https://virgool.ir/feed/@mojtaba83.persfa2026-11-11 06:31:29https://files.virgool.ir/upload/users/3161854/avatar/gcooYA.jpghttps://virgool.ir/@mojtaba83.pershttps://virgool.ir/@mojtaba83.pers/قهرمان-کشی-در-فرهنگ-ایران-چیزی-عادی-است-p5rhkt9o3kacخلاقیت چیست؟ خلاقیت در راستا و ادامه یک تداوم میباشد...منظور ما از خلاقیت یک کار جدید نیست بلکه پیدا کردن یک ارتباط میان چیز های مختلف است، یک نگاه متفاوت برای بخش های دیده نشده. ما در نقاط مختلف خود نیازمند راه حل های جایگزین در یک بخش هایی از زندگی هستیم. و خب در این جایگاه متوجه میشیم که همگی ما به خلاقیت در طول حیات خودمون نیاز داریم...یکی از مشکلات اصلی زمینه ساز که باعث میشه خلاق به نظر نرسیم چی میتونه باشه؟مسئله های چارچوب محور در مدرسه و نظام مندی افراطی...همگی انسان ها میتوانند خلاق باشند و خلاقیت خویش را توسعه دهند، طبق تجزیه و تحلیل اخیر لینکدین بیشترین تقاضای مهارت از طرف شرکت ها در سال ۲۰۱۹ خلاقیت بوده...، این را باید بدانیم که پروسه رشد خلاقیت فرآیندی زمان بر است و یک شبه هیچگاه اتفاق نمی افتد. چگونه خلاق باشم؟- اگه میخواهیم در زمینه ای که خلاق باشیم باید در آن عمیق شویم و گذشته آن را موشکافی کنیم، تا بتوانیم ایده پردازی هایی جدید مطرح کنیم.- باید در زمینه ای که میخواهیم بروز باشیم، و ایده های جدید را ببینیم. - میتوانیم به فردی چند پتانسیلی تبدیل شویم، خیلی از افرادی که چند پتانسیلی هستند پس از ورود به زمینه جدید ایده ها و شهودی قوی تر نسبت به بقیه دارند.- برای عمیق شدن در رشته ای باید رنج و سختی آن را بپذیریم، لزومی ندارد آن رشته را ادامه دهیم، این تجربه به ما میگوید که این مسیر میتواند مناسب من باشد یا نه...خیلی از اوقات ما صرفا باید خود را محدود کنیم، محدود به آموزش یک مهارت و انجام یک کار تا بتوانیم تصمیم درستی در رابطه با این تجربه بگیریم. - ذهنی پرسشگر داشته باشیم، خیلی از اوقات ما در حال جمع کردن هستیم، حال باید به دنبال پرسش درست باشیم، چرا فلان چیز اینطوری است؟! در دنیای امروزه ما بیشتر ازینکه به نظریه نیازی داشته باشیم به پژوهش های جدید نیاز داریم، ذهن های جدیدی سوالی مطرح کنند که ما بتوانیم نظریه ای جدید از دل آن بیرون بیاوریم.- نباید از چرت و پرت خلق کردن بترسیم، شاید نیاز باشد ده ها صفحه مقاله و مطلب بنویسیم تا چیزی جدید از دل آن بیرون بیاید.- کمالگرایی منفی مارا به این سمت سوق خواهد داد که مدام به دنبال جمع آوری اطلاعات هستیم و به هنگام ارائه تنها چیزی که بر زبان می آوریم نمیدانم و کافی نیست میباشد، زمانی که به حد چیزی رسیدیم و صرفا در حال دنبال کردن الگو های قبلی هستیم، اینجا باید از خود پرسیم که فایده جمع کردن این اطلاعات چیست؟ - تنوع را در آغوش بگیریم: زمانی که عمیق شدیم باید به سراغ دیگر حوضه ها برویم تا ببینیم چگونه میتوان این حوضه هارا باهم ترکیب کرد، داستان بخونیم، سفر بریم، تنوع بدهیم، چیز های جدید ببینیم، حرکات غیر تکراری ورزشی، صبحانه های متفاوت...- شکست هایمان را دوست داشته باشیم، کسی که هیچ شکستی نداشته هیچ کار جدیدی را امتحان نکرده "آلبرت انیشتین" پیکاسو: 1800 نقاشی کشید تا به آثار حال حاضر رسید.انیشتین: 248 مقاله نوشت تا به نابغه ای ماندگار در تاریخ تبدیل شد. مقاله های آلبرت بارها به خاطر خیالپردازانه و غیر واقعی به نظر آمدن رد شدند.- خلاقیت را به عنوان یک فرآیند فردی نبینیم بلکه این یک پدیده اجتماعی است، نظر دیگران در فرآیند خلاقیت اهمیت بالایی دارد، زیرا به خاطر ذوق خودمان نمیتوانیم صرفا خودمان قاضی آن کاری باشیم که خلق کرده ایم، به طبع افرادی از کار ما خوششان خواهد آمد و افرادی آن را طرد خواهند ساخت، این فرآیند مارا مسئول میکند که کار خود را بهتر از بار قبل انجام دهیم و لزومی برای بهتر شدن نیست زمانی میرسید که کار شما از دفعه قبل ضعیف تر عمل میکند اینجا نباید کاسه غم بقل بگیرید بلکه باید فکر کنید چه چیزی میتواند این کار را به سطح قبلی نزدیک کند...میتوانید از المان های قبلی استفاده کنید و این کار را شبیه به قبلی در بیاورید، البته نباید به این فرآیند عادت کنید...آدام گرانت در این باره میگوید:" در هنگام سنجش یک ایده نظر هم رده ها بسیار اهمیت دارد، رده های بالا مارا طرد خواهند ساخت و رده های پایین از آن چیزی سر در نمی آورند...باید این را بدانیم که تازگی برای انسان ها گاها تهدید کننده است و طبیعی است در فرآیند خلاقیت حذف بشویم یا نقد های تندی دریافت کنیم. استعداد نافرمانی به خودی خود چیز جذابی است...، اما دیگران و رده های بالا ممکنه است به آن عادت نداشته باشند، به این خاطر است که میگویم؛ قهرمان کشی در فرهنگ ایران چیزی عادی است...بهتر است این را بدانیم که دلیل رویش دیگران بودن به خودی خود باعث رشد میشود. و هیچکس به خودی خود نمیتونه جای ما را در دنیا بگیرد...مجتبی اینجاستمجتبی اینجاستFri, 12 Apr 2024 13:37:12 +0330https://virgool.ir/@mojtaba83.pers/با-سکوتتان-صحبت-کنید-ufz3phw2gfyzجین مرد آرامی بود، عادت داشت شب ها به پیاده روی برود، مسیر خود را از خیابان ملروز که از بلوار سانتا مونیکا شروع می شود آغاز میکرد؛ او در این میان میتوانست با خود کمی خلوت کند، سیگار هایش را روشن کند و در عمق شب های تاریک خود غرق شود.مدت ها بود احساسات خود را برای کسی ابراز نکرده بود، دیگران به چشم مردی به او نگاه میکردند که هیچ جنبنده ای برایش اهمیت ندارد، اگر عاشق کسی میشد، کسی نمی فهمید؛ اگر از کسی تنفری در دل داشت با خود به گور میبرد...چرا باید اینگونه میبود؟!اگر عاشق کسی باشید و بقیه بدانند مدام سرکوفت خواهید خورد، و یا در موقعیت های استرس آور قرار خواهید گرفت؛ اگر چیزی که میخواهید را بدست آورید آدمها به شما حسادت خواهند کرد و اگر به اندازه کافی سرعت نداشته باشید تا این میل که در درونشنان به انتظار دیدن موفقیت یا شکست شما است را ارضا کنید شمارا را نا امید خواهند کرد هیچکس در هیچ وضعیتی به فکر شما نخواهد بود...از احساسات برایتان میگفتم، برای جین دیگر اهمیتی نداشت که انسان ها درباره اون چه میگفتند، اجازه میداد درباره او بگویند: "این مرد احساساتی ندارد، بگذارید درد هایش با خودش التیام یابد..."دیگران عادت داشتند او را غرق در سیاهی ببینند، شاید در اینجا با خود فکر کنید که او شاید هیچکسی را نداشت، اما او هم صحبتان بسیاری به خود دیده بود، خانواده ای معمولی و معشوقه ای که عشق افلاطونی اش از سمت خود باعث آزار روح و روان رنجور و خسته اش میشد.چگونه ارتباط برقرار میکرد، اگر کسی متوجه حالات درونی او نمیشد پس چگونه میل به صحبت کردنش را ارضا میکرد، با چه زبانی تا به حال سخن گفته بود...هیچگاه احساسات خود را برای هم صحبتان، دوستان، عاشقان و خانواده مطرح نکنید، آنها شاید به دروغ بگویند که قضاوتتان نخواهند کرد، اما شما ناخودآگاه برای آنها ضعیف و بدرد نخور تلقی خواهید شد.باید یاد بگیریم که با تنهایی عجین شویم و او را در آغوش بگیریم؛ لزومی ندارد همیشه لبخند بزنیم، بگذارید فکر کنند افسرده هستید اما از احساسات و حال خود کلامی بر میان نیاورید؛این یک انتخاب و رسالت برای رسیدن به آن چیزیست که مدت هاست گم کرده آید...اینها تنها گوشه ای از افکار مردی بود که مدت ها بود پا به پای انسان ها به درد و دل ننشسته بود، زمانی که اجازه داد سیاهی و تنهایی دنیای او را محصور کند؛ آری در این راه رنج های بسیاری چشید اما آگاهی به این مورد برای او میتوانست بهترین التیام باشد.آگاهی به اینکه آدمها برای سر درد معمولی خودشان بیشتر از مرگ یک نفر ناراحت میشوند...او عمیقا باور داشت انسان ها در موقعیت های مختلف تعارف میکنند اما آنها واقعا نمی‌خواند در واقع به کسی کمک کنند، آنها علاقه ای به درک ندارد، آنها صرفا موجوداتی کسل کننده و عذاب آور هستند که گاهی برای رسیدن به منفعت شخصی به همدیگر نزدیک می‌شوند.حال که به اینجا رسیدیم، به آخرین نخ های پاکت سیگارش نزدیک میشد، زمانی که باید میان ماندن در خیابان و بازگشت به خانه انتخاب میکرد، خانه ای که در آن دوباره مشغول نوشتن تمام اینها میشد...مجتبی اینجاستمجتبی اینجاستFri, 15 Mar 2024 17:20:07 +0330