https://virgool.ir/feed/@mirkamali.erfanfa2026-11-12 01:03:43https://files.virgool.ir/upload/users/7113/avatar/vP3QO1.jpeghttps://virgool.ir/@mirkamali.erfanhttps://virgool.ir/@mirkamali.erfan/digital-marketing-how-to-apply-cvcpgyebwpkqاز موقعی که اعلام کردم که قراره برای کار جدیدم به آلمان برم، پیام‌های بسیاری دریافت کردم که مضمون اکثریتشون این بود که چه جوری از طریق دیجیتال مارکتینگ می‌شه آفر کاری خارج از ایران گرفت؟برای همین سعی کردم نکات و مواردی که طی این مدت یادگرفتم و اجرایی کردم رو کتبی کنم که برای بقیه هم مفید باشه. لازمه تاکید کنم که تمامی این نکات مرتبط با تجربه‌ی شخصی من از این فرآینده و حتما کامل نیست.مصالح مورد نیاز۱. تاب‌آوریاول از همه، باید خودتون رو برای یک فرآیند طاقت‌فرسا آماده کنین. قراره بارها ریجکت بشین. هر بار که ریجکت بشین هم اذیت می‌شین، چون ممکنه که روزها برای یک موقعیت تلاش کرده باشین و احساس ۹۹٪ای به اوکی شدنش داشته باشین. مهم اینه که بدونین هر بار ریجکت شدن مساویست با یک فرصت یادگیری که در مورد ۲ راجع بهش نوشتم.۲. ایجاد فیدبک لوپ یادگیریفرآیند استخدام مثل یک فانل بازاریابی می‌مونه. بالای فانل جاهاییه که براشون اپلای می‌کنین، وسط فانل مصاحبه‌های مختلفه، و در انتهای فانل به آفر می‌رسین (بعد از آفر هم مرحله‌ی ایجاد Loyalty هست که تجربه‌ی کاری شما ایجادش خواهد کرد).حین فرآیند باید مدام کانورژن‌ریت قسمت‌های مختلف فانل رو بهینه کنین. برای این که بتونین سنس بگیرین که کدوم قسمت مشکل داره، باید اون قدری اپلای کنین تا دیتای مناسب براتون جمع بشه. با تصحیح مداوم اشتباهات، قسمت‌های پایینی‌تر فانل براتون نمایان‌تر می‌شه و جلوتر می‌رین.در مورد Build-Measure-Learn در Lean Startup بخونین.ضمنا یادتون نره که برای بهبود کانورژن‌ریت، لازم نیست فقط خودتون دیتا جمع کنین. در مورد اکثر کارهایی که انجام می‌دین، Best Practiceها و نمونه‌های موفق فراوانی وجود داره. بنابراین لازمه به طور مداوم ریسرچ کنین و بهبود ایجاد کنین.۳. زبان انگلیسیشما برای نوشتن رزومه، کاورلتر، و تبادل ایمیل با کارفرما نیاز به مهارت نوشتاری در سطح بالا دارین. علاوه بر اون، لازمه که اصول مکاتبات تجاری (Business Correspondece) رو بلد باشین. نوشتن ایمیل رسمی، آداب و رسوم خاص خودش رو داره که باید رعایت بشه.برای مصاحبه هم به توانایی Speaking بالایی نیاز دارین تا بتونین شفاف و بدون مشکل خودتون رو ارائه بدین. علاوه بر اون، لازمه که به Best Practiceهای سوال‌های معمول در مصاحبه‌های کاری مسلط باشین. خیلی از سوال‌ها قابل پیش‌بینی هستن، و آماده بودن برای اون‌ها باعث می‌شه که روون‌تر و با اعتماد به نفس بیشتر صحبت کنین.۴. سابقه‌ی کاری و مهارت‌هاطی این مدت حوزه‌هایی دیدم که برای دیجیتال مارکتینگ پرتقاضا هستن. حتما این‌ها کامل نیستن چون من بیشتر برای موقعیت‌های Performance Marketing سرچ می‌کردم، اما می‌تونن بهتون سنس بدن که روی چه مهارت‌هایی می‌تونین بیشتر تمرکز کنین:مهارت‌های پرتکرار و مشترک بین اکثر حوزه‌هاتجربه‌ در حوزه‌ها و چنل‌های مختلف دیجیتال مارکتینگ به صورت Hands-On.تجربه‌ی مدیریت کمپین‌های متعدد با بودجه‌ی بالا.مهارت بالا در تحلیل دیتا و Data-Driven بودن.مهارت کار تیمی به صورت Cross-Functional.مهارت مدیریت پروژه.تجربه‌ی اجرای کمپین‌های International در کشورهای مختلف.دانش و تجربه برای ایجاد استراتژی‌های رشد.تجربه‌ی مدیریت تیم (برای موقعیت‌های People Management).مهارت‌های فنیپرفرمنس مارکتینگ و Paid Advertising: تجربه‌ی PPC در اسکیل بزرگ، تجربه‌ی کار با پلتفرم‌های تبلیغاتی Google و Facebook و غیره، تجربه‌ی کار با ابزارهای Bid Management، تجربه‌ی مدیریت data feedها، دانش در خصوص API integrationهای پلتفرم‌های تبلیغاتی، تجربه‌ی Programmatic Marketing و کار با DMP/DSP/SSPها، تجربه‌ی A/B Testing.آنالیتیکس، تحلیل داده و Conversion Rate Optimization (CRO): دانش و تجربه در حوزه‌ی Marketing Attribution، دانش HTML/CSS/JavaScript، تجربه‌ی پیاده‌سازی Event/Conversion Tracking با Google Tag Manager، دانش عمیق در Google Analytics و ابزارهای مشابه، دانش عمیق در کار با Excel/Google Sheets، دانش SQL و گاهی موارد Python، تجربه‌ی Google Data Studio یا ابزارهای مشابه.ایمیل مارکتینگ، Lifecycle Marketing و CRM: تجربه‌ی ایجاد Marketing Automation و Workflowها با استفاده از ابزارهای مختلف، تجربه‌ی ایجاد CRM integration با ابزارهای مختلف، تجربه‌ی کار با Email Service Providerها و موارد فنی مرتبط با Email Marketing.سئو: تجربه‌ی بهینه‌سازی سایت برای SEO در مقیاس بزرگ، تسلط بر Technical SEO، تجربه‌ی Backlink Acquisition و تکنیک‌ها، تسلط بر Google Analytics و Google Search Console و ابزارهای سئو مثل SEMrush و Ahrefs.فرآیند پیدا کردن موقعیت‌های شغلی، اپلای و ارسال رزومهنکته‌ی بسیار بسیار مهم: برای یک جا هم الکی اپلای نکنین. Every Apply Counts. باید فقط موقعی اپلای کنین که مطمئنین می‌خواین جایی کار کنین. روش‌های Easy Apply لینکدین و موارد مشابه رو اصلا استفاده نکنین. دلیل این همه تاکیدم اینه که این روش‌های فله‌ای اپلای کردن، دیتا و سیگنال اشتباه می‌دن. ۹۹٪ ریجکتتون می‌کنن و ناامید می‌شین، بدون اینکه هیچ نکته‌ای یاد گرفته باشین (اشاره به موضوع فیدبک لوپ یادگیری که بالاتر گفتم).۱. روش پیدا کردن موقعیت‌های شغلیمن فقط از LinkedIn برای پیدا کردن موقعیت‌ها استفاده می‌کردم. در قسمت Jobs، موقعیت مکانی رو Worldwide می‌ذاشتم و در قسمت سرچ می‌نوشتم marketing AND relocation. می‌شه کوئری‌های Boolean مختلفی نوشت که در نهایت برای شما شغل‌هایی نمایش داده بشه که کی‌وردها رو شامل بشن.بعد باید دونه دونه موقعیت‌ها رو بررسی کنین تا موارد زیر رو متوجه بشین:ببینید گفتن که Relocation is supported یا We don't support relocation، چون وقتی با کی‌ورد سرچ می‌کنین هر دو گروه براتون نمایش داده می‌شن. شرکت نباید در کشورهای ممنوعه باشه. اگه در اون مناطق شعبه هم داشت حذفش کنین.اگه موقعیت فیلترهای بالا رو رد کرد و شرح شغلیش هم مناسب شما بود، به یک لیست اضافه‌اش کنین (شخصا از Trello استفاده می‌کردم). من هر چند روز یکبار می‌نشستم پای لینکدین و ۷-۸ تا موقعیت پیدا می‌کردم. این طوری تا چند روز نیازی به سرچ نداشتم و فقط اپلای می‌کردم.۲. رزومه (Resume)نکته‌ی بسیار بسیار مهم: رزومه‌ی کلی به درد نمی‌خوره و برای هر اپلای باید رزومه‌ی منحصر به فرد بفرستین.من با توجه به مسئولیت‌های متنوعی که در استارتاپ‌ها داشتم، کارهای زیادی انجام داده بودم که همشون برای همه جا جذاب نبود. جنرالیست بودن و تجربه‌های لید کردن تیم برای رول‌های مدیریتی خیلی خوبن، اما برای رول‌های تخصصی در یک زمینه ممکنه جذاب نباشن. به همین دلیل، برای رول‌هایی که در یک زمینه‌ی Narrow تخصص می‌خوان، نباید تجربیات غیرمرتبط رو ذکر کرد.بنابراین، با توجه به سوابق و تجربیات و دانشتون، ببینید که در چه زمینه‌هایی مهارت دارین، مایلین کار کنین، و می‌تونین رزومه داشته باشین. یک نفر می‌تونه هم رزومه با محوریت SEO داشته باشه، هم رزومه با محوریت Analytics، و هم رزومه با محوریت Digital Marketing Manager. مهم‌اینه که در هر کدوم از این محوریت‌ها تجربه‌ها و دستاوردهای جذابی داشته باشین که بتونین ذکرشون کنین.روش درست کردن رزومهسرچ کنید و چندین نمونه‌ی نزدیک به خودتون رو به دقت بررسی کنین.در مورد Results-Oriented Resume بخونین و به روش‌های نوشتنش مسلط بشین.در https://www.rezi.ai رزومه رو بسازین و سعی کنین حداکثر امتیاز رو ازش بگیرین.بعد باید رزومه رو به یه فرمت ATS-friendly منتقل کنین. این یکی از نمونه رزومه‌های خودم هست.رزومه‌تون و Job Description مورد نظرتون رو در Jobscan کپی کنین تا بهتون نمره بده. سعی کنین نمره رو تا جای ممکن افزایش بدین. این همون نمره‌ایه که ATS (Applicant Tracking System) ها به رزومه‌ی شما در بدو اپلای می‌دن. اگه پایین باشه، به مرحله‌ی بعد نمی‌رین. اگه بالا باشه، از همون ابتدا هم دیده می‌شین و هم ذهنیت بهتری برای مسئول جذب ایجاد می‌کنین.در نهایت فایل رو به صورت PDF ذخیره کنین و نام فایل رو به این حالت تغییر بدین:firstname_lastname_resume.pdfتبریک می‌گم، رزومه‌تون برای اپلای در یک موقعیت آمادست.۳. کاورلتر (Cover Letter)کاورلتر هم مثل رزومه باید ATS-Friendly باشه و هم باید توجه مسئول جذب و استخدام رو به خودش جلب کنه. در کاورلتر باید پلی ایجاد کنین بین رزومه‌تون و موقعیت‌شغلی مد نظرتون. باید داستانی بگید که نشون بده چرا شما بهترین شخص برای اون موقعیت هستین، چه از نظر تطابق رزومه و تجربیات با نیازمندی‌های شغل، چه از نظر هم‌راستایی چشم‌انداز کمپانی با اهداف شما، چه از نظر جذابیت و معنای Industry برای شما، یا هر مورد دیگه‌ای که نشون بده شما از دیگران برای اون موقعیت برتر هستین.این یک نمونه از کاورلترهاییه که استفاده کردم.فایل کاورلتر رو هم به این شکل نام‌گذاری کنین: firstname_lastname_cover_letter.pdf۴. مصاحبه‌هادر مورد تکنیک‌های مصاحبه محتوا بسیار است و کافیه که یه کم سرچ کنین و در یوتیوب بگردین تا کلی مطلب و ویدئو پیدا کنین. اما لازمه که خیلی تمرین کنین تا بتونین به سوال‌های که جواب‌های مرسوم دارن مسلط باشین و همچنین، مدل گفتار و تلفظتون تقویت بشه. همچنین تکنیک‌هایی مثل STAR رو حسابی باید تمرین کنین. بهترین حالت اینه که با یک نفر که زبانش از شما بهتره مدام تمرین کنین تا تصحیحتون کنه.من هر روز در مورد بهترین روش‌های جواب دادن مطالعه می‌کردم، و قبل هر مصاحبه هم حداقل یکبار تمرین می‌کردم، بر اساس سوال‌هایی که احتمال می‌دادم ازم بپرسن.توجه کنین که از ابتدای مصاحبه و سوال Tell me about yourself باید برای هر شرکت و موقعیت به طور خاص آماده باشین و مهم‌ترین و مرتبط‌ترین تجربیات و دستاوردها رو ذکر کنین.برای مصاحبه‌ی اول که معمولا با مسئول جذب و استخدام است، حتما سایت شرکت، لینکدینشون، و لینکدین شخص مصاحبه‌کننده رو به دقت بررسی کنین و نکات مهم رو یادداشت کنین تا در طول مصاحبه یادتون باشه بهشون اشاره کنین. از صفحه‌ی Careers یا About Us ارزش‌های شرکت رو پیدا کنین، این‌ها برای HR اهمیت زیادی دارن. همچنین، در مورد اینکه چرا می‌خواین به شرکت جدید و کشور جدید برین هم دلایل موجه داشته باشین.برای مصاحبه‌های فنی، سعی کنین تا جای ممکن از استراتژی مارکتینگشون سر در بیارین. هر چه قدر می‌تونین راجع به کانال‌های جذب، مدل Messaging و Positioning، تبلیغات، سوشال مدیا، لندینگ‌پیج‌های مهم، و هر چیز مرتبط با دیجیتال مارکتینگ اطلاعات کسب کنین. از ابزارهایی مثل SEMrush، الکسا و SimilarWeb استفاده کنین و اسم اشخاص مصاحبه کننده رو سرچ کنین ببینین توی Medium یا سوشال مدیا راجع به چالش‌هاشون گفتن یا نه. اگه چیزی پیدا نشد، اسم بقیه‌ی اعضای تیم مارکتینگ رو سرچ کنین شاید چیزی پیدا شد. اگه باز هم پیدا نشد، راجع به رقبای بزرگ‌ترشون سرچ کنین. معمولا یه سری از تاکتیک‌ها بین رقبای صنعت شبیهن.برای مصاحبه‌ی آخر، حتما موضعتون رو در قبال Offer از قبل مشخص کنین. قراره مذاکره کنین؟ حداقلی از حقوق مدنظرتون هست که پایین‌تر از اون حاضر به همکاری نیستین؟ به زمان نیاز دارین؟ این‌ها رو یادداشت کنین و دم دست داشته باشین.بین مصاحبه‌هاحواستون باشه شخص مسئول استخدام معمولا سرش بسیار شلوغه و شما خیلی سریع از یادش می‌رین. بنابراین، لازمه که یک رابطه‌ی حرفه‌ای از همون ابتدا شکل بدین و ارتباط خوبی با او ایجاد کنین.بعد از هر مرحله، ایمیل بزنین، تشکر کنین و نکاتی که در مرحله‌ی قبل دیدین براشون مهمه رو یادآوری کنین. دوباره تاکید کنین که چه قدر اشتیاق دارین و چرا براتون مهمه که به مرحله‌ی بعدی برین.در لینکدین اشخاصی که باهاتون مصاحبه می‌کنن رو فالو کنین، و اگه پست جالبی ازشون دیدین لایک کنین. البته خیلی هم قفلی نزنین روشون که مثل استاکرها به نظر نیاین.این‌ها مواردی بودن که یادم موندن و امیدوارم مفید بوده باشه. باز هم تاکید می‌کنم که لازمه بسیار سرچ کنین، مطالعه و تمرین کنین، یاد بگیرین و خسته نشین. فکر کنین که این همه تاحالا برای بیزنس‌های مختلف کمپین اجرا کردین و فانل بهینه کردین، حالا نوبت خودتونه.عرفان میرکمالیعرفان میرکمالیSun, 05 Dec 2021 16:00:02 +0330https://virgool.ir/@mirkamali.erfan/خلاصه-ای-از-تجربه-ی-جذب-اولین-مشتری-های-بین-المللی-ovguizjzokooگذروندن یک کوارتر با ۲۰۷٪ رشد نسبت به کوارتر قبل، بهونه‌ای شد که راجع به تجربیات و چالش‌های ۱۳ ماهی بنویسم که در WINaTALENT سپری کردم. فعالیت من با این سوال آغاز شد که:چه جوری کارفرماهای خارج از ایران رو تبدیل به مشتری کنیم تا بتونیم درآمد ارزی ایجاد کنیم؟مسیری که برای پاسخ به این پرسش طی کردم جزو آموزنده‌ترین مسیرهای زندگیم بوده که در ادامه، مروری بر کلیات آن خواهم داشت. تعداد پروژه‌ها در کوارتر دوم ۲۰۷٪ نسبت به کوارتر اول رشد کردیک) اولین بارهامارکتینگ WINaTALENT از روز اول برای من چالشی بود، چون هر ۳ مورد زیر رو برای اولین بار به صورت جدی تجربه می‌کردم:۱. مارکتینگ بین‌المللی (International Marketing) برای پیدا کردن مشتری خارج از ایرانچند ماه اول حس می‌کردم که از یه حوضچه وارد اقیانوس شدم. اگه قبلا راجع به مارکتینگ داخل ایران احساس تسلط نسبی داشتم، با ورود به این اقیانوس، فهمیدم که هنوز اول راهم و هیچی نمی‌دونم. وسعت و هیبت بازاری که دیگه محدود به هیچ مرزی نبود، هم هیجان‌انگیز بود و هم ترسناک.۲. کار در صنعت منابع انسانی و Gig Economyمنابع انسانی همیشه به عنوان یکی از علاقه‌های شخصی در مطالعاتم جا داشت اما تجربه‌ی کار در صنعتش رو نداشتم.۳. مارکتینگ با محوریت ساید B2Bتقریبا همه‌ی تجربیات قبلیم B2C و E-Commerce بودن.در B2B موضوع Lead Generation برای مشتری‌هایی که CAC و LTV بالا دارن، و همچنین فیدبک‌لوپ‌های بین فروش و مارکتینگ برای جذب مشتری خیلی پیچیده‌تره.دو) ویژگی‌های مورد نیاز برای پیدا کردن اولین مشتری‌هاخب، این جاییه که به نظرم تفاوت بین مارکتینگ برای استارتاپی که می‌خواد به بازار ورود کنه با بقیه‌ی بیزنس‌ها بولد می‌شه. کاملا مطمئنم که مهارت‌ها و شخصیت متفاوتی برای پیدا کردن ۱۰ مشتری اول لازمه تا برای مثلا رسوندن ۱۰۰۰ مشتری به ۱۰,۰۰۰ تا.از نظر شخصیتی، مهم‌ترین چیزی که باعث شکست یا موفقیت در این کار می‌شه تاب‌آوری یا Resilience هست. باید آماده باشید که حداقل ۱۰‌ها بار شکست بخورید، هر روز شک کنید و دائما همه چیز برگرده رو هوا. اول از همه به خودتون شک می‌کنید. بعد به محصول و بیزنس و مشتری و چیزای دیگه. مطمئنم که اگه یک حداقلی از اعتماد به نفس در من وجود نمی‌داشت، ناامید می‌شدم و ول می‌کردم.از نظر مهارتی، ۴ مهارت کلیدی که بدون اون‌ها پیدا کردن اولین مشتری‌ها برای من ممکن نبود رو مطرح می‌کنم:۱. تفکر بر اساس روش علمی (Scientific Method)هر ایده‌ای و هر تفکری، در صورتی که قابلیت رد شدن داشته باشه (در فلسفه‌ی علم بهش می‌گن Falsifiability)، یک فرضیه‌ست تا زمانی که Validate بشه. تا زمانی هم که به میزان کافی شواهد برای اطمینان به چیزی نباشه، هنوز در حد یک فرضیه‌ست ولو این که دلیل و منطق محکم براش بیارید.بنابراین، در ابتدا هدف بسیاری از فعالیت‌های مارکتینگ Validate کردن فرضیه‌های متعددیه که باهاشون رو به رو می‌شید.۲. رویکرد Agileبا توجه به مورد قبل، برای این که بشه این حجم از حدس و ندانسته‌ها رو به مرور تبدیل کرد به یافته‌ها، مدل برنامه‌ریزی و تفکر باید بر اساس قدم‌های کوچیکی باشه که خروجیشون بتونه روی قدم بعدی تاثیر بذاره و مسیر رو تصحیح کنه.نکته‌ی مهم اینه که تا جای ممکن Feedback Loop کوتاه بشه. این کوتاه کردن Feedback Loop به ما اجازه داد که بتونیم در حدود ۱۱ ماه با کمتر از ۳۰۰۰ یورو هزینه، بیش از ۱۰۰ کمپین تست برگذار کنیم.کمپین‌ها خیلی متنوع بودن و اگه بخوام نام ببرم، چندین مدل مسیجینگ و لندینگ پیج رو با فعالیت‌های زیر تست کردیم: Direct Outreach به سگمنت‌های متعدد، PPC در پلتفرم‌های مختلف (Google, Bing, Facebook و LinkedIn, Reddit, Quora, Twitter)، اجاره‌ی Display Banner در سایت‌های مرتبط، پارتنرشیپ با سایت‌های Lead Generation و مانیتورینگ و تارگت کردن کاربرها در شبکه‌های اجتماعی (LinkedIn, Telegram, Reddit, Twitter).۳. ریسرچ و یادگیری مداوماولین قدم برای انجام هر کاری برای من، ریسرچ و استفاده از تجربیات و دیتاهای دیگرانه. ریسرچ به صورت مکرر و حتی وسواسی به من کمک کرده تا سعی کنم اگه راهی رو کسی قبلا رفته، از صفر شروعش نکنم، Best-Practiceها ملکه‌ی ذهنم بشن و حتی راه‌های میان‌بر زیادی پیدا کنم (مثل پیدا کردن ابزارهای کاملا رایگان، چنل‌های خاص و سگمنت‌های Niche)۴. استفاده از Marketing Technology و Automationبا توجه به تکراری بودن بسیاری از Taskهای مارکتینگ، ابزارها و اتومیشن‌های زیادی در دنیا وجود داره که اگه ازشون به درستی استفاده بشه، هر یک نفر از اعضای تیم رو تبدیل می‌کنه به یک جوخه‌ی جنگی تمام عیار.در مراحل اولیه، آگاهی از تکنولوژی‌های مختلف و استفاده‌ از اون‌ها برخلاف سازمان‌های بزرگ با هدف ایجاد بهینگی نیست، بلکه بابت ایجاد Leverageهایی استراتژیک هست که اثربخشی زیاد دارن.سه) در مورد تیمتیم مارکتینگ از ۲ نفر شروع شد، الآن به ۵ نفر رسیده و در حال جذب نیرو نیز هستیم. مهم‌ترین عامل رسیدن یا نرسیدن به اهداف، تیمه و اگه فرهنگ درستی در اون جاری نباشه، انجام هر کاری سخت و ناممکن می‌شه.یکی از بولدترین ویژگی‌های رفتاری تیم ما، چالشی بودن بحث‌هاست و این عادت از اول شکل گرفت که راجع به هر چیزی می‌شه پرسش کرد و نگاه انتقادی داشت. این دید مکمل عالی‌ای هست برای پیاده‌سازی روش علمی در استراتژی، چون فرضیات آبدیده می‌شن و بهترین‌ها می‌رن برای Validation.یکی از چیزهایی که توی تیم سعی کردم حواسم بهش باشه، بحث تمرکز و اولویت‌بندی بوده. تجربه‌های تلخ پیشینم و دیدگاه "همه چیز رو با هم می‌خوایم" سمی هست که می‌تونه شالوده‌ی تیم رو بپاشونه.چهار) اشتباهات من۳ مورد رو بازگو می‌کنم به عنوان اشتباهاتی که انجام دادم و در حافظه‌ام بولدترن:۱. تماس مستقیم شخص خودم با مشتری چیزی بود که در برهه‌ی حساسی ازش غافل شدم. هر چه قدر هم در Delegation به اعضای تیم عالی باشید، صحبت بی‌واسطه با مشتری چیزیه که حتما باید در اون نقش پررنگ و مستمر داشته باشید.هزینه‌ی این کار برای ما ۲ ماه اتلاف وقت بود چون یک سگمنت ارزشمند رو نتونسته بودیم شناسایی کنیم.۲. من به خاطر علاقه‌ و ذوق شخصیم متوجه هزینه‌ی واقعی کوچینگ و آموزش نبودم و این‌ها رو به صورت پیش‌فرض جزو کارهام می‌دیدم. اما برای این سرمایه‌گذاری، باید برنامه‌ریزی کرد و بسته به موقعیت تدبیرات اندیشید. گاهی اوقات نباید نیروی جونیور گرفت چون باید کار به سرعت و دقت و کیفیت عالی جلو بره. گاهی هم باید نیروی جونیور گرفت و با تمام وجود پرورشش داد.۳. میزان انرژی‌ای که واگذاری مسئولیت به اعضای تیم ازشون می‌گیره حداقل ۲ برابر اون چیزیه که از بیرون به نظر میاد. چون مسئله‌ فقط انجام تسک نیست. علاوه‌بر زمانی که یادگیری، ریپورتینگ و کامیونیکیشن با ذی‌نفع‌ها می‌گیره، صرف مسئولیت داشتن در قبال خروجی انرژی قابل توجهی مصرف می‌کنه. تمرکز افراد نباید فدای Delegation بشه و باید بالانس ایجاد کرد.در پیش رو، هدف‌های جدیدی داریم که مطمئنم برای هر کدومشون کلی یادگیری و چالش خواهم داشت. امیدوارم که این‌ها هم به قدرت قبلی‌ها جلو برن و بعدا دوباره راجع بهشون بنویسم.در صورتی که در زمینه‌های Go-To Market Strategy یا Marketing بازارهای خارج از ایران فعال هستید، خوشحال می‌شم با هم صحبت کنیم!پروفایلم در توییترپروفایلم در لینکدینعرفان میرکمالیعرفان میرکمالیFri, 02 Jul 2021 15:39:55 +0430https://virgool.ir/@mirkamali.erfan/free-for-corona-kuzkrpcgkwedدر حال گذران دورانی هستیم که به خاطر کرونا (COVID-19) خانه‌نشین شده‌ایم. به همین خاطر، خیلی از افراد و مراکز آموزشی و تفریحی شروع کرده‌اند به رایگان کردن و تخفیف گذاشتن برای دوره‌های آموزشی (course)، کتاب‌ها، بازی‌ها و دیگر محتواهایشان. محتواهای پرمیومی (premium) که پیش از این فقط با پرداخت هزینه قابل دسترس بودند. از آن‌جایی که پرداخت هزینه ارزی به مراکز خارجی برای ما ساکنان ایران دشوار است، این فرصت بسیار مناسبی است برای استفاده آسان و رایگان از محتواها و حتی گرفتن مدرک‌ (certificate) برای افزودن به رزومه‌های خودمان، چون مواردی که ۱۰۰٪ رایگان می‌شوند، دیگر نیازی به پرداخت از طریق PayPal و راه‌های دیگر ندارند. از داخل خانه هم خیلی چیزها می‌شود کشف کردچیزهایی که رایگان می‌شوند را از کجا پیدا کنم؟به همین جهت من در توییتر یک رشته‌توییت ایجاد کردم که داخلش مواردی که به نظرم جذاب می‌آیند را معرفی می‌کنم. از کورس‌های دیجیتال مارکتینگ، برنامه‌نویسی، بلاگینگ، بازی‌سازی، انیمیشن و... در پلتفرم‌هایی مثل یودمی (Udemy) و دیگر سایت‌های آموزشی گرفته تا بازی‌هایی که در استیم (Steam) رایگان می‌شوند.خوشحال می‌شم اگه موردی دیدین، بهم معرفی کنین تا اضافه کنم. موارد رو از این این توییت من می‌تونید دنبال کنید: https://twitter.com/Erfan_Mrk/status/1241350718868643849?s=20 #یادگیری #رایگان #کرونا #آموزش #مهارت #در_خانه_بمانیم #درخانه‌بمانیم #دوره‌های‌آموزشیعرفان میرکمالیعرفان میرکمالیMon, 23 Mar 2020 21:07:21 +0430https://virgool.ir/blue-white/لطفا-حواسم-را-پرت-نکن-hrnjdvguhyfoوسط کار، نوتیفیکشنِ ایمیل میاد بالا و یه تیتر باحال راجع به موضوع مورد علاقت می‌بینی. ایول، 2-3 دقیقه استراحت لازم داشتی. چی بهتر از این که فرصت رو غنیمت بشمری و یه خبر هم خونده باشی؟ مطلب رو می‌خونی، از فرط هیجان برمی‌گردی و برای همکارِ هدفون-به-گوش دستی تکون می‌دی تا اون رو هم باخبر کنی. هدفونش رو در میاره و بهت گوش می‌ده، 2-3 تا "آهان" و "ایول" می‌گه و یه سوال هم ازت می‌پرسه. اون وسط یه همکار دیگه هم برمی‌گرده نظرش رو می‌گه، بحث بالا می‌گیره و از سر و صدای ایجاد شده، بقیه یا به بحث می‌پیوندن یا با اعصاب خرد، هدفون هاشون رو تا ته فرو می کنن تا بتونن به کارشون برسن. خیلی از ماها با این جنس پدیده‌ها به خوبی آشناییم. پدیده‌های که روزی چندین بار برامون حین کار اتفاق میوفتن و باعث می‌شن حواسمون از کارمون پرت بشه و تمرکزمون رو از دست بدیم. هر کسی تجربه‌ی کار کردن در اُپن‌آفیس (Open Office) داشته باشه می‌دونه که حواس‌پرتی چیزیه که دائما به وجود میاد. بر اساس یک تحقیق انجام شده توسط دانشگاه آکسفورد، بیش از ۵۰٪ از کارمندان از نویز گلایه دارن. اگه کارمون نیازمند تمرکز باشه این حواس‌پرتی‌ها می‌تونن باعث بشن به ددلاین نرسیم یا حداقل لازم باشه دوباره کلی انرژی صرف کنیم، وقت بذاریم و برگردیم سر کار. حدس می‌زنین به خاطر حواس‌پرتی‌ها چه قدر وقت از دست می‌دیم؟هر بار که حواسمون پرت می‌شه به طور میانگین ۲۳ دقیقه طول می‌کشه تا دوباره برگردیم سر کار اصلی (بر اساس این تحقیق که در دانشگاه کالیفرنیا انجام شده.)یعنی اگه فقط 5 بار در روز حواسمون پرت بشه و هر بار به کاری مشغول بشیم که به طور میانگین، 15 دقیقه وقتمون رو بگیره، بیش از 3 ساعت زمان در روز از دست می‌دیم. چون علاوه بر زمانی که خود فعالیت ازمون می‌گیره، 25 دقیقه‌ی بعدش رو هم قربانی کردیم.یه سری دیتای جالب در رابطه با حواس‌پرتیحواس‌پرتی‌ها 2 جور هستن: ۱- حواس‌پرتی‌هایی که خودمون ایجادشون می‌کنیم مثل چک کردن تلگرام، ایمیل، توییترمن چه راه‌ حلی برای این‌ها ایجاد کردم؟برای حواس‌پرتی‌هایی که خودم ایجاد می‌کنم، شخصا راهکارهایی ایجاد کردم که به حداقل برسونمشون. نوتیفیکیشن تلگرامم رو کلا قطع کردم، ایمیل‌هام رو در تایم خاصی از روز چک می‌کنم، اگه حین مطالعه به مطالب جالب (اما غیرمرتبط) بر بخورم اون‌ها رو بوکمارک می‌کنم تا بعدا بخونمشون. با این راهکارها وضعم بهتر شده و سعیم بر اینه که تا جای ممکن کنترل کنم شرایط رو. ۲- حواس‌پرتی‌هایی که بقیه ایجادشون می‌کننمثل همکاری که میاد پیشتون و با ذوق می‌خواد از پروژه‌ی جدیدش صحبت کنه و نظرتون رو جویا بشههمکاری که همفکری می‌خواد همکاری که با نیتی خوب سعی می‌کنه ارتباطش رو باهاتون بهتر کنه... اما اگه انقدر حواسمون رو پرت کنن که به کارهای خودمون نرسیم چی؟ در این مواقع چه باید کرد؟ این مسئله در محیط کارم، آریو، مطرح شد و باعث شد که راجع بهش فکر و کمی مطالعه کنم و در ادامه نتایجش رو باهاتون به اشتراک می‌ذارم.مهم‌ترین نکته‌ای که باید مد نظر داشته باشیم اینه که همکارهای ما، جزو ارزشمندترین افرادی هستن که باهاشون سروکار داریم، چون علاوه‌بر این‌که صرفا با همکاری با اون‌ها می‌تونیم به اهداف سازمانی برسیم، زمان زیادی از زندگیمون رو هم باهاشون سپری می‌کنیم. بنا‌براین حفظ و ارتقای رابطه با اون‌ها بسیار مهمه. بنابراین مهم‌ترین اصلی که باید مدنظر داشته باشیم اینه که حتما راجع به این موضوع با همکارامون صحبت کنیم تا از وضعیت ذهنی ما آگاه باشن. باید بهشون بگیم تا بدونن که مداخله‌ها باعث می‌شن که از کارهامون عقب میوفتیم و باید به صورت مشترک فکری به حال چاره‌ی این وضعیت کنیم. باید مطمئن باشیم که از دغدغه‌های ما آگاه هستن و فرض نکنیم که می‌دونن. اساسا اگه افراد آگاه باشن که ما در مواقعی مشغول (busy) هستیم و در اون مواقع نیاز به تمرکز داریم، خود به خود حواسشون رو جمع می‌کنن و بیشتر رعایت حالمون رو می‌کنن. پس:۱- مداخله‌ها وجود دارن، نمی‌شه به طور کامل از بینشون برد و تکرار می‌شن۲- اگه تکرار می‌شن پس می‌شه براشون برنامه‌ریزی کرد و راهکار پیدا کرد۳- این برنامه‌ریزی و راهکارها باید با اعضای تیم مطرح (communicate) بشن تا بقیه از وضعیت ذهنیمون آگاه باشنمثلا می‌‌شه فرآیند سوال پرسیدن رو مطرح کرد مثل این نمونه: یه راهکار اینه که مداخله‌ها رو توی یه زمان خاص محدود کرد یکی از همکاران ما اعلام کرد که اگه کارش داشتیم، بین ساعات ۲ تا ۴ می‌تونیم بهش مراجعه کنیم. یه راهکار ساده، استفاده از هدفونه. این حتما باید صراحتا مطرح بشه که اگه هدفون روی گوش کسیه، یعنی نیازمند تمرکزه و بقیه تنها در صورت ضروری بودنِ کار مجاز به مداخله هستن.راهکار دیگه، استفاده از علامت‌هاییه که نمایانگر مشغول بودن ما باشنکار باحالی که امتحان کردن استفاده از یک چراغ روی میز کارمندان بوده. اگه سرشون شلوغ بود و نمی‌خواستن کسی مداخله کنه، رنگش رو قرمز می‌کردن. اگه پشت میزشون نبودن، زردش می‌کردن و اگه پذیرای بقیه بودن، سبزش می‌کردن. این راهکار نه تنها باعث شد تعداد مداخله‌ها ۴۶٪ کمتر بشه، بلکه باعث شد که کیفیت پاسخگویی هم بالاتر بره چون افراد خودشون مایل بودن که پاسخگو باشن. (منبع)برای ایجاد این علامت‌ها می‌شه از راه‌های کم‌هزینه‌تر و خلاقانه‌تر هم استفاده کرد. مثلا یادداشتی که روی میز یا پشت مانیتور چسبونده بشه یا عروسکی، چیزی که روی میز قرار داده بشه. در این مورد، ایده‌های دم‌دستی و جدید خیلی مهم هستن.شما برای آگاه کردن همکارانتون از مشغول بودنتون از چه راهی استفاده می‌کنین؟ چه ایده‌ای برای کاهش حواس‌پرتی به به ذهنتون می‌رسه؟ خوشحال می‌شم کامنت بذارین!عرفان میرکمالیعرفان میرکمالیThu, 03 Jan 2019 18:07:46 +0330https://virgool.ir/@mirkamali.erfan/economist-subscription-pricing-n2trlklnrxeeفرم هر چه قدر ساده‌تر باشه فروش بیشتر می‌شه. اگه کاربر از چیزی استفاده نمی‌کنه، باید حذفش کنیم. بنابراین اگه در فرممون، گزینه‌ای داریم که توسط کاربرها انتخاب نمی‌شه، باید حذفش کنیم.اگه با جملات و نتیجه‌گیری بالا موافقین، سخت در اشتباهین. مجله‌ی اکونومیست (The Economist) زمانی از چنین فرمی برای جذب مشترک استفاده می‌کرده: گزینه‌ی اول: اشتراک یک‌ساله‌ی وبسایت Economist.com با قیمت 59 دلارگزینه‌ی دوم: اشتراک یک‌ساله‌ی مجله‌ی چاپی اکونومیست با قیمت 125 دلارگزینه‌ی سوم: اشتراک یک‌ساله‌ی وبسایت Economist.com به‌علاوه‌ی اشتراک یک‌ساله‌ی مجله‌ی چاپی اکونومیست با قیمت 125 دلاردرسته، گزینه‌ی سوم با قیمتی که با گزینه‌ی دوم یکسان بود، اشتراک وبسایت رو هم به کاربر می‌داد. در این آزمایش، این فرم به 100 تا از دانشجوهای دانشگاه MIT داده شد و درصد انتخاب شدن گزینه‌ها به شرح زیر بود: گزینه‌ی اول: 16%گزینه‌ی دوم: 0%گزینه‌ی سوم: 84% خب..طبیعیه که کسی نخواد گزینه‌ی دوم رو انتخاب کنه. پس می تونیم به راحتی حذفش کنیم، درسته؟ مطمئن نباشید. نکته این جاست که پس از حذف گزینه‌ی دوم و ارائه‌ی فرم اشتراک با فقط دو گزینه به 100 دانشجوی دیگر، درصد انتخاب گزینه‌های باقی مونده به شکل زیر تغییر پیدا کرد: گزینه‌ی اول: 68%گزینه‌ی دوم: از فرم حذف شدگزینه‌ی سوم: 32% متوجه شدید که با این تغییر درصدها، میزان فروش‌ما کاهش پیدا کرده؟در حالت سه گزینه‌ای، فروش کل برابر بود با 16*59=944 به علاوه 84*125=10500 یعنی مجموعا 11444 دلار.در حالت دو گزینه‌ای، فروش کل برابر است با 68*59=4012 به علاوه 32*125=4000 یعنی مجموعا 8012 دلار. این یعنی با فرض ثابت بودن تعداد خریداران، با اضافه کردن یک گزینه‌ی ظاهرا بی‌فایده، 43% افزایش در فروش کل داریم! این یعنی گزینه‌ی وسطی با وجود این‌که انتخاب نمی‌شه، اما به خریداران کمک می‌کنه که گزینه‌ی سوم رو انتخاب کنن.برداشت کاربردی از آزمایش اکونومیست در فروش و مارکتینگ اگر 2 گزینه‌ی کاملا متفاوت A و B دارید و می خواید که میزان فروش A بیشتر بشه، یه گزینه‌ی خیلی شبیه اما اندکی بدتر از A ایجاد کنید. حالا میزان انتخاب شدن A به مراتب بیشتر می‌شه.توضیح بیشتر در رابطه با محقق این آزمایش دن آریلی (Dan Ariely)، اقتصاددان رفتاری دانشگاه دوک، در کتابش به نام Predictably Irrational که به نام نابخردی‌های پیش‌بینی‌پذیر ترجمه شده و همچنین در این تد تاک، این یافته‌ رو در زمینه‌ی اقتصاد رفتاری (Behavioral Economics) توضیح می‌ده.این نوشته برگرفته است از این مطلب از سایت ConversionXL با نام Pricing Experiments You Might Not Know, But Can Learn Fromعرفان میرکمالیعرفان میرکمالیSun, 25 Nov 2018 20:43:54 +0330https://virgool.ir/@mirkamali.erfan/minimum-viable-marketing-jkauqglyzqduایده‌ای رادیکال و نوآورانه برای کمپین مارکتینگتون دارین اما سازمانتون روی بازگشت سرمایه‌اش شک داره؟ می‌خواین اثر کانال‌ها، تاکتیک‎ها و جامعه‌ی مخاطب جدیدی رو ارزیابی کنین اما نمی‌دونین چه قدر باید هزینه کنین؟ ساخت محتوا زمان‌بره و نمی‌دونین روی چه پیام و موضوعی باید تمرکز کنین؟ در رابطه با توسعه‌ی محصول، مفهوم کمینه محصول پذیرفتنی (Minimum Viable Product که به صورت مخفف MVP نوشته می‌شه) مدتیه که مورد استفاده‌ی تیم‌های استارتاپی و تیم‌های توسعه‌ی محصولات جدید قرار گرفته. با استفاده از این روش، ریسک ناشی از سرمایه‌گذاری روی ایده‌های جدید کاهش پیدا می‌کنه. حالا توی دنیای مارکتینگ هم نیاز به این تغییر پارادایم بیش از همیشه احساس می‌شه.یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای بشر تا به امروز، ایجاد روش علمی (Scientific Method) بوده. به کمک روش علمی می‌تونیم ادعاهای آزمایش‌پذیر رو تست کنیم و صحتشون رو مستقل از مرجعیت شخص مدعی بسنجیم. با این کار می‌تونیم واقعیت رو اون طور که هست درک کنیم، نه اون طور که دلمون می‌خواد. واقعیت رو دیتا به ما نشون می‌ده و نه صرفا احساس ما. امروز، کاربرد این روش در بیزنس حیاتی شده.کمینه مارکتینگ پذیرفتنی (Minimum Viable Marketing که به صورت مخفف MVM می‌نویسیمش) مفهومی وام‌گرفته از Lean و مدیریت پروژه چابک (Agile) و اجرای کاربردی این‌ تکنیک‌ها درمارکتینگ است. این روش برخلاف مارکتینگ سنتی عمل می‌کنه. در مارکتینگ سنتی، به ترتیب مراحل تعریف، طراحی کمپین و آمیخته‌ی بازاریابی (Marketing Mix) طی می‌شد، سپس بودجه برآورد، کمپین اجرا و گزارش داده می‌شد.در MVM اما تمرکز بر تست کردن و یادگیری به وسیله‌ی اندازه‌گیری چرخه‌های تکرارپذیر فعالیت‌های مارکتینگ است تا بهترین نتیجه بر اساس یک پلن بهینه شده حاصل بشه. بهینه‌سازی یعنی با استفاده از دستکاری متغیرهای یک سیستم با منابع محدود، نتایج بیشتری به دست بیاریم.تعریف کمینه مارکتینگ پذیرفتنی (Minimum Viable Marketing)استفاده از روش علمی جهت پیاده‌سازی سریع تست‌های کمپین‌های مارکتینگ و تحلیل دیتا در مراحل مختلف تست‌ها با تمرکز بر بازخورد مشتری که به حذف ایده‌ها و فرضیه‌های ضعیف منجر می‌شه.رویکردی متفاوت با مارکتینگ سنتیچهارقدم اصلی رویکرد MVM عبارتند از:1- تایید (Validate) - تاکتیک‌ها و ایده‌ها رو تست و بهینه‌سازی کنیم2- اندازه‌گیری (Measure) - دیتا رو جمع‌آوری و تحلیل کنیم تا اثربخشی کمپین ارزیابی بشه3- یادگیری (Learn) - رویکردمون رو تصحیح کنیم4- بهبود (Improve) - جاهایی که خیلی خوب عمل نکردیم رو بهبود بدیماین یه رویکرد متفاوت از مدل آبشاری سنتیه که در اون باید قبل از انتقال به مراحل بعد، هر مرحله تکمیل می‌شد. رویکرد MVM بر اساس فلسفه‌ی اجایل ایجاد شده تا ایرادات و مشکلات زودتر شناسایی و حل بشن. در مارکتینگ سنتی، اتلاف منابع مرسومه. چرا این اتفاق میوفته؟ بذارین یه بار مراحل اجرای یه کمپین مارکتینگ به صورت سنتی رو طی کنیم: 1- بیزنس به یه ایده‌ی جدید می رسه. مراحل استراتژی بازار و کمپین مارکتینگ باید به سرعت انجام بشن.2- برنامه ریزی کمپین با تعریف یک آمیخته‎ی بازاریابی کامل شروع می‌شه.3- عناصر کمپین (محتوای متنی و گرافیکی، زیرساخت و...) آماده می‌شن (این جا کلی زمان و هزینه صرف می‌شه)4- کمپین اجرا می‌شه.5- نتایج اندازه‌گیری و تحلیل می‌شن.مشکل این روش اینه که تا قبل از آخرین مرحله، هیچ تست و اندازه گیری از میزان اثربخشی کارهامون انجام نشده. ما هم کلی هزینه کردیم، بدون این که بدونیم محتوایی که درست کردیم و پیامی که می‌خوایم برسونیم با جامعه‌ی مخاطبمون همخونی داره یا نه و اصلا آیا جامعه‌ی مخاطبمون رو درست انتخاب کردیم یا نه؟ پس باید قبل از اجرای کمپین به صورت اسکیل شده و گسترده، تستش کنیم.اما چه جوری تست کنیم؟ایده رو روی یه گروه کوچیک تست می‌کنیم، صیقلش می‌دیم، عناصر به درد نخور رو ازش حذف می‌کنیم، بعد جامعه‌ی مخاطب و آمیخته بازاریابیمون رو گسترده‌تر می کنیم. در این مراحل به طور مداوم، نتایج رو ارزیابی می‌کنیم. تست کردن می‌تونه لایه‌های مختلفی داشته باشه. مثلا یک لایه‌ی اولیه‌ی خیلی کوچیک اجرا کنین تا بتونین بازخورد کیفی از کاربراتون بگیرین. این تست می‌تونه از طریق کانال های دم‌دست و رایگان خودتون انجام بشه و بازخورد رو هم با استفاده از ابزارهایی مثل تلفن، ایمیل یا گوگل فرم بگیرین.نکته‌ی حیاتی: تست‌ها رو تا جای ممکن ساده، سریع و کم‌هزینه اجرا کنین. لایه‌ی بعدی می‌تونه یه تست کمی اسکیل‌شده‌تر باشه. می‌تونین از لندینگ پیج‌ها، ایمیل مارکتینگ و پرسشنامه های کمّی کمک بگیرین. تبلیغات کلیکی (PPC و SEM)، شبکه‌های اجتماعی، بلاگ و ایونت‌های کوچیک می‌تونن به شما در این لایه کمک کنن. این جا هدف جمع‌آوری بازخورد به صورت کیفی و کمی هست. تست کردن می‌تونه لایه‌های مختلف داشته باشهمزیت‌ MVM امکان تست ایده‌های نوآورانه، کنترل هزینه‌ها، سرعت‌بخشی و تمرکز بر نتایج است.حالا با این روش می‌تونین ریسک کمپین‌های مارکتینگ رو پایین بیارین و ایدتون رو تست کنین. اگه جواب گرفتین که اسکیل‌اش می کنین و ادامه می‌دین، اگه نه هم که ضرر زیادی نکردین.نظر شما در رابطه با این رویکرد چیه؟ شما چه جوری از بازگشت سرمایه‌ی کمپین‌هاتون اطمینان حاصل می‌کنین؟در نوشتن این پست به طور عمده از مقاله‌ی Zoe Merchant به نام Minimum Viable Marketing - A New Approach to Marketing و این پست gainbits استفاده شده است. عرفان میرکمالیعرفان میرکمالیFri, 05 Oct 2018 00:29:59 +0330https://virgool.ir/@mirkamali.erfan/blockchain-in-governance-vl1zidovtiriرابطه‌ی بین تکنولوژی و جامعه نمی تواند در حد یک فرمول علت و معلولی ساده شود، بلکه این رابطه‌‍ای در هم پیچیده است. تکنولوژی‌ها به تنهایی تعیین‌کننده نیستند، بلکه در بستر پیچیده‌ی جامعه، کار می‌کنند و به کار گرفته می‌شوند. مورفی و پاتز، کتاب فرهنگ و تکنولوژیاین اولین نوشته‌ی من در ویرگول هست و خوشحالم که به جمع کاربران این‌جا پیوستم. اخیرا بحث درمورد بلاکچین به محافل دوستداران تکنولوژی و توسعه‌دهندگانش کشیده شده و چیزی که توی این مدت توجه من رو جلب کرده اینه که انتظاراتی که از اثر تکنولوژی‌های جدید در جنبه‌های اجتماعی، اقتصادی و سیاسی داریم می‌تونه غیرواقعی باشه. پس تصمیم گرفتم در این مقاله به بررسی یکی از انتظاراتی که از کاربرد بلاکچین در حاکمیت شنیدم بپردازم.البته که کاربردهای بلاکچین تازه در مرحله‌ی تعریف‌شدن هستن و تحولات با سرعت زیادی در این زمینه رخ می‌دن. هنوز اجماع نظر در خیلی از موارد در حوزه‌ی بلاکچین وجود نداره و جواب‌های قطعی نداریم، پس تحلیل رو با این دید بخونید که هنوز در مرحله‌ی نوزادی این تکنولوژی هستیم و قراره راجع بهش شروع به بحث کنیم.مطالب به طور عمده برگرفته شده است از مقاله‌ی Marcella Atzori در University College London به نام: Blockchain Technology and Decentralized Governance: Is the State Still Necessary? بلاکچین چی هست؟برای شروع بحث لازمه که یک تعریف از بلاکچین داشته باشیم. بلاکچین یک دفتر اسناد دائمی و دیجیتالِ توزیع‌شده و مقاوم به دستکاری است که یکپارچگی محتوای اون توسط اعضای خود شبکه تامین می شه. تراکنش‌های الکترونیکی در بلاکچین به وسیله‌ی الگوریتم‌های رمزنگاری (کریپتوگرافی) تایید و ثبت می‌شن بنابراین در یک بلاکچین نیازی نیست که افراد رو شخصا بشناسیم تا بتونیم بهشون اعتماد کنیم، اساسا نیازی به هیچ مرجع قدرت، تداخل انسانی و شخص ثالثی برای اعتماد نیست، سیستم بلاکچین خودش از دستکاری شدن خودش به وسیله ی مکانیزم اثبات کار (proof-of-work) از طریق ماینینگ، جلوگیری می‌کنه: ماینرها با استفاده از توان محاسباتیشون، محاسبات مربوط به proof-of-work رو انجام می‌دن و به ازای این زحمت، رمزارز (Cryptocurrency) دریافت می‌کنن. اطلاعات بیشتر در صفحه‌ی بلاکچین ویکیپدیامثال‌های بارز کاربرد بلاکچین، رمزارزهایی مثل بیتکوین (Bitcoin) هستن که باهاشون می شه مثل پول عادی، خرید ‌و‌ فروش انجام داد. تفاوتشون با پول عادی اینه که چیزی مثل بانک به عنوان پشتوانه وجود نداره و صحت تراکنش‌ها به وسیله‌ی همون proof-of-work که گفتم، انجام می شه.اهمیت بلاکچین به قدری زیاده که اون رو جزو فناوری های انقلاب صنعتی چهارم (Fourth Industrial Revolution یا Industry 4.0) به حساب میارن. برخی اون رو انقلاب دوم بعد از اینترنت می‌دونن. به اندازه‌ی کافی مطلب در مورد انقلابی بودن و مهم بودن این فناوری وجود داره که در این جا من بیشتر از این بهش نمی‌پردازم و می‌تونید با یک سرچ کوچیک، کوهی از مطالب رو پیدا کنید مثل این.از بلاکچین در حاکمیت چه انتظاراتی داریم؟این بحثی بود که من رو به بحث حاکمیت بلاکچین (Blockchain Governance) علاقه‌مند کرد. با دوستان گیک و اهل آیتی صحبت می‌کردم و می‌دیدم بر این باورن که چون بلاکچین می‌تونه تصمیم‌گیری‌ها رو به صورت غیرمتمرکز دربیاره و نیاز به یک مرجع قدرت به عنوان پشتوانه‌ی تصمیم‌های کلان رو از بین می‌بره، می‌تونه به عنوان جایگزینی برای تصمیم‌گیری‌های مرکزی باشه. مردم با سیستم‌های بلاکچین-محور در مورد مسائل بزرگ و کوچیک به صورت غیرمتمرکز تصمیم‌گیری خواهند کرد و از اون‌جایی که همه‌ی مردم در پروسه‌ی تصمیم‌گیری مشارکت می‌کنن، کسی نمی‌تونه به جاشون تصمیم بگیره. عملا یک مدل حاکمیت غیرمتمرکز مردم بر اساس اعتماد غیرمتمرکز و قوانین بازار شکل می‌گیره. مدلی که بر اساس غیاب حکومت شکل بگیره آنارشیسم نام داره و مدلی که در اون تصمیم‌گیری‌ها به طور مستقیم توسط مردم گرفته بشن و همگی به اکثریت آرا احترام بذارن، دموکراسی مستقیم. در ادامه خواهیم دید که آیا اگر با کمک بلاکچین، فرضا به هر کدوم از این مدل‌ها برسیم، وضعیت مطلوب خواهد بود یا نه؟چرا در ابتدا چیزی به اسم حکومت به وجود اومد؟در مورد این مسئله فیلسوف‌ها، اقتصاددانان و دانشمندان علوم‌سیاسی سالیان سال بحث کردن و دلایل زیادی آوردن. در این جا پس از یک مقدمه، 2 مورد از دلایل رو توضیح می‌دم:مقدمه: به طور کلی، دیده شده که اگه تصمیم‌گیری در مورد مکانیزم‌های پیچیده‌ی بازار به بازیگرانش (خریداران و فروشندگان) سپرده بشه، کارایی خیلی بهتر از حالتیه که کسی بخواد به صورت دستوری دخالت کنه و متغیرها رو تعیین کنه. دلایل متعددن، مثلا اگه ما بخوایم به صورت دستوری قیمت تک‌تک کالاها رو ابلاغ کنیم، آزادی عمل بازیگران بازار رو ازشون می‌گیریم، باعث می‌شیم سودشون بیاد پایین، تولیدشون کاهش پیدا کنه و مشکلات متعدد براشون به وجود بیاد. پس به این نتیجه می‌رسیم که مکانیزم‌هایی در جامعه وجود دارن که باید تا جای ممکن به بخش خصوصی واگذار بشن و با حداقل دخالت دولت می‌تونن به وضعیت بهینه در کارایی برسن.پریکلیس (495-429 قبل از میلاد) در سخنرانی معروفش به بزرگی آتن و حکومتش اشاره می‌کنددرکنار این مکانیزم‌ها که می‌تونن خودشون رو با حداقل دخالت مراجع قدرت بهینه کنن، یک سری مسائل هستن که بخش خصوصی و مردم عادی نمی‌تونن حلشون کنن.چرا؟دلیل اول وجود حکومت: ‌موضوع عدالت. بازار آزاد و مکانیزم‌هایی که سوددهی و بهینگی رو حداکثر می‌کنن، کاری به کار رفاه اقلیت‌ها و افراد کم ثروت‌تر ندارن. کافیه منافع عده‌ای از ما همسو بشه تا حق بقیه رو پایمال کنیم. این جا سوال به وجود میاد که پس نقش خیرخواهی چی می‌شه؟ خیرخواهی همواره وجود خواهد داشت و عده‌ای ازخودگذشتگی می‌کنن، اما نمی‌شه روش به عنوان یک مکانیزم قدرتمند، پایدار و قابل اطمینان حساب باز کرد.مثال: اگه سیستم آموزش و پرورش بازاری اداره باشه، قطعا سود بیشتری نسیب صاحبانش می‌شه و افرادی هم که پول خرج تحصیلشون می‌کنن، محصّل‌های پرتلاش‌تری خواهند بود چون دلشون به حال پولی که خرج کردن می سوزه. به عبارتی، سیستم بهینه‌تری از نظر اقتصادی ایجاد خواهد شد. اما از یک قدم دورتر اگه به کل مردم نگاه کنیم، حالا اون افرادی که به دلیل فقر نتونستن درس بخونن، بدبخت می‌شن. فرصتی که اگه در اختیارشون قرار می‌گرفت ممکن بود زندگیشون رو عوض کنه. حتما افرادی رو توی ایران دیدین که دانشگاه دولتی درس خوندن و به این دلیل تونستن موفق بشن و در غیر این صورت، هیچ راهی برای پیشرفت نداشتن.دلیل دوم وجود حکومت: موضوع کالاهای عمومی. برخی از امور، هزینشون بالاست و منفعتشون برای همه هست. نمی‌صرفه من به عنوان یک فرد روشون هزینه کنم. همه باید هزینه کنن و همه با هم استفاده می‌کنیم، مثل امنیت (در ابعاد مختلف فیزیکی، سرمایه‌گذاری، قضایی و غذایی). من به عنوان یک فرد نهایتا می‌تونم برای خودم بادی‌گارد استخدام کنم، اما کاری به کار امنیت همه‌ی مردم نخواهم داشت. اگه همه همین طور فکر کنن و مرجعی نباشه که در سطح بالا امنیت رو رعایت کنه، ما هیچ موقع نمی‌تونیم مطمئن باشیم وقتی توی خیابون داریم راه می‌ریم کسی به بهونه‌ای جان ما رو تهدید نکنه.اطلاعات بیشتر در صفحه‌ی کالای عمومی ویکیپدیاخب… پس دلایلی داشتیم که نهادی رو به وجود آوردیم به اسم حکومت. اساسا حکومت، راه‌حلی برای این بوده که در سطح اجتماعی بتونیم به اجماع نظر برسیم و هماهنگی ایجاد کنیم، برخلاف آنارشیسم که اساسا مفهوم حکومت رو زیر سوال می‌بره. نیاز به امنیت و نیاز به حفظ یکپارچگی تلاش‌های اجتماعی، ما را وادار کرد تا یک مرجع متمرکز برای کنترل به وجود بیاریم، یک third-party خنثی که مشروعیت داشته باشه و بر اساس قوانین بازار و منفعت شخصی افراد تصمیم نگیره. آیا چون ساید-افکت‌هایی وجود دارن، اساسا مفهوم حکومت اشتباهه؟ نه.بنابراین طبق استدلال بالا، وجود حکومت رو به غیاب حکومت (آنارشیسم) ترجیح می‌دیم. حکمرانی با رای‌گیریمی‌شه یک طیف تعریف کرد، در یک انتهای این طیف، تمامی تصمیم‌گیری‌های سیاسی به صورت متمرکز و توسط حکومت گرفته می‌شن (دیکتاتوری) و در انتهای دیگه‌ی این طیف، هر فرد در غیاب حکومت، خودش تصمیم‌گیری می‌کنه (آنارشیسم).به طور ساده حالت میانی این طیف می‌شه دموکراسی. دموکراسی به زبان ساده یعنی تصمیم‌گیری‌ها بر اساس رای‌گیری انجام بشن و به رای اکثریت احترام گذاشته بشه. معمولا یک نماینده از طریق رای‌گیری انتخاب می‌شه و اون به جای ما برامون تصمیم‌گیری می‌کنه. به این حالت از دموکراسی می‌گیم دموکراسی نیابتی (Representative Democracy)اگه نماینده‌ای انتخاب نکنیم و همگی برای هر تصمیمی رای‌گیری کنیم و به نتیجه احترام بذاریم، می‌شه دموکراسی مستقیم (Direct Democracy)تفاوت دموکراسی مستقیم و نیابتیسوال: ایراد دموکراسی مستقیم چیه؟دانش، تخصص، زمان، توجه و مسئولیت‌پذیری محدود مردم. مردم ذاتا در تصمیم‌گیری‌ها خطا می‌کنن و این خطاها در علوم‌رفتاری (Cognitive Science) به طور مفصل مورد مطالعه قرار گرفتن (مفاهیم سوگیری‌های‌رفتاری، Irrationality و رفتارگله‌ای رو بررسی کنید). در شرایط رای‌گیری نیز احتمال رای دادن احساسی یا رای دادن با اطلاعات غلط بالاست. نمی‌شه مطمئن بود که اکثر مردم در مورد اکثر موضوعات اطلاعات صحیح داشته باشن و تصمیم درست رو بگیرن، بلکه معمولا برعکس این مورد اتفاق میوفته. جمع‌آوری اطلاعات برای تصمیم‌گیری، بسیار هزینه‌بر و زمان‌بره. ما وقت کافی نداریم که بخوایم راجع به هر چیزی مطالعه کنیم. کارشناسان هم در خارج از حوزه‌ی مطالعشون معمولا اطلاعات قابل اعتمادی ندارن. ضمن این که خیلی از اطلاعات برای ما مهم نیستن: تصمیم‌گیری راجع به یک کلیسا در یک روستای کوچک در فلان کشور اروپایی، چه فرقی به حال من ایجاد می کنه؟ و البته یک‌سری از اطلاعات برای مردم مهم هستن اما مردم بی‌توجهی می‌کنن. آیا بر فرض رفع تمامی موانع تکنولوژیک و استفاده‌ی گسترده و بی‌اشکال از بلاکچین در تمامی تصمیم‌گیری‌ها، آنارشیسم یا دموکراسی مستقیم روش مناسبی برای اداره‌ی جامعه است؟ خیر.طرح سوال: از بلاکچین چگونه در حاکمیت می‌تونیم استفاده کنیم؟تا این جا متوجه شدیم که اساسا خودمون تصمیم گرفتیم که نهادی به اسم حکومت وجود داشته باشه و نمایندگانی داشته باشیم تا جامعه رو اداره کنن.این جا وارد طرح یک مسئله می‌شیم و راه برای تحقیق، بحث و تحلیل بازه.به نظر من کاربرد بلاکچین در حاکمیت به نظرم به شکلی خواهد بود که از بلاکچین برای حذف هزینه‌ها استفاده بشه. یعنی در مواردی که شهروندان برای انجام کارهاشون وارد پروسه‌های اداری، کاغذ‌بازی و رفت‌و‌آمد می‌شن.برای مثال می‌شه از بلاکچین در حوزه‌های زیر استفاده کرد: کارت‌های شناسایی و ملی، گواهی‌نامه‌ها، اسناد مربوط به دارایی افراد، اسناد تحصیلی، پیشینه‌ی وضعیت سلامت افراد، گواهی‌های مربوط به تولد، ازدواج و فوت، سیستم‌های رای‌گیری مطمئن الکترونیکی، جمع‌آوری مالیات و غیره.تفاوت این کاربردها با چیزی که در بالا بحث کردیم اینه که در این حالت، حکومت از بلاکچین به عنوان ابزار استفاده می‌کنه تا امور رو کم هزینه‌تر، سریع‌تر و مطمئن‌تر اداره کنه.بعدا به مثال‌های واقعی حاکمیت بلاک‌چین در شکل‌های مختلف خواهم پرداخت.خوشحال می‌شم نظرتون رو در مورد موضوع رابطه‌ی بلاکچین و حاکمیت بدونم. عرفان میرکمالیعرفان میرکمالیSat, 22 Sep 2018 21:55:48 +0330