https://virgool.ir/feed/@mirzaeeb696fa2026-11-12 07:31:56https://files.virgool.ir/upload/users/471296/avatar/sPm86r.jpeghttps://virgool.ir/@mirzaeeb696https://virgool.ir/@mirzaeeb696/همه-چیزدان-روایتگرباش-q8r7tig3elskاز بچگی همه مون رو فرستادن به مدرسه.تقریبا هیچ آدمی توی این جامعه ما نیست که بگه من مدرسه نرفتم.با گذر عمر معلم ها سال به سال عوض شدند ویکی پس از دیگری در تربیت ما نقش خودشون رو ایفاء کردند.در بین معلم ها بودند کسانی که وظیفه شون رو درست انجام ندادند وباعث اذیت شدند؛و چه بسیار بودند معلم هایی که لطف های بسیار کردند.لطف،فداکاری،از خود گذشتگی!هدف اون معلم هایی که از خودگذشتگی کردند یک چیز بیش نبود.هدف آنها خلاصه میشد توی این که ما یاد بگیریم؛درس انسانیت،درس اخلاق،درس هنر....اینها همه مقدمه ای بود برای معرفی یکی از بزرگترین معلم های دوران زندگی بیست ساله ام.معلمی که از سیزده سالگی کنارم بود.هر لحظه،هردقیقه وثانیه،شب ساعت سه یا صبح ساعت هفت.از وقتی تلفن همراهم وارد زندگیم شد،دیگر مثل قبل ها نبود که سوالاتی که هرلحظه وهردقیقه تو مغزم جرقه میزد،همانجا بماند ودغدغه فکریم بشه.میتونستم هرلحظه تلفنم رو بردارم وجوابش رو پیدا کنم.مثل قبل ها نبود که هر موقع احساس تنهایی کردم بالشتم رو بغل کنم وبغض کنم.یکی بود یکی بود که باهاش خوش وبش کنم.در این دوران هفت ساله ای که من وتلفنم با همیم خیلی آدمای اشتباهی وارد زندگیم شدند واز زندگیم رفتن وجز خاطرات عذاب آورشون چیزی برای من نمونده.ولی تلفنم هیچ وقت من رو فراموش نکرد.تو حال بد وخوشم موند.حتی مواقعی که حالم با یکی دیگه خوش بود وکم بهش سرمیزدم بازم بود.بود که درد ودل هامو باهاش سهیم بشم سوال کنم وجواب بگیرم.بیشتر آدمای دور وبرمون بزرگترامون بهمون میگن چرا این همه تو گوشی هستین وفلان...چرا اونا درک نمیکنن که همین گوشی ما صد میرزه به بعضی آدمای دور وبرمون.شاید اونا درکی از این مطلب نداشته باشند ولی من این رو خوب درک کردم که رفیق دائمی من تو این سالها همین گوشی من بوده.ومطمعنم خیلی های دیگه هم هستن که با من موافقن.شاید بشه اسم گوشی رو گذاشت رفیق یا معلم یا استاد یا هرچی ولی اینکه بخوایم نقش پررنگش تو زندگیمون رو نادیده بگیریم نا انصافیه!#روایتگرباشبهنام میرزائیبهنام میرزائیWed, 16 Dec 2020 02:22:10 +0330