<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Mobinaazzm</title><link>https://virgool.ir/feed/@mobinaazzm</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 06:43:05</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/332085/avatar/QuJMJo.png</url><title>Mobinaazzm</title><link>https://virgool.ir/@mobinaazzm</link></image><item><title>&#34;هنر، مواد اولیه زندگی&#34;</title><link>https://virgool.ir/@mobinaazzm/هنر-مواد-اولیه-زندگی-lyhgcvl3lgix</link><description>در زمانی که کوچه پس کوچهای وین ریتم زندگی نوازندگان را کنترل میکرد،قدم زنان قطعه ای پرشور گوشم را نوازش کرد.قطعه ای که رنگ صدا و تناوب های آن مرا مسحور خودش کرده بود.??? https://youtu.be/cpwFmmKdbk4 قطعه شماره ۱۰ فرانتس لیست، موسیقیدان و البته نوازنده چیره دست پیانو که در دوره رمانتیک زندگی میکرد، او زمانی که تنها ۱۳ سال داشت، نسخه ساده ی این اتود را ساخت.لیست در واقع این قطعه تکنیکی را برای نمایش چیره دستی خود ساخت و ۱۵ سال بعد آن را بازبینی کرده و این نت های چابک و تزئین شده را نواخت. ناگفته نماند که نسخه نهایی آن را تقدیم به معلم پیانو خود کرد.این اتود با جهش ها و تغییر وضعیت سریع دست، نوازنده را از نفس می اندازد و کمابیش بداهه به گوش می رسد.نکته قابل توجه آن است که لیست آنچنان بی همتا در نوازندگی بود که در قطعهایش شیوه هایی نو برای استفاده از پیانو به کار می برد به گونه ای که لحن چالاک، جسورانه و البته برون گرایانه ی دوره رمانتیک را می توان به راحتی با شنیدن قطعاتش حس کرد. آن طور که یوهانِس برامس گفت کسی که نوازندگی لیست را نشنیده باشد نمی تواند از نواختن پیانو حرف بزند.</description><category>Mobinaazzm</category><author>Mobinaazzm</author><pubDate>Sat, 07 Nov 2020 17:41:38 +0330</pubDate></item><item><title>? بر فراز آسمان فرانسه</title><link>https://virgool.ir/@mobinaazzm/بر-فراز-آسمان-فرانسه-ynzlsmxbonj1</link><description>در دوره ای که تفاوت عمده ای بین طبقه ی اشراف، روحانیون و دهقانان دیده می شود و زمانی که اروپا در قرن چهاردهم درگیر مصیبت و گرفتاریست، این موسیقی ست که ریتم زندگی را می توان در آن پیدا کرد.در طی قرون وسطی اکثر موسیقی دانان در خدمت کلیسا بودند و معنی موسیقی در نیایش ها پررنگ تر حس می شد.با این وجود زنان مجاز به آواز خوانی در کلیسا نبودند اما در دیر هایی مخصوص خود فعالیت داشتند.به رغم‌ تسلط موسیقی مذهبی اما نغمه های غیر مذهبی دلنشینی از آن زمان به جا مانده.استفاده از ساز در این دوره روندی افزایشی داشت اما با این وجود موسیقی آوازی رایج تر از موسیقی سازی بود.مجموعه آواز غیر مذهبی از تروبادُرها و ترووِرها_شاعر و موسیقی دانانی که در جنوب و شمال فرانسه زندگی می کردند_ در طی قرن های دوازدهم و سیزدهم در دربار اشراف وجود دارد که به زبان فرانسوی قدیم سرودند.آواز های آنان اغلب درباره عشق آرمانی و البته‌ دست نیافتنی ساخته شده.⬅️موسیقیA chantar (باید بخوانم)  از مشهورترین ترُبایریتس  _زنان تروبادُر و ترووِر_ قرون‌ وسطی به نام بئاتریز، کنتس دیاشعر A chantar تنها آهنگ یک تُربایریتس است ‌که خوشبختانه نت موسیقی آن زنده مانده.گفته می شود بسیاری از ترانه های آنان نسبت به همتایان مرد واقع بینانه است و گویی از تجربه خالصانه خود سخن می گوید.این آواز از عشق بئاتریز به مردی که دوستش دارد می گوید که گرچه زنی زیبا، هو شنمد و از طبقه اشراف است، اما به او خیانت کرده. یکی از چشم گیرترین ویژگی های موسیقی A chantar  که می توان به آن اشاره کرد خط ملودی دلهره آور، تزئینی و پر از استراحت های دلپذیر است که به روش خاص خود مشهود می باشد.در ضبط این قطعه از سازی زهی _آرشه ای قرون وسطایی استفاده شده که از ویولن امروزی کمی بزرگ تر است. https://youtu.be/a_RQJOAHedQ .A chantar ?? باید بخوانم از آنچه نمی خواهم بخوانمسخت برآفشته ام از آن کس که دوست اویمزیرا اوست که بیش از هرچیز دوستش می دارم؛ببخشش و وقار چاره نیست مرا؛همچنان که زیبایی و هوشمندی من کفایت نمی کند او را،زیرا چنان خیانت دیده و ستم چشیده ام،که اگر جذاب نبودم، سزا بود مرا.</description><category>Mobinaazzm</category><author>Mobinaazzm</author><pubDate>Mon, 26 Oct 2020 12:52:35 +0330</pubDate></item><item><title>تراژدی مدرن</title><link>https://virgool.ir/@mobinaazzm/تراژدی-مدرن-eddrcac6bexi</link><description>به تازگی متوجه شدم دوست و آشناهای زیادی در اطرافم دارم که انگار دیگر تماسی با هم نداریم.به خودم آمدم و دیدم در واقع ما تماسی جز تماس مجازی نداشتیم. و انگار ارتباط ختم شده به واقعیت گسسته است.صمیمت ما به اندازه کامنت گذاشتن بر زیر پست ها بود،با لایک هایم او را تشویق میکردم و از دور با استوریهایش زندگی میکردم.انگار مخترع لایک تصویر درستی از دلتنگی ندارد،شاید هم من زیادی گنده اش میکنم و درگیر تناقضات شده ام.اما او پیجش را پاک کرده و دیگر در این دنیا فعالیتی ندارد. من حتی نمی توانم پیدایش کنم چه برسد به آنکه آن رابطه صمیمی مجازی ما دوباره شکلی واقعی بگیرد.http://Zcool.com.cnما انسان ها دقیقا دنبال چه چیزی هستیم؟اکثریت جواب هایی از جنس آرامش، پول،موفقیت، سلامتی و شادی می دهند.ما به بشارت اینکه شبکه های اجتماعی آمدند تاتا خلا های وجودی را پر کنند درگیر آن ها شدیم.انتظار داشتیم جایی باشند برای پیشرفت و دیده شدن ،به اشتراک گذاری لحظات ناب و البته کمک کردن.که از حق هم نگذریم اینطور بود اما به چه قیمت ؟!اینطور نیست که شبکه های اجتماعی آگاهانه از نقص های روانشناختی سوء استفاده می‌کنند و کاربران خودشان را به نوعی تعامل دور دعوت می کنند؟!کسی نمی تواند منکر تاثیر مثبت آنها شود اما چه کسی در ابتدا فکر می کرد که این شبکه ها غالبا تاثیر مستقیمی بر روی فکر،سلیقه روح و جسم آدمی بگذارند؟ دوستی داشتم که اخر هفته ها اپلیکیشن های گوشی همراهش را پاک میکرد تا هیچ چیز نتواند  تسلطی بر احساساتش داشته باشد،تا چیزی نتواند شادی او ، غم و  حتی خشم او را کنترل کند.در واقع بسیاری از ما در تله شبکه های مجازی افتاده ایم،تعدادی کمال گرا شدیم،تعدادی غمگین، تعدادی نگران و تعدادی سر خورده با رنگ هایی متفاوت!عکس هایی پر زرق و برق از روزهای خوش آدم های گزینشی اطراف میبنیم و می دانیم که اینجا جایست برای اشتراک گذاری حال خوش، منطقی است اما ذهن درگیر می شود و مسیر طولانی تا پذیرش آن دارد.آیا تمام انتخاب های ما از روی اختیار است؟وحقیقت این است که آیا واقعا می خواهیم طور دیگری زندگی کنیم؟</description><category>Mobinaazzm</category><author>Mobinaazzm</author><pubDate>Fri, 23 Oct 2020 11:58:44 +0330</pubDate></item></channel></rss>