https://virgool.ir/feed/@mnsadara8289از مصرِ زلیخا پرس، تعبیر جهانم را..fa2026-11-11 23:14:55https://files.virgool.ir/upload/users/213277/avatar/DneKUD.jpeghttps://virgool.ir/@mnsadara8289https://virgool.ir/@mnsadara8289/اندر-مصائب-درونگرایی-qie8clgx5ezqدرونگرایی بد دردیه میدونی چرا؟ هیچ وقت لذت درک شدن رو تجربه نمی‌کنی، هیچ وقت یکی توی چشمات نگاه نمی‌کنه و بهت انگیزه و امید نمیده. هیچ وقت هیچ کس نمی‌فهمه نیاز به کمک داری. هیچ وقت از درون احساس سبک شدن نمی‌کنی. هیچ وقت ذهنت آزاد و رها نمی‌شه. هیچ وقت اونطور که تو ذهنته با مردم حرف نمی‌زنی. هیچ وقت دغدغه‌هات جدی گرفته نمی‌شن. هیچ وقت تهِ تهِ دلت از زنگار غصه ترتمیز نمیشه! کم‌کم داستانت به جایی می‌رسه که احساس میکنی تبدیل شدی به یه نقطه سیاه کوچیک و ناشناخته توی دنیا. نقطه ای که وسعتش دریاست و عمقش سیاهچاله! یه وقتایی پیش میاد که با یکی سرصحبتو باز کنی، مثلا دو صفحه براش تایپ کنی و هرچی که توی دلته رو بریزی بیرون، اما در ثانیه آخر، قبل از اینکه سند رو فشار بدی برمیگردی و همش رو پاک میکنی! دوباره حرف‌ها رو توی دلت تلنبار می‌کنی.دوباره دوباره دوباره.. انگار یه کیسه بزرگ و سنگین رو ، روی دوشت حمل می‌کنی. هرجا که میری، دانشگاه سرکار مدرسه خونه پیش رفیقات هرجا! توی اون نقطه، توی اون‌کیسه، هزاران حرف نشنیده هست ، هزاران حس سرکوب شده.. توصیف درونگرایی من در زندگی واقعی چیزی شبیه به این متنه. اینقدر با خونم درآمیخته که نمیتونم جداش کنم. مثل یه هیولای بزرگ ، داخل یه نقطه کوچیک..52herts whale52herts whaleMon, 27 Dec 2021 19:27:05 +0330https://virgool.ir/@mnsadara8289/لطفا-به-بند-اول-سبابه-ات-بگو-bxfucqrpqmra https://www.jenabmusic.com/86372/music-lotfan-be-bande-avale-angoshte-sababe-at-begoo.html دستت مبارک‌ست که چک میزند به گوشدستت مبارک‌ست که می آورد به هوشعیسی دستهای مبارک؛ بزن مرا !تا مرده ای به زنده شدن مفتخر شود..!*از آهنگ های مورد علاقه‌م 52herts whale52herts whaleWed, 22 Dec 2021 21:49:56 +0330https://virgool.ir/@mnsadara8289/آزادی-بیان-شعار-پوچ-hslkqga30uq4آره آزادی بیان چیز خوبیه اما تا جایی که من بخوام..! حقیقتا چیزی که امروزه تحت عنوان آزادی بیان، حق نظر دادن و احترام به عقاید توسط رسانه‌ها جار زده میشه، جز شعار های پوشالی و توخالی نیست..! منطق قدرت های رسانه ای اینه؛ تو حق داری آزادی داشته باشی در بیان نظراتت اما تا جایی که من تایید کنم ! اگه از علایق من پا فراتر بذاری، محکومی به حذف شدن. برای تایید شدن ، دیده شدن، باید در دایره افکار من حرف بزنی، من رو تبلیغ کنی، از من حمایت کنی. اگه بخوای از اهداف و عقاید من انتقاد کنی، پیجت رو می‌بندم، پست‌ها و استوری‌هات رو پاک میکنم! به عنوان کاربر مجرم می‌شناسمت، من تو رو کودک آزار معرفی میکنم...آره رفیق تو آزادی، اما تا جایی که من بخوام... و چه حقیرند افرادی که دل خوش میکنن به این آزادی بیان..! 52herts whale52herts whaleMon, 20 Dec 2021 18:43:02 +0330https://virgool.ir/@mnsadara8289/و-همچنان-یک-کودک-mdawdctqiy2pیک سری عادات و رفتارها هستند که از کودکی در وجود آدمی ریشه می‌دوانند و تا خرخره با شخصیتمان عجین می‌شوند، خوب یا بد ! مسئله مهم این است که در کودکی ، دیگران می‌گویند بچه‌ست! بزرگ که بشود ، عاقل که بشود، همه چیز هم درست می‌شود. و این‌گونه از اصلاح رفتارهای غیرعادی فرزندان سرباز‌می‌زنند. یا حتی دیده می‌شود قربان صدقه آن اخلاق نه چندان نیکوی فرزندشان هم می‌شوند و او را تشویق نیز می‌کنند! مدت‌هاست که به کودکی ام فکر می‌کنم، به موقعیت های آزاردهنده. و به این‌نتیجه می‌رسم که آن بخش از کودکی، آن عقده ، هنوز هم در من وجود دارد. بزرگ شدنم قد کشیدنم بلبل زبانی کردنم نتوانست بعضی ویژگی ها را از من جدا کند. نه، نتوانستم به انسان کاملا بالغی تبدیل شوم. چیزی که تصور می‌کردم نیستم. من هنوز جعبه های خالی کودکی ام را با خودم حمل میکنم. چهار یا پنج سالم بود، شاید هم کمتر، به جمع های فامیلی وارد می‌شدم، گوشه ای می‌ایستادم و به کودکان خوشحالِ درحال خوش و بش نگاه می‌کردم. دلم میخواست من هم به آنها ملحق شوم و حلقه ای از زنجیر شادی‌شان باشم. چندبار در چند موقعیت و سنین مختلف جلو می‌رفتم تا اصطلاحا خودم را قاطیِ جمع کنم اما هربار یا با بی‌محلی طرد میشدم، یا با حرف های مادرم که میگفت: "خاله جون فلانی رو هم بازی بدین ! با هم دوستای خوبی باشین!" به سردی در جمع پذیرفته می‌شدم. اما همچنان احساس وصله ناجور بودن رهایم نمی‌کرد. بزرگ تر که شدم هیچ وقت نتوانستم عضو اکیپ های بزرگ مدرسه بشوم، همیشه با یک یا دونفر ارتباط میگرفتم و همین. گذشت و گذشت، کم‌کم انزوا با خونم درآمیخت. میلم به جمع های شلوغ و پرسرصدا کمتر شد. یعنی انگار دلم میخواست جای شلوغ باشم، اما از یک جایی به بعد تحمل کردن جمع و شلوغی سخت میشد. داشتم به این باور می‌رسیدم که من قوی ام ! قوی ام که دیگر بود و نبود دیگران برایم اهمیتی ندارد... اما مدتی‌ست که با دیدن اکیپ های شاد و جمع های دوستانه ناخودآگاه دلم میخواهد جزو آن ها باشم، البته نه هر جمعی، جمع هایی که با آنها وجه مشترکی داشته باشم .. اما دیدم نمی‌شود نمی‌توانم .. من هنوز هم همان کودکم، که کناری می‌ایستد و نمیتواند به بقیه پیشنهاد دوستی بدهد. همانم که از دور شادی دیگران را تماشا میکند و خودش را در قلمرو تنهایی اش گم می‌کند. شاید اگر درکودکی، کمی به فکر من بودند، به فکر تنهایی ام، روابط اجتماعی ام، امروز اینقدر در مضیقه نبودم.. نمی‌دانم، شاید هم دارم بی عرضگی خودم را گردن دیگران می‌اندازم. علی الحساب خودم را با شعر های این‌چنینی قانع می‌کنم.. که شاید یک روز من هم توانستم بالغ شوم! دلا خو کن به تنهایی که از تنها بلا خیزد سعادت آن کسی دارد که از تن ها بپرهیزد..52herts whale52herts whaleSun, 12 Dec 2021 23:50:59 +0330https://virgool.ir/@mnsadara8289/خاطره-روز-تولد-امسال-fegcjkl68e0oخب ، من خیلی عادت به جشن و سرور و پایکوبی و مهمونی های بزرگ و ببر و بیار و بزن و برقص برای روز تولد ندارم، حقیقتا توی خونواده ما هیچ کس به اینطور چیزها عادت نداره و اهمیتی نمی‌ده ، صرفا درحد تبریک و چندتا شیرینی . مهم نیست بگذریم.اولین کسی که شب قبل تبریک گفت ، مادربزرگم بود. از پشت تلفن. روز بعد دوسه نفر دیگه‌م به صورت پیام و با ایموجی قلب و گل سعی کردن احساسشون رو به من ابراز کنن که خب نمیدونم درچه حد واقعی بوده.بگذریم. بعدش با انبوهی از پیامک های بانکی و بیمارستانی و آزمایشگاهی مواجه شدم که حقیقتش اصلا خوشم نمیاد از این فرم پیام‌ها، ولی بازم دمشون گرم. خب خلاصه دیروز تا عصرش عادی بود. نه شاد بود نه غمگین ، البته هر روزی که اتفاق ناراحت کننده ای نیوفته، برای من روز خوب و عالی‌ای حساب میشه. اصطلاحا همون ضرب المثل مرا به خیر تو امید نیست، شر مرسان! وقت دکتر داشتم، تقریبا سه ساعتی معطل جناب متخصص! شدیم. خب من امیدوار بودم خبر خوبی بشنوم از دکتر و این هدیه ای از طرف خدا باشه ? اما خب طبق معمول خورد توی ذوقم و فهمیدم مشکلی ک دارم قرار نیست هیچ وقت خوب بشه. بعد از سه ساعت معطلی درحد کمتر از ده دقیقه توسط دکتر ویزیت شدم و با لب و لوچه آویزون برگشتم. اصلا حوصله کسی رو نداشتم و ندارم حتی حاضر بودم ده بار طول و عرض و ارتفاع و قاعده ی اون خیابون مزخرف شلوغ آلوده رو توی سرما قدم بزنم اما برنگردم خونه. اما این درحد یه فکر و خیال بود فقط.اومدم خونه، اولش صرفا یه درگیری لفظی بین من و یکی از اعضای خونواده درگرفت که بعدش یه مشاجره بزرگ اتفاق افتاد و حرفایی زده شد که نباید. خب ، همونطور که گفتم امروز (یعنی دیروز) تولد من بود و اینطوری‌ گذروندمش. و جزو تولدای غمگین بود. خواستم بنویسم چون اینجا از معدود جاهایی هست ک میتونم همینجوری هرچرتی میخوام تفت بدم بدون اینکه ترس از لو رفتن یا هرچیز دیگه ای داشته باشم.به امید روزهای بهتر برای همه (خودم میدونم شعاره)52herts whale52herts whaleSun, 12 Dec 2021 01:33:25 +0330https://virgool.ir/@mnsadara8289/و-امشب-فرا-رسید-ojmhrhmaxtfqشب فرارسید و بر کوس جنگ کوبیده شد. جنگجویان ، از هر طرف هجوم می‌آورند. شمشیر های غلاف کرده را درآورده و - به آرامی و درنهایت ظرافت- به گوشه و کنار قلبت فرو می‌کنند. طوری که آه سوزناک و خفیف قلبت در هزارتوی بی انتهای مغزت اکو می‌شود.. و آه از این مغز! سرداری که حواسش به همه جای جهان است، الا سر! فرمانده ای گم‌نام در گوشه ای دور‌افتاده از مغز مشغول جمع‌آوری لشکری کوچک برای خود است. یک لشکر از پیش شکست خورده.اما فرمانده عقیده دارد انجام دادن کاری، هرچقدر ضعیف و بد از انجام ندادن آن بهتر است! پس لشکریان را روانه خط مقدم می‌کند. آن‌سو سردار غم عربده ای می‌کشد و فریاد می‌زند: آن لعل غنیمتی را میخواهم! آن‌ گوهر سیمین! بیاوریدش!و سربازانش نیز نعره زنان و پای‌کوبان جانانه تر ! می‌جنگند. تا آنجا که جز جنازه و شمشیرهای ناکام چیزی از لشکریان خودی باقی‌ نمی‌ماند و بله..! لشکریان غم قلمرو خود را از قلب تا لبه ی تیز عنبیه چشمانت گسترش می‌دهند. به دستور سردارشان به کنکاش می‌پردازند در جستجوی طلا جواهر مروارید یا شاید هم قطره ای اشک !؟ تا به عنوان غنیمت به سردارشان پیشکش کنند. آری؛ نبرد تمام شد! بر کوس خاموش باش بکوبید و به خانه هایتان برگردید! همه چیز در امن و امان خواهد بود. او امشب گریه خواهد کرد. ما پیروز شدیم! پ‌.ن: یاوه گویی های اینجانب رو به بی تجربگی‌اش در نوشتن ببخشید.52herts whale52herts whaleThu, 09 Dec 2021 01:38:34 +0330https://virgool.ir/@mnsadara8289/"انتظارت-رو-از-دیگران-به-صفر-برسون"-g1gpujnldol1تا رستگار بشی! مدتیه به یه موضوعی خیلی فکر میکنم؛ چرا با وجود اینکه من همیشه سعی کردم فرد مفیدی برای آشنایان و دوستانم باشم، همواره مورد بی‌توجهی و ایگنور قرار گرفتم؟ به عنوان مثال وقتی فردی که خیلی رفاقتی باهم نداشتیم اومد از مشکلاتش و میل به خودکشیش برام حرف زد، من گاها تا نصف شب باهاش چت میکردم تا فکر نکنه تنها و بی‌کسه، من نه مشاور بودم نه روانشناس اما همه سعی م رو کردم تا یه مقداری آروم بشه، یا هر وقت دوست نسبتا نزدیکم یه سری مشکل و سوال داشته، خب واقعا درحد توانم بهش کمک کردم و خب موارد دیگه..این حرفا رو نمیزنم که ناخواسته منتی گذاشته باشم، نه! من از منت گذاشتن خیلی بدم میاد..خیلی! صرفا میخوام یه نتیجه تکراری بگیرم.عکس نامرتبطه؛ اما خوشم اومد.قشنگه.گاهی حس احمق بودن می‌کنم. میدونی چه موقعی؟ وقتی که بعضیاشون رو می‌بینم که حتی از گفتن‌کلمه سلام ! به من ابا دارن. وقتی شوربختانه کارم به کارشون گره میخوره و مجبور می‌شم ازشون درخواست کمک کنم اما آخرش نا امید می‌شم، به بهانه های مسخره ای که میارن. وقتی که دلم میخواد درددل کنم باهاشون، اما زمانی که کلی تایپ کردم متنم رو پاک میکنم، چون میدونم به اونا حاصلی نداره غم روزگار گفتن.امشب یه فرد مهمی توی زندگیم این قضیه رو بهم یادآوری کرد ؛ رسوندن انتظار از دیگران به صفر، حتی رفیق، خانواده، هرکی... این یکی از رموز آرامش روحیه.وقتی از کسی انتظاری نداری دیگه رفتارش برات مهم نیست، کمتر ناراحت می‌شی و کمتر خودت رو درگیر میکنی. نکته مهم دیگه اینکه درسته انسانیت خوب و ارزشمنده اما ! مبادا از الویت های مهم زندگیت بزنی برای دیگران. یادت باشه تو در اولیت زندگیت هستی. اول خودت! دوم کسی. متن رو خطاب به خودم نوشتم. البته همه اینا رو از قبل میدونستم. اما یه سری مطالب ، یه سری رفتار ها نیاز به یادآوری مداوم دارن.امیدوارم دیگه شرایطی پیش نیاد که از کمک کردن به دیگران پشیمون بشیم.ما انسان ها به کمک هم نیاز داریم، خیلی زیاد.. 52herts whale52herts whaleSun, 05 Dec 2021 21:01:37 +0330https://virgool.ir/@mnsadara8289/مشکلات-خانوادگی-qmuc3wp7yak3⚠️این مطالب صرفا مقداری درد‌ دل هستش و قرار نیست چیز مفیدی به شما اضافه کنه⚠️مشکلات زیاد بود، همیشه، از وقتی یادم میاد. حتی از وقتی که هنوز یه تک سلولی شناور توی بدن مادرم بودم!بهم یاد داده شده که توی خونه هر اتفاقی افتاد، هر حرفی رد و بدل شد، هر رفتاری که انجام شد، باید توی سینه‌م دفنش کنم و تحت هیچ شرایطی پیش هیچ کس از اتفاقات و مسائل خانوادگی صحبت نکنم. چون این مسائل مال "خانواده" ست و نباید به غریبه‌ها گفت.من با این رویه بزرگ شدم ؛ توداری، درون گرایی، سکوت ، خوب جلوه دادن اوضاع، خوش رفتاری های الکی، لبخندای مصنوعی ، همه چی خوبه حال همه خوبه...! در واقع، خودمون هم می‌دونستیم که چیکار داریم میکنیم! خوب فهمیدیم که چقدر آدمای نقاب به چهره و متظاهری شدیم. و حتی گاهی اوقات همدیگه رو بخاطر این نقابای خوشگل تحسین می‌کردیم ? خیلی از افرادی که باهاشون برخورد داشتم برون‌گرا بودن، خیلی راحت و بی پرده از خونوادشون صحبت میکردن، از مشکلات و غیره. من اما، انگار که مهر محکمی به دهنم زده باشن، همیشه سکوت بودم. در هاله ای از ابهام. خب؛ هیچ کس هم ازم نمی‌پرسید! خیلی دلم میخواست یه روز ، یه گوش پیدا میکردم، گوشی که شنوا باشه، بدون هیچ حرف ، نصیحت یا سرزنشی ، من حرف بزنم و بشنوه..اما از ادای دلسوزی آدما بدم میاد، چرا که ادای دلسوزی، فرق داره با اصول دلسوزی.هرچی گذشت و من بزرگتر شدم، فهمیدم آدما نا امن تر و غیرقابل اعتماد تر از چیزی هستن که بشه بهشون درمورد خصوصی ترین مسائل گفت. در نتیجه ریختمشون توی خودم. اینقدر که شدم مثل یه نارنجک. نارنجکی که هر آن ممکنه ضامنش کشیده بشه..! حالا چرا این حرفا رو میزنم؟ آیا هدف من نابود کردن خونوادم و ناشکریه؟ آیا من دارم مبالغه یا مظلوم نمایی میکنم..؟ خیر! من خونوادم رو دوست دارم، یعنی فکر میکنم که دوست دارم، بهتر بگم، درواقع یه زمانی خیلی دوست داشتم..! حداقل به حرمت لحظه های خوبی که هرچند کم ، ولی درکنار هم داشتیم. یا شاید یه روز بازهم داشته باشیم که بعید میدونم.. فقط میخوام بگم که کاش افراد قبل از ازدواج یا مقوله مهم فرزند‌آوری ، کمی بیشتر دقت کنن. مشورت کنن، مسائل و مشکلاتشون رو بررسی کنن و درنهایت با آگاهی مهم ترین تصمیمات زندگیشون رو بگیرن..صرفا نوشتم این مطالب رو ، چون کار دیگه ای از دستم برنمیاد! فقط تایپ کردن رو بلدم.درنتیجه روی می‌آرم به نوشتن، اونم به صورت ناشناس. اینطوری خودم احساس بهتری دارم. همین‌.52herts whale52herts whaleSat, 27 Nov 2021 21:54:23 +0330https://virgool.ir/@mnsadara8289/درسی-که-امروز-یاد-گرفتم-gt0aoi8snv9gبعضی از مشکلات، بعضی ضعف ها، بعضی گیر و گور هارو حدالامکان نباید با آشنا و حتی خانواده درمیون گذاشت. چون مطمئن باش قطعا یه روز یه پتک می‌سازن از تمام ضعف ها و مشکلات مهمی که یه روز اعتماد کردی و بهشون گفتی ، و بعد می‌کوبنش توی سرت. یا چمیدونم شاید هم خنجر بشه بره تو طحالت! میتونی بیای اینجا بنویسی، با افراد غریبه حرف بزنی، حتی بری یکی رو توی ایستگاه اتوبوس گیربیاری و باهاش صحبت کنی ، آما به خونواده نگی‌.. هرچند که این حرف یه کم کلی هست و من دلم نمیخواد دید صفرتا صدی داشته باشم به مسائل، منتها احتیاط شرط عقله..52herts whale52herts whaleFri, 19 Nov 2021 13:54:26 +0330https://virgool.ir/@mnsadara8289/حسب-حال-امروز-vvq7vahksjsiفقط اومدم بنویسم که خیلی دلم برای گذشته تنگ شده برای چندسال پیش که با خانواده می‌رفتیم خارج از شهر یا حتی یه پارک ساده. شاید اون زمان این چیزا رو خیلی تفریح و خوشی حساب نمیکردم و حتی توی دلم خدا خدا میکردم که زود برگردم خونه ! اما این روزا میفهمم چقدر یه تفریح ساده میتونه برای تو خاطره های قشنگ بسازه و روزای سرد، گرمت کنه..راستش این روزا، دیگه نه انگیزه ای وجود داره، نه حوصله ای ، نه مهر و محبت آنچنانی که محرک ما باشه برای گذروندن وقت با دیگران، همه رفتیم یه گوشه و توی سکوت و تاریکی زندگیمون نظاره میکنیم دنیا رو.. خودم آدم نسبتا منزوی‌ای هستم، خیلی وقت‌ها دلم خواسته تنها باشم اما یه مدتیه دارم به یه سری حقایق پی می‌برم، چه بخوایم چه نخوایم ما انسان ها به هم وابسته ایم.. هیچ آدم منزوی‌ای نمیتونه زندگی شادی داشته باشه.. برای حال خوب به آدم های دیگه ای هم نیاز داریم .. البته نه هر آدمی، چرا که کیفیت >>>کمیت خلاصه اگه توی زندگی رفیق یا آشنایانی دارید که وقت گذروندن باهاشون حالتون رو بهاری میکنه، از دیدارشون غافل نشید! و تا می‌تونید فقط خاطره های خوب بسازید،چرا که : خاطره همان چیزی ست که در روز های سرد، گرمت می‌کند :-)52herts whale52herts whaleThu, 18 Nov 2021 12:30:08 +0330https://virgool.ir/@mnsadara8289/چشم-انعام-مدارید-ز-انعامی-چند-dywsfffa1asrحسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند/محرمی کو که فرستم به تو پیغامی چندما بدان مقصد عالی نتوانیم رسید/هم مگر پیش نهد لطف شما گامی چندچون می از خم به سبو رفت و گل افکند نقاب/فرصت عیش نگه دار و بزن جامی چندقند آمیخته با گل نه علاج دل ماست/بوسه‌ای چند برآمیز به دشنامی چندزاهد از کوچه رندان به سلامت بگذر/تا خرابت نکند صحبت بدنامی چندعیب می جمله چو گفتی هنرش نیز بگو/نفی حکمت مکن از بهر دل عامی چندای گدایان خرابات خدا یار شماست/ چشم انعام مدارید ز انعامی چندپیر میخانه چه خوش گفت به دردی کش خویش/که مگو حال دل سوخته با خامی چندحافظ از شوق رخ مهر فروغ تو بسوخت/ کامگارا نظری کن سوی ناکامی چندیکی از غزل های به شدت مورد علاقه‌م. لذت ببرید♡52herts whale52herts whaleSat, 13 Nov 2021 16:40:56 +0330https://virgool.ir/@mnsadara8289/آبان-سرد-gvef1x1mt9mjروز های خوبی رو نمی‌گذرونم ، دلم می‌خواد زودتر بگذره، زودتر شب بشه، شب باز صبح بشه و همینطور الی الابد.احساس می‌کنم چیز جالبی وجود نداره تا دلم رو بهش خوش کنم و طاقت بیارم ، در واقع خیلی وقته همچین حسی دارم ؛ فقط گاهی خودم رو با یه سری چیزای سطحی سرگرم می‌کنم صرفا جهت افزایش سرتونین و بالا اومدنش از زیر خط فقر تازگی ها تنهاییم خیلی به چشمم میاد. احساس میکنم اینقدری توی این دنیا تنها هستم که اگه بمیرم هم جز خونوادم کسی با خبر نشه.. خب این خودش پارادوکس مهمی هست توی شخصیتم، از طرفی دلم نمیخواد با افراد زیادی درارتباط باشم و ترجیح می‌دم تنهاییم رو حفظ کنم ولی از طرفی دلم میخواد با چندنفر درارتباط باشم تا توی روزهای سخت دلم گرم بشه به بودنشون اما اما اما این تنها بودنه هم باز برمیگرده به شخصیت خودم ، شخصیت نه چندان جالب و دلچسبی که نمیتونه برای کسی رفیق خوب و پایه ای باشه، شخصیتی که درونگراییش داره خودش رو می‌بلعه. داره توی گرداب انزوا غرقش میکنه ..ولی همچنان نمیخواد ازش دل بکنه، به این صورت که مثلا مغزم نمیذاره اجتماعی بشم ولی قلبم میخواد کنار بقیه باشه..!دلم میخواست لااقل "نوشتن" بلد بودم تا چندتا متن قشنگ از خودم به جا بذارم، ولی متاسفانه نتیجه کار چیزی به جز کلمات و جملات نامفهوم و تکراری نیست.من حتی نمیدونم این متنی که الان نوشتم دقیقا چه درون مایه ای داره ! اصلا برای کسی مفید خواهد بود؟ خب جواب این سوال قطعا نه هستش، امروز بعد چندین ماه دلم تنگ شد برای ویرگول و خواستم یه شرح حال نامفید از خودم به جا بگذارم. درسته که خیلی ناامیدم ولی ته ته ته ته دلم ، دوست دارم یه روز با اوضاع نرمال تری برگردم و این متن رو بخونم و به خودم لبخند کج بزنم و بگم دیدی چی‌شد؟ س.د52herts whale52herts whaleSat, 06 Nov 2021 16:58:07 +0330https://virgool.ir/@mnsadara8289/خاور-میانه-ی-درونم-rlcmsabgehppهمه ی وجودم خاور میانه ست..هر گوشه ش رو که نگاه میکنم.. آشوبه جنگه آتیشه نگرانیه زندانه اسارته شکنجه ست مسلخه مخروبه ست غروره اشکه بغضه امیده نا امیدیه عشقه تنفره..!و منی که آخر هرشب خودِ آش و لاش شدم رو از این هیاهو پس میگیرم.. زخماشو می بندم..دوباره آمادش میکنم واسه روز بعد.. بهش میگم عیب نداره بالاخره تموم میشه فقط یه روز دیگه طاقت بیار بجنگ بجنگ بجنگ... ولی..همه ی جنگ ها وقتی تموم میشن که یه طرف تسلیم بشه..بالاخره یه طرف باید اون پرچم سفید کوفتی رو بالا بگیره و زانو بزنه..صلحی در کار نیست..روز ها رفتم وسط میدون گلومو پاره کردم گفتم بسه..بیاین با هم باشیم زندگی کنیم..اونا نخواستن منو بیشتر از قبل کوبیدن با طیاره هاشون منو بمب بارون کردن...اونا اونا اونا لعنت به اونا..لعنت به این جبر جغرافیایی..52herts whale52herts whaleMon, 06 Jul 2020 00:38:23 +0430https://virgool.ir/@mnsadara8289/ما-نهنگ-های-تنها-r3ltehb7p9w3خیلی وقت پیش این مطلب رو خوندم؛ منتها گفتم شاید کسی ندونه و براش جالب باشه: مدت دو دهه است که دانشمندان در جستجوی صدای اسرار آمیز نهنگی هستند که به نهنگ تنهایی معروف شده است و فرکانس صدایی تولید می‌کند که به هیچ گونه نهنگ دیگری در جهان شباهت ندارد. محدوده صوتی آواز وال‌های آبی بین ۱۵ تا ۲۰ هرتز است در حالی که آواز این نهنگ ماده فرکانسی معادل ۵۲ هرتز داشت، در نتیجه توسط هیچ نهنگ دیگری قابل شنیدن و شناسایی نبود. این نهنگ که به خاطر فرکانس صدایش «52 هرتز» نیز نامیده می‌شود، تنهاترین نهنگ دنیا خوانده می‌شود که هیچ پاسخی برای نغمه‌های عاشقانه‌اش دریافت نمی‌کند. «52 هرتز» نه تنها در فرکانسی به مراتب بالاتر می‌خواند، بلکه بسیار کوتاه‌تر و به دفعات بیشتری نسبت به دیگر گونه‌های نهنگ می‌خواند، گویی به زبانی صحبت می‌کند که تنها خود آن را می‌فهمد و عجیب‌تر آنکه در انتخاب مسیر مهاجرت خود هم هرگز مسیر سایر نهنگ‌ها را انتخاب نمی‌کند!iday که یک گروه موسیقی روسی می‌باشد با الهام از زندگی این نهنگ یک قطعه ساخته‌است که از صدای ضبط شده همین نهنگ تنها هم در این قطعه استفاده شده است. صدای پس زمینه آهنگ آوای تنهاترین نهنگ دنیاست...موسیقیش رو گوش دادم...لذت بخش بود و البته اندوهناک! داستان این نهنگ آشناست... شنیده نشدن، درک نشدن، فهمیده نشدن،متفاوت بودن و خلاف مسیر بقیه شنا کردن.. که تو دنیای ما آدما بهش میگن وصله ی ناجور... رسوای جماعت و ..بعضی وقتا فکر میکنم شاید نهنگ تنها مصداق همون کسیه که هیچ وقت درک نشده..شاید شعری که هیچ وقت خونده نشده..شاید هنرمندی که هیچ وقت دیده نشده..شاید قطعه موسیقیی که هیچ وقت شنیده نشده.. فقط به بخاطر "متفاوت بودن" "تفاوت"، "تنهایی" میاره!52herts whale52herts whaleTue, 30 Jun 2020 03:52:14 +0430https://virgool.ir/@mnsadara8289/قناعت-می-کنم-با-درد-unnbx7hmn3x6چندی پیش مطلبی خوندم که گفته شده بود اگر آدمی درد می کشد به معنی این است که زندگی میکند! خیلی سعی کردم تا با این دست جملات خودم رو قانع کنم که زندگی همینه! اگه درد رو حس نکنیم مردیم..اما نتونستم..چون حقیقت چیز دیگه ای هست در واقع بعضی از ما خیلی وقته که مردیم..کشته شدیم..توسط دردهامون درد اولش مثل یه بغض کوچیک چنگ میزنه به گلوت یا مثل یه پرده ی تار جلوی چشمت رو میگیره که سعی میکنی با تند تند پلک زدن کنترلش کنی ..ولی از یه جایی به بعد مثل عقرب ذره ذره بدنت رو فلج میکنه واون موقع می رسی به حسی که بهش میگن "بی حسی مطلق"!ازون جا به بعده که دلت میخواد یه نفر بیاد کنارت که نه سرزنش کنه نه نصیحت کنه نه دل بسوزونه و نه هیچ چیز دیگه! یکی بیاد که فقط و فقط گوش باشه..کسی که بتونی آخرین لحظاتت رو باهاش شریک بشی..ولی هزاران افسوس و فغان که.. مرا رازیست اندر دل به خون دیده پروردهولیکن با که گویم راز چون محرم نمی‌بینمقناعت می‌کنم با "درد"چون درمان نمی‌یابمتحمل می‌کنم با "زخم" چون مرهم نمی‌بینم..52herts whale52herts whaleSun, 28 Jun 2020 04:53:23 +0430https://virgool.ir/@mnsadara8289/سلام-c8widpisfne2برای ساختن چرخ محور ها را به هم وصل می کنیم و این فضای تهی میان چرخ است که باعث چرخش آن می شوداز گل کوزه ای می سازیم و این فضای خالی درون کوزه است که آب را در خود جای می دهداز چوب خانه ای بنا می کنیم؛ این فضای خالی درون خانه است که برای زندگی سودمند می باشد مشغول هستی ایم، در حالیکه این نیستی است که به کار ما می آید.. 52herts whale52herts whaleWed, 17 Jun 2020 13:40:52 +0430