https://virgool.ir/feed/@minavarshochifa2026-11-11 02:12:27https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@minavarshochihttps://virgool.ir/@minavarshochi/چشم-انداز-ده-سال-آینده-بازار-جهانی-مسچرا-مس-محل-مناسبی-برای-سرمایه-گذاری-است-vknlgvntxuup???مس و بازار پیش رو...چرا مس برای سرمایه گذاری بلندمدت مناسب است؟این مقاله با توجه به تامین کننده ها و بازیگران اصلی بازار مس و چشم انداز پیش روی انها در جهان تهیه شده است.♻در کنفرانس مس آسیا 2018 ,انجمن جهانی مس ICA در گزارشی عنوان کرد تقاضای مس دنیا ناشی از اجرای جاده ابریشم تا سال 2027 نزدیک به 6.5 میلیون تن افزایش خواهد یافت.در این بازه زمانی پیش بینی شده مصرف مس چین از 11.7 به 15.9 میلیون تن میرسد (سهم 53% جهان) و مصرف هند نیز با رشد 11.2% سالانه از 528 هزار تن به 1.5 میلیون تن برسد.از طرفی موسسه تحقیقات AME میگوید که سرمایه گذاری به ازای هر تن تولید کاتد مس در طرحهای دنیا روندی صعودی دارد که ناشی از افت عیار معادن و دورافتادگی آنها از زیرساختها است.بعنوان نمونه، رقم سرمایه گذاری بروی پروژه های سالهای اخیر بطور متوسط $15500/تن کاتد بوده و این در حالی است که در برخی طرحها، این رقم به 22000$/تن نیز افزایش یافته است برای نمونه معدن LasBambas در کشور پرو تحت مدیریت شرکت MMG اینگونه است. تحلیل این عدد اینست که رقم سرمایه گذاری 22000$/تن به معنی قیمت فروش مس بالای 8000$/تن خواهد بود و لذا امید زیادی به رشد قیمت مس طی سالهای آتی با هدف اقتصادی شدن طرحهای جدید وجود دارد تا روند عرضه با چالش مواجه نشود.از نظر نگارنده بجز عوامل موثر در قیمت ها سه ریسکی که بازار را تهدید میکند عبارتست از تحریم های اقتصادی, اعتراضات کارگری و حوادث طبیعی.برای مثال در سال 2018 بازار با 60 میلیون تن مازار عرضه روبرو بود که با اعتصابات معدنکاران شرکت BHP استرالیا بهره بردار بزرگترین معدن روباز دنیا یعنی اسکوندیدا در شیلی بازار با کاهش عرضه روبرو شد و به یکباره بازار تقویت شد.نتیجه اینکه اعتصابات معدنی نه تنها در بازار مس که در بازار کامودیتی مهم است.مخصوصا در بازار مس انهم معادنی این چنینی که 5% کل مس دنیا را تولید میکنند.در بحث حوادث طبیعی نیز بعد از اتفاقی که درمورد سنگ اهن برای معدن برزیلی پیش امد این اتفاق ممکن است در هر معدنی دیگر رخ دهد.در این رابطه در هفته اخیر سیل و بارندگی که در 40 سال اخیر بی سابقه بوده است, معادن مس در پرو و شیلی را به تعطیلی کشانده است.سازمان محیط زیست پرو نیز تحقیقات از شرکت امریکایی SCCO بهره بردار معدن Cuajone در این کشور را در جهت بررسی از نشت پساب صنعتی به رودخانه مجاور اغاز کرده است که اگر مثبت باشد , فعالیت این واحد نیز متوقف خواهد شد که سیگنالی مثبت برای بازار است.در پایان نیز تحریم های آمریکا علیه کشورهایی همچون ایران که جزو تامین کننده های مس در دنیا محسوب میشود.همه این ریسک ها در کنار عوامل بنیادی قابل توجه است.در یک بررسی جامع درمورد اینده بازار مس ,شرکت FreePort آمریکا که جزو بزرگترین تولیدکنندگان مس دنیا است نتیجه بررسی های خود را منتشر کرده که میگوید:10 معدن بزرگ دنیا سالانه 30 میلیارد دلار محصول تولید کرده و دارای ذخیره معدنی 1400 میلیارد دلاری هستند. این معادن دارای ظرفیت بالای 400 هزار تن در سال بوده و 25% عرضه جهانی را بر عهده داشته و متوسط عمر 95 سال را دارند! این به ان معناست که دنیا طی سالهای اخیر نتوانسته معادن بزرگ با ظرفیت بالای 400 هزار تن اکتشاف کند!طی 10 سال آینده، تنها معدن مس OyuTolgoi مغولستان با ظرفیت 560 هزار تن قابلیت قرارگیری در بین فهرست 10 معدن بزرگ دنیا را خواهد داشت.طی 10 سال آینده، تنها 2 معدن جدید CobrePanama و Quelleveco دارای تولید تضمینی بالای 200 هزار تن بوده و در فهرست 20 معدن بزرگ دنیا قرار میگیرند و در پایان میگوید معدن مس #سرچشمه نیز با ذخیره 8.9 میلیون تن دارای تولید زیر 300 هزار تن خواهد بود.در همین رابطه بانک سرمایه گذاری گولدمن آمریکا در یک براورد هفت ساله میگوید دنیا از سال ۲۰۲۳ وارد یک روند کسری عرضه بلندمدت مس میشود.این چشم انداز در بازار آتی تامین کننده ها , باعث شده است که شرکت ها شروع به واکنش کنند برای مثالگزارش شده 2 تامین کننده مس اروپا یعنی Codelco شیلی و Aurubis  آلمان به دنبال افزایش قیمت قراردادهای بلندمدت خود هستند که میتواند چشم انداز بازار جهانی مس را مثبت تر کند.شرکت Codelco شیلی، بزرگترین تولیدکننده مس دنیا میگوید عمده تولید خود در سال ۲۰۱۹ را پیش فروش کرده و محصول اندکی برای فروش دارد این موضوع عامل تغییر ارتباط دلار و مس شده که میتواند یک فرصت مطلوب باشد.شرکت Aurubis آلمان نیز بزرگترین تولیدکننده مس اروپا میباشد که نرخ پرمیوم مس برای سال 2019 را 12% افزایش و به 96$ به ازای هر تن رسانده که بالاترین رقم 4 سال اخیر است!از عوامل مهم دیگر در تاثیر بر قیمت مس اینست که دومین معدن مس دنیا یعنی گرانسبرگ در اندونزی خود را آماده تعطیلی 3 ساله به منظور ورود از بخش روباز به زیرزمینی میکند و صادرات کنسانتره مس این معدن افت 83% طی سال 2019 خواهد داشت. (از 1.2 میلیون تن 2018 به تنها 200 هزار تن در سال 2019)این موضوع عامل تداوم کسری عرضه 247 هزار تنی بازار مس تا سال 2022 بوده و خبر بسیار خوبی است.چین که بزرگترین مصرف کننده و وارد کننده مس در دنیاست به منظور تعیین قیمت سالانه واردات کنسانتره مس، کمیته ای بنام CSPT شامل 10 شرکت بزرگ تولیدکننده کاتد مس خود را ساماندهی کرده است, برنامه این بوده که نماینده این 10 شرکت با یکی از 2 غول تامین کننده کنسانتره دنیا یعنی Antofagasta  یا FreePort توافقی را انجام دهند.مذاکرات نمایندگان CSPT با این دو شرکت درمورد قیمتهای خرید سال 2019 بوده است که تعیین کننده شرایط باشد و سپس تمامی مصرف کنندگان چین بر اساس آن، اقدام به عقد قرارداد واردات کنسانتره میکنند تا از رقابت ناسالم خودداری شود!پیرو این برنامه چین,برای سال 2019 شرکتهای Antofagasta و Jiangxi  اقدام به مذاکره تعیین TC کرده و نتیجه رقم 80.8$ در هر تن اعلام شد که 6$ کمتر از رقم فعلی است, این موضوع پایین ترین حد مجاز قیمت مورد انتظار بازار بود که به معنی کمبود عرضه کنسانتره مس تعبیر میشود.جهت اطلاع باید گفت، TC ضریبی است که معدنکاران مس به واحدهای تولید کاتد پرداخت میکنند تا کنسانتره را تبدیل به کاتد کرده و تحویل دهند, درواقع هر چه ضریب TC کاهش یابد،  به معنی افزایش قدرت دارندگان کنسانتره مس و محدودیت عرضه و افزایش قیمت مس کاتد در بازار است.فروشندگان مس در چین برای تحویل کالای فیزیکی فقط پول نقد دریافت میکنند و برای آن هم تقاضای 112$+ پرمیوم بروی بورس شانگهای میشود! بازارهای آسیایی به تبع چین، شاهد رشد پرمیوم هستند و در اروپا فعالان بازار به دنبال افزایش پرمیوم بندر روتردام هلند می باشند.از طرفی دیگر چین برای انکه سیطره بر بازار مس دنیا و عقب راندن دلار را داشته باشد از راه اندازی قراردادهای آپشن در بورس شانگهای SHFE رونمایی کرده است.آپشن و یا قرارداد اختیار معامله، به معاملات بورسی گفته میشود که به موجب آن فروشنده (مثلا تولیدکننده مس) متعهد می شود با درخواست خریدار، تعداد مشخصی از دارایی موضوع قرارداد را به قیمت توافقی امروز، در آینده معامله کند.بورس شانگهای SHFEچین در هفته ای که شروع به راه اندازی معاملات آپشن مس نمود, شاهد اتفاق جالبی بود, حجم معاملات اولین روز برابر با 8000 قرارداد (40 هزار تن مس) به ارزش 292 میلیون دلار بود که شش برابر بورس آمریکا و یک-سوم معاملات لندن بود.معاملات آپشن شانگهای به یوان بوده و ضمن حذف وابستگی به بورسهای LME و CME و ارایه ضمانتنامه ارزی به آنها، هدف مشابه معاملات بورس نفت چین را که هدف, بین المللی کردن یوان است، دنبال میکند! این کار باعث میشود محدودیت حضور سرمایه گذاران خارجی در معاملات برداشته شود. همچنین غولهای تولید مس چین شامل Tongling و Jiangxi  از این بازار حمایت میکنند. تجار کامودیتی چین شامل COFCO و CMS و بروکرهایی از قبیل Jinrui  نیز در بازی وارد شده اند تا در کنار خارجیهایی مثل Trafiguraاین بازار را گرم کنند.همچنین در چین روند تعریف پروژه های زیرساختی به منظور مقابله با رکود اقتصادی سرعت گرفته است.شورای برنامه ریزی چین NDRC از سال 2018 تا به امروز 27 پروژه به ارزش 219.43 میلیارد دلار را به تصویب رسانده که 74% آن طی 3 ماه اخیر است.این پروژه ها عموما شامل راه آهن برقی بوده و بازار #مس را طی 4 سال آینده تضمین میکند و محرک تقاضای فولاد و سایر کامودیتیها خواهد بود.این چشم انداز بازار جهانی بازیگران داخلی مس ایران را به تکاپو باید وادار کند تا از فرصت پیش امده نهایت استفاده را ببرند.امروز وقت دور اندیشی است.minavarshochiminavarshochiThu, 23 Apr 2020 21:37:31 +0430https://virgool.ir/@minavarshochi/سایه-پدیده-ای-در-اقتصاد-ایران-که-نتیجه-انفعال-سیاستمداران-ایران-استاز-سایه-انتخاب-ترامپ-تا-سایه-مذاکره-hmrttd4tehlt"سایه" پدیده ای در اقتصاد ایران که نتیجه انفعال سیاستمداران ایران است.پدیده ای در اقتصاد ایران ماحصل عملکرد سیاستمداران تحت عنوان "سایه" بوجود امده است.پدیده "سایه" ریسک سرمایه گذاری در ایران را بسیار بالا برده چنان که سرمایه از ایران فراری است.دیر زمانیست که فعال اقتصادی هر برنامه ای دارد باید متوجه این باشد که در حال حاضر سایه چه چیزی بر سر اوست.این سایه در کنار نوع اقتصاد ایران که نزدیک به مفهوم تیولداری است , فشار مستقیمی بر فعال اقتصادی و مصرف کننده وارد کرده است.از این رهگذر ابتدا باید بدانیم چرا سایه وجود دارد.نمونه های اخیر پدیده سایه , مجموعه ای از یک چرخه سایه است.سایه انتخاب ترامپ در انتخابات سال 2016 امریکا بر اقتصاد ایرانسایه خروج ترامپ از برجام بر اقتصاد ایرانسایه اما و اگر دوره های معافیت یا عدم معافیت های تحریمی امریکا بر اقتصاد ایرانسایه جنگ بر اقتصاد ایرانسایه مذاکره بر اقتصاد ایران و در نهایت سایه توافق بر اقتصاد ایران.سایه سایه سایه...زندگی مردم با سایه ها درهم پیچیده است.از سایه های اینگونه رد شویم به پارامترهای دیگری مثل "چند سال مانده به پایان ریاست جمهوری وقت" یا پارامتر "انتخابات کدام کشور نزدیک است" و از این دست موارد روبرو هستیم.در ایران , اقتصاد هم از اساس و بنیان باید متحول شود و هم باید این سایه ها را بر طرف کرد.پس از برجام که با تلاش بسیار بوجود امد و یک نتیجه برد برد برای طرفین بود یک سایه با شروع مبارزات انتخاباتی امریکا بزرگ و بزرگتر شد.ترامپ پیش از انتخابات تهدید به خروج از برجام کرد و استارت یک سایه ای را بر اقتصاد ایران که منتظر بود تا سرمایه ها وارد ایران شود شروع کرد اما زمانی این سایه بزرگ شد که انتخاب شد.زمانی که ترامپ منتخب امریکا اعلام شد , "سایه" قدرت گرفت و شروع به رشد کرد , این سایه بر اقتصاد ایران افتاد و سرمایه را ترساند.نیک میدانیم سرمایه ترسوست و ریسک پذیر نیست.این سایه خروج امریکا از برجام بر اقتصاد ایران چنان بزرگ شد که سیاستمدار ایرانی بفکر بر طرف کردن سایه خروج امریکا از برجام نیفتاد و این سرمایه بود که از اقتصاد ایران شروع به فرار کرد.سایه خروج از برجام اولین شوک پس از اتفاقات مثبت اقتصادی پس از برجام بود.این سایه زمانی تمام اقتصاد ایران را فراگرفت که ترامپ تهدید خود را عملی کرد و از برجام خارج شد.این عمل باعث سرعت بخشیدن به خروج سرمایه از ایران شد و عملا اقتصاد ایران دچار پس رفت شد.حالا سایه جدیدی بر اقتصاد ایران شکل گرفت, سایه بازگشت تحریم ها بصورت ماهانه و سالانه بر اقتصاد افتاد.ماه به ماه تحریم های جدید بر اقتصاد تحمیل شد و همچنان سیاستمدار ایرانی هیچ تلاشی برای برطرف کردن سایه نکرد و به شعار های پوپولیستی بسنده شد.اما این سایه تحریم زمانی اقتصاد ایران را به احتضار برد که ترامپ با اقتصاد ایران با معافیت های نفتی شوک میداد.این سایه تمدید یا عدم تمدید خود باعث شد که همه نگاه ها به 3 ماه های اینده باشد.و هر فعال اقتصادی میداند که این برای یک کسب و کار یعنی مرگ.تا جایی که عملا معافیت ها لغو شد.این سایه تحریم چنان گسترده شد که بصورت رسمی صادرات نفت ایران به زیر 500هزار بشکه در روز رسید.این بحث نفت چنان برای اقتصاد دولتی ایران مهم است که در همه مذاکرات طرفهای ایرانی و طرف های برجام مطرح میشود.پس از این دوره , سایه جنگ بود که بر اقتصاد ضعیف شده ایران و منطقه با تنش های بوجود امده در خلیج فارس گسترده شد.توقیف نفتکش ها, انفجارهای معنادار کشتی ها , سرنگونی هواپیمای متجاوز امریکایی و...این تسلط سایه جنگ بر اقتصاد زمانی بر سایه های دیگر فائق امد که سیاستمدار ایرانی هنوز در گیرودار شعار پوپولیستی مقاومت میکنیم بود و هنر حل مسئله را نه با هنر شفاف اندیشیدن که به بازیگران خارجی و میانجی گری انها واگذار کرد زیرا نمیخواست در مواجهه با نیروهای تندروی داخلی غرور پوشالی خود را نادیده بگیرد و اجازه داد بحران حسابی شعله ور شد.در این بین مقاومت جویان داخلی و جنگ طلبان خارجی نیز بر طبل تنش کوبیدند.سایه جنگ زمانی قدرت گرفته بود که نخست وزیر ژاپن به ایران امد که با مهمان نوازی سرد ایران روبرو شد.همزمان جنگ لفظی طرفین مناقشه به اوج خود رسیده بود.اما با خوش شانسی ایران وضعیت اقتصادی جهان و جنگ تجاری باعث شد که بازیگران اروپایی از جمله فرانسه با میانجی گری سازنده سایه جنگ را کم رنگ کنند.این درحالی است که اقتصاد ایران عملا فریز شده و شاهد رکود در اکثر بخش های اقتصاد هستیم.درهای کشور بسته شده, تورم بیش از 50% تجربه شده, رشد اقتصاد منفی وجود دارد و سرمایه چشم انداز روشنی از اینده متصور نیست.امروز بازارها ساکن هستند , مصرف کننده تنها مایحتاج خود را تهیه میکند و کسب و کارهای خدماتی عملا روبه تعطیلی رفتند.مصرف کننده بخش بزرگی از قدرت خرید خود را از دست داده و کالاهای مصرفی که تبدیل به کالای سرمایه ای شده اند قابلیت نقدشوندگی پایینی پیدا کرده است.سرمایه در کشور به کما رفته است.به این موضوع چسبندگی قیمت ها را نیز باید افزود.از وسایل خانه گرفته تا خودرو و رستوران ها.عملا اقتصاد کشور تعطیل شده است.امروز معادلات جهانی با نشست گروه هفت وارد فاز جدیدی شد.میانجی گری فرانسه نتیجه داد و مکرون خبر امکان حل و فصل اختلافات را با مذاکره دور یک میز با حضور روحانی و ترامپ را در اینده نزدیک داد.اما حالا سایه جدیدی بر اقتصاد مستولی شده , انهم سایه مذاکره.بازهم فعال اقتصادی نمیداند پس از پشت سر گذاشتن تمام این سایه ها باید برنامه ریزی کند یا خیر.باید خوشحال باشد یا نارحت.باید امیدوار باشد یا ناامید.این بیم و امید تا کی ادامه دارد؟این سایه مذاکره نیز خود یک سم است.بازیگران اقتصاد از فعال اقتصادی گرفته تا مصرف کننده نهایی باز هم اگر قرار بوده است اقدامی انجام دهند دست نگهداشتن تا شاید مذاکره نتیجه دهد.مثلا اگر فردی قرار بوده خودرویی خریداری کند دیگر نمیخرد و منتظر میماند تا نتیجه مذاکره منتشر شود.این کوچکترین فعالیت اقتصادیست , حال در مقیاس بزرگتر سایر صنایع را در نظر بگیرید که رکود بیشتر و عمیق تر میشود.این سایه مذاکره تا سایه توافق خود یک استرس بزرگ به سرمایه است.ایا مذاکره برای مذاکره است یا مذاکره برای توافق؟سایه جدید پس از اغاز مذاکره, سایه توافق است.این سایه ها تمامی ندارد.ظریف در یکی از اخرین توییت ها گفته بود هرچند این راه سخت است اما تلاش برای ان ارزش دارد.ارامش و کیفیت زندگی مردم ایران در "سایه" ها گم شده است امیدواریم روزی خورشید منطق و عقلانیت بر ایران بتابد.minavarshochiminavarshochiTue, 27 Aug 2019 19:39:45 +0430https://virgool.ir/@minavarshochi/خانه-ای-پوشالی-ریشه-های-تحریم-وزیر-امورخارجه-ایران-چه-بود-پروژه-ای-بنام-تباهی-dor8p8p5xmn1?خانه ای پوشالی پس از فروکش کردن احساسات باید فضا را از غبار تهی کرد و شعار نداد تا بتوان بهتر ماجرای تحریم ظریف را بررسی کرد.در این نوشته ابتدا چند اتفاق تاریخی را بصورت "سکانس" مینویسم .در تعریف سکانس آمده :سکانس از تعدادی نما و صحنه ترکیب می‌شود و یک واحد روایتی را با شروع و نقطه اوج و نتیجه نهایی به وجود می‌آورد.سکانس اول,مذاکرات محرمانه عمان:کمی به عقب برمیگردیم به دوره  احمدینژاد و مذاکرات محرمانه عمان که علی اکبر صالحی وزیر وقت امورخارجه نامه طرف امریکایی را به جناب حجازی از مسئولان بیت رهبری میرساند و ماجرای برجام استارت میخورد.علی اکبر صالحی در رابطه با مذاکراتش در کمیسیون بررسی برجام توضیحات کاملی را ارائه داد.صالحی :من نامه را به آقای حجازی دادم و ایشان  گفتند که نامه را به آقای ولایتی بدهید. من نامه را به آقای ولایتی رساندم. چندی بعد که رهبری در جریان قرار گرفتند خدمتشان رفتم. از ایشان کسب تکلیف کردم. رهبری گفتند که فقط در مسئله هسته ای حق مذاکره دارید. گفتند که مذاکره در سطح شما( وزیر وقت ایشان بود )نباشد.قرار شد که با مراکز تصیم گیر هماهنگی لازم را ایجاد کنیم. درهماهنگی ها گیر کردیم و عزیزان نظرات خودشان را داشتند.اولین مذاکره سال 91 انجام شد.دو جلسه برگزار شد و نوبت به جلسه سوم شد که رهبر دستور توقف دادند. آستانه انتخابات خودمان بود. از دفتر رهبری تماس گرفتند که نظر رهبر این است که صبر کنید تا انتخابات انجام شود. از زمان انتخاب تا تنفیذ یک ماه بود که ایشان کمیته هایی را ایجاد کرده بودند.ظریف در کمیته سیاسی بود. عراقچی با بنده هم بودیم که گفتم بروید آقای ظریف و دوستان را در جریان قرار بگذارید و من نیز با نامه ای همراه با اسناد خدمت آقای روحانی رئیس جمهور جدید رفتیم.این صحبت ها نشان از مداخله مستقیم رهبر در فرایند سیاست خارجی کشور داشته و دارد و نظر نهایی را میدهد.ولایتی در سخنرانی های مختلف اذعان کرده است که رهبری خط و مشی سیاست خارجی در ایران را تعیین میکند . پس میتوان نتیجه گرفت وزیر امورخارجه یک سخنگوست و صرفا مسئولیت بسیار محدودی دارد و در حد یک پیام رسان منطقه ای کسر جایگاه شده است.سکانس دوم , مشاور بین الملل رهبر ایران :پس از انتخابات سال 96 و انتخاب مجدد روحانی بعنوان رییس جمهور ایران , دولت دوم روحانی وارد معامله پشت پرده با رای مردم شد از جمله در سیاست خارجی که اروپا و امریکا را در اختیار گرفت و بحث خاورمیانه و نگاه به شرق را به حاکمیت و هسته سخت قدرت واگذار کرد.این موضوع زمانی برجسته شد که سفرهای منطقه ای ولایتی بسیار پر رنگ شد.سفر های متعدد به روسیه, لبنان و سوریه که استعفای سعد حریری اوج این موضوع بود. ولایتی در بحث انتخابات کردستان عراق نیز موضع گیری سختی راجع به بارزانی داشت.ولایتی همچنین تاکید ویژه ای بر جایگاه روسیه در سیاست خارجی جمهوری اسلامی دارد. ولایتی در واکنش به اعمال تحریم های جدید توسط امریکا می گوید، ایران می تواند با روابط خود با چین و روسیه و برخی کشورهای اروپایی مسائل خود را پیش ببرد.بهمین منظور ولایتی در تیرماه سال 97 به روسیه سفر ویژه ای انجام داد که حامل پیام رهبر ایران به پوتین بود.صداوسیما پای کار امد و از دستاوردهای سفر ولایتی حکایت ها سرایید.در این سفر بود که ولایتی ادعا کرد روسیه اماده است 50 میلیارد دلار در صنایع نفت و گاز ایران سرمایه گذاری کند.چیزی که به حقیقت نپیوست و حتی خودروسازی لادا به ایران وارد نشد.در این دیدار ها ظریف بزرگترین غایب بود و ولایتی نقش پدرخوانده.فارین پالسی در گزارشی در شهریور سال 97 درمورد ولایتی مینویسد: ولایتی معتقد به لزوم به چالش کشیدن غرب است. او دیدگاه‌هایی به شدت محافظه‌کارانه دارد و این موضع را در جهان‌بینی او می‌توان مشاهده کرد. نگاه ولایتی متمایز از عملگرایی ظریف است و نگاهی ایدئولوژیک به تمام مسائل دارد.ولایتی تا زمانی که رفسنجانی زنده بود حامی برجام بود و در مناظره های انتخاباتی رودرروی جلیلی قرار گرفت و به او تاخت. اصولگرایان در ان زمان او را از برجامیان خواندند و از جبهه خود دور کردند. اما پس از فوت مشکوک رفسنجانی به مخالف برجام تبدیل شد و به دولت روحانی حمله کرد و دوباره به اردوگاه اصولگرا بازگشت.او در حال گرفتن جای ظریف است. برخلاف ظریف، ولایتی نشان داده که علاقه‌ای به مذاکره با هیچ طرفی ندارد نه با دشمنان ایران و نه حتی متحدان قابل تشخیص خود. او نمی‌خواهد در مورد صلح و مصالحه گفت‌وگو کند.او به طور علنی گفته بود که ایران باید به دنبال جایگزینی شرق به جای غرب به عنوان متحد خود باشد. او همچنین در یک سخنرانی گفته بود که ایران منافع ملی‌اش با روسیه و چین همپوشانی دارد و می‌تواند با آن دو کشور کار کند.این نگاه ولایتی در دیدگاه رهبری نیز تاثیر مستقیم داشته است زیرا که مشاور بین الملل رهبریست.سکانس سوم, اسد مهمان ناخوانده:روزنامه قانون بخاطر تیتر "مهمان ناخوانده" توقیف شد , مهمان کسی نبود جز اسد, دیکتاتور دست نشانده سوریه.ورود اسد به تهران یک بلبشو در سیاست خارجی ایران را نشان داد.ظریف در این دیدار ها دیده نشد و باعث استعفا او شد.توهین بسیار بزرگ به جایگاه وزیر.کار به وساطت و میانجی گری رسید .دیگر به روشنی هویدا شد که ظریف مهره اضافی برای برخی افراد است.از مخالفان بازگشت ظریف به وزارت بودم زیرا که عملا جایگاه او به حاشیه رفته و حمله ها در ان زمان به اوج خود رسیده بود.برجامی که با نظر مستقیم رهبری به نتیجه رسیده بود با موج انتقادات جریان تندرو روبرو شد.جریان اقتدارگرا همنوا با براندازها موجی از خوشحالی راه انداختند که ظریف استعفا داده است.بازگشت ظریف اشتباه بود .سکانس چهارم , گاندو :موج حمله به ظریف و وزارت امور خارجه با ساخت سریال گاندو وارد مرحله جدیدی شد , سریالی که بر اساس نظر هسته سخت قدرت و دولت با تفنگ و تامین بودجه از سوی انها جهت تخریب تیم ظریف و برجامیان ساخته شد.نکته قابل توجه تخریب وزارت از سوی جریان تندرو در بعد از انتخابات 96 بود که تبدیل به یک پروژه شده است.اکانت های ناامن ساماندهی شده از سوی موسساتی مانند سراج روزانه این جایگاه را تخریب میکنند و مدیران را متهم به انواع و اقسام خیانت ها میکنند.این فشارها تا حدی میشود که ظریف به رهبری نامه اعتراضی مینویسد و رهبر نیز از عدم رضایت در رابطه با تخریب میگوید اما این حمایت رهبری به تریبون رسمی نمیرسد و در حد نامه نگاری میماند.ظریف حالا تبدیل به مسئله اصلی جریان تندرو شده است.سکانس پنجم , تهی کردن وزارت امورخارجه:گفته شده که طبق سخنرانی‌های لنین، بهترین روش برای تخریب سیستم سرمایه‌داری، به فساد کشیدن پول است. در طول یک پروسه تورم مداوم، دولت می‌تواند به طرز مخفیانه و غیرمحسوس، بخش بزرگی از ثروت شهروندان خود را غصب و مصادره کند. با این روش، دولت نه‌تنها ثروت شهروندان خود را غصب کرده است، بلکه این کار را از روی عمد و خودسرانه انجام داده و همچنان که این پروسه موجب فقیر شدن شهروندان می‌شود، اما در واقع تعداد افراد (خاصی) به ثروت می‌رسند... قطعاً حق با لنین بوده است. هیچ وسیله‌ای بهتر و مطمئن‌تر از «فساد پولی» وجود ندارد که بتواند مبنای فعلی جامعه را واژگون کند. این پروسه، تمام نیروهای غیبی قانون اقتصاد را به نفع تخریب به‌کار می‌گیرد، به نحوی که حتی یک نفر از بین میلیون‌ها نفر قادر به تشخیص آن نیست.این وضعیت مشابه وزارت امورخارجه ایران است.در ساختار فکری جریانی در حاکمیت چنان این نهاد باید تضعیف شود که قدرت ان گرفته و نگاه ها به بخش مشاوران بین الملل بیت رهبری باشد.این یعنی به فساد کشیدن وتهی کردن و تباه کردن وزارت در نگاه همگان.قدرت مطلقه اجازه نمیدهد هیچ بخشی از حکومت توانایی تصمیم گیری مستقل داشته باشد پس این اقدام توجیه پذیر است که یک سیستم میگوید شما چه اقدامی کنید نه یک وزیر.سکانس ششم , خردورزی سیاسی :انتخاب تاکتیک ها و استراتژی ها توسط کشورها طوری که دایره قدرت و نفوذشان را افزایش دهند بدون اینکه جایگاه و بقا خودشان را در معرض خطر قرار دهند چیزی است که خرد سیاسی نامیده می شود. این خرد در نتیجه دیدن تصویری بزرگتر از واقعیت حاصل می شود و نه توجه صرف به جزییات یا دستاوردهای کوتاه مدت.امروزی که چینی ها برای خودشان آفریده اند نتیجه خردورزی سیاست مدارانی است که ادعای خردمند بودن را ندارند بلکه نشان دادند که خرد یعنی چه!!اما در ایران این خرد نباید از جانب ظریف باشد باید از جانب بیت رهبری باشد که پروپاگاندای رسانه ای به مردم بگوید این رهبریست که راه درست را به شما نشان میدهد نه شخص دست چندم بعنوان وزیر.پس اینجا هم ظریف شانسی برای بقای جایگاه خود ندارد و جایگاهش تهی میشود.سکانس هفتم , تحریم ظریف :نگارنده دو سال پیش پیشنهاد دعوت و مذاکره با سناتور راند پال را در صفحه توییتر خود داده بود تا اینکه در سفر اخیر ظریف به امریکا در اوج تنش های ایران و امریکا این دیدار با اجازه ترامپ و با درخواست این سناتور اتفاق افتاد.نتیجه این دیدار تحریم ظریف از سوی امریکا شد.سپس یک نشریه امریکایی اولین نشریه ای بود که علت را نوشت.علت این عنوان شد که ظریف با دعوت ترامپ برای حضور در کاخ سفید روبرو شد اما ظریف بدلیل عدم اجازه تهران به این دیدار نرفت و این سیگنال به ترامپ داده شد که ظریف با اختیارات تمام به امریکا نرفته است یعنی این ظریف نمیتواند مهره قابل اتکا برای مذاکره باشد و شخص دیگری باید روبروی او بنشیند.پس باتوجه به این نکته , ظریف از سوی امریکا برخلاف قوانین بین المللی تحریم میشود.امریکا با یک استدلال درست مبنی بر تهی بودن جایگاه وزارت خارجه ,ظریف را تحریم کرد که این اقدام از نظر نگارنده اشتباه بود زیرا باعث قدرت گیری هرچه بیشتر جریان تندرو و افزایش موج افراطی گری میشود.سکانس هشتم , جمهوریت :در جمهوری اسلامی , جمهوریت از بین رفته است و اخرین سنگر ان یعنی رای مردم به رئیس جمهوری منتخب است.نظارت استصوابی هر روز گسترده تر میشود ,تفکیک قوا از بین رفته و رئیس دولت عملا تبدیل به یک مدیرکل شده است که قدرت تصمیم گیری کلان ندارد.این نهاد رهبریست که با یک حکم حکومتی قادر است تمام قوانین را دور بزند چنان که تمام قوا چشم به دهان نهاد دوخته اند که مبادا خلاف منویات کاری انجام گیرد.این موضوع باعث شده است که مشاوران ترامپ که یک تیم ایرانی نیز به انها مشاوره میدهد در تحلیل های خود صرفا به رهبری و دیدار با او تکیه کنند و دیگران را فاقد قدرت و وجاهت بدانند و این به جایگاه دستگاه دیپلماسی ضربه اساسی زده است .سکانس نهم , محبوبیت :در ایران "محبوبیت" افراد تبدیل به یک چالش در حاکمیت شده است.حال ای محبوبیت میخواهد در هر زمینه ای باشدهیچ فردی نباید محبوبیت داشته باشد جز رهبر ایران.این نگاه تقابل با افراد محبوب باعث شده است با تمام افرادی که دارای هوادار نیز هستند برخورد امنیتی شود.نمونه های متاخر ان دراویش , جمعیت امام علی , گروه محمد علی طاهری و تک چهره هایی مثل فردوسی پور و علی دایی .برخی نیز بر مدار عافیت طلبی سوار میشوند و با دستگاه پروپاگاندا همراهی میکنند مانند رضازاده.دکتر ظریف نیز از این موضوع مستثنی نیست و محبوبیت او یک خطر برای اینده برخی افراد است.این محبوبیت ظریف خود عامل حسادت در سیستم چاپلوس پرور ایران شده است که برای او دائم سنگ اندازی میکنند.پس ظریف نیز باید حذف شود , محبوبیت ظریف عامل خطر برای انتخابات اینده و جنبش های بالقوه است.این گفته ی ظریف مبنی بر اینکه امضا میدهم که در انتخابات شرکت نکنم , مصدق این موضوع است.این حرف ظریف نیز از عدم پختگی اوست.این چرخه حذف به سردار سلیمانی نیز خواهد رسید.حذف چهره کاریزماتیک ظریف نیز ناظر بر سکانس پنجم است که باید این چهره به تباهی کشیده شود.سکانس دهم , مذاکره کننده :نتیجه اینکهجریانی در هسته سخت قدرت در تلاش است ظریف را از دولت پیاده کند و اقدامات انها در جهت حذف جهانی جایگاه ظریف بوده است که منجر به تحریم ظریف شد.تحریم ظریف باعث شد که انها به هدف خود برسند و احتمال این موضوع که مسئول مذاکره در اینده با امریکا باشد را کم رنگ کند.هسته سخت قدرت در تلاش است خود در جایگاه مذاکره کننده با امریکا قرار بگیرد تا یک دستاوردی بمانند برجام داشته باشد که آنرا تبدیل به یک پروپاگاندا برای خوراک داخل و هوادارن خود کند .هوادارانی که زیر انتقاد شدید مردم بدلیل تحریم های دوران احمدینژاد و امروز  هستند .مخالفت جریان تندرو با مذاکره اینست که خودشان باید مذاکره کنند نه تیم دولت مستقر.این جریان , سعی کرد که گفتمان برجامیان را از درون تهی کند درحالی که خود هرجا لازم باشد از لزوم بازگشت امریکا به برجام میگوید!این جریان درپی پیاده کردن طرح حسن روحانی در پیروزی انتخابات گذشته است با این تفاوت که کاهش مشارکت مردم در انتخابات باعث پیروزی انها شود چیزی که حدادعادل اخیرا به ان تاکید کرد.حذف ظریف و تهی کردن جایگاه وزارت امورخارجه طرحی خلاف منافع ملی و در چارچوب منافع حزبی جربان تندرو نظام است.این جریان مقدمات تحریم این جایگاه را فراهم کرد.جریان تندرو پس از انتخابات سال 96 دیگر مطمئن شد که هیچ جایگاهی بین طبقه متوسط و خاکستری جامعه ندارد پس بنابرین پروژه "تباه" کردن همه ارکان انتخابی را در دستور کار خود قرار داد تا به منافع از دست رفته خود برسد.افسوس اینکه با حذف و تضعیف هرچه بیشتر ارکان انتخابی زمینه برای تنش های جدید در کشور پایه ریزی خواهد شد.minavarshochiminavarshochiSat, 10 Aug 2019 16:44:26 +0430https://virgool.ir/@minavarshochi/پلان-b-جمهوری-اسلامی-در-رابطه-با-آینده-چیست-نگاه-تک-بعدی-به-مسائل-بحران-آفرین-است-hbycbnwhk9wpپلان B جمهوری اسلامی چیست؟نگاه تک بعدی به مسائل بحران آفرین است.مقاومت و اقصادمقاومتی دو عبارتیست که بعد از افزایش تنش ایران با امریکا و متحدان منطقه ای آن به دفعات در صحبتهای مسئولان ایران شنیده میشود.اینکه این دو عبارت چه مفهومی دارند , هنوز خودشان نمیدانند و تعاریفی کلی از ان ارایه میدهند.زمانی هم که دفاع میکنند گویا سفیری از کوبا , شوروی سابق یا یوگوسلاوی سابق درحال تکرار مکررات است.سوال اینست که پلان بی ایرانی ها برای اینده ای که ترامپ تا 5 سال اینده در ان باشد چیست؟برای جواب به این سوال باید ابتدا به این موضوع پرداخت که روابط در دنیا را خطی میبینیم یا پازلی ؟کشورهای خاورمیانه روابط اقتصادسیاسی را خطی میبینند که این موضع در نگاه همه این کشورها به محیط پیرامونی خود نیز نمود پیدا کرده است.خطی دیدن مسئله باعث میشود خودمان را خیر مطلق و کشورهای اطراف را شر مطلق ببینیم.هیچ کشوری سیاست های خود را منافی با پازل خاورمیانه نمیبیند.هیچ کشور خود را بخشی از مشکل نمیبیند درحالی که خود بخشی اساسی از مشکل است.در دوره خاتمی سعی شد که نظرات به یکدیگر نزدیکتر شود و رفسنجانی سفر خوبی به عربستان داشت.کشورهای منطقه همه میخواهند قهرمان داستان باشند اما در دنیای پازلی هیچکس قهرمان نیست , تنها بخشی از حل یک مشکل اساسی هستند.لیبی , یمن , سوریه , عراق , لبنان ...وضعیت امروز خاورمیانه و خباثت های کشورهای منطقه علیه ایران ناشی از همین نگاه است.انها برجام را نمیخواهند زیرا درک درستی از ان ندارند و فکر میکنند قسمتی از این پازل نبودند درصورتی که برجام مربوط به برنامه اتمی ایران بود حال انها با کمک ترامپ برجام را از بین بردند تا به برجامی با حضور خود برسند.این ایراد به مناسبات منطقه ای وارد است که در زمان مذاکرات برجام چرا انها سعی نکردند همزمان با ایران بر سر میز مذاکره بنشینند زیرا در ان مقطع (باتوجه به نگاه خطی) ایران نیازی نمیدید روابط خود را با انها عادی کند زیرا فکر نمیکرد فردی بنام ترامپ رئیس جمهور شود و مصوبه شورای امنیت را پاره کند.پس پلان بی وجود نداشت.روز از نو روزی از نو.امروز سوال اینست که پلان بی سیاستمداران ایران درصورت انتخاب شدن مجدد ترامپ چیست ؟نگارنده معتقد است ترامپ دور بعدی ریاست جمهوری امریکا را احتمالا خواهد دید.پس از فرصت سوزی که طرف های ایرانی در زمان تهدیدهای ترامپ مبنی بر خروج از برجام داشتند و تهدید های ارو را بلوف قلمداد کردند , بحران های پی در پی در رابطه با ارز و کالا نشان داد که ایران پلان بی نداشت .بحران ها یکی پس از دیگری بوقوع پیوست,بحران هایی که ناشی از نگاه اشتباه و نداشتن پلان بی بود.مانند:بحران ارز و سکهبحران کمبود پوشک و مواد سلولوزیبحران رب گوجهبحران روغن نباتیبحران قند و شکربحران گوشت قرمزبحران مرغ و تخم مرغبحران چایبحران کاغذبحران مواد پایه نفتیبحران ...ترامپ توده مردم را نشان گرفت تا به راس نظام ضربه بزند.اما بی تدبیری مسئولان ایرانی مبنی بر نگاه به اقتصاددولتی و مقاومتی و گذر از چالش پیش رو بحران ها را یکی پس از دیگری پدید اورد.درحقیقت حاکمیت بجای حل مسئله , مسئله را به آینده موکول میکرد.این درحالی بود که صندوق بین امللی پول به مسئولان ایرانی هشدار داده بود که باوجود تحریم ها حتما اصلاحات اقتصادی را انجام دهند.اما این اصلاحات تنها معطوف به مبارزه با پولشویی شد نه اصول اقتصاد.این بحران های پی در پی درحالی رخ داد که امریکا تنها یک سال است از برجام خارج شده است و این موضوع اینده را تیرو تار میکند.سیاستمداران ایرانی با پیش فرضی غلط و با استفاده از تجربه های قدیمی دهه 60 و نگاه به اقتصادتعزیری درهای کشور را بستند و با شمشیر به جنگ تفنگ رفتند.دولت را یکدست کردند تا انتقادهای امثال نیلی , آخوندی و قاضی زاده هاشمی را نشنوند.برای مردم ایران باید نگران بود زیرا نگارنده معتقد است طرف مذاکره در 2020 عوض نمی‌شود زیرا ترامپ اقدامات بزرگی انجام داده است. امروز بازارسرمایه آمریکا در رکورد تاریخی خود قرار دارد و نرخ بیکاری پایین ترین سطح ۵۰ سال اخیر است نکته مهمتر موضوع حمایت ترامپ از افزایش حقوق حداقل است که شعار دموکراتها نیز میباشد.ترامپ توانسته وابستگی انرژی به خاورمیانه را بیش از پیش کم کند, حمایت لابی صهیونیست را باتوجه به انتقال سفارت امریکا به سرزمین های اشغالی و حمایت از موضع اسرائیل درمورد بلندی های جولان جلب کند.حمایت اعراب منطقه خلیج فارس را با فشار حداکثری بر ایران داشته باشد و در نهایت قرارداد تجاری جدید با چین را پیش روی خود متصور باشد.ترامپ توانسته چهره ای تضعیف شده از اروپا را به مردمش نشان دهد که به انها بگوید :Make America Great Againاما جای نگرانی انجاست که مسئولان ایران یک شعار جنگ نمیشود و مذاکره نمیکنیم را در دست گرفته اند و از مقاومت میگویند.جای نگرانی انجاست که حتی یک نفر نیست بگوید اگر یک درصد خطای محاسباتی داشته باشید چه اتفاقی می افتد؟ این همان نگاه خطی به موضوع است که در بالا تشریح شد.نگرانی دیگر اینست که مخالفان مذاکره تفاوت مذاکره و توافق را نمیدانند.ایران حتی گروهی را برای مذاکره ندارد چه رسد به گروهی برای توافق.چین در مذاکرات تجاری با امریکا گروهی را مامور مذاکره کرد تا در یک پروسه طولانی مدت وارد پروسه توافق شوند در این راه گاهی مذاکرات مسکوت ماند گاهی جان گرفت اما کسی خطی نگاه نکرد زیرا هر دو طرف نیاز به توافق داشتند.وضعیت ایران و امریکا نیز اینچنین است, دو طرف نیاز به مذاکره و توافق دارند و امکان گرفتن امتیازهای خوب از امریکا در استانه انتخابات وجود دارد و این پتانسیلی است که دیده میشود.نگارنده معتقد است باید با هر دو حزب امریکا کار شود و نگاه خطی به انها نداشت زیرا هر دوی انها با ایران بر اساس منافع ملی خود برخورد میکنند نه مناسبات حزبی.این تلقی وجود دارد که گویا کمک ایران به ترامپ در انتخابات باعث برهم زدن منافع دموکراتها میشود و برای اینده بد است.سوال اینست که مقاومت تا کی ؟پلان بی حاکمیت در زمانی که ترامپ برای دور بعد انتخاب شود چیست؟ بازهم مقاومت؟ایران یکسال مقاومت کرد که منجر به ان شد پارامترهای اقتصادی ایران دگرگون شود و اقتصاد ویران شود . اساسا مقاومت تا 5 سال اینده چه تاثیری بر اقتصاد ایران و متاثر از ان بر زندگی مردم میگذارد؟جز اینست که رقیبان اقتصادی ایران از این فرصت به نفع خود بهره میبرند و ما ضرر کرده ایم.5 سال اینده ایران هیچ تصویر روشنی ندارد.سالانه بخش انرژی ایران نیاز به جذب سرمایه های نوین دارد اگر اینگونه نشود به مرور چاههای نفت را نیز از دست میدهیم.امروز اولویت منافع ملی حفظ تمامیت ایران باید باشد.حاکمیت باید پاسخ دهد, مردمی که تحت شدیدترین فشار اقتصادی هستند و متحمل فشار های روحی و روانی از جانب نیروی ها انتظامی و قضایی در سطح جامعه نیز می باشند,ایا این مردم از شعار مقاومت شما حمایت میکنند؟الله اعلمپلان Bمسئولان نمیتواند #مقاومت باشد زیرا این نگاه خطی است. .minavarshochiminavarshochiThu, 27 Jun 2019 09:41:40 +0430https://virgool.ir/@minavarshochi/صنایع-معدنی-ایران-در-زمان-تحریم-های-جدید-امریکا-و-جنگ-تجاری-چین-و-امریکا-چه-حال-و-روزی-دارد-halxh5uzvlkp?صنایع معدنی ایران در زمان تحریم های جدید امریکا و جنگ تجاری چین و امریکا چه حال و روزی دارد؟زمانی که ترامپ در یک فرمان اجرایی، اقدام به تحریم تجارت سنگ آهن، فولاد , آلومینیم و مس ایران کرد این سوال پیش امد که تاثیر این تحریم ها بر بازار داخل و خارج چگونه است؟تاثیر تحریم فلزات رنگی برخلاف پروپاگاندای رسانه های داخل و خارج که اساسا از روند این بازار ها اطلاع ندارند محدود بود زیرا بر خلاف موضوع نفت که مشتریان آن محدود به دولتها و شرکتهای بزرگ میباشند، مشتریان صنایع معدنی , افراد حقیقی و حقوقی, شرکتهای بازرگانی با مقیاس متوسط و کوچک بوده و تعدان آن بسیار بالا است.نکته مثبت در این صنعت اینست که عمده شرکتهای تولیدی این حوزه خصوصی سازی شده و از انعطاف پذیری مطلوبی در تصمیم گیری های مرتبط با امور تجاری و اداره بنگاه برخوردارند.زنجیره تجارت خارجی این حوزه به بیش از 2500 کارت بازرگانی و شرکت تجاری داخلی متصل بوده و بر خلاف نفت ، کاملا غیر متمرکز است که اعمال محدودیت صادراتی را محدود میکند.سیستم بانکی بین المللی از زمان خروج برجام از آمریکا عملا از ارایه سرویس به بخشهای مختلف اقتصادی شامل صنایع آهن و فولاد و آلومینیم و مس خودداری کرده است و این تحریم، عملا پیش خور شده است.جالبتر اینکه عمده بازارهای صادراتی صنایع آهن و فولاد و فلزات اساسی ایران، منطقه ای و شامل کشورهایی است که دارای مرز زمینی با ایران هستند.در حال حاضر و افق 6 ماه آینده، صادرات آلومینیم و سرب ایران بدلیل محدودیت تولید و تقاضای بالای داخل کشور، محدود شده و بعضا مجوز صادرات برای آن صادر نمیشود.نکته اساسی اینکه عمده شرکتهای خارجی بزرگ ارایه کننده خدمات به حوزه معدن و صنایع معدنی ایران یک سال پیش با دور اول تحریمها، از ایران خارج شده اند.اما میتوان مهمترین اثر این تحریمها، افزایش هزینه حمل دریایی و کاهش قدرت چانه زنی صادرکنندگان ایرانی و درخواست تخفیف بیشتر از سوی مشتریان خارجی برای خریداران فولاد و مس باشد که فعلا با توجه به مارجین بالای تولید کامودیتیها (ناشی از تضعیف ریال)، این امر در بنگاهها قابل مدیریت است.مجموع عملکرد فولاد، مس، سنگ آهن، سرب و آلومینیم صادراتی در سال 1397 در حدود 6.2 میلیارد دلار بوده است.در این بین 67% ارزش صادرات مرتبط با فولاد بوده است. دقت کنیم که این حوزه یک سال است که توسط آمریکا تحریم شده و با این وجود، روند عملکرد صادرات پس از افت مردادماه 97 روندی صعودی طی کرده است.اما درمورد قیمت ها, تحلیلگران عزیز در مورد افت قیمتهای داخلی فلزات بدلیل کاهش صادرات و افزایش عرضه داخلی مس و فولاد ، بدون توجه به اثرات افزایشی دلار ناشی از این سیاست، دیدگاهی اشتباه دارند و در میان مدت این تحلیلشان صحیح نیست.اساسا فلزات در دنیا یک دارایی ارزی بوده و به دلار معامله میشود و یکی از محلهای سرمایه گذاری حقیقی و حقوقی به منظور فائق آمدن بر تورم ارزی است.در صورت افت صادرات فولاد و مس و آلومینیم، شاهد کسری عرضه ماهانه 500 میلیون دلار در بازار خواهیم بود که اثر ابتدایی آن در تحریک دلار در بازار بروز میکند که شاهد این موضوع در هفته گذشته بودیم.با تحریک دلار ، ابتدا تجار اقدام به افزایش قیمت فولاد,آلومینیم و مس کرده و در ادامه بورس کالا پایه قیمت را متناسب با تغییر دلار افزایش داده و همزمان شاهد رشد تقاضا و انگزیش خرید با هدف مدیریت ریسک تورم آتی خواهیم بود. در نتیجه قیمت داخلی فلزات در مسیر دلار افزایشی ، نمیتواند کاهشی باشد و با فرض کاهش صادرات، عمده محصولات مازاد از محل رشد موجودی انبارهای داخل قابل جذب است.بنگاههای تولیدکننده بدلیل رشد قیمت محصولات، شاهد رشد سودآوری و افزایش ارزش سهام خود در بورس خواهند بود و البته این رشد بصورت یکسان بین شرکتهای تولیدی توزیع نشده و واحدهایی که سهم بیشتری از بازار داخل داشته و مصارف ارزی کمتر دارند، در موقعیت بهتری قرار خواهند داشت. اما در بعد جهانی بازار : وقتی به بازار جهانی دقت کنیم و انهم جنگ تجاری چین و امریکا موارد مهمی برای ایران دارد.چین اعلام کرده است که بروی 5000 کالای وارداتی از آمریکا تعرفه تنبیهی از 10% تا 25% وضع میکند. به جزییات که نگاه کنیم، این موضوع حاوی اخبار خوب برای صادرکنندگان ایران است.تقریبا چین از 10 روز دیگر تعرفه گمرکی واردات کنسانتره و شمش روی، کنسانتره و آند و کاتد مس از آمریکا را به 25% افزایش میدهد! تعرفه واردات کنسانتره سرب از آمریکا نیز به 10% افزایش میابد. نکته بسیار مهم اینکه این تعرفه ها بروی واردات از آمریکای شمالی اعمال میشود. از طرفی منابع تامین روی , سرب و مس دنیا محدود است و موضوع فوق باعث میشود تا کم کم شاهد حضور دلالان چینی در بازار ایران به منظور خرید باشیم.چین با اعمال تعرفه تنبیهی بروی محصولات معدن و صنایع معدنی آمریکا باعث شد تا سهام شرکتهای معدنی آمریکا تا حدود نه درصد سقوط کرده و عملا از بزرگترین بازار این کالاهای دنیا خداحافظی کنند!تعرفه گمرکی بروی انواع کنسانتره و فلز روی و مس 25% خواهد بود و نکته مهم اینکه تولیدکنندگان آمریکا که از بزرگترین ها در این صنعت هستند، بدلیل ماهیت قیمتگذاری این کالاها در دنیا، امکان انتقال هزینه را به مشتری نهایی چینی ندارند!این موضوع فرصت فوق العاده برای صادرکنندگان محصولات مس و روی ایران ایجاد میکند.همزمان در هفته جاری میلادی نیز خبر خوبی برای بازار مس منتشر شد :گروه بین المللی مطالعات مس ICSG میگوید که بازار جهانی در سال 2019 شاهد کسری عرضه 190 هزار تنی مس خواهد بود. این رقم بیش از 65 هزار تن اعلام شده در گزارش دوره قبل است! جالب اینکه، کسری در سال 2020 تشدید شده و به 250 هزار تن خواهد رسید.در گزارش ذکر شده که با وجود راه اندازی 2 معدن Cobre Panama در پاناما و Toquepala  در پرو، بازار در نتیجه توقف فعالیت معدن گراسبرگ اندونزی شاهد کسری عرضه  خواهد بود.(درمورد این معدن در مقاله قبلی صحبت شده بود که چرا متوقف شده است.)اما درمورد فولاد با وجود تحریم های جدید از سوی امریکا, قیمتهای صادراتی کشور از ثبات نسبی برخوردار بوده و به دنبال جهت میگردد ... اختلاف قیمت بیلت صادراتی ایران با CIS در حال حاضر 32$- بوده که نسبت به 3 ماه قبل (55$-) بهبود قابل ملاحظه دارد.(قیمت فولاد ایران باتوجه به منطقه CIS تعیین میشود)ولی این روند تغییر خواهد کرد زیرا که تحریمها همواره تهدید بوده و به کشور هزینه مازاد تحمیل میکند... در خصوص قیمتهای صادراتی فولاد ایران، انتظار میرود مشتریان در هفته آتی از فولادسازان درخواست تخفیف بیشتر برای پوشش هزینه های تحریم را کنند که این موضوع اختلاف قیمت فولاد ایران و CIS را مجددا افزایشی خواهد کرد.درمورد سنگ آهن باید گفت در معاملات آنلاین بورس دالیان چین DCE همچنان شاهد رشد تقاضا هستیم. قیمتها افزایش یافته و مرز 100 دلار را رد کرده است, این موضوع در ادامه قیمت سنگ آهن فیزیکی در بنادر چین را نیز صعودی خواهد نموداز دلایل افزایش تقاضای سنگ آهن، کاهش ارزش یوان چین به کمترین سطح 5 ماه گذشته است که عامل رشد قیمت مواد اولیه در چین شده و باعث هجوم و تسریع در سفارش گذاری سنگ آهن توسط فولادسازان میشود.از طرفی از نظر بنیادی , شرکت وله برزیل بزرگترین تولیدکننده این ماده معدنی(قبلا درمورد این معدن بزرگ و حادثه سیل نوشته شد) با چالشی جدید روبرو شده است و ان اینکه سد جدیدی احتمال شکست دارد و این موضوع باعث شد چالش جدیدی برای بازار باشد و قیمت رکورد 101 دلار را بشکنند که در 5 سال اخیر بیسابقه است.در بحث آلومینیوماتفاقات جدیدی رخ داده است.خبرگزاری رویترز در گزارشی عنوان کرد که قیمت پودر آلومینا، ماده اولیه تولید آلومینیم در چین (محرک بازار جهانی) درحال پرواز است زیرا دایره محیط زیست چین بدلیل آلودگی ناشی از نشت مواد سمی دستور توقف دو خط از چهار خط تولید شرکت Xinfa واقع در مجتمع تولید آلومینای Jiaokou  را صادر کردند تا 1.3 میلیون تن تولید از چرخه حذف شود.همزمان شرکت Huaqing نیز اعلام کرد که ناظران محیط زیست دستور توقف 400 هزار تن پودر آلومینای تولیدی این شرکت را صادر کرده اند.که تاثیر مثبت بر قیمت ها گذاشته است.تداوم این موضوع همزمان با عدم تعیین وضعیت واحد آلونورت برزیل، میتواند به روند صعودی قیمت آلومینیم شتاب بخشد. .minavarshochiminavarshochiSat, 18 May 2019 09:12:25 +0430https://virgool.ir/@minavarshochi/چرا-اینستکس-به-نتیجه-نمیرسدآیا-اروپا-مقصر-اصلی-است-rqgh3axkuomz???چرا اینستکس به نتیجه نمیرسد؟آیا اروپا مقصر اصلی است؟در یک سال گذشته اروپا تلاش کرد با ایجاد یک کانال مالی با ایران تحریم های امریکا را دور بزند اما روند اجرایی شدن ان با تاخیر روبرو بود.در این زمینه سفیر وقت اتریش در تهران علت تاخیر از سوی اروپا را نبود تجربه از سوی اروپا بدلیل جدید بودن این روند دانست زیرا که دومین بار پس از بحران کوبا با امریکاست که اروپا برسر منافع با امریکا با تضاد منافع روبرو میشد.بخشی از ناتو (اروپا) با نظرات بازیگر اصلی ناتو یعنی امریکا در رابطه با ایران دچار اختلاف شد.طرف اروپایی حدود 6 ماه وقت صرف کرد تا نهادسازی کرده و برنامه ریزی دقیقی برای چگونگی عملیاتی کردن این روند پایه ریزی کند و در این مدت بانک مرکزی به نمایندگی از ایران اقدام خاصی را انجام نداد تا اینکه پس از اعلام رسمی راه اندازی این کانال از سوی اروپا در اواخر سال 97, پس از گذشت حدودا دو ماه طرف ایرانی اعلام کرد که بخش ایرانی و متناظر این روند در بانک مرکزی راه اندازی شد.اساسا نهادسازی و ایجاد یک سازوکار مالی دشوار بوده و نیازمند تجربه است که سه کشور اروپا به خوبی از پس ان بر آمدند,این پروسه زمانی دشوارتر میشود که یک طرف قضیه تحریم بوده و دارای سیستم قدیمی دولتی با شرایط پیچیده کاغذبازی نیز باشد.به این شرایط سخت باید خودسرهای امنیتی را که برای افراد پرونده هایی موهومی درست میکنند مانند انچه که برای یکی از اعضای تیم مذاکره کننده پیش اوردند را نیز در کنار کارشکنی های مجمع تشخیص مصلحت در امر قانون گذاری را نیز افزود که بحث FATF از ان جمله است.اگر دفتر رسمی نمایندگی اتحادیه اروپا در تهران بنا نهاده شده بود و با بهانه گیری های مختلف نوکیسه های امنیتی این مسئله به فراموشی سپرده نمیشد انگاه میتوان به این موضوع امیدوارتر بود که سازوکار زودتر عملیاتی میشد.نکته اینست که همچنان طرف ایرانی از تاخیر اروپا انتقاد میکند که این جای سوال دارد چرا طرف ایرانی خود عملیات تاخیری در پیش گرفته است؟جواب این سوال برمیگردد به "ماهیت" اقتصاد ایران و نقش مهره های حاکمیت در اقتصاد ایران.کانال مالی اروپا قربانی تناقض اقتصاد بازار ازاد جهان خارج از ایران و اقتصاددولتی-انحصاری ایران شده است.میتوان بر اساس نظریه "مطلوبیت" عنوان کرد که مطلوبیت برای انحصارطلبان حکومتی که وارد اقتصاد شده اند چیزی جز تحریم و به دنبال ان "پولشویی" نیست.مطلوب انها کسب و کار هایی با رنگ خاکستری است.البته باید به این نکته توجه کرد که براساس تعاریف جدیدی که امثال دکتر موسی غنی نژاد از اقتصاد ایران عنوان کرده اند , اقتصاد ایران در حقیقت تبدیل به یک اقتصاد "تیول داری" شده است که میتوان گفت در حقیقت سرتاسر فاسد بوده که بتواند نهایت منافع گروه های ذینفع را حاصل کند.در اقتصاد تیول داری هیچکدام از مدیران پاسخگو نیستند زیرا که خود را دولتی نمیدانند.مدیرانی از جنس سیاستند که قدرت و ثروت را در اختیار دارند.اقتصاد ایران دارای سه بازیگر اصلی است:↩بخش حاکمیتی شامل بازوهای اقتصادی زیرمجموعه رهبری و سپاه(خصولتی)↩بخش دولت با مدیریت وزارتخانه ها↩بخش خصوصیبراساس رقم تولید ناخالص داخلی در سال ۹۵، سهم شرکت‌ها و موسسات دولتی در تولید ناخالص داخلی ۴۹.۳ درصد، سهم خالص دولت از بودجه ۱۴.۸ درصد، سهم بودجه اختصاصی وزارتخانه‌ها و نهاد‌های دولتی ۳.۲ درصد (در مجموع ۶۷.۴ درصد) است و این گویای حاکمیت بلامنازع دولت در اقتصاد ایران است.این سهم ۶۷.۴ درصدی بدون احتساب اعمال حاکمیت دولت در بنگاه‌ها و شرکت‌هایی است که بخشی از سهام آن همچنان در اختیار دولت است که اگر تاثیر اعمال مدیریت و حاکمیت دولت هم در نظر گرفته شود، میزان نفوذ دولت در اقتصاد ایران به مراتب افزایش می‌یابد.در حقیقت دولت ها در ایران تصمیم‌گیر، سیاست‌گذار و ناظر بر اقتصاد ایران هستند.حال باتوجه به صحبت های دکتر روحانی اگر به تصمیم‌گیر، سیاست‌گذار و ناظر بر اقتصاد,  قدرت و تفنگ هم داد دیگر سنگ روی سنگ بند نمیشود و شرایط امروز اقتصاد پیش می اید.در سالهای اخیر با ورود خصولتی ها (بخش حاکمیت) به اقتصاد در جهت کمرنگتر کردن نقش دولت (منتخبین مردم) سعی در حذف بیشتر بخش خصوصی از اقتصاد شد.به بهانه ی خصوصی سازی شرکت های دولتی , شرکت های خصوصی تضعیف شده زیرا که قدرت "رقابت" با بخش حاکمیتی که این شرکت ها را در اختیار میگرفتند نداشتند.انواع بنیادها و آستان ها بصورت قارچی رشد کرده و بخش بزرگی از اقتصاد را بلعیده و تبدیل به بازیگر اقتصادی شدند که به دولت مستقر نیز پاسخگو نبوده و نیستند.درواقع حاکمیت به دلیل میل هرچه بیشتر به انحصار در قدرت و ثروت ,عدم پاسخگویی سیاسی اجتماعی به مردم و دولت (منتخب مردم) را وارد اقتصاد نیز کرد.این اقتصاد بود که هرچه بیشتر به سمت روزهای تیره و تار سوق پیدا کرد و اقتصاد به موضع "محرمانه" تبدیل شد پس مسیر اقتصاد نیز به سمت محدودیت و انحصار بیشتر میل پیدا کرد و "شفافیت" عنصری شد که منافع حاکمیت با ان در تضاد بود.بهترین بهانه برای ان نیز "تحریم" و رفتن به سمت به اقتصاد "خاکستری" بود.وقتی امریکا "سپاه" را مجموعه ای تروریستی اعلام کرد نیک میدانست که بخش بزرگی از اقتصاد ایران در اختیار این نهاد قرار دارد و فشار بیشتری میتواند بر اقتصاد ایران وارد کند. از این رو شرکت های اروپایی با ترس بیشتری طرف های ایرانی را نگاه کرده تا مبادا حتی یک درصد سهم ان متعلق به زیرمجموعه های سپاه باشد.در اینجا باید این سوال را پرسید که چرا گفتمان اقتصاد لیبرالیستی در ایران مورد حمله قرار میگیرد؟در مقاله زیر به این موضوع پرداخت شده است:https://t.me/teriboun1/32با روشنتر شدن موضوع حالا میتوانیم به این سوال پاسخ دهیم که چرا اینستکس و FATF به سرانجام نمیرسند. اقتصاددولتی و انحصارطلبی در اقتصاد ایران پاشنه آشیل پیشبرد اهداف استراتژیک در سیاست خارجی ایران شده است.حذف بخش خصوصی از روند های تجاری در بعد کلان اقتصادی توسط جماعت انحصارگرا و تضعیف جایگاه حقوقی بخش خصوصی حالا گریبان کل اقتصاد ایران را در این شرایط سیاسی که امریکا یکه تازی میکند گرفته است.ایران در تارعنکوبوتی گرفتار شده است که خودساخته است.این تارعنکبوت که حاصل فسادسیستماتیک در جامعه اقتصادی و سیاسی است امکان رهایی ندارد جز با ازادسازی اقتصاد , رفع انحصار از اقتصاد و واگذاری تصمیمات مهم اقتصادی به بخش خصوصی.امروز منویات جمهوری اسلامی با وجود حمایت 100%  سیاسی طرف اروپایی تامین نمیشود زیرا که سیاست برعهده دولتمردان و اقتصاد بر عهده تجار است یعنی در اینجا منافع اشخاص تعیین کننده است نه دولتها, منافع ملتها مهم است نه سیاستمدارها .آیا اساسا در ایران دولت و ملتی نیز باقی مانده است؟!حکومتی که منافع و مالکیت شخصی را ارزش نمینهد امروز به چنین گرفتاری افتاده است.حالا هر روز شعار اقتصادمقاومتی دهیم و از بخش خصوصی بصورت زبانی دعوت به همکاری کنیم.این راهی است که انحصارطلبی سیاستمدارن ایرانی رفته اند و تمام منافع ملی را درگیر خود کرده است.طرف های ایرانی الفبای اقتصادجهانی را نمیدانند و بر طبل یک پا بودن مرغ کوبیده و از "باید" ها برای تجار اروپایی میگویند.اقایان چشم را باز کنید که شما همان انحصارطلبان سنتی هستید و نه تعیین کننده سرنوشت شرکت ها بمانند شرکت های مصادره ای دولتی خود.امروز سوال اساسی در پیشگاه مردم ایران این باید باشد که چرا بخش خصوصی اقتصاد از اقتصاد ایران حذف شد تا در تلاطم های سیاسی کمتر به مردم اسیب برسد و چرا برخلاف ادعای طیف تندرو که میگویند تحریم نعمت است برای توده مردم تحریم تبدیل به یک فشار عظیم اقتصادی شده و خود انها به دلیل دارای بودن ژن خوب از اسیب تحریم به دور هستند؟اقتصاد دولتی ایران , کارمندانی بدون انگیزه پرورش داده که عملا انگیزه ای برای راه اندازی یک پروسه را به تعویق می اندازد. سوال دیگر اینست که اگر بخش خصوصی مسئول راه اندازی اینستکس بود و حاکمیت در ان دخالت نمیکرد باز هم با تاخیر روبرو میشد؟این منافع است که تعیین کننده میشود.منافع انحصارطلبان در محدودیت تعریف شده و نه گشایش در اقتصاد.حالا باتوجه به نظریه مطلوبیت که در بالا به ان اشاره شد آیا مطلوب بخش خصوصی اینستکس نبوده و نیست ؟نشست های پی درپی طرف انگلیسی با تجار انگلستان جالب توجه است اما حاکمیت تا به حال چند نشست با بخش خصوصی داشته است؟اخرین دیدار فعالان بخش خصوصی با رهبر ایران به چه تاریخی برمیگردد؟اساسا حضور سیاسیون در اقتصاد ریشه در چه موضوعی دارد؟محسن جلالپور رئیس سابق اتاق ایران در یادداشتی در هفته نامه تجارت فردا گفته بود:این وضعیت باعث فعال شدن چرخه مفسده‌برانگیزی شده است که عواقب زیان‌باری برای اقتصاد کشور داشته است: «وقتی این سفره پهن شد، هر بنگاهی که بتواند چانه‌زنی کرده و به دولت و مجلس فشار بیشتری وارد کند، امتیاز بیشتری می‌گیرد. به همین دلیل است که شاهد استخدام سیاستمداران در بنگاه‌های اقتصادی هستیم.»درمجموع باید گفت مشکلات ایران در دوران تحریم تنها با تغییر روش در نگاه اقتصادی به اقتصاد ملی قابل حل بود و شرایط امروز تامین کننده منافع انحصارطلبان در اقتصاد است و اینستکس با رویه امروز با مشکل روبروست.minavarshochiminavarshochiTue, 14 May 2019 09:35:37 +0430