حدس بزنی چه نظری میده. اکثر آدم‌ها قابل پیش‌بینی ان یعنی اغلب اوقات یه مسئله توجهشون رو جلب می‌کنه و به چیزای یکسانی واکنش نشون میدن.مدیری که در مورد رنگ ازت پرسیده احتمالا بازم میپرسه، کسی که حواسش به نرخ تبدیل بوده احتمالا باز در موردش میپرسه کسی که در مورد جایگاه دکمه در صفحه پرسیده باز می‌پرسه کسی که در مورد اثر تصمیماتت روی فروش و پشتیبانی پرسیده باز می‌پرسه.مثل وقتی که داری یه نرم افزار طراحی میکنی فلو‌های مختلف طراحی می‌کنی باید برای جلسه هم فلو طراحی کنی که ایده‌هات رو قراره چطور نمایش بدی. جوری باید ارائه بدی که منطبق باشه با نیازهاشون.برای هر آدم باید بپرسی که چی براش بیشترین اهمیت رو داره؟ اهداف شخصیشون برای این طراحی چیه؟ همین الان چه چیزایی رو میدونم که میخوان یا نمیخوان؟ اگه نمیتونی حدس بزنی مستقیم ازشون بپرس. بگو برات مهمه که در زمان افراد صرفه جویی شه برای همین میخوای بدونی که چیا براش مهمه و نظراتش چطور میتونه کمکت کنهنوشتن مخالفت‌هاپیش بینی کن هر کسی ممکنه چه مخالفت‌هایی بکنه و جواب‌های مناسبی برای هر کدوم آماده کن و تمرین کن که اگه این سوال پرسیده شد بتونی جواب بدی.ساخت جایگزین‌هاخیلی پیش میاد که ما طرح‌های مختلفی می‌سازیم ولی طرحی که به نظرمون بهتره رو نگه می‌داریم. طرح‌هایی که خوب نیستن رو هم نگه‌دار و بگو این گزینه‌ها هم بود و به این دلایل این طرح بهتره. اگه نمی‌تونیم از طرحمون دفاع کنیم دو حالت داره: یا در ارتباطاتمون با ذی‌نفع خوب نیستیم و نمیتونیم دلیل تصمیمات رو خوب بیان کنیم یا اینکه هنوز به خوبی نیاز‌هاشون رو نمی‌شناسیم که طرحی بزنیم که نیازشون رو کامل رفع کنه. باید همیشه آدما رو قانع کنی که چرا طراحی ای که کردی بهترینه این تنها راهیه که می‌تونی حمایت بلندمدتشون رو به دست بیاری.آماده کردن داده و نتایج تحقیقاگر داده‌ای داری آماده کن ولی همزمان با ارائه‌ات نمایش نده اول طرح خودت رو نمایش بده و دلایلت رو بگو بعد اگه کسی مخالفت کرد یا بدبینانه به طراحیت واکنش نشون داد ازش استفاده کن. اگه از اول با داده وارد شی راه تعامل رو می‌بندی: «اگه داده این رو میگه که خب پس همین کار رو باید بکنیم.» از اون طرف هم بعضیا کل داده رو زیر سوال می‌برن به خاطر روشی که استفاده شده یا مثلا اندازه نمونه.خلاصه وقتی با ذی‌نفعان کار میکنی کارت اینه که یاد بگیری چی اونا رو به وجد میاره، چی براشون مهمه و با برنامه‌ریزی بیای که چطور در لحظه جواب بدی. همه کار‌هایی که گفته شد مثل نوشتن واکنش‌های احتمالی، آوردن جایگزین، یا داده قسمت‌های مهمی از این فرایند هستند. نمیشه هر بار به شکل بی نقص انجامش داد ولی باعث میشه آماده باشی. خیلی وقتا همین که بدونی انتظار چه چیزی رو در جلسه باید داشته باشی باعث میشه در بیان تصمیماتت خیلی بهتر باشی.ساخت شبکه حمایتییکی از بهترین کارهایی که می‌تونی انجام بدی که مطمئن شی ذی‌نفعان ازت حمایت می‌کنند اینه که افراد دیگه‌ای در جلسه از تصمیماتت حمایت کنند این جوری وقتی تصمیم نهایی هم قراره گرفته شه می‌تونن موثر باشن.بعضی از افراد رو مستقیم باهاشون کار کردی؛ طراح‌های دیگه ای بودن که در مورد اون مسئله باهاشون مشورت کردی یا برنامه نویس یا شغل دیگه ای داشتن که باهاشون صحبت کردی و دلایلت رو گفتی اینا اگه تو جلسه باشن می‌تونن کمک کنن و همون چیزی رو که ازت شنیدن و ممکنه تو در لحظه یادت نیاد رو در جلسه بگن. می‌تونی قبل جلسه هم بهشون بگی که ممکنه به کمکشون نیاز پیدا کنی. ممکنه حتی این کمک غیرمستقیم باشه مثلا یه نکته ای رو نگی سوال خوبی بپرسه و تو اون نکته رو اضافه کنی یا از یه زاویه دیگه حرفت رو تایید کنه.حمایت رو قبل از جلسه باید به دست بیاری قبلش با آدما صحبت کن نظرشون رو بپرس دلایلت رو بگو. وقتی آدم‌ها در جمع قرار می‌گیرن که مدیر یا آدم پر نفوذتر نظر مخالفی داره خیلی مایل نیستن طرف تو رو بگیرن ولی وقتی از قبل مسئله رو باهاشون مطرح کردی شرایط فرق می‌کنه. البته این روابط خوب رو از قبل باید ساخته باشی نه اینکه قبل جلسه فقط بری و حمایتشون رو بخوای. اگه موضوعی هست که فکر می‌کنی با چالش مواجه میشه از قبل بهشون بگو که پشتیبانی لازم داری. ممکنه افرادی هم باشن که تو تیم تو نباشن ولی مشتاق اون پروژه هستن اونا رو هم در جریان بذار و بگو این موضوع ممکنه زیر سوال بره و بگو چطور میتونن کمکت کنن هر داده و منطقی که بهشون کمک می‌کنه رو هم در اختیارشون قرار بده.بعضی از آدما هم ممکنه بعد جلسه بگن که خیلی خوششون اومده و اگه جایی تونستن خوشحال میشن کمک کنن. یا اینکه مثلا میگن اگه میشه از قبل با من هماهنگ کن که موقع جلسه یک صدا باشیم. این حمایت افراد ازت می‌تونه یه جو توافق ایجاد کنه. نشون میده می‌دونی در مورد چی صحبت می‌کنی چون آدما باهات موافقن. باعث میشه فقط خودت صحبت نکنی چون خیلی از افراد دیگه حاضر در جلسه این کار رو برات انجام میدن. برای یه مدیر خیلی سخته وقتی تعداد زیادی متخصص دارن باهات موافقت می‌کنن با همه مخالفت کنه.تمرین کردنهمه این نکاتی که گفته شد رو باید تمرین کنی. البته با توجه به اهمیت هر جلسه زمان تمرین فرق میکنه. ولی خوبه که عادت تمرین کردن رو داشته باشی.درست کردن لیستیه لیست درست کن از نکاتی که قراره در جلسه گفته شه. برای جلسه می‌تونی این لیست رو پرینت بگیری و در اختیار شرکت‌کنندگان در جلسه قرار بدی. در کل خوبه که یک لیستی داشته باشی که هر لحظه هر چیزی یادت اومد رو بتونی بهش اضافه کنی ممکنه وسط کار روی یه پروژه همکارت یه نکته ای رو بگه. ممکنه موقع خرید یه چیزی یادت بیاد. یا ممکنه قبل خواب ببینی حواست به یه چیزی نبوده. میشه گفت درست کردن لیست ساده‌ترین نوع آماده شدن برای جلسه است.تمرین کردن با صدای بلندهر چی تمرینت به شرایط جلسه واقعی نزدیک‌تر باشه بهتره. کل چیزایی که قراره بگی رو بگو، سوالات احتمالی رو از خودت بپرس، جواب احتمالی آدم‌ها رو هم بده. اینکه کلماتت رو بشنوی مهمه، خیلی فرق هست بین چیزی که میگی و چیزی که تو سرته. ممکنه ببینی داری چیزایی رو میگی که کمک کننده نیستن یا تکراری ان.هر چی بیشتر تمرین کنی ذهنت آزادتر میشه و می‌تونه روی لحظه تمرکز کنه. بعضی وقتا این تمرین کردن باعث میشه دلیل تصمیماتی که به شکل آگاهانه بهشون فکر نکردی رو هم متوجه بشی.از هر فرصتی می‌تونی استفاده کنی، وقتی داری تو شرکت قدم میزنی، وقتی تو ماشینی، وقتی داری پیاده روی میکنی وقتی منتظر پروازی. بقیه ممکنه فکر کنن دیوونه ای ولی تمرین‌ کردن تنها راهیه که وجود داره.تمرین کردن با صدای بلند به کلماتت معنی میده، باعث میشه تو ذهنت بمونه. تمرین کردن برای جلسه، تست کاربرد پذیری شیوا بودنه: همه چیز رو بررسی میکنی و مطمئن میشی همون طوری که باید کار میکنه. اگه مشکلی داشت تغییرش میدی.آماده کردن بقیهقبل از شروع جلسه با اون افراد شبکه حمایتیت یه صحبت کوتاه داشته باش و لیست مطالب رو براشون بگو و تاکید کن چه مواردی اهمیت دارن. ازشون بخواه که در نقاط مشخصی تایید کنن که مطلبی جا نمونده. در حد ۵ دقیقه ۱۰ دقیقه قبل جلسه این صحبت کوتاه رو داشته باشی کافیه.دلیل همه این کارها چیه؟اینه که بار ذهنی ذی‌نفعان و خودت کم بشه. همون طور که برای کاربردپذیری طرح‌هات تلاش می‌کنی جلسه هم فرصت‌هایی برای تصحیح مواردی که آدم‌ها می‌بینند، بهبود فلوی مکالمات و تست فرضیاتمون قبل از اینکه شروع بشه داره. وقتی ذی‌نفعان ظرفیت ذهنی لازم برای تمرکز روی تصمیمات مهم رو دارن احتمال اینکه مکالمات سازنده و در راستای بهبود تجربه کاربر داشته باشیم به مراتب بیشتره. وقتی خودمون ظرفیت ذهنی آزاد بیشتری داشته باشیم که لازم نباشه دستور جلسه رو یادآوری کنه میتونیم روی شیوا بودن و پاسخ دادن به فیدبک‌ها تمرکز کنیم.اگه دیدی جلسه دقیقا مطابق انتظارت پیش رفت نشونه خوبیه که تکالیفت رو خوب انجام دادی و آماده توضیح تصمیمات طراحیت هستی. اجازه بده که اعتمادت رو در لحظه بسازه چون اعتماد به نفس باعث میشه شیواتر باشی و اجازه میده بهتر فیدبک رو بشنوی.محمدرضا منصوریمحمدرضا منصوریTue, 09 Apr 2024 10:58:25 +0330https://virgool.ir/@mrmansouri13/استارتاپ-گیمیا-p4excibm4udnاواخر سال 1398 دنبال یه موضوع بودیم برای پروژه کارشناسی، خیلیا پروژه های فنی انتخاب میکردن ولی چون رشته ما آی تی بود گفتن که میتونیم روی یه استارتاپ به عنوان پروژه کارشناسی کار کنیم. یه مدتی بود که با بوردگیم آشنا شده بودیم و خیلی تفریح جذابی بود برامون جوری که تقریبن دو ماهی بود که هر آخر هفته می‌رفتیم بیرون بوردگیم بازی می‌کردیم. گفتیم که این خیلی تفریح جذابیه و صنعت رو به رشدی به نظر می‌رسه شاید موضوع خوبی باشه که بتونیم روش کار کنیم. یعنی یه بازار گوشه مناسب به نظر می‌رسه که می‌شه واردش شد و بعد هم به شکل جدی تر وارد صنعت بازی و سرگرمی شد. بوردگیم خیلی جذاب بود برای ما شاید یه چیزی شبیه لینوکس و اوپن سورس برای بعضی از افراد که وقتی باهاش آشنا می‌شن میخوان همه رو بیارن تو این جامعه. بوردگیم تو ایران که تفریح خیلی خاصی پیدا نمی‌شد یه دنیای جدید بود. قبل بوردگیم شاید تفریح معمولی که می‌شد با دوستا انجام داد گیم‌نت رفتن بود ولی بوردگیم خیلی متفاوت بود تجربه لمس فیزیکی قطعات بازی چیز جدیدی بود. خلاصه که ما خیلی عاشق بوردگیم شده بودیم.تحقیقاتمون رو شروع کردیم ببینیم بوردگیم کجای مسیره می‌تونه رشد کنه یا رشدش رو کرده. خواستیم یه دید اولیه از این جامعه به دست بیاریم. دیدیم یه تعدادی کافه‌گیم هست که شاید بهترین جا برای آشنا شدن افراد با بازی‌ها باشه. یه تعداد فروشگاه بوردگیم هست و یه سری آدم هم هستن که boardgame evangelist میشه گفت بهشون. یعنی مثل خود ما که عاشق بوردگیم بودیم اونا خیلی وقت قبل تر عاشق بوردگیم شده بودن و می‌خواستن گسترشش بدن. آموزش می‌ذاشتن و در مورد بوردگیم می‌گفتن بعضی وقتا ایونت برگزار می‌کردن.ما تو اون مقطع فکر کردیم که شناخته شدن بوردگیم خیلی به کافه گیم‌ها بستگی داره یعنی اگه تعداد کافه‌گیم‌ها زیاد باشه آدمای بیشتری با بوردگیم آشنا هستن. گفتیم طرف یه بار باید بازی کنه که بعد بره بازی بخره و نقطه‌ای که می‌تونیم روش دست بذاریم برای رشد بوردگیم معرفی کافه‌گیم‌ها می‌تونه باشه. گزینه‌ی دیگه این بود که روی فروش بوردگیم تمرکز کنیم فروشگاه‌ها رو با هم مقایسه کنیم و کارهایی از این قبیل. گزینه بعدی هم این بود که روی معرفی خود بازی‌ها تمرکز کنیم ولی گفتیم چون هنوز بوردگیم خیلی جا نیفتاده خود بازی ها اهمیت زیادی ندارن.برای پیدا کردن کافه‌گیم‌ها اول با سرچ کردن تو گوگل رفتیم جلو ولی به نتیجه نرسیدیم (شاید 10 درصد کافه‌گیم‌ها با سرچ کردن تو گوگل پیدا می‌شدن). یه مقدار بررسی کردیم و دیدیم که بهترین جایی که می‌تونیم این کامیونیتی بوردگیم رو کشف کنیم اینستاگرامه. همون تعداد کافه‌گیمی که با سرچ پیدا کرده بودیم رو تو اینستاگرام فالو کردیم و بعد با پیشنهاد های خود اینستاگرام کم کم تا حد زیادی از این جامعه رو کشف کردیم. از کافه‌گیم تا فروشگاه‌های اینستاگرامی تا منتقدهای بوردگیم و سازنده‌ها تعداد زیادی پیج رو فالو کردیم و فکر می‌کنم حدود 120 کافه‌گیم پیدا شد که البته اکثر این کافه گیم‌ها در تهران بودند.با این اطلاعاتی که داشتیم نسخه اول گیمیا رو طراحی کردیم. تو این نسخه همون طور که می‌بینید تمرکز روی کافه‌گیم‌ها بود اینکه بتونیم به مردم نزدیک ترین کافه‌گیم رو معرفی کنیم و این طوری کافه‌ها مشتری‌های بیشتری بگیرن و بوردگیم رشد کنه. برای پلن درآمدی هم چیزی که تو ذهنمون بود این بود که بعضی کافه‌ها بتونن تبلیغ کنن و خودشون رو بالاتر نشون بدن.چند هفته‌ای از شروع کارمون که گذشته بود (شروع کار منظورم انتخاب موضوع پروژه اس) کرونا اومد. اولش که می‌گفتیم چیز خاصی نیست ما کار خودمون رو پیش می‌بریم. شرایط بدتر شد با وعده تو فصل گرما کرونا از بین میره گفتیم باشه ما یه فرصتی داریم تا روی محصولمون کار کنیم و بعد اواخر بهار کرونا رفته منتشرش می‌کنیم. یه بازنگری کردیم گفتیم با این شرایط چه اتفاقی میفته؟ گفتیم احتمال زیاد آدما بعد این همه تو خونه نشستن خسته شدن و از تفریحات این مدلی استقبال می‌کنن می‌تونن با هم معاشرت کنن از اون طرف هم کافه‌گیم‌ها کلی ضرر کردن این مدت دنبال یه راهی ان که سریع بتونن مشتری جذب کنن. گفتیم با این شرایط احتمال زیاد ایونت گذاشتن بهتر از اینه که منتظر مشتری های عادی باشی و خوبه که ما به جای تمرکز روی کافه‌گیم‌ها روی نمایش رویدادها به کاربرا تمرکز کنیم. مورد دیگه ای هم که وجود داشت این بود که ما با بررسی کلمات کلیدی در گوگل ترندز دیدیم که به نظر معروفیت مافیا از بوردگیم خیلی بیشتره ولی اتفاقی که میفته اکثر ایونت‌های مافیا در کافه‌گیم‌ها برگزار می‌شن. پس گفتیم شاید آدما با دیدن ایونت‌ها حالا چه بوردگیم چه مافیا اگه تو محیط کافه‌گیم قرار بگیرن احتمال آشنا شدنشون با بوردگیم زیاده و از طرفی هم به نظر ما بوردگیم، مافیا، اتاق فرار، بازی های نقش آفرینی و ... همه جزو بازی‌ها محسوب می‌شن و می‌تونن در حوزه کاری ما قرار بگیرن.خلاصه با این مفروضات نسخه دوم گیمیا رو طراحی کردیمدر این نسخه به جای نرم افزار موبایل از بستر وب استفاده کردیم برای اینکه فکر کردیم کاربرهایی که هدف ما هستند در استورها دنبال نرم افزار برای کافه‌گیم نمی‌گردن احتمالن دنبال تفریح هستن و در گوگل سرچ می‌کنن پس بهتره که اولین محصول ما مبتنی بر وب باشه. از طرفی هم کاربران موبایل بیشتر هستند پس mobile first طراحی کردیم.در محصول طراحی شده کاربران می‌تونستند از ایونت‌ها با خبر شن و اگه ایونتی بود که ما ازش خبر نداشتیم با استفاده از فرمی که برای کاربرا طراحی کرده بودیم می‌تونستن به ما اطلاع بدن.کافه‌گیم‌ها هم با نرم افزاری که براشون طراحی کرده بودیم می‌تونستند ایونت تعریف کنند.برای بررسی ایده چند مصاحبه با کافه‌گیم‌ها ترتیب دادیم و از مشکلاتشون پرسیدیم.در مورد ایونت‌ها کافه‌ها از بیشتر دیده شدن استقبال کردند ولی گفتند یکی از مشکلاتی که دارند اینه که بعضی افراد خرابکار در ایونت‌ها حاضر می‌شن و با بد اخلاقی یا کارهای ناشایست ایونت رو به هم می‌ریزند و باعث تجربه بدی برای شرکت کنندگان در ایونت می‌شن و اگه سامانه ای باشه که افراد با ثبت نام در اون شناسایی بشن و در صورت تخلف همه کافه‌ها هم از اون مطلع بشن و از ورودشون جلوگیری کنن براشون خیلی با ارزشه.با گرفتن این بازخورد از کافه‌داران کمی محصول رو اصلاح کردیم و روی مدیریت مشتریان بیشتر تمرکز کردیم.در این نسخه کافه‌داران می‌تونستند لیست مشتریان رو ببینند و در صورت تخلف مشتری را جریمه کنند. همچنین مشتری میتونست به جای دیدن اطلاعات تماس کل فرایند پرداخت رو به شکل آنلاین انجام بده.پس از اعمال تغییرات و نشان دادن محصول به کافه داران این بار برخورد متفاوتی دیدیم، کافه‌داران گفتند که استفاده از چنین پلتفرمی باعث به دست آوردن مشتری نمی‌شود و ممکن است مشتری‌های فعلی آن‌ها هم از دست برود و به کافه‌های رقیب بروند.بعد از این اتفاق ما خیلی ناامید شدیم چون حدود 9 ماه زمان گذاشته بودیم و شرایط کرونا بهتر نشده بود از سمت کافه‌ها هم بازخورد مثبتی نگرفته بودیم. (یکی از ویژگی های گیمیا این بود که پلتفرم دو سویه بود و ما ابتدا روی کافه‌گیم‌ها تمرکز کرده بودیم نه کاربران.) به دلیل ریسک‌های زیاد و برنامه‌های متفاوت اعضای گروه تصمیم گرفتیم که گیمیا را ادامه ندهیم و شاید گیمیا در یک خواب زمستانی برود تا عادی شدن شرایط و مهیا شدن شرایط برای این گونه تفریح‌ها. برنامه‌هایی مثل تولید محتوا هم وجود داشت ولی به نظر خیلی کار منطقی ای نمی امد.در این مدت محمدمهدی که یکی از اعضای گیمیاست سایت گیمیا رو بازنویسی کرد و برخی از مشکلات که در نسخه قبلی داشتیم برطرف شد ولی به سمت گرفتن داده از کافه‌ها نرفتیم.این اواخر من برای تکمیل پورتفولیو خواستم پروژه هایی که داشتم را مستند کنم و پروژه گیمیا به چشمم خورد که مدتی بود خاک می‌خورد. به نظرم ایده جالبی بود و طراحی‌های قدیمی ام را که دیدم ناراحت شدم که طراحی ضعیفی برای این ایده انجام شده بود و هم برای تکمیل پورتفولیو هم ادای دین به این پروژه تصمیم گرفتم که گیما رو بازطراحی کنم.برای دیدن بازطراحی به بیهنس مراجعه کنید.محمدرضا منصوریمحمدرضا منصوریMon, 28 Mar 2022 17:00:15 +0430https://virgool.ir/@mrmansouri13/کتاب-خودباوری-در-خلاقیت-oxifrak7l8pwپیشاپیش از مشکلات نگارشی و غلط های املایی موجود عذر میخوام. این چیزا رو برای خودم مینویسم ولی این یکی رو گفتم شاید به درد بقیه هم بخوره گفتم منتشرش کنم.در ضمن اگه افزونه RTL برای نوشن دارید میتونید اینجا هم بخونیدش. ممکنه تو کپی کردن بعضی جمله ها اینجا به هم وصل شده باشه و خراب شده باشه فرصت نکردم درستش کنم.فصل 6جستجو: از وظیفه تا علاقهتقریبن همیشه این چالش هست که کاری رو انتخاب کنی که بهش علاقه داری یا کاری که درامد خوبی داره خیلی موقعی های وسوسه کننده هستن که حقوق عالی ای دارن ولی حس میکنی خیلی بهش علاقه نداری از طرفی هم میتونی علاقه تو دنبال کنی ولی درامد نداشتن ریسک دارهتجربه نویسنده های کتاب رو میگه که بهشون موقعیت های خیلی خوبی پیشنهاد شده بود به یکی کاری پیشنهاد شده بود که 3 برابر درامد فعلیش بود و یه هفته ذهنش رو درگیر کرده بود ولی در نهایت دید کارش رو دوست داره و اون پیشنهاد رو رد کردبعضیا کار رو انجام میدن تا به آخر هفته برسن ولی بعضیا حتی بدون حقوقم حاضرن کارشون رو انجام بدن تفاوت اینهمشکل اینه پول رو میشه سنجید ولی احساس رضایت و دوست داشتن خیلی قابل سنجش نیست مساله ای که هست وقتی درامد از یه حدی بیشتر میشه دیگه با رضایت نسبتی نداره حالا بعضیا درامد کمی دارن خب نمیتونن برن دنبال علاقه شون ولی چرا خیلی از آدما شغلی رو دارن که دوستش ندارن؟تله به نظر خوب می آید ولی احساس بدی ایجاد میکندخیلی شغلا هست که از بیرون وقتی آدما بهش نگاه میکنن میگن خب خوبه که شغل خوبی داری خوش به حالت ولی ممکنه تو از وضعیتت راضی نباشه شغل چیزی که تو میخوای رو بهت نده شغله فقط یه چیزیه که بتونی به بقیه در موردش بگی و احساس افتخار کنیخیلیا شغلشون رو همین طوری انتخاب کردن و زندگیشون رو ادامه دادن چیزی که به نظر عاقلانه میومده رو انجام دادن نه چیزی که دوست داشتن رو و تهش به نارضایتی شغلی رسیدنیه چیزی داریم به اسم تله "نفرین شایستگی ها" یعنی کارت رو خوب انجام میدی ولی ازش لذت نمیبری و چون خوب انجامش میدی بقیه نمیذارن ازش خارج شیطرف تحلیل گر مسائل مالی بوده ولی خب خوشش نمیومده شرکت بهش میگه برو یه MBA بخون وقتی میره دانشگاه این کلاس های IDEO رو شرکت میکنه و بعد مسیر شغلیش رو عوض میکنه هزینه دانشگاه رو به شرکت میده و تو IDEO میشه مسئول برنامه های مدیران ارشد همینجایه ویژگی آدمی که از کارش لذت میبره اینه که نمیگه سر کارم میگه شرکتم یا دانشگاهم یا تو آزمایشگاهم این طوری جواب میدهخسته در بوئینگیکی از نویسنده ها (دیوید کلی) تو بوئینگ کار میکرده باز از همون کارایی که بقیه به نظرشون خیلی عالیه ولی خودت لذت نمیبریمیگه احساسم این بود که بین یه سری مهندس گیر افتادم میگه: مهم ترین کار من طراحی چراغ "دستشویی اشغال است" بود از توانایی هاش مثل انجام کاری تیمی نمیتونسته استفاده کنه و حس میکرده این کار تو مسیر شغلیش نیستبدتر از اون چیزی که این ازش بدش میومده آرزوی خیلیای دیگه بوده و حس میکرده جای یه آدم مشتاق رو گرفته خلاصه از این کار میاد بیرون تا به آدم مناسب تری برسه این موقعیتپس بین عشق برای کار و بار سنگین وظیفه برای انجام کاری که دوستش نداری تفاوت وجود دارهخلاصه باید از این تله در اومد ممکنه کار درآمد و جایگاه اجتماعی خوبی داشته باشه ولی اگه حس خوبی نمیده ازش بیا بیرون کاری پیدا کن که با مهارت و علاقه ها و ارزش هات هماهنگ باشهکار، مسیر شغلی یا موقعیت برای انجام وظیفهسه مدل دیدگاه نسبت به شغل داریم1. کار: وقتی کاری رو انجام میدی که وظیفه اس برات فقط میخوای انجام شه تا حقوقت رو بدن میخوای به آخر هفته برسی //اینجا برای پول کار رو میکنی2. مسیر شغلی: تو این حالت همیشه دنبال ترفیعی، دنبال ارتقا و پیشرفتی، مدام کار میکنی تا سمت بهتری بگیری حقوق بیشتری بگیری دفتر بزرگتری داشته باشی //اینجا به دنبال قدرتی هستی که کار بهت میده خلاصه خود کاره مهم نیست مقامشه که برات مهمه3. رضایت از انجام خود کار: کار رو به هدف دیگه ای انجام نمیدی خودش برات جذابه. این رضایت شخصی رو داره معمولن یه هدف بزرگتری رو هم دنبال میکنی با انجام این کار. خیلی وقتا به ارزش یا هدفی بزرگتر از خودت هم خدمت میکنیهمسر نویسنده کتاب (تام کلی) مهماندار هواپیماس ولی این کار خیلی براش با ارزشه براش تو دسته سوم قرار میگیره خودش رو یه پرستار میبینه روی آسمون و سعی داره خوشرو و خوش برخورد باشه با مسافرایا یکی از کسایی که تو کلاس های IDEO میومده کارش این بوده ایمنی وسایل ایمنی رو بررسی کنه مثلن ماشین چمن زن به یکی آسیب زده بوده این میرفته ببینه چی شده خیلی از کارش خوشش نمیومده چون همیشه بعد از حادثه میرسیده بعد تصمیم میگیره کارش رو عوض کنه و بره سمت طراحی و به تیم ها کمک کنه وسایلی بسازن که به افراد آسیب نزننبعضی وقتا از یه زاویه دیگه به زمینه کاریت نگاه کنی میتونی شغل مناسب رو پیدا کنییه بچه ای میبینه یه نوازنده ای ساکسیفون میزنه میگه خوش به حالت دیگه لازم نیست روزی چند ساعت تمرین کنی نوازنده هه چند لحظه بعد بهش میگه که نه این طور نیست وقتی حرفه ای میشی تمرینت تازه بیشتر هم میشهپس باید به کارت علاقه داشته باشی که بتونی زمان حرفه ای شدن هم براش وقت بذاری و برات عذاب آور نباشهاشتیاق خود را بیابیداسکات وودی یه دانشجوی دکترای بیوفیزیک بوده از این که کارش خیلی باریک و عمیق بوده راضی نبوده سعی میکرده فعالیت هایی رو انجام بده که یکم سطح بیشتری داشته باشه سمینار انگلیسی میرفته کلاس شنای گروهی میرفته اسم مدرسه طراحی اینا رو میشنوه و اونجا هم میرهآدم خجالتی ای بوده ولی خلاصه خیلی با این کلاسا حال میکنه خلاصه رویکرد های جدید رو امتحان میکنه و ترسش میریزه کارایی که مطمئن نبود نتیجه میده رو انجام میدهاسکات میگه خیلی از ما جرئت دنبال کردن ایده مون رو نداریم اگه فقط اقدام کنیم از 99 درصد مردم جلوتریمبرای مثال تو آزمایشگاهشون جلسات هفتگی بوده هر هفته یه نفر دو ساعت باید ارائه میداده اومد گفت به جای این بیایم بگیم هر روز یه نفر یه ارائه کوتاه بدهبعد میره کلاس Launchpad (همون کلاس سخته که قبلن گفتیم باید تو یه هفته مثلن محصول اولیه رو لانچ میکردن یا تا آخر دوره به محصول میرسیدن و شرکت رو ثبت میکردن) اینجا مشکلاتی که دوستاش برای استخدام داشتن رو میبینه و با صاحبای کسب و کار مصاحبه میکنه خلاصه میرسه به یه ایده ای که ابزاری باشه برای ارائه رزومه خاص به کارفرما هاخلاصه با این کلاس به خودباوری میرسه و دکترا ای که فقط یکی دو سال ازش مونده بوده رو رها میکنه و میره سمت ایده خودش و روی ایده اش کار میکنهاولش مادرش خیلی ناامید و نگران بود و میگفت تصمیم اشتباهی گرفته ولی بعد یه مدت وقتی میبینه پسرش چقدر شاد تره میفهمه که نه تصمیم درستی گرفته بودهاسکات میگه فکر میکردم این خسته کننده بودن ذات کاره ولی الان از کاری که میکنم لذت میبرم و مثل تفریح کردن میمونه برامالان شرکت Foundry Hiring رو دارهخیلی از آدما چون به کارشون علاقه ندارن از همه ظرفیت خودشون استفاده نمیکننوقتی کاری رو انجام بدی که دوست داری به مخزن بی انتهای انرژی میرسی برای پیدا کردن این کارا باید یادداشت کنی که چه زمانی احساس زنده بودن میکنی داری چه کاری میکنی با چه کسایی هستی؟بعد که یه زمینه ای پیدا کردی که فکر کردی دوستش داری هر روز تو اون زمینه یه کاری انجام بده تا سبد تجربیات خلاقانه ات تو اون زمینه رو گسترش بدینقطه شیرین زندگی خود را بیابیدجیم کالینز یه نویسنده ایه که کتاب های زیادی داره مثل از خوب به عالی یه سخنرانی داشته بدون اسلاید و تخته 3 تا دایره روی هوا میکشه میگه1. یکی از این دایره ها کاریه که بقیه حاضرن به خاطرش به شما پول بدن، چه کاریه که توش خوب هستید؟ اگه روی این کار تمرکز کنید احتمالن درامد خوبی پیدا میکنید ولی ممکنه رضایت نداشته باشید2. یکی از این دایره ها کاریه که دوست دارید انجام بدید بعضی مردم میگن کاری که دوست داری رو انجام بده پول خودش میاد الزامن این طور نیست ممکنه دوست داشته باشی شبا پیاده روی کنی خب این تو رو به پول نمیرسونه3. و دایره آخر کاریه که فکر میکنید برای انجام دادن اون به دنیا اومدید کاری که رضایت درونیتو تامین میکنهکار مناسب میشه اشتراک این 3 تااز کجا بفهمی چه کاری رضایت درونیت رو تامین میکنه یکی از راه هاش اینه ببینی به حالت flow میرسی حین انجام دادن اون کار یا نه یعنی انقد غرق کار بشی که دیگه زمان برات بی معنا باشهیه روش دیگه که جیم کالینز موقع تحصیلش استفاده میکرده یه دفترچه داشته در مورد هر چی تحقیق میکرده مینوشته مثلن یه حشره میگرفته یه هفته حرکاتشو ثبت میکردهبعد میاد اینو روی خودش اجرا میکنه چرا چون تو شرکت HP کار میکرده ولی از کارش راضی نبوده یه دفترچه مثل قدیما میگیره و مینویسه حشره ای به نام جیم بیشتر از یه سال عادتای خودشو ثبت میکنه آخر روز هم اتفاقات روز رو یادداشت میکرده هم کارایی که اون رو خوشحال یا ناراحت میکردنبعد یه سال اومد بررسی کرد دید وقتی با سیستم های پیچیده کار میکنه یا وقتی به بقیه درس میده حس خوبی داره برای همین تصمیم میگیره کارش بشه تدریس سیستم های پیچیده به بقیه خلاصه HP رو ترک میکنه تا یه کار توی دانشگاه پیدا کنه (پس ممکنه کسی خلاف مسیر مرسوم خروج از دانشگاه و رفتن دنبال کار بره)خلاصه جیم کالینز فرمول موفقیت خودش رو کشف کرد ولی میراث مهمش کمک به بقیه برای پیدا کردن فرمول موفقیت خودشون بودروز های خود را امتیاز دهی کنیدیکی از نویسنده های کتاب (دیوید کلی) سرطان داشته سال 2007 درمان میشه و میبینه یه شانس مجدد برای زندگی پیدا کرده میگه باید کیفیت روز هام رو ارتقا بدممیاد هر شب قبل خواب کارایی که اون روز کرده و نوسانات احساسیش تو اون روز رو بررسی میکنه و توی یه تقویم مینویسه بعد میره پیش روانشناسش تا ببینن چی کیفیت روزش رو کم و زیاد میکنهمیبینه وقتی تو استودیو خودش تنهاس حس خوبی داره یا وقتی به موسیقی گوش میده کیفیت روزش بیشتره خلاصه بررسی میکنه چه فعالیتایی حالشو بهتر میکنه و چه فعالیتایی حالشو بد میکنه سعی میکنه نقطه ثقل فعالیتاشو به سمتی ببره که ازشون لذت بیشتری میبرهخلاصه توصیه میکنه ما هم همین کار رو بکنیم حالا با هر ابزاری فعالیت ها و احساسات روزانه مون رو ثبت کنیم و کارایی که دوست داریم رو بیشتر توی برنامه مون بذاریمکارهای جانبی را امتحان کنیدعبارت انگلیسیش فکر میکنم side project باشه یعنی در کنار کار اصلیت آخر هفته ها کاری رو انجام بده که دوست داری اینجوری هم به علاقه ات رسیدی هم میتونه مسیر رو برای تغییر شغلت در آینده هموار کنه ممکنه حتی روی حل یه مشکل برای کار فعلیت کار کنی و بشه بخشی از وظایفت در آیندهمثلن ممکنه به ویرایش فیلم علاقه داشته باشی خب توی گزارش هایی که قراره بدی از این مهارت استفاده کن البته اون مفهوم نمونه اولیه و ساخت سریع محصول نباید فراموش بشه اینجا همخوبه که دوستا و همکارا در مورد علاقه هاشون با هم صحبت کنن و این تبادل اطلاعات اتفاق بیفتهخلاصه باید از محدوده امن بیرون اومد و بعضی چیزا رو امتحان کرد بالاخره تهش اینه که نشه خب نشه حداقل امتحانش کردی ممکنه تو شرکت بگن مهارت لازم رو نداری تو خارج از محدوده شغلیت انجامش بده و نشون بده تواناییش رو داریاز اون طرف ممکنه کاری که میکنی نتیجه بده بعضی کتاب ها مثل هنر نوآوری تو همین زمان های آخر هفته ها و آخر شب ها نوشته شدنپروژه MRI که اوایل کتاب مثال زده بود از همین دسته کارهای جانبی بود که شد کار اصلیش بعد یه مدتبعضی وقتا نیازی نیست شرکت فعلی رو ترک کنی، فقط اراده، انرژی و خوش بینی میخوای و باید زمان بذاری تا کار رو تبدیل کنی به یه تجربه لذت بخشجرئت پریدنخلاقیت یه عنصر دیگه هم نیاز داره به اسم جرئت پریدن اگه ازش استفاده نکنی به تدریج از بین میرهخیلیا میگن من میتونستم نویسنده خوبی بشم بازیگر خوبی بشم یا از این مسائل ولی ترس از شروع کردن باعث شده هیچ وقت به اون سمت نرن برداشتن قدمای کوچیک خیلی مهمهیه مدیری به اسم مونیکا کار خودشو با همین قدمای کوچیک شروع کرده اولش فکر میکرده سر کار باید خلاقیتش رو پنهان کنه بعد دیده نه چقدر کمک کننده اس از اون وقت دیگه دفترش شبیه استودیو طراحی شدهبه مشکلات بیشتر دقت میکرده سریع هر چیزی میدیده ثبت میکرده با آدما مصاحبه میکرده ایده پردازی میکرده خلاصه همه روش های تفکر طراحی. آدمی که هیچ اختراعی ثبت نکرده بوده یهو میبینه توی یه سال بیش از 10 تا اختراع ثبت کردهتغییر ایجاد کنیداگه میخوای تو زندگی خودت تغییری ایجاد کنی از مسئولیت صرف برسی به اشتیاق واقعی باید بدونی جایگاه الانت تنها انتخاب ممکن نیست. شکست هزینه امتحان چیزهای جدیده. شکست بد نیست اینکه چیز جدیدی رو امتحان نکنی بده.یه وکیلی بوده به اسم لورن خیلی تو مطالعه مورد ها خلاقیت به خرج میداده بقیه فقط دنبال نمره گرفتن بودن خب از روش های عادی استفاده میکردن مثلن این case که الان داریم مشابه قبلیش چی بوده به چه نتیجه ای رسیده چند درصد احتمال موفقیت داره پس اگه زیاد موفق بوده الانم همونه. ولی لورن دوست داشته به جزئیات توجه کنه ببینه زندگی شخصی و بک گراند متهم و شاکی چطور بوده و خیلی با جزئیات بیشتر بررسی کنه.یه پرونده ای بوده قطار زده بوده به یه نفر لورن وکیل این شده بوده میدونسته هم حقایق به نفع شرکت ریلی عه. میاد روش رو عوض میکنه و سعی میکنه که هیئت منصفه با کسی که آسیب دیده همدلی کنن و خودشونو جای اون بذارن و اون پرونده رو میبره خلاصه.یا معلمی بوده که بعد از شرکت توی کلاس های خلاقیت کلاس درس رو برای بچه ها مهیج تر میکنه. سعی میکنه چیزایی که درس میده کابرد داشته باشن. از مهارت ریاضی برای ساخت ماکت ها استفاده میکردن برای مثال.اگه تو موقعیت شغلی گیر افتادی که به نظر خوبه، ولی حس خوبی بهش نداری، فکر کن چه مرز مشترکی بین فرصت های شغلی و علایقت وجود داره. بگرد برو به همون سمتی که هم حس خوبی بهت میده هم به نظر خوبه.محمدرضا منصوریمحمدرضا منصوریTue, 02 Nov 2021 19:50:48 +0330https://virgool.ir/@mrmansouri13/شروع-نوشتن-pt6uh6baj9lhفکر نمیکردم بخوام نوشتن رو از بیست و چند سالگی شروع کنم همیشه تو ذهنم این کار برای بعد از بازنشستگی بود وقتی که هیچ کار دیگه ای از دستم برنیاد.یکی از کتاب هایی که خوندم (شاید ۱۲ ستون موفقیت بود درست یادم نیست) میگفت که همیشه متادیتا ها رو در مورد کار خودتون یاد بگیرید. (تعبیر من اینه به جز اینکه کار خودت رو درست انجام میدی ببینی چه کارایی تو اون حوزه ای که فعالیت میکنی انجام میشه.)من همیشه دوست داشتم که استارتاپ راه بندازم و یه چشمه جوشانی باشه اولش براش تلاش کنم و بعد چرخش راه بیفته نخوام تا آخر هلش بدم.اتفاقی لایو حسین کلهر با آرش سروری رو دیدم و تجربه جالبی بود برام، اینکه خلاصه زندگی یه آدم که معاصر خودته تو کشور خودت تو حوزه خودت رو بشنوی.از اون موقع دارم این لایو ها رو دنبال میکنم خیلی جذابه خلاصه زندگی یک نفر در یک ساعت، کسایی که خیلیاشون مشکل سربازی داشتن رو میبینی چطور باهاش مواجه شدن، کسایی که تو دو راهی مهاجرت و موندن بودن، کسایی که تحربه های مختلفی داشتن موفقیت، شکست، شرکت بزرگ، شرکت کوچیک، فعالیت تو دهه هشتاد، دهه نود و ...حجم زیادی از مطالب که به نظرم مطالب ارزشمندی هستن داره وارد مغزم میشه و هدر رفتنشون به خاطر مدل حافظه انسان داره اذیتم میکنه از طرفی هم شروع کردم به دیدن فیلم و کتاب هم قبل از این میخوندم فکر میکنم برداشت خودم از این ها رو باید جایی بنویسم.همیشه به این فکر میکنم که چه کاری تو دنیا هست که فقط من میتونم انجام بدم شاید هیچ کار، ولی چه کاری باعث میشه من بهترین خودم باشم چی؟ شاید بتونم به اون نزدیک بشم. امیدوارم با این کاری که دارم میکنم بهش برسم و شاید بقیه هم بتونن برسن.سعی میکنم از این به بعد هر روز در مورد چیزایی که یاد گرفتم بنویسم.محمدرضا منصوریمحمدرضا منصوریWed, 30 Sep 2020 03:55:52 +0330