https://virgool.ir/feed/@mostafa72313دانشجو کارشناسی حقوق و دغدغه مند:)fa2026-11-11 04:23:38https://files.virgool.ir/upload/users/475471/avatar/6V40cF.jpeghttps://virgool.ir/@mostafa72313https://virgool.ir/@mostafa72313/learning-english-by-self-study-method-h9jo2ys8oytuالزامات روش خودآموز یادگیری زبان. شما به ما بگویید…چند وقتی بود که کلاس زبان می‌رفتم اما نتیجه خاصی نمی‌گرفتم. کم کم از یادگیری زبان انگلیسی ناامید شده بودم تا اینکه به ذهنم رسید شاید راه های دیگری برای یادگرفتن زبان هم باشد. پس از بررسی‌های اولیه‌ای که در سایت‌های ایرانی و خارجی کردم دو نکته جالب فهمیدم.اول اینکه روش های یادگیری زبان منحصر به کلاس رفتن نیست. خیلی ها هستند که مثل من با رفتن به کلاس نتیجه ی مطلوب را نمی‌گیرند و دوم هم اینکه روش دیگری که برای ما وجود دارد Learning English by self study method هست. این روش برای افرادی است که به هر دلیلی نمی‌توانند از کلاس‌های زبان استفاده کنند. به دلایلی همچون مخارج بسیار زیاد کلاس رفتن یا کمبود وقت یا حتی عدم توان یادگیری زبان از طریق کلاس‌ها. مهمترین نکته در این روش این است که فرد خودآموز باید توان بالایی در کنترل زمان خود داشته باشد. باید بتواند یک برنامه ریزی دقیق و بی نقص انجام بدهد و مهم تر از آن به برنامه خود پایبند باشد. خود این برنامه ریزی یک نوع مهارت است که نکات مهمی را در بر می‌گیرد.اما پس از برنامه‌ریزی، دومین چالشی که خودآموز با آن مواجه می شود، تهیه منابع متناسب با این روش است. انتشارات کمبریج مجموعه in use هایش را با استانداردهای خودآموزی تهیه کرده است. اما مشکل اساسی آن جاست که تقریبا تمام کتب base آموزش زبان self-study نیستند.آیا پیشنهادی در این رابطه دارید؟هر پیشنهاد یا نکته‌ای در مورد روش self study دارید برامون در قسمت نظرها بنویسید.مصطفی جعفریمصطفی جعفریSun, 31 Jan 2021 20:05:51 +0330https://virgool.ir/@mostafa72313/نوآوری-چیستقسمت-سومتفاوت-دانشجو-با-دانش-آموز-xsdecufqdh6qبه نظر شما فرق دانشجو با دانش‌آموز چیسستآنچه گذشت:در قسمت گذشته به بحث و بررسی پیرامون علم به عنوان بستر و سرزمین نوآوری و چالش بزرگ موجود در تحقیقات و پژوهش‌ها پرداختیم. در این قسمت کمی درمورد این سوال صحبت خواهیم کرد که فرق دانش‌آموز با دانش‌جو در چیست؟یکی از اشتباهات بزرگ ما نحوه برخوردمان با طالبین علم هست. دانشجو کسی است که باید برای دانش، جویندگی کند و در این راه زحمات فراوانی بکشد. ما این مفهوم را با دانش‌آموزی اشتباه گرفته‌ایم. دانش‌آموز بنا بر مقتضیات سنی و شرایط نمی تواند تصوری از علم و راه‌های آن داشته باشد و صرفا باید با مقدمات علوم آشنا شود تا ببیند آیا توان کار علمی دارد یا نه؟ برای این امر باید او را هرطور که شده وادار کنیم تا مقدمات علوم پایه‌ای را بخواند وخودش را در آیینه آن علوم بیازماید. حتی در رفتارمان دربرابر همین دانش‌آموزان نیز اشتباهات بزرگی داریم که البته ناشی از نظام آموزشی است. به طور مثال چه نیازی است که یک دانش‌آموز تمام دروس را به حد اعلی یاد بگیرد؟ دانش‌آموزی که در یک درس استعداد خوبی دارد باید آینده‌اش را در آن درس ببیند و اینکه سطح علم او را با بقیه دروس می‌سنجیم کار بسیار اشتباهی است. یا مثلا رفتار و نوع آموزش ما با دانش‌آموزان به گونه ‌ای هست که آنها استعدادهای خودشان را در آن دروس بیابند؟علی رغم تمام این‌ها دانشجو باید هدفش یادگرفتن علم باشد و این راه آنقدری سخت هست که نیازی به سخت تر کردن آن با اجبارها و سختگیری‌های عجیب وغریب نداشته باشیم. هیچ کس نمی‌تواند دریک موضوع بدون همراه شدن با علاقه قلبی خودش شکوفا شود اما آیا واقعا دانشجویان باعلاقه قلبی درس می‌خوانند؟تابه حال چه گام‌هایی در این راستا برداشته‌ایم؟اهمیت دانشجو در کلام شهید بهشتی با یک سری منطق‌های عجیب کنکور و روش‌هایی که اشتباه بودنشان ثابت شده است را به کار می‌بریم تا هرکسی نتواند وارد دانشگاه‌های خوب کشور شود. نتیجه‌اش هم می‌شود اینکه همان تعداد کمی هم که وارد دانشگاه می‌شوند با کیفیت کمتری درس می‌خوانند و امروزه می‌بینیم که بسیاری از متخصصان حتی در کارهای خودشان اشتباهات بسیار ساده ولی تاثیرگذاری را انجام می‌دهند. اگر ما به جامعه جوانان خودمان این حقیقت را گوشزد کنیم که هیچ کس با واحد پاس کردن و ترم گذراندن عالم به علمی نمی‌شود و برای عالم شدن باید ساعت‌ها در روز درس خواند، طبیعتا تعداد زیادی به سوی دانشگاه نمی‌آیند و دیگرانی هم که چنین ظرفیتی را ندارند پس از مدت کوتاهی به کنار می‌روند و زندگی خودشان را با استعدادهای خودشان می‌سازند. با این کار شاید تعداد وکیل‌ها و قضات و... ما کمتر شود ولی کیفیت آن‌ها بسیار بالاتر می‌رود. این بهتر است از اینکه امروزه بسیاری با مدارک کارشناسی یا ارشدشان در روزنامه‌ها به دنبال کار هستند. تعداد دانشجویان خیلی کمتر می‌شود اما کیفیت آن‌ها بسیار بالاتر می‌رود. افراد کمتری می‌توانند از راه علم و علم آموزی امرار معاش کنند اما این مسئله نیز اهمیتی ندارد چراکه هدف ما از استفاده از علوم، پیشرفت و نوآوری است و نه ایجاد شغل. اکثر جوانان ما مشغول به تحصیل هستند ولی واقعا چند درصد آنها دارای استعداد و علاقه به علوم هستند؟ همین نگاه شغل‌سازی ما به علوم بود که امروزه باعث شده تعداد جوانانی با مدارک علمی بالا بیکار هستند. همان جوان‌هایی که قطعا استعدادها وعلاقه‌هایشان را زیر پا گذاشتند و به واحدپاس کردن در دانشگاه‌ها مشغول شدند...در قسمت آخر به بررسی دو سوال ذیل خواهیم پرداخت:1)پژوهش چیست و چه اهمیتی دارد؟2)یک دانشجوی پژوهشگر از کجا و چگونه باید شروع کند؟مصطفی جعفریمصطفی جعفریWed, 06 Jan 2021 12:16:38 +0330https://virgool.ir/@mostafa72313/مبانی-نوآوری-چیستلطفا-از-این-به-بعد-نوین-نگاه-کنیدقسمت-دوم-yc46mjyp8qo2سرزمین نوآوری کجاست؟آنچه گذشت:در قسمت اول به تعریف نوآوری از دیدگاه نوینی پرداختیم و‌ ضمن آن به جایگاه نوآوری در دین و فرهنگ کاپیتالیسم اشاره مختصری کردیم. لزوم وجود مبنا برای نوآوری نیز بحث دیگری بودکه مطرح گردید.پس از روشن شدن تعریف نوآوری، شایسته است به بحث دیگری درمورد بستر نوآوری بپردازیم.نوآوری شهروند سرزمین علم است بلکه عالی ترین جایگاه را در این خطه به خود اختصاص داده است. نوآوری از طیف علم مسموع یا همان تکرار مکررات نیست. نوآوری زیرمجموعه علم مطبوع یا همان عقل است،‌همان چیزی که ساخته شده تا زندگی انسان را از زندگی یکنواخت سایر مخلوقات متمایز کند. از طرف دیگر بالاترین ارتباط با علم را دانشجویان یک جامعه دارند اما آیا دانشجویان ما به آن اندازه‌ای که باید با مفهوم نوآوری آشنا هستند؟به طور خاص در علوم انسانی دانشجویان صرفا به حفظ کردن حجم عظیمی از مطالب مشغول اند و کمترین رابطه‌ای با تولیدعلم و پژوهش‌های عمیق در این حوزه‌ها ندارند. وقتی که به فهرست موضوعات مقاله‌ها وپژوهش‌ها بنگریم،چیزی جز مصداق‌نگری صرف و بحث و بررسی‌هایی که اکثرا هیچ فایده عملی ندارند پیدا نخواهیم کرد. کمتر کسی درمورد مبانی رایج علوم انسانی در سطح جهان اظهار نظر می‌کند و درنهایت تعداد بسیار اندکی هستند که به قصد نقد مبانی پر از ایراد و ناکارآمد بین المللی قلم می‌زنند و ارئه راهکار می‌کنند. لزوم کاربردی بودن پژوهش‌ها در کلام ولایتالبته معدود تحقیقات شایسته ای نیز در این حوزه‌ها وجود دارد ولی برای شروع یک حرکتی موثر کافی نیست. نوآوری علمی نیازی به علامه بودن ندارد بلکه بسیاری از ایده‌های کاربردی به ذهن دانشجویان تازه‌وارد می‌رسد. امروزه ما دانشجویان در فضای یک جامعه علمی خموده و ناتوان در عرض اندام نفس می‌کشیم. هرکسی در رشته تخصصی خودش اگر بنگرد، انبوهی از اشکالات و خلاهای علمی را مشاهده خواهد کرد که نیاز به اصلاح دارند اما دانشجویان ما پس از سال‌ها مطالعه و درس خواندن هیچ حرکت عملی مناسبی ندارند و حتی زمانی که مجبور به ارائه پایان‌نامه‌‌ می‌شوند ماه‌ها فکر می‌کنند تا موضوعی به خاطرشان بیاید. ثمره این نوع از درس خواندن‌ها وضعیت مدیریتی امروز جامعه می‌شود. ما در علوم انسانی نه تنها موظفیم که چالش‌های درونی کشورمان را حل‌وفصل کنیم،بلکه باید تاثیرهای بسیاری در جامعه بین المللی داشته باشیم و این مهم نیازمند یک تحول بنیادین و یک انقلاب علمی است.لزوم نوآوری علمی در کلام ولایتبه نظر شما علت خمودگی علمی جوامع دانشگاهی ایران چیست؟چرا امروزه رتبه‌های علمی ما در حوزه علوم انسانی انقدر افت کرده است؟چه‌طور می‌توانیم جوامع علمی‌مان را از این چالش موجود رهایی بخشیم؟آنچه در قسمت بعد خواهید خواند:فرق دانش‌آموز با دانش‌جو در چیست؟پژوهش چیست و چه اهمیتی دارد؟یک دانشجوی پژوهشگر از کجا و چگونه باید شروع کند؟مصطفی جعفریمصطفی جعفریWed, 30 Dec 2020 12:58:49 +0330https://virgool.ir/@mostafa72313/مبنای-نوآوری-چیستلطفا-از-این-به-بعد-نوین-نگاه-کنید-قسمت-اول-os4wxg3utelhمبانی نوآوری چیست و ما با چه راهی رو به رو هستیم؟نوآوری چیست؟تا به حال به معنا ومبنایش فکر کرده اید؟رسم وسنت براین است که وقتی می خواهند از یک مفهوم سخن بگویند در ابتدای کار شروع به تعریف مفهوم مورد نظر می کنند و غالباً در این امر ابتدا مفهوم را تعریف لغوی می کنند و سپس تعریف اصطلاحی آن را بیان می کند. برای تعریف لغوی کار سختی نداریم چراکه بار اصلی این تعاریف را زبانشناسان به دوش می کشند همان هایی که با تجزیه-ترکیب و تحلیل کلمات،تعریف زبانی آنها را به دست می آورند. در مورد نوآوری در فرهنگ نامه دهخدا آمده است عمل نوآور،ابتکار،ابداع، بدعت گذاری.در فرهنگ لغت ها عموماً در تعریف نوآوری به کلماتی مانند ابداع،اختراع،تجدد،بدعت وابتکار اشاره می گردد. خارج از بحث و بررسی در مورد تفاوت نوآوری با تک تک این کلمه ها این نوع از تعاریف یک معنای کلی از مفهوم مورد نظر به ما ارزانی می دارد. اما در تعریف اصطلاحی مفاهیم،جایی است که دیدگاه ها،عقاید، افکار،طرز تفکر و منطق افراد در تعریف مفهوم،تاثیر بسزایی دارد. اینجا همان جایی است که با یک نگاه کلی می توان فهمید تعریف کننده آیا برای تعریف مفاهیم مبنای صحیحی دارد یا نه همینطور پراکنده و بدون مبنای صحیح یا با مبنای غلط به تعریف مفاهیم می پردازد. در مورد نوآوری وقتی که به تعاریف اصطلاحی آن مراجعه می کنیم،خواهیم دید که اکثر این تعاریف بر پایه یک مبنای نظری کاپیتالیستی و سرمایه داری می باشد. عموما در تعریف نوآوری چشممان به کلماتی مانند شرکت‌ها،سود،زیان،بهره وری حداکثری،کالا،ثروت و... می افتد. بنده بنا به ماهیت بحث کردنم تعریف لغوی و اصطلاحی مختصری را که به نظر خودم صحیح میرسد را خواهم گفت. تعریف نوآوری در لغت کار بسیار ساده ای است این کلمه متشکل از دو جز«نو»و«آوردن»است و این همه چیز را به خودی خود روشن می سازد. در اصطلاح نیز به نظر می رسد که نوآوری یعنی آوردن و به ثمر رساندن یک فرایند،پروژه،محصول یا دیدگاهی که مسبوق به سابقه نیست. خارج از این بحث های نظری هدف من صرفاً گفتن درد و دل هایی در این باب است.خیلی از اصطلاحاتی که با واژه《نو》شروع میشوند این تلقی وتصور را در ذهن متبادر می کنند که حتماً مفهومی غربی است. ما که این چیزها سرمان نمی شود. بنیان این نوآوری در دین چیست؟ اصلا بنیانی دارد در دین ما؟نوآوری به یک معنا یک فعل الهی است و در مورد خلقت انسان است همان خلیفه الهی. خدا در باب خلقت خلیفه خودش درآیه30 سوره مبارکه روم می فرماید:«فَأَقِمْ وَجْهَکَ لِلدِّینِ حَنِیفًا ۚ فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِی فَطَرَ النَّاسَ عَلَیْهَا ۚ لَا تَبْدِیلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ۚ ذَٰلِکَ الدِّینُ الْقَیِّمُ وَلَکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لَا یَعْلَمُونَ.»فطرت یعنی نوع خاصی از آفرینش که مسبوق به سابقه نبوده است و این اولین بار است که چنین چیزی خلق می شود. این کار بسیار سختی است و نیازمند خلاقیت و به کار بردن استعداد و دانسته های خود در سطح بالایی می باشد اما این کار،کار بسیار بلند مرتبه و بالایی است. اصلاً تا به حال به این موضوع فکر کرده‌اید که فرق انسان با سایر حیوانات در چیست؟ سایر حیوانات سبک زندگی شان،نوع نگرش شان و تمام افعال و کردارشان طی قرن‌های متمادی هیچ تغییری نمی کند و به عبارت دیگر هیچ چیز نوینی در زندگی آنها مشاهده نمی شود چرا که عمل آنها بر پایه غریزه‌ ثابتی است که تغییر چندانی نمی کند اما انسان رفتارها،افکار و نحوه زندگی کردنش از سالی به سال دیگر دارای تفاوت هایی است و در دین هم داریم که می گویند نباید دو روز یک مومن شبیه یکدیگر باشد. این مخصوص جایگاه خلیفه خداست که زندگی‌اش یکنواخت و ثابت نیست،پیشرفت می کند برخلاف حیوان برخلاف فرشتگان. بسیار پیشرفت می‌کند برخلاف سایر مخلوقات چراکه همیشه حرف جدیدی برای گفتن دارد. اصلا یکی از مهم ترین ممیزات انسان از سایرمخلوقات همین توان نوآوری کردنش است که حاصل قوه عاقله اوست. چه کسی شایسته تر برای فعل الهی جز خلیفه اله؟ اصلا کسی را جز او توان این کار را هست؟ باید نوآوری کنیم چون خلیفه ایم،چون انسانیم و چون می‌دانیم که چه کسی هستیم و در چه جایگاهی قرار داریم و می‌دانیم که به عنوان خلیفه وظیفه مان استعمار است. استعمار نه به معنای غربی اش بلکه به معنای الهی آن به معنای آباد کردن،به معنای طلب آبادانی کردن و به کار بردن تمام کوشش و سعی خود برای تحقق یافتن این طلب و خواهش. ما این توان را داریم اما در چه راه هایی و با چه روش هایی از آن استفاده کرده ایم؟ آیا محصول این توان ما آن چیزی که خدا از ما خواست یعنی آباد کردن زمین و طلب آبادانی آن بود یا نابود کردن زمین و همنوعان مان؟ نوآوری ما در ساخت اسلحه ها بود،در فراهم کردن رفاه برای رفاه طلبان بود یا آماده کردن بستری برای زندگی راحت تمام انسانها؟ آیا ما از این نعمت الهی،از این استعداد و توان به خوبی استفاده کرده ایم؟ما نباید همینطور بی مبنا و بدون داشتن نگرشی صحیح نوآوری کنیم برای پیشرفت، چراکه ما قبل از پیشرفت اگر هیچ مبنای صحیحی نداشته باشیم چگونه به پیامدها و نتایج پیشرفت اطمینان حاصل کنیم و چگونه بدانیم که راه را گم نکرده و این پیشرفت درواقع پسرفتی بیش نیست؟ همانطور که بسیاری از نوآوری هایی که به قصد پیشرفت بوده ارمغانی جز پسرفت مادی و معنوی برای انسان نداشته است وروشن تریم مثال آن هم اختراع فناوری جدیدی بود که بنا داشت به انسان ها در تولید انرژی موردنیازشان کمک کند وموجب آسایش آنها شود اما درعمل تبدیل به یکی ازخطرناک ترین بمب ها شد و مایه مرگ وسلب آسایش میلیون ها انسان.ما نباید نوآوری کنیم برای پیشرفت بلکه باید پیشرفت کنیم برای نوآوری باید اول آدم شویم،اول خلیفه خدا شویم و آنگاه نوآوری ما آن نوآوری الهی خواهد بود آنچنان که رسول امین(صلی الله علیه و آله و سلم) نوآوری کرد و از بیان آنچه که به او ابلاغ شده بود در جامعه مرتجع جاهلی نهراسید بلکه طوری زندگی کرد که امام خامنه ای(مدظله العالی)می فرمایند زندگی ایشان را باید میلیمتری مطالعه کرد. هر لحظه آن دارای نکته و پندی است که باعث پیشرفت زندگی بشر می شود و سبک زندگی و عقایدش را نوین می کند.من چیزی بسیاری نمی دانم و فقط چند نکته کوچک که به ذهن بنده رسید را یادداشت کردم اما این حوزه ها جای تحقیق و پژوهش بسیار دارد و به نظر می رسد امروزه به جای اینکه بدانیم چرا زندگی می کنیم چگونه باید زندگی کنیم و اصلاً برای چه باید زندگی کنیم فقط می‌خواهیم زندگی کنیم به هر نحوی از انحای ممکن حتی اگر شده اشک بر صورت یتیمی جاری کنیم. حتی اگر شده به قیمت محروم کردن تعداد بسیاری از انسان‌ها از امکانات اولیه زندگی حتی اگر شده به بهای... این سیاست و چگونگی زندگی امروزه ماست. صحیح است؟آیا نباید تغییر کند؟آیا ما نیازی به تحول نداریم؟آیا ما نباید نوآوری کنیم؟ما علاوه بر نیاز به نوآوری در سطوح جزئی،به نوآوری در سطوح کلی زندگی مان وبه عبارت دیگر به یک تحول وانقلاب در سبک زندگی ها وطرز تفکراتمان داریم.درپایان بار دیگر تاکید میکنم هدف بنده ایجاد یک تلنگر به وسیله نوشتن دردودل هایم است. در نوشته‌های بعدی از ابعاد مختلف به این مسئله مهم نگاه خواهم کرد ان شاءالله...راستی همیشه میگن که خوندن مقدمه یک متن از خود متن خسته کننده تره. اما خیلی مهمه و باید گفته بشه. ان شاءالله در نوشته های بعد با مباحث جذاب تری خدمتتان خواهیم بود?.مصطفی جعفریمصطفی جعفریTue, 22 Dec 2020 09:00:05 +0330