<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های mojtabarezaee77</title><link>https://virgool.ir/feed/@mojtabarezaee77</link><description>مهندس عمران، علاقه مند به کشورم و در تلاش برای باقی گذاشتن میراثی کوچک برای آن</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 18:46:58</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/49566/avatar/5Bd5PU.png</url><title>mojtabarezaee77</title><link>https://virgool.ir/@mojtabarezaee77</link></image><item><title>بخش هایی از کتابم</title><link>https://virgool.ir/@mojtabarezaee77/بخش-هایی-از-کتابم-sbfsyirfy9bz</link><description>سلام دوستاندر ادامه حدود دو صفحه از کتابی که در دست نوشتن دارم را برایتان گذاشته ام.بسیار علاقمندم بازخوردهای شما را بدانم و برای ادامه نوشتن یا رها کردن آن تصمیم بگیرم.مادرت را در کلاس های هفتگی زبان آموزی دیدم. دقیقاً آخرین روز از هفته سوم پاییز. تمام جوانان گنگ دژ الزام داشتند تا در این کلاس ها حضور یابند. هم اینکه با زبان و فرهنگ سایر اقوام آشنا می شدند و هم شاید همسری از اقوام دیگر می یافتند. باید اعتراف کنم که این کلاس ها معمولاً موثر واقع می‌شدند. در یکی از این کلاس ها دختر لاغر اندامی را دیدم که ابروان پیوسته اش به چشمان کوچک و سیاهش جلوه خاصی می‌داد. هرچند از نظر زیبایی، معمولی به نظر می رسید اما گندم گون و بانمک بود و انگشتان بلند و باریکش شایسته حلقه الماس نشانی بود که می توانست از جانب من به او داده شود. دهانش به قدری کوچک بود که برای خوردن پیراشکی باید آن را با دست تکه تکه می کرد و به دهان می گذاشت. رژ قهوه ای رنگی زده بود که بعدها بارها به او گفتم که از رنگش متنفرم. بینی اش هم به همان اندازه کوچک بود. انگار که آن را خیلی خوب عمل کرده باشد که البته همواره عمل بینی را انکار می‌کرد. فکر میکنم راست هم می گفت چون بعدها فهمیدم خیلی از درد می ترسد. برای من خاص ترین دختر معمولی کلاس بود. دختران زیباتر از او هم بودند اما سرنوشت، زوج ما را برای بازی بیرحمانه خود درنظر گرفته بود.با تبادل کتاب شروع شد. اولین کتابی که به من داد را خوب به یاد می آورم. البته فقط ظاهرش را. جلد کرم رنگ و برگه هایی که از کهنگی به رنگ جلد کتاب در آمده بودند. مطمئنم که کتاب را خواندم اما گذر سالیان متمادی آنچنان ذهنم را ضعیف ساخته که از متن کتاب چیزی به یاد ندارم. در ابتدای کتاب یک جمله را با دستخط خودش نوشته بود: &#34;هر کس چرایی برای زندگی داشته باشد، با هر چگونگی خواهد ساخت&#34;. من هم زیر آن یک جمله نوشتم: &#34;هر کس چگونگی زندگی را بیاموزد، به چرایی نیاز نخواهد داشت&#34;. کتاب را بستم و هفته بعد به او بازگرداندم. نمی دانم که جمله مرا خواند یا نه، اما هفته بعد کتاب دیگری برایم آورد و فقط همین مهم بود که ارتباط ما حفظ شود. اینگونه بود که نویسنده مورد علاقه اش را شناختم و ناچار همه ی کتاب هایش را خواندم. البته که نویسنده خوبی بود. مگر می شود که عشق من نویسنده بدی را انتخاب کند؟بعد از آن نوبت به موسیقی اقوام رسید. هزاران آهنگ عاشقانه را با هم گوش دادیم. به بهانه ترجمه آهنگ ها، هزاران جمله عاشقانه را با هم زمزمه کردیم و سرانجام یک شب به او پیام دادم: &#34;دوستت دارم&#34; و او هم تشکر کرد. وقتی به دختری بگویی دوستت دارم، اگر از تو نگریزد یعنی او هم تو را دوست دارد اما شنیدن &#34;دوستت دارم&#34; که از زبان معشوق برخاسته باشد شیرینی دیگری دارد. چشیدن این شیرینی برای من چندماهی طول کشید اما ارزشش را داشت. در این میان قهرها و آشتی هایی هم بود. حتی خداحافظی هایی برای همیشه که هرگز نتوانست بیشتر از یک روز دوام بیاورد و اینگونه شد که زوج دیگری برای قرارگیری در بوته آزمایش سرنوشت شکل گرفت.همه چیز آنطور که باید پیش می رفت. تمام فرصت های فراغت را با هم می گذراندیم. تمام زمان های مشغله و کار را به هم فکر می کردیم. در دنیایی زندگی می کردیم که برای خودمان ساخته بودیم. آدم ها می توانند در دنیاهای مختلفی زندگی کنند. دنیاهای متفاوت تنها در یک ویژگی تفاوت دارند، اینکه با آدم های متفاوتی پر شده اند و این آدم ها تنها در یک ویژگی تفاوت دارند، اینکه چگونه فکر می کنند. ما در دنیایی می زیستیم که فقط خودمان را شامل می شد و به چیزی جز لذت باهم بودن نمی اندیشیدیم. اما دنیای کوچک ما در یک چیز با جهان خارج اشتراک داشت. اشتراکی که سبب اصطکاک میان این دو دنیا می‌شد و طبیعتاً دنیای لطیف ما بود که در این اصطکاک از بین می رفت. عامل این اصطکاک زمان بود. زمانی که با گذر روزها سپری می‌شد و فرصت دختر را برای ازدواج می بلعید. زمانی که حالا در حضور عشق، سرعت بیشتری گرفته بود. دختر در آستانه 20 سالگی بود و به زودی قانون گنگ دژ همچون ماری به دور ما می پیچید و عشق میانمان را برای همیشه خفه می کرد.نیازی نبود که من از دختر تقاضای ازدواج کنم یا او چنین چیزی را از من بخواهد. مسیر کاملاً روشن بود. ما باید ازدواج می کردیم. نه سوالی از هم پرسیدیم. نه تردیدی مطرح شد. فقط اینکه می بایست با خانواده یکدیگر آشنا می شدیم و به سرعت زندگی مشترک خود را در وان پر از عسل آغاز می کردیم...</description><category>mojtabarezaee77</category><author>mojtabarezaee77</author><pubDate>Wed, 24 Jul 2019 11:31:12 +0430</pubDate></item><item><title>تردید</title><link>https://virgool.ir/@mojtabarezaee77/تردید-n2hom8qqyv2f</link><description>گاهی مسیری طولانی پیموده می شود، بی آنکه بتوان به پشت سر نگاه کرد. بی آنکه امیدی به انتهای مسیر باشد. گاهی تنهایی مسیر آنچنان تو را در بر می گیرد که فراموش می کنی چه کسی در انتهای راه در انتظارت نشسته است.گاهی آنچنان نا امید می شوی که همه ی چیزهایی که در آغاز راه در گوشت خوانده اند، بی اهمیت جلوه می کند.نگران نباش.همه ی این گاه و بی گاه ها از طبیعت سفر است. سفر که بدون خستگی نمی شود. اگر نه، همان یکجا نشینی بود.و فقط همین امید است که تو را در مسیر نگاه می دارد. امید به حقانیت سفر در مسیری که شاید اصلا مسیر درستی نباشد.انسان، مسافر زاده شده است.</description><category>mojtabarezaee77</category><author>mojtabarezaee77</author><pubDate>Sun, 21 Jul 2019 17:23:38 +0430</pubDate></item><item><title>به پایان آمد این دفتر</title><link>https://virgool.ir/@mojtabarezaee77/به-پایان-آمد-این-دفتر-jofehrudm23e</link><description>دیروز رسماً به فعالیتی که از دو سال پیش شروع کرده بودم خاتمه دادم. تا در فعالیت گروه دیگری که از دو سال پیش شروع به کار کرده اند مشارکت کنم. نه اینکه کار ما نگرفته باشه. ولی فکر میکنم کار این گروه جدید ظرفیت بیشتری برای پیشرفت داره. استارتاپ نیستیم ولی ایده قشنگی برای ایجاد یک کسب و کار خصوصی داریم. خواستم آخرین پستی که در وبسایت  http://imensazan-pi.ir منتشر کردم اینجا بذارم.&#34; گروه مهندسین ایمن سازان از دو سال پیش به منظور ارتقای سطح علمی مهندسان کشور تشکیل شده و سایت ما تاکنون هزاران بار توسط شما مهندسان گرامی مورد بازدید قرار گرفته است. طی این دو سال، در بسیاری از کلمات کلیدی صنعت ساختمان در صفحه اول موتورهای جستجو قرار گرفتیم و رتبه سایت در میان سایت های ایرانی به ۱۸۰۰۰ رسید که با توجه به اینکه یک سایت تخصصی هستیم که بجای انتشار مطالب زرد و یا ارائه محتوای سرگرم کننده به انتشار مطالب علمی روز در صنعت ساخت پرداخته ایم، دستاورد بزرگی محسوب می گردد.گروه ایمن سازان پس از بررسی ها و مذاکرات متعدد، از تاریخ ۹۸/۰۲/۰۲ رسماً با مهندسین مشاور ساختمان تامین پاسارگاد ادغام گردید تا این بار در بازار ساختمان کشور به ایفای نقش بپردازد. فلسفه شرکت ساختمان تامین پاسارگاد، تامین مصالح و تاسیسات ساختمانی در شاخه های عمران، مکانیک و برق بر مبنای اصول زنجیره تامین می باشد. ما ادعا می کنیم که با توجه به قراردادهای تامین مصالحی که با بیش از ۴۰ تامین کننده و وارد کننده مصالح و تاسیسات ساختمانی منعقد نموده ایم، از این توانایی برخورداریم که به پشتوانه دانش زنجیره تامین، هزینه های تدارکات پروژه های ساخت را تا ۲۰ درصد کاهش دهیم.برای آشنایی بیشتر با ما می توانید به لینک زیر مراجعه فرمایید:درباره مابرای برخورداری از مشاوره رایگان ما می توانید با شماره تلفن های ۸۸۷۰۷۹۲۹ و۸۸۷۰۵۸۵۳ تماس حاصل فرمایید. همچنین در دفترمان به آدرس “تهران، خیابان شهید بهشتی، نرسیده به خیابان ولیعصر، پلاک ۳۲۳، واحد ۱۱” انتظار حضور شما را میکشیم.لازم به توضیح است که با توجه به حجم بازدیدهای فعلی، تصمیم گرفته شده است که وبسایت ایمن سازان بسته نشود و در آینده نزدیک، با ارائه خدمات تخصصی بیمه ساختمان و همچنین برگزاری دوره های آموزش تخصصی حوزه ساختمان به فعالیت اقتصادی در صنعت ساخت خواهد پرداخت.&#34;</description><category>mojtabarezaee77</category><author>mojtabarezaee77</author><pubDate>Tue, 28 May 2019 12:52:50 +0430</pubDate></item></channel></rss>