<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های mohammad m</title><link>https://virgool.ir/feed/@mohammad.m</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 13:34:19</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/78398/avatar/avatar.png</url><title>mohammad m</title><link>https://virgool.ir/@mohammad.m</link></image><item><title>آیا کتاب خواندن خوب است ؟</title><link>https://virgool.ir/@mohammad.m/آیا-کتاب-خواندن-خوب-است-coooq66vczh5</link><description>شاید سوال مسخره ایی باشه اما شاید شما هم شنیده باشید کسی که کتاب زیاد می خونه آخرش بی سواد میشه!به هر صورت من خودم از کسایی هستم که جزو قشر کتاب خوان جامعه محسوب می شد اما بعد مدتی فهمیدم چیزهای زیادی می خونم اما تفاوتی در زندگی ام احساس نمی کنم از کتاب های فلسفی گرفته تا روانشناسی ، کلا علاقه ام به کتاب های غیر داستانی هست .بعد یک سال ترک کتاب خوندن به روش افراطی (روزی تا چند صد صفحه) یک سری برداشت برام ایجاد شد که لزوما درست نیستند فقط برداشت و عقیده خودمه و البته همه اش از من نیست 1- دو جور کتاب خوندن داریم یکی اینکه زیاد کتاب بخونیم یا یک کتاب رو زیاد بخونیم (البته کتاب باید کتاب باشه :) ) من خودم زیاد کتاب خوندن رو دوست دارم اما کسایی که یک کتاب رو بارها خوندن عمیق تر مفاهیمش رو فهمیدن البته قبول دارم بعضی از کتاب ها رو نمیشه با یک بار خوندن فهمید یا به عمقش رسید و بعضی از کتاب ها رو حتی باید زندگی کرد مثلا حافظ رو یکبار بخونی بزاری کنار که نمیشه باید باهاش مصاحبت کنی ... اما از طرف دیگر هم یکسری کتاب هست یکبار خوندش کفایت می کنه مثل خیلی  از رمان ها یا بعضی کتاب های تخصصی بعد اینکه مسلط به مهارتش شدی مثلا زبان برنامه نویسی البته بعدا لازم میشه بهش رجوع کنی اما این مدل رجوع به کتاب مرجع هست اما زیاد خوندن یک کتاب نیست بزارید یه نمونه از زیاد خوندن یک کتاب رو بگم یک دوستی دارم به اسم احمد اون یه کتابی رو اونقدر خونده وقتی کتابش رو ببینی فکر می کنی انگار واسه هزار سال پیشه از بس کهنه میزنه . مدلش هم به این صورته که گاهی یک جمله اش رو مینویسه روی وایدبرد 6 ماه بهش فکر می کنه اما یه ایرادی هم به نظر من این مدل کتاب خوندن داره که گاهی نه همیشه طرف یه جور جمود پیدا می کنه یعنی یه طرف قضیه رو فقط می بینه ذهنش باز نیست البته این به اون کتابی که می خونه هم بستگی داره(خیلی نسبی گرایی شد)2- ما فراموشکاریم تقریبا بعد یک روز از دریافت اطلاعات در مغزمون 90 درصدش رو فراموش می کنیم ( فکر می کنم درصدش همین بود حال ندارم برم گوگلش کنم شما فکر کن تو همین حدود) بنابراین باید یه جور سیستم مرور داشته باشیم تو یک کتاب قدیمی یه جور سیستم مرور نظامند رو می گفت مثلا مطالبی که دیروز یادگرفتی یا یک هفته قبل و..... هر روز بخون، یعنی قدیمی ها مغزشون بیشتر کار می کرد . الان هم هزار جور چیز هست مثلا اون نمودار فراموشی لایتنر (24 ،48،یک هفته ، یک ماه ) برای مرور یک چیز ...یا مفهوم یادگیری کریستالی در مقابل یادگیری تکه ایی (فکر کنم همین عبارت بود) که از محمد رضا شعبانعلی سایت متمم خونده بودم خلاصه اش می شد اینکه اطلاعات جدید وصل بشه به مجموعه اطلاعات قبلی مثل یک  کریستال شفاف تشکیل بشه ( مثل شکر که طی فرایندی نبات میشه،بعد وقتی دل پیچه داری میندازی تو چایی) اینجا اطلاعاتت به هم پیوسته میشه و هر قدر زمان بگذره درکت از یک موضوع کامل تر میشه در مقابل یادگیری تکه ایی هست که اطلاعات بی ربط و گسسته از هم رو توی حافظه مون تلنبار کنیم -- برای مطالعه بیشتر لطفا مراجعه شود به متمم و بحث مهارت یادگیری ( با لحن رسمی بخونینش)یادداشت و خلاصه گیری و درخت حافظه از این چیزها هم هست تو همون منبع که گفتم تفصیلش هست3- عادت خوندن کتاب یک لذت خاصی داره اصلا چشاش یه حالتی داره ... از شوخی گذشته هم از باب سرگرمی و هم لذت بردن کتاب بخونید خیلی حال میده . رفیق بی کلک مادرِ نه کتاب 4- نکته بعدی که من فهمیدم ( فکر کن چقدر آدم باید چقدر نابقه باشه ) اینکه کتاب های مثبت بخونید هر کتابی رو نخونید اصلا کتابای فلسفی رو نخونید . کتاب های پوچ گرا رو نخونید مگر کِرم دارید الکی خودتون و افسرده کنید بعد برید دکتر روانشناس ویزیت خداتومن بدید کتاب های مثبت اندیشی آموخته شده بخونید هههه . مثل کتاب های مارتین سلیگمن ، کتاب های سرحال کننده بخونید . بابا اصلا یسری کتاب ها مناسب هر حال و هوایی نیست واقعا مراقبت غذایی که به ذهنتون میدید باشید  درسته که درد و رنج معنای زندگی رو بیشتر می کنه ولی واقعا همین الان ما کم درد و رنج داریم . نه 5- عمل کردن . واقعا خیلی سخته طرف باید خیلی چیز باشه ( حالا یه موجود کامل یا یک مرد یا یک زن باشه) که عمل کنه وگرنه عالمی که عمل نکنه مثل خریه که کتاب بارش کردن همین و بس در آخر در این دوران خانه نشینی ( البته خیلی ها دیگه بیرون رفتن  ) کتاب خوندن خوبه هر کتابی نه،همچنین هرجور خوندنی نه . در آخر اگر دوستانی این متن مزخرف من رو خوندن یه کتابی که تخیل آدم رو پروار کنه هم معرفی کنن خوشحال میشم </description><category>mohammad m</category><author>mohammad m</author><pubDate>Mon, 27 Apr 2020 02:16:12 +0430</pubDate></item><item><title>&#34;چی تو ذهنت می‌گذره؟ با نوشتن، افکارت ماندگار میشه.&#34;</title><link>https://virgool.ir/@mohammad.m/چی-تو-ذهنت-میگذره-با-نوشتن-افکارت-ماندگار-میشه-du4k71ibjhtp</link><description>جالبه نه ؟ افکارم ماندگار بشه چه وحشتناک ! نمی خام درمورد تعصب بگم اصلا همه الان می دونیم تعصب بی جا غلطه ولی یه نکته ظریفی هست تو قرنی که همه نسبی گرا شدن و عدم قطعیت شده وضعیت غالب ذهن های ما ، صحبت کردن از جاودانه شدن افکار  ... میزنه (خودسانسوری کردم) به هر صورت قبلا اینطوری نبود مردم ایمان داشتن ، یقین کالای نایابی نبود . حالا با این همه دیتا هر مغزی دیگه از توانِِ پردازشش یا لااقل از حوصلهِ تمرکزش خارجه که به یک طرف ماجرا قطع و یقین پیدا کنه .این جملات بالا رو همه میدونیم اما در زندگی روزمره ما چقدر تاثیر داره ؟ واقعا این یه پیشرفته که ما نسبی گرا شدیم یا که یه سقوط دیگه اس یا شاید ما وسط یه دوران گذری هستیم که هنوز دانش به بلوغ خودش نرسیده که یقیین آور بشه یا شاید هیچ وقتم نرسهالان همین پاراگراف قبلی نسبی گرا بود!من سوادش رو ندارم ولی از روی تجربه شخصی می گم ما لازم داریم یه جاهای زندگیمون قاطعانه برخورد کنیم از این توجیه آوردن بیشمار تا جایی که مغزمون دیگه فرق درست غلط رو تشخیص نده ، دست برداریم.یعنی نسبی گرا بود برای زندگی روزمره کشنده اس.مثالاش زیاده از همه خرده عادت ها و رفتارهای روزانه مون گرفته حتی مدل های ذهنی مون . منظورم اصلا مفاهیم فلسفی و گنده نیست اونا جای خودش . منظور من همین زندگی روز مره هست .  البته جمله جاودانه شدن افکار به ترس از مرگ و پایان ما هم مربوط میشه یعنی برای یه جور زنده بودن ،بیام یه کاری انجام بدیم که بعد ما هم بمونه ( من امتداد پیدا کنه ) و.... البته این الان بحثم نیست.باشه واسه یه موقع دیگهخلاصه حرف من تا اینجا اینه من از این نسبی گرایی تو زندگیم خیلی ضرر کردم برای همین روی آوردم به درست کردن یه سری قانون های اولیه . مثلا به عنوان یه فریلنسر بعد بیداری ام به عنوان اولین فعالیت ، ساعت کاری ام شروع بشه( مثلا من روزی 6 ساعت برای خودم گذاشتم) از همون ساعتی که پشت سیستم می شینم تا 6 ساعت بعد فقط کار ( البته که واقعا سخته و غالبا هم همش کار نیست اما سعی می کنم کمال گرا نباشم) و همین یک نکته وضعیت مالی من رو دگرگون کرد. یا مثلا وقتی از قبل تعیین کردم که به مشتری زنگ بزنم وقتی اون زمانش رسید حتما بزنم نگم حالا شاید بهتر باشه فردا زنگ بزنم در آخر خوشحال میشم شما هم از زندگی روزمره خودتون و تاثیر همین نسبی گرایی و راه حل های احتمالی تون بنویسید</description><category>mohammad m</category><author>mohammad m</author><pubDate>Wed, 22 Apr 2020 20:59:25 +0430</pubDate></item><item><title>سرآغاز فقط کلمه بود</title><link>https://virgool.ir/@mohammad.m/سرآغاز-فقط-کلمه-بود-gufad8t0ottm</link><description>به نام خدانوشتن با تایپ کردن خیلی فرق می کنه ، این عقیده منه .به هر صورت این اولین نوشته ایی هست که می خام در ویرگول منتشر کنم . خیلی قبل ها فکر می کنم 13 ساله که بودم آخر شب توی یک دفتر سررسید می نوشتم تا سالها بعد هم همین کار رو می کردم ولی هیچ وقت نگهشون نمی داشتم . دلیلش واضح بود مثل همین حالا که می نوسم چیز خوبی در نمی اومد و کلا در مورد ترس ها و نگرانیها و گاهی آرزوی هایم بود . وقتی بعدا می خوندمشون خیلی مسخره و کوته فکرانه به نظر می اومدن برای همین دلم نمی خواست داشته باشمشون هدف از این نوشتن در اینجا برای من نشر چیز با ارزشی نیست بلکه می خوام از این غار تنهایی خودم بیرون بیام با آدم های دیگه ارتباط داشته باشم .من یه دهه 60 ام تقریبا وسطش، اسمم محمدِ و اینکه شغلم طراحی سایته اولش قرار نبود باشه ولی بعدش این شد شغلم . من روزانه به طور میانگین خیلی کم در حد 4 ساعت شاید کمتر کار می کنم هیچوقتم بازاریابی نمی کنم نه بلدم نه می خوام . خیلی اشتیاق به درآمد و موفقیت و از این زر های مفت ندارم نگاهم به دنیا گاهی خیلی تاریک و تیره است گاهی هم به نظرم یه بازی احمقانه است . اما گاهی از جنس تجربه معنوی مثل یه زمانی که داخل جنگل بودم وسط تابستون اونقدر داخل جنگل چمستان رفتم، یه جایی بالاتر از لاویج که تقریبا نشان آدمی زاد نبود . هوا سرد بود درختا اونقدر به هم پیوسته بودن که محیط رو وهم انگیز و تاریک می کرد ، مه همه چیز رو مثل رویا و خواب می کرد. بوی رطوبت و نم چوب صدای پرندها و نم نم شبنم از غلظت مه . برای من که تو مازندرانم جای شرمندگی داره که فقط چند بار این تجربه رو داشتم .راستش چون تنها بودم وسط اون جنگل اولش ترسیدم چون واقعی نمیومد وسط گرمای تابستون با چند ساعت رانندگی یه جایی برسی اینقدر خنک و رویاییهمه روزم رو داخل اتاقم هستم گاهی شاید دو هفته هم میشه که از خونه بیرون نمی رم حتی داخل حیاط خونه .ساعت خواب و بیداریم منظم نیست گاهی روز خوابم گاهی هم شب ولی همیشه 12 ساعت رو می خوابمبرای من این یک زندگی رویایی حساب می شد اما دیگه نیست این حجم از تنهایی بالاخره آدم رو ...برای همینه که دارم اینجا می نویسم افسرده نیستم این زندگی که خودم انتخاب کردم و می خواستم . آدم درون گرا و از این مزخرفات هم نیستم .این خود افشاگری ها رو هم برای این کردم که وقتی داری منو تصور می کنی راحتر باشه برات در آخر هم حلالم کنید که وقتتون با این متن حروم شد البته جمله قبلی ریاکارانه است چون اصلا حس عذاب وجدان ندارم </description><category>mohammad m</category><author>mohammad m</author><pubDate>Tue, 21 Apr 2020 03:25:31 +0430</pubDate></item></channel></rss>