https://virgool.ir/feed/@mim_maralدر رویای پرواز به دور دست‌.fa2026-11-11 08:37:43https://files.virgool.ir/upload/users/4755659/avatar/MYfv9M.jpghttps://virgool.ir/@mim_maralhttps://virgool.ir/@mim_maral/این-همه-دلتنگی-را-کجا-بگذارم-wmvllsogcpqc‌گفتم: «عشق آدم را خوشبخت می‌کند.» و منتظر ماندم خدا قهوه‌اش را با شیر گرم قاطی کند و بگوید: «البته که می‌کند»پرسیدم: «پس چرا من از وقتی دوستش دارم، بیشتر از همیشه دلم می‌گیرد؟ چرا هرچه بیشتر به او نزدیک می‌شوم، از خودم دورتر می‌افتم؟ چرا نمی‌شود آدمی را دوست داشت و از ترس نبودنش، هر شب هزار بار نمُرد؟»خدا پیپش را کنار گذاشت...گفتم: «من که چیز زیادی نخواستم... یک نفر که وقتی دنیا به آخر رسید، دستم را بگیرد و بگوید: نگران نباش، من هنوز اینجا هستم»اما خدا به جای جواب نگاهم کرد و آهسته گفت: «عزیزم تو از عشق، خانه خواستی از آدمها پناه.! غافل از اینکه آدم‌ها خودشان هم هنوز آواره‌اند.»با تمام دلی که برای دوست‌داشتنش گذاشته بودم، تازه این را فهمیدم گاهی آدم در آغوش کسی که دوستش دارد، بیشتر از همیشه تنها و غریبه است.میم؛مارال.میم؛مارال‌.میم؛مارال‌.Fri, 06 Nov 2026 01:21:48 +0330https://virgool.ir/@mim_maral/سرزمین-ktp7yrzzdkhw‌چه تلخ است حکایت سرزمینی که در آن مردم از بیگانه پناه میجویند و گاه از آشناترین سایه ها میترسند.سرزمینی که صاحبان قدرتش از امنیت میگویند، اما هنوز پنجره‌هایی هست که با شنیدن صدای قدمها پرده هایشان کشیده می‌شود.و من نمیدانم کدام واژه را باید در کتابهای فردا نوشت: «وطن» را یا «اندوه» را؟«آزادی» را یا سکوت کسانی را که از گفتنش میترسند؟فقط میدانم هیچ پرچمی آنقدر بلند نیست که بتواند خون ریخته شده بر خاک را از چشم ها پنهان کند.کاش یکبار پیش از نوشتن تاریخ اقتدار، مشقهای ناتمام کودکان را میخواندند، شاید میان خطهای لرزانشان میفهمیدند که هیچ قدرتی اگر از جان مردمش نگذرد سزاوار نام پناه نیست.آخر وطن را با مرزهایش نمی‌سنجند؛وطن آنجاست که کودک بتواند بی ترس بزرگ شود، حتی اگر روزی پرسیدن ساده ترین سؤالش خواب قدرتمندان را آشفته کند...میم؛مارال‌.میم؛مارال‌.میم؛مارال‌.Fri, 30 Oct 2026 02:27:35 +0330