https://virgool.ir/feed/@mousavirad.sarafa2026-11-11 08:30:07https://files.virgool.ir/upload/users/95529/avatar/WwMO3y.pnghttps://virgool.ir/@mousavirad.sarahttps://virgool.ir/DerakCloud/سوال-ابرها-چگونه-تشکیل-می-شوند-nyvilslubjdbدر یکی از روزهای پاییز سال 91 توی کتابخونه ملی طبق یه برنامه دقیق از پیش تعیین شده برای ارشد درس میخوندم که سینا زنگ زد. شاید یک هفته ای میشد همدیگه رو ندیده بودیم. انگار نامزد بودنمون هم باعث نمیشد گاهی من قید درس رو بزنم و سینا قید شرکت رو و یه قرار بذاریم. رفتم بیرون که بتونم باهاش صحبت کنم اما این دفعه شرکت نبود. دانشکده بود و زنگ زده بود که با هیجان موضوع تزش رو بهم بگه. رفته بود پیش دکتر خون­جوش و با هم در مورد Cloud صحبت کرده بودند. از هیجان مرتبا میخندید. گفت میدونی Cloud Computingچیه؟ گفتم نه. گفت یعنی یه سری سرور از همه جای دنیا رو به هم وصل میکنی بعد میتونی از قدرت همشون باهم استفاده کنی! واسه همین بهش میگن ابر! چون مهم نیست کجا باشی یا اون کجا باش به هر حال بهش دسترسی داری. یه ابر رو تصور کردم که که توش Rack ها از همه جای دنیا بهم وصل شدند. و برام بامزه بود. مثه همیشه تند تند و با هیجان توضیح میداد که قراره چیکار کنه و وسطش هم میخندید. عاشق ایده اولیه تزش شده بود.دو سال بعد یعنی سال 93یک سالی میشد که ازدواج کرده بودیم. من سال اول ارشد بودم و سینا داشت از تزش دفاع میکرد. برای مدت ها با storage های مختلف سروکله زده بود و تست گرفته بود. اون آدم با دو سال پیش خیلی فرق داشت. تجربه دقیق و چند ساله اش از کار و نگهداری از چند تا سرور رسیده بود به پیاده سازی ایده ها و راه حل هاش توی دیتا سنترها. حالا هم داشت از تجربه و آزمایش خطاها و بهبودی که تونسته بود با کار کردن با Cloud storage ها بدست آورده بود دفاع میکرد. حالا منم بیشتر میفهمیدم چی میگه. تازه بودم دانشجوی ارشد دکتر خون­جوش شده بودم و درس Cloud computing هم پاس کرده بودم و حالا اوایل تزم روی BigData بود و قرار بود اولین کلاسترم رو پیاده سازی کنم.یک سال بعد من همچنان با پلتفرم های پردازش bigdata سروکله میزدم و سینا توی ابرهای کوچیک خودش از این به اون ور میپرید. توی دفتر دکتر خونجوش بودیم و از یه چالش جدید صحبت میکردیم. سینا داشت سعی میکرد روی ابرهای کوچیکش یه Cache راه بندازه. بحث من و دکتر همین بود اینکه محدودیت ها رو چیکار کنیم ولی سینا تو فکر دیگه ای بود. سینا به یک ابر بزرگ تر فکر میکرد.تا چندین شب بعدش سینا درست نمی­خوابید. مرتب بهم فایل های config هاشو نشون میداد و بهم میگفت مرحله بعدی کارش چیه. دکتر خونجوش و من همیشه میدونستیم برای سینا هر دانش و تکنولوژی ای وسیله است برای رسیدن به یک هدف. میدونستیم صرف خبره شدن توی یک تخصص براش رضایت بخش نیست و حتما باید بتونه از اون تخصص یه نتیجه، محصول، یا ارزش ایجاد کنه تا آروم بگیره. و از مدتی قبل این کار با تشویق ها و باور دکتر خون­جوش برای سینا خیلی راحت تر از قبل شده بود. بالاخره بعد از چند وقت مشکل ابر کوچیکش حل شد و راه برای ساختن ابر بزرگش هموار. ما هم رفتیم کنارش ایستادم تا کمک کنیم یک ابر بزرگ تر رو بسازیم و هل بدیم بره تو آسمون.Sara RadSara RadWed, 03 Feb 2021 10:56:45 +0330https://virgool.ir/@mousavirad.sara/این-داستان-ادامه-دارد-gsnh3sbk5k0d1- داستان از اینجا شروع میشه که سطح تحمل استرس تیم قابل تشخیص میشه. میدونی یه چیزهایی داره استرس تولید میکنه. اکثرا جنس ترس دارند. ترس از نرسیدن به بازار، ترس از دیده نشدن، ترس از عدم موفقیت در همکاری و خیلی از ترس هایی که ممکنه ریشه یکسانی داشته باشه. مهم اینه که این ترس ها دیده بشه و استرس بعدش قابل درک باشه. و اونجا در کنارشون کم نیاری و بگی همه چیز قابل حله.2- قدم بعدی این میشه که هرچی بلدی بریزی توی یه دیگ و همش بزنی ببینی چی از توش درمیاد. مثلا اینکه به آدم ها فکر نکنی و به جاش به نقش ها فکر کنی. مثلا اینکه اگر مشکل فنی نیست، آیا نقش ها به درستی تعریف شدن؟ آیا در تعریف نقش ها و تشکیل تیم دچار مشکل سوله نشدی؟ نوع همکاری ها چطوره؟ 3- قدم بعدی تفکر عمیق هست. لایه های مشکلات رو کنار بزنی، فیدبک ها به عنوان غرغر از هم تیمی و افراد رو کنار بزنی و ببینی اصل مشکل کجاست. بیشتر وقتت و انرژی برای همین جاست که حساس ترین مرحله است. اینکه در آخر کجا را نشانه میگیری. افراد؟ فرآیند ها؟ تعاملات و همکاری ها؟ یا شاید هم به کمبود ها برسی.4- یه تشخیص خوب راه حل هم ارائه میده. از این به بعدش مهم اینه که spike بزنی. عمل کنی، فیدبک بگیری اگر لازم شد اصلاح کنی و شاید راه های جدید رو پیدا کنی. تو این مرحله باید یه خط کش دستت باشه. اینکه چی رو اندازه بگیری و چه وقت اندازه بگیری مهمه. هرچی تجربه ات بیشتر بشه زودتر خط کش دستت میگیری و تو اندازه گیری دقیق تر میشی.داستان برای من از یک سال و نیم پیش شروع شد که همه تیم پیاده سازی شدن یک تیم اسکرام، تا دیروز که با دو تیم اسکرام همه کارها انجام میشد و امروز که همه مشکلات اخیر و نیاز به بهبود جدید من رو به این نقطه رسونده که ما یک تیم اسکرام هستیم و 3 تیم کانبان که بقیه کارها رو انجام میدن. خط کش من، با تجربه صفر، یک سال و نیم طول کشید تا بتونه درست اندازه بگیره، این روزها با دونستن مفاهیم مکمل توی حوزه هایی مثه مدیریت، بررسی زنجیره ارزش، نیروی انسانی و... هست که میتونم بهتر ببینم، یه چراغ نفتی دستم باشه و بهترین تصمیم حال رو بگیرم. از اینجا به بعد میدونم همه چیز سریع تر اتفاق می افته اما این رو هم میدونم که این داستان همیشه ادامه دارد...Sara RadSara RadThu, 07 May 2020 15:28:37 +0430