<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Mhds mantegh</title><link>https://virgool.ir/feed/@mmantegh83</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 11:14:50</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4287372/avatar/875W3Z.jpg</url><title>Mhds mantegh</title><link>https://virgool.ir/@mmantegh83</link></image><item><title>جاده ای که برف برامون ساخت...</title><link>https://virgool.ir/@mmantegh83/جاده-ای-که-برف-برامون-ساخت-czb6dgrdqbfe</link><description>دو سال پیش، یه روز سرد دی ماه، ما برای یه برنامه کاری راهی تهران شدیم. ❄️ وقتی رسیدیم، شهر انگار یه لباس سفید پوشیده بود؛ همه جا برف بود و زمین و درختا و خیابون‌ها زیر یه لایه نرم و سفید مخملی پنهان شده بودن. حس عجیبی داشت؛ هم زیبایی بود و هم یه ذره ترسناک، مخصوصاً وقتی می‌دونستی بعداً باید برگردی.وقتی رفتیم، هوا روشن بود و نور روز همه چیزو روشن و دلنشین نشون می‌داد، اما برگشتنی، هوا تاریک شده بود و برف و مه همه مسیر رو پر کرده بود. 🌨️کارمون که تموم شد، تصمیم گرفتیم برگردیم خونه، ولی اصلاً انتظار نداشتیم که برف اینقدر شدید شده باشه. جاده‌ها سفید و لغزنده بودن، و مه غلیظ همه جا رو پر کرده بود. هممون سر تا پا استرس بودیم و سکوت ماشین گاهی با صدای باد و برف شکسته می‌شد. 🌬️داداشم پشت فرمون نشست. خودش هم استرس داشت، ولی با آرامشی که داشت، به ما منتقل نمی‌کرد. چون دید کم بود، خم شده بود روی فرمون و تمام حواسش روی مسیر بود. بابام کنارش نشسته بود، اما با اون تمرکز و آرامشی که دید، دلش قرص بود و می‌دونست همه چیز تحت کنترله. یه لحظه بهش نگاه کردم؛ حتی با خم شدن و تمرکز کامل، حس کردم که همه چیز روبه‌راهه. 👀مسیر تهران تا خونه معمولاً دو ساعته، ولی با اون شرایط برفی و لغزنده، سه ساعت طول کشید. هر بار که یه اتوبوس یا ماشین سنگین از کنارمون رد می‌شد، کلی آب و برف روی ماشینمون پاشیده می‌شد و مجبور می‌شدیم سرعت رو کم کنیم. با هر قطره‌ای که روی شیشه می‌خورد، قلبمون یه لحظه تندتر می‌زد، ولی همزمان یه هیجان عجیب هم داشتیم؛ یه حس ترس و لذت همزمان که انگار همه چیز زنده شده بود. 😳✨صدای شیشه‌پاک‌کن ماشین که “تیک تیک، کش کش” روی شیشه‌ها می‌کشید، با صدای برف و باد و آهنگای محسن چاوشی که تو ماشین پخش می‌شد، ترکیب عجیبی ساخته بود. 🎶 یه حس آرامش و هیجان همزمان بهمون می‌داد. صداش، اشعارش و ریتم آهنگ‌ها باعث می‌شد حتی تو دل تاریکی و خطر، حس کنیم یه همراه داریم.مامانم هم زیر لب ذکر می‌گفت؛ یه صدای ملایم و آروم که بین صدای باد، برف و شیشه‌ پاک‌کن می‌پیچید. شنیدنش یه حس امنیت بهمون می‌داد. منم که تاریکی و برف کمی برام ترسناک بود، با وجودش دلگرم می‌شدم و در عین حال هیجان مسیر برام لذت‌بخش بود. 💓ما سه نفر عقب نشسته بودیم و چشم‌هامون روی مسیر دوخته شده بود. بعضی جاها مجبور می‌شدیم سرعت رو کم کنیم و گاهی مسیر رو منحرف می‌کردیم تا برف انباشته شده روی جاده رو رد کنیم. قلبمون مدام می‌زد و حس می‌کردیم هر لحظه ممکنه چیزی پیش بیاد.یه لحظه نگاهم به شیشه افتاد و دیدم برف تو چراغای ماشین مثل الماس می‌رقصه. ✨ همون لحظه یه لبخند کوچیک روی صورتم نشست، حتی با وجود استرس شدید.دقیقه ها گذشت و مسیر طولانی شد، ولی تمرکز پشت فرمون باعث شد که همه چیز درست پیش بره. سکوتمون گاهی با یه خنده‌ی کوتاه یا یه نگاه پر از معنی شکسته می‌شد. حس می‌کردیم بدون هیچ حرف اضافه‌ای، همه چیز روبه‌راهه. 😌بالاخره، بعد از سه ساعت رانندگی تو برف و تاریکی، به مقصد رسیدیم. قلبمون هنوز تند می‌زد، ولی حس پیروزی و آرامش داشتیم. وقتی پیاده شدیم، همه با هم یه نفس عمیق کشیدیم. اون لحظه فهمیدیم چقدر زندگی می‌تونه شکننده باشه و در عین حال چقدر آدم می‌تونه روی همدیگه حساب کنه.اون شب یادم موند. یادم موند که حتی وقتی شرایط سخت و غیرقابل پیش‌بینیه، یه نفر با آرامشش می‌تونه همه چیزو تحمل‌پذیر کنه. و اینکه موسیقی، حتی تو سکوت و ترس، می‌تونه دل آدمو نوازش بده و مسیر سخت رو قابل تحمل کنه. 🎵❄️ اون شب برفی، ترس، هیجان، استرس و آرامش با هم ترکیب شدن و یه خاطره‌ی عمیق برام ساختن؛ خاطره‌ای که هر بار بهش فکر می‌کنم، حس می‌کنم هنوز اون جاده، هنوز اون برف، هنوز ذکر مامانم، صدای شیشه‌پاک‌کن و آهنگای چاوشی تو گوشمه.</description><category>Mhds mantegh</category><author>Mhds mantegh</author><pubDate>Mon, 24 Nov 2025 00:50:48 +0330</pubDate></item><item><title>مرز، جدایی یا اتحاد</title><link>https://virgool.ir/@mmantegh83/مرز-جدایی-یا-اتحاد-mgxurscffmh9</link><description>امروزه هنر نگهداری و پاسداری از یک‌ارزش و یک سیره و روش درست‌، متخصصان و بزرگان زیادی را میطلبد تا برای حفظ آن بکوشند و حتی آن را ارتقاء بدهند .مرز : واژه ای که در ادبیات این کشور و این ملت ریشه دوانده و یک نوع تعصب بین ما و کشور های همسایه ایجاد کرده است، تجربه ی ۸ سال جنگ تحمیلی که بنا داشت از مرزهایمان به ما تحمیل شود ولی نگهداری شد و حالا ارزش او چندین برابر شده است و اهمیت آن را دوچندان کرده و هر ایرانی و آریایی را بر نگهداری و ایستادن برای حفظ آن تا پای جان پیش میبرد .حال چرا مرز ؟ مگر وقتی انسان را آفریدند و با یکدیگر کنار هم نشاندند، مرز به این دقیقی داشتیم ؟ و یا اینکه مرز را قبل از کشورهایمان ساخته اند که اینقدر برایمان اهمیت دارد ؟اولین نقطه ای که برای تعریف و معرفی مرز به سراغ آن رفتم، فرهنگ لغت فارسی معین بود، ایشان در تعریف و معنای مرز واژه های مملکت و کشور را به کار برده است و از نظر یک استاد ادبیات مرز به مملکت اطلاق می شود، یعنی آن خط و نقاط جداسازی یک منطقه از یک منطقه ی دیگر و تمام حاصل داخل آن خط کشی ها مملکت یک ملت یا یک فرد محسوب می‌شود، با وجود این تعریف، گمان می‌کنم دیگر نباید به دیوار خانه ها، پرچین ها، زمین های زراعتی مرز گفته شود مگر اینکه به خانه ها، ویلا ها، کشتزار ها مملکت گفته شود، در این صورت میتوان توجیه منطقی داشت که از یک کلمه به معنای واقعی آن استفاده کرد، که از ما مردم غریبه به ادبیات بعید است.لغت نامه‌ی دهخدا تعریف نزدیکتری از مرز دارد که با افکار و پیشینه‌ی فکری ما همسویی دارد و می توان آن را هضم کرد؛ مرحوم دهخدا در تعریف مرز به خط فاصل میان دو کشور اشاره میکند. اکثریت، رسانه ها، مردم، کارشناسان و رجل سیاسی در تعریف کلمه، به همین بسنده میکنند و شاید فقط همین را پسند می کنند. اگر ماهم بخواهیم از مرز یک تعریف واحد و رسمی داشته باشیم میتوانیم حد فاصل میان دو کشور را مرز بنامیم و در این صورت است که میتوانیم برای آن تعریف جغرافیایی، علمی و سیاسی مطرح کنیم‌، در ضمن به آخرین حد و نقطه‌ی قلمروی یک سرزمین که شامل نقطه ی زمینی، دریایی ، هوایی و زیر زمینی می شود هم مرز میگویند.مرز ها برای ما نشانگر حاکمیت است، نشانگر مقدار خدمت رسانی، حکمرانی حاکم و سلطنت پادشاهان است، مرزها به حاکمان و پادشاهان و رهبران یک مملکت یادآوری میکند که شما قانونا، رسما باید تا این حد به مردم سرزمینت خدمت کنی، بله ... حاکمیت راه پر پیچ و خم و خطرناکی است، اینکه تو حاکم باشی و یک نفر از بالا دستانت (مردم کشورت) شب گرسنه سر به زمین بگذارد و بخوابد، تو مسئول میشدی، تو به نداشته های یک پدر مسئولی و همچنین به داشته های یک پدر دیگر ... شاید لفظ مرز را بر این باور ساخته اند که حاکمانی از طرف خداوند مبعوث شوند که به مردم داخل مرزهایشان خدمت کنند و همین نقطه ی عطف و قوت مرزبندی است، هر قلمرو برای یک خدمتگزار .در قسمت قبل به تعریف مرز پرداختیم و به این نکته هم اشاره کردیم ‌که رایج ترین و رسمی ترین نوع تعریف از مرز، خط فاصل میان دو کشور را می توان نامید و برای این تعریف دلایلی هم بیان کردیم ...حالا برای مشخص سازی انواع مرز به همان تعریف باز میگردیم و به این نتیجه می رسیم که در زبان بین الملل هم اگر به دنبال یک تعریف واحد باشیم به همان تعریف رسمی خودمان میرسیم پس اجازه داریم که‌ به خط فاصل میان دو کشور ، مرز بین المللی و رسمی بگوییم و آنهارا ریشه یابی و تحلیل کنیم .مرز بین المللی به دو بخش تقسیم شده و از آن ها به عنوان مرزهای طبیعی و غیر طبیعی یاد میشود ، که برای آشنایی بیشتر هرکدام را به اقتضاء توضیح خواهیم داد.هرکدام به اقتضا توضیح خواهیم داد .</description><category>Mhds mantegh</category><author>Mhds mantegh</author><pubDate>Thu, 16 Oct 2025 21:07:01 +0330</pubDate></item></channel></rss>