<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های mojtaba Mehri</title><link>https://virgool.ir/feed/@mmehry65</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 16:39:02</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/485461/avatar/avatar.png</url><title>mojtaba Mehri</title><link>https://virgool.ir/@mmehry65</link></image><item><title>یه وجبه اما ...</title><link>https://virgool.ir/@mmehry65/یه-وجبه-اما-p4r8zbhajpt0</link><description>کلا یک وجب هم نمیشه شاید دو انگشت کمتر ، گوشیمو میگم ولی وقتی روشنش میکردم انگار جعبه پاندورا رو باز کردم تا مدت های مدیدی تو گرفتار بودم گاهی میخندم باهاش گاهی گریه ام میگیره خودمم موندم ، ولی مهم این ه که باهاش درگیرم ، البته فکر کنم هممون درگیریمیکی هندزفری بیسیم گزاشته تو گوشش یکی باسیمیکی با قلم گوشیش داره ور میرهاون یکی ساعت لمسی بسته به دستش هر کی یه جور سرش تو گوشیه ولی توجه کردین چقدر فرق کرده تکنولوژی دیگه کمتر لازمه برای کارهای واجب گوشی دست بگیریم ( البته بعضی کارهای واجب چاره ای نیست?)</description><category>mojtaba Mehri</category><author>mojtaba Mehri</author><pubDate>Mon, 21 Dec 2020 16:26:31 +0330</pubDate></item></channel></rss>