https://virgool.ir/feed/@mohsenghannadiدر حوضه ی مالی و ساختارهای مالی مطالعه دارم. با ساختار بازاریابی و فروش هم آشنایی دارم هم فعال. با تیم ها و شرکتهای موفق همکاری میکنم مثل حمل و نقل بین المللی شاهو ترابر، بلک کیوب گیم، شیرنکده بانوfa2026-11-11 23:15:07https://files.virgool.ir/upload/users/84505/avatar/Dvc2V3.pnghttps://virgool.ir/@mohsenghannadihttps://virgool.ir/@mohsenghannadi/انتخاب-با-شماست-axlumw06otydاصلاً به محتوای زیر دقت نکنید!!!در دنیای به اصطلاح مدرن امروز به واژه ی مدرن برمیخوریم، که به تازگی به درآمد قابل توجه ای هم برای کاربران آن و هم برای شرکت های تولید کننده بازی و خیلی عوامل دیگر رسیده است!!!ولی به چه قیمت؟؟؟؟چرا همه ی دوستان من به این واژه فقط به چشم منبع در آمد مطمئن و بزرگ نگاه می کنند؟ساختار مالی Subscribe چندیست که به شکل ویژه ای که به نظر من یکی از بنیان گزاران این ساختار، کمپانی یوتیوب می باشد، نگاه بازار را به خود جلب کرده است. حتی برای کاربران آن نیز!اینقدر این بازار گرم شده است که، بلاگرها و اینفلورنس های اینستاگرامی نیز به جمع یوتیوبرها اضافه شده اندخب، کجا میریم؟و امّا نکته ی جنسی این قضیه برمیگرده به نگاه بینندگان، اینکه چقدر جنسیت می تواند در مقابل محتوای ساخته شده قرار گیرد! بیینده ای که تحریک می شود و برای وقت گذرانی ( صرفاً وقت گذرانی ) هزینه کرده ( چه مالی و چه زمانی ) به تماشای یک داستان بی انتها نشسته!!خب، آیا حقوق تولید کنندگان دلسوز کجای این موضوع حفظ می شود؟چقدر زمان، چقدر منابع مالی صرف تولید محتوایش کرده فارغ از جنسیتی که دارد؟ آیا سرگرمی را بد متوجه شده ایم یا بازیچه ی سرگرم کننده ها شده ایم و منابع مالی برای اجرای مجدد و پیشرفت این دسته از چهره ها در اختیارشان بدون هیچ ذهنیت قرار می دهیم؟یک یوتیوبر، بلاگر یا استریمر چقدر به اطلاعاتی که می دهد اشراف دارد؟ چقدر می توانیم به اطلاعات دست یافته از آنها مطمئن باشیم؟بحث را بزار تخصصی تر کنیم !!!به تازگی در مورد استریمرها یا یوتیوبرها تحقیق و مطالعه اندکی را گذرا داشتم، و اگر همین چندین نفر را با این حجم از بیننده بخوام به عنوان منبع تحقیقاتی خودم قرار بدهم، اوضاع وخیم می شود!!!!این که اکثراً در حوضه وسیع گیم فعال نیستن و بخش اندکی را اختصاص می دهند به بازی کردن و دادن اطلاعات مربوط به گیم، و با گذاشتن چالش ها و مجازات های بی سر و ته که در نهایت به دنبال جذب فالوور هستن.شاید این یک نوع بی احترامی به بیننده باشد شایدم نه! در انتهای تصمیم با خود شماست که چه چیزی رو انتخاب و نگاه کنیدmohsenghannadimohsenghannadiThu, 14 May 2020 03:29:03 +0430https://virgool.ir/@mohsenghannadi/صدا-و-سیما-و-سال-99-eviudouj8o0gسؤالی که پیش رو هست، صدا و سیمای جمهوری اسلامی دقیقاً چه کار می کند؟حتی این سؤال رو از مدیران شبکه ها هم بپرسید، قطعاً پاسخی که ارائه می دهند قانع کننده نخواهد بود.قبل از شروع، لازم به ذکر هست که این پُست کاملاً نظر شخصی خودم می باشد.سریال های بی سر و ته تلوزیون، نشان از شکست بی بدیل صدا و سیمای ایران می باشد.حتی از کارگردان های به نامی که در نوروز امسال و همچنین در ماه رمضان استفاده نیز کردند،اما هیچ کمکی به روند تولید بهتر نکرده.( آمار پر بیننده بودن ملاک کیفیت نیست ) و در مقابلش سریال های زیر تخم مرغی که بعضاً به شکل مفتضحی کمبود فیلنامه و سناریو را در بر دارند.از تبلیغ های بی محتوا و سراسر دروغ صدا و سیما نباید به همین سادگی گذشت، که در تأمین بودجه ی کلان همچین تریبیونی را تأمین میکنند.آیا منطقه ای را می بینیم که حتی در شبکه ملیش هم هیچ تعهدی نسبت به بینندگانش ندارد؟بله همین است، نه در تبلیغ نه، در سریال و نه در پخش و سازمان!!فرصت سوزی که صدا و سیما در آن تبحر ویژه ای نیز دارد را غافل نباید بود، این فضای مهم و رسانه ای را به یک باتلاق کشنده تبدیل و از آن فقط استفاده ی پولی می کند.جای برنامه های سازنده خالیست!!امثال شوکران ها با تولید محتوای کاربردی چه در زندگانی شخصی و چه در روند فرهنگسازی باید خانه نشین شده، و از دیدن همچون برنامه هایی محروم گردیم.این کدام اصلاح ساختار است، که هر مزخرفاتی را برای سرگرمی و تحت الشعاع قراردادند افکار عمومی نسبت به تبلیغات تلویزیونی نیز به خوراک جماعت اضافه کرده اند.لطفاً در انتخاب های خود دقت بیشتری داشته باشیم.و لازم به ذکر هست، بنده در طول مدت چندین سال از سریال ها و تبلیغات تلویزیونی خدا را شکر محروم بوده ام و امسال به دعوت دوست عزیزی، این جعبه ی منحوس را باز کرده و از مزخرفات پخش شده بسیار ناراحت گشتم.mohsenghannadimohsenghannadiMon, 11 May 2020 03:26:23 +0430https://virgool.ir/@mohsenghannadi/۳۰-سال-پیش-در-چنین-روزی-صف-بیپایان-در-برابر-اولین-مکدونالد-شوروی-ampakmw0jrniسی سال پیش در همین روز: ۳۱ ژانویه سال ۱۹۹۰. ده‌ها هزار شهروند اتحاد جماهیر شوروی برای چشیدن طعم همبرگر آمریکایی در برابر اولین شعبه مک دونالد، اولین فست فود خارجی در مسکو، صف کشیدند. افتتاح مک دونالد آمریکایی در پایتخت شوروی، نشانه‌ای از یک تغییر بزرگ در این کشور بود.رگینا چرپکووا، یکی از کسانی که آن روز را به یاد می‌آورد می‌گوید: «... چیزی از غرب بود. چیزی باورنکردنی. همه برای [تجربه کردن] این چیز باور نکردنی، صف کشیدند.»گفته می‌شود که مک‌دونالد، در اولین روز کاری خود در پایتخت اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی، به ۳۰ هزار نفر همبرگر فروخت.ایونا، یکی دیگر از هزاران مشتری روز افتتاح مک‌دونالد در مسکو که هشت ساعت برای تجربه مزه همبرگر آمریکایی در صف ایستاده بود، می‌گوید: «قاشق‌های صورتی مک‌دونالد را بیست سال نگه داشتم. ما اینچنین رنگی را در خانه نداشتیم.» رگینا تعریف می‌کند که رویارویی با این غذای جدید تا چه اندازه برای مشتریان عجیب بوده است.»سوی دیگر پیشخوان اولین مک‌دونالد اتحاد جماهیر شوروی هم پرماجرا بوده است: در کشوری که عملا کار و داشتن شغل برای تمام شهروندان «تضمین» شده بود، ۶۳۰ نفر برای استخدام در یگانه فست فود آمریکایی نامزد شدند، اما مک‌دونالد مسکو تنها به ۲۷ نفر نیاز داشت. ناتالیا و سوتلانا، دو نفر از پذیرفته شدگان مک‌دونالد بودند که حالا، در پست‌های مدیریتی هم رستوران در روسیه کار می‌کنند.ناتالیا، رئیس بخش توسعه مک‌دونالد در روسیه در باره تجربه مصاحبه کاری سی‌ سال پیش می‌گوید: «سوال‌های عجیبی می‌پرسیدند: "آیا می‌توانید ۴ ساعت لبخندتان را نگه دارید؟" یا "چطور در دو سرعت ۱۰۰ متر مسابقه می‌دهید؟" یا اینکه "چطور می‌توانید بی‌وقفه به مشتری‌های سرویس دهید؟"»سوتلانا تجربه مک‌دونالد در روزهای نخست را یک شوک فرهنگی بزرگ توصیف می‌کند.یک سال پیش از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و قبل از آنکه این فست فود آمریکایی، در سراسر پهناورترین کشور جهان به چیزی عادی و پیش‌ پا افتاده تبدیل شود، مک‌دونالد مرکز پایتخت، یکی از جاذبه‌های گردشگری این شهر به شمار می‌رفت. بسیاری از شهروندان مناطق و جمهوری‌های دیگر پیش از رفتن به میدان سرخ مسکو، سری به مک‌دونالد می‌زدند و بعد از عکس گرفتن، با قاشق‌های این پدیده نوظهور غربی به شهر خود باز می‌گشتند.mohsenghannadimohsenghannadiFri, 31 Jan 2020 12:48:51 +0330https://virgool.ir/@mohsenghannadi/مظلوم-ولی-قادر-gv3l3xbzspalچندیست با گروهی از دوستان بازی ساز در فضای مجازی و حقیقی چه در داخل و خارج کشور، صحبت هایی از مشکلات و معایب این صنعت بزرگ که به نظر من یکی از بزرگترین صنایع جهان و پولسازترین بیزینس هستش، داشتیم و داریم.چرا و کی بازی سازی به صنعت ملحق شد و رشد این صنعت نسبت به صنایع دیگر چطوری محقق گشت؟چرا بازی را صنعت می دانیم؟دقیقاً از زمان ورود اسمارت فون ها و انقلاب دیجیتالی قرن 21، شاهد رشد صنعت بازی و بازی سازی شدیم. شاید بتوان گفت شکل گرفتن صنعت بازی از همان روزهای آغازین 2000 میلادی به حقیقت پیوست.اما منظور از صنعت چیست، تعریف مهم برای صنعت: به مجموعهٔ تمام یگان‌هایی که در تولید، توزیع یا مصرف یک فراورده یا یک دسته از فراورده‌های مشابه فعالیت می‌کنند، «صنعت» گفته می‌شود. ( ویکی پدیا)ولی بنیان این صنعت در ایران به طرزی شکل و پایه گذاری شده، در حدی که بازی سازی برای یک دسته پول ساز و برای دسته دیگر نابودی در پیش دارد.خیلی صریح بخوام بگویم فقدان و بی اهمیت دادن مجموعه های مالی در کنار این استعداد به ورشکستگی و مشکلات پیش رو کمک ویژه ای می کند.چارت های زمان بندی شده به مرور به هزینه تبدیل شده و هیچ بازگشتی از نظر مادی و معنوی نخواهد داشت.همچنین بررسی که من داشتم از این صنعت، جای خالی ریوارد( Reward) در برنامه ریزی استدیوهای ایرانی می باشد که در بسیاری از استدیوها و شرکت های بازی سازی نگاه ویژه ای داشتند و دارند.من به مطالبی که گفتم، موضوع شرایط سیاسی و اقتصادی بیرونی و خارجی کشور ایران اضافه می کنم، که بیشترین تأثیر منفی را به این صنعت وارد کرده.فضای متشنجی که روزانه با آن درگیر هستیم، بسیاری از برنامه ریزی های در پیش رو را مختل و به تعویق می اندازد. پیشنهاد من کم ترین به این جامعه ی ارزشمند که تک تک آنها سالها زحمت و سختی های بسیاری متحمل شده اند، استفاده از نیروهای مشاوره ای که مطمئن هم هستن، در پروژه ها و رویکردهای استدیو، می باشد. mohsenghannadimohsenghannadiWed, 27 Nov 2019 15:36:23 +0330https://virgool.ir/@mohsenghannadi/تولید-و-پس-از-تولید-cv01cdhbqp1nتولید جذاب ترین مقوله در دنیاست!چرا در ایران از تولید حمایت نمی شود ولی از داخلی سازی محتوا و اجناس و فرهنگ ( Localize ) حمایت می شود؟روانشناسی یک ملت می تواند به سؤال بالا پاسخ مناسب تری دهد !اما متأسفانه رقیب اصلی در شکست تولید، داخلی سازی تولیدات خارجی می باشد که بسیار سودمند نیز می باشد و بدون دردسر. اینکه محتویات یا اجناسی را وارد کنید و آن را به شکل داخلی ارائه دهید.این که شما خلاقیت خود را به شیوه ی مرسوم به تولید برسانید، هم لذت بخش هست.همچنین متأسفانه ما همچنان در کشمش قانون کپی رایت هستیم و زیرساخت های آن همچنان نامعلوم و نامشخص مانده!ولی چرا درصد موفقیت پایین هست؟تولید کننده نه حمایت دولت و حمایت سیاسیون رو نیازمند هست.تولید کننده حمایت ما و بازخوردهای ما را نیاز دارد.از نگاه خالق یک اثر خلاقانه نیز به موفقیت تولید کننده بسیار کمک خواهد کرد.آیا شیوه ی مرسومی که در جهان برای تولید ارائه شده در کشور ما متفاوت است؟قطعاً به مزاق بسیاری خوش نخواهد بود ، ما حامی تولید کننده نیستیم و در روند تولیداتی که در کشور انجام می گیرید کاملاً بی اعتنا هستیم.محصولاتی که در بازار فیزیکی و مجازی که با غالب ایرانی بودن پخش و به فروش می رسد، در روند حمایتی مشتریان بالقوه قادر به رشد خواهند بود.اما اینکه شیوه تولید در کجا باید شکل بگیرد خود نیز بحثی بلند می باشد. دانشگاها و مراکز آموزشی متأسفانه ضعف بسیاری در پرورش تولیدکننده را دربر دارند. بسیاری از تولیداتی که در بازار می بینیم ضعف های بسیاری مشاهده می شود.ولی آیا در مجموع تولیدکنندگان کشور از نیروهای کارآمد هم استفاده می شود؟بله، استدیو بازی سازی را میشناسم که همه ی افراد آن، بهترین های حال حاضر می باشند و بی اعتنایی و قدرنشناسی گریبان آنها می باشد. و همچنین این نیرو باید بسیاری تلاش کرده تا بتواند به یک تولید کننده کارآمد تبدیل شود.تولید آسان و پس از آن سخت و دشوار می باشد. کمک به تولیدکننده ی خوب کمک به همدیگه هست.رابطه ی حمایت کردن با انتقاد پذیری و تیم آنالیز و بررسی یک واحد تولیدی مستقیم می باشد که هردو ( در این بین اشاره ی ویژه ای به پخش کننده ها و دلالها هم هست ) آنها به روند تولید خوب کمک بسیاری خواهد کرد.مانند برندهای گوناگونی که در صدا و سیما و بیلبوردهای تبلیغاتی از شوینده ها و موادغذایی در سراسر کشور می بینیم، نباشیم. تولید اصل مهمی در اقتصاد یک کشور می باشد، و پس از تولید، نابودی کارگاه به درصد بالایی سوق پیدا می کند.mohsenghannadimohsenghannadiTue, 12 Nov 2019 16:11:46 +0330https://virgool.ir/@mohsenghannadi/من-یک-مهاجر-هستم-tuxirctqdnu3من یک مهاجر هستم ..... !!!مهاجرت در اغلب کشورهایی که از لحاظ اقتصادی در شرایط نامطلوبی قراردارند، امری کاملاً طبیعی هست و به صورت مداوم رخ می دهد.این که مهاجرت را خوب می دانیم یا نمی دانیم به خودتون برمی گردد.اما «چرا من یک مهاجر هستم» یک برچسب ناخواسته بر روی همه مهاجرین می باشد.شما قطعاً نسبت به شهروندهای کشوری که مهاجرت کردید، از برخوردهای اجتماعی متفاوتی برخوردار هستید.حتی در کشور ایران این برچسب ها احساس می شود. اما تمایز آن این است که ما خودمان را نسبت به یک مهاجر کشور اروپایی،آمریکایی و غیره ضعیف و نسبت به کشورهای افغانستان، عراق، سوریه و غیره بالاتر.آیا اینکه از کجا مهاجرت می کنیم، مهم هست؟مهاجرت در کشورها نیز به دو دسته سخت و آسان تبدیل گشته است!و اینکه کجا زندگی می کنیم برای اون کشور مهاجر پذیر نیز مهم هست! اینکه شما چه طرز تفکری دارید، به چی اعتقاد دارید و فاکتورهای دیگه برای همه کشورها مهم هست.و این که شما مهاجر هستید برای همه نمایان خواهد بودبه نقل از سایت ویکی پدیا:عبارت ایرانیان مقیم خارج یا ایرانیان خارج از کشور به ایرانیانی گفته می‌شود که در ایران به دنیا آمده‌اند، اما در خارج از ایران با خانواده‌هایشان زندگی می‌کنند.براساس برآورد مجید حلاج زاده، دبیرکل شورای عالی امور ایرانیان خارج از کشور در سال ۱۳۹۷، حدود ۷ میلیون ایرانی در خارج از کشور با سرمایهٔ حدوداً ۲۴ هزار میلیارد زندگی می‌کنند.[۱] موفق‌ترین گروه ایرانیان مهاجر، ایرانیان کالیفرنیا ذکر شده‌اند که به عنوان یک گروه تأثیرگذار مورد توجه جامعه میزبان قرار گرفته و در سیاستگذاری‌های این ایالت نقش مهمی دارند.[۵]بر اساس برآوردهای تخمینی، در سال ۱۳۸۸، ۵۰ تا ۱۰۰ هزار نفر به موجب پیامدهای انتخابات ریاست جمهوری دهم ایران از ایران خارج شدند.[۶] در دولت یازدهم کوشش‌هایی برای حضور ایرانیان مقیم در عرصه‌های مختلف توسعه کشور انجام شده‌است.[۷]mohsenghannadimohsenghannadiSun, 03 Nov 2019 15:54:33 +0330