<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های mr311</title><link>https://virgool.ir/feed/@mr311</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 00:04:33</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>mr311</title><link>https://virgool.ir/@mr311</link></image><item><title>پرواز</title><link>https://virgool.ir/@mr311/پرواز-zzflgdpixey0</link><description>آمده بود که پرواز را به من بیاموزد، غافل از اینکه پرواز بال میخواهد! یک کتاب هیچگاه پرواز نمی‌کند حتی اگر تمام رازهای پرواز را در آن نوشته باشند!شاید نمی‌دانست حتی اگر بالی هم باشد اول باید به آنها اعتماد کرد و باید آنقدر سبک شد که بال‌ها بتوانند جسم را از زمین بلند کنند!از لذت پرواز می‌گفت، می‌خواست شوق پریدن را در من زنده کند، اما نمی‌دانست اول باید ترس از ارتفاع را در من بکشد.شاید باور نداشت تنها شوق پریدن کافی نیست، یا شاید خیال می‌کرد بدون بال هم می‌شود پرواز کرد.اما خودش حتی بدون بال هم پرواز می‌کند، ولی فقط در آسمان خیال من!</description><category>mr311</category><author>mr311</author><pubDate>Fri, 14 May 2021 01:06:07 +0430</pubDate></item><item><title>این روزها</title><link>https://virgool.ir/@mr311/این-روزها-ajtteo6gfslr</link><description>این روزها احساس عجیبی دارم.حس می‌کنم نوزادی دو سه ماهه هستم که نیاز دارد کسی به گرمی بغلش کند و با لطافت غذایش را بده.حتی به راحتی نمی‌توانم بخوابم و فکر می‌کنم صدای نوازشگری را می‌خواهم تا زندگی را در گوشم لالایی بخواند.این روزها توانایی تشخیص خوب از بد را نمی‌دانم و شدیدا به دست‌هایی بی منت نیاز دارم تا مواظبم باشد و تر و خشکم کند.پاهایی خستگی ناپذیر را می‌خواهم که سرم را روی آن بگذارم و احساس آرامش را با بند بند وجودم بچشم.لب‌هایی تا بی دریغ گونه‌هایم را ببوسد.گوش‌هایی که صدای بلند آزار دهنده گریه‌ام را آوازی دشتی بشنود.احساسی آنچنان نزدیک که دردهایم را بفهمد.چشم‌‌هایی که خیره به صورتم ساعت‌ها مات بماند.اشک‌هایی که با اشک‌هایم همراهی کند.شانه‌هایی برای امنیتم.و وقتی هیچ کدام از این‌ها را ندارم دلم می‌خواهد شبیه همان نوزاد چند ماهه با صدای بلند گریه کنم، اما آینه با دست موهای سفید روی شقیقه‌ام سیلی محکمی را به صورت احساسم می‌نوازد تا شرم گریه را به نوزاد احساسم بفهماند.</description><category>mr311</category><author>mr311</author><pubDate>Mon, 26 Apr 2021 01:51:23 +0430</pubDate></item><item><title>فاصله، فاصله است!</title><link>https://virgool.ir/@mr311/فاصله-فاصله-است-uejxc2oogcqm</link><description>من بی‌دل و دستارم در خانه خمارمیک سینه سخن دارم هین شرح دهم یا نه؟به آغاز های بی بهانه‌اماین آغاز بهانه میخواهدبه لحظه‌های بی ترانه‌اماین لحظه دلم ترانه می‌خواهدفرقی نمی‌کند با چه واحدی اندازه‌اش گرفتوجب، سانتی‌متر، یا حتی کیلومترفاصله، فاصله است!فاصله را باید با ثانیه‌ها اندازه گرفتثانیه‌ها را شمردو رسیدن را تجربه کردنستاره‌ها را دوست دارمنه فقط بخاطر زیبایی‌شانبخاطر این‌که می‌شود شماردثانیه‌هایی را که گذشته‌اند تا به من برسندفاصله‌ی‌شان مهم نیستهمین که می‌رسند و می‌بینم‌شان کافیت می‌کندفاصله‌ات هر چه که باشدهر چقدر دورهمین که امید رسیدنت هست کافی‌ستهر چقدر دیرنمی‌دانم لحظه‌های فاصله‌ات را چگونه بشمارمبا ثانیه، ساعت یا روزاما می‌دانم می‌رسیمی‌رسی از پس لحظه‌های که می‌شمارمثانیه‌های نبودنت را به دلم بدهکاریبه دست‌هایمبه لب‌هایمبه حرف‌هایمثانیه‌های نبودنت را می‌شمارمو طلبم را حساب می‌کنمشاید روزی به حسابت رسیدمو رسیدنت را با فراموشی لحظه‌های نبودنت جشن می‌گیرمهر چند شمردن ثانیه های نبودنت به سال‌ها رسیده باشد</description><category>mr311</category><author>mr311</author><pubDate>Tue, 20 Apr 2021 02:16:41 +0430</pubDate></item></channel></rss>