https://virgool.ir/feed/@mjbasirمتولد ۱۳۳۳/۱۲/۱۰ لیسانس بازرگانی کارمند بازنشسته بانک رفاه کارگرانfa2026-11-11 16:59:36https://files.virgool.ir/upload/users/484652/avatar/iq38b4.pnghttps://virgool.ir/@mjbasirhttps://virgool.ir/@mjbasir/کتاب-زندگی-bjuaif37qissسلام ،میخوام داستانی از مقدمه کتاب تفسیر باران نوشته مهدی خُدّامیان آرانی را برایتان نقل کنم:پدری برای کسب و کار، وطن خود را ترک گفت و به کشور دیگری سفر کرد. او نامه ای برای خانواده اش فرستاد. وقتی نامه به مقصد رسید، فرزندان او خواستند نامه را باز کنند و بخوانند، مادر گفت: «عزیزانم ! این کار را نکنید، این نامه را به عنوان یادگاریِ پدر حفظ کنید». آن ها نامه را بوسیدند و در جعبه ای قرار دادند. آن ها هفته ای یکبار جمع می شدند و نامه پدر را می بوسیدند و به چشم می نهادند و دوباره آن را سرجایش می گذاشتند. نامه دوم و سوم پدر رسید، با آن نامه ها نیز همان کار را کردند.چند سال گذشت و پدر بازگشت، وقتی او به خانه آمد، فقط یکی از پسرهایش را آنجا دید.از او پرسید: پسرم ! مادرت کجاست؟پسر: وقتی شما نبودید، مادر بیمار شد، ما پولی برای درمان او نداشتیم. حال او بد و بدتر شد و از دنیا رفت.پدر: مگر نامه های من به شما نمی رسید؟ من در آن نامه ها، پول زیادی برای شما فرستاده بودم.پسر: عجب ! ما نمی دانستیم. مادر به ما گفت که نامه تو را ببوسیم و برای یادگاری حفظ کنیم.پدر: برادرت کجاست؟پسر: وقتی مادرازدنیا رفت، کسی نبود تا برادرم را نصیحت کند، اوهم با دوستان ناباب آشنا شد وسرانجام به زندان رفت.پدر: من در نامه دوم از برادرت خواستم تا از دوستان ناباب دوری کند. بگو بدانم از خواهرت چه خبر؟پسر: او زندگی فلاکت باری دارد، با پسری که عاشقش بود ازدواج کرد، امّا آن پسر، معتاد بود.پدر: من در نامه سوم به خواهرت گفتم که با آن پسر ازدواج نکند، چرا شما نامه های مرا نخواندید؟اشک از چشمان پدر جاری شد. پسر نامه های پدر را آورد و گفت: «پدرجان ! غصّه نخور ! ما یادگاری های تو را حفظ کرده ایم».وقتی این داستان را خواندم، سر خود را بالا گرفتم، نگاهم به طاقچه اتاق افتاد، چشمم به کتابی که تو برایم فرستاده بودی، افتاد. قرآن ! وای بر من ! پروردگارا ، من بارها قرآنِ تو را بوسیده بودم، امّا نمی دانستم در آن، چه گفته ای و از من چه میخواستی؟ من با کتاب تو چه کرده بودم؟ افسوس کسی به من نگفت که قرآن، کتاب زندگی است ! صدها کتاب را مطالعه کردم و یک بار، کتاب تو را مطالعه نکردم! چقدر حیف!محمد جواد بصیرمحمد جواد بصیرThu, 25 Feb 2021 17:53:49 +0330https://virgool.ir/@mjbasir/قدرت-توجیه-گزینه-غلط-sycrxvdstpvoسلام ،برای انتخاب مدیر از بین مدیران میانی یه دوره آموزشی برگزار کردن ، در پایان دوره به هریک از شرکت کننده ها یه برگه ازمون دادن ، توی برگه نوشته شده بود : فرض کنید در وسط دریا قایق شما داره غرق میشه و باید حتماً قایق رو ترک کنید، از بین چیزهایی که در قایق وجود داره مشتمل بر " ریش تراش ، آینه ، کرم ضد آفتاب ، بطری آب ، سفره پلاستیکی ، گالن بنزین ، چاقو ، کنسرو لوبیا ، قطب نما و چراغ قوه " فقط می تونید یه چیز رو با خودتون بردارید ، پنج تا از چیزهایی که فکر میکنید در این رابطه بدردتون میخوره و میتونه وسیله نجات باشه ، بترتیب اولویت توی جدول زیر بنویسید ، بعد از تکمیل برگه توسط شرکت کننده ها ، برگه ها رو جمع کردن ، یه نیم ساعتی گذشت ، بعد شرکت کننده ها رو به گروههای پنج نفری تقسیم کردن ، و یه دونه از همون برگه ها رو به هرکدوم از گروه ها دادن و گفتن: اینبار هر پنج نفر با همدیگه مشورت کنید و جدول رو پرکنید ، البته نه بر اساس رای اکثریت ، بلکه باید هر پنج نفر روی هر کدوم از گزینه های انتخابی با هم کاملاً توافق داشته باشن ، مثل اعضای هیئت منصفه دادگاه ها ، زمان این یکی آزمون هم که تموم شد برگه ها رو جمع کردن ، بعد استاد مربوطه برگه های سری اول رو گرفت دستش و از شرکت کننده ای که گزینه اولش برای بیرون بردن از قایق ، قطب نما بود پرسید : چرا شما قطب نما رو بعنوان گزینه اول انتخاب کردی ؟ جواب داد برای پیدا کردن جهت و مسیربرای نجات خودم ، از دومی که گزینه اولش چاقو بود پرسید : چرا شما چاقو رو انتخاب کردی؟ جواب داد برای زنده موندن و دفع هر گونه خطر حیوانات وحشی ، از سومی پرسید: چرا بطری آب رو بعنوان گزینه اول انتخاب کردی؟ گفت انسان بدون غذا چند روز زنده میمونه ولی بدون آب بیشتر از یه روز دوام نمیاره ، استاد راهنما گفت : این دوستان اصلاً صورت مساله رو درست متوجه نشدن ، در وسط دریا قطب نما چه کاربردی داره ؟ یا چاقو و بطری آب به چه دردی میخوره ؟ در ادامه توضیح داد که گزینه صحیح برای انتخاب اول میتونه آینه باشه ، چرا که با آینه میتونیم به قایقها و یا کشتیهایی که گذر میکنن علامت بدیم تا برای نجات ما بیان ، سفره پلاستیکی هم میتونه همین کاربرد رو داشته باشه ، چون نور رو منعکس میکنه ، چراغ قوه هم تا حدودی میتونه در این زمینه کارگشا باشه ، بعد راجع به مرحله دوم آزمون صحبت کرد و گفت که ما از بین جوابهایی که داده شده بود هر پنج برگه رو که جوابهاشون با هم اختلاف داشت در یک گروه قرار دادیم ، تا میزان اثرگذاری هرکدوم رو روی بقیه افراد بسنجیم ، اون کسی که جواب درست داده و تونسته دیگران رو هم قانع کنه و نظر اونها رو جلب کنه ، قدر مسلم از دانش و توانمندی خوبی برای مدیریت بر افراد برخورداره ، ولی از اون توانمندتر کسی هست که جواب غلط داده و تونسته این جواب غلط رو برای سایر اعضای گروه توجیه کنه ونظر اونها رو جلب کنه ، و به عبارتی جواب غلط خودش رو برای اونها طوری تشریح کنه که قانع بشن و قبول کنن که این جواب مناسبتره ، این شخص واقعاً یک مدیر توانمند خواهد شد ، اگرچه اطلاعات فنی کافی در رابطه با کارش نداشته باشه ، ولی قدر مسلم مدیر موفقی خواهد بود !محمد جواد بصیرمحمد جواد بصیرThu, 25 Feb 2021 17:04:02 +0330https://virgool.ir/@mjbasir/رفع-مشکل-یا-جایگزینی-راه-حل-جدید-a8ju6rbpgspvسلام ،فضانوردان آمریکایی به سازمان ناسا گزارش دادن که خودکار توی فضا یعنی شرایط بی وزنی نمی نویسه ، ناسا هم موضوع رو به یه شرکت طرف قرارداد محول کرد ، بعد از چند ماه وقت و صرف چند میلیون هزینه ، بالاخره خودکاری ساختن که هم در شرایط بی وزنی می نوشت ، هم روی کریستال می نوشت و هم زیرآب ، وبه این طریق مشکل حل شد. اما از طرف دیگه فضانوردان روسی به سازمان خودشون اطلاع دادن که نمی تونیم با خودکار در فضا بنویسیم ، راه حل چیه ، سازمان فضایی روسیه هم بهشون پیغام داد که با مداد بنویسید ، به همین راحتی ، حالا حکایت کار خودمه، سالها بود که برای اینکه بوی پام ، دیگران رو اذیت نکنه ، با مشکل مواجه بودم ، یه مدت از کفی کفش ضد بو استفاده کردم ، ولی کم کم خاصیتش رو از دست داد ، یکی گفت ناخنهای پات رو از ته کوتاه کن ، همین کار رو کردم ، بازهم نشد ، یکی گفت صبح ها قبل از اینکه بری سر کار ، پاهات رو بشور ، اگر چه سخت بود ولی انجام دادم ، بازهم کارساز نشد ، یه روز یکی از این پسرهای دستفروش که وسایل کفش می فروخت ، اصرار کرد که ازش یه چیزی بخرم ، توی بساطش نگاه کردم یه اسپری کوچیک دیدم ، پرسیدم این چیه ؟ گفت بوگیر کفش ، سه بار اسپری کنی ، دیگه پات بو نمی گیره ، فقط همین یه دونه مونده ، گفتم باشه بده ، فردا ازش استفاده کردم ، واقعاً جواب داد ، شب که اومدم خونه دیگه پام بو نمیداد ، چند روزی که ازش استفاده کردم ،احساس کردم که چیز خوبیه و دوای درد من همینه ، دنبال لنگه اون اسپری گشتم ، توی هیچ مغازه ای پیدا نکردم ، چند تا از این دستفروشها رو دیدیم ولی اون مارک از اسپری رو نداشتن ، یه روز یه پسر دستفروش دیگه رو دیدم که همون مارک از اسپری رو داشت ، شیش تا داشت همش رو خریدم ، یکی دو هفته بعد باز همون پسره رو دیدم ، تا منو دید گفت از اون اسپری ها آوردم ، نمیخوای ؟ گفتم چند تا داری گفت ده تا ، گفتم همش رو بده ، جا کفشی پر شده بود از این اسپری ها ، عیالم گفت دیگه یواش یواش جا برای کفشها باقی نمی مونه ، گفتم باشه دیکه نمی گیرم ، خیالم جمع شده بود ، فعلاً تا دو ، سه سال اسپری ذخیره داشتم ، یه روز داشتم از خیابون انقلاب رد میشدم ، توی یه مغازه کفش فروشی چشمم به یه کفش افتاد ، از مدلش خیلی خوشم اومد ، اگرچه کفش خودم نو بود ولی مدل اون کفش بهم چشمک میزد ، بالاخره رفتم و خریدمش ، خونه که رسیدم عیالم پرسید چی شد که کفش چرمی خریدی ؟ گفتم از مدلش خوشم اومد ، گفت مبارکه ، گذاشتمش توی کمد ، فردا صبح خواستم برم سر کار ، عیال گفت امروز کفش جدیده رو بپوش شگون داره ، گفتم باشه ، از توی کمد درش آوردم ، همونجا توی اتاق پام کردم و راه افتادم ، یادم رفت اسپری بزنم ، یعنی اصلاً سمت جاکفشی نرفتم ، شب که اومدم خونه ، عیال پرسید کفش جدیده راحت بود ؟ گفتم آره ، وجالبتر اینکه ، اسپری نزدم ولی پام اصلاً بو نمیده ، گفت بخاطر اون کفشهای ماشینی پات بو میداد ، اگه از اول کفش چرمی می خریدی اینقدر دردسر نمی کشیدی ، البته راست میگفت ، شاید به خاطر هزینه بود ، شاید هم به خاطر عادت ، ولی به هر حال پوشیدن کفش چرمی راه حلی بود که مشکل سالهای متمادی رو از بین برد ، سالها فکر میکردم که چطور مشکل بوی پا رو حل کنم ، به این فکر نمیکردم که اصلاً چرا پا بو میده و علتش چیه ، یعنی روی راه حل هیچ تمرکزی نداشتم ، وقتی بعد از سالها نوع کفشم رو عوض کردم ، تازه فهمیدم که اشکال از پای من نبوده ، اشکال از نوع کفشی بود که می پوشیدم ، کفش ماشینی با پای من نمی ساخت ، بخاطر کفش ماشینی بود که پاهای من بو میگرفت ، نه اینکه پاهام ذاتاً بو داشته باشه ، هیچ وقت از این زاویه به موضوع نگاه نکرده بودم ، به عبارتی فکرمیکردم که فقط با خودکار باید بنویسم ، پس اگه خودکار نمی نویسه باید کاری کنم که حتماً خودکار بنویسه ، در حالیکه الزامی برای نوشتن با خودکار وجود نداشت ، ابزارهای دیگری هم برای نوشتن وجود داره ولی من به آنها توجه نداشتم ، درست مثل آمریکایی ها، توی خیلی از کارها اینجوری فکر میکردم ، مثلاً چکار کنم که لاغر بشم ، هیچ فکر نمیکردم که اصلاً چرا چاق میشم ، یا چکار کنم که سیگار رو ترک کنم ، خوب اصلاً چرا باید سیگار بکشم ؟ البته هنوز جواب این یکی رو پیدا نکردم.....محمد جواد بصیرمحمد جواد بصیرMon, 15 Feb 2021 19:47:12 +0330https://virgool.ir/@mjbasir/کاربرد-حسابهای-انتظامی-upapkixvxzytسلامزمانی در بازار تهران برای یه صادر کننده فرش بعدازظهرها حسابداری میکردم ، یه روز که در حال نوشتن حسابها بودم ، صاحبکارم با چهار نفر دیگه وارد شد ، که بعداً فهمیدم سه تاشون شریک هستن و باهم فرش صادر میکنن ، یکی هم که تقریباً همسن خودم بود ، حسابدارشون بود ، صاحبکارم گفت : اینها توی حسابهاشون یه اختلافی دارن ببین میتونی حلش کنی ، گفتم باشه درخدمتم ، حسابدارشون یه تراز از حسابها داد به من و گفت : اینه ! نگاهی به ارقام ترازنامه انداختم ، بعد دو طرف تراز رو جمع گرفتم و گفتم ، بنظر من مشکلی نداره ، همه چی درسته ، یکی از شرکاء گفت ولی ما نمیتونیم اینقدر سود داشته باشیم ، پرسیدم امسال فرش صادر کردین ، گفت بله خیلی هم زیاد، ولی بازهم نمیشه اینقدر که این آقا میگه ، اشاره به حسابدارشون ، سود کرده باشیم ، فهمیدم مشکل چیه ، به حسابدارشون گفتم بیا یه نوع ثبت حسابداری بهت یاد بدم که دفعه دیگه به این مشکل برنخوری ، گفت: من خودم لیسانس حسابداری دارم ، همه نوع ثبت رو هم بلدم ، پرسیدم توی بانک هم کار کردی ؟ گفت نه ، گفتم پس همه نوع ثبت رو بلد نیستی ، بیا بشین بهت بگم ، یکی از شرکاء با تشر بهش گفت بشین ببین چی میگه، خلاصه حسابدارشون اومد نشست پیش من ، یه کاغذ سفید آوردم ، روش نوشتم بدهکار : بدهکاران بابت صادرات ، بستانکار : صادرات فرش ، حسابداره گفت ما مینویسیم بستانکار: فروش ، گفتم اگرچه هنوز فروش نرفته ، ولی باشه اون مشکلی نیست ، بزار ادامه ثبت رو بنویسم ، گفت ادامه نداره دیگه ، بدهکار و بستانکار تموم شد دیگه ، گفتم نه ادامه داره ، این جور معاملات نیاز به ثبت مرکب داره ، پرسید ثبت مرکب دیگه چه صیغه ایه ؟ گفتم همونی که توی بانکها ازش استفاده میکنن ، بهش میگن حسابهای انتظامی ، گفت خوب بنویس ببینم ، در سطر بعد نوشتم بدهکار: تعهدات ارزی ، بستانکار: طرف حسابهای انتظامی ، یکی از شرکاء تا اسم تعهدات ارزی رو شنید گفت: اوه راست میگه ما بابت صادراتی که کردیم کلی تعهد ارزی داریم ، این رو توی محاسباتمون نیاوردیم ، پس ما اونقدر سود نکردیم ، قضیه برای شرکاء حل شد ، ولی حسابداره پرسید: طرف این حساب چیه ، گفتم میبینی که طرف حسابهای انتظامی، پرسید یعنی چی ؟ گفتم از اسمش مشخصه برای نظم دادن به حسابها بکار میره ، یه نوع حساب آماریه که کمک میکنه ، بتونی حساب همه چی رو توی دفاتر ثبت کنی ، حسابداره آرومتر شده بود و اینبار با لحن ملایمتری گفت میشه یه کم بیشتر توضیح بدی، گفتم توی دفاتر حسابداری ارقام رو به ریال مینویسی ، گفت درسته ، گفتم ولی تعهدات به ارزه ، گفت اینم درسته ، پرسیدم تعهد رو کی باید واریز کنی گفت شش ماه دیگه ، پرسیدم قیمت ارز اون موقع چنده ؟ گفت معلوم نمیکنه که ، گفتم پس ناچاری تعهدات رو به ارز ثبت کنی ، ریال و ارز رو هم که باهم نمیشه جمع کرد ، پس باید از یه حساب آماری استفاده کنی ، که بهت نشون بده در هر مقطع چه میزان تعهد داری ، ضمن اینکه به بقیه حسابها هم کار نداشته باشه ، پرسید حالا اگه امروز بخواهیم تراز بگیریم و ببینیم چه کاره ایم چه کار باید بکنیم ، گفتم خوب قیمت ارز امروز مشخصه در مانده تعهدات ضرب میکنی ، مبلغ ریالی بدهی امروز مشخص میشه ، پرسید این حساب انتظامی فقط برای همین کاره ؟ گفتم نه ، هر نوع حساب آماری رو میتونی از این طریق ثبت کنی ، مثلاً تعداد فرشهای موجود در انبار ، گفت اون که خوب مشخصه ، قیمت خریدها رو داریم ، گفتم قیمت نه ، تعداد، گفت آهان ، بعد پرسیدم فرش برای قالیشویی ارسال میکنید ، گفت بله ، گفتم تعداد فرشهای ارسالی به قالیشویی و کنترل تعداد برگشتی رو هم میتونی از همین طریق توی دفاتر حسابداری ثبت کنی ، پرسیدم چک تضمین ندادین تا حالا ، گفت چرا یه چند تایی دادیم ، پرسیدم چند تا؟ گفت نمیدونم ، گفتم تعداد اونها رو هم میتونی از این طریق ثبت کنی ، گفت حالا اگه بخواهیم یه دونه از چکها رو که پس گرفتیم از حساب خارج کنیم چکار کنیم ، گفتم ثبت برعکس میکنی ، بدهکار: طرف حسابهای انتظامی ، بستانکار : چکهای تضمینی ، گفت گرفتم خیلی ممنون ، تا حالا نمیدونستم که میشه اینجوری هم عمل کرد .مطلب فوق برای عموم کاربرد نداره ، ولی حسابدارهای بخش خصوصی میتونن ازش استفاده کنن ، کاربردهای زیادی داره ، مثلا: تعداد کتابهای موجود ، تعداد کتابهای امانت داده شده ، تعداد کتابهای امانت گرفته شده ، تعداد کتابهای زیر چاپ ، تعداد کتابهای فروش رفته ، تعداد کتابهای مرجوعی ، تعداد کتابهای امحایی و... بجای کتاب میتونید هر چیز قابل شمارش یا اندازه گیری ، دیگه ای رو لحاظ کنید.محمد جواد بصیرمحمد جواد بصیرMon, 01 Feb 2021 17:13:53 +0330https://virgool.ir/@mjbasir/گاری-مشد-حسن-یا-کرونای-مشد-اکبر-fvzbmpwl972hسلامخرداد ماه سال 52 نزدیک امتحانات نهایی ششم دبیرستان بود ، در اون ماه همه روزه از رادیو تبلیغ میشد که دارندگان دیپلم ریاضی با معدل بالای 14 و حداقل 164 سانتیمتر قد ، برای آموزش خلبانی در نیروی هوایی استخدام میشن ، در ادامه اون اضافه میشد که پذیرفته شدگان برای یک دوره چهارساله به آمریکا اعزام میشوند و پس از طی دوره با درجه ستوان دومی از حقوق و مزایای ماهیانه هفت هزار تومن برخوردارمیگردند، موضوع تبلیغ رادیو در کلاس درس هندسه مطرح شد ، دبیر هندسه گفت: برید ثبت نام کنید حقوقش خیلی خوبه ( حقوق معلم ها در اون زمان نزدیک هزار تومن بود) ، یکی از بچه ها گفت : آقا درجه آخرش شادروانیه ، گفت خوب باشه ، اینجا میخوای زیر گاری مشد حسن بری بمیری ، اون جا با فانتوم اف 4 سقط میشی ، فرقی نمیکنه ، اگه قرار باشه بمیری خوب میمیری! استدلال دبیر هندسه بنظر من منطقی اومد ، خصوصاً که قبلاً وقتی به مادرم گفتم صد تومن بده برای کنکور ثبت نام کنم ، گفت من دیگه نمیتونم خرج دانشگاه تو رو بدم باید بری سربازی و کمک خرج من باشی ، منهم با خودم فکر کردم که اگه قراره برم سربازی خوب چه بهتر که برم خلبانی ، تصمیم گرفتم بعد از امتحانات برم ثبت نام کنم ، نمرات امتحانی رو که گرفتم دیدم معدلم 16/33 شده وبا اولین شرط ثبت نام مطابقت داره ، اندازه قدم هم که 166 بود و 2سانت هم اضافه داشتم ، رفتم شناسنامه ام رو عکس دار کردم ، از روش 2 تا فتوکپی گرفتم به همراه 6 قطعه عکس 6 در4 و فتوکپی دیپلم ، عازم شدم به سمت محل ثبت نام در نیروی هوایی ، وارد ساختمون که شدم ، دیدم چند ردیف صف بسته شده ، توی هر صف هم بیست ، سی نفر پشت سرهم ایستادن ، یکی یه پوشه هم زیر بغل هرکدومشونه ، یه آقایی هم اون وسط با لباس نظامی دستاش رو زده پشتش و داره راه میره ، که بعداً فهمیدم درجه اش استوار بوده ، رفتم جلو و گفتم : آقا ببخشید این مدارک رو کجا باید بدم ؟ با لحن تندی گفت : آقا تو کلاهته مرتیکه مگه سواد نداری ؟ فردا واسه من میایید آدم هم میشید! ، راستش رو بخواید ، هم بهم برخورد ، هم ترسیدم ، بدون اینکه چیزی بگم سرم رو انداختم پایین و الکی رفتم ته یه صف ایستادم ، یه نگاهی به تابلوها انداختم ، دیدم راست میگه ، یکی نوشته بود محل تحویل مدارک اولیه ، صف بعدی برای رفع نواقص پرونده ، صف بعدی معاینه چشم و.... باید اول تابلوها رونگاه میکردم ، ولی برخورد اون آقاهه ، چنان زد تو ذوقم که از ثبت نام پشیمون شدم و با خودم گفتم اگه بمیرم هم دیگه نمیام اینجا، بعدها که رفتم برای انجام خدمت سربازی ، فهمیدم که توی محیط های نظامی همه لقب دارن ، مثل : جناب سروان ، جناب سرگرد ، جناب سرهنگ ، البته به استوارها جناب نمیگفتن ، میگفتن سرکار استوار ، و اگه این القاب رو نگی ، جوابت رو نمیدن که هیچ ، بعضاً تنبیهت هم میکنن ، همین طور که توی اون صف الکی ایستاده بودم ، منتظر بودم که طرف دور بشه یا روش رو برگردونه ومن بزنم به چاک ، البته یه قدری هم ترسیده بودم که نکنه از صف بیام بیرون و باز بهم یه چیزی بگه ، سرآخر ، یه فرصت مناسب پیش اومد ، یکی رفت از سرکار استوار سوال کنه ، حواسش پرت شد ، منهم با سرعت هرچه تمام از اون ساختمون زدم بیرون و یه نفس راحتی کشیدم.خلاصه توی سرنوشت من نبود که با فانتوم اف 4 سقط بشم ، پس مطابق گفته دبیر هندسه ، قراره که برم زیر گاری مشد حسن ، الان هم که دیگه گاری مشد حسن وجود نداره ، پس شاید پراید مشد اصغر باشه ، شاید هم کرونای مشد اکبر ، کسی چه میدونه؟محمد جواد بصیرمحمد جواد بصیرSat, 02 Jan 2021 19:11:00 +0330https://virgool.ir/@mjbasir/تخته-وایت-برد-آیدا-d04zccuchalmسلامچند روز پیش پسرم دوتا دختراش رو آورد گذاشت خونه ما و موقع رفتن گفت : بابا اگه تونستی یه کم توی نوشتن با آیدا ( دختر کوچیکش ) کار کن ، گفتم چه جوری ؟ گفت کلمات رو برعکس مینویسه ، مثل حساب ، از چپ به راست مینویسه ، آیدا نوه کوچیکم پیش دبستانی میره ، گفتم باشه سعی میکنم ، اول خواستم ببینم ، در چه سطحی بلده ، و به عبارتی تا چه حد باهوشه ، یه کاغذ و قلم آوردم و نوشتم " آ " گفتم این چیه گفت " آ " اول ، نوشتم " ا " گفتم اونوقت این چیه ؟ گفت " ا " غیراول ، برام جالب بود ، اونوقتها به ما یاد داده بودن " آ " با کلاه و" ا " بی کلاه، حالا شده بود " آ " اول و " ا " غیر اول ، فهمیدم که مشکلی در شناخت حروف الفبا نداره ، یا به عبارتی کودن نیست ، گفتم بنویس بابا ، نوشت ولی برعکس ، مثل اینکه کلمه بابا رو جلوی آینه گذاشته باشی ، فکر کردم چه طور میتونم این مشکل رو حل کنم ، من با شیوه جدید درس دادن آشنایی نداشتم ، اول خواستم از اینترنت ، چند تا ویدیو بگیرم و روش جدید درس دادن رو خودم اول یاد بگیرم ، بعد باهاش کارکنم ، ولی هیچکدوم از فیلم هایی که دانلود کردم ، مشکل من رو حل نکرد ، گفتم خودم باید یه فکری بکنم ، بهش گفتم باید از راست به چپ بنویسی ، پرسید: راست کدومه ؟ گفتم مداد رو بگیر اون دستت ، پرسید: چرا؟ گفتم حالا تو بگیر ، گرفت دست چپش ، گفتم حالا بنویس ، گفت : نمیتونم ، گفتم سعی کن ، هرچی سعی کرد نتونست بنویسه ، گفتم این دستت که نمیتونی باهاش بنویسی ، دست چپته ، پرسیدم : با کدوم دستت مینویسی؟ دست راستش رو نشون داد و گفت با این دست ، گفتم آفرین اون دست راستته ، هر وقت خواستی بنویسی از اون سمتی که مداد دستت هست ، شروع کن ، خواستم چند نمونه از کلمات ساده رو بنویسم و روش نوشتن رو نشونش بدم ، ولی نوشتن روی صفحه کاغذ ، بطوریکه اونهم بتونه نحوه نوشتن رو ببینه یه کم سخت شد ، برای اینکه ما روبروی هم نشسته بودیم ، دنبال یه چیزی مثل وایت برد گشتم ، متاسفانه توی خونه نداشتیم ، یه فکری به ذهنم رسید ، توی گوشی یه نرم افزار داشتم به اسم samsung notes که برای یادداشت کردن ازش استفاده میکردم ، یه قسمتی داره که میشه با انگشت هم روی صفحه بنویسی ، اول نرم افزار رو باز کردم و یکی دوتا حرف با انگشت نوشتم ، دیدم جواب میده ، بعد ازگزینه smart view هم استفاده کردم ، تصویر صفحه گوشی رو انداختم روی تلویزیون ، حالا یه وایت برد درست شده بود ، اول نوشتم " با " پرسیدم این چیه ؟ گفت " با " بعد یکی دیگه بغلش نوشتم و شد " بابا " پرسیدم حالا چی نوشتم ، گفت بابا ، بعد نوشتم " اُ " پرسیدم چی نوشتم ؟ گفت : او ، گفتم این که او نیست این اُ خونده میشه ، گفت بابا یزرگ همون او دیگه ، یاد دوران ابتدایی خودم افتادم ، که در کلاس دوم معلم صداهای حروف رو این جوری یادمون میداد : اَ ، اِ ، اُ ، آ ، او ، ای ، بَ ، بِ ، بُ ، با ، بو ، بی ، تَ ، تِ ، تُ ، تا ، تو ، تی ، تموم حروفی رو که خونده بود با این شش صدا روی همون تخته وایت برد من درآوردی ، براش نوشتم ، بالاخره بعد از دو ساعت سر و کله زدن ، یاد گرفت که فرق بُ با بو و دُ با دو چیه ، بعد که تلویزیون رو خاموش کردم و باصطلاح کلاس درسمون تموم شد ، دیدم هنگام بازی با عروسکش ، داره با خودش میگه : "ت " با " و " میشه: تو و " س " با " ا " میشه : " سا " با خودم گفتم : نه مثل اینکه باهوشه ، زود یاد میگیره ، فردا که باباش اومد ببرتش ، به باباش گفت : " تُ " با " تو " فرق میکنه ، میدونستی؟محمد جواد بصیرمحمد جواد بصیرThu, 31 Dec 2020 02:53:09 +0330https://virgool.ir/@mjbasir/هرچه-خدا-خواست-همان-میشود-ld7dketwqfnbپل دخترسلامیکی از دوستان که ساکن خرمشهر بود تعریف میکرد که حدود یکسال قبل ، اون زمان که تازه کرونا شروع شده بود و هنوز تب کرونا اینقدر بالا نگرفته بود ، یه روز تصمیم گرفتیم بریم قم زیارت حضرت معصومه (س) ، چند تا از هم محلی ها خبردار شدن که میخواهیم بریم قم ، یه پلاستیک پر از پول آوردن وگفتند اینها نذورات و صدقات اهل محله ، رفتید قم اگه شد این رو هم بندازید داخل حرم ، اگر هم نشد برسونید بدست مستحقش ، گفتم باشه ، خودم و خانمم و دختر کوچیکم ، سوار ماشین شدیم و از خرمشهر راه افتادیم ، هنوز به پاسگاه پل دختر نرسیده بودیم که دیدم شارژ گوشیم رو به اتمامه ، به خانمم گفتم یه جا نگهداریم تا بتونم گوشیم رو شارژ کنم ، خانمم یه مسجد رو نشون داد و گفت : بریم توی این مسجد هم نماز بخونیم هم دستشویی بریم ، حتماً پریز برق هم داره که بتونی گوشیت رو شارژ کنی ، گفتم فکر بدی نیست ، جلوی مسجد نگه داشتم و رفتیم توی مسجد ، هیچکس نبود ،هوا هم تاریک شده بود ، صدا زدم کسی نیست ؟ یه پیرمرد از ته مسجد اومد بیرون ، سلام کرد و پرسید چکار دارید ؟ گفتم پریز برق ندارید که شارژر گوشی رو بهش بزنم ، گفت پریز برق اونجاست و با انگشت کنار منبر رو نشون داد، گوشی رو به شارژ زدم و رفتم سمت دستشویی که وضو بگیرم ، جای خیلی تمیزی بود ، خواستم یه پولی بندازم توی کاسه ، ولی دیدم کاسه ای در کار نیست ، ولی یه سبد بالای دیوار آویزان بود و یه کاغدی بهش چسبیده ، کاغذ رو خوندم ، نوشته بود نیازمندم و مستحق هرگونه کمک و ،،،، متن نوشته طوری در من اثر کرد که احساس کردم واقعاً نیازمنده ، پلاستیک پولهای نذری رو کلا گذاشتم توی سبد ، نمازم که تموم شد دیدم هنوز گوشیم شارژ نشده ، نزدیک یک ساعت نشستیم ، دیدم بازهم گوشیم شارژ نشده ، شاید پریز برق خراب بود ، چرتم گرفته بود ، به خانمم گفتم پاشو تا خوابم نگرفته راه بیفتیم بریم ، از پاسگاه پل دختر گذشتیم ، احساس خواب آلودگی میکردم ، به خانمم گفتم یه جا نگه داریم چایی بخوریم شاید سرحال بشیم ، داخل شهر پل دختر یه گوشه که سبزه هم داشت نگه داشتم ، زیر انداز رو پهن کردم و نشستیم به چایی خوردن ، چند قدم اون طرفتر یه ماشین پارک شده بود ، یه آقایی اومد چادر کشید روی ماشینش و بعد خیره شد به ما ، دور و بر خودمون رو نگاه کردیم که چه خبر شده که طرف خیره شده ، خبری نبود ، طرف اومد نزدیکتر و پرسید شما مسافرید؟ گفتم میبینی که فلاسک چایی داریم و زیرانداز ، پس مسافریم ، گفت خونه من همین کوچه بغل درب چهارمه ، ازتون خواهش میکنم امشب رو خونه ما بمونید ، گفتم خیلی ممنون ما باید بریم ، طرف رفت و چند دقیقه بعد با خانمش برگشت ، هر دوتا با اصرار از ما خواستند که شب رو خونه اونها بمونیم ، من که کمی هم خوابم میومد و از طرفی شارژ گوشیم هم تموم شده بود به خانمم نگاهی انداختم ، اونهم با سر اشاره کرد که باشه ، وسایل رو جمع کردیم و با یه کم تردید و دودلی راه افتادیم طرف خونه اونها ، توی مسیر فکر میکردم نکنه بلایی سر زن وبچه ام بیاد ، وارد خونه که شدیم دیدم یه تابلو به دیوار آویزونه که نوشته معلم جانباز نمونه ، خیالم جمع شد ، به خانمم هم گفتم که جای نگرانی نیست ، اول شارژرگوشیم رو زدم به پریز برق، البته با اجازه صاحبخونه ، برامون شام درست کردند و بعد از شام ، خودش و خانمش و دوتا بچه هاش رفتند توی یه اتاق کوچیک ، اتاق بزرگه رو هم دادند به من و خانم و دخترم ، فردا صبح صبحانه هم به ما دادند و ما رو راهی کردند. رفتیم قم زیارت کردیم و برگشتیم ، سر راه چند تا قوطی سوهان خریدیم و خواستیم که از مهمان نوازی اون شب اونها تشکر کنیم ، زنگ خونه رو که زدیم همون آقا اومد در رو باز کرد و تا ما رو دید خیلی خوشحال شد و با صدای بلند به خانمش گفت : خانم بیا به سلامت برگشتند، پرسیدم مگر منتطر ما بودید ، گفت: بیایید تو تا براتون تعریف کنم : شب قبل از اینکه شما رو ببینم ، خواب دیدم که یه ماشین مثل ماشین شما با سه سرنشین یه راست رفت ته دره ، موضوع خواب رو به خانمم گفتم ، گفت به دلت بد نیار ان شاءالله طوری نمیشه ، اون شب که اومدم چادر ماشین رو بندازم ، شما رو روی چمن دیدم ، همون ماشین رو هم دیدم ، نمیدونم چه احساسی به من میگفت که شما همون سه نفر هستید، به همین خاطر رفتم خانمم رو آوردم که نزارم اون شب حرکت کنید، الحمدالله الان هم که بسلامت برگشتید.کمی با خودم فکر کردم و یادم اومد که اون شب من بدجوری خوابم گرفته بود ، اون یه ساعتی که توی مسجد نشستیم تا گوشیم شارژ بشه که آخرش هم نشد ، چرتم گرفته بود و بعید نبود که اگر اون شب حرکت میکردیم با اون حالت ، احتمال چرت زدن و رفتن ته دره وجود داشت. که بااین رحمت الهی بخیر گذشت. یاد اون شعر افتادم که میگه :گر نگهدار من آنست که من میدانم *** شیشه را در بغل سنگ نگه میدارد (اگر شده با تموم کردن شارژ گوشی و یا خراب کردن پریز برق مسجد)محمد جواد بصیرمحمد جواد بصیرThu, 24 Dec 2020 15:25:57 +0330https://virgool.ir/@mjbasir/گوشی-سامسونگ-و-سلامتی-xdgi69znawk6سلامحدود دو سال پیش در محل کارم وقت آزادی پیدا کردم ، رفتم سراغ گوشیم ، در منوی برنامه ها چشمم به یه اپلیکشن افتاد با عنوان samsung health روش کلیک کردم عکس یه پا اومد ، کاربردش رو نفهمیدم ، میدونستم health یعنی سلامتی و تندرستی ، ولی اینکه چطور گوشی همراه میخواد به من سلامتی بده ، برام مبهم بود ، بعد از ظهر که از سرکار به خونه برگشتم ، دیدم یه پیام اومده از همین برنامه ، با این مضمون که 26 دقیقه پیاده روی شناسایی شد ، یه عکس هم زیرش بود که مسیر پیاده روی از میرداماد تا شریعتی رو نشون میداد، فهمیدم که این برنامه پیاده روی روزانه من رو ثبت میکنه ، فردا صبح هم که رسیدم سرکار باز یه پیام دیگه اومد که 14 دقیقه پیاده روی شناسایی شد این دفعه محل پیاده روی خیابون نامجو رو نشون میداد، چند روزی گذشت ، روز شنبه یه پیام اومد که بسیار خوب که این هفته فعال بودید ، شما به هدف خود رسیدید، بعد هم میانگین پیاده روی روزانه رو نشون داد که 5998 قدم بود ، صفحه گوشی رو کشیدم پایین ، دیدم علاوه بر پیاده روی ، به خواب ، غذا ، وزن و قد هم کار داره ، یعنی نوشته بود که دیشب 8 ساعت خوابیده بودید از ساعت 23 تا 7 صبح ، البته زیاد بهش توجه نکردم ، خلاصه هر هفته شنبه ها من رو چک میکرد ، و از این قبیل پیامها میداد ، تا زمانیکه سرکار میرفتم ، برام این موضوع عادی بود ، از خرداد امسال که بخاطر کرونا دیگه نرفتم سرکار، خوب پیاده روی های روزانه منتفی شده بود ، چون همش خونه بودم ، گاهی هم که میرفتم بیرون برای خرید ، گوشیم رو با خودم نمیبردم ، شنبه که شد پیغام داد که این هفته تحرک نداشتید ، به هدف خود نرسیدید ، سعی کنید چند حرکت اضافه کنید ، محلش نذاشتم ، شنبه هفته بعد میزان پیاده روی رو صفر اعلام کرد و بازهم همون توصیه های قبلی ، یه روز به خانمم گفتم این گوشی همش منو دعوا میکنه ، هی میگه تحرک نداری ، میخوام پاکش کنم ، خانمم گفت : برای سلامتی خودت میگه ، چرا میخوای صورت مساله رو پاک کنی ، بشین یه راه حل پیدا کن ، گفتم یعنی چی ؟ دوباره برم سرکار، گفت : این به سرکار رفتنت کاری نداره ، میگه تحرک داشته باش ، خوب راست هم میگه ، شکمت رو دیدی چقدر بزرگ شده ، یه روز می ترکی ، خونه رو هم خراب میکنی، گفتم همه میگن خونه بشینید تو میگی برو بیرون پیاده روی ، گفت : حتماً نباید بیرون از خونه پیاده روی کنی ، برو توی پارکینگ راه برو، گفتم فقط همینم مونده که توی پارکینگ راه برم و هی به همسایه ها توضیح بدم که برای اینکه گوشیم دعوام نکنه ، دارم پیاده روی میکنم، خانمم گفت : اصلاً توی همین آپارتمان راه برو، گفتم فکر بدی نیست ، طول آپارتمان ما 9 متره که میشه 18 قدم من ، سرتون رو درد نیارم ، گوشی رو گرفتم دستم و حدود بیست دقیقه طول آپارتمان رو هی رفتم و برگشتم ، بعداز چند دقیقه یه پیام داد که 19 دقیقه و 43 ثانیه پیاده روی شناسایی شد ، محل پیاده روی رو هم نشون میداد که همون خونمون باشه ، دیدم جواب داد ، بعد از ظهر هم همین کار رو تکرا کردم ، فردا و پس فردا هم همین طور ، روز شنبه پیام داد که بسیار خوب که این هفته فعال بودید، به خانمم گفتم دیگه دعوام که نکرد هیچ ، تشویق هم شدم ، البته تکرار این کار در روزهای بعد باعث کوچک شدن شکمم هم شد ، تازه فهمیدم که چطور این برنامه به سلامتی کمک میکنه اون هم در دوران کرونا ، شما هم امتحان کنید ضرر نداره.محمد جواد بصیرمحمد جواد بصیرWed, 23 Dec 2020 18:21:01 +0330https://virgool.ir/@mjbasir/کرونا-مکالمه-تصویری-و-تلویزیون-ninpylapecfxسلاماوایل آبان ماه سالجاری ، عروسم مریض شد ، میگفت یکی از همکاراش کرونا گرفته ، شاید اونهم گرفته باشه ، رفت دکتر تست کرونا داد ، جواب منفی بود ولی حالش خوب نشد ، دکتر مجدداً آزمایش خون براش نوشت ، جواب رو که دید گفت : مشکوک بنظر میرسه ، دارو نوشت و گفت چند روزی سر کار نرو در خونه استراحت کن ، پسرم دوتا دخترهاش رو آورد خونه ما ، گفت : یه چند روزی پیش شما باشن ، شاید حال مادرشون بهتر شد ، بعد میام میبرمشون. یک هفته گذشت ، حال عروسم بهتر که نشد هیچ ، بدتر هم شد ، پسرم بردش بیمارستان ، گفتن باید بستری بشه ، ملاقات هم نداره ، یک هفته دیگر هم گذشت ، یه روز دیدم نوه کوچیکم (آیدا) یه گوشه کز کرده ، گفتم چی شده بابا ، با بغض گفت مامانم رو میخوام ، گفتم مامانت بیمارستانه ، نمیشه رفت ملاقاتش ، میخوای کارتون برات بزارم ، بغضش ترکید و گفت : نه میخوام مامانم رو ببینم ، البته حق هم داشت ، دوهفته بود که مادرش رو ندیده بود ، پسرم که خونه ما بود گفت : بابا گوشیت رو میدی؟ گفتم میخوای چکار؟ گفت میخوام یه تماس تصویری با بیمارستان بگیرم ، گفتم : چرا با گوشی خودت نمیگیری؟ گفت گوشی شما کیفیت تصویریش بهتره ، ضمناً با تلویزیون هم ست میشه ، گفتم با تلویزیون چکار داری؟ گفت : حالا تو گوشیت رو بده ، گفتم گوشی من 86 درصد حافظش پرشده برای اینکار مناسب نیست ، گفت : خوب پاکسازیش کن ، گفتم دو سه مدل نرم افزار پاکسازی از بازار دانلود و نصب کردم ، از بس که تبلیغات میفرستادن همشون رو پاک کردم ، پسرم گفت : بابا نیازی به نرم افزار نیست ، گوشیت کامله ، خودش هم رقم امکانات داره ، بده برات درست کنم ، گفتم : خودم باید ببینم چکار میکنی ، نکنه گوشیم رو خراب کنی ، گفت نترس خرابش نمیکنم ، گوشی رو گرفت و رفت تو قسمت تنظیمات ، گزینه سرویس و نگهداری دستگاه رو زد ، یه صفحه اومد که چهارتا گزینه داشت ، اول باطری ، گفتم شارژ باطری پره ، گفت این مال شارژ نیست ، برای استفاده بهینه از باطریه ، برنامه های اضافی پس زمینه رو پاک میکنه ، گزینه دوم رو نگاه کرد ( محل ذخیره) گفت: راست میگی خیلی پرشده ، گزینه سوم ( حافظه) پیغام داد که میتونی 1672 مگابایت رو پاکسازی کنی، پرسیدم اطلاعات گوشی پاک نمیشه ؟ گفت : نه خیالت جمع باشه ، بعد گفت این گزینه چهارم هم برای ایمن سازی دستگاهه ، یه چیزی تو مایه های آنتی ویروس ، علاوه بر این توی برنامه های گوشی یه برنامه داره تحت عنوان بهینه سازی ، که وقتی اون رو زد ، دور خودش چرخید و پیغام داد که 831 مگابایت پاکسازی شد. بعد گفت حالا میشه تماس گرفت ، تماس که برقرار شد از بالای گوشی گزینه smart view رو انتخاب کرد ، به مادر بچه ها گفت گوشیت رو افقی بگیر ، تصویر مادر بچه ها افتاد روی تلویزیون ، آیدا با خوشحالی دوید و رفت نزدیک تلویزیون ، دست کشید روی صورت مامانش ، بعد دستش رو ماچ کرد ، پسرم از زنش پرسید حالت چطوره ؟ گفت : بهترم ، دکتر گفته وضعیتم پایدار شده یکی دو روز دیگه مرخص میشم ، ولی باید تا دو هفته تو خونه باشم تا دوره بیماری تموم بشه .سه سال بود این گوشی رو داشتم خیلی کارها باهاش انجام میدادم ، ولی تا حالا اینجوری ازش استفاده نکرده بودم ، البته اقتضای سنم هم هست.محمد جواد بصیرمحمد جواد بصیرTue, 22 Dec 2020 17:08:01 +0330https://virgool.ir/@mjbasir/استفاده-از-ساعت-برای-یادآوری-واکسن-l5tewqkczgidسلامچند روز پیش عروسم گفت : بابا یه ماه پیش وقت واکسن آیدا (نوه ام ) بوده ، یادم رفته بود. پرسیدم چطور یادت رفت ؟ گفت: دفعه قبل که بردمش پیش دکتر ، بهم گفت شش ماه بعد باید برای تزریق واکسن بچه بیایید ، منهم روی یک تکه کاغذ یادداشت کردم و گذاشتم لای دفترچه بیمه ، ولی یادم رفت به دفترچه نگاه کنم ، خوب آدم یادش نمی مونه که شش ماه بعد باید چکار کنه ، البته حق هم داشت خود منهم یادم نمی مونه که یه هفته بعد باید چه کاری انجام بدم چه برسه به شش ماه بعد ، خصوصاً اینکه عروسم شاغل هم هست ، فکر کردم که چگونه میتونم این مشکل رو برای دفعه بعد حل کنم ، سراغ یکی دوتا از نرم افزارهای نصب شده توی گوشیم رفتم و بهش پیشنهاد کردم از اونها استفاده کنه ، گفت : نه یادم نمی مونه ، یه چیزی میخوام که دقیقاً هشدار بده و یادآوری کنه که چه روزی و چه ساعتی چه کار باید بکنم. به یاد ساعت گوشی افتادم ، اول کنترل کردم ببینم میشه برای یک زمان مشخص در شش ماه آینده ، هشدار برای ساعت تنظیم کرد ، دیدم بله دکمه تقویم در سمت چپ بالای صفحه وجود داره ( تا حالا بهش دقت نکرده بودم ) گفتم خوب این که حله ، بعد رفتم برای تنظیم زنگ هشدار، دیدم هیچ کدوم از آلارم ها برای اینکار جوابگو نیست ، رفتم سراغ ضبط صدا یک پیام صوتی ضبط کردم با این مضمون که " امروز وقت واکسن آیداست ، یادت نره عزیزم " بعد این پیام ضبط شده رو بعنوان آلارم هشدار دهنده تعیین کردم ، بعد به عروسم گفتم بیا این طوری دیگه وقت واکسن بچه ، یا هر موضوع دیگه ای یادت نمیره ، عروسم گفت : بابا فکر نمیکردم اینقدر خلاقیت داشته باشی ! گفتم : عزیزم خلاقیت چندانی نمیخواست ، ساعت گوشی سامسونگ خودش این امکانات را داشت ، من فقط فکر کردم که از امکانات موجود در این ساعت ، چه استفاده ای میتونم بکنم ، که بتونم مشکل تورو حل کنم که خوشبختانه موفق هم شدم.این واقعه ای بود که این روزها در رابطه با استفاده از گوشی ساعت و علی الخصوص تقویم آن که تا حالا ازش استفاده نکرده بودم برایم پیش آمد ، خواستم آنرا بازگو کنم شاید در موارد مشابه برای دیگران هم کاربرد داشته و کارساز باشد.با احترام : محمد جواد دیده پوش بصیرمحمد جواد بصیرمحمد جواد بصیرSun, 20 Dec 2020 15:09:02 +0330