https://virgool.ir/feed/@mrahvarبدون برچسب نویسنده، گاهی مینویسم.fa2026-11-12 01:01:49https://files.virgool.ir/upload/users/25927/avatar/vNJql1.pnghttps://virgool.ir/@mrahvarhttps://virgool.ir/@mrahvar/آمار-بازدید-پست-های-من-در-سال-۹۹-rivfewtixg2vدر طول تاریخ از اعداد استفاده کردیم تا اغلب داد و ستد کنیم و آن‌چیزی که شمردنی است را بشماریم. برای هر عدد واحد درست کردیم تا عددهای زندگی قاطی نشوند و از اعداد، شفاف‌تر استفاده کنیم؛ مثلا وقتی می‌گوییم ده هزار تومان به پول اشاره داریم و وقتی می‌گوییم ده هزار بلیط به بلیط!روز به روز که در زندگی جلو‌تر رفتیم عددها فرقی نکردند ولی این واحدها بودند که زیاد شدند. واحد کریپتو، واحد اصله درخت، واحد فاصله و …«واحد» یک توافق عمومی است برای شمردن؛ تا همانطور که گفتم شمردن‌ها قاطی نشود. مشاهده افراد دارای ثروت (اجتماعی یا مالی) به من ثابت کرده اینکه چه چیزی را بشماریم از اینکه چطور بشماریم مهم‌تر است. هرکس با واحد خاصی مسائل زندگی را می‌شمارد. اینطور به نظرم آمده که مشخص کردن واحد یعنی مشخص کردن اینکه من در زندگی برای چه چیزهایی ارزش قائلم و می‌خواهم چه چیزهایی را در زندگی بشمارم. https://cdn.virgool.io/annual-report/1399/qykurvbqibzg-jThrt.mp4 اعدادی که بدون واحد ثبت کردمبه ویدیویی که ویرگول برایم ساخته که نگاه می‌کنم میبینم که در سال ۹۹، من در مجموع ۲,۸۹۵ کلمه در ویرگول نوشتم و منتشر کردم و مخاطبین، پست‌های من را ۱۲ مرتبه پسندیدند و ۱ بار هم نظر خود را روی پست‌های من به اشتراک گذاشتند. در سال ۹۹، ۱ نفر در ویرگول من را دنبال کردند تا پست‌های بعدیم را بخوانند. این اعداد نشان میدهند من کاری کرده‌ام. هرکدام به واحدی وصل هستند. از خودم می‌پرسم من کدام واحد را شمارش کرده‌ام؟ کدامیک از واحدهای بالا از همه برای من مهم‌تر است؟ ادامه ویدیو را می‌بینم.آمار از اثر بیرونی می‌گویندطبق آمار پست‌های من ۴,۹۳۷ بار خوانده شدند و ۳۱۳,۷۴۵ ثانیه صرف مطالعه آنها شده است، که با توجه به جمعیتی که در ایران به اینترنت دسترسی دارند، ویرگول به من می‌گوید که توانستم ۰/۰۰۴۳۰۱۴۱۲ ثانیه، سرانه مطالعه دیجیتال کشور را بالا ببرم.از طرف دیگر ویرگول به من می‌گوید که اگر قرار بود پست‌هایم را چاپ و به دست تک تک خوانندگان برسانم باید ۱۰,۰۵۲ کاغذ مصرف می‌کردم.آن عددهای کوچک ابتدای ویدیو حالا تبدیل شده‌اند به عددهای بزرگ به اینکه من جلوی مصرف این تعداد کاغذ را گرفتم یا به اینکه من ۰/۰۰۴۳۰۱۴۱۲ ثانیه، سرانه مطالعه دیجیتال کشور را جابه جا کرده‌ام. واحد این عددها برای من ملموس‌تر است.واحد نوشتن چیست؟همه عددهای بالا و همینطور اثر بیرونی که روی خوانندگان و همینطور در مقیاس بزرگتر طبیعت و جامعه اطرافم گذاشتم اعدادی هستند که من دوستشان دارم و به آنها افتخار می‌کنم. اگر چنین ویدیویی دست شما نیز رسید به شما بابت تک تک اعداد تبریک می‌گویم.اثر هر نوشته تا حدودی معلوم است، اگر بنویسید جلوی قطع درخت را می‌گیرید، به سرانه مطالعه کشور اضافه می‌کنید و خوانندگانی جذب می‌کنید که شما را از طریق نوشته‌هایتان می‌شناسند و …به نظرم می‌رسد که نوشته‌های من و شما واحد ندارند ولی اثر بیرونی دارند.محمدرضا علیزادمحمدرضا علیزادTue, 23 Mar 2021 13:11:37 +0430https://virgool.ir/@mrahvar/اکسپلور-اینستاگرام-خودت-ر-پاکسازی-کن-vqkwldxws0nmاول از همه بگم. اگه دوست داری هنوز توی اینستاگرام بچرخی و درگیر بالا و پایین کردن پست‌های مختلف مثل حواشی و درگیری فلان شاخ اینستاگرام با فلانی بشی، یا لایو جنجالی فلان خواننده رو ببینی، همینجا وقت خودت رو پس‌انداز کن؛ و برو اینستاگرام ببین چخبره؟!دلیل اعتیاد به اینستاگرام از کجا شروع شد؟وقتی سال 2012 یا 2013 که اینستاگرام تازه داشت توی ایران جون میگرفت. مردم ناکام از وایبر و وی‌چت یا لاین، کم‌کم در وجودشان، چیزی به نام شبکه اجتماعی و ارتباط با افرادی که شاید حتی نمیشناسیم دوباره شعله‌ور شد. یاهو 360 پاتوق گفت‌وگو همه انسان‌ها در ایران نبود. در ضمن، برای چت کردن در سایت‌های مختلف، نیازمند کامپیوتر بود که خب همه خانه‌ها و شهرستان‌ها، از این مزیت بهره نمی‌بردند.از طرفی چیزی به نام گفت‌وگو و ارتباط بیشتر، زیر دهان بیشتر نوجوانان و جوانان مزه کرده بود. دیگر نیازی به کنار هم بودن برای ارسال عکس یا فیلم نیاز نبود. فیلتر شدن برنامه‌های مختلف در سال 92، شده بود تجربه‌ای تلخ مانند فیسبوک. فیلتر شدن فیسبوک یه اتفاق بزرگ بود. زیرا دلیل قانع‌کننده‌ای برای آن وجود نداشت و فیلترینگ روابط انسان‌های فعال در آن سایت را کاهش میداد. همه این شرایط را باید اینگونه دید که زندگی تعداد بسیار زیادی از مردم با بودن فیسبوک، عجین شده بود.تعریف روابط از طریق اینترنتواژه ارتباط در سال‌های بعد از یاهو 360، کمی متفاوت شده بود. عده‌ای را تنها با یک آیدی میشناختیم و هر روز به گپ و گفت با او میپرداختیم. یک عادت روزانه در زندگی ایجاد شده بود که باید امروز پیگیر دوستان این سایت‌ها شد. بعضی از چت‌روم‌ها ادبیاتی و بعضی فقط جک و خنده بود.تابوی صحبت دختر با پسر به صورت مکرر شکسته نشده بود اما گرمای تغییر را حس میکرد. دیگر نیازی نبود حتما گوشی همراه داشته باشید تا بتوانید با اس‌ام‌اس آن هم خیلی کم یا با صحبت‌های تلفنی کوتاه از حال هم خبردار شوند.زمان رو به جلو و گوشی‌های مختلف هم همانقدر با پیشرفت تکنولوژی همراه شده بودند. سیستم عامل‌های سیمبین، جاوا و خیلی کم اندروید به بازار آمده بودند. سن استفاده از تلفن همراه با شیب بسیار کم، رو به پایین بود. به صورت ارگانیک تجربه‌های چت کردن در سایت‌های مختلف در مدرسه‌ها و دانشگاه‌ها بین دختران و پسران انتقال پیدا میکرد. همه منتظر بودن ببینند کلمه "چت کردن" چیست؟لایک و کامنت مهم بودتایید و تحسین شدن از خاصیت‌هایی هست که هر انسانی به آن اهمیت می‌دهد. در لاین و وی‌چت، چیزی به نام تایم لاین وجود داشت که در آن زمان فیسبوک این کلمه را به سایت خودش اضافه کرده بود. صفحه‌ای که شما میتوانید پست‌های منتشر شده افرادی که با آنها در ارتباط هستید را ببینید. نکته جالب اینجا بود که فقط دیدن مهم نبود. فاکتور لایک و کامنت در آن وجود داشت.محتوای تولید شده یا کپی شده شما، نشانگر شخصیت شما بود. در فیسبوک یا برنامه‌های دیگر منتشر میشد و دیگران به منظور پسندیدن آن مطلب، آن را لایک میکردند. هیجان دیده شدن و تحسین شدن مانند منتظر ماندن برای جواب کنکور بود. مانند جواب مثبت برای چیزی که دوس داریم و بدانیم که دیگران هم با ما نظر یکسانی دارند.پس از تایید، چیزی به نام کامنت با دوجبهه شروع شد. کامنت مثبت که اکثرا دوستان و آشنایان بودند و کامنت منفی که برای اکانت‌های شخصی کارآمد نداشت. مانند کامنت‌هایی که امروزه به تعداد زیاد در زیر پست‌های اینستاگرام مشاهده میکنیم.مثال ساده از هوش مصنوعی و الگوریتمهوش مصنوعی و الگوریتم باید برای کاربر نوشته شود. به چه دلیل؟ به این دلیل که هر چیزی که تو دوست داری رو بیشتر نشان دهد. من وقتی اولین بار فردی را میبینم، نمیتوانم دقیق تشخیص بدم که اون فدر چه سلیقه‌ای دارد و حتی از بودن در این آب و هوا برای او خوشایند است یا نه.بعد از رفت و آمد و به اشتراک گذاشته شدن نظر او با خودم، به او نزدیک‌تر میشوم. این دقیقا کاری است که اینستاگرام با ما میکند.تمام کارهایی که در اینستاگرام انجام میدهیم، به جز چت کردن و تغییر تنظیمات برنامه، همگی 2 وظیفه کلی دارند:1- ما را سرگرم کنند به هر دلیلی که خودمان به وجود آورده‌ایم (با فالو کردن افراد)2- سلایق ما را به صورت اطلاعات مهم دریافت کنندهمه چیز از اسکرول کردن شروع شدتا قبل از گستردگی جدی اکسپلور اینستاگرام، تا زمانی که پست‌های فالووینگ‌هایمان تکراری نمیشد، اسکرول میکردیم. بعد از آن به سادگی برنامه اینستاگرام را میبستیم. اگر شما هم جزوی از تیم اینستاگرام بودید، از این حرکت خوشحال نمیشدید و دوست داشتید که کاربر بیشتر در برنامه حضور داشته باشد.دو راه بیشتر وجود به ذهن نمیرسد:1- شما افراد بیشتری را فالو کنید تا عکس‌های بیشتری ببینید. (پیشنهادهایی که برای فالو کردن به شما نشان میداد و هنوز هم میدهد)2- راهی جدید برای بودن شما در برنامه ایجاد شود که سرگرمی ایجاد کند (اکسپلور)تا قبل از گستردگی، کسی معنی و مفهوم اکسپلور را نمیشناخت و حتی درگیر آن نمیشد. بیشتر مردم درگیر لایک و کامنت بودند و فعالیت کسانی که فالو کرده بودند که Following activity نام داشت. این قسمت به دلیل استفاده کم کاربر حذف شد. این موضوع را هم میتوان یکی از عوامل قدرت اکسپلور دانست.کم کم هوش مصنوعی اینستاگرام بر طبق الگوریتم‌ها به سرعت پیشرفت کرد و چیزی به نام اکسپلور خودش را بیشتر از پیش، به صورت ارگانیک تبلیغ شد. در آمارها هم ورودی از اکسپلور تعریف شد و اختلاف فاحش ورودی در مقایسه با هشتگ کاملا نمایان بود.طولی نکشید که اکسپلور تبدیل به جایی برای گذران وقت و از همه مهم‌تر، جایی که هیچوقت پست‌ها تمام نمیشود. مزیت اکسپلور این بود که شما بر طبق رفتار خود، پست‌هایی که لایک کردید، هشتگ‌هایی که بیشتر مورد پسند شما هستند و پیج‌هایی که جستجو کرده‌اید، به شما پست‌های مختلف را نشان میداد.در اینجا اگر شما صاحب پیج باشید، باید با کاور چشمگیر و محتوای مناسب، نرخ کلیک کاربر روی پست خود را بالا ببرید. اگر هم کاربر عادی باشید، میتوانید ساعت‌ها در اینستاگرام اسکرول کنید و سرگرم شوید. هر پست که زمان ویدیو آن تمام شود، به صورت خودکار، پست بعدی را به شما نشان میدهد.حال میتوانید بدون بالا بردن فالووینگ و آشنایی با افراد جدید، در اپلیکیشن اینستاگرام بمانید.دیروز افراد بدون هیچ توجهی به اکسپلور، فقط فید خود را نگاه میکردند. اما امروز بدون هیچ توجهی به فید، فقط در اکسپلور به دنبال پست مورد علاقه خود میگردند.اکسپلور تبدیل به مکانی برای استراحت فکر شده‌است. بعد از انجام کار یا خستگی، ترجیح میدهیم برای استراحت فکر، چند دقیقه را در اکسپلور اینستاگرام بگذرانیم که بعد از یک ساعت میبینیم این استراحت تبدیل به وظیفه شده‌است که باید همه پست‌ها را ببینیم.گام به گام از شرّ اکسپلور با پست نامربوط خلاص شیمهوش مصنوعی خوبه اما همیشه نه!!گاهی اوقات ما رفتار خودمون باعث گمراهی هوش مصنوعی میشیم و بهش آمار بد میدیم. ما شاید دوست داشته باشیم که اوقات مختلفی را به اینستاگرام اختصاص دهیم اما نه آن مدلی که اینستاگرام میخواهد. اگر بدون هیچ دغدغه‌ای هستیم و صرفا تمام روز را میتوانیم در تخت خواب خود بگذرانیم، اسکرول کردن مکرر در اینستاگرام بهترین تفریح بدون خطر است. اما شما اینطور نیستید!!بعضی اوقات اشتباها ما پیج‌ها یا هشتگ‌هایی را سرچ میکنیم که صرفا برای حس کاوشگری و کنجکاوی است و نمیخواهیم از حواشی زرد موجود عقب بمانیم. این رفتار ما در اینستاگرام بعد از تکرار و کنجکاوی بیشتر، در اطلاعات کاربری ما ثبت میشود. اینگونه میشود که وقتی اکسپلور خود را باز میکنید، فقط میشود حواشی فلان بازیگر یا فلان اینفلوئنسر که میتواند ساعت‌های شما را هدر دهد.به اینستاگرام نشون بده که وقتت مهمه!!همیشه وقت هم نه. ما از شبکه‌های اجتماعی برای سرگرمی و همچنان ارتقای دانش خودمون میتونیم استفاده کنیم. سرگرمی بد نیست اما همیشگیش میتونه عادت بدی از خوش‌گذرونی همیشگی را به مغز عادت بدهد.حالا اگر دوست داری وقتی وارد اکسپلور میشی، همونی باشه که خودت هستی، این مراحل را دنبال کن.1- اکسپلور خودت رو باز کن2- پستی که ترجیح میدی دیگه نیبینی رو باز کن و گوشه سمت راست، روی سه نقطه بزن3- گزینه not interested رو انتخاب کن تا اینستاگرام از همه نظر (موضوع پیج و هشتگ) متوجه بشه که مورد علاقه تو نیست.4- یه پیام بهت نشون میده که میگه این پست رو مخفی میکنه و کمتر این نوع پست رو به شما نشون میده.اگر هنوز مطمئن نیستید، میتونید از Undo استفاده کنید و همه چیز برمیگرده سر جای قبلیش :) اگر نه که برگردید به صفحه اینستاگرام و همونطور که مشاهده میکنید، اون پست رو هنوز به شما بر طبق پیامی که قبل به شما داده بود، مخفی کرده. صفحه اکسپلور رو رفرش کنید و میبینید که اون پست کاملا حذف شده.چندبار این کار را انجاد بدید، به طور کامل اکسپلورتون همون مدلی میشه که شما دوست دارید.به این غذاها نگاه نکنید، من پاکسازی کردم، نمیدونم اینهمه غذا از کجا اومده :)))محمدرضا علیزادمحمدرضا علیزادThu, 28 Jan 2021 01:06:58 +0330https://virgool.ir/@mrahvar/سئو-جان-کلام-را-از-داستانها-گرفت-ifhphfxeleqfسئو دنیای عجیبی درست کرده برای همه کسانی که دوست دارند بنویسند. دیروزها هر آنچه که مینوشتند، برای خیلی از آدم‌ها بود یا خیلی از کسانی که نشانه انسانیت در آنها گم شده بود. داستان‌های طولانی یا کوتاه که شاید از دغدغه یا از پر بودن‌های همیشگی ذهن، روی ورق آورده میشد. خیلی از کلمات را که مینوشتی، تمام قلبت از جا کنده میشد و زیر وزن کلمات، کمرت خم میشد. شاید اصلا نمیدانستی چه کسی این نوشته‌ها را میخواند.من هم مانند همین فردی که در بالا توصیف کردم، نمیدانستم برای چه چیزی یا چه کسی مینویسم. فقط مینوشتم تا بتوانم به آن همه افکار منفی ذهنم، مورفین تزریق کنم. گاهی از دلتنگی مینوشتم، گاهی از جنگ، گاهی نمیدانستم از چه چیزی بنویسم. بعضی اوقات اتفاق‌هایی که همان روز برایم عجیب بود را در محیطی دیگر بسط میدادم و به چیزی عجیب‌تر تبدیل میشد. اگر عروسک بی‌جان شروع به نوشتن میکردم و میدیدم همان عروسک دارد صحبت میکند. حتی جایگاهش با یک انسان عوض شده‌است.به ناخودآگاه خودم که نگاه میکردم، حدس میزدم شاید این‌ها اثرات کارتون‌های کودکی مانند پینوکیو باشد. بیشتر فکر میکردم. بیشتر فکر میکردم. ناامید میشدم که تفاوت چیزی که من امروز از ضمیر ناخودآگاهم به آن رسیده‌ام، سالیان قبل در ذهن کسی دیگر بوده‌است. تصورم بر این است که من کم فکر میکنم. میان نوشته‌ام منصرف میشوم. نمینویسم تا شبی دیگر.امروز این مراحل شکل نمیگیرد. انسان دیگر سر و کاری با من ندارد. مینویسم تا گوگل مانند یک معلم یا استاد راهنما آن را تایید کند. شاید هم مانند یه انتشارات است. اول از همه باید مهر تایید روی کار من بگذارد و سپس این نسخه برای چاپ برود و همگان بتوانند آن را در کتابخانه‌های کوچک و بزرگی به نام سایت آن را بخوانند.تکرار کلمات برای سئوتکرار کلمات و فهماندن آن به گوگل برای اینکه بداند شما برای چه موضوعی مینویسید، یک شانس است برای نویسنده‌ی عاشقی که سئو میشناسد. آنقدر متن‌های مختلف مینویسد و از دلتنگی و نام یار در متن تکرار میکند تا مانند یک هشدار به گوگل بفهماند حرف او چیست.نویسنده‌ای که در اتاق کوچک خود در یک روستا از دختر خانه روبرویی مینویسد، هیچوقت نمیتواند به کسی بفهماند که عاشق کیست. نمیداند تکرار کلمات در سئو چه معنی میدهد. یکبار اسم او را می‌آورد و بس. از خجالت نمیتواند اسم او را تکرار کند. برای چه کسی مینویسیم؟گوگل نشان داد اگر درست بنویسی میتوان نوشته‌هایت را به گوش همه رساند جز همان کسی که باید بشنود. من اگر از دلتنگی بنویسم، او هم دلتنگی جستجو میکند؟ به چه دلیلی باید دلتنگی را جستجو کند؟ کسی که دلش تنگ شود، میداند به سراغ چه کسی برود.محتوای متنی سخت برای قدیم استامروز دیگه نمیشود داستان گویی کرد. اگر به دنبال کار در فضای محتوای دیجیتال یا بازاریابی محتوایی شده باشی، میفهمی که کلمات دیگر معنای خود را از دست داده‌اند. داستان‌های عمیق که سرانجام کلنجارهای روزمره است، دیگر مخاطب ندارد. همه مسائل، استایل‌ها، روابط، علم و عشق پیچیده شده‌اند اما اکثرا به دنبال متون ساده و راحت هستند. البته گله‌ای هم نیست. شب که با تمام خستگی به خانه می‌آیی، دوست داری همراه با لباس‌ها، کلیت امروز خود را آویزان کنی. همه سختی‌ها را یک گوشه بیاندازی و تا فردا به سراغش نروی.همین مسائل است که دیگر کسی متن سخت نمیخواند. میخواد در یک خط جوابش را بگیرد. دنبال سریع‌ترین راه برای شناخت همه چیز است. گوگل هم از همه باهوش‌تر، الگوریتم خود را بر همین اساس انجام میدهد. میداند مخاطب با کدام متن ارتباط بیشتری میگیرد. اگر به دنبال دیدن عکس میباشد، عکس نشان میدهد. اگر اطلاعات عمومی میخواهد، در یک باکس نشان میدهد.ویدیو جایگزینی برای متنو اما امروز دیگر متن هم دارد جای خودش را به ویدیوها میدهد. ویدیوهایی که با یک عنوان میتواند، شما را جذب خودش کند. آن هم نه ویدیوهای طولانی، خیلی کوتاه از تمام آنچه که میخواهند باید صحبت شود. اینگونه است که هر جستجویی در گوگل، ویدیوها در اولویت قرار دارند. همان کسانی که کتاب طولانی نمیخوانند، متن طولانی هم نمیخوانند. همان کسانی که فیلم طولانی حوصله‌شان را سر میبرد، توضیحات ویدیویی طولانی را هم بعد از 20 ثانیه متوقف میکنند و خارج میشوند.محمدرضا علیزادمحمدرضا علیزادTue, 27 Oct 2020 23:05:20 +0330https://virgool.ir/@mrahvar/عطای-زمین-را-به-لقایش-بخشیدیم-sksjglr9tzfwآدمیزاد جالبه اما بیشتر اوقات فقط برای خودش.در منجلابی گیر می‌کند و فکر می‌کند اولین نفری هست که طعم تلخ دست و پا زدن را تجربه کرده‌است. جوری از آن صحبت می‌کند که در فرهنگ لغات، کلمات او پیدا نمی‌شود.من مطمئنم همیشه اولین نفرها در هر کاری در واقعیت هیچ‌وقت اولین نفر نبودند. آنها فقط صدایشان زودتر یا از راه‌های نزدیک شنیده شده‌است.لابه‌لای این کوچه‌های بدون توجه خیلی‌ها زودتر فهمیده بودند معنای درد چیست. اما به خوب بودن‌های لحظه‌ایه زندگی، نادیده‌اش گرفتند.اینگونه پیش رفت که آدم‌های دیده شده فکر کردند آنها فقط درد دارند.فقط آنها ناراحت می‌شوند،تعصب دارند،فکر می‌کنند،احساس دارند،غرور دارند و .. .به جایی رسید که متوجه شدند تنها آنها حرف بدرد بخور برای گفتن دارند.امروز میبینم که بسیاری فکر می‌کنند آنها فقط انسان اصلی هستند و بقیه، آدم‌های آنها.اولین آدمی که صدایش شنیده شد که سیاره‌ی دیگری را می‌شود برای زندگی انتخاب کرد، درست‌ترین بود. عطای زمین را به لقایش بخشیدیم.محمدرضا علیزادمحمدرضا علیزادWed, 12 Aug 2020 13:23:36 +0430https://virgool.ir/@mrahvar/این-سه-نفر-bummyvkfkci8روز اول کاری دخترم بود و از شب قبل بسیار استرس داشت که چه خواهد شد. هنگام کارش بهش زنگ نزدم که چیزی حواسش را پرت نکند. عصر قرار بود که دنبالش بروم و باهم به خانه برویم. خسته بود و تمام راه گوشم را حرف‌هایی از روز اول کاری‌اش گرم کرد. بادی که توی صورتمان می‌خورد، کمی از حرف‌هایش را با خودش میبرد. کلامش با این حرف تموم شد که پدر باران گرفت.دستم از شیشه‌ی ماشین بیرون بود و یک قطره باران روی دستان آفتاب سوخته‌ام ریخت. از سرکار برمیگشتم. محل کارم خیابان بود. کارم نیم کلاچ زیر آفتاب، پدال گاز برای باد بیشتر و تبدیل هر پولی به خرد آن بود. هر روز خانم‌های زیادی میخواهند که صندلی شاگرد بشینند و مکالمه من با آنها فقط به سلام و پول خرد داری؟ خلاصه می‌شود. کاش هر روز میرفتم دنبال زنی و از محل کارش سوارش کنم تا برای نشستن کنار من، صندلی شاگرد را انتخاب کند و بگوید که من همیشه دوست داشتم ماشینی زرد داشته باشیم. میرفتیم اولین رستوران تا غذا بخوریم و دنگ عشق آن روزمان را به یکدیگر بدهیم.امروز غذا نخوردم. دیروز هم مثل امروز. البته اگر آب خنک و کیک را غذا حساب نکنیم. نشستم پای سفره‌ای که توی سطل آشغال پهن شده بود ولی غذا از گلویم پایین نرفت که نرفت. نمک بهترین ماده برای بالا نگه داشتن فشار بدن است. گرسنگی با هفت‌تیر جلوی من ایستاده بود. روزنامه‌ای باز کردم و صفحه حوادث را خواندم. به اولین نفر رسیدم. شیشه‌ای از خرج خودم در شکمش فرو کردم. ایستادم بالای سرش تا بازداشت شوم. در زندان میدانستم کی میمیرم. میدانستم صبح روز شنبه قرار است اعدام شوم؛ اما وقتی شب قبل غذایم را خوردم و میتوانم تا 7 صبح بخوابم. در این خیابان‌ها نمیدانستم کی قرار است از گرسنگی بمیرم.محمدرضا علیزادمحمدرضا علیزادMon, 10 Aug 2020 15:54:10 +0430https://virgool.ir/@mrahvar/شربت-تلخ-hqix7af0oeofاین لعنتی تمام نمی‌شود. مزه‌ی شربت تلخی را میدهد که از شدت تلخی نمیگذارد لب‌هایم تکان بخورند و فقط چین و چروک صورتم را بیشتر می‌کند.مقاومت و دفاع همیشه تنها راه برد من بوده و هست. انقدر که آن را بدون هیچ کلمه‌ای نشان دادم تا دودش مستقیم رفت توی چشم خودم. بهرحال من آبرو داشتم در پیش آشناهای قدیمی. زشت بود اگر کسی از من خبری میگرفت، میگفتند فلانی هم کم آورده.داشتم میگفتم. بالاخره مریض شدم. حالت تهوع‌های مکرر در علم امروز پزشکی به مثابه‌ی اولین هشداره دوست نداشتنی است. چند هفته‌ای میباشد که خوابیده‌ام روی این سفیدی تمیز مملو از هر نوع مراقبت. خودم تقاضای اتاقی ویژه کرده بودم. آمده بودم این رخوت پوست پوست شده را بکنم نه اینکه سرگرم حرف زدن بشوم و گذر زمان را حس کنم. کند گذشتن و کندن انتخابم بود.در هر صورت در اتاق دو تخته، بحث من و هم اتاقی‌ام از یک سوراخی باید بیرون میزد که بپرسد برای کدام درد فوران کرده‌ به آنجا آمده‌ام و بعد من عینا همین سوالات را تکرار کنم. اگر وضعیت او از من بهتر بود که غصه میخوردم و اگر بالعکس، شرایط بدتری نسبت به من داشت که تماما پر میشدم از تلخی. تمام آنچه که دارم را برای رزرو این اتاق نداده‌ام برای این کارها. اصلا حوصله‌ای نیست که از ضعیف بودن‌های همیشگیم برای او بگویم. بگویم و بخندم که فکر نکند حالم بد است. بگویم و بخندد که زیاد حالش بد نباشد.تا الان که توی این تنهایی، با کسی حرف مشترکی پیدا نکردم.تلخ شدم. تلخ تلخ تلخمحمدرضا علیزادمحمدرضا علیزادMon, 10 Aug 2020 13:07:47 +0430https://virgool.ir/@mrahvar/گذاشتن-alt-روی-عکس-های-اینستاگرام-gyoitmqqo6wa به تازگی اینستاگرام آپدیتی رو ارائه داده که قابلیت خیلی جالبی رو به عکسا اضافه کرده که میتونه توی سئو کردن عکسا کمک خیلی زیادی بکنه. تا حالا به چشمتون خورده که وقتی یه عکسی رو توی سایتتون آپلود میکنین و اون عکس توی یه سرچ بی ربط خودشو نشون بده؟ یا وقتی که متنی رو سرچ میکنید و عکسهای بی ربط بهتون نشون میده؟این دقیقا آپدیت جدید اینستاگرام هستش که میتونه بهتون کمک کنه و من شاید بتونم یکم راجع بهش بهتون اطلاع بدم. وقتی که مطالب روی سایتی گذاشته میشه و عکسی همراه با اون مطلب آپلود میشه، توی قسمتهای آپلود یه گزینه وجود داره که با نام فارسی "متن جایگزین" یا "Alt Text " شناخته میشه. از این قابلیت رو برای به دست آوردن رتبه در موتور جستجوها استفاده میکنن و اونم به این صورت هستش که وقتی شما میخوای کاربری برای مثال با سرچ کردن یه نوع ماشین، عکسی که شما از همون ماشین در سایتتون گذاشتید رو ببینه و در ادامه از ساییتون دیدن کنه، باید در قسمت متن جایگزین اون عکس، اسمی که میخواین رو بنویسین. حالا همین قابلیت در عکسهای اینستاگرام هم اضافه شده. به نحوی که هم میشه روی عکسهای جدید عنوان جایگزین سئو رو وارد کرد و هم در عکسهای قبلی. حواستون باشه که این قابلیت فقط برای عکسها قابل استفاده هست.این آپدیت امکان سئو شدن اون کلمه یا بهتره بگیم اون پست رو در گوگل فراهم میکنه و وقتی که یه کلمه رو در گوگل سرچ میکنید یا به اصطلاح گوگل میکنید، تمام عکس هایی که اون کلمه در قسمت متن جایگزینشان نوشته شده برای شما نمایش میده. توضیحات نحوه استفاده از این آپدیت این شکلیه : 1- برای وقتی که یه عکسی میخواد تازه تو صفحتون گذاشته بشه، بعد از انتخاب عکس در قسمت کپشن گزینه Advanced Setting رو بزنید و بعد از اون تو قسمت Write Alt Text کلیک کنید و متن جایگزین خودتون رو اونجا بنویسید.مرحله اولمرحله ی دوممرحله سوم 2- برای عکس هایی هم که قبلا تو صفحتون گذاشتین، روی عکسی که میخواین کلیک کنید و گوشه بالا سمت راست صفحه، روی سه نقطه کلیک کنید و بعد از اون به قسمت Edit برید و گوشه پایین سمت چپ عکسی که انتخاب کردین، روی گزینه Add Alt Text کلیک کنید و بعد از اون متن جایگزینتون رو بنویسید. مرحله اولمرحله دوممرحله سوممحمدرضا علیزادمحمدرضا علیزادSat, 29 Dec 2018 21:23:50 +0330