https://virgool.ir/feed/@mim.noonمخصوصا به اسم مستعار مینویسم، اینجا راحته و میخوام پیژامه پام باشه. هدف تولید محتوای فارسیه. میتی کومان! احترام بگذارید.fa2026-11-11 20:32:12https://files.virgool.ir/upload/users/33618/avatar/2BQPad.pnghttps://virgool.ir/@mim.noonhttps://virgool.ir/@mim.noon/فستیوال-رنگholi-rvwbgqsghfjwهندیها روز اول فروردین جشنواره رنگ دارن به اسم هالی. اینجوریه که: اهالی محل یکجا جمع میشن به هم رنگ میپاشن و میرقصند و شادی میکنند. کوچیک و بزرگ و پیر و جوون. شاد باشیم و رنگ بپاشیم. زندگیتان رنگی باد.هالی از فستیوالهایی هست که تقریبا همه جای دنیا برگزارش میکنند. یعنی با اجازه شهرداریها در هر محله ای یک پارکینگ یا قسمتی از پارک کوچیک را به جشنواره رنگ اختصاص میدن. و چون خیلی باحاله، و درست برگزار میشه اکثر خارجیها (غیر هندیها )هم دوست دارن و شرکت میکنن.اروپاییها عاشق این جشنواره شاد هستند من دو بار شرکت کردم. بار اول که راجع به این جشنواره شنیدیم، مسلما توسط چند تا از دوستهای هندی معرفی شدیم و کلی اه اه و امکان نداره ما تو این گِل و شل وارد بشیم و فکر کردیم اینکار خیلی هندیه! بعدش که عکسهاش اومد متوجه شدیم که خیلی از اروپاییها هم شرکت میکنند پس چیزی از ما کم نمیشه...، خلاصه،دل را به دریا زدیم و سال بعد شرکت کردیم. همراهمون چند تا اروپایی و ژاپنی و مصری و هندی و ایرانی هم بودند.با حجاب و بیحجاب کوچیک و بزرگ...هیچکس قرار نیست شما را بخوره!همه باید پیراهن سفید میپوشیدند. سفارش کرده بودن که پلاستیک ببریم که بعدش تو ماشین کثیف نشه.خلاصه روز موعود رسید و ما رفتیم و بلیط خریدیم....تا چشم نگاه میکرد آدم هندی تو صف بود، و داخل جایگاه صدای موزیک خیلی بلند و تند هندی... اولش یکمی تو ذوقمون خورد ولی نمیشد جا بزنیم، تعدادمون زیاد بود و بد میشد، با خودمون فکر کردیم که ۱۰ دقیقه میریم داخل و زودی برمیگردیم....رنگ قرمز تا چند روز پاک نمیشه! بیچاره شدیم!وقتی وارد جایگاه شدیم هم چشمتون روز بد نبینه، کف پارکینگ را بصورت حوضچه درآورده بودن، حدود ۱۰ سانت آب بود مثل حوضچه......که میرفتی اون جا و با آبپاش آب و رنگ میپاشیدین به هم... جا زدیم و خواستیم برگردیم که دیدیم دوستای هندیمون کلی رنگ و تفنگ آبی خریدن و به سمت ما میان.... تو رو در بایستی قرار گرفتیم.....فکر کردیم که یکمی بازی میکنیم و عمرا وارد اون حوضچه نمیشیم........وقتی شروع به آبپاشیدن و رنگ پاشیدن کردیم و یکمی دنبال هم دویدیم، دیگه از هر هندی اصیلی بدتر شدیم! پریدیم وسط حوضچه و از کف حوضچه به هم آب میپاشیدیم، با دست...با پا....تفنگ آبی را از کف حوضچه پر میکردیم....همدیگه را تو حوضچه هل میدادیم....تازه دیدیم نصف آدمها اونجا هندی نبودن ولی با اونهمه رنگ نمیشه کسی را شناخت!! همون باعث میشه خجالت نکشی و کلی بازی کنی...و تمام انرژیهای کثیف بدن گرفته میشه....و میفهمی که چقدر اون موزیک جلف و تند هندی باحاله و میطلبه!!کی به کیه؟! این دندوناش سفید مونده عجیبه برای من!؟؟عکس قبل و بعد گرفتیم... ولی نمیشه حدس زد کی کدومه! همه یک شکل هستیم... تا لای دندونامون هم رنگی بود و افتضاح...ولی واقعا خوش گذشت....بعدش رفتیم ناهار ساندویچ بگیریم...اولش صف طولانی بود ولی همه گرخیدن تا ما را دیدن...صف را باز کردن که به ما نخورن و رنگی نشن!!هندیها خیلی مردم شادی هستند...اگر تو سینماهای هند آخر فیلم بد و غمناک باشه، مردم عصبانی میشن و سینما را تاراج میکنن! هندیها زندگی را راحت میگیرن و عاشق خونواده هستن...تو تفریحات جمعی زیاد شرکت میکنن. به خونواده هاشون هم خیلی وفادارن. و به بقیه همشهریهاشون کمک میکنند و ترجیح میدن با هندیهای دیگه کار کنند. چند تا فستیوال دیگه برگرفته از هالی درست شده. یکیش (Color Run) هست که مسابقه دو هست و بعد از هر ۱۰۰۰ متر، بهت رنگ میپاشن و اونهم خیلی طرفدار داره. فکر کنم استرالیا یا انگلیس ابداع شده. من معتقدم شادی جمعی لازمه زندگی آدمهاست. و نباید تهدیدی برای فرهنگ یا دین حساب بشه. خونواده ها نباید از شادی جمعی احساس نا امنی کنند و این موضوعات باید از لحاظ فرهنگی جا بیفته. تحمل و ظرفیت اجتماعی باید بالا بره. و جوونهای دختر و پسر همسایه نباید به مثابه تهدید برای خونواده ها باشند. باید احترام و اعتماد باشه و قانون هم حمایت کنه.آستانه تحمل و ظرفیت جامعه باید بالا بره. جوونهای دختر و پسر پتانسیل رشد این جامعه هستند...تهدید اجتماعی نیستند.ماهواره ها خیلی مزخرفات به خورد مردم میدن و باید با آگاهی ازشون استفاده کرد... ولی انصافا ماهواره و اینترنت آستانه ظرفیت فرهنگی را بالا بردند..چشم و گوشها را باز کردن....واقعا متاسفم برای صدا و سیمای ملی و خیانتی که در اثر تعلل در برنامه سازی صحیح و اجتماعی در حق مردم میکنه. نیازهای اجتماعی جمع بزرگی از مردم را نادیده میگیره....خبرها دایما حکایت از سالی سخت دارن: وقتی زندگی سخت میشه خوشیهای کوچک را بزرگ کنید و غنیمت بشمارید(mindfulness)...این نیز بگذرد...در سال جدید آرزو میکنم زندگیتون به رنگینی و طراوت گلهای بهاری باشه.میم نونمیم نونThu, 28 Mar 2019 22:06:10 +0430https://virgool.ir/@mim.noon/داستان-علمی-تخیلیشبمرّگی-j5jpteubiygzکاملا توسط کامپیوتر کشیده شده...باز هم باید زیاد میموندم دفتر...تو مسیر برگشت از سر کار هستم. رادیوی ماشین روشنه. ساعت ۹ و خورده ایه و اخبار داره راجع به حراجی هنر تو لندن و فروش اولین نقاشی کاملا کامپیوتری صحبت میکنه. میگن کامپیوترا الان توهّم (machine hallucination)هم میزنند.... یعنی الان بجز کارگر کارخونه ماشینی، شطرنج باز ماشینی، نقاش و هنرمند ماشینی هم داره میاد؟ پس هنرمندها هم بیکار میشن؟ تا چند سال دیگه آدمها به چه دردی میخورن؟همین الان هم مثل ماشین کار میکنی ولی باز هم نگرانی....خیابونها شلوغ نیستن، همه جا امن و امانه....پشت چند تا چراغ قرمز میمونم..ناخودآگاه موبایلمو چک میکنم...اینستاگرام دایما عکسهای جدید خونوادگی و مهمونی و خوشگذرونی بقیه توش آپدیت میشه...همه (picture perfect)...راه بلنده، نمیخوام جریمه بدم...با اینکه سرعت مجاز پایینه، یواش میرونم که جریمه نشم......با خودم فکر میکنم: شناختن، تو دنیای فوتوشاپ و افکتهای تصویری چجوری شکل میگیره؟ تو دنیای شبکه های اجتماعی، کنترل احساسات جمعی چه عواقبی داره؟ آیا خطری جوامع انسانی را تهدید میکنه؟ یا اینکه خیلی هم خوبه؟ما آدما تو تکنولوژی خوب پیشرفت کردیم. به ماه و مریخ رسیدیم، اتم را شکافتیم، کوانتوم را کشف کردیم، کامپیوتر کوانتومی داریم، ذره خدا را کشف کردیم.ولی تو شناخت هدف از زندگی کردن چقدر پیشرفت کردیم؟ هنوز برای به دنیا اومدنمون اختیار نداریم. به شما قبلش پیشنهاد قیمت نمیدن که آیا حاضری با این شرایط به دنیا بیای؟ براتون (SWOT Analysis) نمیکنن. زرتی میای! بعدش هم سلام مورچه کارگر. کاری که بهت میگن بکن، خرید کن، بچه بیار. شهروند نمونه.رسیدم به چهارراه، ماشین عروسه و شلوغش کردن....از چهارراه که رد میکنم، خیابون فرعی آرومه.....آسمون تاریکه ولی یکمی ابر داره، عمق داره.شناختن برون زمینی (ماه و مریخ و دورتر) خوبه، حداقلش نشون میده چقدر ما کوچیکیم و چقدر جهان هستی جا داره.... یادم میاد تو یکی از این مجله های آنلاین خوندم که یک سری برنامه های تخیلی_تبلیغاتی در جریانه که مثلا بریم مریخ، یا ماه و یک بخشی از سطحشون را یک کره عظیم بسازیم و اتمسفر زمین را داخلش بازسازی کنیم که انسانها بتونن اونجا زندگی کنن. درخت ببریم و جنگل بکاریم که اکسیژن بسازه! کود را از زمین میبری! آب هم اگر از زمین نبری از عناصر زمین کپی سازی میکنی. این تفکر از پایه غلطه. آدم برای زمین شکل گرفته، برای بیرون زمین نمیتونی آدم باشی.رادیو خش خش میکنه، خاموشش میکنم. چراغ قرمزه، شیشه ماشین را یکمی پایین میکشم، هوای سرد میخوره به دماغ و پیشونیم... صدای حرفای ماشین بغلی پای موبایلش میاد، سرمای سختی خورده و عطسه میکنه.دارم با خودم فکر میکنم: مدل پایدار (sustainable)برای آدمهای مریخی اینجوریه: بجای فیزیک محیط، فیزیک انسان باید عوض بشه تا بتونه با اون محیطها تطبیق پیدا کنه. مثلا باید پوست و ریه و چشم و اینهاش را عوض کنه. مثلا تو مغزش و خون بدنش تراشه جاسازی بشه که خود ترمیمی کنه، یا سیگنال بفرسته و بشه از سرماخوردگیش زودتر جلوگیری کرد. یا مثلا برای پوست و گوشت و ماهیچه و کلا ارگانهای بدن از تکنولوژیهای جدید شیمی و پلیمری استفاده بشه که پوست و گوشت و خون بدن مقاوم، با توانایی زیستی در آب و هوای ماه یا مریخ و اشعه های اونجا باشه.مشکل اینجاست که همچین تمدنی در ماه یا مریخ قوز بالاقوز میشه! چون انسان کرم اجتماعی بودن و ارتباطات داره و اینکه انسان ذاتا نژادپرسته، انسانهای مریخی یک نژاد دیگه میشن، احتمالا نژاد سفیدتر. حالا انسان زمینی با تمدنی که به شرایط سخت جوی سازگاره و از نظر قدرت محاسبات، عملا مغزش تراشه کامپیوتره. چجوری بالاسرش کنار میاد؟ زمینیها مصرفگرا و متقلب، مریخیها سختکوش و بهینه. اگر علایقشون با هم مغایرت پیدا کنه یا مسئله بقا بیاد وسط..... مریخیها اتمسفر زمین را نابود کنن زمینیها تموم میشن!بهتره اصلا به تولید مریخیها فکر نکنیم....خطرناکه.... ولی همین داستان نابودی روی زمین هم اتفاق میافته....سیاهها، زردپوستها، آسیاییها، اروپاییها، زنها، مردها، پولدارا، فقیرا، مسلمونا، یهودیها، هندوها، مسیحیا......انسانها در حین اینکه حرف از گسترش(بخونید جهانی سازی، زندگی در ماه، و،و،و) میزنند و تولیدمثل میکنند..... نهایتا میل به نابودی دارن.انسانها ویروس هستند.ماشین را پارک میکنم، حدودا ۷ ساعت دیگه دوباره باید برم سرکار. دستم را میکنم تو جیبم که کلید دربیارم.به نظر شما جمله آخر چی میتونه باشه؟میم نونمیم نونMon, 18 Mar 2019 13:52:59 +0330https://virgool.ir/@mim.noon/اینفوگرافی-بقیه-از-کجا-شروع-کردن-uurwxvasw6liنمیدونم آنا (anna vital) و کارهاش (Adioma.com) را بشناسید، ولی من خودم تازه آشنا شدم و کلی حال کردم: انگری بردز از کجا شروع کرد؟آنا، که از ۱۶ سالگی آمریکا زندگی میکنه و حقوق خونده، با کار کردن تو شرکتهایی مثل گوگل و بانک جهانی، تجربیات خوبی بدست آورده و استارتاپ کوچیک و باحالی راه انداخته که تهیه اینفوگرافی را برای همه مهیا میکنه. مطالب این نوشته از وبلاگ آنا گرفته شده. https://blog.adioma.com/یکروز از زندگی استارتاپی/ یا کارمندیاینفوگرافیها میگن : لزومی نداره همون اول کار و دانشگاه را ول کنید، اول از آخرهفته ها و ساعات بعد از کارتون استفاده کنید. از هر فرصتی برای معرفی و تست ایده استفاده کنید. مهمونی/ سمینار،...اینستاگرام از کجا شروع کرد؟هدف داشته باشید و مهمتر از اون صبر و پشتکار داشته باشید. بدونید که در بهترین حالت معمولا یک در هزار ایدشون را به ثمر میرسونن ولی اینکه شما اون شماره یک باشید دست خودتونه. اجازه ندید بقیه بهتون غیر از این بگن. با آدمهای منفی و غرغرو معاشرت نکنید.چجوری از کجا شروع میشه؟!(مثلا)انقدر گیر بدید تا موفق بشید، مثل این بابا!اینفوگرافیهای بالا زبانشون ساده بود، امیدوارم که اکثریت بتونن بخونن و متوجه بشن. خوبیِ اینفوگرافی به ساده فهمیش هست. مخصوصا اگه به زبان دیگه باشه.کیفیت پرزنتیشن و نحوه ارائه، برای شما نقش کلیدی دارن. تعریف پرزنتیشن خوب،یک دنیای مطلب و تفکیک و تحلیل و طبقه بندی و نوع و موقعیت و روانشناسی و تکنیک و اینها میخواد. اینفوگرافی یکجور پرزانته (پرزنتیشن/ ارائه) برای فهم عموم (mass) هستش، این از تفاوتهای اینفوگرافی با (data visualization) هست. دومی یکمی تخصصی تر هست.ساده نگاری از ملزومات اینفوگرافیه. در تاثیر و تدوین کلی اینفوگرافی: نوشته نباید بر آیکون غلبه داشته باشه.مطلب زیر باعث شد این نوشته را پست کنم: https://www.linkedin.com/pulse/its-never-too-late-become-independant-evgeniy-sen/پا نوشته: سرویسی که آنا داره پولیه، با پرداخت ماهیانه میتونی اتوماتیک و بدون احتیاج به آشنایی با گرافیک هر قدر بخوای اینفوگرافی تولید کنی. حدود ۳۰٫۰۰۰ آیکون در سیستمش به کلمات کلیدی وصلن.میم نونمیم نونSat, 09 Mar 2019 15:45:02 +0330https://virgool.ir/@mim.noon/سرمایه-گذاران-خارجی-و-ایران-mrbkmf1ksj09این مطلب تجربه اخیر شخص بنده هست، وگرنه موانع و مراحل اجرایی بیش از این حرفهاست.چند وقت پیش (خارج از ایران) با مدیر توسعه پروژه یک شرکت معتبر پیمانکاری ایتالیایی جلسه ای بود. برای بررسی چند تا پروژه در آسیا و خاورمیانه (خارج از اروپا).حدودا" ۳ سال پیش، بعد از امضای برجام، هم با ایشون و شرکتشون صحبتهایی در مورد پروژه هایی در ایران شده بود. بطور کلی هم علاقه داشتند و هم حاضر به سرمایه گذاری بودند، با شرایط مرسوم سرمایه گذاری،مثلا: یک درصدی از اجناس و مصالح را از ایتالیا بگیری که صادرات کشور ایتالیا رشد کنه و به اصطلاح بازار بسازه برای جنس ایتالیایی. (۲۰–۲۵ درصد)ایتالیا یک آژانس تامین مالی داره که پیمانکاران ایتالیایی را (که قیمتهای گرونی برای انجام پروژه ها دارند) تشویق و کمک به کار گرفتن در کشورهای دیگه میکنه. (معمولا در خاورمیانه و آسیا و جاهای دیگه که به تکنولوژی اروپا احتیاج دارند). تعریف پروژه ایران بعد از برجام در حیطه اون برنامه مالی تعریف شده بود.همین جلسه اخیر سرصحبت ایران را باز کردیم و خواستیم مزه دهنشون را بفهمیم. دلش خیلی پر بود. میگفت الان که اسم ایران را هم که نمیشه آورد، ولی کلا خود ایرانیها بعد از برجام همکاری نکردن و فرصت از دست رفت. میگفت ایرانیها با هر مجموعه ای چندین تفاهمنامه امضا کردن و تقریبا هیچکاری به واقعیت نزدیک هم نرسید. میگفت اگر ما منافعی تو ایران داشتیم، قاعدتا در پذیرش ریسک هم شریک میشدیم. ولی منافعی برامون در ایران تعریف نشد. ما تو ایران استعداد و جوان زیاد داریم، پتانسیل زیاد داریم، ولی تکنولوژی نداریم، و تجربه موفق کم داریم. قانون جدید و تاثیرگذار که موانع کارآفرینی را برداره نداریم، حرفش را داریم ولی ضمانت اجرایی نداریم، سواد قانون گذاری برای تکنولوژیهای جدید کم داریم، بستن کار تیمی هم تا اونجایی که من تجربه دارم هم ضعفها زیاده.مطالبی مثل (knowledge transfer) و (capacity building) یکشبه اتفاق نمیفته. پول نفت را باید خرج اینها کرد، هزینه پیمانکار خارجی را برای اینها میدی. قراردادها با خارجیها هزینش زیاده و عوضش کمبودها جبران میشه و انتقال دانش اتفاق میفته. کارمندها را تعلیم میدی و اونها بقیه را تعلیم میدن، وظیفه مدیران اینه که کارمندها با انگیزه باشن و بمونن، بومی سازی انجام میشه.در مورد قرارداد پالایشگاه صحبت نمیکنم: موفقیت اقتصادی در صورت موفقیت شرکتهای کوچک و متوسط میافته.کارگر ایرانی بازدهی کارگر چینی و سریلانکایی را نداره، حرف شنوی اونها را هم نداره. مهندسین ایرانی را خوب میشه تعلیم داد و استفاده کرد. به اصطلاح (asset) میشه، ولی ایرانیها برای کارگری مناسب نیستند.میدونم که خیلیها در ایران به این مطالب اعتقادی ندارند. ولی بیایید لطفا راجع به اینها فکر کنیم، همفکری کنیم، مذاکره کنیم، گفتگو کنیم، راه حل پیدا کنیم. چکارکنیم که درست بشه، چون الان که درست نیست. قبول دارید که؟میم نونمیم نونFri, 08 Mar 2019 16:17:40 +0330https://virgool.ir/@mim.noon/اسامی-انگلیسی-استارتاپها-x2ahdxx6c8juتازه که متوجه سونامی تعطیلی چند تا شرکت خدماتی اینترنتی شدم، (صبح بخیر!) دقت کردم که تعداد زیادی از اسامی خارجی بود. زبان بین المللی انگلیسی. ماجرا: اسامی خارجی: اسنپ، اسنپ فود، اسنپ باکس، اسنپ تریپ، زودفود، تپسی، فلایتیو، فیدیلیو، آیس پک(این یکی البته قورباغه کوچک(همین مایه ها) میشه به فارسی، مشغول الذمه نشید یکوقت ), ای نتوورک، تپسل، ایرانسل، کارپینو، و خیلی های دیگه.اگر (ecm startups) مرجع معرفی استارتاپها را چک کنید(کار بسیار خوبی انجام میده تیمشون و استارتاپهای نو را معرفی میکنه، با کمی اطلاعات کلی) کانال تلگرام دارن. اسامی این استارتاپهای جدید مثل: تی نکست، یو آیدی، وامیلیون، پروفایل سنتر، پیمنت 12، مگاترندز، ویدانه(از ویدیو میاد)، مسترپی. هستپرسپکتیو:دلایل انتخاب اسامی انگلیسی میتونه بر اساس استراتژیهای زیر باشه:۱– امید به باز شدن بازار ایران به روی چهان (عموما غرب، چون اسم چینی/ عربی نداریم اصلا) و هجوم توریست خارجی، و آشنایی توریستها به زبان انگلیسی و استفاده بیشتر اونها از اپلیکیشنهای موبایل و خرج پول توسط اپلیکیشنهای موبایل۲– گسترش اپلیکیشنها در ایران (برند سازی) و سپس تعمیم به بازار خارج از ایران یا فروختن فرانشیز(franchise) به کشورهای همسایه،اگر هر کدوم از این موارد درست باشه، نشون میده که استراتژی کلان استارتاپهای های بالا جذب سرمایه گذار خارجی بوده. چون شناخت درستی از سرمایه گذاران وطنی و بی میلیشون به ریسک پذیری داشتن. پس باید منتظر باشیم که خیلی از سیاستهای کاریشون عوض بشه و تغییر و تعدیل کنه. چون قاعدتا الان یک چرخش به سمت بازار ملی پیدا میکنند. کنترل هزینه و ریسک با توجه به اکوسیستم و اقتصاد ایران.استارتاپ پول خوره هست، سرمایه گذاری خطرپذیره،اسمش روشه. تو ایران فرهنگ سرمایه گذاری خطرپذیر وجود نداره: باید پولتو بگذاری تو بانک که سر سال سود نشون بدی، چون جناب مدیرعامل میخوان تا این چند سالی که با فک و فامیل بیسوادش سرکار تشریف داره، به هیات مدیره سود نشون بده. از اون بهتر: بجای گردش پول، دوستان مدیر عامل ملک تهاتر میکنند، همینه که سر سال ملک میره بالا و سود نشون میدن. به به، گل و بلبل. آیا بهتر بود اگر اسامی فارسی میگذاشتن؟ نمیدونم! (مثلا ایران مال(mall) شده بازار بزرگ ایران)چجوریه که مخاطبشون ایرانیها هستند و اسمش به زبون دیگه هست؟ ایرانیهایی که حتی تقویمشون هم ایرانی هست، تعطیلی آخر هفتمون هم با بقیه ممالک فرق میکنه. فراگیری این اپلیکیشنها در سطح کشوری و ملی هست. ولی اسمشون فارسی نیست. جالب اینه که در تئوری معمولا ترجیح سرمایه گذار خارجی به انتخاب اسم ملی هست. (Blend-In)مطلب بالا به نام خارجی ایرانسل (اپراتورهای تلفن اسامیشون معمولا بین المللی هست)تعمیم نمیشه.میم نونمیم نونThu, 07 Mar 2019 22:26:53 +0330https://virgool.ir/@mim.noon/ارتباط-طراحی-شهری-با-پیشرفت-مراکز-تفریحی-داستاندار-۲-th-scrw9souawlwقسمت دوم درآمد مراکز تفریحی که گل میکنند و استقبال زیادی ازشون میشه چجوری میتونه باشه؟ مثلا همین مجموعه لامر که هزینه ساخت خیلی زیادی داشته بازگشت سرمایش چجوریه و درآمدش از چه روشهاییه؟زوم کنید که جزییات را ببینید.اجاره و شراکت با برندهای بین المللی: شرکت معراز،سازنده و اپراتور(گرداننده) هست. تقریبا مثل ایران مال،اونهم واحدها را نمیفروشه. مجموعه را حرفه ای مدیریت میکنه و چرخشو میچرخونه و خوب اجاره میگیره. کسانی که از معراز مغازه های بزرگتر را اجاره میکنند، معمولا باهاش شریک میشن و قرارداد فرانشیز با معراز دارن، یعنی معراز شریک برندشون (brand)میشه و رشدشون به هم گره میخوره. (جزییاتش را مذاکره میکنند.)ارزش افزوده اجتماعی: هم مستاجراش پول درمیارن و هم خودش معروفتر میشه و برندش معروف میشه و مستاجرای بهتر و پردرآمد پیدا میکنه و هر چی شهرباحالتر باشه اونوقت، توریست بیشتر میاد و فرودگاه و هتلها شلوغ میشه و پول خرج میشه و کار تولید میشه و ....تولید و گسترش برندهای محلی: در همین حین که تو جیب مکدونالد پول میریزه، خودش(جوونهای محلی) هم کنار مکدونالد دو تا ساندویچی ارزون یا گرون شیک محلی،مثلا طعم مراکشی یا لبنانی میزنن به اسم عبدلله و اسدلله، برند عبدلله و اسدلله میسازه و یک قسمت از مشتریهای مکدونالد را جذب میکنه(البته معراز مکدونالد نداره، مکدونالد اون قدیمها فرانشیز دادن رفت!)و یاد میگیره چجوری با مکدونالد رقابت کنه. توجه: اون جوونهای خوشفکر جزو سرمایه های شرکت معراز هستند و قراردادهای سفت و سختی دارن که منافع طرفین محفوظ بمونه.(جزییاتش مذاکره میشه)پارکینگ: خیلی از توریستها فقط بابت ساحل مجانی میرن لامر، یعنی ماشینو پارک کن و نصف روز بخواب تو آفتاب مفت و مجانی و جای خوشگل و باحال. از اینجور بازدیدکننده که تعدادشون کم هم نیست، حداقل پول پارکینگ را درمیارن، برای همین پارکینگشون گرونه.محل بازی بچه ها: چندین جای بازی بچه داره، که هرکدوم پولیه، توی مسیر پیاده روی هم ماشین کوچولو، موتور، بلیط لوکوموتیو اجاره میده. پارک آبی: کوچیک و جمع و جور، به نسبت جاهای دیگه ارزونتر و البته کوچکتره. فروش لوازم سوغاتی و لوازم جنبی مربوط به پارک آبی و عکسهای حرفه ای داخل پارک و غیره.کیوسک: کیوسکهای کوچک برای سوغاتی و بستنی ترکی و اینا! نزدیکتر به ساحل و محل پیاده رو هستند.کیوسک فروش ملک: صاحبان پروژه های ملکی، تبلیغ پروژه هاشون را میکنند.رستوران بزرگ: مغازه های بزرگ رستوران دورتر از ساحل هستند البته با فضای نشیمن و منظره خوب ساحل، مغازه فروش لوازم: ردیف سوم از ساحل که عموما فروش لوازم شنا، ورزشی، ساحلی، صابون فروشی!سبنما: فروش فیلم و تنقلات و لوازم جنبیاجازه کار: تمامی کسانی که پول درمیارن باید سالیانه هزینه اجازه کار به دولت پرداخت کنند.ساحل و بازیهای آبی: چتر و نیمکت و دوش آب و اتاقک تعویض لباس داره و همه پولیه. اینوریها با مایو و بیکینی(bikini) و اونوریها با لباس و بورکینی(burkini) و اونورتریها با عبا و برقع، هیچکس هم بهش بر نمیخوره. بازیهای آبی هم داره.اون موز را دیدین؟ لیز نخورین؟!چرخه اقتصادش اینجوری میچرخه، تورم کشور امارات کمه، برای دراز مدت فکر و برنامه ریزی میکنن. بسازو بنداز، هم توشون وجود داره، ولی موفقهاش و زرنگهاش سازنده/ گرداننده هستند و میدونن چجوری شراکت کنند و خوب پول دربیارن.هر ساله شرکت (visa) و (master card) آمار خرج توریستها را بر طبق اطلاعات سیستم پرداخت خودشون در امارات اعلام میکنند، روسها، انگلیسها و چینیها از همه بیشتر پول خرج میکنند. ایرانیها تو این آمار نیستن چون ما دسترسی به کارتهای بانکی نداریم یا احیانا شهروند جای دیگه اعلام شدیم.به هر حال سال ۲۰۱۷ هر نفر توریست بطور متوسط ۵۳۷ دلار روزانه در شهر دبی هزینه کرده و ۳٫۵ شب اقامت داشته. درآمد سالیانه ۳۰ میلیارد دلار بوده با ۸ درصد پیشبینی رشد در سال بعد، مقام چهارم را در دنیا کسب کرد.از آسمون هم میباره:امروز تو محوطه باز یکی از کافه ها نشسته بودیم و ساندویچ سق میزدیم: یه دفعه یک لشکر عظیم توریست کت و دامنی و کت و شلواری (لب ساحل!!)دیدیم(دور گردناشون (ID tag)داشتن) که رد میشدن و با تحسین همه جا را نگاه میکردندو بعضیشون عکس میگرفتن و سریع رد میشدن. چندین تا گروه بودن و رویهم ۱۵۰ نفر بودن، کمتر و بیشتر.کنجکاوشدم! یک پلاکارد دستشون بود (IAAPA) فهمیدم یک گروه بزرگ از دست اندرکاران بلند مرتبه پارک سازی و تفریح سازی بین المللی به مرکزیت اروپا هستند. سمینارشون امسال دبی برگزار شده بود. از تمام سوراخ و سنبه ها با ذوق عکس مینداختن. میدونین چه تبلیغی همین آدمها برای این شهر خواهند کرد؟ میبینید چه فرصتهایی برای پیشرفت وجود داره. ۱۵ سال پیش اگر به یه اروپایی، یا غربیها که مسافرت زیاد میرن میگفتین:دبی یا امارات، نمیشناختن. الان دبی کنار لندن و نیویورک مطرح میشه و یک برند موفقه. این به نظرم تحسین برانگیزه. بام لند از مراکز تفریحی شهری موفق تو ایرانه و موقعیت مکانی کناردریاچه نعمت بزرگیه (با وجود کم و کاست بام لند) زحمت جذب توریست را تا حدزیادی به دوش میکشه. امیدوارم این مجموعه گسترش پیدا کنه، کمبودهاش رفع بشه، و حریمش حفظ بشه به گسترشش کمک کنه. استقبال اولیه مردم نعمت بزرگیه ولی همیشگی نیست، باید سرویس دهی میزبان و مرکز تفریحی مرتب و همیشگی باشه.میم نونمیم نونFri, 01 Mar 2019 13:48:14 +0330https://virgool.ir/@mim.noon/ارتباط-طراحی-شهری-با-پیشرفت-مراکز-تفریحی-داستاندار۱-themed-krkhaede0lxyقسمت اولامروز هوا ابری بود و خاکی، داشتیم میچرخیدیم که کجا بریم که خاک کمتر باشه و خیلی هم هزینه زیاد نشه که رسیدیم به لامر(La mer) و تصمیم گرفتیم که بشینیم یک کافی و ساندویچ کوچیک بخوریم.مجموعه تفریحی لامر، دم ساحل هست. شامل یه مرکز خرید روباز که کنار ساحل کشیده شده. بیشتر مغازه ها رستورانن و یه نیمچه پارک آبی ولی باحال، و یک ساحل خیلی تمیز و قشنگ داره، فضای سبزش هم جالب و باحاله: فواره و حوضچه و محل دوچرخه و محل دویدن و بازارچه کوچک و کیوسک و جزیره و ماسه و از این بند و بساط. اوایل محله جمیرا ساخته شده. تقریبا مرکز شهر و جایی که قاعدتا جمعیت زیادی را جلب میکنه.پارکینگ لامر پولیه، جزو گرونترین پارکینگها هم هست. زورم اومد برم پایین، چرخی تو پارکینگ سرباز زدیم که جا خالی نبود و مجبور شدیم پارکینگ زیرزمینی پارک کنیم. بالای دستگاه کارت ورودی، نوشته بود که اگر فلان مقدار خرید کنید، تا ۳ ساعت پارکینگتون مجانیه، مقدار خرید برابر با ۵ ساعت پارک بود. پرداخت این هزینه پارکینگ یکی از راههای درآمد مجموعه معراز (Meraas) هست که توسعه دهنده مجموعه لامر و چندین جای دیگه هست. کلمه لامر یعنی دریا. اماراتیها اون قدیما شکارچی مروارید و ماهی بودن و این مجموعه را با (theme) دریا و با تطابق فرهنگی، نوآوری، توریست پسندی، درآمدزایی، امروزی بودن و جوون پسندانه طراحی کردن و ساختن.سرتاسر مجموعه پر از گرافیتی هست که چندتاشون تصویرهای جالب و جذاب از فرهنگ امارات هست.البته اکثر گرافیتیها غربی و شرقی و غیره هست. همین باعث میشه همه قشری با این مجموعه ارتباط برقرار کنند و در عین حال به فرهنگ امارات هم آشنا بشن. (push /pull) آشنا کردن و فرهنگسازی زوری نیست.گرافیتی در معرفی فرهنگ محلی کمک میکنه و این موضوعات با دقت بررسی و انتخاب میشه، جذابیت و جوانگرایی مهمه.فضای سبز(ساحلی):تلفیقی از صندوقچه چوبی، تور ماهیگیری، قایق شکسته، زنجیر، لنگر و غیره، هست. عناصر تشکیل دهنده فضای ساحل، هرکدوم یک قسمتی از فرهنگ دریاداران را تداعی میکنه. این تکنیکها خاطره سازی را تقویت میکنه و تمایل بازگشت بازدیدکننده را افزایش میده.درختها و گیاهان استفاده شده تو مجموعه، اکثرا بومی هستند که به آبیاری مصنوعی کمتری احتیاج داشته باشن. البته چون همه کاشته شده هستن، به مقداری آبیاری مصنوعی احتیاج دارن.فضاش را خیلی دوست دارم. بالطبع تو دبی خیلی طرفدار داره، در نتیجه شلوغ میشه و جا پارک نیست و ترافیک میشه و...عناصر شهرسازی متناسب با داستان طراحی شده، خاطره سازی میکنه.در قسمت بعدی از مدلهای درآمدسازی این مجموعه حرف میزنیم. در ضمن اون موز را تو عکس بالا دیدید؟ جاهایی که زمین را شستن و زمین خیسه و ممکنه لیز بخوری، این موز را گذاشتن. شکل موز پوست کنده شده تداعی کننده کارتونهایی هست که تام و جری پاشون میره رو موز و زمین میخورن. فرمش و جنسش هم طوری طراحی شده که از نظر کاربردی و اصول ایمنی بتونه جای اون مانعهای قیفی قرمز متداول را بگیره. این طرح برای زمینهای خیس کاربردیه و خیلی باحال. من از سادگیش کلی ذوق کردم.میم نونمیم نونFri, 01 Mar 2019 13:19:28 +0330https://virgool.ir/@mim.noon/ارتباط-طراحی-شهری-با-پیشرفت-۱سینما-ukexvhmbymwoبعد از مدتها تازه رفتم سینما، تغییرات جدیدش برام جذاب بود، از تمیزی و دیجیتال بودن همه چیز تا خود فیلم. راجع به (Reel Cinema) حرف میزنم.کلا سینما رفتن را دوست دارم، دبی چندین برند و مدل (دو بعدی، سه بعدی، ۴ بعدی، آی مکس و غیره) کلا دو دسته سینما(سرپوشیده، سرباز) با سه کلاس سینمایی داره:معمولی: سینما فضاش بزرگه، اکثر تعداد صندلیها معمولی هستند. کلاس بالاتر (vip)هم در همون سالن سینما هست یکمی گرونتر، که مثل لژ میمونه، در ورودیش متفاوته، و صندلیها هم یکمی بزرگتر با جای کناردست و میتونی غذا سفارش بدی و برات میارن. (من همیشه معمولی میرم)متوسط: سالنش متفاوته، فضاش کوچیکه، بلیطها یک قیمته، میتونی غذا و پتو و بالش سفارش بدی. حدود ۱۵–۲۰ درصد گرونتر از معمولیه و صندلیها یکمی بزرگترو کنار صندلیت جای غذا یا وسایل داری. کلاس طلایی یا پلاتین(vip): سالنش متفاوته، فضاش کوچیکه، صندلیش مثل صندلی ماساژ یا صندلی بیزنس کلاس هواپیما میمونه، چسفیل را هم داخل جعبه های برند شده با روبان میبندند، میز و حتی لامپ رومیزی داری! هزینه ۲–۳ برابر بیشتر از بلیط معمولیه. حتی لابی ورودیشون هم فرق میکنه، کانتر فروش هم جداست. اونایی که میخوان کارفرماهاشون را سینما ببرند، یا نامزدبازی کنند، یا کادو بدن، یا پز بدن یا هر دلیل دیگه، از این کلاس لذتشو میبرن.این سه تا مدل صندلی، پاسخگوی نیاز شهروندان مقیم هست. سینمای سرباز:سینمای سرباز البته من هیچکدوم را نرفتم ولی شنیدم: سینمای روباز در منطقه جبل علی که خارج شهر هست. اولین بار هست که مشروبات الکلی در امارات و در این سینما سرو میشه.بعضی شرکتها مثل برند لکسوس، سینما در یک محله راه اندازی میکنند، البته فکر کنم مجانیه ولی از قبل رزرو میکنید. دلیل اینکار تبلیغ محصول هست و برنامه های جنبی هم دارند، موزیک و نمایش ماشینهای مختلف لکسوس. بعضی رستورانها یا مراکز خرید هم سینمای سرباز و عموما مجانی یا برای مشتریهاشون دارند.درآمد سینما از فروش بلیط نیست بلکه بیشتر از فروش تنقلات هست. الان سینماها بلیط ماهیانه میفروشند چون با ورود رقبایی مثل نتفلیکس، جمعیت سینمارو کمتر شده. دیدن فیلمهایی مثل جنگ ستارگان و اینا تو فضای سینما یک حس و حال دیگه داره ولی بعضی فیلمها را مهم نیست اگر تو لپتاپ ببینی مخصوصا چون میتونی ۱۰ بار ببینی!دلیل این نوشته، طراحی خوب دیجیتال سینمای (reel) و مقایسه اون با سینمای (vox) بود. بلیط را آنلاین رزرو کردم، ۲۰ دقیقه دیر رسیدم، بلیط کاغذی نمیخواست، سینما صف نداشت و بلیط را هم از روی ایمیلم با دستگاهش اسکن کردند. از ورود به سینما تا گرفتن بلیط و نشستن روی صندلی زمانی نشد. ولی سینما اولی باحالتر و تمیزتر و جمع و جورتر بود.Types of Cinemasاولی(reel) سفید و ساده بود و فاصله نمایشگرهای تبلیغاتی رو دیوارها با هم خوب بود و گیج نمیشدی که انگار اطلاعات رو سرت میریزند. نزدیک درب ورودی هر سالن نمایشگری دارند که چند تا صندلی و کجاها پر شده! لزوما اطلاعاتی کاربردی نیست ولی جالب بود.تو (vox) طرحهای دیوار و کف گل منگولی زیاد داشت، نمایشگرهای تبلیغ فیلم خیلی نزدیک بودن که برای دیدنش باید تو راهرو وایسی که پشتت ترافیک درست میکنه. داخل هردو سالن مثل هم بود و تاریک. راهروی هر دو یک اندازه بود ولی (vox) به نظرم تنگتر اومد مخصوصا که در فاصله ۵۰ متر از ورودی تا درب سالن سینما حدود ۹ تا کارگر سینما وایساده بودند، یکی از قوانین طراحی برای فضاهای پشتیبانی و خانه داری این هست که افراد این قسمتها نامرئی باشند!دستشویی (vox) تمیز بود ولی آویز داخل یکی از توالتها شکسته بود و سکویی هم پشت توالت نبود که لوازمت را اونجا بگذاری. به نظرم گدابازی در طراحی و ساخت بود. کیفیت توالت دو تا سینما واقعا فرق میکنه. فردای اونروز (vox) بهم ایمیل نظرخواهی فرستادند (برای همه میفرستند) و منم حسابی انتقاد کردم. امروز بهم تلفن زدند و راجع به نظراتم صحبت کردیم، تشکر کردند که وقت گذاشتم و به بهبود سیستمشون فکر کردم.تکنولوژی چیز عجیب و غریبی نیست. پیشرفت فراگیر تکنولوژی هم به دلیل استقبال عموم هست. سینماها از مراکز مهم شهری هستند تو فرهنگسازی و درآمدزایی هم سهم زیادی دارند.در پاسخ به نیاز ساخت سینما،هیچ طبقه ای نادیده گرفته نشده. (فقیر، غنی، مسلمون، نامسلمون) ولی حریمهای فرهنگی در طراحی رعایت شده. جامعه از تمامی این افراد ساخته شده، پس همزیستی مسالمت آمیز تمام اقشار، زیربنای موفقیت شهر و جامعه هست.میم نونمیم نونWed, 27 Feb 2019 17:49:14 +0330https://virgool.ir/@mim.noon/سرمایه-گذار-قانون-گذار-مرهم-گذار-oqbjamm6elu0وقتی نیاز تو جامعه وجود داره و از حرکتی هم استقبال مردمی میشه، وظیفه قانون گذاران: پر کردن چاله چوله های سیاستگذاری و سرعت بخشی به رفع اشکالات قانونیه. و نه اینکه درش را تخته کنی بری خونه بشینی.سرعتی که استارت آپهای ایرانی در پیشرفت و گسترش کار دارن، با اینهمه معضل و سختی و کمبود و با کمترین حمایتهای مالی و بانکی، دلیلش تشنگی مردم به پیشرفت و دست و پازدن برای حرکت کردن به جلو هست. دمشون گرم.همه جای دنیا: تازه فارغ التحصیل یا جوونهای مستعد و کاری که تازه وارد بازار کار میشن، بی پول و مفلس هستند و احتیاج به حمایت سرمایه گذاری و قانون گذاری دارن.دنیای الان و از الان به بعد، دنیای کارمندی و بازنشستگی نیست. دنیای کارآفرینی هست، خیلی به استقلال و خودکفایی مملکتها کمک میکنه. ربطی به جغرافیا هم نداره، این سیل اومده و ایران را هم با خودش میبره. بیایم شنا یاد بگیریم.مردم کار خودشونو میکنن: اختراع، ابتکار، استقبالمسوولین کارشون را بکنند: قانونگذاری، سیاستگذاریچه کسانی در زمینه تکنولوژیهای نو در ایران قانونگذاری میکنن؟ تحصیلاتشون چیه؟ استراتژیشون چیه؟ استراتژی کلان در این زمینه چیه؟ آیا دستورالعملی تدوین شده هست؟ برنامه راهبردی چندساله در این زمینه وجود داره؟میم نونمیم نونTue, 26 Feb 2019 15:28:48 +0330