https://virgool.ir/feed/@mrezaasghari.mraدانشجوی کارشناسی ارشد فناوری اطلاعات دانشگاه صنعتی امیرکبیرfa2026-11-11 17:06:59https://files.virgool.ir/upload/users/24353/avatar/rE05R9.pnghttps://virgool.ir/@mrezaasghari.mrahttps://virgool.ir/@mrezaasghari.mra/چشمانمان-به-دنبال-چیست-nce2zuzaoqquبی مقدمه اجازه میخواهم سوالی بپرسم ،مردمان شهرم چرا تا این حد به یکدیگر نگاه میکنند؟ در مترو و بی آر تی و اتوبوس و هرمکان دیگری ، مردمان شهرم تا عمیق ترین نقطه عنبیه و شبکیه چشم یکدیگر را در می­نوردند.اگر بگویم ماه هاست که در رابطه با این موضوع اندیشیده ام نامربوط نگفته ام. با بسیاری از اطرافیانم نیز این سوال را مطرح کرده ام که واقعا این رفتار اجتماعی که در عموم مردم رواج دارد و هر روز تکرار میشود ، ریشه در کجا دارد؟آیا با نگاه کردن سعی در قضاوت دیگران داریم؟آیا با نگاه هایمان بررسی میکنیم که حال و احوال دیگران چگونه است و جایگاه حدودی خودمان را پیدا کنیم؟این نگاه ها ریشه در یادگیری و تقلید دارند یا ریشه در قضاوت و جست و جوی نقصان؟مردی بر روی صندلی مترو نشسته است تا به محل کارش برود. دختری در اتوبوس ایستاده است تا به خانه اش بازگردد. چرا عده ای با چشمان خودشان وارد حریم آنها می­شوند؟جواب این سوال ها را نمیدانم و ریشه این نگاه ها را نمی­­شناسم.یادمان باشد که این انرژی چشم انسان است که شخصیت وی را نشان میدهد، این چشم است که میتوان میزان شجاعت یا ترس را از آن خواند.این چشم است که میتوان میزان صداقت یا ناخالصی را از آن فهمید.این انرژی چشم است که میتواند به انسان کاریزما دهد و یا او را بی ارزش جلوه دهد.این چشم است که میتواند آغاز گر عشق باشد.این چشم توست و هزاران سخن که در آن نهفته است. قدر انرژی چشمانمان را بدانیم و آن را ساده و پوچ معامله نکنیم.محمدرضا اصغریمحمدرضا اصغریMon, 06 Jan 2020 02:05:17 +0330https://virgool.ir/@mrezaasghari.mra/جای-بازخورد-در-جامعه-خالی-است-bwh0h80ra6br سناریو­های زیر را در نظر بگیر:الف - در پیاده رو در حال قدم زدنی، یک موتور از کنار تو عبور می­کند. از این مطمئنی که پیاده رو جای موتور نیست ، اما خوب حرفی نمیزنی و با اینکه او موجب آزار تو شده است ترجیح می­دهی ساکت بمانی.ب - در تاکسی در حال بازگشت به خانه­ ای ، مردی تمام راه را با صدای بلند در حال مکالمه با تلفن همراهش است. اما خوب تحمل میکنی و با اینکه آزار دیده ­ای اما باز ترجیح میدهی ساکت بمانی.در دو سناریو فوق حقوق من و تو توسط شخص دیگری نادیده گرفته شده است، اما به دلایلی مبهم (شاید ضعف و نبود اعتماد به نفس کافی) ترجیح می­دهیم سکوت کنیم، غافل از اینکه همین سکوت معنایی جز مهر تایید زدن بر کار آن شخص ندارد.چندی پیش عزیزی تجربه جالبی را برایم نقل کرد. او گفت که در شهر پاریس به اشتباه در سمت چپ پله برقی ایستاده بودم که بلافاصله خانمی به من تذکر داد که باید در سمت راست بایستم و سمت چپ را برای افرادی که عجله دارند، خالی نگه دارم.البته می­توان اینگونه نیز به مساله نگاه کرد که اصلاح این نوع از رفتارها و فرهنگ­ها در حیطه وظایف یک سیستم درست است، مثلا پلیس موتور سوارانی را که از پیاده رو عبور می­کنند راجریمه کند، اما باید توجه داشت که ما نیز در ضعیف یا غنی کردن فرهنگ جامعه­ مان نقش داریم و سکوت کردن هیچ کمکی به غنی کردن آن نکرده و نخواهد کرد.پس من­ بعد می­توانیم کمی دقیق تر شویم. از کنار بی ­نظمی ­ها و آزارهای اجتماعی ساده عبور نکنیم. بازخورد و تذکر دادن را تمرین کنیم، و آماده پذیرش آن نیز باشیم. در این میان مشاهده رفتار متقابل افراد نیز می ­تواند جالب باشد. شاید شخصی خطای خودش را بپذیرد و گرم رفتار کند درحالی که شخص دیگری رفتار نامحترمانه ای از خود نشان دهد. با این حال مطمئن باش هیچ یک از ما کاری را که اکثریت جامعه نمی ­پسندند را تکرار نخواهیم کرد.محمدرضا اصغریمحمدرضا اصغریFri, 01 Feb 2019 22:20:15 +0330https://virgool.ir/@mrezaasghari.mra/هیچیم-و-چیزی-کم-owqw16eqr4a7 صبح امروز به خیابان ها نگاه کردم ، هیچ چیز تغییر نکرده است ، ماشین ها و جمعیت مثل همیشه به راه افتاده اند. باز هم می گویم هیچ چیز تغییر نکرده است. خورشید امروز نیز از شرق طلوع کرده است. اما کمی دقت کافی است تا بفهمیم بسیار اند کسانی که دیروز حضور داشتند، اما امروز اولین صبح نبودنشان است. اولین صبحی که دیگر در دایره تجربه انسانی نمی گنجند.نمی دانم ما باید به حال آنها غبطه بخوریم یا آنها به حال ما ، اما مهم این است که بود و نبود من و تو موجب کوچکترین خللی در برنامه های این دنیا، نمی شود.آری؛ خورشید در نبود من و تو، همچنان از شرق سلام می کند و در غرب کور می شود. بادها به وزیدن ادامه خواهند داد، آب همچنان آب خواهد ماند. شنیدن این واژه ها میتواند سخت باشد؛ اینکه چرا در نبود من همه چیز سر جای خودش باقی خواهد ماند؟ اما بدان که خواه یا ناخواه، در همان صبح اول فراموش خواهی شد. چندی هم بگذرد، هیچ چیز از تو باقی نخواهد ماند. هیچ چیز!آنچنان غرق خاک و طبیعت خواهی شد که شاید روزی ، عناصری که عضوی از تو بوده اند ، در یک میوه، ظهور کنند.آنچنان در این طبیعت حل خواهی شد که شاید روزی ، ریشه های یک گیاه، عناصر جسم تو را برای خوراک آن روزش جذب کند.پس هم اینک نفس عمیقی بکش و بدان که در برابر قانون طبیعت هیچیم، هیچ تر از هیچ! نفس عمیقی بکش و خود را از پیچیدگی های این دنیا خلاص کن ، از منم منم هایی که دیگران درگیرش شده اند رها کن. زندگی ­ات را از نو تعریف کن! هم نوا شو با رفتار طبیعت. مطمئن باش بعد از من و تو خورشید نور خودش را از هیچ کس دریغ نمی کند! هیچیم و چیزی کم.... (#اخوان_ثالث)محمدرضا اصغریمحمدرضا اصغریMon, 17 Dec 2018 01:15:56 +0330https://virgool.ir/@mrezaasghari.mra/رشد-یا-مرگ-daagciq0kwnx فقط یک دسته از افراد را در زندگی خوشحال خواهی یافت، دسته ای که دایما رشد می کنند. جمله ای پرمغز از آنتونی رابینز مدرس و سخنران بزرگ آمریکایی که پیشنهاد می کنم بار دیگر آن را بخوانید. من واژه رشد در زبان فارسی را معادل با واژه expand در زبان انگلیسی می دانم. واژه expand را هر طور که ترجمه کنی باز در ترجمه آن کوتاهی کرده ای. اما با یک سناریو سعی در روشن تر کردن آن دارم. فرض کن دوست صمیمی خودت را که روزگاری ارتباط نزدیکی با وی داشتی را به یکباره می بینی، و چند ساعتی را به گپ و گفت با او می نشینی. اما بعد از چند دقیقه خواهی دید او خیلی فرق کرده است. در کلام و گفتار، در آهنگ و وزن جملات ، از آنچه که به آن اهمیت می داد و دیگر نمی دهد. از آنچه که به آن اهمیت نمی داد و اکنون اهمیت میدهد. از آنچه که میگفت و دیگر نمی گوید ، و از آنچه که میگوید و آنروز ها نمیگفت. همه این چیز ها را در دقایق ابتدایی خواهی فهمید. چند روز پیش یکی از دوستان چند سال پیش خود را دیدم. به راستی که او هیچ تفاوتی نکرده بود. تنها در زمان بچگی چهره اش معصومانه تر بود و آن روز چهره اش مردانه تر شده بود. در دنیای الگوریتم و برنامه نویسی توابع را بر اساس میزان رشد آن دسته بندی میکنند. برای مثال یک تابع دارای رشد خطی است و تابعی دیگر دارای رشد نمایی است. تفاوت این دو تابع در این است که اگر به تابعی که دارای رشد خطی است مقدار پنج را بدهی به تو مقدار پنج را بر میگرداند. اگر مقدار شش را بدهی ، در خروجی شش را خواهی دید. اما تابعی که رشد نمایی دارد ،مثلا تابع نمایی با پایه دو، با دریافت پنج ، خروجی سی و دو را خواهد ساخت و با ورودی شش ، به استقبال شصت و چهار باید بروی. (چه رشد وحشتناکی).اگر چند خط پیشین را با دقت خوانده باشی خواهی یافت که سعی در گفتن این جمله دارم که انسان های متفاوت ، میزان رشد متفاوت دارند. شاید یکی از دوستان من بسیار زبل است و هر روز با نرخ نمایی رشد میکند، و من با رشد خطی. به همین دلیل است که بعد از پنج سال دیگر نمی توانم با او ارتباط برقرار کنم چراکه او در این پنج سال به اندازه سی و دو سال رشد کرده است و من در این پنج سال فقط پنج سال رشد کرده ام. بحث من بسیار روشن بوده است. شاید کمی درگیر بازی کلمات شده باشی ، شاید هم نه! اما در یک جمع بندی ساده باید گفت که انسان های اطراف تو با نرخ های متفاوت رشد میکنند. هیچ انسانی در دنیا وجود ندارد که رشد نکند. تفاوت تنها در میزان نرخ رشد است. کسی که با نرخ بسیار کمی رشد میکند (مثل تابع لوگ استار) به مثابه کسی است که تنها تغییرات ظاهری را تجربه میکند. اما کسی که رشد نمایی دارد ، چند سال بعد باید به انتظار حقایق معنوی و فرا معنوی این دنیا بنشیند ، چراکه به اندازه ای expand را تجربه کرده است که آماده پذیرش این حقایق شده است. رشد یا مرگ، این چیزی بود که به آن اعتقاد داشته ام. (#فیل نایت_کفش باز)محمدرضا اصغریمحمدرضا اصغریSun, 16 Dec 2018 01:19:29 +0330