<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های یک انسان ۲</title><link>https://virgool.ir/feed/@moosavi134002</link><description>هر چی تو ذهنم بیاد و ارزش خونده شدن داشته باشه .</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 07:11:26</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/3634041/avatar/oxeukj.jpg</url><title>یک انسان ۲</title><link>https://virgool.ir/@moosavi134002</link></image><item><title>یکنواختی ( دلیلی که به ازدواج منجر شد )</title><link>https://virgool.ir/@moosavi134002/یکنواختی-دلیلی-که-به-ازدواج-منجر-شد-utrzjuze2yiz</link><description>بیا صادق باشیم ! چی مارو بهم پیوند داده ؟ لذت ، احساسات ، هیجانات و در کل چیزایی که قبلا سعادت تجربه کردنشو نداشتیم . چیزایی میخوام بگم که امیدوارم هیچوقت نبیندش اما....غروب خورشید ( با چاشنی سایه یه دلقک ) این سوال بعد سفرش به ذهنم هجوم اورد و من  با نوشتنش حملشو دفع میکنم ⁦=⁠_⁠=⁩ نوشتن باعث میشه یادم بره اسم چه جهنمی رو گذاشتم زندگی . ولی اگه برای تفریحم که شده بیایمو نیمه پر لیوانو ببینیم به این نتیجه میرسیم که برای رفتن به جهنم استقامت کاملو کسب کردیم . ⁦^⁠_⁠^⁩فردا به سومین ماهگرد عقدم میرسم . روزی که ارزو میکنم کاش هیچوقت تموم نمیشد . شور ، اشتیاق هیجان ، احساس مهم بودن و مهمتر از همه....یه اتفاق تازه که توی کروشه ، بالای خطوط تکراری داستان زندگیم باز شده بود . از اون زمان با ارفاق سه ماه میگذره . و الان پیشم نیست .... با رفتنش به سفری که معلوم نیست بتونه به مقصد برسه یانه این سوال ذهنمو درگیر کرد چی مارو بهم پیوند داده ؟ جوابش برام دردناکه . حس میکنم تنها چیزی که مارو بهم پیوند داده چیزاییه که تا حالا سعادت تجربه کردنشو نداشتیم . لذت ، احساسات ، هیجانات و ذوق یه اتفاق جدید میون این همه روزمرگی های تکراری و اینکه این اتفاق رفته رفته داره به سمت عادی شدن پیش میره قضیه رو ترسناک میکنه . چند روز پیش که باهم بحثمون شد به این فکر میکردم که زندگی قبل اون چطور بود ؟ به یاداوردنش برام سخت شده بود تا اینکه خدا تصمیم گرفت با فرستادنش به سفر بهم یاداوریشو کرده باشه . جایی که قبل اون نرفته بودم ...             (زندگی بدون اون هیچ هیجانی نداره . )من یه مرده متحرکم که برای حرک به محرک نیازداره . تو حیاط خلوت نشستم و هرازگاهی به جون پوست دور ناخونم میوفتم . سایه غروب خورشید روی دیوار جلو افتاده و منو یاد دلیل پیوندم با اون میندازه . نور یه اتفاق جدید که داره جاشو به تاریکی یکنواختی میده .یکنواختی ، چه کلمه اشنایی ! کلمه ای که با زندگی من گره خورده . کلمه ای که باعث ازدواجم شد . مضحکه نه ؟ در حال حاضر دارم قبل وجودشو زندگی میکنم تا برگرده . من از تکرار تکرارهام خسته شدم ولی نمیتونم از این چرخه تکراری بیرون بیام چون رو دور تکرار گذاشته شده و حرکت بعدی دستم نیست . تنها کاری که میتونستمو انجام دادمو الان اونم داره به این چرخه تکرار اضاف میشه . م الان اونم داره به این چرخه تکراری اضافه میشه . </description><category>یک انسان ۲</category><author>یک انسان ۲</author><pubDate>Sat, 09 Aug 2025 18:21:43 +0330</pubDate></item><item><title>آینده ؟! ....</title><link>https://virgool.ir/@moosavi134002/آینده-jut4vovt4dvk</link><description>تو چهره یک زندگی ( باطن و ظاهرش)حس میکنم زندگی یه قوطی سربستست .چه فرقی میکنه ساعت ۷ صبح بیدار بشم یا ۱ ظهر ؟ درنهایت کاری برای انجام ندارم . اینده وجود نداره . اینده فقط یه امیده کوچیک با یه کاغذ کادوی فریبندست که تو رو به سمت جلو حل میده . درحالی که وقتی بهش برسی هیچ جذابیتی برات نداره .ما یک اتفاقیم . یه طنز غم انگیز . یه تراژدی مضخک که فقط برای ادامه نسل و تکرار داستان های تکراری همدیگه به دنیا اومدیم . حاصل یه شب عشق بازی . چه بیفایده و پوچ . بین مرگ و زندگی من مشتاقانه مرگو در اغوش میکشم و با این زندگی زشت و نفرت انگیز وداع میکنم . مرگ واقعا باوقار و ستودنیه . پوشیده از لباسی به جنس حریر که در میان وزش باد دستاهاشو را باز میکنه و تورا میطلبه به سمت سرزمینی که نه توش ترسی هست و نه مرزی که بال و پرتو تو قل و زنجیر بگیره.زندگی چیزی جز توهمی متلاتم نیست . گول این اسمون ابی رو نخور . گول دشت های سبز و نسیم صبحگاهیو نخور وقتش که برسه اسمون ردای سیاه میپوشه و بر سرت می غره دشت های سبز خار میرویونه و نسیم صبح به طوفانی سهمناک مبدل میشه .حالا یه بار دیگه از زندگی بپرسزندگی عجوزه ای پیره که سیب سرخ تعارفت میکنه . چه به سیب برسی چه نه درنهایت پشیمونی نصیبت میشه .</description><category>یک انسان ۲</category><author>یک انسان ۲</author><pubDate>Sat, 09 Aug 2025 17:42:53 +0330</pubDate></item><item><title>درگیری</title><link>https://virgool.ir/@moosavi134002/درگیری-lsxzjh47ggsc</link><description>دیشب نتونستم بنویسم ، حتی نوشتن یک سطر هم برام سخت بود . نمیتونستم ، نمی‌تونستم افکارمو تو ورد پیاده کنم . با وجود اینکه شب قبلش فکر میکردم دیگه تموم شده . دیگه اون مشکل همیشگی رو ندارم ، فکر میکردم اگه بخوام میتونم جزئیات ذهنمو به بهترین شیوه ممکن به کلمات تبدیل کنم اما زهی خیال باطل . دقیقا هممین الان که در حال نوشتن یک سوال برام پیش اومد ؟ آیا من واقعا دلم میخواست ؟ یا خودمو گول میزدم که دلم میخواد . ذهن و قلب چیزی نیست که بشه به همین سادگی ها پیچوندش اگرم با خودت بگی که میخوای بازم ته تهای قلبت میدونی که نمی‌خوای . شاید دیشب فقط داشتم خودمو گول میزدم ، شاید دیشب حوصله نوشتن نداشتم . یه جمله باحالی هست که میگه جسم آدم به کاری که دلش بخواد بهانه نمیده ( با کمی ، نه ! با مقدار زیادی تغییر ) برخلاف دیشب ، پریشب مثل فرفره تموم ذهنموو تو ورد گوشی به زیبا ترین وجه ممکن بالا آوردم البته بدون بوی تعفن و خیلی از این کارم خشنود بودم و ژست نویسندگی گرفتم و بعدشم لالا خب اینم نقطه ضعف منه دیگه ( میدونم تنها نیستم ) اگه دلم نخواد کاری رو انجام بده برام خیلی سخته که بخوام جسم و ذهنمو راضی کنم که برخلاف دلم عمل کنه. مثل همین الان که باید پاشم و کارای عقب موندمو انجام بدم اما به زمین چسب خوردم و اگه بلند بشم اتفاق بدی میوفته  . این تنبلیه یا مخالفت قلب دربرابر ذهنم ؟ بزار یه مورد دیگه رو برات بازگو کنم . دو سه روز پیش هم یه فردی اومد پیوی پیج کاریم و حدود ۶۰ تا استوری موشن خواست اونم فقط تو یه هفته منم دودوتا چهارتا کردم دیدم بعله ، واقعا می صرفه ، بسم الله گفتم و یه لعنت درشت به اندرو تیت  فرستادم بعدم مثل خر اوستا مش کریم از لام آدم تا نون علف شروع کردم به یادگیری استوری موشنی که از اول سال جونم در میومد یک دقیقه از کلیپهای اموزشیش رو ببینم .بعدم یه طرح اولیه ساختم و با سینه ای ستبر گوشیمو با یه دست بلند کردم و تایپیدم ( بله میتونم براتون هر ۶۰ تاش رو تو یه هفته طراحی کنم ) یا مثلا همین خواب شبونه , بارها با خودم عهد بستم که شب زود بخوبم ، صبح زود بیدار شم اما الان شب دیر می‌خوابم ظهر دیرتر بیدار میشم . اینم از مخالفت قلبمه یا مشکلم تنبلیه ؟ انگار هرکارمیکنم نمیتونم از این تار نامرئی که برای خودم تنیدم یا برام تنیدن ( نمی‌دونم درست نوشتم یا نه ) خلاص بشم . هی ویز ویز میکنم و خودمو به زمین و زمان میزنم اما تار پاره نمیشه . میگی شاید تو کاری استعداد ندارم که نمیخوام حتی از جام بلند شم ؟ برعکس هم درسام خوبه هم خلّاقم و خوش فکر  (تو کشو دنبال اسپند میگردم ) اما نمیتونم این وضعیت رو تغییر بدم . محتوا های نظم فردی و دیسیپلین هم فایده ای نداشت و بعد یه مدت از زندگیم محو شدند . می‌دونم باید یه انگیزه قوی داشته باشم ، انگیزه مثل بنزینیه که تو باک قلبم می‌ریزه و شارژ میشم . اما همیشه که نمیشه انگیزه داشت درسته ؟ مشکل من اینه که کار همیشه هست اما انگیزه همیشه نیست . منم بدون انگیزه ( یا همون خواسته قلبی ) تنم به کار تن نمیده و تمام .ویو پشت بوم ( ابرها رو داشته باش ) اخیش سرت رو به درد آوردم اما خب ، خالی شدم اینم بهاییه که بابت خوندن این متن پرداختی دیگه ، ولی خدایی امیدوارم خدا این درود نصیب گرگ بیابون نکنه ( به غیر از اون فلانی که خیلی ازش بدم میاد ) </description><category>یک انسان ۲</category><author>یک انسان ۲</author><pubDate>Thu, 14 Nov 2024 20:08:53 +0330</pubDate></item></channel></rss>