https://virgool.ir/feed/@mohammad.sعلاقمند به داستان نویسی ...گرافیک و انیمیشنfa2026-11-11 15:16:41https://files.virgool.ir/upload/users/80006/avatar/9ada26.pnghttps://virgool.ir/@mohammad.shttps://virgool.ir/@mohammad.s/داستان-گمشده-در-دریا-قسمت-دوم-بقا-aoaagsg0pvcdقسمت اول : http://vrgl.ir/BEa5Fگیج و سرگردان بودم .... اصلا باور نمی کردم که چی گذشته و چی اتفاق افتاده ... سفری که قرار بود حال مرا بهتر کند الان من را در بدترین شرایط ممکن قرار داده بود .... تنها و بی کس ! در نقطه ای دورافتاده در دنیا که حتی نمیدانم کجاست ! و گرسنه و تشنه ....سرم بدجوری زخمی شده بود ، به سختی بلند شدم و کمی راه رفتم . با خودم فکر می کردم اینجا حتما یکی از جزایر کوچک و بدون سکنه اقیانوسیه هست ، چون موقع سقوط خلبان گفت تا استرالیا 4500 کیلومتر فاصله داریم ! و خشکلی دیگری در اطراف ما نبود ، که بعد ها حدسم تبدیل به واقعیت شد . به سمت درخت نخل بزرگی رفتم و زیر آن چند نارگیل افتاده بود . یکی از آن ها را به سختی با یک سنگ شکستم و آب آن را سر کشیدم ولی خیلی تلخ بود ! نارگیل دیگری شکستم اون هم تلخ بود . بلند شدم و فکر کردم شاید کس دیگری هم از این حادثه زنده مانده باشد . اصلا هواپیما کجا سقوط سقوط کرده بود ؟! من چطور زنده ماندم ؟! سوالات بسیاری در سرم میچرخیدند ولی پاسخی برای آنها نداشتم . ناگهان چیزی به یادم آمد و سریع دستم را روی جیب عقبم گذاشتم ، گوشی موبایلم ! بله ! سر جایش بود ! با خوشحالی آن را برداشتم ولی روشن نمیشد . لبخند من خیلی زود محو شد و فهمیدم آب آن را از کار انداخته است . حیران و سرگردان در امتداد ساحل راه میرفتم تا چیزی برای خوردن یا نوشیدن پیدا کنم ولی چیزی بدرد بخوری نبود . با درماندگی روی تخته سنگی نشستم و چشمم به چیزی هایی شناور روی دریا افتاد . آب دریا آن ها را به سمت جزیره می آورد . کمی طول کشید تا به ساحل برسد و آن را سریع برداشتم . یک بطری آب معدنی ! از همان هایی که در هواپیما دادند ! کم کم تعداد آن ها به 8 تا رسید ! حتی یکی را دیدم که نصفه بود ! یعنی یکی قبلا توی هواپیما از آن خورده بود . فکر کردم شاید هواپیما چند کیلومتر جلوتر در قعر اقیانوس هست و چیز هایی که روی آب شناور میمانند به سمت جزیره می آیند . چیز های دیگری هم پیدا کردم که آب آنها را به ساحل آورده بود : یک لنگه کفش ، چند تا بطری نوشابه ، یک کاپشن پلاستیکی (بنظر مال یک بچه بود) و چند تا چیز دیگه که زیاد بدرد نمیخوردند . مشکل بعدی من غذا بود . به شدت گرسنه بودم و چیز خوردنی بجز نارگیل اونجا پیدا نکرده بودم . خوشبختانه ساعتم هنوز کار می کرد و 3 عصر را نشان میداد . کم کم به فکر شب و آتیش هم افتادم و یه چاله بزرگ توی ماسه ها با دست کندم . چند تا جونور کوچیک شبیه خرچنگ زیر ماسه ها بودند که ازشون ترسیدم و با برگ های نخل که فراوون زیر درخت ها پیدا میشد کف پناهگاهم رو پوشوندم . پشت درخت های نخل بنظر جنگل بزرگی میومد که از ترس جونور و چیزای دیگه از اونجا فاصله گرفتم . با تکه چوب وتخته سنگ های بزرگ دور چاله رو پر کردم (حالا چاله هم نه ! حدود نیم متر پایین تر از زمین) و فکر کردم چجوری آتیش درست کنم . نه فندک داشتم نه کبریت .... هر چی تو جیبم بود خالی کردم : کیف پول ، یه آدامس که وقتی پیداش کردم خیلی خوشحال شدم ، خودکار ، دفترچه خیس خورده و مچاله و یک چاقوی جیبی که چراغ قوه هم داشت . اصلا یاد چاقو نبودم . وقتی نوجوون بودم خریده بودمش و باتری چراغش تموم شده بود ولی چاقوش خیلی بدرد میخورد . رفتم و خواستم به تنها شیوه ای که بلد بودم آتیش روشن کنم . یک شاخه سرش رو تیز کردم و توی یه کنده رو تراشیدم و شروع کردم به چرخوندن چوب ... حدود ربع ساعت داشتم می چرخوندم ولی اتفاقی نیفتاد . فقط سر چوب یکم سیاه شده بود و خبری از آتیش نبود . بیخیال آتش شدم و همه بطری هایی که پیدا کرده بودم رو توی پناهگاهم جا دادم . هوا خیلی زود تاریک شد به قدری که ساعت های 6 دیگه هیچی جز سیاهی دیده نمیشد . ترس عجیبی داشتم ، تنهایی ، ضعف شدید ..... چون خیلی خسته بودم زود خوابم برد ...پایان قسمت دوم ...خوشحال میشم نظرتون رو راجع به این داستان بدونم :)Mohammad.sMohammad.sTue, 15 Oct 2019 15:27:17 +0330https://virgool.ir/@mohammad.s/داستان-گمشده-در-دریا-قسمت-اول-پرواز-rrzynfht2vnfمدت ها بود رویای سفر داشتم ، مشکلات زندگی خیلی فشار آورده بود و دیگه وقت اون رسیده بود تا خودمو حداقل برای چند هفته راحت کنم .از چند ماه قبل شروع کردم به برنامه ریزی و تهیه مقدمات سفر ، قسمت زیادی از پول های پس اندازم رو کنار گذاشتم و آماده سفر به استرالیا شدم ...بله ، استرالیا ...سواحل آروم و آب های زلال همیشه بخشی از رویای من بودن و استرالیا کشوری بود که بعد از کلی تحقیق و پرس و جو انتخاب کردم و میتونستم اونجا برای یه مدت از مشکلاتم دور باشم . یه مرخصی دو هفته ای از شرکت گرفتم و ساک و چمدان بسته ، آماده رفتن به فرودگاه شدم ...توی هواپیما شور و هیجان خاصی داشتم و دوست داشتم زودتر به مقصد برسم ولی 16 ساعت مسیر طول میکشید . با فرد کناریم که یه دانشجو بود کلی حرف زدیم و با هم رفیق شدیم . در طول مسیر بخشی از کتاب مورد علاقه ام رو هم خوندم ولی نفهمیدم که چطور خوابم برد ............: آقا ! آقا ! هی ! سریع بیدار شین .....صدای فرد کناریم با صدای جیغ و فریاد مسافرا ترکیب شده بود به گوشم رسید . یکدفعه از جا پریدم و در حالی که از ترس و وحشت داشتم سکته میکردم پرسیدم : چییی .. چی شده ؟! فرد کناریم با لحنی آشفته و مضطرب گفت : زود باش عجله کن باید بریم قسمت انتهایی هواپیما ! زود باش !من در حالی که هنوز گیج و بهت زده بودم همراه آن مرد به راه افتادم . صدایی از بلندگو به گوش میرسید : مسافرین محترم .... لطفا خونسردی خود را حفظ کنید و با مهمان داران همکاری کنید ... متاسفانه موتور سمت چپ هواپیما دچار مشکل شده و مجبور به فرود اضطراری در نزدیک ترین فرودگاه هستیم ....این صدا با صدای جیغ ، گریه ، فریاد و ... ترکیب شده بود و فضای وحشتناکی حاکم بود . مهمان داران به همه مسافران جلیقه نجات میدادند . از یکی شنیدم : ما الان وسط اقیانوس هستیم ! رسیدن به یه فرودگاه غیر ممکنه ! هممون میمیریم ....چشم هایم گرد شد . بقدری وحشت زده شدم که بدم شل شد و روی زمین افتادم . یکی از مهمان دار ها به سمت من اومد و گفت : آقا ! حالتون خوبه ؟من پرسیدم : تت ...تکلیف مااا چی .... ممیشه ؟؟!اون گفت : فقط امیدوارم که به یه فرودگاه برسیم ....یه نفر دیگه ازش پرسید : ما الان کجا هستیم ؟مهماندار جوب داد : روی اقیانوس هند ! 3500 کیلومتر تا شهر پرث و غرب استرالیا !هواپیما در حال سقوط در دریا ...سریع خودمو به پنجره کنارم رسوندم و بیرون رو نگاه کردم . تا چشم میدید دریا بود . حس کردم داریم به دریا نزدیک و نزدیک تر میشیم ! صدای جیغ و وحشت ها بیشتر شد ... گوشه صندلی نشستم و سرم رو بین دستام قرار دادم و سعی کردم توی اون سر و صدا دیگه به هیچی فکر نکنم ... چند دقیقه ای توی همون حالت بودم که یک تکون خیلی خیلی شدید منو محکم به جلو پرتاب کرد و دیگه هیچی نفهمیدم ... انگار اون موقع داشتم یه خواب میدیدم ... همه جا سیاه بود و یه نقطه سفید در فاصله خیلی دوری از من که با سرعت زیادی به سمتش در حال حرکت بودم ... نقطه تا جایی بزرگ شد که همه جا سفید شد و تونستم چشمامو باز کنم ... : آه ........! من کجام ؟!خورشید درست بالای سرم بود و مستقیم توی چشمام میتابید . سعی کردم بلند بشم ولی نتونستم . کم کم تونستم صدای موج دریا و مرغای دریایی رو بشنوم . هوشیاریم داشت به سرعت برمیگشت و تونستم روی پاهام بشینم . اطرافم رو نگاه کردم ....دریای وسیع و بزرگ رو به رو ، ساحل ماسه ای ، درخت های نخل ، مرغ های دریایی ....از اینکه زنده موندم خدا رو شکر کردم و با خودم فکر کردم ، الان دقیقا کجا هستم ؟! یه جزیره کوچیک وسط اقیانوس ؟ توی سواحل استرالیا ؟ یا شاید هم ... پایان قسمت اول ...Mohammad.sMohammad.sMon, 14 Oct 2019 17:05:28 +0330