https://virgool.ir/feed/@mm.pk76من پریشان تر از آنم که تو می پنداری شده آیا وسط شعر ترک برداری؟fa2026-11-12 10:40:06https://files.virgool.ir/upload/users/1727344/avatar/NgTlSD.jpghttps://virgool.ir/@mm.pk76https://virgool.ir/@mm.pk76/قطعه-گم-شده-پازل-zhgkp6ba7o0wقلم به دست گرفته‌ام تا بنویسم. بنویسم از آنچه که گذشت. از آب ریخته شده. از اعماق افکار. حالا در میان پازل دغدغه هایی که جای خوشی ها را گرفته اند، جای قطعه‌ایی خالیست. قطعه‌ایی درست در قلب تابلو. گویی تابلویی که ساختش ۱۶ سال طول کشید و سر انجام... قطعه‌ایی گم شد. تابلوی زندگی‌ام این روزها نصفه است. نصفه مانده از خوشی، از لذت، از هیجان و آرامش. و یاد مزه روزهای گذشته، طعم شیرین خیال و اندیشه نوشتن بی وقفه هم حالم را دیگر خوش نمی کند. همه چیز خالی‌ست. خالی از همه چیز. خالی از سفری دور و دراز به عمق سختی و ساختن لحظات شاد با هم بودن. بود.... دیگر نیست!حاضری؟ مقصد کجاست؟حال دیگر قلم در دستم مانده و زمان از دستم در رفته است. امواج نا آرام به سمتم غوطه ور شدند و من در قایق کوچکم بی پناه مانده‌ام. کسی می تواند به دادم برسد؟ حالا معنای زندگی برایم دست نیافتنی تر شده، خاطرات شیرین آینده را برایم تلخ می کنند و حال... توصیف نمی شود، نه با کلمات، نه با افکار... نمی دانم، می شود در اوج زمستان به بهار گذشته اندیشید و در انتظارش ماند، یا نه. اما هر چه باشد، دلم تنها زندگی در یکی از لحظاتی را دارد که بی وقفه خندیدیم، گفتیم، خواندیم و حالا هر کداممان در منجلابی دور از هم گیر کرده ایم. نمی شود باران قطع شود؟ نمی شود رنگین کمان بیاید؟ بس نیست این جهنم چند ماه گذشته؟ پاسخی ندارد... همان گونه که برای علت زندگی پاسخی وجود ندارد!FPKFPKTue, 05 Nov 2024 22:21:08 +0330https://virgool.ir/@mm.pk76/راهی-برای-رهایی-ag2a3kv9xx5yچندین سال پیش، وقتی چرخ روزگار اصلا به مرادم نبود، رفتم سراغ امتحان کردن چیزهایی که تراپی میدونستنش. چیزهایی که به آدم کمک میکنه تا زندگی رو بهتر کنه. اون موقع ها دو تا تغییر بزرگ داشت تو زندگیم رغم میخورد. تصمیم گرفتم بولت ژورنال رو امتحان کنم. فکر کنید توی یه سفر، تو بدترین شرایط ممکن، من به خانوادم اصرااار داشتم که باید برای من دفتر و مداد رنگی و روان نویس بخرید. توی جایی که بزور چیزهای حیاتی پیدا میشد من انقدر گشتم تا یه دفتر، روان نویس و مداد رنگی پیدا کنم برای شروع بولت ژورنال( از جلد دفترم هم بشدتت بدم میومد) در نهایت توی همون موقعیت شروع کردم به طراحی بولت ژورنالم. هنوزم وقتی میبینمش میفهمم چقدر براش تلاش کردم. وقتی دوباره برگشتیم تهران خونمون، آماده بودم که ازش استفاده کنم. کردم، اما به یه ماه نکشیده دفترم موند توی کشو و تنهاییش مثل دفترهایی که روش میومدن بیشتر و بیشتر شد. بولت ژورنال پر شد رفت هوا. یه جوری یادم رفتش که انگار نه انگار چقدر برای پیدا کردن وسایلش توی شهر غریبه به این در و اون در زدم. خیلی طولانی شد... درنهایت اون دفتر هم به یه کار هایی اومد و توی شرایط سخت دیگه‌ایی به کمکم اومد. اما دیگه بولت ژورنال نشد. بعد از اون با خودم فکر کردم چه چیز چرتیه! و به پلنر رو اووردم که اونم سرانجامی نداشت... فکر کنم مشکل از من بود، نمیتونم چیزی رو تموم کنم.اما چند وقت پیش که دوباره داشتم به اون دفتر نگاهی می‌ انداختم، یهو حس کردم که "واو! عجب چیز کامل و خفنیه!" و فهمیدم که نه... مشکل از بولت ژورنال نبوده... من خیلی بچه بودم! الان خیلی نیاز به بولت ژورنال رو حس میکنم. و برای همینم قصد دارم دوباره استفاده از بولت ژورنال رو شروع کنم. قرار نیست زیبا باشه، بیشتر قراره کاربردی باشه. یه جوری باشه که توی وقتایی که از شدت کارهام نفسم تنگ میشه و پاهام ناخوداگاه گومب گومب به زمین میخورن، بیاد و توی آغوش بگیرتم، یه کم آرومم کنه و یه راهی جلوم بزاره که این بار یه کمی کم تر شه. وقتایی که سخت مشغول کارم و به خودم و اطرافم بی توجهم، یکم آگاهم کنه. درسته، من کنکور دارم، من نمیتونم وقت زیادی رو براش بزارم، اما میتونم که یه ربعم که شده به فکر خودم باشم. نمی دونم قراره به یه ماه بکشه یا نه:)))) اما سعیمو میکنم، این پستم صرفا یه مدرکه، مجبورم کنه پیش برم و حتی اگه برای مدت طولانی انجامش ندادم، بازم برگردم پیشش...من سعیمو میکنم... شما هم تو زندگیتون سعیتونو بکنین، برای همه چی!FPKFPKThu, 17 Oct 2024 22:24:56 +0330https://virgool.ir/@mm.pk76/کاش-جای-شماها-بودم-ggesubnd2mkiامروز وقتی داشتم از مدرسه بر میگشتم، یهو یکی از هم سرویسی‌هام(که خواهر بزرگتر داره) گفت که خواهرش همیشه میگه "کاش جای شماها بودم" و براش سوال شده که چرا خواهرش باید دلتنگ اوقات نحس دبیرستان بشه؟ خب راستش وقتی داشت اینو می گفت، برام عادی بود. چون خیلی ها قبل تر بهم اینو گفته بودن، ولی بعدش واقعا به نظرم عجیب اومد. خب قبلا نمیدونستم تو دبیرستان چخبره. ولی الان که میدونم واقعا همچین ادماییو درک نمیکنم! اخه دوران کنکور چه لذتی برای توی فارغ التحصیل داره؟اتفاقا اون روز هم بارونی بود:)))بعد اون یکی هم سرویسیم گفت که یکی از فامیل های کلاس چهارمیش داشته از حجم درس هاش غر میزده(در حالی که درس چهارم ابتدایی واقعا چیز سنگینی نیست!!) و اون بهش گفته "کاش من جای شماها بودم" بعد که یکمی فکر کردم، دیدم خب اون کلاس چهارمی هم فکر میکنه داره سخت‌ترین درسای دنیا رو میخونه، در حالی که برای یه دبیرستانی اونا مثل جکه. خلاصه که دغدغه و چالش هر آدمی با خورش بزرگ میشه. بعضی جاها هم اون مجبورت میکنه بزرگ شی. مجبور میشی برای داشتن بازدهی مطلوب ساعت ها سخت تلاش کنی و استرس بکشی و درنهایت به نتیجه مطلوبت نرسی. این احتیاج به تغییر بزرگ توی زندگی داره. بگو ببینم، تاحالا چندتا تغییر بزرگ توی زندگیت داشتی؟!FPKFPKSun, 06 Oct 2024 21:44:46 +0330