https://virgool.ir/feed/@mohebb.zahrafa2026-11-12 13:30:27https://files.virgool.ir/upload/users/86838/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@mohebb.zahrahttps://virgool.ir/@mohebb.zahra/استرینجر1234-heakj2ha5orpعجیبه ، همه چی زیادی عجیبه .این‌ک همه چیز رو بی‌هیچ تضمین و اعتباری داری عجیبه ، این که ممکنه همین فردا همه رو از دست بدی ، عجیبه . این که شروع کنی مدام از خود حقیقیت فرار کنی ، عجیبه . این که هی بخوای از مسائل حقیقی در بری ، عجیبه . زندگی عجیبه ، فردا عجیبه.پارسال همین موقع ، وقتی ک کلی قبل تولدم ذوق داشتم ، و بعدش وقتی مهم ترین فرد زندگیم رو از دست دادم و بعد ترش وقتی از همه ی آدم های زندگیم در رفتم ، در عین این که بعد اون از دست دادنه ، ارزششون رو بیشتر از همه و بیشتر از قبل احساس میکردم و نمیتونستم ازشون جدایی پذیرم ، وقتی هر موقعیت مشابه ای پیش میومد ، عصبی و پرخاشگر میشدم ، وقتی ی ماه تموم رو تنها تو ی خونه آپارتمانی زندگی کردم ، وقتی شبا خیابون متر میکردم ،نه من اصلا شبیه منِ پارسال نیستم . من شبیه اوایل 16 سالگیم نیستمشبیه اواخر 15 سالگیمم نیستم.ی موقعی فکر میکردم برای این که به ارزش چیزی پی ببری ، باید از دستش بدی ، یا باید از بیخ ردش کنی و با دلایل منطقی بخوای توجیهش کنی . ی چیزی مثل برهان خلف ریاضیات . مشکل اینه که این از بیخ رد کردنه ، باید عمیقا و حقیقتا باشه . ینی هدف اثبات درستی حکم نباشه و ردش هم مد نظر باشه . ملاک این نباشه که هی بخوای مدرک جم کنی و چیزی که تا اون زمان پیش گرفته بودی رو توجیه کنی و بقیه عمرتم تباه باشی.میدانی ، آدم بدون سوختن ، شعله نمیکشه ولی خب این همون پارافین ذوب شده های خودِ شمعه که شعلشو خاموش میکنه . باید از تمام آدم ها برید تا به اجبارِ وجود یا عدمِ وجودشون رسید . زندگی بدون جبر معنایی نداره . بباید برای زندگی خود جبر تعریف کرد . باید مرد . باید گسست.Zahra MohebbZahra MohebbFri, 15 Nov 2019 15:17:27 +0330https://virgool.ir/@mohebb.zahra/عنوان-را-اینجا-وارد-کنید-kwurttpzk92oاصلن شرمم میاید این همه عنوان خبری ببینم با عنوان "آذربایجان لرزید" و عنوانی به غیر آن انتخاب کنم.شرمم میاید در مورد زلزله بنویسم ،شرمم میاید بگویم نسبت به اتفاقی که افتاده هیچ حسِ انسان‌دوستانه‌ای ندارم. شرمم میاید بگویم آن‌روزی ک دبیر دینی از موضوع رایج :" به چه چیزخود مغرور می‌شوی " به کراهت و نجس بودن ابتدا و انتهای انسان و پس از آن به توصیف پدرش و گریه برای او رسید و او را عزیزی شمرد که بهرحال پس از مرگ نجسی بیش نیست ، با وجود اشک های پنهانی که میریختم ،هیچ اهمیتی حس نمیکردم. شرمم میآید بگویم محبتی در وجودم نیست شرم دارم بگویم هیچ چیز مستوری نیست ک زمانی شاید پس از مرگ ، شاید در موقعیتی که به برخی سکانس های فیلم های ایرانی بی شباهت نیست آشکار شود و دیگران را به حسرت وا دارد . من اندک ترحم و دگردوستی ای در وجودم ندارم . من همان خودخواهم . هیچ چیز پنهان نیست...Zahra MohebbZahra MohebbFri, 08 Nov 2019 18:26:32 +0330