<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های محسن عباسی</title><link>https://virgool.ir/feed/@mohsen_abbaci</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 02:28:46</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/267391/avatar/kXVnn2.png</url><title>محسن عباسی</title><link>https://virgool.ir/@mohsen_abbaci</link></image><item><title>انیمیشن کوتاه Late Afternoon 2017</title><link>https://virgool.ir/@mohsen_abbaci/انیمیشن-کوتاه-late-afternoon-2017-wpgep1fcxrye</link><description>سلام!چند روز پیش من انیمیشن Late Afternoon رو دیدمو با خودم گفتم حس‌هایی که بهم منتقل کرد رو  بنویسم.به نظرم یک فیلم کوتاه خیلی خوش ساخته و خیلی زیبا به بیماری بیماری آلزایمر پرداخته.(اصن نگاهش به این بیماری خییلی جذاب بود)با قاب‌های زیبا و روایتی که داره، رویا و خاطرات دوران مختلف زندگی امیلی را نمایش میده.چیزی که نظر منو خیلی به خودش جلب کرد، هوشمندی Louise Bagnall به عنوان کارگردان کار بود، که با حرکات آزادنه‌ی دوربین به بیننده این حس‌رو منتقل میکنه که ما درون رویا و خاطرات امیلی هستیم، و میتونه به خوبی احساس شادابی و نشاطی رو که امیلی جوان داره را به بینده انتقال بده.دقیقا مثل این میمونه که دوربین با یک موسیقی آرامش بخش با امیلی می‌رقصه و بیننده از این رقص زیبا نهایت لذت رو می‌بریم.اما وقتی درحال روایت زمان حال است، امیلی کاملا ساکن و بی حرکت نشسته و دوربین با قاب‌های ثابت و تا حد امکان بی حرکتی که داره یک نواختی زندگی امیلی پیر و بیماریش را نشون میده.این انیمیشن به سبک انیمیت فریم بای فریم که به نظرم یکی از سخت‌ترین نوع انیمیت هست ساخته شده، این تکنیک باعث شده که حس لطیف و کودکانه‌ای به تصویر بده و در عین حال ساده باشه.و همین سادگی باعث شده که طیف بیشتری از مخاطب‌ بتونه باهاش راحت ارتباط برقرار کند.حتما ببینید و شما هم نظرتونو بگید. https://aparat.com/v/79gnD </description><category>محسن عباسی</category><author>محسن عباسی</author><pubDate>Sat, 10 Oct 2020 18:55:22 +0330</pubDate></item><item><title>خوتسپا</title><link>https://virgool.ir/@mohsen_abbaci/خوتسپا-ibbevdkrorjr</link><description>چند وقت پیش از طریق یکی از دوستان با یه اصطلاح جدید آشنا شدم &#34;خوتسپا&#34; ( &#34;חֻצְפָּה&#34; Chutzpah )این کلمه یک اصطلاح یهودیه که داستان عامیانه جالبی هم داره:طبق این روایت یک پسربچه ی ۱۰-۱۲ ساله‌ پدر و مادر خود را به شیوه‌ی فجیعی به قتل می‌رسونه.وقتی او را پیش قاضی می‌برن تا مجازاتش کنن، کودک گریه کنان به قاضی می‌گه «چطور حاضری یک بچه یتیم را مجازات کنی؟!حالا این شده حکایت کشور ماو دقیق تر بخوام بگم (بعضی) انقلابی‌های ماکه خودش مردم و بچه هایش را رشد داده و کاری کرده که انقلابی نباشنو در حال حاضر که دستش از نیروی جوون خالی شده با ناراحتی و گریه میگه:ما میخوایم کار کنیم ولی نیرویی نداریم که کار انجام بده و دست تنهاییم. گله میکنند شما چرا پای کار نیستید؟ و چرا انقلابو از خودتون نمیدونیدو ...خلاصه خواستم بگم که کاریه که خودمون کردیم مسئولیتش رو  گردن دیگران نندازیم.</description><category>محسن عباسی</category><author>محسن عباسی</author><pubDate>Sat, 19 Sep 2020 02:31:31 +0430</pubDate></item></channel></rss>