<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های مبین</title><link>https://virgool.ir/feed/@mobin2008</link><description>درحال حاضر یک دهه هشتادی نشسته در گوشه ای از ویرگول :)</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 23:19:46</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>مبین</title><link>https://virgool.ir/@mobin2008</link></image><item><title>شمع ها در حال سوختن اند!</title><link>https://virgool.ir/@mobin2008/شمع-ها-در-حال-سوختن-اند-kednhlhkcsmc</link><description>همه چیز از آن روز شروع شد، کودکی متولد می‌شود، این کودک هنوز چیزی نمی‌داند، اون تازه درحال یافتن خود است. هرروز بیشتر می‌داند و بیشتر متوجه می‌شود، بیشتر و بیشتر متوجه محیط و افراد پیرامون خود می‌شود. به اوج جوانی می‌رسد، در آن زمان شور و شوق وصف ناشدنی در او به وجود دارد. کم کم این شور و شوق و اوج رو به زوال می‌رود و در نهایت می‌میرد.این چرخه برای همه تکرار می‌شود البته برای بعضی این بخش ها کوتاه تر یا بلند تر است. چیزی که مرا به وجد می‌آورد این است که چرا ما اینجا هستیم؟ چرا؟ چرا متولد می‌شویم؟ و بسیاری چرا های دیگر. نمی‌توانستم بپذیرم که همه چیز الکی، بیخود و بی جهت اتفاق می‌افتد.موضوع این است که فکر می‌کنم افراد بی دلیل اینجا نیستند، هدفی والا وجود دارد که ما برای آن اینجا هستیم، موضوع و مقصودی مهم که من اینجا هستم. به این نتیجه رسیدم که ما برای بندگی الله اینجایم! من به شخصه اسلام را پذیرفتم زیرا آیات روشن قرآن کریم، آبی بر کویر دل من بود. انگار که در اعماق وجودم چیزی وجود دارد که جز در آیات قرآن کریم آن را نمی‌یابم، آن را جز در اسلام و پیامبر اکرم (ص) نمی‌یابم. در واقع اینکه هدفی وجود دارد و آن هم خشنودی خداوند عزوجل است، دلم را آرام می‌کند و قدم هایم را استوار. از اینکه فکر می‌کنم به مقصود دنیا و آفریش پی بردم و اینکه انگار جای خالی چیزی در دلم پر شده، خوشحالم! خوشحالِ خوشحال! و این نیرویی است که مرا به جلو می‌راند.درنهایت فکر می‌کنم که ما از زمان تولد مانند شمع هایی هستیم که می‌سوزیم و در نهایت تمام می‌شویم، باید چیزی والا را جست و پیدا کرد که فنا پذیر نباشد، بر خلاف جسم ما در این دنیا.حسن ختام:قسم به زمان(۱)، حقا انسان در زیان کاری بزرگی است(۲)، مگر کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده اند و یکدیگر را به حق توصیه نموده و به شکیبایی سفارش کرده اند(۳).ای وای، در این دارفنا، خستگی ما / چیزی نبود، جز غم دلبستگی ماچون ساعت رفتن برسد، الفت هستی / صد پاره شود، با همه پیوستگی ماما، جمله،، اسیران من و مائی خویشیم / اینجاست، همان علت صد دستگی ماافسوس، که با قید تعلق خبری نیست / ز آزادگی مطلق و وارستگی مانیک و بد تقدیر، که تغییر پذیر است / تعبیر شود، پستی و برجستگی مااین عقربه تند زمان است، که خندد / بر راه دراز و ، قدم آهستگی مادر عین جوانی، بشگفتند یکا یک / پیران جهاندیده، ز بشکستگی ماای شمع ها بسوزید، اثر معینی کرمانشاهی</description><category>مبین</category><author>مبین</author><pubDate>Thu, 01 Dec 2022 23:46:46 +0330</pubDate></item><item><title>و چشمانشان را می‌بندند...</title><link>https://virgool.ir/@mobin2008/و-چشمانشان-را-می-بندند-nooq7xqrsgz7</link><description>نمی‌دانم باید از کجا متن را شروع کنم، از اوایل انقلاب ۵۷، دهه هفتاد یا حتی شایدم دهه ۸۰ و ۹۰! نمی‌دانم، نمی‌دانم از کجا باید ریشه یابی کرد، شایدم اصلا ریشه یابی در حال حاضر ضروری نباشه!این چند وقت، کشور دچار حوادث مختلفی شد، مرگ مشکوک خانم امینی تنور حوادث قبلی کشور در دوره جمهوری اسلامی را حسابی داغ کرد و هنوز که هنوزه این تنور حسابی تر و خشک را می‌سوزاند! نمی‌خواهم در این متن به این بپردازم که حکومت بده یا خوب، گشت ارشاد وجودیتش درسته یا ساختار کارکردیش ایراد داره، نیروی انتظامی کارش رو درست انجام می‌ده یا نه، نظام دموکراسی خوبه یا بده، این اتفاقات، حرف مقاله یک درد و دل است با تمامی افراد از تمام گرایش های سیاسی و جهت گیری ها.صحبت اصلی این مقاله این است که اینطور به نظر می‌آید که خیزش های روز های اخیر بیشتر از اینکه بخواهد هدف آزادی، حقوق بشر و این چنین چیز ها را محقق سازد، بیشتر شبیه به بستری برای وحشی گری، فحاشی، تهدید، ارعاب، انتشار افکار تجزیه طلبانه و تروریستی شده است. بگذارید واضح تر بگویم: اکثر معترضان در زمین دشمن بازی می‌کنند، در زمین تروریست ها، آب به آسیاب وطن فروشان و دشمنان قسم خورده ایران زمین (مانند مجاهدین(!!!!) خلق، حزب کومله، گروهک الاهوازیه، کشور های ایالات متحده، انگلیس، اسرائیل(!) و...) می‌ریزند. می‌گویید چگونه؟ دشمنانی که مثال زدیم از این ناامنی ها استفاده کردند برای اهداف پلیدشان (به طور مثال نشان دادن چهره ایران به صورت یک کشور جنگ زده، فشار از این طریق برای اعمال تحریم) استفاده کردند، سوال اینجاست اگر این دوستان با آنها همسو نیستند، چرا از آنها به طور علنی اعلام برائت نمی‌کنند؟ چرا حتی بعضا با آنها همصدا می‌شوند؟ اگر اسم این اقدام علیه ایران نیست، پس این چیه؟آری، و آنها کسانی هستند که فکر نمی‌کنند و صرفا به یکسری شعار و حرف های قشنگ (اما در باطن زشت، قبیح و کثافت بار!) دلبسته اند و چشمانشان را می‌بندند!در یک کلام: اعتراض وارده ولی لطفا کمی درباره راهش فکر کنید!التماس تفکر!حسن ختام (برگرفته از حسن ختام های مقالات جناب دست انداز): https://soundcloud.com/gomnam-fateme/gomnam-allah  https://soundcloud.com/bandekhodatunes/bia-fek-konim </description><category>مبین</category><author>مبین</author><pubDate>Wed, 16 Nov 2022 23:37:26 +0330</pubDate></item></channel></rss>