https://virgool.ir/feed/@mousavi80fa2026-11-11 08:12:37https://files.virgool.ir/upload/users/156263/avatar/cg2DM7.jpeghttps://virgool.ir/@mousavi80https://virgool.ir/@mousavi80/مرگ-و-جهانی-که-در-آن-هستیم-edqafghjpereدر دنیای غریبی زندگی می کنیم. همین یک جمله کافی است و البته کافی نیست. باید بلد بود آن را شرح و بسط داد. چون از ویژگی های همین دنیای عجیب این است که اگر چیزی را که به خودی خود کافی است شرح و بسط ندهی بی معنا جلوه خواهد کرد و هیچ کس آن را نخواهد فهمید. اما چگونه می توانیم جهانی را که در آن هستیم یا زندگی می کنیم به گونه ای رضایت بخش توصیف کنیم؟M MM MWed, 24 Feb 2021 03:10:50 +0330https://virgool.ir/@mousavi80/جلوِ-در-bwpplz4sjibzهمۀ آن راه دراز را رفته بودم تا به آن‌ها برسم. تا از آن‌ها خلاص شوم. همۀ آن کوچۀ باریک و طولانی را. شاید غروب بود که رسیدم. خودم را در آستانۀ آن پله‌ها دیدم که به آن در چوبی می‌رسید. آن‌جا پشت در روی پله‌ها ایستادم. نشستم. افتاده بودم. خسته و لهیده. نفهمیدم مرا کی بردند تو. و چه کسی این کار را کرد. اما کسی در را باز کرده بود و بعد، من آن‌جا داخل اما هنوز پشت در بودم. مثل یک گونی شلقم همان‌جا رهایم کرده بودند.M MM MWed, 06 Jan 2021 01:53:41 +0330https://virgool.ir/@mousavi80/کولیَکان-کوی-مجیدیه-wi0utxxxa4mnاز پشت کوبید توی گوشم. سرم سوت کشید و ماسکم روی زمین افتاد. برگشتم. پسرکی دوازده‌سیزده‌ساله بود. بزرگ‌ترین آن گلهٔ بچه‌ها که دنبالمان افتاده بودند و مسخره‌بازی درمی‌آوردند. آمدم که به خودم بیایم پسرکی کوچک‌تر از او‌ خواباخد توی آن یکی گوشم. گفتم شما چه‌تان شده است؟ چرا همچی می‌کنید عزیزانم که دیدم یکی دیگرشان بطری شیشه‌ای در دستش گرفته و دارد تهدیمان می‌کند. به بچه‌ها گفتم بروید اما آن‌ها نگران من بودند و نرفتند. دستشان را گرفتم و از پله‌های پارک پایینشان بردم. زنی شروع کرد به دعوا کردنشان. گفتم این‌ها کی هستند و از کجایند. گفت کولی‌اند. شما چرا سربه‌سرشان می‌گذارید...M MM MSun, 03 Jan 2021 02:17:25 +0330https://virgool.ir/@mousavi80/1-r4ftbgbjoa8bدوست عزیزم، ممنونم که به من این فرصت را دادید تا با شما حرف بزنم. می‌دانید، خیلی وقت است که دلم برای یک همچو هم‌صحبتی‌ای تنگ شده است. پیش از این‌ها دوستان خوبِ زیادی داشتم که همیشه مشتاق شنیدن بودند اما رفتار من در برابرشان چه بود؟ همیشه سکوت. همیشه ساکت بودم. اما حالا این روزها که حرف‌های زیادی برای گفتن دارم، هیچ‌کس دور و برم نیست. گرچه می‌دانم فایده‌ای ندارد. من خودم بارها مخاطب ماجراهایی از این دست شده بودم. می‌توانم بگویم اگر بخواهم ماجرای خودم را بگویم یا بنویسم هرگز بهتر از همان کلماتی را که از زبان دیگران شنیده‌ام نمی‌توانم به زبان بیاورم. اما تا وقتی خودم در آن موقعیت قرار نگرفته بودم،‌ گویی هیچ چیز از آن‌ها نمی‌فهمیده‌ام. این است که معتقدم حرف‌های اساسی و مهم، آن‌هایی که حرف زدن ناب‌اند، فقط برای گویندگان آن‌هاست که فایده دارد، دیگران چیزی از آن نمی‌فهمند.M MM MSun, 03 Jan 2021 00:09:31 +0330https://virgool.ir/@mousavi80/کرونای-دوست‌داشتنی-e4f66ex0ntbnاین‌طرفی هر ده دقیقه یک بار می‌گوزد. حالا خواب است. بیدار که هست مدام می‌خورد و سیگار می‌کشد. آن بغل‌دستی هم مدام دماغش را فین می‌کند و سرفه می‌کند. به هر حال چارهٔ دیگری نیست. باید همین‌ها را تحمل کرد. زندگی اجتماعی همین است. انسان می‌خواهد در جمع باشد. نتیجه‌اش همین است. گوز و بو و سروصدای دیگران را بشنو. شب تا صبح. صبح تا شب. ظاهرِ قضیه این است. باطنش از این هم بدتر است. برای ادامهٔ زندگی چاره‌ای جز انزوا نیست. چاره‌ای جز زندگی در تنهایی. تنهایی به معنای واقعی کلمه و دوری کردن از دیگران تا حد توان. بشر این را نفهمیده یا خودش را به نفهمی زده تا یادش برود که ساخته شده برای انزوا. حالا این ویروسِ عزیز آمده تا به یاد بیاورد. دمش گرم. زنده باشد و دست دشمنانش از او دور باد!M MM MSat, 02 Jan 2021 05:07:02 +0330