https://virgool.ir/feed/@moshtagheparvazعاشق مطالعه، نویسنده ی کتب : "مشتاق پرواز"، "داستان واره هایم"، "راهی"، "ضریح شب"، "وادی هفتم"، "قفل دلتنگی"fa2026-11-10 19:27:11https://files.virgool.ir/upload/users/2496621/avatar/vU2Mrz.jpghttps://virgool.ir/@moshtagheparvazhttps://virgool.ir/@moshtagheparvaz/میناگری-ها-ikndjzdn3tnfو ما را زمانی می رسد که طاقت بریده و بی قرار می شویم! با خود می اندیشیم که دیگر غصه ها و مصائب راه نفس ما را بسته و به انتهای راه زندگی رسیده ایم!آنقدر دلسرد می شویم از هر چه در اطراف ماست که حتی یادمان می رود که پیش تر نیز بارها پیش آمده که بلایای بسیار را از سر گذرانیده باشیم و از پس آن، روزهایی آرام و رخدادهای شیرینی هم تجربه کرده باشیم!حال، باز از پس نسیانی دراز مبتلا به دردی شده ایم که امان مان را بریده است. شبانه روز شکوه از سختی ها داریم و ناتوانیم از پیمودن ادامه ی راه!در این بحبوحه و در نهایت سرسام درونی‌ و در اوج شدائد روزگار، نوری به ناگهان در قلب ما شعله ور می شود و سرتاپای ما را گرم می کند؛ به خود که می آییم حس می کنیم از زیر آپاری مهیب نجات یافته ایم و سرتاپای مان را آرامشی عجیب فرا می گیرد!حال مان که بهتر می شود؛با خویشتن عهد می بندیم که از این پس به جای بی رمق بودن و با ناامید گام برداشتن بایستی با صلابت و امیدوارانه به راه خود ادامه دهیم.گویی خورشید سعادت بر زندگی ما تابیدن گرفته و سرمای نخوت و یأس را از ما فرسنگ‌ها دور ساخته است!دیگر ابواب رحمت که تا پیش ازین در نظرمان بسته می نمود؛ را گشوده می بینیم! آنچنانکه به افق های نوینی رهنمون می شویم با توانی بسیار و اشتیاقی وافر!تا بدانجا که وقتی گشوده شدن گره ها را از کار خویش می بینیم؛ اهتمام می ورزیم که گره از کار دیگران نیز بگشاییم! به هر طریق که بتوانیم و اگر میّسر باشد با قدم یا قلم خویش؛ مشکلی را حل نماییم!یاد باد پیر بزرگ بلخ که به حق ازکیمیاگری ها و میناگری های خالق یکتا سخن می راند:«اینچنین میناگری‌ها کار توستاینچنین اکسیرها اسرار توست»#فرشته_سنگیانفرشته سنگیانفرشته سنگیانThu, 08 Oct 2026 20:27:50 +0330https://virgool.ir/@moshtagheparvaz/تنهای-تشنه-ی-نور-ecw8egicj7bvای تنهای تشنه‌ ی نور!سالها دوان دوان در پی معرفت بوده ای و پیداست از غبار چهره ات که روزگار پر تلاطمی را از سر گذرانیده ای! زین پس تو را خورشیدی باید که جهانت بدان روشنی گیرد!سزاوار آنی که آن خورشید بر ویرانه های سرای دلت بتابد و وقت آنست که جامی از شراب بهجت و شادمانی بنوشی از برای خوشامدگویی خودت به سرزمین روشنایی ها!چند صباحی مقدر گردیده که تو به انفاس رحمانی پاکان تطهیر شوی تا به وادی روشن بینان راه یابی و آگاه شوی به اسرار بسیار!ساعات کسب معارف و زیارت نیک سیرتان را تا می توانی و آن به آن قدردان باش و شاکر درگاه حق تعالی!این خورشیدها تنها به مصلحت مبانی و مبادی الهی، در چنان مکان و چنان زمانی طلوع می کنند تا خسته دلان را دریابند و در راه رسیدن به مقصد مدد رسانند!چه بسیارند کسانی که محبوس اند به تارهای عنکبوتی دنیا و هرگز قدرت نظر ندارند به فراسو! لیک هستند وارستگانی که فرجامشان بس نکوست از آن روی که زمان بسیاری مقیم کوی امیدواری و رجا بوده اند هرچند خوف آن دارند که شاید تحفه های حضورشان در این کره ی خاکی مقبول پادشاه نیفتد!به راستی که برگزیده شدن از برای قامت دل، قبایی بس گرانبهاست و مجلل که چنین  سعادتی نصیب هرکسی نخواهد شد!#فرشته_سنگیان۱۴۰۵/۷/۷فرشته سنگیانفرشته سنگیانTue, 29 Sep 2026 13:25:26 +0330https://virgool.ir/@moshtagheparvaz/رفتار-پاییز-با-من-rrdhh8eqwufdاز پاییزی که ندیدمت، رفتار پاییز با من فرق کرده! مثل مادری که می خواهد از سر دلسوزی حواس بچه اش را پرت کند تا دردی را فراموش کند، مرا فریب می دهد! تا آنجا که می تواند چشمان مرا به دنبال زیبایی هایش می کشاند از کفپوش رنگ به رنگ‌ جاده ها گرفته تا تک برگی که در باد به این‌سو و آن سو می رود تا بالاخره بیفتد! یا در باران های بی تاب و پرشتابش آنقدر مرا غرق می کند و یک دفعه که باران بند می آید از ترس آنکه من متوجه چیزی شوم، باز مرا برمی دارد می برد تا با چیدن و خوردن چند میوه ی نوبرانه از درختان‌ بتواند مرا لحظاتی به خود مشغول کند. به خودم که می آیم می فهمم دارد مرا می پاید که به تو فکر نکنم؛ از این کارش چندان خوشم نمی آید هرچند بگوید که می خواهد هوایم را داشته باشد! من هم پنهان از او درست وقتی که او می رود برایم کمی عرقیجات گیاهی بیاورد تا سرما نخورم، آرام آرام به سراغ گنجینه های مدفون در فراسوی درختان زرد و نارنجی می روم...خش خش برگها و بادی که آنها را مثل شال گردن به دور خود می پیچد، در جانم دلهره انداخته ولی نور امیدی در دل دارم که بالاخره پیدایت می کنم!جلوتر که می روم، می بینم که جلو می آید و با شفقت بسیار مخلوط چند عرق گیاهی را به دستم می دهد! می دانم که فهمیده چه در سر من می گذرد، اما به روی خودم نمی آورم! با مهربانی سری تکان می دهد و آهی می کشد و آن وقت بر من نسیم خنکی می وزد! با چهره ای سرشار از طمأنینه و وقاری بی حد؛ همزمان با صدای به هم خوردن برگها نجواکنان در گوشم می خواند که خیالت راحت؛ جای او امن است!و من بغضم را با نوشیدن جرعه به جرعه از آن عرقیجات آرام فرو می برم سپس بر روی نیمکتی که تا نیمه در زیر برگ های زرد و سرخ پنهان شده بود هاج و واج می نشینم! تنهایی وصف ناشدنی و سهمگینی را احساس می کنم ولی نمی خواهم که حضورم، بیش ازین آزارش دهد! و بعد در اوج دلتنگی، نفسی عمیق می کشم و به خورشید خیره می شوم!#فرشته_سنگیانفرشته سنگیانفرشته سنگیانSun, 20 Sep 2026 15:14:08 +0330https://virgool.ir/@moshtagheparvaz/اهالی-پاییز-y0bp20h32f4bبرای شما می نویسم اهالی پاییز!شما که همه ساله با شوق به استقبال فصلی می آیید تا باده ی جان تان را از شور لبریز کند! شما که با ژرفای نگاه تان در اقیانوس حضور سهمگین پاییز، غوطه ور می شوید تا به مرواریدهای حکمت ناب دست یابید! از آنجا که هر فصلی به گونه ای جسم و جان را طراوت می بخشد و رشد و تعالی وجود را به همراه دارد؛ پس هر فصل را با تمام ذرات وجود خود لمس کنید! طوری که تصور نمایید در زیباترین فصل سال مقیم شده اید و آنقدر با اشتیاق به صید اعجازها در آن فصل می روید که جبران می شود هرچه غفلت در سالهای پیشین عمرتان بوده است! به شیوه ی نفس کشیدن، فکر کردن، خواب دیدن، غذا خوردن و سخن گفتن و دیگر افعال خود دقیق شوید! به طلوع و غروب و رویش گلها بنگرید تا به مرزهای زیبا و تفاوت های آنها در دیگر فصول پی ببرید! شیرینی های تجارب نو به تدریج برای تان آشکار می گردد و به قوه ی ادراک تان قدرت می بخشد و دیگر هرگز یأس و پوچی به گردتان نمی چرخد! اهالی پاییز! درود تان باد که در پاییز به چنان کندوکاوی در درون خویش می پردازید که گویی به رسمی کهن پایبند مانده اید! هشیار باشید که رنگارنگ شدن برگ ها و سردی هوا، خاطر تان را آنقدر مشوش نکند که از تحفه های بی شمار آن جا بمانید!زندگی در هر فصلی، نگرش‌های بدیع خودش را دارد ولی در پاییز؛ گویی صدایی هست که آدمی را متوجه خود می کند تا او را به درون دژ تنهایی اش راهنمایی کند! توقفی با معنا در جاده ی زندگی که فرد باید با دقت به نقشه رجوع کند و به خوبی متوجه موانع درونی و برونی اش شود و در سکنات و احوالاتش، بازبینی اساسی نماید. شکیبایی ها و تأملات فراوان در پاییز و سرما و سختکوشی ها در زمستان، بهاری دلکش را نوید می دهند که متعاقب آن می توان تابستانی پر محصول را انتظار کشید!فرشته سنگیانفرشته سنگیانSat, 12 Sep 2026 03:16:51 +0330https://virgool.ir/@moshtagheparvaz/سراپا-چشم-rnwj1btqsetbچشم را مرتبتیست والا؛ از آن روی که از بالاترین افق نظارت دارد بر هستی و از آنجا که بلندای نگاهش ستودنی ست می توان گفت که چشم، بر دیگر اعضای بدن رجحان دارد.زینت چشمان، دیدن دیدنی هاست و چون جز یار، چیزی دیدنی نیست آدمی به تدریج می آموزد که جز به یار نمی باید نگریستن!و در نهایت جملگی ذرات وجود را تشرف جستن به مقام چشم، آرزو ست!به وقت هجران، جان در تلاطم است تا یار را بیند و در آن حال است که شکوه گر و جستجوگر می گردد در تیه بی قراری!و چون به ضیافت دیدار رسد، با آنکه شوقی وافر بر چشمان ارزانی می گردد؛ ولیکن تمام وجودت را لبریز از شعف و شادمانی می بینی!و دیده سیری ناپذیر است به وقت نگاه!و مباد آن زمان که دیده تشنه ی دیدار باشد و یار، غایب!سوز و تعب و اندوه فراق؛ روحت را می روبد از تیرگی ها تا قلبت را به لطافت برگ گلی حس کنی که با شبنم صبحگاهی طراوت یافته و عطرش را نسیم به کوی یار رسانیده!زین پس با چنین چشمی، چشم دل را به زیور یادش می آرایی و می بینی که آرام آرام اشکهایت جاری می شود!خوشا یاد یار حقیقی که مقیم دل گردد و از آن برون‌نشود!و چون سراپا چشم شدی، یقین می یابی که دیگر رسالتت را به نکویی انجام داده ای!#فرشته_سنگیانفرشته سنگیانفرشته سنگیانTue, 01 Sep 2026 19:33:39 +0330https://virgool.ir/@moshtagheparvaz/لباس-عافیت-c76m1c9olq4jما آدمیان به انسان های بسیاری مدیون هستیم، مانند پدر و مادر و معلم و دوست و برخی اقوام فداکار! از طرفی در مواقف زمانی متعددی هم بیمار شده ایم و خوب که فکر می کنیم آن روزها به دست شفابخش حکیمی بهبود یافته ایم و بعد از اینکه حالمان خوب شد هم او را فراموش کرده ایم.همانانکه می کوشند تا بر تن بیماران، لباس عافیت بپوشانند و دست خداوند می شوند از برای زنده ماندن ما و تجلی بخش نام شفادهنده ی پروردگار متعال هستند بر روی زمین!ایشان درد را از وجود ما دور می کنند و با درایت و دانش و معرفت، پس از تشخیصی درست به درمان ما می پردازند و از هیچ تلاشی برای حاصل شدن شفای ما دریغ نمی ورزند.حکیمان معنوی درمانگر روح هستند و طبیبان درمانگر جسم!  هر دو ما را از ورطه ی آزاردهنده ی غم و درد و بلا نجات می دهند و برای ما سلامتی را به ارمغان می آورند!جسمی که باید روح را حمل نماید؛ بایستی به دور از موانع بسیار باشد تا بلکه رشد معنوی حاصل شود.در روز بزرگداشت حکیم بوعلی سینا، به طبیبان پرتلاش و متعهد تبریکمی گوییم و یاد تمام حکیمان و طبیبان حاذق و از جان گذشته ای را که دیگر در بین ما نیستند نیز گرامی می داریم. #فرشته_سنگیانفرشته سنگیانفرشته سنگیانSat, 22 Aug 2026 00:29:35 +0330https://virgool.ir/@moshtagheparvaz/راهکارهایی-برای-کتابخوانی-o3qwbwkqxagzامروزه بیش از هر زمان دیگری نیاز به مطالعه، برای کمک به بهبود سطح زندگی و روابط و خودسازی ضروری می نماید.برخی مدعی هستند که با وجود مشکلات روزمره، دیگر برای مطالعه جایی وجود ندارد! در حالیکه اگر بدانند که بیشتر مشکلات به سبب نخواندن کتاب پیش آمده اند و همین امر موجب شده تا آنها از تجارب و افکار بلند اندیشمندان و فرهیختگان بی نصیب باشند؛ نه تنها به سوی کتابخوانی متمایل می شوند بلکه پس از مطالعه و بهره مندی از مزایا و منفعت های کتاب، حتی ممکن است که به سمت دانایی شتاب ورزند!بسیاری از افراد هم که تمایل به خواندن کتاب دارند نیز برای نخواندن کتاب در این روزگار، دلایلی را برمی شمرند؛ مانند کمبود وقت و یا گرانی کتاب و اعتیاد به گوشی همراه و اینها را از موانع بزرگ در راه خواندن کتاب می دانند! در پاسخ به ایشان می توان گفت که صرف وقت حتی برای یکساعت در شبانه روز، اثرات مفید و شایان توجهی را در میزان کیفیت زندگی شان خواهد داشت و به طور یقین، آنها شاهد نتایج درخشانی در مواقف مهم زندگی شان خواهند بود به خصوص در زمان اتخاذ تصمیمات مهم! البته در راستای گرانی کتاب، با آنکه تمایل به داشتن کتاب کاغذی و ورق زدن کتاب و بوی کاغذ را نمی توان نادیده گرفت لیکن هدف دانستن است و ناچاریم به همراهی با فناوری های نوین پس می توان با رجوع به کتاب‌های الکترونیکی این مشکل را هم برطرف نمود و یا با گوش دادن به کتب صوتی همزمان به دیگر امور زندگی نیز پرداخت. از طرفی، هزینه های کتب الکترونیکی بسیار پایین تر و قابل پرداخت با هر وضعیت مالی ست! حتی با وجود مشکل دامن گیر اعتیاد به گوشی همراه، می شود روزانه ساعتی را به خواندن کتب در گوشی اختصاص داد و از زمانی که جهت گشت و گذار بی هدف در فضای مجازی صرف می شود کاست!در جهت علاقه مند نمودن افراد به کتاب، با خرید کتب مربوط به چاپ های قدیمتر و با قیمتهایی نسبتا پایین تر می توان آن ها را به اعضای خانواده و فامیل، به خصوص کودکان تقدیم نمود تا به تدریج آنها را به کتاب خوانی تشویق نمود.هر کتابی ممکن است هدایت گر آدمی در مقطعی از زندگی شود! گاهی وجود یک کتاب در یک خانواده، بی آنکه حتی تورق شود؛ خودش صاحبش را می یابد و اثری که باید بگذارد را می گذارد. وقتی کسی می خواهد بداند و در جست و جوی علم و دانش است، جهان با آغوشی باز به سمتش، کتاب هایی را که می خواهد به می فرستد! مثلاً آن فرد، روزی در خانه ی کسی به کتابخانه ای غنی برمی خورد و از صاحبخانه کتابی را به امانت می گیرد و یا از طرف اداره و شرکت یا فردی، کتابی به او اهدا می شود که ممکن است خط مشی زندگی اش به کلی تغییر یابد. در باب فرهنگ کتابخوانی،نقش پررنگ کتابخانه های عمومی در جامعه را نمی توان نادیده گرفت! تنها با به امانت گرفتن کتب مختلف در زمان های متناوب؛ یک مسیر زیبا و متفاوت در شیوه ی زیستن ایجاد می شود و بینش فرد اعتلا می یابد و از مطالب کتبی که می خواند بسیار بهره مند می گردد.کتاب، یک دوست و همراه مطمئن است و اگر فردی عمری را با کتاب سپری نماید، هرگز به پوچی و بطالت روی نمی آورد! زیرا همواره با نگاهی نو و نگرشی خلاقانه برای بهتر شدن خود و جهان اطرافش می کوشد و این کوشش ها، ثمراتی ارزشمند برای خانواده و جامعه به ارمغان می آورد.#فرشته_سنگیانفرشته سنگیانفرشته سنگیانSat, 08 Aug 2026 21:21:07 +0330https://virgool.ir/@moshtagheparvaz/کتاب-معشوقه-ی-من-wjmizvdvi4lnهربار که کتابی تازه به دست می گیرم، کاغذش را می بویم با تمام وجود تا جانی دوباره بگیرم و برای خواندنی روحم به پرواز در می آید! کتاب برای من فقط چند کاغذ مملو از نوشته نیست که فقط چشمانم را به خود مشغول دارد و تخیل را؛ بلکه کتاب چونان زورقیست که روحم را در آب های زلال اندیشه به جریان درمی آورد! تا بدینجای عمر که رسیده ام؛ کتاب برایم معشوقه ای بوده که دل درگروی آن داشته ام و نیکو مصاحبی بوده برایم در روزانه و شبان بسیار! عطشم به دانستن هر روز شعله ورتر می گردد! صبح ها که چشمانم را باز می کنم با خود می گویم می خواهم درباره ی چه بدانم و بعد در آن روز در پی کشف آن کتابی با کتاب هایی را تورق می کنم! با خود می گویم اگر آن را ندانم و بمیرم چه؟! پس تا فرصت هست، بشتابم! و نیک می دانم همه چیز که در کتاب بیان نمی شود؛ اما امید دارم که خدای تعالی ابواب دانش حقیقی را بر دلم باز بفرمایند! و نیز آرزو دارم زمانی برسد که چشم دل بر چشم سر پیشی گیرد؛ بلکه شمه ای از حقیقت را بتوان دید!#فرشته_سنگیانفرشته سنگیانفرشته سنگیانFri, 07 Aug 2026 02:33:27 +0330https://virgool.ir/@moshtagheparvaz/راز-سکوت-غنچه-ttigcmebq43iبا خود می گفتند:غنچه را چه فایدتی باشد؟چرا رنگ و لعابی ندارد؟ از چه رو هیچ عطری ندارد؟...غنچه می شنید و در درونش با خالق یکتا نیایش ها می کرد تا طاقت بیاورد و ادامه دهد!از سویی قدرت ایمان و از سویی آبیاری باغبان و نور خورشید به وجودش جان و طراوت می بخشید!زمان می گذشت و هر دم، ایمان به شکوفایی در او زیادت می گرفت وتمنای گل شدن!تا اینکه در یک سحر روحانی،غنچه آرام آرام شکفتن گرفت!آری دیگر،نقاب از چهره ی گلی زیبا برداشته شده بود! چه شکوهی! رایحه اش همه جا را فرا گرفت!بلبلان بر فراز دشت نغمه ها سردادند و پروانه ها شادان و رقص کنان در اطرافش بودند!و آنان که زخم زبان بسیار بر غنچه زده بودند؛ خجلت زده سر به پایین انداختند! زیرا دیگر از راز سکوت غنچه آگاه شده بودند!#فرشته_سنگیانفرشته سنگیانفرشته سنگیانSat, 01 Aug 2026 12:04:02 +0330https://virgool.ir/@moshtagheparvaz/بال-هایم-را-نچینید-n4weyu8e7xorبا شوقی بی حد بر روی زمین فرود آمد! بال هایش را تکانی داد و خوب به اطرافش نگاه کرد! درختان و گل ها و پرندگان را دید که خوش آمدگویان به استقبالش آمده اند! نواها را به درستی می شناخت! شیفته ی دیدار آنهایی بود که قرار بود از او نگاهبانی کنند! مادر او را در آغوش گرفت و بعد پدر! احساس خوبی داشت اما کم کم متوجّه شد آنها بال های او را نمی بینند! هر روز با مهر و محبت آن دو قد می کشید ولی دیگر قدرت و توان پرواز کردن نداشت! درونش آسمانی بود ولی آن دو با توصیه ها و رفتارها و گفتارهای شان تلاش می کردند تا او را نیز زمینی کنند! کودک شاداب و با نشاط بود لیکن گهگاه از شدّتِ غصّه می گریست و با زبان بی زبانی می گفت من آسمانی ام! من عاشق پروازم! نگاه کنید من بال دارم! بال هایم را نچینید!ولی مادر و پدر که زبان آسمانی ها را سالها پیش از یاد برده بودند و تنها برای به دست آوردن رضایتِ زمینی های دیگر می کوشیدند تا کودک را زمینی تر کنند! کودک دلخور از آن دو بود و دوستدار آن دو، دیگر رمق مبارزه نداشت و هر بار که در آیینه نگاه می کرد تکّه های بیشتری از زمینی شدن را در خود می دید تا اینکه به مدرسه رفت و با نقشه های زندگی زمینی آشنا شد و روزی رسید که وقتی روبروی آیینه ایستاد، هر چه نگاه کرد دیگر بر دوش خود بالی نیافت!#فرشته_سنگیانفرشته سنگیانفرشته سنگیانMon, 20 Jul 2026 11:45:41 +0330https://virgool.ir/@moshtagheparvaz/زندانی-به-نام-شهر-nuttwbgfjflmدیوار به دیوار، کوی به کوی، همه در تب و تاب زنده ماندن! دست و پازدنی مدام، نفس کشیدنی سخت و منقطع همراه با طعامی نه چندان خوش طعم و آبی نه چندان گوارا! فرقی ندارد که خانه کوچک باشد یا مجلّل و بزرگ، هرچه باشد می توان از دیوارهایش، حدس زد که بیشتر به زندان شبیه است تا یک مکانی برای زیستن و آسودن! تازه شاید به لطف چند گلدان و باغچه و درخت است که خانه و ساکنانش نفسی می کشند! عمر در چهاردیواری ها می گذرد و در این میان، آدمی جز در سفرهایی کوتاه، رنگ شادی و آسایش را نمی بیند و انگار که به او حکم زندان ابد خورده باشد؛ باز در چهاردیواری اش متعمّدانه می زید و بالاخره روزی نیز جان می دهد. غافل از اینکه کمی آنسوتر، بهشتی در زمین گسترده شده است و سالهاست افراد زیادی با مناعت طبع ولی به بهای آسوده گی خاطر، در قریه ای زیبا گلیمی به بلندای دشت انداخته اند و آن نفسی را می کشند که باید بکشند. ایشان طعامی را به دهان می برند که رنگ و عطر و طعمش حکایت از عشق و تلاشی شادمانه دارد، نه اجبار و سیاهی و غصّه! روستا قطعه ایست از خلوتکده ای برای دل هایی که می خواهند به کشف آن مهمان ازلی و ابدی نائل شوند. روستا، دیگر "من" برای من ها باقی نمی گذارد! چرا که از سویی صدای پرندگان گوناگون به گوشت می رساند و از سویی هوای پاکیزه ی بهشت گون به جانت می دمد و در هر طلوع و غروب خورشید، وجودت را با گرمای نور احاطه می کند و تمام وجودت را عشقی آسمانی فرا می گیرد و از تو، دیگر منِ پیشینت رخت برمی بندد و نو می شوی و هم نوا با طبیعت زنده گی می کنی!#فرشته_سنگیانشته_سنگیانفرشته سنگیانفرشته سنگیانSun, 12 Jul 2026 16:41:24 +0330https://virgool.ir/@moshtagheparvaz/کوشش-از-بهر-شفا-mex24cwzthovصبح که می شود؛ چشم کهمی گشاییم باز قدم درمسیر زندگی می گذاریم و شاید زندگی نیست جز؛از بهر شفای خود کوشیدن!همانگونه که به گردگیری و تمیزی خانه و بهداشت فردی می پردازیم و یا در پی طبخ غذایی برای خود هستیم که رنج گرسنگی را برطرف سازیم؛ باید خوب به احوالات روح خود نیز دقت داشته باشیم تا در صورت وجود هرگونه نقصانی، به مداوایش بپردازیم و بدان اهمیت دهیم و راهی بجوییم.افسوس که همه چیز را می بینیم به جز احوالات درونی مان!چنان می دویم برای امور نه چندان مهم که ضرورت اصلی که کوشش برای شفای خویشتن است را به کلی فراموش می کنیم. ممکن است تلنگرهایی در این مسیر بر ما وارد گردد لیکن، کمتر کسی است که بیدار شود و طریق صحیح را پیش گیرد!چنان جنب و جوشی در ما برای کارکردن از برای تهیه ی امور معیشتی ست که شب از پس آنهمه خستگی فقط به خواب می رویم؛ ناتوان و زار و ناهشیار!با آن حجم از روشنی خورشید در صبحگاهان و آنهمه نغمه سرایی پرندگان از برای بیدار باش ما!اما باز در حالت نسیان هستیم و عمر می گذرد و به ملاقات با خویشتن حقیقی مان وقعی نمی نهیم!در گذشته، خواسته ها و آرزوهایی داشته ایم که امروز به بیشتر آنها رسیده ایم ولی هنوز از خود راضی نیستیم و یا احساس کمبود می کنیم؛ زیرا ما اصل وجودی خود را فراموش کرده ایم!توجه به روح و ذهن و جسم و خوراک دادن به آنها حیاتی ست! حتی نوع خوراکی که واردشان می شود!وقتی در شکل ظاهر و جسم ما، مشکلی پیش می آید به طور مثال آسیبی در صورت یا پوست ایجاد می شود و یا وقتی در دوره ای از زندگی متوجه می شویم که اضافه وزن پیدا کرده ایم و یا ستون فقرات مان آسیب دیده و یا توسط دردهای مزمن احاطه شده ایم تازه به فکر علاج می افتیم!آن هم بعد از سالهای بسیار که با بی توجهی به بدن گذرانیده ایم و حالا باید به نزد طبیبان برویم با تنی دردمند! بلکه با دارو و استراحت اجباری و حتی در برخی موارد جراحی، تا حدی بهبود یابیم!از آن سخت تر، نادیده گرفتن روح و روان است که ناگهان به خود که می آییم؛ می بینیم اسیر پیله یعادات ناصحیح و افکار نامناسب بسیار شده ایم که به مرور بر دور خود تنیده ایم! هرچند زمان را نمی توان به عقب برگرداند لیکن هنوز دیر نشده و برای هر دردی درمانی ست!انبوه گره ها را با توکل بر خدای تعالی و با کمک و راهنمایی بزرگان و عزمی راسخ و تلاشی بی وقفه می توان به تدریج باز نمود و چونان پروانه به سمت بوستان حقیقت بال گشود!#فرشته_سنگیان@moshtagheparvazfereshtehsفرشته سنگیانفرشته سنگیانFri, 10 Jul 2026 00:56:09 +0330https://virgool.ir/@moshtagheparvaz/قلم-حامل-اسرار-yd6mkoed5d5uدر درازنای مخوف تاریخ چه جسورانه گام برمی دارد قلم! و در جان بخشیدن به خاطرات، چه خوش می درخشد! رقص کنان از آغاز عاشقی ها روایت می کند و مویه کنان از فراق ها! قلم چه پرسشگر توانمندیست! هزاران پرسش از اسرار و رازهای جهان را مطرح می نماید و هر چه پاسخ است را به چالش دعوت می کند، بی آنکه آن پاسخ ها آخرین پاسخ باشند و قطعی ترین! قلم، خوش ترین آواها را نگاشته تا آواز شوند و خوش ترین سخنان و موعظه ها را نوشته تا از پس خواندن مکرر، روزگاری در عمل از بر شوند! گویی قلم، به کندوی زنبور عسل یورش برده تا با عسل ناب، کام ها را شیرین نماید در حین خوانش حکایت های دلنشین! قلم، تنها چوبی تراشیده شده نیست؛ قلم، حامل اسرار وجودی کاتب است! با نهایت احترام، کتابت نموده و فرا می خواند دیدگان را به خوانش پیام های زیبا و اندرزهای بیدارگر! قلم، کوشاست و از انفعال و سستی گریزان! بی وقفه، به یافتن در مشغول است و شجاعت و استقامتی بی حد دارد! در پاسداشت روز قلم، سلام می دهیم بر کاتبان وحی که روشنگران حیات هستند و درود می فرستیم بر تابعین راستین ایشان در هر زمانه ای که از قلب مصفای خود، فتوا گرفته و بر ما منت نهاده و قلم بر دوات می زنند تا با طراوت سازند دل ها را با حکمت!🌷فرشته سنگیانفرشته سنگیانSun, 05 Jul 2026 19:28:48 +0330https://virgool.ir/@moshtagheparvaz/عهدی-با-کاغذ-oaulzjok413jقلم او مدتیست که مشغول کندوکاو در گلویش است و در جستجوی تمام واژه هاییست که او در تمام عمر، در گنجینه ای به شکل بغض، پنهان از همگان نگاه داشته است! ارزش آن واژه ها کمتر از مروارید نیست!بهای هر یک از آنها سکوت و اندوهی طویل بوده! حالا این قلمش است تا آنجا که می شود؛ می کوشد تا لقمه های راز را با خود به سفره ی خواندنی ها بیاورد! جراحت حاصل از سالها مخفی داشتن آنهمه واژه، راه گلویش را به درد می آورد! زیرا قلم با کاغذ عهد بسته بود تا واژه های نابی را برایش به سوغات ببرد و حال امیدوارانه تلاش می کرد تا با مشقت بسیار، تحفه های پنهانی را بر دوش بکشید تا آنها را با دل و جان به کاغذ ارمغان بخشد! کاغذ نیز با دیدن این گنجینه ی پربار؛ دیگر بر خود می بالید که از این پس این اوست که حامل آن واژگان گشته و رسالتش هم اینست که آنها را به دوستداران راز تقدیم نماید! آری! قلم و کاغذ، محرم و غمخوار و همدلی نزدیک از برای او شده بودند! حالا بهجت و سرور، وجودش را فرا گرفته بود و از شدت سبکبالی و تهی شدن گلویش از بغض های انباشته شده؛ از چشمانش اشک شادی جاری می شد!#فرشته_سنگیانی می شد!فرشته سنگیانفرشته سنگیانSat, 04 Jul 2026 23:12:06 +0330https://virgool.ir/@moshtagheparvaz/اهالی-کتاب-dqyc6nev9b2kچه زیباست حال اهالی کتاب و کتابخوانی وقتی که در جایی جمع می شوند فقط با آوردن نام کتاب دلخواه خود؛ کامشان شیرین می گردد. ایشان شبیه اهالی یک شهر هستند که در شهری غریب همدیگر را یافته اند! تا اسم فلان کوچه یا فلان مغازه یا غذای خاص شهر خود را می آورند همگی به یک شکل لذت می برند و سر ذوق می آیند و دلتنگ بخش هایی از شهرشان می شوند که در آنجا از آن بیشتر خاطره داشتند! وقتی کتاب خوان ها اسم نویسنده ی محبوب خود را می برند با حال خوشی که برآمده از ارادت درونی ایشان به آن نویسنده است؛ سایرین هم به میزان آشنایی و علاقه به آثار آن نویسنده با آن فرد همراهی می کنند. به طور مثال؛ یکی می گوید جبران خلیل جبران در کتاب «پیامبر» چنین گفت! دوست دیگری می گوید: به به همان کتاب معروف؟ شما کدام ترجمه ی آن را خوانده اید؟ و حالا فرد دیگری می گوید: من بعد از خواندن پیامبر به جستجوی سایر آثار ترجمه شده از او رفتم و کمتر اثری از او مانده که نخوانده باشم! یکی می گوید من که شازده کوچولو را هربار می خوانم باز هم از خواندنش سیر نمی شوم!یکی به خواندن اشعار مولانا جلال الدین در مثنوی معنوی روی می آورد بعد به سراغ آثار دیگر مولوی می رود و در بحر معنا غرق می گردد! دیگری به سراغ منطق الطیر شیخ عطار می رود و یا به مطالعه ی آثار شیخ اشراق می پردازد و در استعارات و مفاهیم بلند عرفانی غور می کند! یکی به احوالات عرفا علاقمند است و نصایح ایشان، پس به خواندن شرح حال و سخنان ایشان اهتمام می نماید. یکی عاشق اشعار حماسی و اسطوره هاست روی می آورد به خواندن شاهنامه و سمبل ها و اسطوره ها! یکی با غزل مست می شود به دیوان سعدی و حافظ سر می زند و برخی از شعرهای کوتاه خوششان می آید دیگری متون تاریخی را می پسندد! یکی هنر را در نوشتار می جوید و دیگری اخلاق را در نوشته های حکمت آمیز و متون اخلاقی و بسیاری علاقمندند به ساختار روان و ارتباطات و معنای زندگی و رنج ها و شادی ها تا رازهای بسیار را دریابند از محتوای کتب روانشناسی! و برخی نیز شبانه روز در خصوص درک مطالب متعدد در چند زمینه به مطالعه مشغول هستند و متحیرند از اینهمه شگفتی در خلقت و فراموش می کنند زمان و مکان را! در مجامع و محافل ادبی حضوری یا مجازی، به محض آمدن اسم یک شاعر، افراد با شنیدن و دیدن نام شاعر چند بیت خاص و معروف او را می گویند و گاه شرح می دهند آن را و عده ای هستند که نقش آن شعر را در زندگی خود بیان می کنند که هشدار باشی بوده از برای ایشان در برهه ای از زندگی و بیشتر آنها نیز بسنده می کنند با گفتن کلماتی در باب محظوظ شدن خود از آن ابیات! تصور می شود که در باب هر کتابی، به گونه ای یک ضمیر ناخودآگاه تشکیل می شود و همه یک حال را البته با درجاتی مختلف می یابند که این حال، خالی از لطف نیست زیرا سبب انبساط خاطر می گردد. حال هرچه بیشتر در این کهکشان از سیارات مختلف دیدن کرده باشید از گفته ها و تجارب گوناگونی نیز مطلع می شوید و روشنی های بیشتری در پیش دیدگانتان خواهید داشت! چرا که این اقیانوس در اعماق خود گنجینه های فراموش شده ی بسیار دارد؛ که با غواصی و کنکاش فراوان می توان به آنها دست یافت. کتاب ها، ماحصل عمر انسان ها در زمینه ها و سبک های متعدد است و این امر موجب سعادت ماست که در دانایی های ایشان شریک شویم و از دانسته هایی که با زحمت و تلاش فراهم شده، در زندگی و زمانه ی خود استفاده نماییم. آثار هر نویسنده و شاعر و محقق و پژوهشگری، مانند ستاره ها هستند که آسمان زندگی ما را روشن می کنند تا ما راه را بهتر بیابیم. روزگاری از چاپ و نشر تا پخش فاصله ی بسیار بوده و حتی از عنوان اثر و نام و شهرت نویسنده بیشتر مردم بی خبر بوده اند! لیکن امروزه، کتابخوان ها به اصل اثر خیلی زود دسترسی پیدا می کنند آن هم با سرعت و حذف قیود مکانی! خطوط کتاب، ما را به فضای اندیشه های بزرگان می برد و روز و شب ما را در پی دانستن معماهای زندگی سوق می دهد! ناگفته پیداست که از دیرباز در غرب، علیرغم وجود نویسندگان مشهور و دارا بودن آثاری غنی و قابل بحث و البته اثرگذار باز هم همیشه محققان و شیفتگان معرفت در میان آثار عرفانی شرقی و معارف کهن در پی یافتن معنای وجود و معنویت بوده اند! شکل گیری ارتباط بین فرهنگ ها با کشف موارد تفاهم مردمان سرزمین های مختلف در آثار جهانی، موجب هم دلی و پیدا شدن حس یک دلی و درک شدن می شود. از آثار غربی نیز در شرق، به لطف حضور مترجمین فرهیخته آثار خوبی به چاپ رسیده که به جز مطالعه ی آنها در آثار نمایشی هم بهره های بسیار می بریم. ما انسانها در پیش روی خود، رودهای روان و پر برکتی داریم در سرتاسر زمین از برای سیراب نمودن جان های تشنه! رازهای بسیاری هست که با مطالعه به آنها راه نمی یابیم ولی چالش های فکری مختلف و آراء و افکار افراد برجسته در حوزه های متفاوت برای ما زمینه ی درک را فراهم می نماید که ممکن است با تفکر و تأمل به سرنخ هایی از راز حیات دست یابیم.فرشته سنگیانفرشته سنگیانThu, 25 Jun 2026 01:47:30 +0330https://virgool.ir/@moshtagheparvaz/امانکده-ای-به-نام-شب-qoailhtpsnx0شب، حرم امنیست برای داغ دیده گانِ طریق عشق!شبها می شود اشک ریخت، می شود نجوا نمود، لیکن هر دو بی صدا تا پرده یِ سکوت دریده نشود!شب، امانکده ایست رایگان بی هیچ هزینه ای! همین که به آن وارد شوی، شروع به دیدن خودت می کنی از نمایی نزدیک! همان نمایی که روزها بسیار دور از دسترس می نماید و از روبرو شدن با آن می پرهیزی! شب از راه می رسد با آیینه ای تمام قد که خود تو را به تو بنمایاند!شب، مأمنِ همان مجرمیست که حالا مظلوم و بی پناه به آن پناه آورده و دیگر آرام می گیرد که تعقیب و گریز متوقف شده است!شب، مسلخِ نقاب هاست و محلّی ست برای کالبد شکافیِ تمام احساسات، و دیری نمی پاید که بالاخره به خودت جوابی می دهی تا آرام گیری، درست مثل بیهوشی بعد از عمل جراحی، خوابت می برد و اندکی از غصّه هایت کاسته می شود بلکه برای ستیز با بلایا، این بار با چشمی کشف کننده یِ حکمت و صید کننده یِ اندیشه هایی بدیع، از جای برخیزی و صبحی دگرگونه داشته باشی!شب، تکیه گاه محکمی ست که تو از همهمه یِ پوچ روز بیاسایی و رودِ پرخروش معرفتی ست تا با چشمی باز بخوابی ولیک "بیدار" شوی!#فرشته_سنگیانفرشته سنگیانفرشته سنگیانWed, 24 Jun 2026 16:21:51 +0330https://virgool.ir/@moshtagheparvaz/آه-هملت-qltol90xpnq9آه هملت! چه نیکو راه یافتی به فراخنای وجودت تا بتوانی حالت را وصف نمایی! درود بر تو که توانستی به بلندای زبانی فاخر، فریادت را سردهی!آیا شریف تر آنست که آدمی مات و مبهوت، سکوت پیشه کند و یا آنکه پرنده ی گلویش را تا بی نشانها پرواز دهد؟!آه هملت! چه رشک برانگیز است که دیدگانت قادر بودند روح را ببینند و از آن فراتر با آن گفتگو نیز داشتهباشند!کاش تمامی دیدگان مشتاق، چنین سعادتی را می یافتند!تو نه از افسردگی ناشی از کم طاقتی بلکه از آنروی که درک و فهمی بیش از دیگران داشتی خفقانی سخت را تجربه کردی و درد را با انزوایت، آبیاری نمودی تا ثمر دهد و چشمانت روشن شود به حقیقت! به راستی که شکیبایی ات ستودنیست و وقار و متانتت آن هم در نبود هیچ تکیه گاهی، وصف ناشدنی!آه هملت! تو یکی پس از دیگری،از دست دادی نزدیکانت را بی آنکه فرصتی بیابی برای هضم آنهمه سوگ های پی در پی!آه هملت! تو با سخن گفتن و آه کشیدنت؛ گویی سبب شدی تا تنوره ی دلت اندکی به خنکا رود!کاش با آه می شد قلب به پرواز درآید و قفس تن را بشکافد و به دوردستها رود!#فرشته_سنگیانفرشته سنگیانفرشته سنگیانMon, 22 Jun 2026 16:48:34 +0330https://virgool.ir/@moshtagheparvaz/گدازه-های-دل-grxffh2iiudwشبی تاریک و‌ سهمگین بود بی هیچ ستاره ای در آسمان!گویی ناامیدی بر سرتاسر زمین، سیطره یافته بود و او هیچ پناهگاهی نداشت!گدازه های دل، از آتشفشان درون بیرون می ریخت و مأوایی نداشت!از سر اضطرار و با جانی به تنگ آمده از زندگانی، به سمت رود رفت و وضویی جانانه ساخت لیک نه چون همیشه، بلکه با ذره ذره ی وجود! چشمانش به مسجدی که در آن نزدیکی بود افتاد!در مسجد باز بود، سراسیمه به داخل رفت! آرامشی وجودش را فرا گرفت و همین که در محراب ایستاد؛ تمام اندوه ها و آلام از او دور شدند! به سجده افتاد و دل را در قربانگاه عشق به زمین افکند و زمانی بر او نگذشت که احساس کرد نوری شعف انگیز از آسمان معنا بر دلش فرونشسته!وقتی به خود آمد دید هنوز در محراب است! از چشمانش اشک شوق جاری بود و خود را غرق در سروری بی انتها می دید!سالها طاعت و عبادت به یک سوی و این عبادت در سویی دیگر! این بار گویی خودی در میان نبود!#فرشته_سنگیانفرشته سنگیانفرشته سنگیانFri, 19 Jun 2026 01:44:57 +0330https://virgool.ir/@moshtagheparvaz/دوست-داشتن-jqll42lgtsa6وقتی کسی را دوست می داری!خواهی دید چقدر سفره دوست داشتنت لبریزِ از خالیست! و الفاظ برای تفسیر دوست داشتنْ ناقابل!تو می مانی شناور بر زورقِ اشتیاقِ دیدار و تجربه می کنی دمادم، آتشفشانی از عشق!مگر ترازوی ِ دوست داشتن بر چه مبنا استوار است که هر چه کوشش شود باز کفه ها را نمی توان مساوی نمود!و این بی مقدار جان، کم می آورد از سپهرْ سپهرْ بارانی از مهر! و دریا دریا موج از شوق! و چنین است رازِ کوچ من از غم پردازی به پروازی ناشی از شادی سرایی!دل شود بسان لاله، آتشین بنیان و کند حلول در آن، عشقی بی پایان !معرکه ای راه انداخته این عشق برای خویش! گریبانت گرفته و تا اوج آسمان بالا می بردت و ناگه به تو بال هایی ارزانی می شود تا مَلِک وار دور شوی از هزارتوی غصّه ها!#فرشته_سنگیانفرشته سنگیانفرشته سنگیانFri, 19 Jun 2026 01:39:54 +0330https://virgool.ir/@moshtagheparvaz/کیمیاداران-ee3hnccnwsx3سلام بر کیمیا داران! همانان که با خود نور و شادی و کیمیا را به ارمغان می آورند و در دل سیاهی ها می آیند و فریادرس در راه ماندگان می شوند!ایشان در میان ما بر روی زمین با جامه ای پرنور از حضور، دم و بازدم می نمایند و به هستی با نگرشی والا می نگرند تا روزگاری به ناگه؛ مصحف دلشان گشوده گردد و آن را به تلاوت نشینند! از آن پس، آیات را به شایستگی در رفتار خویش بهکار می بندند!ایشان به نیکی می یابند چاره هارا از برای تبعید شدگان بهاین سیّاره! همیشه و همه جا به مددحق تعالی، در دستان شانکیمیا دارند تا غم و غصه را به شادمانی بدل سازند و دردها را به درمان!آنان که با لبخند، توصیه، سکوت، نگاه،... آرامش را به ما هدیهمی دهند.آنان که زمین، با بودنشان قرارمی گیرد و آسمان مسرور است به دیدار ایشان!روزها و شب ها از آن خود نیستند؛در هر دیداری به خلق زیبایی در جهان مشغول هستند! یا مرهمی بر دل شکسته ای می نهند و یا میوه ی شفابخشی از بوستان معنا به غم زدگان تعارف می کنند و یا از گلستان حقیقت، گلی را از برای تلطیف خاطر به پویندگان راه حق تقدیم می نمایند!بسان درختی تنومند، سایه و مأمنی می شوند از برای شیفتگانِ معرفت!چونان خورشید نورافشانیمی نمایند و غم ها را می زدایند از اذهان بیمار و شکر معبود را به مامی آموزند و با تجویز داروی شناخت، خاطر مضطربان را تلطیف می سازند و در راه ماندگان طریق را بر خوان آیت های آسمانی دعوت می نمایندبا مائده های شیرین پاکی!از برای جویندگان گنجِ وجود، عالی ترین توصیه ها را دارند و ایشان را تشویق می نمایند تا در پیِ یافتن بصیرت دل باشند و نیز مددرسان بینوایان! و شوق می بخشندبه آدمیان که در قعرِ وجودِ خویش،به کشف حقیقت بپردازند!وه که چه نیکو تجربتی ست؛دیدار با چنین خورشیدوشانی!#فرشته_سنگیانفرشته سنگیانفرشته سنگیانSat, 13 Jun 2026 01:02:45 +0330