https://virgool.ir/feed/@mjahanian.irدر این کانال تلاش می‌کنم تا آموخته‌ها و تجربیات واقعی‌ام در زمینه ارتباطات فردی و کسب و کار رو به صورت داستانی و خیلی خودمونی با شما به اشتراک بذارم.fa2026-11-11 20:40:23https://files.virgool.ir/upload/users/17808/avatar/R5h0B3.jpghttps://virgool.ir/@mjahanian.irhttps://virgool.ir/@mjahanian.ir/چطور-فروش-چند-برابری-داشته-باشیم-cwq4bnnooawdتا چندسال پیش هر وقت ازم می‌پرسیدی علاقه‌ت چیه؟ نویسندگی و موسیقی همیشه توی لیستم بود، اما هیچ کاری براشون نمی‌کردم. تا اینکه بالاخره تصمیم خودم رو گرفتم. یه مغازه‌ی بزرگی نزدیک محل کارم بود که حداقل هفته‌ای یک‌بار جلوش می‌ایستادم و به سازهاش نگاه می‌کردم. خلاصه یک روز با شعار بترس و اقدام کن و با ژست سر و سینه بالا و شکم تو، وارد مغازه‌ش شدم. یه سلام گرمی کردم و سریع مشغول دیدن سازها شدم.فروشنده هم یه جواب سلام آرومی داد و حتی به خودش زحمت نداد که از جاش بلند بشه.من هم گیج و سر در گم فقط به سازها نگاه می‌کردم. همین که از محدوده دیدش دور شدم از سر جاش بلند شد اومد سمتم و گفت:- ساز می‌خواید؟+ می‌خواستم قیمت ویلون‌هاتون رو بدونم.- شما چه قیمتی مدنظرتون هست؟+ من قیمتی ندارم. با دو تومن می‌شه چیزی خرید؟- هه، با دو تومن سیمش رو هم نمی‌تونی بگیری.هر چقدر که خودم رو باد کرده بودم، اون لحظه خالی شد و خیلی هم خجالت کشیدم؛ فقط تشکر کردم و سریع اومدم بیرون. حس بدی پیدا کرده بودم. با اینکه زمان زیادی گذشته اما اون لحظه و حسی که پیدا کردم هنوز توی ذهنم مونده. چند متر جلوتر هم یه مغازه کوچیک ساز فروشی وجود داشت؛ فکر کنم ابعادش حدود یک پنجم اون مغازه بشه. وقتی رسیدم دیدم یه پسر جوونی داره گیتار میزنه، برای اینکه کمی آروم‌تر بشم وایستادم و از پشت شیشه نگاهش می‌کردم. وقتی متوجه من شد سریع نگاهم رو دزدیدم و به ویترینش خیره شدم، کمی هم جابجا شدم.چند ثانیه بعد اومد دم در و گفت:_ سلام، تشریف بیارید داخل، خیلی از سازهامون تو ویترین نیستند.+ نه ممنون. راحتم.با لبخند گفت: _ بفرمایید، دیدنش رایگانه.من هم لبخندی زدم و همراهش رفتم داخل. با اینکه مغازه‌ش کوچیک‌تر بود ولی حس می‌کردم تعداد سازهاش از مغازه قبلی بیشتره._ موسیقی کار می‌کنید؟+ نه ولی دوست دارم شروع کنم.- چه عالی، با چه سازی می‌خواید کار کنید؟+ ویولون.- چه سلیقه خوبی دارید. می‌تونم بپرسم چی‌شد که این ساز رو برای شروع انتخاب کردید؟+ ممنونم، پیشنهاد یکی از دوستان بود.- خیلی عالیه، من هم می‌تونم یه پیشنهاد بهتون بدم؟+ خواهش می‌کنم.- حتماً شنیدید که ویولون ساز سختیه، از کت و شلواری که پوشیدید هم میشه حدس زد که شاغلین و سرتون شلوغه، نظرتون چیه که یه ساز راحت‌تر بهتون معرفی کنم.+ مثلاً چه سازی؟- تا حالا صدای دوتار رو شنیدید؟+ از نزدیک نه، ولی ویدیوهاش رو دیدم و خیلی خوشم نیومد.لبخندش رو بیشتر کرد و گفت:- اگر اجازه بدید افتخارش رو داشته باشم که چند دقیقه براتون بزنم.+ خواهش می‌کنم، افتخار می‌دید.سازش رو برداشت و شروع کرد؛ آهنگ‌هایی زد که من حتی فکرش رو نمی‌کردم که با دوتار بشه زد. خیلی لذت بردم، حسم کاملاً تغییر کرد و یه هیجان خاصی پیدا کردم._ نظرتون چیه؟+ خیلی عالی بود. فکر نمی‌کردم اینقدر برام لذت‌بخش باشه.- خواهش می‌کنم شما درک موسیقی خوبی دارید.+ قیمت یک دوتار خوب چقدره؟- قیمت دوتار از یک و پونصد شروع میشه تا هشت تومن ولی به نظرم هر وقت که خواستید شروع کنید ساز ارزون نگیرید.+ من کلاً دو تومن می‌خواستم برای ساز هزینه کنم.- ساز خوبی که برای شما بمونه و از نواختنش هم لذت ببرید، حدود 4 تومن هزینه‌ش می‌شه. ولی می‌تونید شرایطی هم تهیه کنید.+ جدی؟ چه خوب.- بله. استاد فلانی رو می‌شناسید؟ + نه متاسفانه.- ایشون یکی از اساتید خوب دوتاره. این هم شماره‌شه، اگه تمایل داشتید می‌تونید ازشون مشاوره هم بگیرید. فقط کافیه باهاشون تماس بگیرید و بگید از طرف ما معرفی شدید.+ خیلی ممنونم ازتون، خیلی لطف کردید.- خواهش میکنم؛ این هم آیدی اینستاگرام‌مونه، دوست داشتید فالو کنید خوشحال می‌شیم.باورم نمی‌شه روزی که قرار بود یکی از بدترین روزهای زندگیم باشه، مسیر زندگیم رو تغییر داد. طولی نکشید که من دو برابر بودجه‌ای که برای سازم در نظر گرفته بودم هزینه کردم و بعد از مدت‌ها همچنان راضی و خوشحال به نواختن دوتار مشغولم.محمد جهانیانمحمد جهانیانTue, 25 Apr 2023 10:21:42 +0330https://virgool.ir/@mjahanian.ir/راز-وفاداری-مشتریان-کبابی-سید-yqdcq8cpi9ncرابین فیلدر، نویسنده کتاب چگونه بیشتر از رقبایتان بفروشید یه جمله‌ای داره که میگه: "یکی از عواملی که رقبایتان هرگز قادر به تقلید آن نیستند، نحوه ارتباط شما با مشتریان است."فکر کردم بهتره این جمله رو با داستان اولین باری که رفته بودم کبابی سید براتون توضیح بدم.تعریف کبابی‌ش رو خیلی شنیده بودم؛ اکثراً می‌گفتن چنجه‌های عالی داره. اما نمی‌دونستم که باید کوچه‌های تنگ و پیچ در پیچ رو طی کنم تا بهش برسم. در نهایت ته یه کوچه بن بست دیدم روی دیوار با یه متن رنگ رو رفته نوشته کبابی سید.همین که وارد مغازه شدم مرد میان‌سالی که پشت منقل در حال زیرو رو کردن سیخ‌ها بود برگشت و با روی باز گفت: سلام پسرخاله، خیلی خوش اومدی، صفا آوردی، بفرما داخل.ناخودآگاه لبخند زدم، جوابش رو دادم و مستقیم رفتم سر ویترین یخچالش. تازه فهمیدم که چرا همه فقط از چنجه‌هاش تعریف می‌کردن؛ هیچ نوع کباب دیگه‌ای نداشت. سیخ‌هاش تقریباً کوچیک بود؛ یعنی حداقل باید دوتا سفارش می‌دادی.سفارشم رو دادم و به سمت تنها میز و صندلی خالی مغازه رفتم. چندثانیه بعد یه پسر نوجوونی نون و دیس و چنگال رو آورد و ازم پرسید: آبدار باشه؟ گفتم: بله و شروع کرم به آنالیز مغازه‌‌ش با دقت همه چیز رو بررسی کردم. مگه می‌شه فقط با یک نوع کباب، حتی بدون گوجه، اون هم ته یه کوچه بن‌بست، این همه مشتری رو اینجا کشوند؟ داشتم به این فکر می‌کردم که چقدر طول می‌کشه تا یه سفارش رو آماده کنه که همون پسر با یه سیخ کباب اومد سمتم.فکر کردم اشتباه گرفته، گفتم: من دوتا سفارش دادم. گفت: بله این سیخ رو میل بفرمایید که سیخ بعدی رو هم گرم بیارم خدمتتون. خیلی تعجب کردم تا حالا همچین سیستمی ندیده بودم. لحظه‌ای که اولین لقمه رو برداشتم هیچ وقت یادم نمی‌ره انگار مزه‌ش هنوز توی دهنمه. مگه میشه گوشت همچین بافت نرم و آبداری داشته باشه؟ خلاصه بعدش دوتا سیخ دیگه هم سفارش دادم. حقیقتش باز هم دلم می‌خواست ولی دیگه جا نداشتم.موقع حساب کردن همون مرد میان‌سال دوباره اومد و گفت: نوش جانت پسرخاله، قابل‌دار نیست، مهمون ما باش. از چهره‌ش معلوم بود که خیلی خسته هست ولی همچنان لبخند و انرژی صداش رو حفظ کرده بود. خیلی ازش تشکر کردم و گفتم: واقعاً خسته نباشی سید. سریع جواب داد: ببخشید اگه خسته هستم، امروز سرمون خیلی شلوغ بود معذرت می‌خوام، شما ببخشید. یه جورایی شرمنده شدم فکر نمی‌کردم که همچین جوابی بده. گفتم: نه بابا این چه حرفیه؟ همه چیز عالی بود، دمت گرم. خدا رو شکر که سرت شلوغه، مشتری برکت میاره.تن صداش رو کم کرد و گفت: "آخه همه چیز که پول نیست، مشتری احترام می‌خواد، محبت می‌خواد، من هم باید انرژی‌ش رو داشته باشم. "لحنش هم طوری بود که خیلی این جمله‌ش به دلم نشست، فکرم درگیر شد، نمی‌دونم چی جوابش رو دادم. از مغازه‌ش که اومدم بیرون دیدم تا دم در همراهیم کرده بود و من حواسم نبود؛ همچنان با نگاه و لبخندش همراهیم می‌کرد.من هم براش دستی تکون دادم و به این فکر می‌کردم که چطور یک نفر، که احتمالا دانش آکادمیک هم نداره می‌تونه مرزهای مارکتینگ رو جابجا کنه؟محمد جهانیانمحمد جهانیانSun, 23 Apr 2023 15:30:35 +0330