https://virgool.ir/feed/@mojtahedi.faezehعاشق نوشتنم و شخصا فکر می‌کنم دست ب قلم خوبی دارم :) سعی می‌کنم دنیای بیرونم را با جزئیات بیشتری ببینم و لذت‌های کوچیک رو از دست ندم . در ویرگول میخوام تجربیاتم رو با شما به اشتراک بذارمfa2026-11-12 03:57:17https://files.virgool.ir/upload/users/225208/avatar/YA94Xs.jpeghttps://virgool.ir/@mojtahedi.faezehhttps://virgool.ir/@mojtahedi.faezeh/mohtava-club-mfeyvzhcbeqtباشگاه محتوا، جایی برای تحقق رویاهای کودکیآشنایی من با #باشگاه_محتوا به اردیبهشت‌ماه 1400 برمی‌گرده؛ چند وقتی بود تو اینترنت دنبال یه دوره محتوایی خوب می‌گشتم و توضیحات هیچ دوره‌ای به دلم نمی‌نشست. تو همون روزا بود که تصمیم گرفتم برم تو اینستا و کلید واژه "تولید محتوا" رو سرچ کنم و این دقیقا نقطه آغاز آشنایی من با باشگاه محتوای نازنین و دوست‌داشتنی شد. پیج رو باز کردم و محتوای پست‌های ویدیویی من رو ترغیب کردن که بیشتر تو پیج بگردم و ببینم واقعا تو این باشگاه محتوا داره چی می‌گذره؟ دوره موره چی دارن؟از هایلایت‌ها فهمیدم که انگاری داره یه دوره سه ماهه جذاب برگزار میشه و برای ورود به این دوره باید تو آزمون ورودی و مصاحبه شرکت کنی؛ همین شد که لینک داخل بیو رو باز کردم و وارد سایت باشگاه محتوا شدم؛ رفتم پایین، پایین، پایین‌تر تا ببینم این دوره قشنگ کی شروع میشه؟ و دیدم بعله، من دیر رسیدم و دوره از فروردین‌ماه شروع شده و ناامیدانه صفحه سایت رو ترک کردم و رفتم سراغ دایرکت اینستا و گفتم:"سلام خوبید؟ من سایتتونو خوندم ولی نفهمیدم دوره بعدی کی شروع میشه؟"ادمین قشنگ و مهربون که جلوتر باهاش آشنا میشید، جوابمو داد و گفت:"تاریخ‌ها هنوز آپدیت نشدن، به زودی تاریخ‌های شروع ثبت‌نام و دوره رو اطلاع‌رسانی می‌کنیم." دیدن این پیام دوباره جوانه امید رو تو دلم زنده کرد و در همین راستا، تمام نوتیف‌های پیج رو فعال کردم تا مبادا ثبت‌نام دوره شروع بشه و من دوباره از قافله عقب بمونم!روز موعود فرا رسید و عنوان بامزه آزمون ورودی انگیزه من رو دوچندان کرد؛ باید می‌نوشتیم که "چرا میخوایم خلق محتوا رو یاد بگیریم؟" این تیتر باعث شد بیشتر به هدفمند بودن این دوره پی ببرم و اعتمادم بیشتر جلب شد. خب، وقت نوشتن متن رسیده‌بود و تو هایلایت‌های پیج هم کلی تقلب بهمون رسونده‌بودن و گفته‌بودن از رو دست هیشکی نبین، سرچ نکن، فقط صفحه ورد رو باز کن و شروع کن به نوشتن داستان خودت. من هم ذوق‌مرگ‌کنان ظرف 2 ساعت و کاملا دلی و پر از انگیزه متن رو نوشتم و اول از همه اونو فرستادم.از کل آدمایی که تو آزمون ورودی شرکت می‌کردن، فقط 40 نفر پذیرفته می‌شدن؛ از این 40 نفر، 12 نفر اول بورسیه می‌شدن؛ یعنی چی؟ یعنی حتما و قطعا بعد دوره به شرکت‌های خوب معرفی می‌شدن و هم با توجه به رتبه‌شون بخشی از هزینه رو پرداخت نمی‌کردن.28 نفر بعدی چی؟ اونا هم می‌تونستن هزینه دوره رو تو سه تا قسط پرداخت کنن که اصطلاحا بهشون میگن دانشجویان شبانه و اگر تا پایان دوره خوب عمل می‌کردن، نفرات برتر اونا هم شانس معرفی به شرکت‌هارو داشتن.دوره تولید محتوای باشگاه محتوابعد از فرستادن متن شروع کردم به تعریف از خود:"به به عجب متنی شد! اوه اوه ببین چه کردم! ببین فائزه،قطعاااا جزء 5 نفر اولی!" روزا می‌گذشت و استرس منم بالاتر می‌رفت و می‌گفتم دیگه پنجم نه، ششم نه، هفتم نه، هشتم دیگه خودتی!روز مصاحبه شد و خیلی عالی و با کلی انرژی مثبت با مامان و بابای باشگاه محتوا آشنا شدم. مامان باشگاه یا مامان هلیا همون ادمین قشنگ و مهربونی که براتون گفته‌بودم و بابای باشگاه هم آقای داریان عزیز، مربی اصلی دوره. خلاصه مصاحبه رو هم تقریبا موفقیت‌آمیز پشت‌سر گذاشتیم و منتظر اعلام نتایج و این پیام بودیم:"خانم فائزه مجتهدی تبریک میگم، شما جز 12 نفر اول باشگاه و بورسیه شدید."پیام اومد، پیام تبریکم اومد اما چه تبریکی!"سلام خانم فائزه مجتهدی، وقتتون بخیر تبریک میگم شما با کسب رتبه 21 جز دانشجویان شبانه باشگاه شدید."می‌تونم بگم بعد از خوندن این پیام، یکی از بدترین و عجیب‌ترین لحظه‌های عمرم رو طی کردم؛ مونده‌بودم خوشحال بشم بابت اینکه از 100 نفر شدم نفر 21 و به دوره راه پیدا کردم، یا بزنم زیر گریه و ناامید بشم که 1 تا 12 کجا، نفر 21 کجا؟ ولی از اونجایی که همیشه معتقدم خدا برا همه‌مون خیلی قشنگ‌تر از اونی که فکرشو کنی چیده و در پس هر اتفاق بدی، یه خبر خوب نهفته هست، خودمو جمع‌وجور کردم و تصمیم گرفتم وارد دوره بشم و تمام تلاشم رو بکنم. چیزی که تو اون لحظه دوباره انگیزه من رو برگردوند این بود که درسته اون آدما تو نوشتن متن ورودی از من بهتر بودن ولی موفقیت، تو ماراتن 12 هفته‌ای باشگاه که پر از چالش‌ها و کارهای مختلف هست، ارزشمندتر و سخت‌تره. رتبه 21 نه تنها منو بی‌انگیزه نکرد، بلکه باعث شد تلاش و پشتکارم رو دو برابر کنم تا باز به خودم ثابت کنم که فائزه تو می‌تونی!با رتبه خودم کنار اومده‌بودم تا اینکه دوره شروع شد؛ آدرس یه شیت رو بهمون دادن تا بریم گروه‌بندی‌هامونو ببینیم و با کمک مربیمون آشنا بشیم، شیت رو باز کردم و رتبه 21 بغل اسمم رو که دیدم دوباره انگار یه پارچ آب یخ رو سرم خالی کردن و دوباره حس عقب موندن و ناتوان بودن بهم دست داد. به نظرم اگر بچه‌ها رو رندوم و نه برحسب رتبه‌شون دسته‌بندی کنن بهتره و اینجوری اگر رتبه ورودیت خوب نشده‌باشه تا آخر دوره با دیدن هرباره شیت، اون رتبه هی عین پتک تو سرت کوبیده نمیشه.حالا بذارید یکم از قشنگی‌های دوره براتون بگم، یکی از جذابیت‌های باشگاه محتوا اینه که جلسات فقط به یه وبینار هفتگی ختم نمیشن و خداحافظ تا هفته بعد، بلکه تمام بچه‌ها تو یه گروه کنار هم هستن تا هرکی به کلی آدم توانمند و کار درست وصل بشه و همه چالش‌ها و سختی‌هاشونو با هم مطرح کنن و کسی حس نکنه تو این راه تنهاست. تو گروه دوست‌داشتنی ما هم علاوه بر بچه‌های فصل پنجم، علی کاشی نفر برتر فصل چهارم بود تا از تجربیاتش برامون بگه و هرجا کم آوردیم بهمون انگیزه بده و این کار رو از همون اول انجام داد. علی کاشی از داستان خودش برامون گفت که اونم تو آزمون ورودی نفر 27 شده، اما پایان فصل، رتبه چهارم رو کسب کرده و شنیدن همین حرف‌ها دل منو قرص‌تر کرد و امیدمو بیشتر.اما برم سراغ داستان‌های فائزه و کمک‌مربیش: من تو گروه دوم قرار گرفتم و بزرگ‌ترین حسن این گروه‌بندی آشنایی با یه کمک مربی حرفه‌ای، سخت‌گیر، دقیق و اخلاق‌مدار بود و اون کسی نبود جز ابریشم شکراللهی عزیز. اگر از آدمای دور و بر من بپرسی فائزه تو کار چجوریه؟ یکی از ویژگی‌هایی که تقریبا نود درصدشون میگن، جزئی‌نگر بودن من هست؛ طوری که گاهی صداشون درمیاد و میگن واقعا اینو از کجا دیدی؟ حالا شما فکر کن کمک‌مربی من یکی بود که از منم جزئی‌نگر تر بود و من تا هفته دوم این رو نمی‌دونستم. با اعتماد به نفس بالا، تمرینای هفته دوم رو طبق نظر خودم انجام دادم و بعله،خراب کردم. من خیلی ناباورانه 10 نمره رو از دست دادم و اینجا بود که حساب کار دستم اومد (بین خودمون باشه، یکم گریه هم کردم) ولی خوشحال شدم که تو همون اول راه یه سری ایرادامو فهمیدم و دیگه هفته‌های بعد تمام تمرینامو با دقت دو چندان انجام می‌دادم.اگر ازم بپرسن فرسایشی‌ترین هفته برات کدوم بود؟ میگم هفته چهارم: تحلیل کامل یه سایت و یه پیج از نظر محتوایی، فقط یه باشگاه محتوایی می‌دونه سر تمرینای هفته چهارم چی کشیدیم ما!حالا اگر ازم بپرسن قشنگ‌ترین هفته کدوم بود؟ میگم هفته هفتم: پادکست، من از بچگی عاشق گویندگی و اجرا بودم و همین باعث شد از زمان شروع دوره، برای ضبط پادکست دوست‌داشتنیم لحظه‌شماری کنم؛ اما هفته هفتم اومد و متاسفانه بدشانسی آوردم و نتونستم پادکست رو به موقع تحویل بدم و به خاطر این دیرکرد دوباره 5 نمره رو غمگینانه (صفت ابداعی از خودم!) از دست دادم.هفته هشتم رسید، باشگاه محتوا یه رسمی داره اونم اینکه تو این هفته 12 تا رتبه برتر دوره رو اعلام می‌کنه تا باهاشون لایو بذاره و بچه‌ها هم از تجربیاتشون برای فصل بعدی‌ها حرف بزنن؛ بهتون پیشنهاد می‌کنم حتما یه سر به پیج @mohtava_club بزنید و داستان بچه‌های فصل پنجم رو از زبون خودشون ببینید و بشنوید، من که خیلی لذت بردم! خب 12 نفر برتر اعلام شدن و من به خاطر ناکامی‌هام در هفته چهارم و هفتم، نفرم سوم شدم و قبل از اینکه به خودم اجازه مقایسه با بقیه و ناراحتی رو بدم، یاد یه چیزی افتادم: دختر تو، تو آزمون ورودی نفر 21 بودی و حالا تو پایان دوره، شدی نفر سوم و این یعنی، دوره باشگاه محتوا برات مفید بوده و کلی رشد کردی.اول دوره، آقای داریان، مربی عزیز باشگاه، بهمون گفت بچه‌ها تو این دوره کسی تنهایی پیشرفت نمی‌کنه، دور هم جمع شدیم تا همه با هم رشد کنیم و چقدر این جمله به دل من نشست!الان که دارم این داستان رو به پایان می‌رسونم، در حال اتمام هفته دهم و فصل پنجم دوست‌داشتنی هستیم، البته این فقط فصل پنجمه که داره تموم میشه و اتمام این دوره تازه سرآغاز کلی اتفاقات خوب دیگه هست. از صمیم قلبم آرزو می‌کنم چه بچه‌های فصل پنجم، چه شمایی که داری این متن رو می‌خونی، به بهترین و قشنگ‌ترین چیزهایی که لایقش هستی برسی و لبت همیشه خندون باشه :)اگر حس می‌کنی دست به قلم خوبی داری و از نوشتن لذت می‌بری، فرصت رو از دست نده و برو به سایت باشگاه محتوا که چیزی به شروع فصل ششم نمونده.نوشتن استعداد نمیخواد، عشق و پشتکار میخواد.یادت باشه در پس هر اتفاق بدی، یه خبر خوب نهفته‌است، فقط نباید پا پس بکشی، همین!تشکرات:از همین تربیون از زحمات آقای داریان، مامان هلیا، ابریشم عزیز، علی کاشی و تمام بچه‌های فصل پنجم تشکر می‌کنم.از سرچ اینستاگرام هم خیلی ممنونم که منو با باشگاه محتوا و کلی آدم حرفه‌ای آشنا کرد.ممنون که داستان من و فصل پنجم باشگاه محتوا رو خوندید.نظراتتونو برام بنویسید که مایه دلگرمیه :)mojtahedi.faezehmojtahedi.faezehWed, 20 Oct 2021 18:12:18 +0330https://virgool.ir/linom-ir/چگونه-اصولی-برنامه-ریزی-کنیم-bkfbk3sgvdurشما صبح خودتون رو چگونه آغاز می‌کنید؟در هفته چقدر کتاب می‌خوانید؟قبل از ورود به محل کار یا رسیدن به دانشگاه، چندکار مفید انجام می‌دید؟این‌ها همه سوالاتی هستند که پاسخ‌ اون‌ها جز با نوشتن یک برنامۀ‌روزانه میسر نیست!همۀ ما شنیدیم که تمامی افراد موفق، زودتر از افراد معمول از خواب بیدار می‌شن. جنیفر کوهن، متخصص افزایش بهره‌وری نیروی کار، می‌گه: "صبح، باید بهترین دوست شما شود."، مهم نیست که شما اون رو دوست دارید یا نه، اما استفاده هوشمندانه از اولین ساعات روز، می‌تونه کلید موفقیت در سبک زندگی سالم باشه.تا اینجا، به اهمیت سحرخیزی، برنامه‌ریزی و تاثیر آن بر روی موفقیت پی بردیم، ولی چالشی که برای همه ما وجود داره، برنامه‌ریزی کردن نیست؛ بلکه عمل و پایبندی به برنامۀ روزانه هست. به خاطر همین، قبل از نوشتن یک برنامۀ روزانه، باید با اصول برنامه‌ریزی آشنا بشیم تا برنامه‌ای که می‌نویسیم نزدیک به واقعیت و عملی باشد.اصل اول) تعیین اهداف کوتاه‌مدت و بلند‌مدتاولین و مهم‌ترین گام، هدف‌گذاری هست، شما اگر ندونید قرار هست به کدوم سمت حرکت کنید هرگز به مقصد نمی‌رسید و هدف نداشتن باعث هدر رفتن انرژی شما و در نتیجه سردرگمی می‌شه. پس در قدم اول، لیستی از تمامی اهدف خودمون رو آماده می‌کنیم: 1- خرید ماشین 2- یاد گرفتن گیتار 3- یادگیری مهارت کار با فتوشاپ 4-شرکت در کنکور ارشد 5- کاهش وزن به میزان پنج کیلوگرمحالا که اهداف رو نوشتیم، باید اون‌ها را به دو دسته کوتاه مدت و بلند مدت تعیین کنیم. دونستن تفاوت بین اهداف بلندمدت و کوتاه مدت می‌تونه در مسیر رسیدن به هدف و موفقیت به ما کمک کنه. در حقیقت، تو این مرحله، تعیین می‌کنیم که هرکدوم از این اهداف برای محقق شدن، به چه مدت زمانی نیاز دارند؟برای مثال: خرید ماشین جز اهداف بلندمدت هست و نیاز به تلاش چندساله داره، در نتیجه نباید خرید ماشین در 5 ماه رو به عنوان هدف در نظر بگیرید، همچین هدف بلند مدتی، دور از دسترس هست. پس باید چیکار کنیم؟ یکی از کاربردی‌ترین کارها تبدیل اهداف بلند مدت به اهداف کوتاه مدت روزانه، هفتگی و ماهانه هست. مثلا بگیید ماهانه n تومان پس‌انداز می‌کنم. در نتیجه با هربار پس‌انداز ماهانه ، حس خوبی پیدا می‌کنید و برای ادامه دادن مصمم‌تر می‌شید.اصل دوم) بررسی وضعیت فعلیفراموش نکنیم که تا وضعیت موجود رو به درستی نشناسیم و تعریف نکنیم، نمی‌تونیم برنامه ریزی انجام بدیم. برای مثال فردی رو تصور کنید که تمایل داره وزنش تا 1 ماه آینده به 60 کیلوگرم برسه، این در حالی هست که وزن فعلی فرد، 80 کیلوگرم هست و در بهترین حالت و به شرط رعایت اصول تغذیه این فرد، تا 1 ماه به 72 کیلوگرم می‌رسه. این فرد به خاطر عدم ارزیابی مناسب نسبت به شرایط فعلی، هرگز به هدف خودش نمی‌رسه و صرفا فهرست آرزوهای خودش رو نوشته.چگونه اصولی برنامه ریزی کنیم؟اصل سوم) اولویت‌بندی اهدافمنظور از اولویت‌بندی، این هست که مشخص کنید کدوم هدف‌ها برای شما مهم‌تر و سرنوشت‌سازتر هستند و کدوم‌ها در رده‌های بعدی اهمیت قرار می‌گیرن. اولویت‌ها، مختص هر فرد هستند و بسته به بازه سنی و موقعیت زندگی، از شخصی به شخص دیگه متفاوت‌اند. این که بتونید هدفی رو برای خودتون تشخیص بدید که رسیدن به اون بهتر و کم زحمت‌تر باشه و از طرفی مسیر رو برای بسياري از اهداف هموار کنه، نوعی اولویت بندی در هدف گذاری محسوب میشه.به عنوان مثال، برای یک کارآفرین، پیشرفت کسب و کار و ثبت شرکت، برای یک دانشجو یادگیری یک مهارت و وارد شدن به بازار کار و برای یک دانش‌آموز قبولی در کنکور اولویت داره.یکی از راه‌کارهای مناسب برای تعیین اولویت‌ها، اولویت‌بندی اهداف بر اساس زمان‌بندی است. این همون اهداف کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت ماست. برای اینکه کمی دقیق‌تر بتونیم مشخص کنیم هریک از اهداف ما در کدوم دسته قرار می‌گیرن، می‌تونیم این سوال را از خودمون بپرسیم:با رسیدن به کدام‌یک از اهداف، راه برای رسیدن به تعداد زیادی از دیگر اهداف هموار می‌شه؟مثلا من اگر بخوام تا دوسال آینده مقدار معینی پول داشته باشم تا سال آینده باید چقدر پول داشته باشم که دو سال دیگه به هدف خودم برسم؟ و در ادامه به ترتیب ۶ ماه دیگه، ۳ ماه دیگه، ۱ ماه دیگه، هفته دیگه و نهایتا همین فردا باید چقدر پول داشته باشم؟ پس انداز این پول، خودش نوعی هدف محسوب می‌شه و به مراتب بیش‌تر از خود هدف پول اهمیت دارد.اصل چهارم) مکتوب کردن برنامه‌ریزیاساسا، مکتوب کردن فهرست برنامه‌های روزانه همراه با زمان انجام دادن هر کدوم و تیک زدن کنار هر کدوم از کارها، انقدر لذت‌بخش هست که هر کسی رو پایبند می‌کنه تا هر روز، قدم به قدم به برنامه‌اش عمل کنه و یک تیک بزرگ کنار هر کدوم از وظایفش بزنه. البته این فهرست برنامه‌ها می‌تونه هفتگی، ماهانه و سالانه هم باشه.اصل پنجم) رقابت با خودیکی از اصول مهم در برنامه‌ریزی این هست که در مسیر موفقیت، خودتون را با خودتون مقایسه کنید این کار باعث می‌شه تا شما بر روند پیشرفت خود نظارت داشته‌باشید و ببینید آیا مطابق با انتظاراتتون جلو رفتید یا نه؟ از مقایسه کردن خودتون با دیگران پرهیز کنید. چون همه افراد شرایط روحی، جسمی، محیطی و ... متفاوتی دارند و مقایسه فقط زمانی درست هست که تمامی شرایط فرد مقابل مشابه شرایط شما باشه؛ در غیر این صورت این مقایسه چیزی جز ناامیدی و کاهش انگیزه برای شما نداره.اصل ششم) تعیین پاداش و جریمهاگر می‌خواید حس مسئولیت‌پذیری رو در خودتون تقویت کنید و به برنامۀ‌تون متعهد بمونید، حتما به ازای عملکرد صحیح و غلط، پاداش و جریمه تعیین کنید. یادتون باشه پاداش‌ نیازی نیست خیلی پیچیده و فراتر از انتظار باشه. مثلا اگر مطابق برنامه پیش رفتید، برای خودتون کتاب بخرید یا به یک رستوران خوب برید ولی اگر مطابق برنامه عمل نکردید، خودتون رو از تماشای یک برنامۀ تلویزیونی محبوب، محروم کنید.اصل هفتم) تعیین روز خالیما انسان‌ هستیم نه آدم آهنی و ربات. ممکن هست دچار بیماری بشیم، روز دیگه احتمال داره یک حادثه از پیش‌تعیین‌نشده در محیط کار روی بده و هزاران مورد دیگر. قرار نیست برای همیشه، تمامی برنامه‌ریزی‌هامون رو سر موقع و به بهترین نحو به انجام برسونیم. برای همین همیشه در برنامه، یک روز رو خالی در نظر بگیرید تا اگر کارها مطابق برنامه پیش رفت، از اون روز برای استراحت استفاده کنید ولی اگر از کاری عقب مونده بودید، از اون روز برای جبران استفاده کنید، این کار باعث میشه تا هیچ‌وقت از برنامه‌هاتون عقب نیفتید و تمام تلاش خودتون رو بکنید تا اون روز برای استراحت و تفریح خالی بمونه.سخن پایانییادتون نره که مهم‌ترین اصل در برنامه‌ریزی، رعایت تعادل هست و هدف از نوشتن برنامه، افزایش انگیزه در راه رسیدن به هدف هست نه دلسردی و احساس شکست. پس در همه برنامه‌هاتون، همیشه وقتی رو به استراحت و تفریح اختصاص بدید؛ این کار نه تنها شما رو از کارها عقب نمی‌اندازه، بلکه باعث افزایش نیرو و تازه شدن روح شما می‌شه. https://linom.ir/blog/how-to-plan-principles mojtahedi.faezehmojtahedi.faezehTue, 27 Apr 2021 12:37:20 +0430https://virgool.ir/@mojtahedi.faezeh/آمار-بازدید-پست-های-من-در-سال-۹۹-xzl9lmqmr23mدر طول تاریخ از اعداد استفاده کردیم تا اغلب داد و ستد کنیم و آن‌چیزی که شمردنی است را بشماریم. برای هر عدد واحد درست کردیم تا عددهای زندگی قاطی نشوند و از اعداد، شفاف‌تر استفاده کنیم؛ مثلا وقتی می‌گوییم ده هزار تومان به پول اشاره داریم و وقتی می‌گوییم ده هزار بلیط به بلیط!روز به روز که در زندگی جلو‌تر رفتیم عددها فرقی نکردند ولی این واحدها بودند که زیاد شدند. واحد کریپتو، واحد اصله درخت، واحد فاصله و …«واحد» یک توافق عمومی است برای شمردن؛ تا همانطور که گفتم شمردن‌ها قاطی نشود. مشاهده افراد دارای ثروت (اجتماعی یا مالی) به من ثابت کرده اینکه چه چیزی را بشماریم از اینکه چطور بشماریم مهم‌تر است. هرکس با واحد خاصی مسائل زندگی را می‌شمارد. اینطور به نظرم آمده که مشخص کردن واحد یعنی مشخص کردن اینکه من در زندگی برای چه چیزهایی ارزش قائلم و می‌خواهم چه چیزهایی را در زندگی بشمارم. https://cdn.virgool.io/annual-report/1399/l6hp9igxevbw-5FU7u.mp4 اعدادی که بدون واحد ثبت کردمبه ویدیویی که ویرگول برایم ساخته که نگاه می‌کنم میبینم که در سال ۹۹، من در مجموع ۹۳۲ کلمه در ویرگول نوشتم و منتشر کردم و مخاطبین، پست‌های من را ۲۶ مرتبه پسندیدند و ۱۸ بار هم نظر خود را روی پست‌های من به اشتراک گذاشتند. در سال ۹۹، ۶ نفر در ویرگول من را دنبال کردند تا پست‌های بعدیم را بخوانند. این اعداد نشان میدهند من کاری کرده‌ام. هرکدام به واحدی وصل هستند. از خودم می‌پرسم من کدام واحد را شمارش کرده‌ام؟ کدامیک از واحدهای بالا از همه برای من مهم‌تر است؟ ادامه ویدیو را می‌بینم.آمار از اثر بیرونی می‌گویندطبق آمار پست‌های من ۵۷۸ بار خوانده شدند و ۳۹,۲۲۳ ثانیه صرف مطالعه آنها شده است، که با توجه به جمعیتی که در ایران به اینترنت دسترسی دارند، ویرگول به من می‌گوید که توانستم ۰/۰۰۰۵۳۷۷۴۳ ثانیه، سرانه مطالعه دیجیتال کشور را بالا ببرم.از طرف دیگر ویرگول به من می‌گوید که اگر قرار بود پست‌هایم را چاپ و به دست تک تک خوانندگان برسانم باید ۱,۷۳۴ کاغذ مصرف می‌کردم.آن عددهای کوچک ابتدای ویدیو حالا تبدیل شده‌اند به عددهای بزرگ به اینکه من جلوی مصرف این تعداد کاغذ را گرفتم یا به اینکه من ۰/۰۰۰۵۳۷۷۴۳ ثانیه، سرانه مطالعه دیجیتال کشور را جابه جا کرده‌ام. واحد این عددها برای من ملموس‌تر است.واحد نوشتن چیست؟همه عددهای بالا و همینطور اثر بیرونی که روی خوانندگان و همینطور در مقیاس بزرگتر طبیعت و جامعه اطرافم گذاشتم اعدادی هستند که من دوستشان دارم و به آنها افتخار می‌کنم. اگر چنین ویدیویی دست شما نیز رسید به شما بابت تک تک اعداد تبریک می‌گویم.اثر هر نوشته تا حدودی معلوم است، اگر بنویسید جلوی قطع درخت را می‌گیرید، به سرانه مطالعه کشور اضافه می‌کنید و خوانندگانی جذب می‌کنید که شما را از طریق نوشته‌هایتان می‌شناسند و …به نظرم می‌رسد که نوشته‌های من و شما واحد ندارند ولی اثر بیرونی دارند.mojtahedi.faezehmojtahedi.faezehTue, 30 Mar 2021 17:18:39 +0430https://virgool.ir/@mojtahedi.faezeh/چطور-تو-یک-شب-درس-هامو-پاس-کنم-gutqwxhef7nzسلامحالا که دقیقا وسط دوران امتحانات هستیم اونم با سیستم جدید منم اومدم به عنوان یه دانشجوی ترم بالایی از تجربیات خودم درباره شب امتحان بگم :)خب ترم اول که وارد دانشگاه شدم فکر کردم میشه درس ها رو یک شبه جمع کرد ، بله میشه یک شبه جمع کرد ولی نه با 200 صفحه جزوه :/ ، همین شد که رفتم دنبال متد‌های یادگیری :به طور کلی ما 4 روش برای یادگیری یک مبحث جدید داریم: 1) هر درسی را همانروز بخوانید.شاید در نگاه اول این جمله کلیشه‌ای به نظربرسد، ولی لازم است بدانید یکی از ساده‌ترین و در عین حال مهم‌ترین و موثرترین اصول یادگیری، مطالعه‌ هر درس در همان روزی است که یاد گرفته‌اید. زیرا با این روش مطالب مدت زمان طولانی‌تری در ذهن باقی می‌مانند.ولی ایرادی که به این روش واردمی‌شود این است که شما در وسط ترم یا پایان ترم به علت زمان اندک، قادر به پیاده‌سازی این روش نیستید. پس این روش در شروع یادگیری مناسب و قابل اجرا است.2) Time Blocking بلوکه کردن زمان روشی برای مدیریت زمان است که از شما می خواهد روز خود را به بخش‌­ها یا همان بلوک‌های زمانی کوچک (مثلا دو ساعت دو ساعت) تقسیم کنید. هر بلوک را برای انجام یک کار خاص اختصاص دهید. کلید این روش اولویت بندی لیست وظایف شما از قبل است. از مزایای این روش می‌توان به موارد زیر اشاره‌کرد:الف- بهره‌وری مناسب از زمان و درک بهتر اینکه انجام هرکاری نیازمند چه مدت زمانی است.ب- رضایت از دانستن اینکه شما بیشترین استفاده را از روز خود کرده اید.از معایب این روش می‌توان موارد زیر را نام‌برد:الف- محدود کردن خود در زمان ، یعنی اینکه فرد تصورمی‌کند باید تمام 2 ساعت را کار کند در صورتی که هدف از time blocking تقسیم کارها و انجام دادن کامل یک بخش است نه پرکردن زمان.ب- در این روش برخی از افراد اگر یکی از بخش‌های زمانی را انجام ندهند ، احساس عقب افتادگی می‌کنند و در نتیجه باقی بخش های زمانی خود را نیز رها می‌کنند.3) مهندسی معکوسدر این روش به جای اینکه شما همه زمان خود را صرف یادگیری مبحث مورد نظر یا خواندن جزوه کنید ، تنها قسمتی از زمان خود را صرف خوانش کلی آن مبحث می‌کند و باقی زمان را به حل نمونه سوال اختصاص می‌دهید یعنی شما با خواندن نمونه سوال‌ها درس را برای خود تثبیت می‌کنید.از مزایای این روش می‌توان به صرفه‌جویی در وقت و مدیریت بهتر زمان اشاره‌کرد و از معایب این روش می‌توان این را گفت که : چون شما جزوه یا مبحث موردنظر را دقیق نخوانده‌اید ممکن است نکاتی از دست شما در بروند چون نمونه سوالات شما حاوی این نکات نبوند.4) دیدن فیلم‌های آموزشی فشرده و کپسولیبا پیشرفت تکنولوژی به جرات می‌توان گفت این روش یکی از مرسوم‌ترین روش‌ها برای یادگیری یک مبحث است. در این روش شما به جای خوانش یکسری مطالب که گاها خسته‌کننده و غیرقابل درک هم هستند ، فیلم‌هایی را می‌بینید ، که بنده خودم برای یادگیری اکثر مطالب از این روش استفاده‌کردم و با سایت‌های مختلفی آشنا‌شدم ، ولی اینجا هم با مشکلاتی روبرو شدم :1-نظیر طولانی بودن برخی آموزش‌ها 2- تطابق نداشتن سرفصل‌هایکی از سایت‌هایی که از سایر سایت‎‌ها آموزش‌های کوتاه‌تر و فشرده‌تری داشت ، سایت آموزشی لینوم بود که از یک روش آموزشی جدید با نام میکرولرنینگ استفاده‌می‌کنند و طبق چیزی که من متوجه‌شدم در این روش هدف صرفا یادگیری مهارت‌های اصلی یک مطلب (نه همه نکات آن) در اندک‌ترین زمان است که این روش با عملکرد مغز نیز سازگار است چون ذهن مطالب کوتاه‌تر را بهتر از مطالب حجیم پردازش می‌کند ولی با همه این اوضاف باز هم به نظر من ایراداتی به لینوم وارد بود، مثلا بزرگ‌ترین ایرادی که می‌توان به لینوم وارد ‌کرد این است که آموزش‌هایش بسیار اندک است و نمی‌دانم دقیقا برای آینده چه برنامه‎‌ای را دارند و قرار است چه ‌آموزش‌هایی را اضافه‌کنند.در پایان ، در مجموع می‌توانم بگویم اینکه کدام روش بهتر است اول به زمان شما بستگی دارد ولی اصولا روش چهارم چون با عملکرد مغز سازگارتر است، بازدهی بهتری دارد.mojtahedi.faezehmojtahedi.faezehMon, 06 Jul 2020 20:20:40 +0430