https://virgool.ir/feed/@mona.ke1989هنردوستی که دورهاشو تو کامپیوتر و معماری و ورزش زد حالا برگشته سمت دیزاینfa2026-11-10 21:33:20https://files.virgool.ir/upload/users/2317053/avatar/iBywcf.jpghttps://virgool.ir/@mona.ke1989https://virgool.ir/@mona.ke1989/سفری-از-میانه-ی-سکوت-تجربه-های-یک-ناشنوا-از-تعامل-با-محصولات-دیجیتال-gv4elyppgarpphoto by Assad Tanoli on Unsplashآشنایی من با دنیای دسترس‌پذیری به طور غیرمنتظره‌ای، چند سال قبل در دوره آموزشی طراحی UX گوگل در Coursera شروع شد. لحظه‌ای رو به یاد میارم که مثل صاعقه‌ بود. مدرس دوره در بخش آموزشی مربوطه، قبل از شروع نکات و الزامات دسترس پذیری، آمار تکان‌دهنده از سازمان جهانی بهداشت به اشتراک گذاشت؛ گفت: "بیش از یک میلیارد نفر در جهان با نوعی معلولیت زندگی می‌کنند. " این عدد مثل پتک سنگینی بر سرم فرود اومد. باورم نمی شد که حدود یک هشتم جمعیت جهان (در آن زمان) درگیر نوعی معلولیت باشن. این در حالی بود که با چالش‌های شخصی خودم ناشی از اختلال ADHD و مسائل جانبی ش و بیشتر از همه مشکل در تمرکز و بار حسی کمبود توجه و تمرکز دست و پنجه نرم می‌کردم. بعدها متوجه شدم چقدر تجربیات افراد غیر تیپیکال جامعه می تونه به هم نزدیک و مشابه باشه. حقیقت اینه که ناتوانی/ معلولیت یک مسئله خاص و جدا در جامعه نیست، چه انواع ملموس اون مثل نابینایی یا ناشنوایی و چه معلولیت های خاموشی مثل اوتیسم یا ADHD . اینها همه بخشی از بافت انسانی هستن و طراحی برای اونها نه از روی ترحم، بلکه برای ایجاد دنیای دیجیتالی عادلانه ضروریه. در این مسیر اخیرا در جلسه‌نالج شیرینگ که توسط محققین تجربه کاربر شرکت صبا ایده به میزبانی بلوباتن برگزار شد، شرکت کردم. جایی که به حرف های سهند، فعال ناشنوا و نیوشا روحانی امیری، فرزند شنوای والدین ناشنوا (CODA)، گوش دادم تا واقعیت‌های زیسته‌شون رو از زبون خودشون بشنوم. اون چه که رخ داد نه فقط یک بحث بود؛ پلی بر روی سکوت‌هایی بود که نشون میده چطور دسترس‌پذیری می‌توانه زندگی‌ افراد رو تغییر بده، از جمله زندگی من.آغاز جلسه: مقدمه‌ای صمیمیجلسه با مقدمه گرم هانیه مجد آغاز شد و صحنه رو برای گفتگویی آماده کرد که بیشتر شبیه یک گردهمایی صمیمی بود تا یک وبینار. آیدا نامداری، محقق UX جلسه گفتگو رو هدایت می کرد و کل تیم دسترس‌پذیری و بسیاری دیگه از اعضای سایر تیم های محصول هم تو این جلسه به صورت آنلاین حضور داشتن. سهند، فعال ۳۱ ساله‌ای که سال‌ها برای حقوق ناشنوایان تلاش کرده، گفتگو رو شروع کرد. نیوشا روبروی سهند نشسته بود و صدای اون بود از طریق ترجمه و زبان اشاره. داستان سهند بلافاصله منو جذب کرد. سهند تو مدرسه شنوایان در کنار برادرش تحصیل کرده و با دنیایی روبرو بود که اغلب ناشنوایی رو نادیده می‌گرفت. ظاهرا مادرش با زبان اشاره مخالف بود و می‌ترسید صحبت به زبان اشاره سهند رو منزوی کنه. سهند وقتی ۱۸ ساله شد و به جامعه ناشنوایان پیوست، دریایی از نیازهای برآورده‌نشده رو کشف کرد: موانع ارتباطی، سوءتفاهم‌های فرهنگی و فقدان آشکار دسترس‌پذیری در زندگی روزمره. سهند تو این سالها با شرکت‌هایی مانند اسنپ و دیوار در مورد دسترس پذیری برای ناشنوایان گفتگو کرده و برای ایجاد تغییرات مثبت در محصولات دیجیتال تلاش کرده که طراحی این محصولات فراگیرتر بشن.تجربیات سهند: از کودکی تا امروزوقتی سهند تجربیاتش از محتوای ویدیویی رو توصیف کرد، احساس غم بزرگی به من دست داد. اون تصویری از کودکی‌اش ترسیم کرد: تماشای فیلم‌ها با والدین شنوا و مدام پرسیدن جمله "چی گفتند؟" و شنیدن با "هیس، بعداً می‌گیم برات" تا در آن لحظه دیگه چیزی نپرسه. بعد از اتمام فیلم هم هرگز جواب کامل نمی گرفته، خلاصه‌هایی که برایش تعریف می کردن بیشتر اوقات با عجله و یا در قالبی با جزییاتی فراموش‌شده بودن. در سینما هم، تاریکی سوالاتش رو خاموش می‌کرد و اون رو وادار می کرد که فقط مشغول خوردن تنقلات و خوراکی هاش باشه در حالی که داستان در جریان بود و از دست می‌رفت و سهند چیزی متوجه نمیشد. حقیقتا برای یک کودک این شرایط مثل دالان تاریک بی انتهاییه که در تجربه راه رفتن در تو اون دالان تنهاست و این حس چقدر می توانه برای یک کودک سخت و طاقت فرسا باشه...حالا به امروز برسیم… پلتفرم‌هایی مثل یوتیوب از نظر سهند درخشان ان،داشتن زیرنویس‌های خودکار، حتی ترجمه انگلیسی به فارسی و ... اما او تجربه متفاوتی از محصولاتی مثل آپارات و فیلیمو داشت. سهند گفت آپارات کاملاً فاقد زیرنویسه، به ویژه در آپارات اسپرت و فیلیمو هم فقط فیلم‌های خارجی رو زیرنویس می‌کنه اما فیلم ها و سریال های ایرانی که ممکن مورد علاقه برخی کاربران ناشنوا باشن، براش دسترس پذیر نیستن. درخواست سهند برای زیرنویس‌های بهتر فقط در مورد نمایش کلمات نبود، سهند در مورد عدالت گفت. سهند گفت "زیرنویس‌ها فقط برای ناشنوایان نیستند، برای همه هستند" و با تأکید به این موضوع اشاره کرد. گفت تصور کنید بینندگان شنوا در متروی پر سر و صدا برای پیاده شدن در ایستگاه درست، نیاز به دیدن تابلوهای دیواری و زیرنویس‌ های دیجیتالی داخل واگن ها دارن تا مسیر درست را دنبال و پیدا کنن. سهند گفت گذاشتن زیرنویس کار اختصاصی انجام شده برای ناشنوایان نیست.در مورد مترجمان زبان اشاره در مدیاهای تصویری، سهند گفت اونها باید نزدیک زیرنویس‌ها قرار بگیرن، با لباس‌های متضاد، بدون اکسسوری های مزاحم و چهره‌های اکسپرسیو برای انتقال احساسات. قرارگیری مترجم در تصویر با فاصله و اندازه نامناسب چشم‌ها را خسته و لذت را به رنج تبدیل می‌کنه.نیوشا روحانی امیری: تجربیات یک CODA و مترجم ناشنوایاندر بخش بعدی آیدا با نیوشا گفتگو رو شروع کرد و حرف های اون به عنوان مترجم عمق بیشتری به آگاهی همه مون بخشید. نیوشا یک CODA ی ۲۷ ساله ست که هشت ساله که مترجم حرفه ای ناشنوایانه و بر اشتغال ناشنوایان نیز تمرکز کرده است. نیوشا به درستی بیان کرد ناشنوایان بدون استقلال مالی، رشدشان متوقف می‌شه.بزرگ شدن نیوشای شنوا در خانواده ناشنوا، مسئولیت ترجمه را از سنین پایین بر دوشش گذاشته بود. نیوشا گفت در بیشتر موارد "از کودکی، مجبور به پذیرفتن نقش مترجم می‌شی" و این بار سنگینی برای یک کودکه که باید کودکی کنه. تجربه زیسته شخصی نیوشا و بازگو کردن داستان های دیگران حکایت ازین داشت که اورژانس ها، بیمارستان ها و حتی برطرف کردن مشکلات ترمیک و اخذ واحدهای دانشگاهی به میدان های نبرد نیوشا تبدیل شده بودن. نیوشا یک روایت از فردی تعریف کرد که پدرش ناشنواش توی خونه تنها بوده و دچار حمله قلبی شده بود و اگر فرزند شنواش با او ویدئو کال برقرار نمی کرد و هماهنگی آمبولانس را رو انجام نمیداد چه بسا که پدرش رو در این حادثه از دست می داد. نیوشا نیاز شدید به خدمات اورژانسی قابل دسترس برای ناشنوایان رو خیلی مهم و با اولویت میدونه. هم چنین نیوشا از پروژه‌ای گفت که توی اون باید یک شرکت‌کننده شنوا، ناشنوا بودن را شبیه‌سازی می کرد . شرکت‌کننده تو این تجربه در یک وضعیت اورژانسی قرار گرفت و باید یک وضعیت خفگی رو بدون دسترسی صوتی به اورژانس اطلاع می داد. شرکت کننده مجاز نبود از دیگران کمک بگیره. شرایطی که این شرکت کننده تجربه کرد لحظات سختی بود و بسیار وحشت‌زده شد. این موضوع شکاف خیلی برجسته ایه که در ایران و خیلی جاهای دیگه، افراد ناشنوا کانال‌های مستقیم و قابل دسترس برای ارتباط با پلیس یا آمبولانس ندارن. نیوشا از تجربیاتی گفت که برخی نهادها و مسئولین اداری از پذیرفتن و اقدام اساسی برای این مساله مهم شانه خالی کردن.شباهت‌ تجربیات و راه حل هاتجربیات سهند زنگ آشنایی توی گوشم به صدا درآورد، شبیه همون صدای زنگی که در آزمون های غربالگری کودکی قبل از ورود به مدرسه درست و به موقع نشنیده بودم و ADHD منو به اشتباه اختلال شنوایی تشخیص دادن، در حالی که من شنوایی بسیار تیزی دارم و به دلیل بیش حسی ناشی از بیش فعالی حتی کوچکترین و ضعیف ترین صداهارو هم می شنوم. من شباهت‌هایی به زندگی خودم رو در تجربه های سهند میدیدم. اذیت شدن سهند در تماس‌های صوتی رانندگان اسنپ که علی‌رغم فعال کردن گزینه "ناشنوا" باز هم به اون زنگ می‌زدند، آینه اضطراب اجتماعی من بود. من از انجام صحبت تلفنی یا صوتی (بیشتر در مورد غریبه‌ها) اجتناب می‌کنم؛ چون استرس زیادی به من وارد می کنه، من هم دقیقاً مثل سهند ترجیح میدهم در قالب پیام گفتگو کنم و این کاملا مشاله ترجیح من برای دریافت پیام های متنی و نوشتی برای درک عمیق‌تر بدون بار شنیداریه.صحبت های نیوشا از استعدادهای نادیده‌گرفته‌شده جامعه ناشنوایان و دست کم گرفتن توانایی اونها خبر میداد؛ مردم اغلب محدودیت‌ها رو معیار اصلی توانمندی فرض می‌کنن بدون اینکه فرصتی برای مشاهده پتانسیل واقعی افراد به اونها بدن.سهند از کاربرد ابزارهایی مانند یادداشت برداری real-time (که من هم برای نت برداری جلسات از این روش استفاده می‌کنم تا با کمبود تمرکزم مقابله کنم) نام برد که می‌تونه تجربه محصول رو برای ناشنوایان متحول کنه.پایان جلسه: بحث در مورد AI، پخش‌های زنده و پشتیبانیجلسه با سوالاتی در مورد AI، پخش‌های زنده و پشتیبانی به پایان رسید. سهند از زیرنویس‌های خودکار جدید اینستاگرام برای Reels و Lives ابراز خوشحالی کرد که محتوای ویدئویی و زنده رو قابل دسترس می‌کنه و معادل‌های اون رو برای محصولات داخلی درخواست کرد. در بخش مدیریت خدمات مشتری، سهند بر داشتن نیروی پشتیبانی اختصاصی ناشنوایان تأکید کرد که مبتنی بر متن یا تماس تصویری باشن، نیروهای پشتیبانی صبور و آگاه باشن و نیروی ویژه پشتیبانی با دانش زبان اشاره وجود داشته باشد و از تبعیض شنیداری که شنواها رو بر ناشنواها برتری میده اجتناب بشه. نیوشا هم این موضوع رو تکرار کرد و ایده آموزش نیروی مترجم و تغییرات سیستماتیک رو مطرح کرد داد تا بار مسئولیت دسترس پذیری بر CODA هایی مثل خودش در آینده کمتر بشه.نتیجه‌گیری و مسیر پیش رودر پایان این جلسه واقعا احساس دگرگونی کردم. این تئوری انتزاعی نبود؛ انسانیت خالص بود. دسترس‌پذیری برای ناشنوایان، زیرنویس‌ها، مترجمان و گزینه‌های متنی به نفع همه ی افراد جامعه ست، طبق گزارش سازمان جهانی بهداشت (WHO)، بیش از ۴۳۰ میلیون نفر در سراسر جهان دچار اختلال شنوایی ناتوان‌کننده هستند و نیازمند خدمات توانبخشی برای شنوایی‌اند. همچنین، در کل حدود ۱٫۵ میلیارد نفر یعنی تقریباً ۲۰٪ از جمعیت جهان، درجاتی از افت شنوایی را تجربه می‌کنند (اعم از خفیف تا شدید). از نظر من با دریافت این بینش ها و شنیده شدن صدای کاربران توسط محققین تجربه کاربر صبا ایده، مسیر محصولاتی مانند Filimo و Aparat بسیار روشنه : ادغام زیرنویس‌های AI، استخدام کارکنان آگاه از مشکلات ناشنوایان و اولویت‌دهی به زبان اشاره فارسی مواردی قابل انجام هستن. این جلسه برای من آغازی شد که تو این حوزه بیش از پیش دغدغه مند و کنشگر باشم و تلاش کنم بینش‌های مستخرج از تحقیقات دسترس پذیری پیش روم رو به طراحی تجربه های واقعی محصولات دیجیتال پیوند بزنم.نسیم کشمیرینسیم کشمیریThu, 25 Sep 2025 21:41:16 +0330https://virgool.ir/@mona.ke1989/چگونگی-استفاده-از-داده-های-خام-در-تحقیقات-تجربه-کاربر-m35uu7ggdibhکار کردن با داده های خام در تحقیقات تجربه کاربرتصور کنین دیروز، یا بهتر بگم دیشب، نشستم پای مانیتور و مثل یه مجسمه سنگی، ساعت‌ها به صفحه خیره شدم. یه عالمه داده دستم رسیده بود – از اونایی که تعدادشون داشت به بی‌نهایت (♾️)میل می کرد، طوری که آدم احساس می‌کرد داره تو دریای اطلاعات غرق می‌شه. حالا این داده‌ها رو با یه قصد دیگه‌ای جمع کرده بودم، اما یهو کلافه شدم. داشتم تو یه پروژه ریسرچ تجربه کاربر غوطه‌ور می‌شدم و حس می‌کردم بدون اینکه این داده‌های خام رو مرتب کنم، همه چی رندوم و بی‌نظم پیش میره. حیف نبود؟! ساده‌لوحانه هم که باشه، نمی‌تونستم اینطوری ادامه بدم.بذارین براتون بگم چی شد. یه لحظه درنگ کردم – از اون درنگ‌های شاعرانه که آدم احساس می‌کنه بادِ الهام داره از گوشش رد می‌شه 🌬️. تصمیم گرفتم همه چیز رو از نو بسازم، بازچینی کنم. چیکار کردم؟ اول، اهداف ریسرچ رو گذاشتم جلوم. اهداف ریسرچ، یعنی اون ستون‌های اصلی تحقیق که مثل ستاره‌های قطبی، جهت رو نشون می‌دن. مثلاً اگه ریسرچت در مورد بهبود فرآیند استخدام باشه (مثل همون flowchart که براتون گذاشتم تو پست های قبلی)، اهداف می‌تونن اینا باشن: "چطور رزومه رو برای ATS رو بهینه کنیم؟" "کدوم داده‌ها واقعاً به تصمیم‌گیری ما در فلان موضوع پژوهشی کمک می‌کنن؟" بعد، سوالاتی که از تعامل با اونر موضوع (یعنی صاحب پروژه یا کارشناس اصلی) به دست آورده بودیم رو مرور کردم. سوالات، مثل کلیدهای جادویی هستن که درهای پنهان داده‌ها رو باز می‌کنن.حالا شروع کردم به نوشتن شروط (conditions) برای پالایش داده‌ها. پالایش داده، یا همون data cleaning به زبون فنی، یعنی مثل یه باغبونِ دقیق، علف‌های هرز رو از باغ داده‌هاتون بکنین. داده‌های خام، مثل میوه‌های نرسیده یا کثیف هستن – پر از نویز، تکرار، یا اطلاعات بی‌ربط. بدون پالایش، وقتی می‌خوای ازشون استفاده کنی، نتیجه‌ت مثل سوپی می‌شه که نمک و فلفلش قاطی پاتیه! من شروطی نوشتم بر اساس اهداف و سوالات تحقیق: مثلاً "فقط داده‌هایی که مربوط به ATS هستن رو نگه دار" یا "داده‌های تکراری رو حذف کن". این شروط معین، مثل فیلترهای قهوه‌ساز عمل کردن – آب کثیف رو تبدیل کردن به یه نوشیدنی شفاف و دلچسب ☕.وای، چه حس خوبی! بعد از پالایش، داده‌ها مرتب و دسته‌بندی شدن. دسته‌بندی (categorization) یعنی گروهبندی داده‌ها بر اساس معیارهای تحقیق، مثل اینکه بگی: "این گروه برای ورودی‌های ATS، اون یکی برای خروجی‌های استخدام". حالا، گذشته از اینکه این کار به منِ ریسرچر کمک کرد تا تحلیل نهایی رو راحت‌تر انجام بدم، فایده‌ش تو ارائه پیشنهادات بهبود دیزاین (design improvements) هم خیلی زیاده. تصور کنین تو مرحله نهایی، وقتی می‌خوای بگی "اینجا دیزاین ATS رو تغییر بدین تا نرخ موفقیت استخدام ۲۰٪ بره بالا" – بدون داده‌های پالایش‌شده، حرفات مثل یه حبای سبک می مونه که ممکنه بهش توجه نشه و بترکه. اما با داده‌های تمیز، پیشنهاداتت مثل الماس می‌درخشن 💎.حالا بریم سراغ اون flowchart جادویی که همه چیز رو روشن کردتو ریسرچم، این flowchart نقشِ نقشهِ گنج رو بازی کرد. بذارین براتون توصیف کنم – تصور کنین یه نقاشی دست‌کشیده با جعبه‌های زرد و آبی، پر از فلش‌های جهت‌دار که مثل رودخونه‌های اطلاعات جریان دارن. از "START" شروع می‌شه، می‌ره به "ATS" (Applicant Tracking System، یعنی سیستم ردیابی متقاضیان استخدام – یه نرم‌افزار هوشمند که رزومه‌ها رو اسکن می‌کنه و بهترین‌ها رو انتخاب می‌کنه، مثل یه نگهبانِ دیجیتالِ درِ شرکت). بعد، شاخه‌هایی داره مثل "دریافت رزومه"، "پالایش اولیه"، "مصاحبه" و در نهایت "استخدام".این flowchart، بر اساس همون شروط پالایشی که گفتم، ساخته شد. مثلاً تو جعبه "ATS"، شروطی مثل "فیلتر بر اساس مهارت‌ها" یا "حذف رزومه‌های ناقص" هست. بدون این، داده‌های خامِ رزومه‌ها (مثل هزاران CV که جمع کردم) بی‌معنی می‌موندن. توسعه‌ش دادم تا شامل مراحل بیشتری بشه: از "ورودی داده" تا "تحلیل خروجی" و حتی "بهبود مداوم". اینطوری، ریسرچم نه تنها کلافه‌کننده نبود، بلکه تبدیل شد به یه داستان موفقیت – داستانی که نشون می‌ده چقدر پالایش داده، کلیدِ باز کردن قفلِ insights (بینش‌ها) عمیقه.چرا پالایش داده اینقدر مهمه؟ یه کم بیشتر شاعرانه بگیمفکر کنین داده‌های خام مثل ستاره‌های پراکنده تو آسمونِ شب هستن – زیبا، اما بدون الگو. پالایش، مثل تلسکوپِ هابل عمل می‌کنه که constellation ها (صورت‌های فلکی) رو نشون می‌ده.دیگه خیلی شاعرانه شد... برگردیم... تو دنیای ریسرچ، بدون این کار، تحلیل نهایی‌ت می‌شه مثل یه شعری قافیه داره، قشنگ، ولی معنی خاصی نمیده. من تو پروژه‌م، بعد از پالایش، فهمیدم که ۳۰٪ داده‌ها بی‌ربط بودن – فقط با حذفشون، الگوهای واقعی استخدام رو دیدم. و پیشنهادات دیزاین؟ اوه، اونجا دیگه شعرِ کامل می‌شه! مثلاً "اضافه کردن AI به ATS برای پالایش خودکار" – اینطوری، فرآیند استخدام از یه جنگلِ درهم به یه باغِ مرتب تبدیل می‌شه 🌳➡️🌺.البته، این کار زمان می‌بره، اما ارزشش رو داره. اگه تو هم تو ریسرچ یا پروژه‌ت داده‌های خام داری، یه درنگ کن – مرور کن اهداف و سوالاتت، شروط بنویس، و پالایش کن. نتیجه‌ش مثل طلوع خورشید بعد از شبِ کلافه‌ست 🌅.نسیم کشمیرینسیم کشمیریTue, 09 Sep 2025 21:16:31 +0330https://virgool.ir/@mona.ke1989/انتقال-دانش-در-ux-research-راه-حل-های-عملی-حفظ-داده-های-قبلی-تحقیقات-کاربر-z67cjvzjht4pامروز می‌خوام براتون یک داستان واقعی (یا بهتر بگم، یک تجربه تلخ-شیرین) از دنیای کار تحقیقات UX تعریف کنم. این داستان بر اساس تجربه واقعی خودمه، زمانی که تو تیم دیزاین در بخش تحقیقات UX بیمه بازار بودم، ولی هر جایی کار می‌کنی یا میخوای تو حوزه ریسرچ تجربه کاربری این مطلب رو از دست نده.روز اول: خوش‌باوری و شروع ماجراتصور کن روز اول ورودت به یک پروژه جدیده. تو به عنوان ریسرچر جدید، مدیر پروژه با لبخند می‌گه: "خوش اومدی! حالا باید کار ریسرچر قبلی رو تموم کنی. اون داره میره و متاسفانه گزارش رسمی خاصی ننوشته بیشتر اوقات که تو فورس زمانی بودیم، اما یه سری یادداشت‌های پراکنده داره. یه جلسه انتقال دانش (Knowledge Transfer) هم می‌ذاریم تا خلاصه یافته‌هاش رو بهت بده."با خودت می‌گی: "عالیه! تو اون جلسه همه چیز رو تحویل می‌گیرم و می‌رم سر اصل مطلب." اما اشتباه می‌کنی، دوست من! 😅 اون ریسرچر قبلی، کلی اطلاعات طلایی در مورد کاربران، الگوهای رفتاری‌شون، دردسرها و نیازهاشون تو ذهنش داره. اطلاعاتی که مثل یک گنجینه پنهانه – مثلاً اینکه کاربرهای اپلیکیشن چقدر از ویژگی X عصبانی می‌شن، یا چرا گروه Y اصلاً از محصول استفاده نمی‌کنن.اما چون هیچ گزارش رسمی وجود نداره، این اطلاعات مثل بخار تو هوا پخش می‌شن. با رفتن اون ریسرچر، همه چیز دود می‌شه و می‌ره هوا! انگار اون همه زحمت، همراه با ذهنش برده رفته. من خودم اینو تجربه کردم: بعد از جلسه، فقط چند تا یادداشت نامرتب تحویل گرفتم، اما جزئیات کلیدی؟ رفته بودن! پروژه‌مون عقب افتاد و مجبور شدیم از صفر شروع کنیم. هزینه‌ش؟ زمان، پول و کلی استرس.مشکل دوم: تیم بزرگ، پازل پراکنده!حالا فرض کن مشکل فقط یک نفر نباشه. بعضی وقتا تو پروژه‌های بزرگ، مدیر می‌گه: "بیاین کار رو تقسیم کنیم! هر کدومتون یه بخش از مصاحبه‌ها، تست‌های کاربری، یا تحلیل داده‌ها رو انجام بدین. اینطوری پروژه سریع‌تر تموم می‌شه و می‌تونیم کاربران بیشتری رو پوشش بدیم."درسته، سرعت می‌ره بالا، اما بعدش چی؟ هر ریسرچر فقط یه تیکه از پازل رو می‌بینه. یکی مصاحبه با کاربران جوان رو انجام داده و فهمیده که اونا عاشق سادگی رابط کاربری هستن. یکی دیگه تست با کاربران مسن‌تر کرده و دیده که مشکل دسترسی دارن. سومی هم داده‌های آماری رو تحلیل کرده و الگوهای خرید رو پیدا کرده.حالا موقع جمع‌بندی، مصیبت شروع می‌شه! اطلاعات پراکنده‌ست، هیچ‌کدوم کامل نیست و برای ساختن یک تصویر کلی، باید همه رو کنار هم بچینی. من تو یک پروژه مشابه، دیدم که تیم‌مون سه ماه طول کشید تا این پازل رو کامل کنه – چون هرکی فقط "ذهن خودش" رو داشت و مستندسازی درست‌حسابی نکردیم. نتیجه؟ گزارش نهایی ناقص شد و تصمیم‌گیری‌های محصول بر اساس حدس و گمان بود، نه داده‌های محکم.چرا این مشکل‌ها پیش میان و چطور حل‌شون کنیم؟خلاصه کلام، تا وقتی دستگاه انتقال مستقیم اطلاعات از مغز به مغز اختراع نشده (که بعید می‌دونم زودتر از ۲۰۵۰! 🚀)، باید خودمون دست به کار شیم. اینجا می خوام چند تا راه‌حل عملی اضافه کنم تا بتونیم از این فاجعه‌ها جلوگیری کنیم:همه تیم در همه جلسات شرکت کنن: به جای تقسیم کار، سعی کنین حداقل یک نماینده از تیم تو هر مصاحبه یا تست باشه. مثلاً تو جلسه‌های تحقیقاتی، از ابزارهایی مثل Zoom یا Miro استفاده کنین تا همه بتونن ببینن و یادداشت بردارن. اینطوری، دانش پخش نمی‌شه و همه یک دید مشترک دارن.تقسیم کار رو محدود کنین: اگر مجبورین کار رو تقسیم کنین، از اول توافق کنین که هر بخش با یک قالب استاندارد گزارش بشه. مثلاً از ابزارهایی مثل Notion، Google Docs یا حتی Trello استفاده کنین تا هر ریسرچر بلافاصله یافته‌هاش رو مستند کنه – نه اینکه صبر کنه تا آخر پروژه!گزارش‌های کامل و قابل فهم بنویسین: این مهمه‌ترین بخشه! هر یافته رو با جزئیات بنویسین: کی؟ چی؟ چرا؟ چطور؟ مثلاً به جای "کاربران خوششون نیومد"، بنویسین "۵ کاربر از ۱۰، به خاطر کند بودن لودینگ، اپ رو ترک کردن. پیشنهادتون هم میشه: بهینه‌سازی با lazy loading."نکته عملی: هر هفته یک "دانش‌نامه" (Knowledge Base) به‌روزرسانی کنین. از قالب‌های آماده مثل User Persona یا Journey Map استفاده کنین تا گزارش‌ها جذاب و قابل استفاده باشن.توسعه بیشتر: ابزارهای AI مثل ChatGPT یا Notion AI رو امتحان کنین تا گزارش‌های خام رو به خلاصه‌های حرفه‌ای تبدیل کنن. اینطوری، حتی اگر کسی بره، دانشش حفظ می‌شه.جلسه‌های منظم انتقال دانش بذارین: نه فقط موقع رفتن کسی، بلکه ماهانه! مثلاً "Research Huddle" جلساتی که همه یافته‌ها رو شیر کنن. این کار فرهنگ تیم رو هم قوی می‌کنه.با این روش‌ها، دانش و تجربه‌تون برای همیشه حفظ می‌شه. دیگران می‌تونن ازش استفاده کنن، و تو موقعیت‌های مشابه، لازم نیست از صفر شروع کنین. فکر کنین، به جای از دست دادن گنجینه، دارین یک کتابخونه می‌سازین! نسیم کشمیرینسیم کشمیریTue, 09 Sep 2025 20:06:15 +0330https://virgool.ir/@mona.ke1989/ارسال-رزومه-تا-مصاحبه-مراحل-کار-سیستم-ats-را-بشناسید-tpkmxtupmpo9به عنوان کسی که بعد از یک سال یا گاهی بیشتر از یک سال انتظار، سرانجام از کارفرما خبری دریافت کرده، حس عجیبی داشتم. فرایند ارسال آنلاین رزومه و بررسی آن توسط سیستم‌های ردیابی متقاضیان (Applicant Tracking System یا به اختصار ATS) گاهی اون قدر کش‌دار و نامعلوم می‌شد که انگار رزومه‌ام در آب نمک غوطه‌ور شده بود و خبری ازش نبود. این تجربه برای خیلی از کارجویان مشترکه و اغلب با سوالاتی مثل «چرا هیچ پاسخی نمی‌گیرم؟» یا «آیا رزومه‌ام اصلاً دیده شده؟» همراه می‌شه.اما بعد از صحبت با چند نفر و بررسی تجربیاتشون، متوجه الگوهایی شدم. یکی از مواردی که بارها تکرار شد، این بود که بعضی از شرکت‌ها آگهی‌های شغلی واقعی منتشر نمی‌کنن. هدف اصلی‌شون و جمع‌آوری رزومه برای ایجاد یک بانک اطلاعاتی از کاندیداهای بالقوه است. اونها با این روش، تو زمان نیاز به نیرو، بدون معطلی و با دسترسی سریع به رزومه‌ها، فرآیند استخدام را تسریع می‌کنن. این موضوع شاید از نظر استراتژیک برای شرکت‌ها منطقی باشه، اما برای کارجو که با امید و انتظار تو این چرخه گیر می‌افتند، ناامیدکننده ست.از طرف دیگه، بعضی از شرکت‌ها هر دو ماه یک‌بار برای یک موقعیت ثابت آگهی جاب پوزیشن می‌ زنن، بدون اینکه واقعاً قصد استخدام داشته باشن. یا بعضی جاها صرفاً برای بازاریابی و تقویت برند خودشان از این آگهی‌ها استفاده می‌کنن تا اسم شون تو ذهن مخاطبان بمونه. حتی مواردی وجود داره که آگهی‌ها برای تست بازار کار یا جمع‌آوری داده‌های آماری منتشر می‌شوند. این تنوع در نیت‌ها، پیچیدگی این فرایند را دوچندان می‌کند.با این حال، تصمیم گرفتم نگاهی عمیق‌تر به کارکرد درست یک سیستم ATS داشته باشم. تو تصویر دست‌نویس که براتون گذاشتم، گام‌به‌گام فرایند یک ATS کارآمد را ترسیم کردم. این مراحل از دریافت رزومه تا تصمیم‌گیری نهایی را نشون میده. یکی از بخش‌هایی که برام جالب توجه بود، مرحله «دسترسی چندکاره برای تصمیم‌گیری جمعی» بود. به نظرم این بخش می‌تونه تا حدی تعصب های استخدام (Bias) رو کاهش بده، چون تصمیم‌گیری به جای تکیه بر یک نظر یک نفر، به یک گروه واگذار می‌شه که دیدگاه‌های متنوع‌تری ارائه میده. گام‌ به گام فرایند یک ATS کارآمددر ادامه، چند تا نکته برای کارجو هم پیشنهاد می‌کنم تا تجربه بهتری تو این فرایند داشته باشن:بهینه‌سازی رزومه: رزومه تونو رو با کلمات کلیدی مرتبط با آگهی شغلی تطبیق بدید، چون ATS‌ها اغلب بر اساس این کلمات عمل می‌کنن.پیگیری مودبانه: بعد از مدتی (مثلاً دو هفته)، اگر ازشون خبری نشد، با یه ایمیل کوتاه وضعیت تون را جویا بشید.شبکه‌سازی: به جای تکیه کامل بر ATS، از ارتباطات شخصی و پلتفرم‌های حرفه‌ای مثل لینکدین حتما استفاده کنین.نسیم کشمیرینسیم کشمیریTue, 09 Sep 2025 19:37:40 +0330https://virgool.ir/@mona.ke1989/کِی-از-چه-روشی-برای-تحقیقات-ux-استفاده-کنیم-ibm1qdasovesانتخاب روش مناسب در تحقیقات تجربه کاربری (UX)انتخاب روش مناسب برای تحقیقات تجربه کاربری مثل انتخاب لباس مناسب برای یه مهمونی مهمه! باید هم با موقعیت جور باشه، هم بهت بیاد و هم اذیتت نکنه! در این مقاله میخوایم ببینیم چه عواملی تو انتخاب روش تحقیق تاثیر دارن.اول از همه باید بدونیم که میخوایم چی بدست بیاریم. میخوای نیازهای کاربرا رو بفهمی، طراحی رو تست کنی یا مشکلات استفاده از محصول رو پیدا کنی؟ هدفت چیه؟؟ اگه تو مراحل اولیه طراحی هستی، روش‌هایی مثل مصاحبه با کاربر، مشاهده کاربر در محیط واقعی و مطالعه مردم‌نگاری میتونه خیلی کمک‌کننده باشه. اما اگه طراحی تقریبا تموم شده، تست قابلیت استفاده، تست A/B و تحلیل داده‌ها گزینه‌های بهتری هستن.زمان، پول و دسترسی به کاربرا هم مهمه. بعضی روش‌ها مثل مطالعه میدانی یا مطالعه روزانه خیلی زمان‌بر و گرونن، اما روش‌هایی مثل تست سریع قابلیت استفاده یا نظرسنجی آنلاین سریع‌تر و کم‌هزینه‌ترن.کاربرا هم مهمن! سن، محل زندگی، علاقه‌ها و نیازهای کاربرا باید در نظر گرفته بشه. مثلا اگه کاربرا خیلی پراکنده هستن، نظرسنجی آنلاین یا تست قابلیت استفاده از راه دور بهتره.نوع اطلاعاتی که میخوای جمع کنی هم مهمه. اگه میخوای نظر و احساس کاربرا رو بفهمی، مصاحبه، گروه‌های کانونی و تست قابلیت استفاده خوبه. اما اگه میخوای آمار و ارقام داشته باشی، نظرسنجی، تحلیل داده و تست A/B بهتره.محیطی که کاربر محصول رو استفاده می‌کنه هم مهمه. اگه میخوای ببینی محصول تو دنیای واقعی چطور استفاده میشه، مطالعه میدانی خوبه. اما اگه میخوای روی کار خاصی تمرکز کنی، تست قابلیت استفاده بهتره.پیچیدگی محصول هم مهمه. اگه محصول ساده‌ایه، تست قابلیت استفاده و نظرسنجی کافیه. اما اگه پیچیده باشه، باید از چند روش مختلف استفاده کنی تا بتونی همه چی رو بفهمی.نظر ذی نفعای پروژه هم مهمه! اگه دوست دارن آمار و ارقام ببینن، روش‌های کمی مثل تست A/B و نظرسنجی رو انتخاب کن. اما اگه دنبال فهمیدن دلیل رفتار کاربرا هستن، روش‌های کیفی مثل مصاحبه و مشاهده کاربر خوبه.خلاصه اینکه، انتخاب روش تحقیق مثل پازل گذاشتنه. باید همه تیکه‌ها رو کنار هم بذاری تا تصویر کامل رو ببینی. هدف این نیست که یه متخصص تحقیق بشی، بلکه میخوایم کاربرا رو بهتر از خودشون بشناسیم. پس دست به کار شو و شروع کن به تحقیق!امیدوارم این توضیحات مفید بوده باشه. اگه سوالی داری، حتما بپرس!نسیم کشمیرینسیم کشمیریMon, 12 Aug 2024 20:38:58 +0330https://virgool.ir/@mona.ke1989/دیزاین-بریف-چیست-و-چگونه-آن-را-بنویسیم-zfihlg9jm3eyدیزاین بریف یا خلاصه دیزاین یا تفهیم نامه طراحی سندیه که به شما و مشتری یا ذینفعان شما کمک می کنه تا محدوده پروژه رو درک کنید. ضروریه که وقت نوشتن دیزاین بریف، همه افراد درگیر در پروژه رو در نظر داشته باشین. آخر همین مقاله یک نمونه دیزاین بریف هست که می تونین ازش به عنوان یک الگو استفاده کنین.وقت بگذارین و یاد بگیرین که چرا دیزاین بریف تجربه کاربری ضروریه و چطوری می‌تونه به شما کمک کنه. طراحان UX تخصص های خودشونو به پروژه هایی که انجام میدن وارد می کنن. تو این مقاله‌ای در مورد نوشتن دیزاین بریف، همه چیزهایی که باید بدونین تشریح شده.دیزاین بریفدیزاین بریف سندیه که اهداف، محدوده، بودجه و بقیه جزئیات اصلی یه پروژه جدید رو مشخص می کنه. این کار در راستای همسویی چشم انداز همه ذینفعان در مورد اینکه محصول نهایی چطوری باید به نظر برسه و دنبال چه هدفیه، عمل می کنه.دیزاین بریف دو تا جزء داره: اول مشکلی که باید حل بشه و دوم راه حلی که باید طراحی بشه. مخاطب این سند معمولاً مدیر توسعه محصوله که ممکنه قبل از تحویل اونو خونده باشه یا نخونده باشه.دیزاین بریف هم راهنماس و هم ابزار، که نباید یه سند مکتوب پر از متن و جزئیات غیر ضروری باشه. علاوه بر توضیح هدف محصول، نشون دادن مفهوم رابط کاربری و برجسته کردن ویژگی های منحصر به فرد محصول ضروریه. یک دیزاین بریف خوب سازماندهی شده، متمرکز رو یه ایده یا مجموعه ای از ایده های اصلی، بدون ابهام و مختصره.دیزاین بریف کلیدیه که قفل یه محصول موفق رو باز می کنه. داشتن یک ایده خوب کافی نیس. باید بدونید چه کاری و چه زمانی انجام میدین.دیزاین بریف UX اساساً نسخه دقیق تری از دیزاین بریف شماست، که شامل اطلاعاتی در مورد نحوه تعامل کاربران با برنامه یا وب سایت تون، اون چه که وقت استفاده از اون می بینن و انجام میدن و اینکه چطوری میخواین میزان رضایت شونو ازش بسنجیده.چرا به دیزاین بریف نیاز دارید؟دیزاین بریف ابزاری عالی برای اطمینان از این موضوعه که وب سایت شما کاربرپسند و جذاب از آب در میاد. که به تیم کمک می‌کنه تا بفهمن چطور می‌تونن تمام تلاششونو بکنن تا تجربه‌ای بسازن که نیازهای کاربراشونو برآورده می‌کنه و در عین حال از کاربردی بودنش هم اطمینان حاصل کنن.تست Usabilityتست کردن نحوه پیمایش کاربرا تو صفحات مختلف تست کاربرد پذیریه، که به شما اطلاعاتی در مورد جایی که کلیک می‌کنن، به چی نگاه می‌کنن و هر خطایی که ممکنه رخ بده، نشون میده، که می تونه به شما کمک کنه این مشکلاتو به سرعت برطرف کنین و از تکرارشون تو تست های بعدی جلوگیری کنین.استراتژی محتوااستراتژی محتوا به شما این امکانو میده که برنامه ریزی کنین چه محتوایی برای هر صفحه لازمه، طوریکه از دید کاربران به نظر نمی رسه که اطلاعات خیلی زیاد یا خیلی کمیه که ازش رد بشن. همچنین بهتون این امکانو میده که ببینین آیا بن بست یا تنگناهایی تو سایت تون وجود داره که بتونین اونارو مطابق هم ریدیزاین کنین!کار تیمیدیزاین بریف سندیه که نمای کلی پروژه و اهدافشو تو سطح بالا ارائه میده. این راهیه که در اصطلاح همه رو تو یک صفحه قرار میده تا همه بدونن چه کاری باید انجام بشه و همین طور اینکه چرا باید انجام بشه.درک بهتر کاربراندیزاین بریف به تعیین نیازهای کاربرا و نحوه تعامل اونها با محصول تون کمک می کنه. هدف اینه که مشخص بشه محصول برای چه کسانی در نظر گرفته شده و چطوری ازش استفاده خواهد شد.نقشه تجربه کاربرعلاوه بر این، دیزاین بریف بهتون کمک می کنه تا یه نقشه تجربه کاربری ایجاد کنین - نمایشی بصری از تمام ویژگی های محصول تون، از بالا به پایین، و همچنین جنبه های دیگه مثل رنگ ها، فونت ها و تصاویر. نقشه تجربه کاربر برای هر فرآیند طراحی ضروریه چون به شناسایی زودهنگام مشکلات کمک می کنه تا بتونین قبل از تبدیل شدن شون به مشکلات بزرگ، راه حل هایی رو ارائه بدین.در یک دیزاین بریف چه چیزهایی وجود دارد؟محتویات کاور دیزاین بریف دیزاین بریف مشکلاتی رو که می‌خواین حل کنین، ارزش تجاری که محصول یا خدمات شما ارائه می‌کنه و همین طور راه‌حل پیشنهادی رو تعریف می‌کنه و اهداف، محدودیت ها و مفروضات پروژه تونو مشخص می کنه.دیزاین بریف معمولاً به اعضای تیمی که روی پروژه کار می کنن اطلاع رسانی میشه. اونا معمولاً فهرستی از وظایف و موارد تحویل دادنی، جدول زمانی تکمیل کارها و همین طور اطلاعاتی در مورد چگونگی تأثیر هر کار بر بقیه وظایف رو در بر داره.یک دیزاین بریف خوب باید شامل موارد زیر باشد:1. شرح پروژهآیا روی یه وب سایت جدید، نمونه اولیه (پروتوتایپ) محصول، کار UX یا ریدیزاین اون کار می کنین؟ این پروژه می تونه تجارت الکترونیک، یه اپ، یک پلتفرم تجزیه و تحلیل و غیره باشه. اینارو میشه در چندتا جمله مستقیم خلاصه کرد.2. هدف از نوشتن دیزاین بریفهدف سند شما باید از اول مشخص باشه. باید اطلاعات کافی برای همه اعضای تیم تون فراهم کنه تا بفهمن روی چی کار می کنن و در عین حال جزئیات کافی رو به اونها میده تا خودشونو برای نقش شون تو کمک به کل فرآیند آماده کنن.3. مخاطبان هدفیک دیزاین بریف خوب به شما و تیم تون کمک می کنه تا مخاطبای هدف محصول تونو درک کنین. مخاطب هدف در UX بسیار حیاتیه چون می تونه اطلاعاتی در مورد نحوه ایجاد یک تجربه کاربری به شما بده و عناصری ازون تجربه رو که در مقایسه با بقیه اولویت دارن رو به شما نشون بده.ممکنه بخواین اینطور در نظر بگیرین:کاربران محصول تون چه کسانی هستن؟ که می تونه شامل افرادی باشه که از اون محصول به عنوان بخشی از زندگی روزمره شون استفاده می کنن (به عنوان مثال، والدین دارای فرزند) یا کسانیکه ممکنه فقط گاهی از محصول استفاده کنن (به عنوان مثال، متخصصان).اونها برای انجام چه کاری به این محصول نیاز دارن؟ به طور کلی، این مورد باید چیز مشخصی باشه - به عنوان مثال، "من می خوام درباره [موضوع] اطلاعات بیشتری کسب کنم" - و نه فقط جملات مبهم مانند "من برای [وظیفه] به کمک نیاز دارم." همچنین باید به جزئیات خاصی در مورد نحوه تعامل افراد با هر کدوم از اجزای محصول تون و هر مشکل یا مشکل احتمالی که ممکنه در حین استفاده ایجاد بشه ورود کنه (به عنوان مثال، اضطراب هنگام استفاده از یک برنامه).4. اهداف پروژهاهداف پروژه جای خیلی خوبی برای شروعه، به این دلیل که چرایی و چگونگی پروژه تونو مشخص می کنه. انجام این کار بهتون کمک می کنه تا تصمیم بگیرین که چه وظایفی باید تکمیل بشن، چه مدتی طول می کشه و چه کسانی باید درگیر انجام پروژه بشن. همچنین می تونین از این اهداف به عنوان پایه ای برای سنجش موفقیت یا شکست، بعد از تکمیل پروژه استفاده کنین.5. تحلیل رقبادر هر دیزاین بریفی، تحلیل رقابتی یا تحلیل رقبا ضروریه. تحلیل رقبا بهتون کمک می کنه تا بازار رو درک کنین، و این کار می تونه منبع الهامی برای محصولات و خدمات شما باشه. همچنین رقبا می تونن ایده هایی برای مفاهیم یا طرح های جدید ارائه بدن که ممکن بود اگه بررسی شون نمی کردین، اصلا به اون مفاهیم فکرم نمی کردین. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد تحقیقات UX از این راهنماها دیدن کنین.شما باید تجزیه و تحلیل رقبا رو در دیزاین بریف تون بگنجونین، چون هر شرکتی بدون در نظر گرفتن اندازه یا صنعت، این تحلیل رو باید انجام بده.6. پرونده بیزینس چرا این محصول برای سازمان تون ضروریه؟ چرا باعث ایجاد درآمد و افزایش سهم بازار می شه؟ اگر این محصول وجود نداشته باشه چه چیزی به خطر میفته؟7. منطق و اصول چرا به طور خاص این محصول رو میخواین بسازین؟ امیدوارین با این تجربه یا نتیجه به چی برسین؟ اظهارات چشم انداز شما در مورد اونچه که میخواین کاربرا ببینن و کاری که محصول یا خدمات شما قراره انجام بده چیه؟8. جدول زمانی و بودجهشما می خواین دیزاین بریف تونو زودتر انجام بدین تا ذینفعا و مشتری ها زمان برای بررسیش داشته باشن. برای برداشتن قدم در این مرحله، برقراری یه ارتباط خوب خیلی مهمه. همه باید در مورد نیازشون و احساس شون در مورد پروژه توافق کنن. باید با دقت به دیدگاه هر فرد گوش بدین و مطابق با اون پاسخ بدین.بعد از اینکه همه دیزاین بریف رو بررسی کردن (و احتمالاً تغییراتی ایجاد کردن)، باید دوباره با هم کار کنن تا محتوایی برای این سند ایجاد کنن، از جمله هر اطلاعات اضافه ای که ممکنه جالب باشه (مثل برآورد بودجه).نحوه نوشتن دیزاین بریفایجاد سرفصلهدر یا سرفصل اولین چیزیه که مشتری تون وقت باز کردن دیزاین بریف می بینه. هدر شما باید از نظر بصری جذاب باشه، به راحتی قابل درک باشه، گیرا باشه و مشتری رو در مورد خدماتی که ارائه میدین مطلع کنه.اگر در حال طراحی یک وب سایت هستین، هدر شما احتمالاً از تصاویری تشکیل شده که ارزش های اصلی برند رو نشون میده یا شامل تصویریه که نشون دهنده لوگوست. هدف اینه که اطمینان حاصل بشه که بازدیدکننده به محض اینکه وارد سایت می شه بدونه با چی مواجه میشه.ارائه نمای کلی پروژهمرحله دوم در نوشتن دیزاین بریف UX، ارائه یک نمای کلی از پروژه است. هدف اینه که پروژه و نحوه عملکردش رو تعریف کنیم. این کار به شما کمک می کنه افکار و ایده هاتونو سازماندهی کنین و چارچوبی برای تیم تون فراهم کنین.اول نوع پروژه ای رو که برای اون دیزاین بریف می نویسین رو، مشخص کنین. چه نوع کسب و کاریه؟ آیا یه استارت آپه یا یه کسب و کار معتبر؟ وقتی این موارد رو بدونین، متوجه میشین که چه جنبه هایی از تجربه کاربری (UX) برای این بیزینس ضروریه.شناسایی مخاطب هدفگام بعدی در نوشتن دیزاین بریف UX اینه که درین باره بحث کنیم که محصول برای چه کسانی طراحی شده و رقبای اون چه کسانی هستن. با انجام این کار، اطلاعات بیشتری در مورد کاربران تون، نحوه تعامل اونها با دیوایس هاشون و دلیل نیاز اونها به این دیوایس هارو خواهید فهمید.قبل از نوشتن خلاصه طراحی UX، باید در نظر داشته باشید که چه کسانی از این اطلاعات بهره مند خواهند شد و می خواین به دست چه کسانی برسه؟قبل از شروع نوشتن دیزاین بریف UX خودتون به این سوالات فکر کنین. این کار بهتون کمک می کنه تا ایده هایی را در مورد اینکه چه چیزی محصول شما رو منحصر به فرد می کنه و چرا کاربران باید به اون اهمیت بدن، بدست بیارین.مشخص کردن بودجه پروژهاین مرحله بهتون کمک می کنه تصمیم بگیرین که برای تکمیل پروژه به چه مقدار زمان، پول و متریال نیاز دارین.مشخص کردن بودجه پروژه فقط این نیس که هزینه ساخت محصول یا خدمات چقدره، بلکه شامل اطلاعاتی در مورد هزینه‌های احتمالی در صورت نیاز به استخدام شخص دیگه برای کارهای اضافی یا تغییر برنامه‌ها به دلیل شرایط پیش‌بینی نشده هم هست. ارائه طرح کلی از تحویل دادنی های پروژهدر این مرحله، اجزای حیاتی پروژه تونو تشریح می‌کنین. می تونین یک دیزاین بریف ایجاد کنین و پروژه رو با استفاده از طرح کلی شروع کنین. این کار بهتون کمک می کنه تا با مشتریان تون در مورد انتظارات توافق کنین که بدونن از کار شما چه توقعی باید داشته باشن.نهایی کردن دیزاین بریفمعیارها و استانداردهای ارزیابی بریف رو شرح بدین. شما و مشتری تون هر دو باید دیزاین بریف های زیادی رو امضا کنین. علاوه بر این، شما می‌تونین بر هر الزام یا جهت گیری خلاقانه‌ای که برای موفقیت پروژه لازمه، تأکید کنین.یک نمونه دیزاین بریف اینجا ارائه شده:دیزاین بریفارسال شده توسط: آلیس جیمسونتاریخ: 03 مارس 2023درباره شرکتدیدی کانکت بیش از 50000 مشتری دارد و یکی از برترین شرکت های روابط عمومی در جهان است. این شرکت با ارائه خدمات تبلیغاتی به مشاغل و برندها کمک می کند تا در کانون توجه قرار گیرند. مشتریان می توانند از طریق برنامه موبایل آن با نمایندگان خدمات مشتری Didi Connect ارتباط برقرار کنند.بررسی اجمالی پروژههدف این پروژه بهبود تجربه کاربری اپلیکیشن موبایل این شرکت است که در درجه اول بر طراحی آن تمرکز دارد.اهداف و مقاصد پروژههدف ما این است که با توسعه یک طراحی جدید، رتبه کاربری اپلیکیشن موبایل خود را تا پایان سال 25 درصد در فروشگاه اپلیکیشن ارتقا دهیم. اهداف ما در این پروژه:کاهش 20 درصدی نرخ bounceایجاد رابط های تعاملی برای بهبود ناوبری وب سایتمخاطب هدفصاحبان مشاغل و شرکت هایی که در نیویورک زندگی می کنند و خواهان قرار گرفتن در معرض نام تجاری مناسب هستند.تحلیل رقبارقبای برتر تجربه اپلیکیشن موبایل را تا حد امکان ساده می کنند. رقبای اخیر تنها با در اولویت قرار دادن تجربه کاربری صفحات خود را طراحی کرده اند. Didi Connect قصد دارد با آیکون‌های ساده، طرح‌بندی‌های واضح و رنگ‌ها، مسیریابی اپلیکیشن وب‌سایت خود را آسان‌تر کند.بودجهبودجه این پروژه 2500 دلار است که شامل:2000 دلار برای هزینه تیم طراحی500 دلار برای هزینه های متفرقهجدول زمانی پروژهپنج مرحله در جدول زمانی پروژه طراحی وجود دارد. سه روز برای مرحله ایده‌پردازی طراحی، دو روز برای مرحله اکتشاف و دو روز برای وایرفریم و طراحی مورد نیاز است. ایجاد طراحی و کمک های پس از راه اندازی در مجموع به چهارده روز زمان نیاز دارد.تحویل دادنی هااین پروژه به طراحی اپلیکیشن موبایل با تجربه کاربری بهتر و بهبودیافته نیاز دارد.نتیجه گیری و ارزیابیاین شرکت در نظر دارد تا مشتریان را در مورد تغییرات طراحی آگاه کند و بازخورد مشتریان را تا پایان سال پیگیری کند.اطلاعات تماسدر صورت تماس با ما، می توانیم در مورد این پروژه دیزاین به شما کمک کنیم:جو جانسوندیزاین لید، DesignGOjoejohnson@email.comبه حداکثر رساندن پتانسیل پروژهیک دیزاین بریف خوب به شما و مشتری یا سهامدارانتون کمک می‌کنه تا بیشترین بهره رو از پروژه تون ببرین. اگر به شیوه ای واضح، مختصر و خوانا بنویسین، دیزاین بریف خیلی کمک کننده خواهد بود.هرچه جزئیات بیشتری رو تو دیزاین بریف تون بگنجونین، وضعیت همه بهتر خواهد بود. البته، هیچ قانون سخت و سریعی در مورد نوشتن بریف وجود نداره - شما باید هر کدوم رو بر اساس نیازهای پروژه تنظیم کنین، اما داشتن ایده در مورد اینکه چه نوع کاربرانی با هر پروژه معینی درگیر خواهند شد، همیشه مفیده!برگردان و بازنویسی: نسیم کشمیریمنبع:https://blog.uxtweak.com/design-brief/#DesignBriefExamplePublished on September 20, 2022نسیم کشمیرینسیم کشمیریSun, 30 Apr 2023 15:46:40 +0330https://virgool.ir/@mona.ke1989/چالش-یو-آی-ui-challenge-انجام-بدیم-یا-نه-qsj2soz3erecبرای اینکه در طراحی رابط کاربری مهارت خودمون رو ارتقا بدیم احتمالا نباید به دنبال طراحی تک صفحه‌ای ثبت نام، لندینگ پیج، ماشین حساب و... باشیم، به جاش باید روی اسلاید پروجکت ها کار کنیم و روی یک تجربه کامل سرمایه گذاری کنیم و اونو طراحی کنیم و حالات مختلف یک اسکرین را دیزاین کنیم مثل حالت های: Hover, Active, empty, Warning Error, Success, Disable and etc.یک یوزر اینترفیس خوب باید کاربردپذیر و قشنگ باشه. برای این کار باید ادراک خوبی از نحوه استفاده از رنگ، تایپوگرافی و سلسله مراتب بصری داشته باشیم. میتونیم با تحقیقات و داده های کاربر شروع کنیم تا تصمیمات طراحی برامون مشخص و مستند بشه و تصمیم بگیریم چه چیزهایی باید در UI ما وجود داشته باشه، چطوری با هم کار کنن و فلو ها را شکل بدن و روی Unhappy Path ها هم کار کنیم. اگه به دقت روی مراحل UI محصول وقت بذاریم احتمالا دانش و تجربه بهترd از زمانی که فقط مرحله پیکسل پرفکشن رو برای تک صفحه ها اجرا می کنیم، بدست خواهیم آورد.شش مرحله طراحی UIبه طور کلی، طراحی رابط‌های کاربری فرآیندیه برای کشف نحوه نمایش بصری اجزاء، تغییرات حالت و تعاملاتیه که کاربر وقت تعامل با دیزاین های ما روی اسکرین باهاش مواجه می‌شه. در حالی که ممکنه این مراحل را در ترتیب متفاوتی انجام بدین یا مراحلی رو حذف یا اضافه کنین، این مقاله با یک طرح کلی به شما ایده خوبی از مراحل مختلفی که ممکنه درگیرش بشین و زمان و چرایی استفاده از اونارو توضیح میده.Stage 1: Sketchingاسکچ زدن در طراحی رابط کاربریدر مرحله اول ایده های ذهنی و طرح ها رو از ذهن استخراج کرده و روی کاغذ یا اسکرین بیارین. در ابتدای کار ممکنه ظاهری خشن و بی قواره و حتی زشت داشته باشن که هیچ اشکالی نداره. زمان کوتاهی را به کشیدن اونها اختصاص بدین. نکته مهم تنها اینه که Container های کلی رو تو این مرحله مشخص کنین و Placeholder ها که باکس هایی برای نمایش متن ترافیک و تصاویر هستن رو تو این مرحله با دقت متوسط یا بالا تعیین و ترسیم کنین. اهداف این مرحله:شروع گفتگو کمک به شفاف سازی و تعریف کردن فیچر هایی که مورد نیاز مونهکمک به امکان ایجاد تغییرات سریع و ایتریت زدن تجسم اینکه اسکرین ها در Context های مختلف چطوری به نظر می رسن.ابزارهای Sketchingقلم و کاغذقلم دیجیتال و تبلتوایت بردفیگماابزارهای اسکچینگStage 2: Wireframingوایرفرمینگ مرحله دوم وایرفرمینگ یا باکس های خاکستریه. مرحله‌ای که قبل از اپلای کردن اصول طراحی بصری انجام میشه، که در این مرحله Layout کلی المان ها و شکل گیری اونا رو میشه دید. در این مرحله Filler Content ها، متن های ساختگی لورم ایپسوم یا متن های واقعی، Placeholder ها، تصاویر یا استاک ایمیج ها ایجاد میشن. میتونید از UI kit ها استفاده کنین که قسمت‌های مختلفش از قبل آماده شده یا اینکه خودتون کار رو از اول شروع کنین.اهداف این مرحله:تجسم کلی Layout برای متقاعدسازی و جلب اعتماد استیک هولدرهاکمک به استیک هولدرها در مشاهده ایده های اولیه و Flash Out شدن ایده ها (چون وایرفریم یک راه سریع و ارزون برای ایجاد ایده های اولیه ست.)ابزارهای Wireframingنرم افزار Just in Mindنرم افزار Balsamiqفیگماابزارهای WireframingStage 3: Component Designطراحی کامپوننت هارابط های کاربری داینامیک برخلاف لندینگ پیج های استاتیک یا سایت های مارکتینگ شما رو ملزم می‌کنه که حالات مختلف و کاندیشنال رو در نظر بگیرین. طراحی کامپوننت با سیمبول هایی مثل Badges, Buttons, Element States (مثلا حالت هاور دکمه یا حالت کلیک شده دکمه ها)، جدول ها، لیست ها، کارت ها، فرم ها و متون و تصاویر واقعی را نشون میده.اهداف این مرحله:ایجاد و طراحی کامپوننت ها برنامه ریزی و آزمایش کاربردپذیریکشف مشکلات دسترسی پذیریجستجوی مشکلات Responsive بودن دیزاینترجمه ایده ها به المان های سازگار و منسجم که میشه اونارو به اشتراک گذاشت.ابزارهای Component Designنرم افزار Sketchنرم افزار Adobe Xdفیگماابزارهای Component DesignStage 4: User and Task Flowsفلوهای کاربریوزر و فلو ها و تسک فلوها ها تعیین می‌کنن که کاربر چطوری از صفحه ای به صفحه ی دیگه برسه. وقتی روی این صفحه کلیک می کنه چه اتفاقی بیفته یا وقتی فراموش می‌کنه اطلاعات را به طور کامل اضافه کنه چه اتفاقی می افته؟ این مرحله به ادراک منتال مدلهای کاربران مرتبطه. مدل های سیستم شما و هماهنگی همه مسیرها و ریسپانس هایی که رابط کاربری شما رو ارائه میکنه، تو این بخش انجام می‌شه، که وایر فرم ها رو با فلش هایی به هم متصل می کنین که وایر فلوهارو ایجاد کنین یا فلوچارت ها و دستورات شرطی بسازین.اهداف این مرحله: نشان دادن مسیرهای ناوبری چک کردن وضعیت های میسینگ و اینفورمیشنتجسم ورود، خروج و نقاط تصمیم گیری کاربر و سفر کاربرابزارهای User and Task Flowsنرم افزار Just In Mindنرم افزار Flow Mappنرم افزارWire Flowابزارهای User and Task FlowsStage 5: Mock-up / Hi-fidelity Designsطراحی موکاپ Hi-fidelityاین مرحله زمان نمایش چیزهاست دقیقاً به همون شکلی که در محصول نهایی قراره ظاهر بشن. مهارت های گرافیکی و طراحی بصری رو روی دیزاین های مرحله قبل باید اعمال کنین. هر پیکسل باید پرفکت و دقیق اندازه گیری بشه و عناصر زیبایی شناسی و تماتیک و موضوعی برند منحصر به فرد خودتون رو به دیزاین اضافه کنین.اهداف این مرحله:ایجاد پیکسل پرفکشن ایجاد طراحی بصری منسجم و سازگار اضافه کردن حس و حال و فضای برند مورد نظر انتخاب Asset های نهایی دیزاینرسیدن به توافق نهایی با استیک هولدرهاابزارهای Mock-upنرم افزار Sketchنرم افزار Adobe Xdفیگمانرم افزار Drop Box (برای اشتراک گذاری)نرم افزار Adobe illustrationابزارهای Mock-upStage 6: Prototypingپروتوتایپ کردن اسکرین هااین مرحله همه چیز رو به هم پیوند داده و نشون میده که دقیقا از برنامه چه انتظاری میره که چطور ظاهر بشه و چه رفتاری از خودش نشان بده .تمام صفحات مهم با Hi-fidelity باید تارگت پوینت ها رو نشون بدن که زمانیکه کاربر با محصول تعامل می کنه چطوری عمل میکنن. در این مرحله همه ی اسکرین ها و فلوها در یک محیط شبیه سازی شده به هم پیوند داده میشن.اهداف این مرحله:متصل کردن تمام اسکرین ها و فلوها به همدیگهشبیه سازی محیط واقعی برنامه یا سایتایجاد اطمینان از اینکه محصول کار میکنه (قبل از لانچ) این مرحله می تونه شامل Pre-Code یا No-Cod محصول شما باشه.ابزارهای Prototypingنرم افزار In Visionنرم افزار Sketchنرم افزار Adobe xdفیگماابزارهای Prototypingحرف آخراین مراحل لزوما یک فرآیند خطی نیستن، بستگی به شما، شرایط پروژه، زمان و بودجه ی کارتون داره، ممکنه چند مرحله رو همزمان مجبور باشین انجام بدید یا از یک مرحله به مرحله بعدتر جامپ کنین.منبع:https://designerup.co/نسیم کشمیرینسیم کشمیریMon, 03 Apr 2023 18:40:19 +0330https://virgool.ir/@mona.ke1989/چگونه-یک-کیس-استادی-ux-بنویسیم-kyrjdm4gmdsjآیا تا به حال شنیدین بهتون گفته باشن پورتفولیوتون عمق کافی نداره؟ یا کاری که انجام دادین معلوم نیست یا اینکه به نظر میرسه تجربه کافی ندارین درحالی که اینطوری نیست؟ یا ممکنه مصاحبه حضوری رفته باشید و مصاحبه خوب پیش نرفته باشه چون به صورت تصادفی از پروژه هاتون سوال پرسیدن و شما تو جواب دادن دچار مشکل شدین.همه اینها علائم یک مشکل اساسی هستنن و اونم اینه که کیس استادی های UX شما به اندازه کافی خوب نوشته نشدن.با انجام حداقل ۱۰۰ ساعت تحقیق شخصی خودم از طریق صحبت کردن یک به یک با کاندیداهای UX و بررسی یک عالمه پورتفولیوی مختلف و تجزیه و تحلیل دیتاهای نظرسنجی‌ها، یک چیز برام مشخص شد اونم این بود که متخصصان UX تاکید زیادی روی یادگیری نحوه ی ساخت محصولات قابل تحویل دارن، اما به اندازه کافی رو بیان تصمیمات طراحی شون تاکید نمی کنن. وقتی نتونید تصمیمات طراحی تونو بیان کنین انجام نقش روزمره تون سخت میشه چون که نمیدونین چطور باید با پوش بک ها و ریسپانس های منفی برخورد کنید. از طرفی گزینه‌های شغلی شما محدود میشن چون که توانایی شما تو نوشتن یک کیس استادی قوی، پایه و اساس ایجاد یک پورتفولیوی خوب و عملکرد قوی، توی مصاحبه های شغلیه. اینجا قصد مون اینه که این موارد رو بررسی کنیم:نقش کیس استادی در پورتفولیوی شماآناتومی یک کیس استادیمراحل نوشتن یک کیس استادی کامل و خوندنیکیس استادی ها هستند که درخواست های شغلی UX رو از هم متمایز می کنندیگه فقط نشون دادن کارتون کافی نیست به گفته Center center انتظار میره در ۱۰ سال آینده رشد شغلی UX دیزاینرها ۲۲ درصد افزایش پیدا کنه. UX یک فیلد پر رونقه و رقابت زیادی در اون وجود داره. بنابراین پورتفولیوی شما نمی تونه صرفاً مجموعه ای از کارهای جذاب باشه. ریکروترها و مدیران مسئول استخدام نیاز دارن تا شما تصمیمات طراحی و فرایند طراحی تون رو براشون بیان کنید. یه مهارت کلیدی برای متخصصان UX توانایی برقراری ارتباطه. توی هر نقشی از UX که باشید متوجه میشین نه تنها کار UX انجام میدید، بلکه بارها و بارها اون کارها رو توضیح میدین. اگر کیس استادی ها خوب نوشته نشن استخدام کننده ها چطوری میتونن به شما اعتماد کنن وقتی نتونید در مورد اینکه چه کاری انجام دادین و به چه دلیلی انجامش دادین صحبت کنین و ارتباط برقرار کنین؟میدونیم که نوشتن مهارت مهمیه اما دیزاینرها به ندرت براش مطالعه یا تمرین می کنن. با این حال وقتی صحبت از کیس استادی میشه کیفیت نوشتار یکی از مهم‌ترین متغیرها تو موفقیت پورتفولیوی شماست.بیاین واقع‌بین باشیم نوشتن در مورد پروژه های UX کار آسونی نیست ولی این مراحل به شما کمک می کنن که واضح تر و موثرتر بنویسین.آناتومی یک کیس استادی توصیه من اینه وقتی می خواین کیس استادی تون رو بنویسین مثل یک وکیل فکر کنین. وکلا چطوری تو پرونده های حقوقی پیروز میشن؟ با قوی ارتباط برقرار کردن و آوردن شواهد قوی.پروژه های داخل پورتفولیو نقش شواهد و مدارک رو داخل یه پرونده حقوقی دارن، بنابراین برای انتخاب و اضافه کردن پروژه ها داخل پورتفولیو باید دقت کافی به خرج بدید.چه چیزهایی باید در یک کیس استادی گنجونده بشه؟بررسی اجمالیبیان مسئلهکاربران و مخاطباننقش ها و مسئولیت هامحدوده و محدودیت هافرایند و کاری که انجام دادیدنتایج و درس‌های آموخته شدهملزومات یک کیس استادی UXچگونه کیس استادی خودمونو بنویسیم؟در ابتدای کار نگران بلندبالایی کیس استادی تون نباشین وقتی همه چیز رو روی کاغذ آوردین بعدش میتونین تصمیم بگیرین چیا بمونن و چیا حذف بشن. سعی کنین نوشتار کیس استادی تون رو به سمت ویژوال و بصری تر بودن ببرین. ادیت کنین و در مورد تبدیل نوشتار ها به جدول،نمودار، تصاویر و ... فکر کنین.مرحله اول : تعیین عنوان پروژهعنوان پروژه باید جزئیات کافی داشته باشه. یک عنوان قوی زمینه فکری برای پروژه رو ایجاد می‌کنه، با جزئیات اما مختصر بنویسین.مرحله دوم : قدم نوشتن طرح کلیقبل از رها کردن جزئیات، افکارتون رو سر و سامون بدین و اون هارو بیان کنین. هدف از نوشتن طرح کلی اینه که به شما کمک کنه تصویر بزرگ پروژه تونو درک کنین، برای اینکه تصمیم بگیرین ساختار کیس استادی تون چطور باشه، یا اینکه اگر پروژه به اندازه کافی بزرگ هست که شایسته این باشه بیشتر از یک کیس استادی براش بنویسید، اینجا مشخص کنید. هفت مرحله ذکر شده در جدول ملزوات کیس استادی در بالا بخش های مختلف طرح کلی رو تشکیل میدن. شروع کنین به پر کردن بولت پوینت های هر بخش و نگران ساختار جمله نباشین، فقط بنویسین و ذهنتونو خالی کنین. اگر حین پروژه مستند سازی کرده باشین احتمالاً این موارد رو قبلاً نوشتین پس بهشون رجوع کنین. مرحله سوم : نوشتن و اضافه کردن جزئیاتالان که طرح کلی رو دارین و تصویر بزرگ پروژه تونو دارین میبینین، وقت اضافه کردن جزئیاته. بخش اعظم تلاشتونو رو بخش فرآیند و اونچه انجام دادین بگذارین. به این سوالات جواب بدین: چه کاری انجام دادین؟ مثلاً متد تحقیق تون چی بود؟چرا این کار رو انجام دادین؟ مثلاً چرا این متد رو برای تحقیق انتخاب کردین؟نتیجه چی شد؟ مثلاً آیا به اهداف تحقیق رسیدین؟چی یاد گرفتین؟ مثلاً دفعه بعد کدوم کار رو در پروژه تون متفاوت انجام میدین؟از گفتن اونچه انجام شده فراتر برید و اطلاعات عمیق تر ارائه بدین. عمق چیزیه که کارتون رو متفاوت میکنه و بیان فرآیند و تصمیمات طراحی بهتون کمک میکنه به یک حرفه ای متفکر و رشد یافته تبدیل بشین.مرحله چهارم : نوشتن سرفصل هادر این مرحله به این فکر کنین چه کسی قراره این کیس استادی رو بخونه؟ همه چیز رو خلاصه کنین و چکیده شو به دست بیارین و روی نکات کلیدی تمرکز کنین. فرض کنین می خواین کیس استادی تونو توییت کنین، همین قدر مختصر بنویسین که توی یک توییت جا بشه. برای هر بخش از طرح کلی یک هدلاین یا سرفصل و یا نهایتاً یک جمله بنویسین، به جز بخش فرآیند که باید برای هر کدوم از زیربخش هاش یک سرفصل جداگانه بنویسین مثلاً:مرحله : نوع تحقیق انجام شده و علت انتخاب متد تحقیقتجزیه و تحلیل ها نشون داد که مشتریان در بخش ارسال با مشکل مواجه شده و گاهی اونو رها می کنن. برای پیدا کردن علت هشت Useability تست انجام شد.مرحله : یافته های تحقیقتست های Useability نشان داد که مشتریان تجاری در مقایسه با مشتریان غیر تجاری نیازهای حمل و نقل متفاوتی دارند که در تجربه پرداخت فعلی به اونها توجه نشده.مرحله : تاثیر تحقیق بر توسعه و ایجاد محصولما دو نسخه جدید از پرداخت را پروتوتایپ کردیم که به مشتریان امکان اینو می‌ده که آدرس ارسال را به تناسب هر محصول انتخاب کنن.با رعایت محدودیت ۱۴۰ کاراکتر ( اندازه یک توییت در سال ۲۰۱۹) خودتونو وادار می کنین تا مهمترین نکات کیس استادی تون رو شناسایی کنین که اینها به سرفصل‌های شما در پورتفولیو تبدیل میشن. یه راه خوب برای اینکه متوجه بشین آیا هدلاین ها و سرفصل‌های قوی نوشتین یا نه اینه که از خودتون بپرسین آیا کسی میتونه با مرور این سرفصل‌ها نکات اصلی پروژه شما را درک کنه؟ اگر جواب منفی بود سرفصل ها رو دوباره بنویسین. این کار به درک سریع پورتفولیوتون کمک می کنه.مرحله پنجم : خلاصه تر کردن متون کیس استادی برای قرار دادن داخل پورتفولیوصرف نظر از فرمتی که برای پورتفولیوتون انتخاب می کنین، نوشته های شما باید واضح و مختصر باشن و این تنها با یکبار نوشتن به دست نمیاد. برای نمونه می تونین به کیس استادی اوبر که سیمون پن اون رو نوشته نگاه کنین و وضوح و اختصارنویسی مطالب رو در این کیس استادی ببینین. مشاهده می کنین که: مشکل و چهارچوب پروژه، مشخص و به وضوح بیان شده تا حتی اگر کسی هیچی در مورد پروژه اوبر نشنیده زمینه ای برای درک پروژه براش ایجاد بشه.مثلاً در توضیح فرآیند داستان نقل کرده و از طراحی بصری برای ترسیم نکات کلیدی استفاده کرده. چون استفاده از نقل قول های به دست اومده از تحقیقات کاربر به زنده شدن بیشتر داستان کمک میکنه.نتیجه گیری و انعکاس تفکرات دیزاینر متفکرانه بیان شده. شما هم در انتها میتونین نتایج تفکرات و بینش های به دست اومده رو بیان کنین. مردم فقط اینکه بدونن شما چیکار کردین براشون کافی نیست، بلکه میخوان تأثیر کاری که انجام دادین رو هم بدونن.بعدش چی میشه؟ اگر تمام این مراحل را دنبال کنین یک کیس استادی طولانی خواهید داشت که ادیت میشه و به نسخه خواناتر و قابل اسکن تری برای خوانندگان پورتفولیوتون تبدیل میشه.منبع مقاله:https://www.invisionapp.com/inside-design/how-to-write-a-ux-case-study/نسیم کشمیرینسیم کشمیریSat, 25 Mar 2023 12:46:13 +0330