<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های محسن حسینی</title><link>https://virgool.ir/feed/@mohsenix</link><description>آهنگساز، توسعه دهنده</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 17:57:46</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/2515/avatar/uO0XKk.png</url><title>محسن حسینی</title><link>https://virgool.ir/@mohsenix</link></image><item><title>تجربه من از کنار گذاشتن اینستاگرام.</title><link>https://virgool.ir/@mohsenix/inatagramdetox-kcsiz4urau9t</link><description>هیچ وقت با خودم فکر نمیکردم که یه روز شاید منم به این نتیجه برسم که شبکه های اجتماعی میتونن روی زندگی شخص خودم تاثیر بزارن، همیشه فکر میکردم من راه استفاده بهینه و درستش رو بلدم و فقط بخاطر هنرم ( موسیقی ) ازش استفاده میکنم، در واقع ابزار تبلیغ کار من این بود.مثل اعتیاده، آدم همیشه هندونه میزاره زیر بغل خودش که نه همین یه باره، همین چند دفعه هست و همین همین ها رو هم جمع میشن تا یه جا بالاخره این دیواری که کج چیدی میریزه رو زندگیت. ساعت 2 شب کارم تموم شده بود، پروژه رو تحویل کارفرما داده بودم و فردا حسابی کار داشتم، مثل عادت همیشه قبل از خواب اینستاگرام رو باز کردم و شروع کردم به ول شدن تو پستای موسیقی، تو همه هشتگایی که دوست داشتم. نهایتا تو ذهنم نیم ساعت گذشته بود که ساعت رو نگاه کردم. 5:30جا خوردم! یه نگاه به دایرکتام کردم، 12 تا دایرکت بی پاسخ از آدمایی که نمیشناختم و همه هم انتظارای عجیب غریب داشتن از من، فردا رو خسته و کوفته گذروندم و حین کار فقط داشتم به یه چیز فکر میکردم، بیا فقط یه بار، یه بار امتحان کن.میدونستم اگه اکانتمو دی اکتیو کنم بازم واردش میشم، پس خیلی جوگیر همه چیو دیلیت اکانت کردم از واتساپ بگیر تا حذف اپ های اضافی و..، تهش فقط چیزای دیفالت اندروید مونده بود و من بودم یه دفترچه تلفن و مسنجر. حس عجیبی بود، یه جورایی انگار یه باری از رو دوشم برداشته شده بود، دیگه نه نیاز بود با کسی بحث کنم نه نگران تعداد ویو و لایک پستام باشم. همه چی رنگ واقعیت گرفته بود به خودش.ارتباط با آدم های بی خود، وقتایی که میشد خیلی بهتر ازشون استفاده کنی، فاکتور ها و فیلتر هایی که فقط آدم رو پشت یه نقاب قایم میکرد و..حدودا 30 روز از اون شب میگذره، خیلی برنامه هام مرتب تر و ترتمیز جلو میرن، به همه قرارام میرسم، یه سری مسائل کوچیک اما پر اهمیت بیشتر خودشون رو دارن نشون میدن، مطالعم بیشتر شده، خوابم تقریبا تنظیمه و ذهنم خیلی خیلی آروم تر شده. حس میکنم واقعی ام، نه صرفا یه آواتار که یه زندگی بی نقص رو توی یه فضای غیرواقعی برای دیده شدن ساخته.حس خیلی بهتری دارم، نسبت به برگشتن به اون فضای زرد هنوز تصمیمی نگرفتم اما خب، میدونم حالا حالاها این مدلی راحت تر و با حوصله تر میرم جلو.شما رو هم  دعوت میکنم حتما حتما یه مدت از فضای شبکه های اجتماعی دور شید، یکم اطرافتون رو بهتر ببینید و فرق رفتارهاتون رو قبل و بعد از این دوری یه جا یادداشت کنید، خوشحال میشم با بقیه هم تجربیاتتون رو به اشتراک بزارید.</description><category>محسن حسینی</category><author>محسن حسینی</author><pubDate>Sun, 17 May 2020 03:31:38 +0430</pubDate></item><item><title>عاشقتم نه به رنگ شعار تا دامن آبی قشنگت</title><link>https://virgool.ir/@mohsenix/kamar-khaki-ranget-payssda7xtmq</link><description>این روزا به شدت تو خودمم، کمتر بیرون میرم و بیشتر بیدار میمونم. چه بلایی سرمون اومده که از فکر قسط و قرض و وام و فردا و دیروز نمیتونیم بخوابیم، دیگه هنر که جای خود داره :)تا کمر خاکی رنگت ریمیک غیر رسمی از یکی از ترک های کامل نشده علی سورنا هست، عاشقانه ای تند و بی رحم نسبت به وضعیت فعلی و خاکی که داریم روش زندگی میکنیم. تجربه کار روی ووکال علی از لذت بخش ترین بخش های &#34;تا کمر خاکی رنگت&#34; بود و امیدوارم بعدها بتونم به صورت رسمی هم باهاش همکاری کنم.از موهای سبز قشنگت تا کمر خاکی رنگتعاشقتم نه به رنگ شعار تا دامن آبی قشنگتتوی همین مدتی که قطع بودیم کاملش کردم، گوش کنید و با رفقاتون به اشتراک بزارید و یادتون نره واسم کامنت بزارید، خوشحال میشم.https://soundcloud.com/mohsen_nix/ta-kamar-khaki-rangetمن در توییترمن در اینستاگراممن در تلگرام</description><category>محسن حسینی</category><author>محسن حسینی</author><pubDate>Sat, 30 Nov 2019 12:16:58 +0330</pubDate></item><item><title>&#34;دیدی ای دل&#34; آواز استاد محمدرضا شجریان و تلفیق با موسیقی الکترونیک</title><link>https://virgool.ir/@mohsenix/didi-ay-del-fwapy9ddlrap</link><description>کاور آرت دیدی ای دلاین پاییز حسابی دلم گرفته. آدمای زیادی پاییز واسم تموم شدن و خیلی کم پیش میاد یکی بمونه. شاید مشکل از منه، منزوی کم حرف پر کار..هنر بی مخاطب یعنی افسردگی. صب تا شب کار ارجینال ببند، خودت کاور آرتشو بساز که تهش چی؟ خودت و خودت کنار هم بشینی گوش کنی.&#34;دیدی ای دل&#34; آواز مجموعه سنتور و آواز استاد محمدرضا شجریان هست که با موسیقی الکترونیک و سینتی سایزر Dx7 رنگ لعاب گرفته، جریان حال این روزام هست. امیدوارم لذت ببرید. https://soundcloud.com/mohsen_nix/didi-ay-del من در توییترمن در اینستاگرام</description><category>محسن حسینی</category><author>محسن حسینی</author><pubDate>Thu, 17 Oct 2019 19:47:18 +0330</pubDate></item><item><title>نمیدونی تو این راه پشتم چه بیوه ـست</title><link>https://virgool.ir/@mohsenix/alisorena-dt7xhhbelkln</link><description>کاور آرت کویر - علی سورنابراي بقاي هنر مستقل بايد اقتصاد مستقل و بي واسطه داشت تن دادن به جريان هاي غير مستقل و واسطه ايه مالي دلال پروري ميكنه  دلال هم مسئله ي هنر نداره و  براي ايجاد گردش مالي پذيراي هر سانسوريه در نتيجه زيربناي غير مستقل مي سازه و فرهنگ وابسته سازي رو رواج مي دهتوی مقطعی زندگی میکنیم که هنر و پول کنار هم خیلی آشنا بنظر میان، مثل اینکه از اول برا هم ساخته شده بودن مگه نه..؟ معلومه که نه. صاحب سرمایه همیشه دنبال ابزار بوده، چی ابزار تر از هنر تو تاریخ داشتیم؟ هنری که یه تنه به بشر تاریخ داد، شعور رو تعریف کرد.هنر درد و هنرمند وسیله بیان این درد توی فرم های مختلف هست، هنری که راجب درد نیست زیبا نیست، مفید نیست، تاریخ رو نمیسازه. افسردگی درده، اعتیاد درده، فقر درده، دور شدن زیباترین دختر دنیا درده، سیاست درده، خنده درده.من پسر صلحم ولی ننم سر زا رفت.ولی مهم تر از ماهیت هنر فعالیت و تاثیر هنرمنده که باید مورد پرسش قرار بگیره، مخصوصا زمانی که توی جایگاه مخاطب قرار داشته باشی. اما واقعا علی سورنا چیکار کرد؟ چه تاثیری روی موسیقی جریان فرعی ما داشت و چی رو تونست بهمون هدیه بده که قبلا نداشتیم؟کاور آرت آلبوم نگار - علی سورناسورنا درد بود، مرد تنها زلزله بود. بعد این آلبوم همه زیر آوار بودیم، نگار با اون فضای سوررئال از تولد تا مرگ یه پروتاگونیست رو نشون داد و بالاخره علی تو کویر و پشت این جنگ ها خودشو خالی کرد.من همون نگارم که گیسومو به دندون کشیدم أ توو دست این تبر.علی قدرت موسیقی رو درک کرد، فقط به صدای خش دارش تکیه نکرد موسیقی درجه یکی هم ارائه داد. همیشه متفاوت ترین آهنگساز رو انتخاب میکرد، مثل Neo-noir ها سینتی سایزر رو با یه لول دیگه استفاده کرد و فضاهای جدیدی که نظیرش توی هیپ هاپ فارسی نبود معرفی کرد.سورنا با خلاقیت توی ادبیات و فلو های چسبیده به مفهوم کار و ضرب همراه با اتمسفر تونست جزو اولین هایی باشه که داستان سرایی رو وارد هیپ هاپ کرد و گسترشش داد. این درخت وحشی ریشه ـَش توو کویره    /      تن نمیده به تزئین باغچه های قدرتعلی سورنا - مصاحبه با میدانجوامع با هم فرق دارند ولی چیزی که لازم و مهم است این است که قبل از هرچیز نوازنده، آهنگساز یا خواننده احساس مسئولیت داشته باشند نسبت به عدم ارائه کار مبتذل و این اصلاً آسان نیست. این چیزی است که برای من مهم است. تبعاً اگر قرار باشد آدم از طریق هنر ارتزاق کند و تنها وسیله رزقش باشد، از نظر مادی چیزی در این راه نیست و هم خودش و هم خانواده اش از بین می‌رود، چون تن به هر کاری نمی‌دهد، اگر بخواهد خود را نگه دارد، پول کارش از بین می‌رود و اگر بخواهد کارش را درست نگه دارد، طبیعتاً این خودش است که از بین می‌رود.- فرهاد مهرادمسئله همینجا بود. علی هنرش رو ابزار سرمایه دار نکرد و اگر قراره چیزی هم ازش دربیاره واسه خودشه.</description><category>محسن حسینی</category><author>محسن حسینی</author><pubDate>Mon, 02 Sep 2019 13:33:09 +0430</pubDate></item><item><title>دقیقا چه مشکلی با موسیقی جریان اصلی کشور داریم؟</title><link>https://virgool.ir/@mohsenix/دقیقا-چه-مشکلی-با-موسیقی-جریان-اصلی-کشور-داریم-soy66txnizkn</link><description>یاس - سفارشیچهار پنج سال پیش، همه جا پر شده از بود از ترکای یه نفر. همه یه ریتم یه ملودی و یه تکنیک.کل فعالیت حرفه ای و غیر حرفه ای که داشت جمعا سه ماه نمیشد، رگباری برج میلاد و Soldout میکرد و تقریبا تو همه شهر و شهرستانا کنسرت میذاشت. همیشه دوست داشتم بدونم چرا؟ چجوری؟ این همه آرتیست قوی، چرا این یهو مثل بمب صدا کرد؟یک سال بعد دیگه هیچ خبری ازش نشد، نه که دیگه کار نمیکرد ولی دیگه کسی گوش نمیداد.بعد از ایشون این رویه ادامه پیدا کرد، هر سال کلی آرتیست یهویی معروف میشدن یهویی کنسرت میذاشتن و بعد هم یهویی تو اوج زمین میخوردن. به قول بچه ها مد شد این مدلی بودن، ترکای ضعیف، تنظیم کننده های باندی و کلی ملیون گوش خراب و مریض.لیبل های پاپ، با هنرمند و کارش دقیقا مثل یه محصول فیزیکی رفتار میکنن، مثل یه بیسکویت. تا زمانی که رنگ بندی و جعبه خوبی داشته باشه تا چند مدت میتونه خریدار های زیادی رو دور خودش جمع کنه، وقتیم که همه متوجه طعم مزخرفش شدن یه بیسکویت جدید میده بیرون.اسم اکثر این آقایون در واقع متعلق به خودشون نیست، به نوعی در انحثار فلان شرکت هستن واسه هر سینگل یه مبلغ ناچیز و برای هر کنسرت یه مبلغ ناچیز تر بهشون پرداخت میشه و حتی اجازه ندارن خارج از برندی که واسشون ساخته شده دیگه کار کنن. و دقیقا وقتی لیبل متوجه میشه که دیگه به صرفه نیستن خیلی شیک و مجلسی دور ریخته میشن و از صفحه تاریخ موسیقی ایران پاک.اما مشکلمون دقیقا باهاشون چیه؟ مگه انتخاب خودشون نبوده؟ اصلا چرا باید واسشون ناراحت باشیم؟وقتی شخصی خودش رو هنرمند خطاب میکنه و این مسئولیت رو به گردن میگیره قاعدتا اعمالش روی جامعه و قشر هنرمندان تاثیر گذاره. وقتی خودت و کارت رو بی اهمیت بدونی، مفت و ارزون(مسئله فقط مالی نیست) در قالب یه محصول باهاش رفتار کنی یه عادت بد رو شروع کردی. همین شد که هزار تا لیبل به وجود اومد، ارزش هنر و هنرمند رو پایین آورد و کارشون رو بازیچه تکنیکای مارکتینگ کرد.جا برای کسایی که میخوان شروع کنن بسته شد، جریان فرعی موسیقی ایران به کل به فراموشی سپرده شد، مافیای موسیقی قدرتمند تر و هدف مند تر از همیشه کار کرد و به هیچ کس جز خودی ها اجازه پیشرفت نداد. موسیقی خوب جاش رو بین افراد گم کرد و وضعیت اینی شد که الان میبینید.راه حل؟جز حمایت از کار درست ها، آشنا کردن دوستامون با موسیقی خوب ( چقدر پاپ خوب هنوز داریم؟ ) و اطلاع رسانی بنظرم چاره دیگه ای نیست.شما چی فکر میکنید..؟ من در ساوندکلودمن در تلگراممن در اینستاگرامنیمه تاریک آینده</description><category>محسن حسینی</category><author>محسن حسینی</author><pubDate>Sat, 10 Aug 2019 19:07:40 +0430</pubDate></item><item><title>نیمه تاریک آینده - تجربه جدید من از موسیقی / داستان</title><link>https://virgool.ir/@mohsenix/نیمه-تاریک-آینده-تجربه-جدید-من-از-موسیقی-pcpdkpz2afro</link><description>کاور آرت نیمه تاریک آینده-آینده چه شکلیه..؟من در ساوندکلودمن در تلگراممن در اینستاگرامدانلود با لینک مستقیمدنیا از راه وحشتناکش داره به سمت سای فای شدن حرکت میکنه، از نور پردازی های نئون بگیر تا چیپ های زیر پوستی و هوش مصنوعی های عجیب غریب. سالها بعد از این نقطه زمانی به عنوان قله بشریت یاد میکنن، زمانی که انسان احساسات رو گذاشت کنار و جز بقا به چیز دیگه ای فکر نکرد.جای فرم معمول موسیقی به پلان رو آوردم، حس کردم برای گفتن یه قصه نباید محدودیتی داشته باشی و باید بتونی آزادانه توی پرده های مختلف خورد خورد جزئیات قصه رو به مخاطب بدی و همه رو جدا از تصویر های متفاوتشون به یه چیز مشترک برسونی. ساز ها شخصیت پردازی شدن، هر کدومشون درک متفاوتی از دنیایی که داخلش هستن دارن و به رفتار و صدای بقیه واکنش نشون میدن.تصمیم گیری پلان آخر &#34;نیمه تاریک آینده&#34; با شماست.کی برنده شد؟من اگر با سه تا کار قبلیم صدای خودمو پیدا کرده بودم حالا فرم خودمو ساختم، هر هنرمند و انسانی بالاخره توی مسیری که کار میکنه با خودش و سلیقش بیشتر آشنا میشه سعی میکنه اونها رو شخصی تر کنه و بیشتر اسم خودش رو روش حک کنه.کار توی چند روز آینده توی اسپاتیفای و ایتونز قرار میگیره، تا اون موقع روی ساوندکلود،اینجا و چنل تلگرامم میتونید با کیفیت بالا دانلودش کنید.من در ساوندکلودمن در تلگراممن در اینستاگرامو حتما کیفیت اصلی کار رو با هندزفری، هدفون یا سیستم استریو  بشنوید.</description><category>محسن حسینی</category><author>محسن حسینی</author><pubDate>Fri, 09 Aug 2019 02:14:46 +0430</pubDate></item></channel></rss>