https://virgool.ir/feed/@mona.rajabalianfa2026-11-11 10:46:19https://files.virgool.ir/upload/users/172334/avatar/dryIwe.pnghttps://virgool.ir/@mona.rajabalianhttps://virgool.ir/@mona.rajabalian/اگه-قراره-استارتِ-استارت-آپت-رو-بزنی-dbzo8wq4a7wbیه پادکستی خیلی وقت پیشا گوش میدادم که البته متاسفانه اسم پادکست یادم نمیاد ولی یک بخش ازش حسابی نشسته تو ذهنم و اونم اینه که :Every single person on a start-up should work at least 100 hours a week. But if you are two person in a start-up you can work 50 hours a week .No matter working on your page, your product or training skills ... you should just work so hard.مفهومش اینه که هر فردی در استارت آپش باید حداقل ۱۰۰ ساعت در هفته کار کنه حالا اگر دو نفر باشید می تونید این ساعت رو به نصف برسونید. مهم نیست که دارید روی پیجتون کار می کنید یا روی محصول تون یا روی بهبود مهارت هاتون ؛ شما باید بسیار سخت کار کنید!من شروع کردم به ضرب و تقسیم کردن. حساب کردم که اگه ۶ روز در هفته قرار باشه کار کنیم ، باید روزی بیش از ۱۶ ساعت مشغول باشیم. اما خب واقعا کدوم یکی از ما هست که بتونیه ۱۶ ساعت در روز بی وقفه کار کنه و تازه این حداقل میزان کاری هستش که ما باید برای موفقیت کارمون انجام بدیم. بنابراین منطقی تره که از شیوه دوم استفاده کنیم یعنی تعداد نفرات را افزایش بدیم و ساعت کار رو پایین بیاریم .برای اینکه بتونیم از طریق این روش ، ساعت کاریمون رو در طول روز کاهش بدیم نیازمند افرادی هستیم که به اندازه ما دلسوز اون استارت اپ باشند . بیشتر اوقات پیدا کردن چنین افرادی برای درست کردن تیم استارتاپ از ۱۶ ساعت کار کردن در طول روز هم سخت تره. بنابراین زمانی که قصد دارید یک استارتاپ راه اندازی کنید حتماً به سرمایه انسانی که میتونید توی این کار داشته باشید بسیار فکر کنید و با یک تیم چند نفره ولی منسجم و دلسوز شروع به کار کنید تا بتونید نتیجه دلخواه رو بگیرید.mona.rajabalianmona.rajabalianThu, 30 Apr 2020 16:32:16 +0430https://virgool.ir/@mona.rajabalian/آیا-لیاقت-مردم-جهان-با-هم-متفاوت-است-df4gvv3b8hr5نوروز امسال سه کتاب در دسته زندگی نامه ها را برای خواندن انتخاب کردم : -دختری با هفت اسم-آکواریوم های پیونگ یانگ-فرار از اردوگاه شماره چهاردههر سه ، سرگذشت واقعی فراریان کره شمالی و متن کتابها به ترتیب از قابل تحمل تا منزجر کننده و تکان دهنده.آنچه مرتبا ذهنم را مشغول میکرد این بود: آیا لیاقت مردم جهان با هم متفاوت است؟ مردمان کره شمالی و کره جنوبی هر دو از یک نژاد و یک زبان و یک خاک اند ، اما یکی در پی لقمه غذایی بیشتر یکی در پی مدرک تحصیلی معتبرتر ، یکی در فکر فرار از ترس جان و ترک خانواده و دیگری در فکر پیدا کردن کلاب جدیدی برای شب زنده داری با دوستانش، یکی در پی دزدیدن لباسی گرم برای زنده ماندن از سوز زمستان و دیگری به دنبال ست کردن گوچی با شنل...رهبران دو کره - اردیبهشت 97کودکی پنج ساله را تصور کنید که حرف زشتی میزند ، موی هم بازی اش را میکشد ، ظرف کریستال مادربزرگ را میشکند یا به عمویش زبان درازی میکند . شما چه کسی را مقصر میدانید؟ کودک پنج ساله را ؟ یا الگوی تربیتی والدینش را؟در هر سه کتاب ، نویسندگان از رواج بی حد و حصر رشوه دادن و رشوه گرفتن نوشته اند. مثلا جایی در آکواریومهای پیونگ یانگ ، نویسنده اینطور نوشته : "حکومتی که مدام نظام سرمایه داری را محکوم میکند خودش جامعه ای را به وجود آورده که در آن پول ، حرف اول و آخر را میزند."مردم در چنگال چنین حکومت هایی به هیچ وجه در امان نیستند . مثلا سازمانهای حقوق بشری و حتی همسایه دشمن گونه کره شمالی یعنی کره جنوبی ، بسته های حمایتی شامل مواد غذایی و یا کودشیمیایی برای این کشور میفرستند اما متاسفانه کمک کردن یا نکردن به این دسته از کشورها در نهایت به سود مردم تمام نمیشود ، چرا که در صورت فقدان کمک رسانی ، قحطی افزایش میابد و در صورت کمک رسانی ، بخش زیادی از کمکها صرف خواص حکومتی شده ، باقی در بازارها با قیمت گزاف به فروش میرسد و در نهایت سود و پس انداز حاصل از کمکهای جهانی ، توسط حکومت ، صرف تجهیز ارتش برای مقابله با هرگونه نافرمانی مردم میشود. آیا این از بی لیاقتی مردم کره شمالیست که در چنین برزخی گیر افتاده اند؟این بار که خواستیم بگوییم لیاقت این مردم همین حکومت است ، یا دفعه بعد که خیال کردیم مردمان اروپایی ، شهروندان باهوش ، باشعور و بافرهنگی هستند ، اول نگاهی به رفتار حکومتهایشان بیاندازیم.mona.rajabalianmona.rajabalianTue, 14 Apr 2020 17:36:36 +0430