https://virgool.ir/feed/@mohammad.maraghi14fa2026-11-12 00:45:07https://files.virgool.ir/upload/users/143810/avatar/KMShv0.pnghttps://virgool.ir/@mohammad.maraghi14https://virgool.ir/@mohammad.maraghi14/the-black-giant-of-turmoil-vbjp8rchfarxاو از دردناک‌ترین رنج‌ها و تاریک‌ترین خاطراتم تغذیه می‌کردغم و غصه‌هایم کم نبود، پس خورد و خوراک خوبی هم داشت و هرروز بزرگ‌تر می‌شدکمی از اعصاب‌خردی‌هایم میل می‌کرد. کمی از ته‌مانده‌های مشکلات روز قبلی. گاهی بی‌خوابی‌های مادرم را ناخنک می‌زد. گاهی منتظر می‌نشست تا ببیند پدر با چه خبرهای بدی به خانه برمی‌گردد. صبحانه‌اش شده بود هجمه دلنگرانی‌هایم از اخبار صبح‌گاهی و شب‌ها باوجود تمام آن اندام‌های سنگین و چربی‌های آویزانش، بدن سرد و بی حالم را بغل می‌کرد و با آن دست‌های بزرگ سردش، مطمئن می‌شد که امشب هم شب خوبی نیستاز خوشحال نبودنم خوشحال بوداز غمگین نبودنم غمگین می‌شداز هوای سمی سرفه‌هایم نفس می‌کشیدو با کثیفی‌های این بدن چرکین خودش را می‌آراییداو قسمتی از من بودو من تمام آن چیزی که او داشتآخرش نفهمیدم من تنهاترم یا او؟پسرِ ابرسوارپسرِ ابرسوارWed, 04 Mar 2020 03:46:19 +0330