<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های مطهره</title><link>https://virgool.ir/feed/@motaharedehqani</link><description>ی دختر۲۷ساله که دوست داره از افکار و احساساتش بنویسه.</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 06:51:56</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/337758/avatar/MucyPZ.jpg</url><title>مطهره</title><link>https://virgool.ir/@motaharedehqani</link></image><item><title>میل به نوشتن در واقع میل به شنیده شدن</title><link>https://virgool.ir/@motaharedehqani/میل-به-نوشتن-در-واقع-میل-به-شنیده-شدن-n2rfixwmklgp</link><description>نمیدونم چرا حس میکنم کلی حرف دارم که بزنم و بقیه هم باید بهم گوش بدند. شاید بخاطر این اشتباهه که من آدم متفاوت و خفنی هستم ولی در واقع میدونم اینجوری نیست که منم خیلی معمولی‌ام مثل بقیه اینجا مینویسم چونکه احتمال شنیده شدنم اینجا یک درصد بیشتر از سر رسیدمه خدارا چه دیدی شاید بقیه هم خوندن. وقتی امشب اومدم بنویسم و نوشته قبلی خودم را دیدم بهتم زد اونو توی تاریکترین روزای زندگیم وقتیکه افسردگی داشتم نوشتم یعنی من هنوز زنده‌ام و از شدت استرس و درد و غصه نمردم یا خودمو نکشتم این خیلی خوشحالم کرد یهو یادم آورد اون تجربه افسردگی که کشیدم خیلی بدتر از حال بد امروزمه حالا میخوام چی بگم؟! و برای کی؟! میخوام از احساساتم بگم و مهم نیست برای کی برای هرآدمی که بخونه یا نه برای اون آدمی که من فکر میکنم ممکنه بخونه.  با بقیه هم صحبت کردم ولی انگار به دلم ننشته اینجا میخوام فقط من بگم از اینکه به تازگی ازدواج کردم و شرایط مالی داره بهم فشار میاره از پرستاری متنفرم و دارم روزشماری میکنم طرحم تموم بشه و دیگه اصلا برنگردم بیمارستان از اینکه میخوام ی کسب‌وکاری برای خودم راه بندازم ولی نه چیزی بلدم نه میدونم چیکار کنم نه پولی دارم. از اینکه دوتا دوره آموزشی رفتم  و چندتا کتاب خوندم ی چندتایی هم پادکست گوش دادم ولی هنوز همونجایی‌ام که هستم که بودم، همه‌اش میخوام یکاری بکنم ولی انگار هیچکاری نمیکنم نمیشه بکنم نمیتونم بکنم. از اینکه شبا هجوم افکار و ایده بهم نمیزاره بخوابم و بعدش تاظهر میخوابم و دوباره این چرخه تکرارمیشه. از اینکه این حال همیشه بد من داره به میلادهم سرایت میکنه وحال اونم بدکرده اونم بدخواب شده اونم فکرمیکنه کافی نیست باید ی کاری بکنه وحالش از خودش بهم میخوره. گاهی فکرمیکنم خوندن این کتابا چه اهمیتی داشته ولی یادم میافته که نسبت به قبل حداقل هر چندوقت یکبار حالم اونجوری بحرانی میشه حداقل‌اش اینکه از رختخواب میام بیرون میرم سرکار و برمیگردم کتاب میخونم حالم بده نه اینکه همه‌اش توی خواب باشم و حالم بد باشه روزای سختی را گذروندم تقریبا از سال ۹۳-۹۴ با آغاز هجده‌سالگی و پرت شدن توی بزرگسالی و لگدمال شدن سر کنکور تا همین الان اکثر روزام خاکستری بوده گاهی روشن گاهی تیره، ولی من واقعا باوجودیکه از شدت اضطراب احساس میکردم محتویات معده‌ام نمیتونم تحمل کنم وتپش قلب شدیدم را کاملا حس میکردم با گریه و غروناله هرجوری بود.دوام  آوردم و نمیدونم چرا دوباره چرا مثل نوجونی ی انگیزه‌ای گرفتم که کارکنم که تلاش کنم بعداز مدتها انگار دلم ی چیزیو میخواد چرا چون بارواقعیت پزشکی و کادردرمان بودن روبه‌رو شدم دیگه الان واقعا دلم نمیخواد وقت و انرژیم را توی اون محیط خشم‌آلود و غمگین و مضطرب تلف کنم دیگه الان واقعا فرق محیط و اتمسفر را میفهمم دیگه الان میدونم آرامش و سکوت و سکون حتی خواب شب چه نعمت‌های خوبی هستند. دیگه الان میدونم اینکه آقای خودت باشی یعنی چی. دیگه نمیخوام خودمو مورد توهین و آسیب و قرار بدم فعلا همین.</description><category>مطهره</category><author>مطهره</author><pubDate>Thu, 17 Aug 2023 01:06:31 +0330</pubDate></item><item><title>افسردگی</title><link>https://virgool.ir/@motaharedehqani/افسردگی-sqxwte7zrydy</link><description>درحالیکه میدونم نوشتن،اونم اینجا هم حال منو خوب نمیکنه اما میتونه درد کشیدن فعال‌تری باشه یکمم خوش رنگ و لعاب تر مهم نیست ام کسی بخونه یا نخونه. این تعارف نیس حداقل برای کسی که خیلی وقته مردن خودشم براش مهم نیس، اینکه زندگی برای خودم معنی نداره ی درده ی ترسی ام هست ک نکنه من ناخواسته به زندگی بقیه آسیبی بزنم، تو این دنیا ک هیچی مشخص نیس نمیدونم شایدم حق با من باشه که هیچ چیز هیچ ارزش و اهمیتی نداره، اما دوست ندارم اونایی ک سحر خیزاند یا انگیزه دارند و تلاش میکنند دست بکشند میترسم یجایی اشتباهی ازم سربزنه، اون لحظاتی از خودم و افسردگی میترسم ک میشنوم فلانی فوت شد با کنسر وخوشحال میشم ک خداراشکر خودش و خانواده‌اش از عذاب الیمی راحت شدند، بعدی میبینم بقیه ناراحت اند این منو متعحب میکنه، خب زندگی کردن با اون همه رنج و زشتی و لاغری چه فایده ای داره مگه چیو از دست داده چارتا بدبختی و ناهار شام بیشتر، البته هیچ ام مطمئن نیستم دنیای بعدازمرگ وحشتناک تر نباشه که قطعا هست مگه خودشون نگفتن ک بعد از مرگ فلان و چنان . یا وقتی امار تلفات کرونا را میشنوم میگم ای کاش منم جز این آمار بودم و خب حالا مردن ک مردن خیلی رقت انگیزم آره شاید اینطوره ولی تاحالا ک زنده بودن خب ک چی چه زندگی داشتن؟! اما عوضش اونجایی که یهو جون میگیرم و برای دفاع از حق زندگی و خوشحالی یکی تلاش میکنم ام باز منو متعجب میکنه، یعنی من طرفدار اتانازی هستم ولی از اونورم حسابی حاضرم تلاش کنم خودم و بقیه زندگی خوبی داشته باشند، اما به هر دلیلی نمیشه و نمیزارن دیگه بمیریم بسه همچین ارزش ام نداره ک بخوایم نمیریم یا بترسیم بمیریم.</description><category>مطهره</category><author>مطهره</author><pubDate>Thu, 17 Aug 2023 01:05:51 +0330</pubDate></item></channel></rss>