https://virgool.ir/feed/@mira.adverfa2026-11-11 22:53:06https://files.virgool.ir/upload/users/4220774/avatar/gq61hG.pnghttps://virgool.ir/@mira.adverhttps://virgool.ir/@mira.adver/و-تکرار-nfoeblrog9gsاز صبح شروع میشود تا شبمیخوابم حالا هر ساعتی که شدو دوباره بیدار میشوم، بازم هر ساعتی که شدو امروز نگاه میکنم که نسبت به دیروزم هیچ!و دیروزم هم هیچ ...و نگرانم که فردا هم هیچ باشد، سهمم از روزگارخداوند را شکر، نفسی که امروز میاید و میرود. شاید سهمم نبود و شکر که سهمم شدخداوند را شکر که شاید بلایی سخت قسمت بود و نشد قسمتمخداوند را شکر برای هر شِکری که بر تلخی ریخته شد تا تلخ نباشد سهمماما ...باز همچنان شب شدگاهی سیگاری میکشمبی بهونه، قهوه ای مینوشم فارغ از ساعت و نیاز گاهی آتشی بر زیر کتری میزنم، فارغ از دم کردن چایگاهی پشت میزم نیم نگاهی به مانیتوری صرفا روشن میکنمگاهی روی گیاهان اتاقم، قطرات آبی را میپاشمگاهی در خانه راه میروم، بی آنکه بدانم کجا میرومو دوباره تمام این گاهی ها را تکرار میکنممیدانم که باید اتفاقی بیوفتدگاهی جلوی درب خانه ام میایستمنگاهی به سر و نیم نگاهی به ته کوچهآیا کسی قرار است بیاید؟یا تنها این تکرار که سهمم استو این سهمی که سهمگین شده بر منو تکرارو تکرارو دوباره و هرباره تکرارخداوند را شکر که امشب این نوشته، کمی رنگ تکرار را عوض کردو خداوند را شکر که حداقل، شاید، تنها کسی حرفم را خواهد شنید."H""H"Fri, 05 Sep 2025 23:10:54 +0330https://virgool.ir/@mira.adver/یاد-طعم-میوه-ها-fek6n9qbhxf4داستان، زندگی یک کشاورز است که با وجود تلاش های زیادش، همچنان اندرخم یک کوچه است. کوچه ای که خالیست و کشاورز دنبال سایه هاست!سالها میگذرد، از روزی که کشاورز کودکی بیش نبود و در جستجوی مشق و نام به کوچه زد و امروز به جستجوی عشق و نان به کوچه میرود.روزگار کودکی چنان برایش خوش نبود و تنها به امید کسب تجربه از آن گذر کرد. کشاورز 3 فصل سال رو گذروند. سال کشاورز با پاییز شروع میشود و زمانی که یکی یکی وابستگی هایش شروع به ریختن میکند. زمستان فصل دوم زندگی او پر از سرما و برف و بوران است و او همچنان در این فصل به تکاپو و رسیدگی به زمین زراعی اش میپردازد. و بهار!شروع بهار یعنی شروع امید!!!اینکه کشاورز دو فصل سخت را گذرانده، پاییزی که خداحافظی ها داشت و زمستانی که با وجود سرمایش خودساختگی کرد و امروز بهار!!!کشاورز در پاییز یاد گرفت هر آمدنی رفتنی دارد و این دنیا پر است از میرا ها!و او یاد گرفت زمستان فصل گذر است و باید گذر کرد حتی تنهایی و با وجود برف و بوران ها!حال در فصال بهاریم و زندگی روی دیگری باید داشته باشد، اما ندارد..... من آن کشاورزم که روزگار خود را با پاییز شروع کردم... ریختن برگ ها و بارش باران ها. شسته شدم از آلودگی های زندگی و پاک ترین جسم را تحویل زمستان دادم تا با سرمای زمستان توان فریز کردن قلبم باشد. و یخ زدملرزیدم لرزیدم لرزیدمسوز ها استخوانم را لرزاندلرزها بدنم را سست کردو روزگاری که چنین بود بر احوالم، ساخته شدم. و ساختگی درد دارد!!و درد داشتو درد دارم درد دارم در بهاری که فصل رویش شکوفه هاست. امید با رنگ ها می‌آید و من همچنان زمین را سفید میبینم و آسمان را سیاه. در بهارم،، اما!! چشمانم زمستان را میبیند. ترس از ریختن رویش ها!بهارم ولی همچون زمستان میگذرانم. آن کشاورز باور دارد، که پایان سالش تابستان است. تابستانی که گرمای سوزان و روزگار سبزی دارد. میداند که آن تابستان پر بار است و شیرینی میوه هایش باور نکردنی. میداند که چشیدن میوه ها چه لذتی دارد. آن کشاور میداند که باید گذر کرد و اگر بایستد زمان دست او را تهی میگذارد.داستان زندگی یک کشاورز است که میداند چگونه بکارد و چگونه برداشت کند، چگونه از خوردن میوه ها لذت ببرد، اما!!اما با دیدن اولین برگ زرد میترسد!با ترس چه کند؟شاید این آخرین باشد،، آخرین فصل ها و تابستان دیگری هرگز نباشد!با یاد طعم میوه ها چه کند؟ میرا - تابستان 404 - تهران "H""H"Mon, 01 Sep 2025 01:45:53 +0330https://virgool.ir/@mira.adver/پسرک-و-مرغک-آوازه-خوان-epwopx7htwejروزی روزگاری، یکی بود، یکی دیگه هم بود، یکی هم وسط داستان اومد و رفت، درسته رفت، ولی یه زمانی بود!!!بازنده داستان ما پسرکی ست که برای شکستن سکوت شبهای خانه اش، مرغکی از خاندان خوشخوان ها خرید. با ذوق روزها خود شروع به خواندن کرد تا خواندن یاد مرغ آوازه خوانش بدهد.یاد هم داد،،،ولی...مرغک شاهد بزرگ شدن پسرک بود، اما پسر، شاهد خواندن مرغک نبود. هر آوازی میشنید، جز آوازی که از کام مرغک بیرون بیاید.روزها گذشت، ماه ها و سالها هم گذشت! انگار پسرک به تنها داشتن وجود آن بسنده کرده بود تا عشق داشتن یک مرغ خوشخوان! و تنها جسم سردی از آن آرزو در آن شبها حضور داشت.در همین روزها و شبها بود، که پسر در مسیر روزمره اش، وقتی از کنار باغی رد میشد، چشمش به مرغکی افتاد که در حال خواندن آوازی خوش بود. اما نه مرغک از آن یک پسرکی بود و نه آنقدر زیبا که در چشم این پسرک بیوفتد.چشم بهم زدیم و دیدیم که پسرک روزها به شوق تنها شنیدن آواز خوشی که از دهان آن مرغک زشت بیرون می‌آید، روزمره هایش رو میگذراند و شب تنها در خانه اش مرغکی دارد زیبا،، ولی نه آوازه خوان.مرغک زشت آوازه خوان داستان ما، تمام دل پسرک را به یکباره برد و دیگر از آن پسرک، دلی در خانه نماند.روزی روزگاری پسرکی بود، مرغکی خرید و آن مرغ لال بود، پسرک دنبال شنیدن صدایی خوش، مرغک دیگری را دید! روزگار عجیبی گذشت، اما مرغک زشت هم در آن روزگار گذشت. روزها و شبها مرغکی بود بر خانه پسرک، که فقط بود و بود و آن هم گذشت از پسرک.روز و روزگار پسرک را به روزگاری کشاند، که نه آوازی را زیبا میپندارد، نه پندار زیبایی را آوازه خوان!مهم آن یکی نبود که آمد و رفت، مهم آن پسرکی بود که بود و هست!پی نوشت: کلاغ ها راست گفتند؟ یا دروغ!"H""H"Mon, 01 Sep 2025 01:38:17 +0330