https://virgool.ir/feed/@mmajidi523مترجم، ویراستار، طبیعتگرد، بیراهه نوردfa2026-11-11 16:51:01https://files.virgool.ir/upload/users/487206/avatar/QhHax1.jpeghttps://virgool.ir/@mmajidi523https://virgool.ir/@mmajidi523/ناجی-روزهای-غربتِ-من-qi6dhgzupk2dدو سال پیش که پام که رسید به خاک ترکیه گفتم تموم شد، تمام اضطراب ها، خشم ها، دویدن و نرسیدن ها و ... ؛ گفتم اینجا آرامش گمشده ام رو پیدا میکنم، حقم داشتم آخه قبل از مهاجرت انقدر بهم استرس وارد شده بود و تو فشار بودم که شده بودم ۴۵ کیلو، داشتم به زوال میرسیدم کم کم، پام رو از در خونه بیرون نمیذاشتم، تمام وقت تو اینستاگرام میچرخیدم و یه مصرف کننده تمام عیار بودم!روزهای سخت اولیه مهاجرت رو پشت سر گذاشتم و خیلی زود کار پیدا کردم، فاصله آکادمی زبان انگلیسی ای که منو پذیرفته بودن برای تدریس تا خونه ای که اونجا اجاره کردم حدود یک ساعت بود و من چون ماشین نداشتم مجبور بودم از وسایل نقلیه عمومی استانبول مثل متروبوس استفاده کنم، از اونجایی که بر اغلب شما پنهان نیست استانبول تمام سر بالایی و سر پایینی های دنیا رو تو کوچه پس کوچه هاش جا داده??‍♀️ و من هر روز حدود نیم ساعت از راهم رو پیاده طی میکردم جوری که میدیدم عضله پشت پام داشت سفت میشد...یه روز رسیدم آکادمی دیدم سامسونگ سلامت(Samsung health) تعداد قدم هام رو گزارش میده، ۳۵۰۰ و خورده ای قدم! واقعا؟! اونم کی؟ منه ۴۵ کیلوییِ استخونی که جون نداشتم نفس بکشم!جونم براتون بگه که نازنین خانمتون خوشش اومد از این تعداد قدم ها، کار هر روزش شده بود چک کردن تعداد قدم ها و میزان کالری سوخته و جذب شده و چون واسه اولین بار تو زندگیم یه زوری بالا سرم بود سریع تا گرسنه میشدم یه اسنکی چیزی میخوردم؛ به خودم اومدم بعد از سه ماه دیدم وزنم رسیده به ۵۴ کیلو، دیگه خبری از استخوان هام بیرون زده نیست، پاهام شده بود تماما عضله و اعتماد به نفس میرفت تا سقف!انقدر داشتم با این ماجرا کیف میکردم که حاضر نبودم گوشی دیگه ای بگیرم اونجا و هزینه سنگین رجیستر کردن رو تقبل کردم و S9 عزیزم رو رجیستر کردم و همین الان هم دارم باهاش واستون روایتش رو مینویسم❣و اما نقطه اوج داستان کجاست؟ شبی که تو استانبول گم شدم? بعد از چندین ماه زندگی تو اون شهر، غروب که میرفتم سمت خونه هندزفری قشنگم، یار و یاور همیشگیم، تو گوشم بود که مرز بین قسمت اروپایی و آسیایی استانبول رو رد کردم و هیچی نفهمیدم، سرمو آوردم بالا دیدم اصلا اینجاها برام آشنا نیست ولی خوب جاییه? آقا گفتم گوگل مپِ پُر توان برس به دادِ این مهاجرِ ناتوان، خلاصه یکم پیاده یکم سواره بالاخره آخرشب رسیدم خونه، اینجا همون اوج داستانه، سامسونگ سلامتِ گلم که فداش بشم گفت ۲۱۰۰۰ قدم راه رفتم از اون روز صبح تا شب?، حقیقتا نمیدونم چجوری زنده موندم ولی رکورد خودم رو شکستم و الان هم هنوز زنده ام شکر خدا.نوشته رو کوتاه کنم که حوصلتون سر نره، من یه آدم ضعیف بودم که قبل اینکه زور سامسونگ سلامت جان بالا سرم باشه داشتم به ام اس مبتلا میشدم انقدر بی تحرک بودم و انگار فقط یه انگیزه میخواستم، یا شاید یه برنامه ریز برای خوراک روزانه و تحرک داشتنم، سامسونگ سلامت به من این انگیزه رو داد، دوتا از همکارمم تو همین پروسه ی قدم شمردن های من علاقه مند شدن و بعد از سال ها آیفون رو کنار گذاشتن و به جای رجیستر کردن اون گوشی هاشون اونجا، سامسونگ سری A خریدن و یکیشون هم تو اون قدم زدن با من شریک شد، شاید فقط یه انگیزه کوچیک بتونه آدم ها رو از مریضی های بزرگ نجات بده! سامسونگ برای من ناجی روزهای غربت بوده و همیشه هست. و حالا نازنین رو میبینین که از اون آدم ضعیف و بی تحرک تبدیل شده به یه طبیعتگرد قوی و عکس سفرهام رو میتونین تو صفحه اینستاگرامم ببینین minaaaz@نازنین مجیدی (minaaaz)نازنین مجیدی (minaaaz)Sun, 20 Dec 2020 18:45:15 +0330