<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های محمد</title><link>https://virgool.ir/feed/@mohamad.sc66</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 08:30:05</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/16968/avatar/avatar.png</url><title>محمد</title><link>https://virgool.ir/@mohamad.sc66</link></image><item><title>اهمیت PMIS و نقش آن در موفقیت پروژه ها</title><link>https://virgool.ir/@mohamad.sc66/اهمیت-pmis-و-نقش-آن-در-موفقیت-پروژه-ها-ffkasolu6upn</link><description>سیستم مدیریت اطلاعات پروژه چیست؟یک سیستم مدیریت اطلاعات پروژه (PMIS) در واقع چگونگی سازماندهی کردن اطلاعات مورد نیاز برای اجرای یک پروژه است.  این سیستم، از طریق دسته بندی کردن اطلاعات یک پروژه، به ]تیم[ مدیریت پروژه برای طراحی، اجرا و به سرانجام رساندن کار کمک می‌نماید.با این گفته‌ها، حتما متوجه شده‌اید که یک سیستم مدیریت اطلاعات پروژه (PMIS) یکی از بهترین روش‌ها برای سازماندهی سیل عظیم اطلاعات یک پروژه است.در کتاب دانش مدیریت پروژه (PMBOK) آمده که، یک PMIS عبارت است از:«یک سیستم اطلاعاتی شامل ابزارها و تکنیک‌های مورد استفاده برای جمع آوری، یکپارچگی و انتشار نتایج حاصل از فرایند‌های مدیریت پروژه است. این سیستم برای پشتیبانی از همه بخش‌های پروژه از ابتدای کار تا به خاتمه رسیدن آن استفاده می‌شود؛ و می‌تواند هر دوی سیستم‌های دستی و مکانیزه را شامل شود.»نمونه‌های مختلفی از نرم افزار PMIS وجود دارد؛ اما ویژگی‌های اغلب آنها مشترک است. بیشتر این نرم افزارها شامل ابزارهایی برای برنامه ریزی، مجوز صادر کردن برای کارها و دسته بندی و توزیع اطلاعات هستند. البته در بعضی از این نرم افزارها امکانات خاصی مانند جمع آوری خودکار دیتا و گزارش گیری خودکار براساس شاخص‌های کلیدی عملکرد (KPI) هم دیده می‌شود.جهت مطالعه کامل مقاله لطفا به لینک زیر سر بزنید:https://raybodravesh.com/6304/</description><category>محمد</category><author>محمد</author><pubDate>Tue, 12 May 2020 16:46:15 +0430</pubDate></item><item><title>تیک آف</title><link>https://virgool.ir/@mohamad.sc66/تیک-آف-hiplps6xggml</link><description> 11 ماه از اولین پستم تو ویرگول میگذره. اون روزا خیلی ذهنم درگیر این بود که باید استارتاپم رو شروع کنم و مسیر حرفه ای کارم رو تغییر بدم یا اینکه به روند قبلیم که حدود 7 سال رو شامل میشه ادامه بدم.  الان بعد از گذشت حدود یک سال میتونم بگم هنوزم نمیدونم کدومش بهتر بود ولی تصمیم به تغییر داشتم. متاسفانه یا خوشبختانه حرفه قبلی رو تا الان حفظ کردم و مسیر جدید رو در کنارش شروع کردم. خوبیش اینه احساس نمیکنم هر چه داشتم رو از صفر باید مجدد شروع کنم و بدیش اینه زمان، انرژی و تمرکز لازمم به دو قسمت تقریبا مساری تقسیم شده. برم سر اصل قضیه! بعد از جلسات متعدد در خرداد امسال تقریبا فهمیدیم باید چه اپی رو توسعه بدیم که مورد نیاز سازمان ها باشه. از اون زمان تا الان اون محصول بسیار بسیار تغییر کرده(نمیدونم اول درک درستی ازش نداشتیم یا وسواس داریم) . تکنولوژیمون شد دات نت کور و ری اکت. نیروی بک سریع استخدام شد ولی نیروی فرانت تازه سه هفته هست به جمعمون اضافه شده. امیدواریم MVP تا دو هفته دیگه تموم شده باشه. تا اینجاش بد نبوده ولی خیلی بهتر از این میشد انجامش داد که اینجا عدم تجربه نقش اول رو بازی میکرد.ضمنا میزان پیشرف یادگیری برنامه نویسیم هم اصلا مناسب نبوده . احتمالا پست بعدیم در مورد چالش های تشکیل تیمه که شاید مهم ترین بخش یک استارتاپ باشه!</description><category>محمد</category><author>محمد</author><pubDate>Sat, 07 Sep 2019 19:18:05 +0430</pubDate></item><item><title>اولین پروژه</title><link>https://virgool.ir/@mohamad.sc66/اولین-پروژه-qmtvlpc2kvik</link><description>6 ماه از آخرین پست من در ویرگول میگذره و آخرین جمله ای که یادمه این بود که من تصمیم گرفتم سی شارپ یاد بگیرم برای کمک به تقویت تیم استارتاپمون.? خب! اولش با مبانی اولیه سی شارپ و اس کیو ال آشنا شدم و با نوشتن برنامه های کوچیک مثل ماشین حساب و تقویم و ... سعی کردم بتونم از مطالبی که یاد گرفته بودم استفاده کنم. برای شروع خوب بود ولی بعد از دو هفته روند یادگیری خیلی کند شد و احساس کردم یادگیری بدون معلم و کلاس خیلی دشوار شده جوری که هیچ یک از دانسته های جدید رو نمیتونستم استفاده کنم و اصلا علت وجودیشون رو درک نمیکردم.? خلاصه جهت فرار از مقابله با پیچیدگی ها، به دنبال استاد یا کلاس رفتم که بتونم به جای مطالعه رفرنس های مختلف با یک سوال از استاد خیال خودم رو راحت کنم.  در همین شرایط اولین پیشنهاد برنامه نویسی رو گرفتم.? یک نرم افزار در حوزه مهندسی برای یک شرکت مهندسی معتبر در صنعت خودش.?  سریع و با شعف فراوان قبول کردم اما بعد از گذشت یک روز، ترس عدم آگاهی کافی سراغم اومد ولی تصمیم گرفتم با تلاش بیشتر و تحقیق بیشتر از پسش بربیام. نتیجه واقعا عالی شد. همین جریان ایجاد شده منو در مسیر مطلوبی قرار داد و انگیزه تلاش چندیدن برابرو بوجود آورد . فارغ از بحث مالیش(که البته مبلغش خیلی زیاد نبود اما حسش بسیار دلچسب بود) برای من محرکی شد که از مرحله ترس عبور کنم و به اعتماد به نفسم اضافه شه.? نرم افزار هم الان در مرحله ویرایش یکمه و امیدوارم تا قبل از شروع اردیبهشت ماه فاینال بشه.خب! مرحله بعدی توسعه نرم افزار مبتنی بر وورک فلو(گردش کاری) است! از شروع سال جدید دارم روش مطالعه میکنم و امیدوارم تا قبل از تابستون یه نرم افزار کوچیک در این زمینه تولید کرده باشم.به همه این موارد، مشکلات زیر ساخت های استارتاپ هم اضافه کنید. عدم وجود منابع مالی کافی و عدم توافق کامل با سهم بندی شرکت چالش های بزرگیه که خودش چند پست مفصل رو میطلبه.امیدوارم پست بعدیم 6 ماه بعد نباشه? و حداقل هر ماه یه حرفی برای گفتن داشته باشم.</description><category>محمد</category><author>محمد</author><pubDate>Sat, 06 Apr 2019 16:35:30 +0430</pubDate></item><item><title>انتخاب مسیر و روش</title><link>https://virgool.ir/@mohamad.sc66/انتخاب-مسیر-و-روش-bontzn6diig5</link><description>خب شروع شد! خیلی وقته بهش فکر میکردیم اما نمیدوستم چقدر جدی میشه تا اینکه احساس بودنش رو ضروری دیدیم. بعد از یک و نیم سال جلسات متفاوت و انتخاب نوع فعالیت و مارکت هدف، بصورت رسمی ثبتش کردیم و موارد قانونیش طی شد واستارت آپ ما چند ماهیست که متولد شده. به نظرم از مرحله ایجاد ایده استارت آپ تا ثبت شرکت خودش مرحله ای چالش برانگیزه که شاید تجربیاتم رو چند وقته دیگه در یک پست کامل بنویسم.این فرزند تازه متولد شده خیلی هم صفر نیست چون از قبل تجربیات و حتی محصولات نیمه تولید شده ما به اون تزریق شده و الان لازمه با یک حرکت حساب شده اقدام به تکمیل، بهبود و تجاری شدنش بکنه. از این مرحله بعد دو عامل بسیار مهم میشه: 1- انتخاب  2- ممارست در راه منتخب.انتخاب اهداف کوتاه مدت، انتخاب اهداف بلند مدت، انتخاب تکنولوژی، انتخاب نقش آفرینی افراد و .... . باتوجه به اینکه فرزند متولد شده توان تجربه همه انتخاب ها رو نداره و هدایت اون به هر مسیری میتونه آینده ی متفاوتی رو براش رقم بزنه پس انتخاب بهترین مسیر از اهمیت قابل توجهی برخورداره. خب! انتخاب ها شروع شد. اهداف بلند مدت، کوتاه مدت، برآورد منابع مورد نیاز و نتیجه مساویت با کسری منابع. منابع لازم برای برنامه نویسی کافی نیست و بصورت عکس منابع تحلیل  و منطق سیستم بیش از نیاز در دسترس است. راهکار های زیادی برای تامین کسری ایجاد شده پیش رو بود ولی همگی مورد استفاده در کوتاه مدت و با درصد خطای بالا بود. ما به انتخابی با پوشش دهی بلند مدت نیاز داشتیم چون یکی از خروجی های مهم این استارت آپ تولید و ارایه محصولات نرم افزاری برای مشتریان است. زمان یکی از مهم ترین انتخاب ها فرارسید و پس از تعمق و جلسات متعدد تصمیم به یادگیری برنامه نویسی گرفتم.  کی؟ در سن 30 سالگی پس از اخذ کارشناسی مهندسی صنایع، MBA و 6 سال فعالیت در حوزه مدیریت زنجیره تامین . چه زبانی: سی شارپ .  علت : ادامه مسیری که از قبل طی شده.به نظر سخت ولی لذت بخش میاد. این ناهمگونی سوابق من با انتخاب جدیدم در شرایطی که در مسیر مطلوبی قرار بگیره میتونه موجب یکپارچگی اطلاعات از طراحی تا اجرا بشه و برعکس میتونه موجب هدررفت زمان و انرژی.در زمان دبیرستان یک برنامه ساده با کیو بیسیک نوشتم و در دوران کارشناسی با منطق های برنامه نویسی در سی پلاس پلاس آشنا شدم . در دو ماه قبل کدنویسی HTML رو شروع کردم و الان تا حدی با مبانی ابتدایی برنامه نویسی آشنا هستم. برای انتخاب مسیر فراگیری زبان سی شارپ، کلاس حضوری رو به علت مشغله زیاد و فرار از زمان هدر رفت حمل و نقل از آپشن هام حذف کردم و فراگیری از کتاب رو روش کندی در ابتدا دیدم. اما روش فراگیری از ویدیوهای آموزشی و سایت های لرنینگ اینتراکتیو (مخصوصا سورس های بین المللی) را سریع تر، جذاب تر و کارامد تر دیدم. از رفرنس Stack overflow هم خیلی استفاده میکنم. با این شرایط امیدوارم با برنامه ریزی صحیح و ممارست تا پایان امسال کمی به تقویت و تربیت فرزند متولد شده کمک کرده باشم.اگر شما هم رفرنس و سورس خوبی برای فراگیری سی شارپ میشناسید لطفا معرفی کنید. </description><category>محمد</category><author>محمد</author><pubDate>Mon, 15 Oct 2018 12:41:22 +0330</pubDate></item><item><title>نقطه شروع</title><link>https://virgool.ir/@mohamad.sc66/نقطه-شروع-jozhhpqvi9zp</link><description>همیشه یکی از پرچالش ترین مراحل یک فرایند تشخیص درست نقطه شروع بوده برام. خیلی وقت ها احساس میکردم دیره و خیلی وقتها احساس میکردم زوده.  این نقطه ضعف مواقعی بیشتر نمود میکنه که باید اون فرایند رو کاملا خودم شروع کنم و ادامه بدم. به عنوان مثال شروع سال تحصیلی ، شروع روز کاری، شروع فصل دوم درس ریاضی 2 و خیلی از شروع هایی که خود ما طراح فرایند نبودیم بسیار ساده تر بوده تا اینکه بخواهیم صفر تا صد یک فرایند مثل برنامه ریزی یک کسب و کار رو طراحی و شروع کنیم. اهمیت نقطه شروع بیشتر از حال، در آینده مشخص میشه. مثلا کاش دو سال پیش شروع به یادگیری زبان فرانسه کرده بوم، کاش از سن 15 سالگی به زبان برنامه نویسی مسلط شده بودم، کاش زمان دانشجویی با محیط کسب و کار درگیر میشدم، کاش زودتر شغلمو عوض کرده بودم و هزاران کاش دیگه که اهمیت نقطه شروع در قبل رو مشخص میکنه. جامعه منو عادت داده به اینکه نقطه شروع بر دوش من نیست و من باید دریک جریان خاص شروع بشوم. همین ناخودآگاه من باعث  ضعف ذهنی من در تشخیص زمان و شرایط مناسب انتخاب آغاز شده. اینکه چرا جامعه منو آموزش نداده برای اینکه هر آنچه میخواهم رو شروع کنم شاید به دلیل اینه که لازم نبوده همه آغازگر باشن و موارد ضروری مثل تحصیل رو خودشون طراحی کردن و شاید اینجوری یک سیستم یکنواخت تری بوجود بیاد ، اما نتجیه مطلوب استقلال طلبان مالی و فکری نخواهد بود.پس من باید شروع کنم تا در آینده حسرت نخورم. اینهم اولین تلاش من برای نوشتن در ویرگول :)</description><category>محمد</category><author>محمد</author><pubDate>Tue, 09 Oct 2018 15:46:02 +0330</pubDate></item></channel></rss>