https://virgool.ir/feed/@mohsenchitchianمهندس فرایند و انرژی، دوستدار کوهنوردی و مطالعات فرهنگیfa2026-11-11 15:58:09https://files.virgool.ir/upload/users/8477/avatar/c06kmP.pnghttps://virgool.ir/@mohsenchitchianhttps://virgool.ir/@mohsenchitchian/باز-ملی-شدن-دارایی-های-ملی-بجای-یارانه-سیاه-zarlsuu8vfkg‏‎#یارانه_سیاهسوزاندن ‎#دارایی_ملیعرضه منابع انرژی کشور به یک بیستم قیمت واقعیدست‌آورد:۱- افزایش اختلاف طبقاتی (توزیع نامتوازن ‎#رانت_انرژی)۲- گسترش فساد از ‎#رانت_انرژی۳- تخریب محیط زیست۴- کاهش کارایی و بازدهی و ‎#عقب‌ماندگی_فنی۵- از دست رفتن زیر ساخت و ظرفیت عرضه انرژی‏راه حل:#باز_ملی_شدن #دارایی_ملیدولت ایران مستمرا به وکالت از مردم، منابع و معادن ملی نفت، گاز، مس و... استحصال شده را در بورس کالا و انرژی به قیمت آزاد و رقابتی به مشتریان داخلی و خارجی می‌فروشد.‏بخش ثابتی از این درامد (مثلا ۴۰٪) برابر میان ایرانیان تقسیم و به ‎#حساب_ملی سرپرستان خانوار واریز می‌شود.بقیه درامد (مثلا ۶۰٪) به ‎#صندوق_ملی واریز می‌شود که صرفا تامین مالی ضرورت‌های آموزش و بهداشت و درمان عمومی و زیرساخت‌هایی با ارزش میان نسلی را انجام خواهد داد.‏به این ترتیب همه شهروندان به صورت مساوی از منابع ملی بهره‌خواهند برد پس سطح رفاه اقشار کم درامد بسیار بهتر و نابرابری کمتر خواهد شد.قیمت همه حامل‌های اولیه، میانی و نهایی انرژی و سایر نهاده‌ها واقعی و رقابتی می‌شود پس رانت و فساد و قاچاق در توزیع و صادراتشان معنا نخواهد داشت.‏قیمت، نشانگر درستی از ارزش مقایسه‌ای کالاها به دست می‌دهد پس خانوار و بنگاه به سمت مصرف منطقی و استفاده از تجهیزات بهینه می‌روند پس حفاظت از محیط زیست و سطح فناوری ارتقاء خواهد یافت.بازار متنوع تبدیل، خرید، فروش و صادرات انرژی و فراورده‌های نفت و گاز در ایران شکل خواهد گرفت.‏طبق محاسبات بنده، در شرایط کنونی، روزانه یک دلار به هر ایرانی قابل پرداخت است. درامد شهروندان از منابع ملی بر اساس قیمت جهانی و رقابتی و میزان استحصال، شناور بوده و باری بر بودجه دولت نخواهد افزود.‏طبق محاسبات بنده، در شرایط کنونی، روزانه یک دلار به هر ایرانی قابل پرداخت است. درامد شهروندان از منابع ملی بر اساس قیمت جهانی و رقابتی و میزان استحصال، شناور بوده و باری بر بودجه دولت نخواهد افزود.درامد شهروندان، سهمشان از نعمت طبیعی است نه سهمیه از بنزین و برق و... بدون مبنامحمد محسن چیت چیانhttps://twitter.com/mohsenchitchian/status/1409024783027609607?s=19Mohammad Mohsen Chitchian محمد محسن چیت چیانMohammad Mohsen Chitchian محمد محسن چیت چیانSun, 27 Jun 2021 12:04:24 +0430https://virgool.ir/@mohsenchitchian/سفارش-امام-حسن-بن-علی-الزکی-العسکری-به-شیعیانشان-با-ترجمه-آزا-jz6irps7vdqlتحف العقول، حرّانی، ص 362، مؤسّسة الأعلمی للمطبوعات.وَ قَالَ (الامام حسن بن علی الزکی العسکری) عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ لِشِيعَتِهِ:أُوصِيكُمْ بِتَقْوَى اَللَّهِ وَ اَلْوَرَعِ فِي دِينِكُمْ وَ اَلاِجْتِهَادِ لِلَّهِ وَ صِدْقِ اَلْحَدِيثِ وَ أَدَاءِ اَلْأَمَانَةِ إِلَى مَنِ اِئْتَمَنَكُمْ مِنْ بَرٍّ أَوْ فَاجِرٍ وَ طُولِ اَلسُّجُودِ وَ حُسْنِ اَلْجِوَارِ فَبِهَذَا جَاءَ مُحَمَّدٌ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِصَلُّوا فِي عَشَائِرِهِمْ وَ اِشْهَدُوا جَنَائِزَهُمْ وَ عُودُوا مَرْضَاهُمْ وَ أَدُّوا حُقُوقَهُمْفَإِنَّ اَلرَّجُلَ مِنْكُمْ إِذَا وَرِعَ فِي دِينِهِ وَ صَدَقَ فِي حَدِيثِهِ وَ أَدَّى اَلْأَمَانَةَ وَ حَسَّنَ خُلُقَهُ مَعَ اَلنَّاسِ قِيلَ هَذَا شِيعِيٌّ فَيَسُرُّنِي ذَلِكَاِتَّقُوا اَللَّهَ وَ كُونُوا زَيْناً وَ لاَ تَكُونُوا شَيْناًجُرُّوا إِلَيْنَا كُلَّ مَوَدَّةٍ وَ اِدْفَعُوا عَنَّا كُلَّ قَبِيحٍ فَإِنَّهُ مَا قِيلَ فِينَا مِنْ حُسْنٍ فَنَحْنُ أَهْلُهُ وَ مَا قِيلَ فِينَا مِنْ سُوءٍ فَمَا نَحْنُ كَذَلِكَلَنَا حَقٌّ فِي كِتَابِ اَللَّهِ وَ قَرَابَةٌ مِنْ رَسُولِ اَللَّهِ وَ تَطْهِيرٌ مِنَ اَللَّهِ لاَ يَدَّعِيهِ أَحَدٌ غَيْرُنَا إِلاَّ كَذَّابٌأَكْثِرُوا ذِكْرَ اَللَّهِ وَ ذِكْرَ اَلْمَوْتِ وَ تِلاَوَةَ اَلْقُرْآنِ وَ اَلصَّلاَةَ عَلَى اَلنَّبِيِّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَإِنَّ اَلصَّلاَةَ عَلَى رَسُولِ اَللَّهِ عَشْرُ حَسَنَاتٍاِحْفَظُوا مَا وَصَّيْتُكُمْ بِهِ وَ أَسْتَوْدِعُكُمُ اَللَّهَ وَ أَقْرَأُ عَلَيْكُمُ اَلسَّلاَمَ .سفارشتان می کنم به پرواداری از خدای و پرهیزگاری در آیینتان و کوشش برای خدا و راستگویی و امانت داری بر هر که امانتدارتان نمود، خواه نکوکار خواه پرده در، و بلندای سجده و همسایگی نیک. پس به این (روش) آمد محمد درود خدا بر وی و خاندانش.در میان اقوامشان (مخالفین) نماز گزارید بر (خاکسپاری) پیکرهایشان حاضر شوید و بیمارانشان را عیادت کنید و حقوقشان را بجای آورید.پس کسی از شما آنگاه که در آیینش پرهیزگاری کرد و در گفتارش راست گفت و امانتش را پرداخت و نیکو نمود رفتارش را بامردم، که گفته شد این شیعه است، همان مرا خشنود می کند.از خدا پروا دارید و زیور باشید و مایه ننگ نباشید.دوستی‌ها را به سوی ما روان سازید و هر گونه زشتی را از ما دور دارید. چرا که هر نیکویی که در مورد ما (اهل بیت) گفته شود، ما شایسته آنیم و هر بدی که در مورد ما گفته شود، ما چنان نیستیم.برای ما (اهل بیت) حقی است در کتاب خدا و نزدیکی است با پیامبر خدا و پاکیزگی است از جانب خدا که هیچ کس جز ما (اهل بیت) ادعای آن را ندارد، مگر دروغگو.بسیار کنید یاد خدا را و یاد مرگ را و تلاوت قرآن را و درود بر پیامبر را که درود خدا بر او و خاندانش باد، که درود بر پیامبر ده کار نیک است.سفارشم را نگاه دارید که بدان به خدایتان می سپارم و سلامتان می دهم (بدرودتان می گویم).Mohammad Mohsen Chitchian محمد محسن چیت چیانMohammad Mohsen Chitchian محمد محسن چیت چیانWed, 06 Nov 2019 17:45:28 +0330https://virgool.ir/@mohsenchitchian/زبان-حال-سید-الشهدا-در-وداع-حضرت-زینب-سلام-الله-علیهما-از-مرحوم-هندی-ub95qhqira79قتلگاهده قارداشون حسیناولسا شمرله رو به رو باجیتار زلفوی تکمه عارضهیولما ساچلارون مو به مو باجیهر باشون که عشق ابتلاسی وارباشه یتمین بیر بلاسی وارهرکسون منه اقتداسی وارقانیلن ادر شستشو باجیمن که گلمیشم نشر حکمتهوار تحملیم هر مصیبتهچوخ لزومی وار اهل دعوتهطبع بردبار حسن خو باجیوار سنون بیوک بیر متانتونصبر و طاقتون، استقامتونحالیمی گروب پوزما حالتونشیوه ی رضا بودی بو باجیعاشقون گرک فکری باز اولاشرح هجردن بی نیاز اولاعیش خوش او دور بزم راز اولابی تکلم و گفتگو باجیعشق سرکشون چوخ مرامی وارآیری نشئه سی آیری جامی وارهاردا کیم تجرد مقامی واربی بهادی جام و سبو باجیقتلگه دیمه، گلسِتاندی بوطور جلوه ی دل سِتاندی بوصدر مکتب امتحاندی بوطرح حل اولور حی هو باجیمن بو گلشنه ایلرم رواننهر نحردن چشمه چشمه قانهاردا گورموسن بیله باغبانبیله آبیار، بیله جو باجیهاردا من دوشوب جان ایدم فداجوی خوندن اولمارام جدامقصدیم بو دور ایتمیم اداصون نمازیمی بی وضو باجیمن بیوک فرامینه حاملمرشد فکرده فرد کاملمشکر وار که بو لطفه شاملمویرموری منه کیمسه سو باجیاود دوشه اگر خیمگاهیمههمعنان اولا سوز آهیمهیوخ دخالتی طی راهیمهنعره الا حرّقوا باجیاوندا که چخار خلددن آنامآغلیوب دیر وای عزیز بالاماوندا بل که ختم اولدی قتل عاماولدی شوکتون زیر و رو باجیاوندا صبر قیل طعن دشمنهگلمسون گران هر جفا سنهباشیم اوسته گل، گور نجه منهایسّی قوم اولوب پرّ قو باجیگور نه یاتمیشام خواب نازلندل خوشام فقط بیر نمازلنایلرم بیوک بیر نیازلنخیر امتی آرزو باجیباش یارا بوتون عضو تن یاراجمله طول و عرض بدن یارااوخ یاروب گچوب حددن یاراقان آخار چوله سو به سو باجیگورسن اکبریم غرق یاره دورتار و پود تن پاره پاره دورمنحصر به فرد بیر بو چاره دورتار زلفله قیل رفو باجیپاره پیرهن بار جان اولوربارماقیمدا گوزدن نهان اولورسهم غارت ساربان اولورچوخدی بوردا سرّ مگو باجیپاکی هدف عشق بی نظرشام و کوفه دن ایلمز حذریارین آختاران چوللری گزرسو به سو باجی، کو به کو باجینیزه نی باشیم نخل طور ایدرصحن مطبخی غرق نور ایدرهاردا من اولام حق ظهور ایدرگوسترر اوزین رنگ و رو باجیرهبرم هامی اهل خیره منفرق قویمارام یار و غیره منباش چکم گرک پیر دیره منبی ثمر دگل جستجو باجیحشرده منم قاسم نعیممنده دور او گون امر مستقیمپیر درگهیم "هندی" قدیمقویمارام اولا زرد رو باجیMohammad Mohsen Chitchian محمد محسن چیت چیانMohammad Mohsen Chitchian محمد محسن چیت چیانMon, 16 Sep 2019 22:48:46 +0430https://virgool.ir/@mohsenchitchian/زیارت-اربعین-در-امتداد-حرکت-امام-حسین-علیه-السلام-lanovf2yhd2gو بذل مهجته فیك لیستنقذ عبادك من الجهالة و حیرة الضلالةو خون قلبش را در راه تو افشاند تا بندگانت را از نادانی و سرگشتگی گمراهی برهاند. (زیارت اربعین امام حسین علیه السلام)اگر بخواهیم چیزی را به کسی نسبت دهیم، باید خیلی دقت کنیم. به ویژه، اگر بخواهیم قصد و غرض و نیت افراد را بیان کنیم. در این صورت بهترین راه شاید اظهارات خود فرد باشد البته به شرط صداقت او.در باره حجت های الهی مساله بسیار حساس تر هم می شود. نگارنده به هیچ وجه مدعی دانستن تمام اغراض و غایات مورد نظر امام حسین علیه السلام از حرکت خود نیست. تنها، سعی بر این است که از بیان خود معصومین در این زمینه استفاده کنیم و با شواهد تاریخی و منطقی برخی از موارد را که افراد مختلف به عنوان غرض برای حرکت امام بیان کرده اند، بسنجیم.حتی اگر علم ویژه مخصوص معصومین علیهم السلام را در نظر نگیریم، طبق شواهد منطقی و تاریخی فراوان، امام (علیه‌السلام) عاقبت کار را پیش‌بینی می‌کردند. از زمانی که مردم کوفه از یاری پدر و برادر امام حسین (علیه‌السلام) کوتاهی کردند، زمان زیادی نمی گذشت. نهج‌البلاغه امیر المومنین پر است از گلایه ایشان از بدعهدی کوفیان که مسائل جنگ صفین نمونه آن است. کوفیانی که پس از بیعت با امام حسن علیه السلام با پول، به معاویه پیوستند و از لشکریان امام، سجاده از زیر پای ایشان کشیدند و قصد جان آن حضرت کردند. نمی‌توان پذیرفت که امام حسین (علیه‌السلام) به بیعت چنین مردمی آن‌چنان دل خوش داشتند که با خانواده و زن و فرزند و به امید یاری آنان راهی کوفه شدند. دست کم خطرناک بودن این کار بر هیچ‌کس پوشیده نبود. کما اینکه بزرگان و افراد سرشناس بسیاری امام را از برافراشتن علم مخالفت با یزید بر حذر داشتند و نتیجه را کشته شدن ایشان دانستند. مثلاً در مدینه محمد حنفیه، برادر امام، به تأکید از ایشان خواست که خود و خانواده اشان را به خطر نیندازند. همچنین در مکه سه نفر و هر سه به نام عبد الله یعنی عبد الله بن جعفر (فرزند جعفر طیار و پسر عموی امام)، عبد الله بن زبیر و عبد الله بن عمر جداگانه، می‌خواستند امام را از قصد خویش منصرف کنند. در مسیر هم اخبار تغییر اوضاع کوفه و شهادت مسلم و هانی پیش از برخورد با لشکر ابن زیاد، به امام رسید اما ایشان نه خود منصرف شدند و بازگشتند و نه اهل بیتشان را بازگرداندند. پس امام حتی بدون در نظر گرفتن علم ویژه امامت هم نسبت به عاقبت حرکت خود آگاه بودند و این در بیان خود حضرت هم هنگام خروج از مکه در خطبه شان آمده است: "مرگ همراه فرزند آدم است مانند قلاده و همانند گلوبند زنان. سخت مشتاق به دیدار گذشتگان خود هستم، همانند اشتیاق یعقوب برای دیدار یوسف. مصرع و مقتلی برای من مشخص شده است که ناگزیر بدان خواهم رسید... اکنون کسی که در راه ما از بذل جان نیندیشد و در طلب لقای حق از فدای نفس نپرهیزد، باید با من کوچ کند که بامدادان کوچ خواهم نمود." (منتهی الامال ج 1 ص 522) شرایط اجتماعی مسلمانان در آغاز خلافت یزید، شرایط ویژه ای است. اسلام وارونه شده بود و بدعت در دین توسط صحابی و هرکس که خلیفه به حساب می‌آمد، آزاد شمرده می‌شد و جزئی از دین به حساب می آمد. در نگاه بسیاری، اسلام یک وسیله برای این بود که قریش حکمرانی خود را تسری دهد و معاویه توانسته بود آن را از بنی هاشم به بنی امیه منتقل کند. همانگونه که یزید این مطلب را در اشعار خود نیز علناً بیان کرد.امام حسین (علیه‌السلام) با حرکت خود به سوی شهادت قطعی و نپذیرفتن بیعت با یزید به هیچ قیمتی، اسلام را زنده کردند. دوباره نشان دادند دینی که جدشان آورد حقیقتی است که تا پای جان خود و خویشان و یاران و اسارت خاندان هم باید پای آن ایستاد. جامعه آن روز دید که دستگاه خلافت برای حفظ حکومت خود، نوه پیامبر را به فجیع ترین شکل به شهادت رساند و خاندان او را به اسیری گرفت و در شهرها چرخاند و نوه پیامبر همه این‌ها را پذیرفتند اما حاضر نشدند چنین حکومتی را امضا کنند. اسرای کربلا شهر به شهر سفیر پیام مظلومانه حسین (علیه‌السلام) شدند که اسلام نه آن است که خلفای جور نشانتان می‌دهند و دین محمد (ص) نه چنین است که این دنیا پرستان عمل می کنند. همگان در جهان اسلام با این پرسش مواجه شدند که نوه پیامبر چرا به شهادت و اسارت خود و خاندان و یاران اندکش تن داد. امام در وصیت خود به برادرشان محمد حنفیه که از نظر جسمی توان همراهیشان را نداشت می نویسند: "بسم الله الرّحمن الرّحيم . اينست آن وصيّتي كه حسين بن عليّ بن أبي طالب به برادرش : محمّد كه معروف به ابن حنفيّه است مي نمايد:حقّاً حسين بن عليّ گواهي مي دهد كه هيچ معبودي جز خداوند نيست ؛ اوست يگانه كه انباز و شريك ندارد. و بدرستيكه محمّد صلّي الله عليه وآله ، بنده او و فرستاده اوست كه به حقّ از جانب حقّ آمده است . و اينكه بهشت و جهنّم حقّ است ، و ساعت قيامت فرا مي رسد و در آن شكّي نيست . و اينكه خداوند تمام كساني را كه در قبرها هستند برمي انگيزاند.من خروج نكردم از براي تفريح و تفرّج ؛ و نه از براي استكبار و فخر فروشی ، و نه از براي فساد و خرابي ، و نه از براي ظلم و ستم و بيدادگري! بلكه خروج من براي اصلاح امّت جدّم محمّد صلّي الله عليه وآله مي باشد. من مي خواهم امر به معروف نمايم ، و نهي از منكر كنم ؛ و به سيره و سنّت جدّم ، و آئين و روش پدرم عليّ بن أبي طالب عليه السّلام رفتار كنم. پس هر كه مرا بپذيرد و به قبولِ حقّ قبول كند، پس خداوند سزاوارتر است به حقّ. و هر كه مرا در اين امر ردّ كند و قبول ننمايد، پس من صبر و شكيبائي پيشه مي گيرم ، تا آنكه خداوند ميان من و ميان اين جماعت ، حكم به حقّ فرمايد؛ و اوست كه از ميان حكم كنندگان مورد اختيار است .و اين وصيّت من است به تو اي برادر! و تأييد و توفيق من نيست مگر از جانب خدا؛ بر او توكّل كردم ، و به سوي او بازگشت مي نمايم . و سلام بر تو و بر هر كه از هدايت پيروي نمايد. و هيچ جنبش و حركتي نيست ، و هيچ قوّه و قدرتي نيست ؛ مگر به خداوند بلند مرتبه و بزرگ.” اين وصيّت را محدّث قمّي در «نفس المهموم » ص 45، از علاّمه مجلسي در «بحار الانوار» از محمّد بن أبي طالب موسوي آورده . و نيز در «ملحقات إحقاق الحقّ» ج 11، ص 602، از خوارزمي در كتاب «مقتل الحسين » ج 1، ص 188 طبع نجف آورده است . و در «مقتل علاّمه خوارزمي » ج 1، ص 188 موجود است.بنا بر این از اهداف امام حسین (علیه‌السلام) طبق فرمایش متعدد خودشان همین عبارت زیارت اربعین است که خون قلبش را در راه تو افشاند تا بندگانت را از نادانی و سرگشتگی گمراهی برهاند. تکمیل کنندگان شهادت شهیدان کربلا برای رساندن پیام امام، اسرای خاندانشان بودند. خطبه های آتشین امام سجاد (علیه‌السلام) و حضرت زینب سلام الله علیها، نه تنها ستون‌های خلافت امویان را لرزان کرد بلکه مرجعیت دینی دستگاه خلافت را بی‌اعتبار ساخت. یعنی مردم حساب دین خدا را از آنان که به ناحق بر جایگاه پیامبر و ائمه تکیه زده بودند، جدا کردند. دیگر اگر کسی می خواست، می‌توانست بفهمد که دین محمد صلی الله علیه و اله بازیچه هر کس که خود را خلیفه بخواند نیست. از این روی، هرچه از دین باقی مانده، حتی در اهل سنت، مرهون جان فشانی امام حسین (علیه‌السلام) است.این پیام، هنوز باید ابلاغ شود. هنوز پیام امام حسین (علیه‌السلام) باید رسانده شود. حتی ظهور موعود عج نیز با شعار حسینی همراه است. بنا بر این شاید بتوان گفت یکی از اسرار این همه فضیلت و توصیه موکد ائمه علیهم السلام برای زیارت و اقامه عزای سید الشهدا رساندن پیام ایشان به این وسیله باشد. شاید بزرگداشت امام حسین و حرکت و مظلومیت ایشان، یاری ایشان در دست یابی بیشتر به هدفشان یعنی حفظ دین و رهایی مردم از جهالت و گمراهی باشد. به این ترتیب مجلس اقامه عزای امام حسین علیه السلام شعبه ای از خیام آن حضرت و سیاهی سیل زایران پیاده اربعین امتداد لشکر کم تعداد امام در روز عاشورا خواهد بود. هر چند به حسب بعضی روایات، یاران هیچ یک از معصومین به رتبه آن شهدا نمی رسند. زیارت اربعین، امروز فریاد بلند آن است که یا لیتنا کنا معک فنفوز فوزا عظیما، ای کاش همراهت بودیم یا حسین، تا به آن رستگاری بزرگ می رسیدیم. زیارت اربعین، اسلامی غیر از اسلام بنی امیه و آل سعود و سلفی ها را به جهان نشان می‌دهد تا نام حسین (علیه‌السلام) از هزار و چهارصد سال پیش تا به امروز، رمز بقای دین جدش باشد.قلم یارای بیان عظمت زیارت و عزای دردانه پروردگار (وتر الله الموتور) را ندارد پس بسنده می کنیم به ذکر روایتی از کافی شریف (ج 3 ص 582) با ترجمه ویرایش شده از مفاتیح الجنان:ابن قولویه و کلینى و سیّد ابن طاووس و دیگران به سندهاى معتبر از ثقه جلیل القدر معاویة بن وهب بجلّى کوفى، روایت‏ کرده‏اند که گفته: زمانى خدمت امام صادق علیه السّلام رفتم، آن حضرت را در مصلاى خویش مشغول نماز دیدم، صبر کردم تا نمازش به پایان رسید، پس از آن شنیدم با پروردگار خود مناجات می‌کرد و می‌گفت: اى خدایى که ما را به کرامت‏ مخصوص کردى و به ما وعده شفاعت دادى و علوم رسالت را به ما عنایت کردى و ما را وارث انبیا قرار دادى، و امّت‌هاى گذشته‏ را به ما ختم فرموده و ما را به وصیّت پیامبر اختصاص داده و علم گذشته و آینده را به ما عطا فرموده و دلهاى مردم را به جانب‏ ما میل داده‌اى اغفرلى و لاخوانى و زوّار قبر ابى الحسین بن علىّ صلوات الله علیهما آنان که اموال خود را خرج کرده‌‏اند و بدنهاى خود را از شهرها بیرون آورده‌‏اند، به خاطر رغبت در نیکى ما و امید به ثواب‌هاى تو، در امر صله به‏ ما و براى شاد نمودن پیامبرت و اجابت کردن امر ما و به علّت خشمى که بر دشمنان وارد کرده‏ اند و قصد ایشان از این عمل خشنودى توست، پس ایشان را از جانب ما به خشنودى جزا ده، و شب و روز آنها را حفظ کن و در اهل و اولادشان‏ که در وطن گذاشته ‏اند خلیفه آنان باش به خلافت نیکو، و رفیق ایشان باش و شرّ هر جبّار معاند و هر ضعیف و شدید از آفریدگانت و شرّ شیاطین جن و انس را از آنان دفع فرما، و به ایشان زیاده از آنچه از تو امید دارند عنایت کن، امید به تو در دور شدن از وطنهایشان، و اختیار کردنشان ما را، بر فرزندان و اهالى و خویشان خود. خدایا دشمنان، بیرون‏ آمدن آنان را به زیارت ما عیب گرفتند، و این مخالفت دشمنان مانع ایشان از قصد و بیرون آمدن بسوى ما نشد، پس رحم کن بر چهره هایی که آفتاب دگرگونشان ساخت و رحم آر برگونه هایی که بر قبر حسین علیه السلام از این روی به آن روی شدند. و رحم کن آن دیده ‏ها را که براى دلسوزى بر ما اشکشان جارى شد و رحم کن آن دلها را که زارى کردند، و سوختند براى مصیبت ما، و رحم کن آن صداها را که در مصیبت ما بلند کرده‏ اند. خدایا آن‏ جانها و بدنها را به تو می ‏سپارم، تا آنها را از حوض کوثر در روز تشنگى سیراب کنى و پیوسته آن حضرت به این صورت در سجده دعا می ‏کرد، چون فارغ شدند، عرضه داشتم، این دعایى‏ که من از شما شنیدم، اگر در حق کسى می ‏کردید که خدا را نمی ‏شناخت، گمان داشتم هرگز آتش دوزخ به او نرسد، و الله آرزو کردم که آن حضرت را زیارت کرده بودم و حجّ انجام نداده بودم!! امام فرمود: تو چه بسیار نزدیکى به آن حضرت‏ تو را از زیارت چه چیز مانع است؟ معاویه ترک زیارت مکن، گفتم: فدایت شوم، نمی ‏دانستم این اندازه فضیلت‏ دارد، فرمود: اى معاویه، آنها که در آسمان براى زیارت‏ کنندگان آن حضرت دعا می ‏کنند، زیاده از آن‌هایند که در زمین دعا می ‏کنند، زیارت آن حضرت را براى ترس از احدى ترک مکن، که هرکس به خاطر ترس، ترک زیارت کند آن‏قدر حسرت می‌برد، که آرزو می ‏کند اى کاش به اندازه ‏اى نزد قبر آن حضرت می ‏ماندم که در آنجا دفن می ‏شدم! آیا دوست‏ ندارى خدا تو را در میان آن‌هایى که رسول خدا و على و فاطمه و امامان معصوم علیهم السّلام بر آنها دعا می کنند؟ ببیند آیا نمی خواهى از آنها باشى که ملائکه در قیامت با آنان مصافحه می کنند؟ آیا نمی ‏خواهى از آنها باشى که در قیامت وارد شوند و هیچ گناهى بر آن‌ها نباشد؟ آیا نمی خواهى از آنها باشى که در قیامت رسول خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم با آنان مصافحه می کند؟!این مطلب را در ویژه نامه نشریه 98+ دو سال پیش منتشر نمودم.Mohammad Mohsen Chitchian محمد محسن چیت چیانMohammad Mohsen Chitchian محمد محسن چیت چیانTue, 23 Oct 2018 08:38:50 +0330https://virgool.ir/@mohsenchitchian/مساله-دینی-بودن-bdnglhllqqo2در جامعه ای که قرار است حاکمیت دینی استقرار داشته باشد، طبیعتا بحث دینی بودن امور مختلف، بحث داغ، پر دامنه، پر بسامد و پر نوسانی است.سیاست عین دیانت، علم دینی، علوم انسانی دینی، علم و دین، هنر دینی، تمدن اسلامی، تجدد اسلامی، اقتصاد اسلامی، جامعه دینی، دولت اسلامی، سکولاریزم، دانشگاه دینی یا سکولار، حوزه سکولار و… عباراتی آشنا هستند که نمود مساله دینی بودن در زمینه های مختلف اند.نگارنده نه متخصص علوم دینی است و نه علوم انسانی، بلکه یک عامی علاقه مند به مطالعات دینی و فرهنگی است. اما تبیین ساده کننده ای از مساله دارد که آن را خالی از فایده نمی بیند و اتفاقا گمان بر این دارد که بسیاری از مجادلات و مناقشات در صورت پذیرش این تبیین منتفی خواهند بود.مقدمه اول: به چه می توان گفت دینی؟ هر چه بتوان آن را به وضع کننده یا آورنده دین (شارع) نسبت داد. در فضای مذهب شیعه، تفصیل این که چگونه گزاره‌ای می تواند به شارع نسبت داده شود، موضوع علم اصول فقه است. اما به صورت خلاصه می توان گفت که در مذهب شیعه تنها گزاره هایی جزء دین خدا هستند که از عقل (مستقل فطری نه محاسبه سود و زیان عقلایی)، کتاب (قرآن) و سنت (قول و فعل و تایید معصوم) به دست آمده باشند. شیوه استناد به این منابع سه گانه نیز باید مورد تایید همین منابع باشد.مقدمه دوم: بر اساس تعریف بالا، محدوده فرامین دینی همان است که در شریعت آمده نه بیش و نه کم. خواه در حوزه فردی باشد یا اجتماعی، خواه در ساحت رفتار باشد یا اندیشه. در مذهب شیعه کسی که طبق نظر خود عامداً چیزی به اجزاء دین بیفزاید یا از اجزاء آن بکاهد نامی جز بدعت گذار ندارد. البته یک متدین ممکن است در عمل، التزام کاملی به دین نداشته باشد که داخل در بحث ما نیست و ربطی به کاستن از و افزودن به دین ندارد. همچنین اشتباه و خطا در مقام فهم دین ممکن است پیش بیاید که باز از بحث ما خارج است.مقدمه سوم: در بسیاری از مسائل علاوه بر جنبه های عینی یا objective جنبه های ذهنی و فاعلی یا subjective اثر گذار هستند. علوم، فنون، هنر و بسیاری از آنچه بشر تولید می کند، کم و بیش این گونه اند.حال با این مقدمات چند مثال را بررسی کنیم. یک کاسب برای گذران زندگی، متکی به تجربه و محاسبات خود است. اگر در کسب خود رعایت حلال و حرام را هم بکند کسب او از منظر دینی، چه بسا عبادت محسوب شود. همان شم بازرگانی که او را برای سود بردن کمک می کند، در موردی دیگر معامله‌ای ربوی را سود بخش می یابد. در اینجا اگر بخواهد به مقتضای شریعت عمل کند، آن معامله و سود مورد انتظار از آن را برای اطاعت فرمان خدا وا می نهد. آیا چون شم تجاری اش در این مورد بر خلاف فرمان خدا حکم می کرد، دیگر این شم تجاری غیردینی و نجس و دور انداختنی می شود و در معاملات حلال هم دیگر نباید از آن بهره برد؟ آیا این گونه حکم کردن خود یک بدعت نیست؟این که برخی گمان می کنند اقتصاد اسلامی یک علمی است غیر از آن چه بشر تا به حال به تجربه و نظریه آموخته است با کدام مبنای دینی است؟ رعایت حرمت ربا و احتکار، واجب است، هر فرمان دیگری در زمینه اقتصاد که از منابع دینی و با روش فقاهتی معتبر به دست آید نیز مطاع است اما آقایان از کجای کتاب و سنت می خواهند فرمول محاسبه نقدینگی را پیدا کنند؟ آیا می خواهند نظرات اقتصادی خود را به دین خدا بیفزایند؟ تولید علم نافع به حال جامعه خیلی کار خوبی است، هر کس توانش را دارد نظریات بدیع بدهد، ذهنیات خود را هم در تولید آن دخالت بدهد، اما نمی تواند به صرف اینکه ذهنیاتش در فضای دینی شکل گرفته و سعی کرده گزاره های دینی را در تولید علمش دخالت دهد، مدعی دینی بودن علم تولید شده اش باشد. فهم دین خدا منابع و روش معتبر خود را دارد.مثال دیگر: پزشکی، این که در سیره معصومین ممکن است دستورات بهداشتی یا درمانی وجود داشته باشد خیلی قابل توجه است و مومنین با اعتماد به دستوراتی که به نحو استحباب یا حتی وجوب (به فرض وجود) وارد شده باشد عمل می کنند. حتی ممکن است کسانی تحقیق کنند و برای برخی احکام شرعی، ثمرات بهداشتی و درمانی بیابند، اما هیچ کدام از این موارد نمی تواند توجیه کند که ما به نام دین، مومنین را ملزم (استحبابا یا وجوبا) به ترک سایر روش های پزشکی ایرانی، چینی، هندی، مدرن و… کنیم. مگر آنکه خلاف شرعی در روش های آنان باشد که در این صورت آن روش ها را باید وانهاد (به حکم اولیه، شرایط ضرورت داخل بحث ما نیست). آیا در جایی داشته ایم که معصومین رجوع به اطبای یهودی و مسیحی را به خاطر تاثیر ذهنیات بعضا باطلشان در طبشان، منع کرده باشند؟ حرام شمردن حلال خدا یا مکروه دینی معرفی کردن مباحات بدعت است.یک جامعه شناس یا روانشناس، مسلمان یا کافر، علمشان هر چند مثل تمام علوم بشری خالی از خطا نیست و ممکن است حاوی پس زمینه های ذهنی مختلفی باشد، اما تا جایی که تبیین های مفیدی از سازوکار روان فرد یا تحولات و گرایش های جامعه می دهند که با تعالیم دینی منافات ندارد، قابل استفاده اند. البته اگر تجویز خلاف شرع دارند آن تجویز برای مومن یا جامعه دینی قابل پذیرش نیست به خصوص اگر در گزاره های مبنایی مفروضاتی خلاف معارف دینی دارند، نتایجی که از آن مبانی باطل به دست می آید هم از منظر دینی قابل قبول نیستند مگر اینکه نشان داده شود که از مبانی باطل نتیجه ای گرفته شده که اتفاقا به دلیل دیگری درست است.ممکن است در جایی به مناسبت، به کاری که غرض از انجام آن، خدا پسندانه باشد، دینی بگویند، مثلا به علم عالمی که غرضش شناخت صنع الهی است علم دینی بگویند یا با توجه دادن به این که موضوع مورد بررسی همه علوم آیات خداست همه علوم را دینی بدانند. اولا طبق مقدمه اول منظور ما از دینی بودن قابل استناد به شارع بودن است، لذا این تفاوت در تعریف منافاتی با محتوای نوشته حاضر ندارد. ثانیا هیچ کدام از این دو تعریف، منجر به وانهادن علمی و تاسیس یا اتخاذ علم بدیلی به عنوان علم دینی نمی شود. در مورد اول تنها توصیه می شود که برای دینی بودن علمتان نیتتان را در به کار گیری علم، خداپسند کنید و در مورد دوم اصلا هر علمی به این جهت که پدیده های عالم که آیات خدا هستند را بررسی می کند خواه نا خواه دینی است.همچنین ممکن است، در جایی در تعیین مصادیق احکام فقهی (تعیین موضوع)، به عرف عقلا ارجاع داده شده باشد یا به تشخیص مکلف واگذار شده باشد، در این موارد علوم بشری برای عمل به دین استفاده می شوند که از جهت حکایت علم از عرف عقلا یا تشخیص مکلف است نه دینی بودن آن علم.دانش و تجربه بشری، محصول تلاش بشر برای سامان امور و شناخت پدیده های پیرامون خود تا امروز است. اصلا اگر همه جا نتایج محاسبات عقلایی ما با شرع منطبق بود که تعبد و تسلیم در مقابل فرمان خدا این چنین ارزشمند و سخت نبود (البته عقل مستقل و فطری، خود حجت شرعی است و با محاسبات عقلایی متفاوت است). در عین حال، اگر رعایت حلال و حرام شود، به کارگیری برساخته های بشری در هر ساحتی شامل علوم، فنون، هنر، قوانین و... منافاتی با تدین و دینی بودن ندارد. یعنی حق نداریم به نام دین و بدون حجت دینی آن ها را به بهانه دینی نبودن، ضد دینی معرفی کنیم.خلاصه اینکه «دینی بودن» دکان نیست که برای کنار زدن دیگران بازش کنیم، بعد بمانیم که حالا چه عرضه کنیم!! و به ورطه بدعت بیفتیم. دین خدا و گزاره‌ها و فرامین آن، تنها از منابع و روش خاص خود به دست می آید و کافی است که در ساحت های مختلف رعایتش کنیم.Mohammad Mohsen Chitchian محمد محسن چیت چیانMohammad Mohsen Chitchian محمد محسن چیت چیانSun, 05 Aug 2018 08:35:06 +0430