https://virgool.ir/feed/@mostafa.esبرنامه نویس و عاشق طبیعت. سفرنامه هامو اینجا مینویسم چون سفر پر از تجربست و تجربه رو باید انتقال داد.fa2026-11-12 11:12:05https://files.virgool.ir/upload/users/117435/avatar/vSDKBp.pnghttps://virgool.ir/@mostafa.eshttps://virgool.ir/@mostafa.es/10-قانون-نانوشته-طبیعت-گردی-را-بشناسید-dpo3laesb2lpطبیعت میتونه وحشی باشه اما این خصلت باعث نمیشه که بی نظم جلوه کنه. در حقیقت هر محیطی قوانینی داره و طبیعت هم از این قائده مستثنی نیست. این قوانین کمک میکنن تا با فرهنگ طبیعت جفت و جور بشیم و ازش لذت ببریم. پس اگه با دوستاتون قصد وقت گذرونی توی دل طبیعت دارید، این قوانین ساده اما مهم توی ذهنتون به خاطر بسپارید :نسبت به فضای شخصی افراد متعهد باشیمفضای طبیعت انحصاری نیست اما وقتی صحبت از کمپینگ میشه هر فرد به فضای شخصی خودش احتیاج داره که چادر، ابزار، لباس و از همه مهم تر جای خوابشو در اون مرتب میکنه. اگه میخوایم وارد این فضا بشیم یا از ابزارش استفاده کنیم حتما اجازه بگیریم و به هیچ عنوان نظم حاکم بر وسایل تغییر ندیم. بعضی از افراد ممکنه برای دقایقی به تنهایی نیاز داشته باشن، پس حواسمون به برهم زدن خلوتشون باشه. ما به عنوان یه طبیعت گرد هیچوقت نمیخوایم آرامش اون لحظشونو نابود کنیم.زباله ها واسه سوزوندن نیستنآتش کمپ برای گرم شدن افراد و پخت غذاست. سوزوندن زباله ها مخصوصا در حجم بالا میتونه به راحتی خاک و هوای طبیعت سمی کنه. بعلاوه سوزوندن زباله های غذایی بوی اون در طیبعت پخش میکنه و سیگنالی میشه برای کشوندن حیوانات اطراف به محل کمپ. پس در هر برنامه کیسه ای همراه داشته باشید و تمامی زباله ها (تر و خشک، تفاله غذایی و یا پلاستیک) به شهر برگردونید.شما به چراغ قوه ضعیف نیاز نداریدصحبت از شب های کمپینگه!نور طبیعی شب معمولا کارمونو راه میندازه اما اگه آسمون به خوبی روشن نباشه و یا توی محیط تاریک قدم برداریم، چراغ قوه به کارمون میاد. چراغ قوه باید انقدری قوی باشه که مسیر قابل شناسایی باشه. چراغ قوه ضعیف فقط باعث میشه که دید کمتری نسبت به اطراف داشته باشیم و همون نور طبیعی شب هم از چشمامون دریغ میکنه. بعضی چراغ قوه ها امکان تنظیم نور به صورت مترکز یا گسترده دارن. این مدل ها عالین! هیچوقت، هیچوقت و هیچوقت نور هدلایت به سمت چادرهای دیگران نگیریموظیفه ی هدلایت روشن کردن جاییه که بهش نگاه میکنید اما هیچکس دوست نداره اون لحظه جلوی شما قرار بگیره. در واقع نور هدلایت جلوی دید افراد حاضر در جلوی شما رو میگیره و برای لحظاتی اون هارو تبدیل به نابیناترین موجود اونجا میکنه. این موضوع فقط شامل افراد نمیشه. چادرها محل استراحت هستن و نور مستمر هدلایت میتونه خواب از سر افراد بپرونه.راه حل چیه؟ وقتی با مردم در حال معاشرت هستیم حتما نور هدلایت به سمت زمین بگیریم. همچنین در هنگام رفت و آمد از محل چادرها نور هدلایت کم کرده و یا از تمرکز بر روی چادرها خودداری کنیم. درمورد دوم هم اگر میخوایم وارد چادر دیگران بشیم، نور هدلایت یا فانوس خاموش کنیم و بعد برای ورود اجازه بگیریم.( پیشنهادم اینه بعضی موقع هدلایت خاموش کنید و برای چند لحظه بدون نور مصنوعی از منظره های اطراف لذت ببرید. حس باحالیه که تجربه اش برای هر طبیعت گردی لازمه :)جایی که راه میرید، مواد غذایی رها نکنیم مسیر رفت و آمد داخل کمپ باید مشخص باشه ( یک مسیر برای ورود و خروج، یک مسیر برای رسیدن به چادرها ). قرار دادن هرچیزی توی این مسیر میتونه باعث آسیب و پریشانی افراد بشه. محل ذخیره مواد غذایی باید مشخص باشه تا علاوه بر دسترسی راحت، مشکلی توی رفت و آمد ایجاد نشه. مخصوصا توی شب که هوا تاریکه و دید کافی برای عبور از مسیرها نداریم.تمیزی و نظم دو خصلت یه طبیعت گرد کاردرستطبیعت گرد کاردرست هیچوقت ابزارشو گم نمیکنه.البته قبول دارم بعضی موقع رعایت نظم توی کمپینگ میتونه خیلی سخت باشه. برپا کردن چادر، تهیه وعده غذایی، روشن کردن آتش و زمانبندی وظایف جلوی پیش بردن نظم و تمیزی کار میگیره اما خب، اینجاست که یه طبیعت گرد خوب معلوم میشه.طبیعت جای لذت های ساده است، سیستم های صوتی بزارید برای خونهلذت بردن از سکوت طبیعت یه هنره که به مرور زمان به دست میاد. اگر گوش ما به موسیقی غیر از طبیعت عادت بدیم، به سختی میشه از حس و حال ناب طبیعت استفاده کرد. بعلاوه به عنوان یه طبیعت گرد اصلا دلمون نمیخوایم بخاطر لذت بردن از آهنگ، آرامش بقیه افراد بهم بریزیم. اگه توی این وضعیت بودیم، هدفون میتونه نیازمونو برآورده کنه.به صدای خودتون اهمیت بدیددر مورد سکوت طبیعت صحبت کردیم. صدای بلند ما هم میتونه مشکل ساز بشه. صدای بلند توی فرهنگ طبیعت گردی نشان دهنده خطره پس در حالت عادی تن صدا رو آروم نگه دارید تا سکوت طبیعت شکسته نشه.خطر رو اطلاع بدیدصحبت از خطر شد ...همیشه هوشیار باشید. اگه مورد غیر معمول و خطرناکی دیدید، به بقیه افراد اطلاع بدید. اگر مشغول انجام کاری مهم اما ناایمن هستید حتما از دوستان نزدیک خود کمک بگیرید تا کمک یار شما باشن. و اگه همراهتون کودک دارید، بهترین فرصته که این قوانین بهش آموزش بدید. یادتون باشه در طبیعت ایمنی حرف اول رو میزنه. در همیاری دوستان مهربان باشید و از احساس درونیتون نسبت به طبیعت غافل نشید.اگر نوشتم دوست داشتید لطفا روی گزینه لایک ❤️ کلیک کنید تا تشویق به قراردادن مطالب بیشتری بشم. اگر هم فکر میکنید قانون نانوشته دیگه ای میتونه در این لیست جا بگیره در قسمت نظرات بنویسید تا ازش استفاده کنیم.راستی در اینستاگرام به آدرس mostafa_outdoor ویدیوهای متفاوتی از سکوت طبیعت به اشتراک میزارم. اگه دوست داشتی یه سر بهم بزن تا باهم گپی داشته باشیم.مصطفی اسماعیلیانمصطفی اسماعیلیانThu, 17 Sep 2020 18:49:50 +0430https://virgool.ir/@mostafa.es/چطور-مثل-یه-حرفه-ای-سفر-کنیم-تکنیک-های-مسیریابی-سفر-tbkepqhuj1jxقبل از سفر مثل یه حرفه ای مسیریابی کنهر ماجراجویی از انتخاب مسیر شروع میشه. مسیر مناسب میتونه انسان بهتری از ما بسازه، میتونه زیبایی های زندگی دو چندان کنه و اگر از من بپرسی، تجربیاتی بهمون منتقل کنه که در حالت عادی شاید سال ها زمان ببره تا اونارو یاد بگیریم.اما چطور میتونیم یه مسیر مناسب برای سفرمون پیدا کنیم، واسش برنامه بریزیم و برای چالش های اون آماده بشیم؟با این مقدمه میرم سراغ تکنیک های مسیریابی در سفر. ابزارهایی که همیشه خودم در سفرهام استفاده میکنم و حالا اون هارو در اینجا به اشتراک میزارم.ما معمولا سفرهامونو بر اساس معیارهای مختلف انتخاب میکنیم. بعضی موقع دلمون میخواد یه جای بکر و دور از تمدن باشه، بعضی موقع یه مسیری جاده ای میخوایم که با ماشین به سمت روستاهای کوهستانی حرکت کنیم و یا شایدم دنبال بهترین مسیر کوهنوردی به سمت ارتفاعات شهرمون هستیم. اگر مثل من توی این شرایط قرار گرفتید اولین کاری که بهتون پیشنهاد میکنم، سر زدن به گوگل ارث هست. گوگل ارث جاییه که نمای کلی از مسیر دستمون میاد و میتونیم در مورد چالش های اون فکر کنیم. بعد از این مرحله میریم دنبال جزئیات مسیر که در ادامه در موردشون صحبت میکنیم ...گوگل ارث دوست خوب یه مسافرابزار گوگل ارث یه نقشه سه بعدی از منطقه مورد نظر بهمون نشون میده. ارتفاعات با ظاهری کاربرپسند در ابزار گوگل ارث مشخص شدند. میتونید برای پیدا کردن مناطق مختلف، جستجو کنید، عکسای کاربرای دیگه ببینید و یه جورایی سفر مجازی به مناطق مختلف داشته باشید.البته، بعضی موقع پیش میاد که منطقه خاصی برای سفر در نظر نگرفتیم. توی این مورد هم میتونید از گوگل ارث کمک بگیرید. کافیه یه نگاهی به شهرهای اطرافتون بندازید. بعد از چند دقیقه جستجو قطعا مکان مورد علاقه خودتونو پیدا می کنید. کاری که من همیشه در زمان بیکاری انجام میدم و مکان هایی که فکر میکنم میتونن جذاب باشن علامت میزنم.تکنیک های مسیریابی در گوگل ارثگوگل ارث به صورت اپلیکیشن گوشی های هوشمند و نسخه مرورگر قابل استفاده هست، پس میشه گفت تقریبا از همه جا به این سرویس دسترسی دارید. اینجا ما از نسخه مرورگر به آدرس earth.google.com/web در رایانه شخصی استفاده می کنیم. وقتی گوگل ارث باز میکنید، اسم یه مکان، قله و یا شهر مورد نظرتونو جستجو کنید. حالا نقشه به جایی که بهش فکر میکنید اشاره میکنه.اینجا من جنگل گیسوم جسنجو کردمروی گزینه نمایش سه بعدی کلیک کنید تا دید زیباتری از پستی و بلندی های منطقه نمایش داده بشه. اینجاست که با خودتون میگید مسیرهای دسترسی به منطقه چطور پیدا کنم؟ پیشنهاد میکنم مثل عکس زیر تمامی جزئیات نقشه فعال کنید تا جاده ها و اسامی شهرها هم قابل مشاهده باشن.منوی سمت چ‍پ ابزارهای باحالی داره، بقیه رو هم امتحان کنیدحالا میتونید با موس یا کیبورد به گردش دور منطقه ادامه بدید. توی این مرحله هم پیشنهاد میکنم بر روی گزینه آدمک در کنار دکمه 3D/2D یک بار کلیک کنید. با این کار دایره های آبی رنگی جای جای نقشه ظاهر میشن. این علامت ها، عکس های ۳۶۰ درجه ای هستن که کاربرای دیگه، از اون منطقه، بر روی گوگل ارث منتشر کردن. با کلیک روی هر کدوم به سمت نقشه کشیده میشید و نمایی ۳۶۰ درجه از محل نشون داده میشه. البته این نقشه ممکنه برای چند سال پیش باشه و در حال حاضر خیلی چیزا در منطقه تغییر کرده باشه پس به جزییات زیاد توجه نکنید. همچنین بعضی از عکسا با کمی خطای موقعیت ثبت شدن پس ممکنه بعضی عکس ها با فاصله حدود یک کیلومتری تصویربرداری شده باشند. یه نمونه از این عکسای ۳۶۰ درجه گوگل ارث این پایین مشاهده می کنید:آیکن آدمک در پایین سمت راست قرار گرفته که برای نمایش عکس های کاربراستیه نمونه از عکس های ۳۶۰ درجه. میتونین عکسو به سمت راست و چپ بچرخونین خب تا اینجا با حال و هوای کلی منطقه آشنا شدیم. بریم سراغ جزییات مهمی که توی هر سفر مخصوصا بک پکینگ و کوهنوردی خیلی نیازمون میشن.چطور ارتفاع منطقه در گوگل ارث اندازه بگیریم؟در گوگل ارث ارتفاع هر نقطه ای که بخواید میتونید بدست بیارید. کافیه نشانگر موس بر روی نقطه مورد نظر ببرید و ارتفاع از سطح دریا، به صورت لحظه ای در قسمت پایین، سمت راست صفحه ظاهر میشه.اینجا موس روی علامت ضربدر قرمز قرار گرفته و ارتفاع اون نقطه در پایین صفحه نمایش داده میشههمچنین در کنار ارتفاع، اطلاعات دیگه ای مثل طول و عرض جغرافیایی و فاصله ی دوربین مجازی صفحه با محل مورد نظر نمایش داده میشه.البته این تمام امکانات باحال گوگل ارث نیست. اگر یه کم با ابزارهاش کار کنید میتونید پروژه سفر بسازید، مسیر رفت و برگشت خودتونو در نقشه مشخص کنید، مسافت هارو اندازه بگیرید، ارتفاع و جهت حرکت محاسبه کنید و در آخر از سفرتون پرینت بگیرید. در مورد این قابلیت ها حتما در مقاله بعدی صحبت میکنم.گول نخورید، گوگل ارث تمام حقیقتو بهتون نمیگهخب حالا که به اینجا رسیدیم شاید با خودتون بگید عالیه، الان اطلاعات خوبی از منطقه دارم و میتونم بزنم به جاده اما قضیه به این سادگیا نیست. گوگل ارث یه نقشه توپوگرافی نیست پس در نشان دادن ارتفاع مناطق خطا داره. به زبون ساده تر، زمین های صاف در واقع صاف نیستن و شیب کوه ها به اون شکلی که در نقشه مشاهده میکنید یکدست و اتوکشیده نیست. اینو وقتی متوجه میشید که با کوله پشتی خودتون به منطقه برسید و تمامی تصورات شما از منطقه بهم میریزه. اتفاقی که توی سفر اولم واسم افتاد. چاره چیه؟استفاده از نقشه توپوگرافی در کنار گوگل ارثاینجاست که میریم سراغ نقشه ی توپوگرافی؛ دومین دوست یه مسافر.نقشه های توپوگرافی برای اندازه گیری اختلاف ارتفاع ساخته شدن. این نقشه ها با نقشه های جمع و جور شهری فرق دارن. تمامی مناطق از خط های بسته ای تشکیل شده که ارتفاع مناطق نشون میده.سرویس های زیادی هستن که میتونید نقشه های توپوگرافی اونجا پیدا کنید. من از National Geologic map استفاده میکنم که عکسشو در پایین می بینید.اینحا هم ابزارهای جالبی داریم. امتحانشون کنید.خوندن نقشه های توپوگرافی به کمی مهارت نیاز داره. آموزش های زیادی برای این نقشه ها توی اینترنت میتونید پیدا کنید، پیشنهاد میکنم یکی از اونارو بخونید تا با علائم توپوگرافی آشنا بشید. اینجا به عنوان یه مختصر توضیح میتونیم به خط های توپوگرافی اشاره کنیم.همه خط های توپوگرافی محیطی بسته نشون میدن. مناطق درون این محیط نسبت به همدیگه، هم ارتفاع هستن و میزان ارتفاع اون بر روی خط مشخص شده. برای شروع کافیه بدونید که هرچی خط ها به هم نزدیک تر باشن به این معنی که ارتفاع با شیب بیشتری تغییر میکنه پس معمولا مسیر خوبی برای صعود نیست. اگر خط ها ارتفاع از هم فاصله بیشتری داشته باشن یعنی شیب کمتری در مسیر وجود داره.پیشنهاد میکنم برای آشنایی بیشتر، نقشه توپوگرافی در کنار گوگل ارث قرار بدین و مناطق مختلف در هر دو مقایسه کنید تا تصویر واضح تری از سفرتون داشته باشید.دو دوست یک مسافر در کنار هم :)در آخر اگه در مورد مسیریابی و نقشه خوانی سوالی داشتید میتونید زیر همین پست بپرسید.راستی در اینستاگرام به آدرس mostafa_outdoor ویدیوهای متفاوتی از لحظات کوچیک طبیعت به اشتراک میزارم. اگه دوست داشتی یه سر بهم بزن تا باهم یه گپی داشته باشیم.مصطفی اسماعیلیانمصطفی اسماعیلیانSun, 16 Aug 2020 23:23:05 +0430https://virgool.ir/@mostafa.es/سمت-طبیعت-نرید-چون-تغییرتون-میده-kog4anhqpjyjمنبع عکس فروردین سال ۹۶ که به اتفاق دوستان نزدیکم به این نتیجه رسیدیم که همه ما به یه ریکاوری خوب ذهنی و تفریح ماندگار نیاز داریم. برنامه ویژه ما قرار شد حول طبیعت بچرخه ولی اینکه چه برنامه ای میتونست به عنوان گزینه ویژه انتخاب بشه مطمئن نبودیم. من مدت ها قبل از رسیدن به این تصمیم آخر هفته هارو به کوهنوردی اختصاص داده بودم. همین پیش زمینه باعث شد تا جرقه ای که منتظرش بودیم زده بشه پس به اتفاق دوستان تصمیم گرفتیم هر چند ماه یکبار کوله به دوش به طبیعت بریم و دو، سه شب به دور از تمدن و مردم چادر بزنیم. اجرای این تصمیم قرار نبود آسون باشه و همه ی ما اینو میدونستیم که این پیک نیک نیست پس خبری از چادر آماده، جای خواب نرم و زغال آماده آتیش نبود. هدفمون دوری از روزمرگی، چالش های جدید و ریکاوری ذهن بود. که البته سختی های این قرارمون از همون ابتدا خودشو نشون داد. پرسه زدن گرگ ها دور کمپ، برپایی آتیشی که تقریبا یک ساعت از ما زمان میگرفت، سرپناه هایی که اگه یه لحظه مراقبش نبودی بهم میریخت و جای خوابی که کاملا با تصور ما از تخت خواب فرق داشت. به هر حال این یه جور معامله واسمون بود و میخواستیم این سختی هارو در ازای یه نتیجه خوبی تحمل کنیم. همین هم شد و برناممون تا به امروز سر جاش بوده. به مرور مثل هر پروژه دیگه ای، مدیریت مسائل برامون عادی شدن و لازم نبود برای کمپ های شبانه کارهارو بین خودمون توضیح بدیم، هر کس نسبت به تجربیات قبلی میدونست که کجا برای درست کردن محل خواب بهتره یا کدوم چوب ها موقع سوختن دود کمتری تولید می کنن تا شب رو بدون سردرد سپری کنیم. زمان که میگذشت همگی کنار هم کامل می شدیم و وظایف میشناختیم.با این حال همیشه سخت ترین جای کار آغاز یه تصمیم بود. وقتی توی خونه نشستیم و با خودمون میگیم نه الان واقعا حوصله این همه سختی ندارم. یا نه، بزار این دفعه بیخیال بشیم تا تعطیلات بعد. چند بار برناممون به خاطر همین تنبلی ها به تعویق افتاد اما وقتی یه تکونی به خودمون میدادیم و برنامه ریزی کامل میشد تقریبا نیمی از هدفمونو رفته بودیم.اما خب همه اینا می گذشت و بالاخره سوال اینه که چی نصیب ما شد؟این تصمیم جدا از هیجان و آدرنالین، تاثیرهای زیادی هم روی زندگیم گذاشت. همه ما بعد از اون کمپ ها نسبت به قبل احساس خونسردی و تمرکز بیشتری داریم. همیشه یه خاطره کوچیک از اون زمان ها داریم که در سخت ترین شرایط لبخند به لب هامون بیاره. دیرتر برای مسائل و گرفتاری ها ناراحت میشیم و میدونیم که همیشه بین مشکلات روزمره یه ایستگاه توقف به اسم طبیعت هست که بتونیم ذهنمونو ریکاوری کنیم. حالا این ایستگاه توقف میتونه برای هرکسی متفاوت باشه اما مهم اینه که جاش خالی نمونه.کمپ در طبیعت واسه من جدا از این فواید روحی، خاطرات و چالش هایی میسازه که منو از روتین وار بودن زندگی نجات میده. این رو میشه بعد از دیدن کهکشان راه شیری توی آسمون شب فهمید، جایی که با اولین شهر حداقل چند ساعت فاصله داریم.کمپینگ یکی از بهترین تصمیم های زندگیم بود. از تصمیم های خودتون واسم بگید.همچنین میتونید منو در اینستاگرام دنبال کنید تا یه گپی داشته باشیم.مصطفی اسماعیلیانمصطفی اسماعیلیانWed, 01 Jul 2020 00:11:44 +0430