https://virgool.ir/feed/@mohsen12مهندسی صنایع خواندم عکاسی و طنز نویسی را مانند خورشت قورمه سبزی دوست دارم اگر یادم بماند می‌نویسم، نه اینکه یادم باشد وبلاگی دارم و باید بنویسم، نه! مطالب است که فراموش میشودfa2026-11-12 01:32:14https://files.virgool.ir/upload/users/4146/avatar/1cl4ZY.pnghttps://virgool.ir/@mohsen12https://virgool.ir/@mohsen12/job-d6eztstqbc16 با توجه به درخواست‌های متعدد شما عزیزان، تصمیم گرفتیم در مورد ویژگی‌های یک کارمند نمونه و همچنین راه‌های حفظ شغل صحبت کنیم. مطالب بیان شده ۱۰۰٪ تضمینی بوده و اصلا جای شک و شبهه ندارد. تمام کسانی که از روش‌های ما استفاده کردند در حال حاضر در پست‌های بسیار مهمی قراردارند و اسامی آن‌ها نزد ما محفوظ است. در ضمن بنده شماره تلفن خودم را هم در انتهای مطلب قرار‌می‌دهم، هرکسی استفاده کرد و خوشش نیامد، زنگ بزند فحش بدهد.1) کارهای شخصی رئیستان از جمله خرید‌های خانه و همچنین آوردن بچه‌ها از مدرسه را به عهده بگیرید. اگر لازم بود ظرف‌های ایشان در محل کار‌ را هم بشویید.2) به شدت از بقیه کارمندان و به خصوص آنهایی که به راه‌حل‌های ما اعتقادی ندارند بدگویی کنید.3) تمام صحبت‌های خصوصی میان خودتان و کارمندان دیگر را ده‌تا بگذارید رویش و به رئیس منتقل کنید.4) برای رئیستان تولد بگیرید، حتی اگر روز تولدش نباشد.5) چند ماه از حقوق خود را به رئیستان بخشیده تا ایشان با خیالی آسوده به تایلند و ترکیه و دبی رفته تا کمی استراحت کند.6) در شبکه‌های اجتماعی از رئیستان تعریف کرده و وی را با صفاتی مانند «بهترین رئیس دنیا»، «اسطوره مدیریت»، «برایان تریسی ثانی»، «نمود اصول مدیریت»، «ایزو ۹۰۰۱ تجسم یافته» و مانند اینها خطاب کرده و در ده جای متن و تصویر منشن (mention) کنید.7) تامین ویتامین‌ها و مواد مغذی رئیستان هم به عهده شماست. هر روز یک سیب و پرتقال پوست کنده و خرد کنید برای رئیستان ببرید.8) به دلیل اهمیت بالای این مطلب مجددا تکرار می‌کنم که تا می‌توانید زیرآب بقیه کارمندان را بزنیدُ‌که این خود از مهم‌ترین اصول ترقی و رشد است.به کارگیری همین نکات برای موفقیت شما کفایت می‌کند. اما شما می‌توانید با خرید بسته‌ ويژه، علاوه بر دریافت نکات روزانه، از پشتیبانی ۲۴ ساعته ما نیز برخوردار شوید.توجه داشته باشید که شماره تلفن بنده (به جهت فحاشی) هم فقط در اختیار کسانی قرار می‌گیرد که بسته ویژه را خریده باشند.سید محسن حسینی خواهسید محسن حسینی خواهWed, 14 Mar 2018 10:15:16 +0330https://virgool.ir/@mohsen12/2-fhdcel6dashnیک سری هستند از هر چیزی پول در می‌آورند. سیل و زلزله و ترافیک که هیچ، از خارش کمر هم پول در می‌آورند. چند وقت پیش یک بنده خدایی آگهی زده بود «خاروندن کمر در محل، به نرخ اتحادیه، بدون درد و خونریزی، در اسرع وقت». سازمان جهانی لبنیات در گزارش سال ۲۰۱۷ خود، ایرانی‌ها را به عنوان کره‌گیر ترین مردم دنیا معرفی کرده است و اعلام کرده است که این توانایی مختص به زمان و مکان مشخصی نیست.قضیه گوشی ندادن به ورزشکاران ایرانی هم هر چقدر برای بعضی‌ها ملی و ناموسی است برای بعضی دیگر فقط بیزینسه. کسب و کارهایی که به این واسطه راه افتادند، می‌تواند یک تنه ما را جز ده اقتصاد برتر جهان قرار دهد. کارهایی مثل راه انداختن تور راهپیمایی اعتراضی در خیابان‌های سئول و تحصن جلوی کارخانه سامسونگ را می‌شود یک جوری پذیرفت. بالاخره در کنار اعتراض یک دوری هم در سئول زده می‌شود.اما هر طور که نگاه می‌کنم، فروختن چکش های مخصوص برای خرد کردن گوشی سامسونگ و اسید ویژه برای ریختن داخل ماشین لباسشویی را هیچ‌جوره نمی‌توانم هضم کنم. هر جور حساب کنی دربست بگیری، بروی سفارت کره جنوبی بعد هم از دیوار بالا بروی هزینه کمتری کردی و خسارت بیشتری وارد می‌کنی. وقتی هم که میفهمی طرف اندازه کل درآمد نفتی امسال ایران پول درآورده، به خودت میگویی «کار بدی‌هم نیستا».از همه این حرف‌ها که بگذریم، خداییش بیایید کمی انصاف داشته باشیم. کاری به چکش فروختنتان ندارم. اما حداقل به جای چکش چینی، چکش تولید داخل بفروشید که سودش به کارگر و صنعت‌گر ایرانی هم برسد. این بندگان خدا هم بتوانند آخر سالی این پول را به یک زخمی بزنند.سید محسن حسینی خواهسید محسن حسینی خواهFri, 09 Feb 2018 18:37:51 +0330https://virgool.ir/@mohsen12/1-tqghlzrpkdbd آخرین فیلم ژانر اجتماعی که تو سینما دیدم، کلی خرج رو دستم گذاشت. بعد از دیدن فیلم، 30-40 تا گوسفند قربونی کردم که خدایی نکرده، زبونم لال، صد قرآن به میون، یکی از اتفاقایی که برای نقش اول فیلم افتاد برای من نیوفته. یعنی هر وقت که من یک فیلم اجتماعی دیدم تا یک هفته همینجور پشت سرهم میگفتم «مگه میشه؟!». یعنی واقعا مگه میشه یک نفر انقدر بدبخت باشه و در عین بدختی، بدبخت تر هم بشه و باز هم بدبخت بشه و همینجور بدبخت بشه و سرعت بدبخت شدنش هم همینجور زیاد بشه و فقط پخش تیتراژ باشه که جلوی بدبخت شدنش رو میگیره. خدا خیر بده به تهیه کننده که به خاطر پولش هم شده جلوی بدبخت شدن نقش اول و تمام آشناهای نسبی و سببیش رو میگیره.کارگردان محترم اما بازم اصرار داره که نقش اول همینجور بدبخت بشه که بعضا دیده شده خود شخص وزیر ارشاد اومده ریش گرو گذاشته و کارگردان رو منصرف کرده. وگرنه معلوم نبوده که چی قراره سر نقش اول بیاد. چند وقت پیش هم که یه فیلم اجتماعی رو پرده بود عین یه ساعت و نیم فقط یه صفحه سیاه نشون دادن. بعدا که رفتم و ته و توش رو درآوردم فهمیدم کارگردان منظورش این بوده که اینا انقدر بدبخت هستن که نور اصلا به اینا نمیرسه.و اینا انقدر تو تاریکی بودن و غذا نخوردن، یک کلمه هم نمیتونن حرف بزنن. خلاصه میخواست بگه خیلی بدبختن ولی خب درک مردم انقدر نبود که بتونن همچین اثر فاخری رو بفهمن.من همینجا میخوام از تمام کارگردانا بازیگرا و همه کسایی که به نوعی با سینما در ارتباطن، خواهش کنم که فقط یه درصد از این بدبختیا کم کنین تا من به جای یه هفته فقط یه روز بگم «مگه میشه؟!» و سریعتر بپذیرم. سید محسن حسینی خواهسید محسن حسینی خواهFri, 09 Feb 2018 00:17:49 +0330