https://virgool.ir/feed/@mim.aras2آخ، که اگه یه سوال ذهنمو پر کنه، تا جوابشو پیدا نکنم ولش نمیکنم. معتقدم توی هرچیز، یه نکته ای برای یادگیری هست اگر که ما عاشق یادگرفتن باشیم. دانشجوی دانشگاه باوهاوس آلمان و #در_حال_یادگیری :)fa2026-11-11 15:20:43https://files.virgool.ir/upload/users/942010/avatar/Pyf9VM.jpeghttps://virgool.ir/@mim.aras2https://virgool.ir/@mim.aras2/new-year-ybr1o3z3ljguتوی اتوبوس نشسته ام.روبروی در عقب اتوبوس، که برای پیاده شدن مسافران باز شده. سرما از همانجا میخورد به صورتم. اما سر از گوشی برنمیدارم. در تلگرام و اینستاگرام دارم اخبار و اوضاع اینروزهای آشفته ی ایران را مرور میکنم. با چین های روی پیشانی ام، گونه های منقبض از غم گران شدن دلار و طلا و کوفت و هزار و یک درد دیگر ...که صدای بلند یک موزیک کودکانه اتوبوس را پر میکند. سر برمیگردانم، اتوبوس در مرکز شهر وایمار (شهری در آلمان) است، در گوته پلاتز، یا به قولی میدان گوته!منه دور از وطن دم کریسمس است. مردم شاد و خرامان درحال رفت و آمدند، حتی یک گوشه ی گوته پلاتز، بازارچه درختان کریسمس است که در هر سایز و شکل و مدلی را با انواع تزئیاتش میفروشند. گوشه گوشه ی میدان را برفی که دو هفته ست یک روز درمیان باریده، سفید کرده. سرم را بیشتر میگردانم تا به جغرافیای اطرافم مسلط شوم. باخودم میپرسم در این شنبه ای که همه در شور و حال کریسمس و سال نوی میلادی هستند، فقط انگار منم که یک کوله بار غم را روی دوشم گذاشته ام و اینجا در هر خیابان و کوچه که میروم، همراهم میبرم. حتی وقتی به چند نفری که در اتوبوس نشستیم نگاه میکنم، میبینم چهره هایشان خوشحالتر و خندان تر و پر امیدتر ست، خب شبهای سال نوی آلمانی ها که شبیه شب عید ما نیست که کارمند و کارگر و زن و مردش در غم خرجی شب عیدش مانده باشد. با خودم فکر میکنم چرا واقعا در این سه، چاهار سالی که به آلمان آمدم، نتوانستم از این غم که از چارطرف، مرزهای کشورم را احاطه کرده در بیایم؟ یادِ جمله ی "ز" می افتم که سالهاست مهاجرت کرده. میگفت: "به آدمش ربط داره، شاید چندماه،‌ شایدم چند سال. ولی برای بعضیا هیچوقت نمیشه! مگر اینکه دوباره گم بشی تو روزمرگیات و ... "گوشی را میگذارم در جیب کاپشنم. هوا منفی هشت درجه ست. سوز دارد. اما نه آنقدر که خبرهای ایران مچاله مان می کند اینروزها. نگاهم به شور و چشمان پرشوق آدمها و بچه ها در کوچه ها و خیابان های دم کریسمس است اما قلبم را غمِ وطن در آغوش کشیده! غمی همراه با امید‌‌‌?امید به روزهای پیش رو، امید به روزهای خوب...دوباره میسازیمت وطن♥️درون ما ز تو یک دم نمی‌شود خالی!مهدی ارسطوروزهای نزدیک به سال نو 2023 - آلمانمیم ارسطومیم ارسطوTue, 14 Feb 2023 04:25:38 +0330https://virgool.ir/@mim.aras2/forough-czmnedaaitdtامروز هر سه اپیزود پادکست 'چنین شد' رو که به زندگی عاشقانه فروغ پرداخته بود گوش کردم. مجذوب این اپیزودها شده بودم.اگه دلتون میخواد فروغ رو بهتر بشناسید حتما بهتون پیشنهادش میکنم. (لینکش رو در انتهای مقاله میزارم) کاور اپیزود فروغ در پادکست "چنین شد"- یه نکته داره: اینکه اگه تا حالا تو زندگیتون به کسی علاقمند نشدین، حس و حال نامه های فروغ که تو این اپیزود خونده میشه رو خیلی متوجه نخواهید شد.◽️ نکته دوم: شاعر خوب، شاعر خوبیه. قرار نیست انسان کاملی هم باشه. ◾️ به نظر من فروغ رنج های عاطفی و روحی زیادی کشیده، درگیر تله های روانی زندگیش بوده. تله های زندگی چیزایی هستن که همه مون دارین چون هیچ کس کامل نیس و همه نقصهایی داریم. هرچه خانواده، دوستان و اثرگزاران زندگیمون، اثرات مخرب تری داشته باشن، این تله ها شدید تر و مخرب تر میشن.به نظر "من" فروغ درگیر تله های روانیش بوده و متاسفانه نتونسته به آرامش درونی برسه. #تله_ها مثل بند، آدمو به اسارت‌ِ خودشون میکشن. فروغ از این بندها، در عذاب و #رنج بوده. فروغ درد می کشیده و شعر رو انتخاب کرده تا بتونه دردهاشو فریاد بزنه. انتخاب قشنگی که آدم مستعدی مثل فروغ میکنه که منتج به شعرهایی شده که بعضی از اونا جزو کم نظیر ترین اشعار فارسی شدند.نظر منه مهدی ارسطو، که یه نظرِ کامل نیست و صرفا نگاه شخصیِ منه! اینه که فروغ برای دردهایی که تله هاش ساخته بودن، به دنبال آدمهایی بود که با تجربه ی عشقی که باهاشون تجربه میکنه از اون بندها رها بشه. همونطور که در نامه های عاشقانه ش به شاپور که در ۱۶ سالگی عاشقش شده بوده، با این مضمون مینویسه که من از تو محبت، تکیه گاه بودن همچون پدر، عشق بعنوان همسر، همراز و همدرد بودن مثل مادر و ... رو میخوام. تو همه چیز منی و الخ! در نگاه دوم به نظرِ من باز اینطور میاد که فروغ، آدمِ مرحله ی بعد از عاشقی در زندگی نبوده. فروغ فقط برای همین مرحله یعنی عاشق شدن برنامه داشته و ازش لذت میبرده. پس وقتی که در زندگی با همسر اولش، وارد مرحله ی بچه دار شدن شد، دیگه نتونست گذروندن زندگی عادی رو تحمل کنه.از نظر من این یه نقص در روان اون آدمه که باید با مشاوره های روانشناسی برطرف بشه، اما نکته ی این اتفاقات اینه که وقتی از تعادل خارج میشی، ممکنه در جای دیگه ای خارج از تعادل اوج بگیری. اینطور به نظرم میاد که فروغ در شعر و بیان عاشقانه هاش اوج گرفت و جسارت بی نظیرش در نوشتن اشعار، او رو فروغ فرخزادی که میشناسیم کرد.فروغ فرخزادبرای اینکه مفهوم جسارت فروغ رو بیشتر درک کنید، اولین شعری که از فروغ چاپ شد رو باهم بخونیم. شعر گناه، اولین اثر چاپ شده از #فروغ که در نشریه ای پرتیراژ چاپ شد. فروغ این شعر رو در ۱۶-۱۷ سالگی سروده. وقتی که همسرش پرویز شاپور بود. این شعر زندگی شخصی فروغ رو دچار تنش هایی کرد و نامش رو سر زبان ها انداخت:گنه كردم گناهی پر ز لذتكنار پيكری لرزان و مدهوشخداوندا چه می دانم چه كردمدر آن خلوتگه تاريك و خاموشدر آن خلوتگه تاريك و خاموشنگه كردم بچشم پر ز رازشدلم در سينه بی تابانه لرزيدز خواهش های چشم پر نيازشدر آن خلوتگه تاريك و خاموشپريشان در كنار او نشستملبش بر روی لب هايم هوس ريختزاندوه دل ديوانه رستمفرو خواندم بگوشش قصه عشق:ترا می خواهم ای جانانه منترا می خواهم ای آغوش جانبخشترا ای عاشق ديوانه منهوس در ديدگانش شعله افروختشراب سرخ در پيمانه رقصيدتن من در میان بستر نرمبروی سينه اش مستانه لرزيدگنه كردم گناهی پر ز لذتدر آغوشی كه گرم و آتشين بودگنه كردم میان بازوانیكه داغ و كينه جوی و آهنين بودفروغ فرخزاد https://soundcloud.com/pirbadian-2/szgpkn5el48p?utm_source=clipboard&utm_medium=text&utm_campaign=social_sharing ▪️باید بدانیم که فروغ در ۳۲ سالگی درگذشت که بسیار جوان بوده. با همه ی این احوالات، ما میتونیم انتخاب کنیم که زندگی متعادلی داشته باشیم یا فروغی باشیم بر آسمان شعر و هنر... انتخاب ما مسیر مارو میسازه. یادمون باشه که فروغ برای ما، فروغه... برای سایرین، خوندن اشعارش شاید لذتبخش باشه اما به گمان من برای فروغ، شعر راهی برای بیان درد و تسلی بخش رنج های روح و روانش بوده.* فروغ از نگاه : مهدی ارسطو 28 مرداد 1401 - 19 آگوست 2022 - آلمانپ.ن: این تنها نظر شخصی نگارنده بعد از اندک مطالعه است و هیچ ادعایی مبنی بر درستی یا نادرستی آن ندارد.پ.ن 2: لینک اپیزود فروغ فرخزاد در پادکست چنین شد: https://castbox.fm/episode/نهم%3A-زنی-تنها؛-زندگی-و-شعر-فروغ-فرخزاد-(بخش-اول)-id4857674-id513486011?utm_source=a_share&utm_medium=dlink&utm_campaign=a_share_ch&utm_content=%D9%86%D9%87%D9%85%3A%20%D8%B2%D9%86%DB%8C%20%D8%AA%D9%86%D9%87%D8%A7%D8%9B%20%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C%20%D9%88%20%D8%B4%D8%B9%D8%B1%20%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%BA%20%D9%81%D8%B1%D8%AE%D8%B2%D8%A7%D8%AF%20(%D8%A8%D8%AE%D8%B4%20%D8%A7%D9%88%D9%84)-CastBox_FM میم ارسطومیم ارسطوTue, 14 Feb 2023 03:40:43 +0330https://virgool.ir/@mim.aras2/zane-ziadi-m16fetw7uzdsفیلم "زن زیادی" را دیشب برای اولین بار دیدم. فیلم را #تهمینه_میلانی در سال 1383 ساخته که به حدود بیست سال قبل برمی گردد. این اولین فیلمی از تهمینه میلانی ست که با دقت و کنکاش دیدم. قبلتر هم گذرا از او دیدم اما همیشه فقط شنیده بودم که او فمنیست است و طرفدار زن! البته که #زن_زیادی نه فیلمی طرفدار فمنیست بود و نه طرفدار زن. به نظرم فیلمی‌ست گفتگو محور، منطقی و اتفاقا در راستای ارزش های اخلاقی.می گویند جامعه اول به تنگ می آید و بعد هنرمند در آثارش از آن بهره می برد. فکر میکنم که #زن_زیادی چقدر خوب، بیست سال قبل از رنج و درد زن و انسانیت پایمال شده در جامعه حرف زده اما حتما شنیده نشده که امروز همان درد ها و همان رنج ها را در لایه های بخشی از جامعه مان می‌بینیم.‌چقدر عنوان فیلم به داستان اینروزهای جامعه ما میخورد، زنان و البته مردانی که نادیده گرفته شدند، شخصیتشان خورد شده، تحت کنترل و فرمان بودند و در نهایت رنجی سراسر زندگیشان را فراگرفته است که این رنج پس از سالها به خشم مبدل و اکنون در خیابان ها فریاد زده می شود.نکته این است که اگر شما زن یا مردی هستید که جامعه پاسخگوی درستی برایتان بوده و کم و بیش راضی هستید که الهی شکر، ولی مساله ی اکنون در واقع بخشی از جامعه است که صدایشان شنیده نشده و نادیده گرفته شدند، آیا صدای آنها نباید پس از گذر این همه سال شنیده می شد؟مهم است که اضافه کنم در فیلم هم یک شخصیت زنِ زیادی (مریلا زارعی) داریم و هم مردِ زیادی (پارسا پیروزفر). و تهمینه میلانی در خلال گفتمان شکل گرفته بین شخصیت ها تاکید دارد که صدای یکدیگر را بشنویم، حرف ها را بشنویم و یکطرفه به قضاوت ننشینیم.?مهدی ارسطوپ.ن: اگر میخواهید اثر هنرمندی دیده نشود، صدایش شنیده نشود، به او برچسب بزنید و با اینکار گویی صدای او را برای جامعه mute کرده اید.#نقد_فیلم #مهدی_ارسطو #زن_زیادی #تهمینه_میلانی#گفتگو_کنیممیم ارسطومیم ارسطوWed, 08 Feb 2023 05:45:50 +0330https://virgool.ir/@mim.aras2/inja-lfmhoggsnpowزندگی، زیبایی خیره کننده ی تصور همین رویاهاست.و من این جادر کوچه پس کوچه های شهربدنبال خودم میگردمخودم که سایه ای ندارمو زیر نور ماهبه انتظار روشنایی اندکی از دورمنوری از دور دست هاکه درونم را روشنتر کنداما وقتی در تاریک تریک زمان شبچشمهایم‌را به درون خویشتنم باز کردمروشنایی نوری دیدم که همه وجودم را روشن میکردو رویاهایم را در عمق وجودم یافتمو در رگ هایم، گرمی جریان رونده ای را حس کردمکه گرمابخش همه وجودم شدنوری از درونم جوشیدو من، تابنده ترین خورشید شدمحالا می دانمکه باید از رویاهایم پاسبانی کنمتوهم بیا و کنارم بنشین،به دور از هرچه در این دنیاست چشم هایت را به من بدهو این چند دقیقه را از آینده رویایی ماندر عمق حافظه ات به خاطر بسپارزندگیزیبایی خیره کننده ی تصور همین رویاهاست:کار ما شاید این استکه در افسون گل سرخ شناور باشیمپشت دانایی اردو بزنیمصبح ها وقتی خورشید در می آید #متولد بشویمکار ما شاید این استکه میان گل نیلوفر و قرنپی آواز حقیقت بدویمهمین حالتون خوب،رویاهاتون رو جاودانه پاسبانی کنید!مهدی ارسطو 20 مرداد 1399 - 11 آگوست 2020میم ارسطومیم ارسطوWed, 08 Feb 2023 05:25:31 +0330https://virgool.ir/@mim.aras2/از-منطقه-امنت-خارج-شو-تا-به-رویاهات-برسی-dwrgbncvcamdحتما شما هم تو اتاق خودتون در محل کار، احساس راحت تری نسبت به اتاق همکارتون دارین. خب همه‌مون یه #منطقه‌_امن داریم. یه منطقه ذهنی که بهمون حس امنیت بیشتری میده. مثلا محل کاری که دوسش داریم یا حتی فقط بهش عادت کردیم،‌ دوستان قدیمی یا محله‌ و شهری که توش زندگی میکنیم هم میتونن منطقه امن ذهنمون باشن. واقعیت اینه که هرچی بیشتر تو این‌منطقه مونده باشیم و کمتر ازش بیرون زده باشیم، بهش وابسته تریم و خارج شدن ازش برامون سخت تره.از منطقه امنت خارج شو! (عکس: هدی رستمی)آدمایی رو میشناسم که پیشنهادهای شغلی خیلی بهتری داشتن اما به خاطر همین منطقه امن، اونا رو رد کردن. یا آدمایی که میتونستن مهاجرت کنند و تجربه زندگی با ملل دیگه رو تجربه کنند اما همه رو کنار گذاشتند و داخل منطقه امنشون موندگار شدند.شما هم ممکنه چیزهای زیادی که دوس داشتین قبل ترها تجربه شون کنین رو کنار گذاشته باشین،‌ چون از روبرو شدن باهاشون کمی دلهره داشتین. حتی کسی هم نمیدونه که اصلا چنین علاقه‌ای در تو وجود داشته اما تو که در خلوت خودت میدونی چرا اونو تجربه نکردی!هرچه بیشتر خودت رو در منطقه امنت نگه داری، محتاط تر میشی. قدمهات سنگین‌تر میشن و سخت‌تر مسیرت رو تغییر میدی.ممکنه بشی مثل خیلی از کارمندهایی که سی سال از زندگیشون رو صرف کاری کردن که علاقه‌ای بهش نداشتن. یا ممکنه تمام عمرت رو فقط در شرق تهران زندگی کنی چون محله ی پدریت بوده و هیچوقت به ذهنت نرسه که بخوای بری به غرب تهران! چه برسه به اینکه بخوای به کشور جدید و قاره جدید فکر کنی‌. اگر هم بخوای بهش فکر کنی، دائم نقاط منفی تصمیم های جدید میاد جلوی چشمت و مثلا میگی خوب شد نرفتم غرب تهران، اونجا مسیرها کمتر تاکسی خوره، اونجا نون سنگک ها گرونتراز شرق تهرانه،‌ اونجا مکانیکی ها کارشون خوب نیست!!!بیرون از منطقه امنت، زیبایی های زندگی انتظارت رو میکشه!اینا مثال های مسخره ایه و باورت نمیشه؟! اما من به گوش خودم شنیدمشون. خلاصه که هرچیزی میاد تو ذهنت تا تورو متوقف کنه.توقف تو در محل کار همیشگیت، توقف تو تا پایان عمرت در رشته‌ای که شروع به تحصیل کردی اونم فقط در هجده سالگی، توقفت در محله‌ای که توش بدنیا اومدی و ... تا بگیر و بیا بالاتر، همه نشانه هایی هستند از اینکه در منطقه امن خودت گیر افتادی.حتی ممکنه کلی هم خوشحال و راضی باشی از وضعیتی که داری اما واقعیت اینه که منطقه امن، تو رو زیاد به زحمت نمیندازه و ممکنه باعث بشه توانمندیهایی که در وجودت میتونستی داشته باشی رو هیچوقت تجربه نکنی و اگه بواسطه یک طوفان‌،‌ منطقه امنت بهم بریزه،‌ تو مرد روزهای طوفانی نیستی تا گلیم خودتو بکشی بیرون.وقتی سال 2019 مهاجرت کرده بودم و تو خودم عمیق شده بودم و داشتم به مسیر زندگی و مهاجرتم فکر میکردم این متن رو نوشتم. این حاصل واکاوی های ذهنی مهدی ارسطوی 20 ساله ست، وقتی داشت وارد فاز عبور از شوک مهاجرت می شد! منطقه امن تو کجاست؟!مهدی ارسطووایمار، آلمان6 آبان 1398 - 28 اکتبر 2019میم ارسطومیم ارسطوWed, 08 Feb 2023 04:36:55 +0330https://virgool.ir/@mim.aras2/جاناتان-mza8zrkvjzys--نگاهی به شخصیت اصلی کتاب #جاناتان_مرغ_دریایی؛ نوشته #ریچارد_باخ:توی بحث هایی که اینروزها با گروه های مختلف آدمهای اطرافم دارم، یه حس عجیبی هست که میتونم به اشتیاق برای اوج گرفتن در درون هرکدوم از ما تعبیرش کنم. انگار همه مون داریم تلاش میکنیم که متفاوت از زندگی عادی سایر انسانها، به دنبال کشف #رویا هامون بریم تا بتونیم اوج بگیریم و زندگی منحصر به فرد و پر از موفقیت رو تجربه کنیم.?اگه کتاب #جاناتان_مرغ_دریایی رو نخوندین، بهتون پیشنهاد میکنم که حتما این کتاب کم حجم رو بخونین. داستان، روایت یک مرغ دریایی ست به نام #جاناتان_لیوینگستون که رویای متفاوتی داره. او برخلاف همنوعانش که پرواز را وسیله ای برای یافتن غذا و زنده ماندن میدانند، شیفته ی پروازه و پرواز را برای حس رهایی و اوج گرفتن دوست داره. پرواز، به خاطر پرواز!جلذ کتاب " جاناتان، مرغ دریایی" نوشته ریچارد باخیه #رویا ی عجیب برای یه مرغ دریایی که برخلاف آناتومی شاهین و عقاب، برای پرواز های طولانی و در ارتفاع زیاد، بدن مناسب و بال های تنومندی نداره. اما #جاناتان یه چیز مهم داره و اون، رویاییه که در سر داره. و براش تلاش میکنه. تلاشی که توام شده با طعنه ها و تمسخرهای همدسته هایش. این درسی برای همه عاشقانی ست که به رویای خودشون عشق می ورزند، اینکه پایبندی به رویا و شوق رسیدن به هدف، مهمتر از هر چیز دیگه ایست.وقتی پس از مدتها تمرین، پرواز اعجاب انگیزی می کند، مرغان دریایی بجای تشویق و دیدن توانمندی هایش، او را بخاطر اینکه بجای وقت گذاشتن برای یافتن غذا، به تمرین پرواز مشغول شده از دسته طرد و تبعید می کنند. مرغ های دریایی دیگه، او را دیوانه خطاب میکنند و از تلاش هایش چیزی نمی فهمند. به نظرم این سرنوشت انسان هایی ست که در طول تاریخ خواسته اند "آزاد و متفاوت" باشند و جنگیدند تا رویاهایشان را بدست بیارن.در جایی از کتاب میخوانیم که #جاناتان با خود می گوید:"چرا دشوارترین کار در جهان این است که پرنده ای را متقاعد کنی، آزاد است؟"#رویا ی متفاوت بودن در #جاناتان انقدر کشش داره که تک و تنها، در جزیره تبعیدیش به تمرین مهارت پرواز میپردازه، تا اینکه آروم آروم با مرغان دریایی تبعید شده ی دیگه ای مواجه میشه که اونها هم به خاطر رویاهاشون طرد شدند و اینگونه دسته جدیدی رو تشکیل میدن.جالبه بدونید که ریچارد باخ که خلبان نیروی هوایی آمریکا بود و از نوادگان یوهان باخ، موسیقیدان بزرگ آلمانیه، این کتاب را در ۱۹۷۰ می نویسد و از طرف ۱۸ ناشر، پاسخ منفی برای چاپ کتابش می گیره. اما سرانجام با چاپش،‌ برای مدتها در صدر پرفروش ترین های سال می ماند.به اعتقاد من، همه ما و انسانهایی که تنها به معاش و زندگی ساده ای بسنده نکردیم و امید بدست آوردن رویاهایمان را در سر می پرورانیم، یک #جاناتان لیوینگستن در درونمان داریم که ما را به سمت #رویا هایمان سوق میده و هرگاه که از رسیدن به آن ناامید می شیم، همون جاناتانِ درونمان به ما نهیب می زند که پاشو و به پروازت برای رسیدن به #رویا هات ادامه بده.تقدیم به همه کسانی که رویایی در سر دارند. و تقدیم به خواهرم "اسماء"، که یک جاناتان تمام عیار است.31 خرداد 1399 - مهدی ارسطومیم ارسطومیم ارسطوSat, 20 Nov 2021 07:09:20 +0330https://virgool.ir/@mim.aras2/شوکران-yxfcmubnrztdحتما خیلی شنیدین که بعضی از رابطه ها سمی هستن یا "از رابطه ی سمی خارج شو!"، "وارد یه رابطه سمی نشو!" و ... وقتی خواستم این متن رو بنویسم، یاد "جام شوکران" افتادم. تو ویکیپدیا درموردش اینجوری نوشته:«شوکران گیاهی علفی با گل‌های سفیدرنگ که تمامی اجزاء این گیاه سمی هست. حتی کمتر از ۱۰۰ میلی‌گرم از این سم نیز برای یک انسان بالغ کشنده است. تأثیر سم، مستقیماً بروی سیستم اعصاب است و پس از حالت تهوع و لکنت زبان از طریق از کار افتادن سیستم تنفس باعث مرگ می‌شود. نوشیدن جام شوکران توسط سقراط قدیمی‌ترین مورد ثبت شده است. در یونان باستان، وقتی شوکران به فرد محکوم به مرگ خورانده می‌شد، بدنش به تدریج کرخت و از پا بی‌حس می‌گردید و چون به قلب می‌رسید فرد می مرد.» [ویکیپدیا]گیاه شوکران، زیبا و فریبندهمیبینی، چقدر گیاه عجیبیه! در ظاهر یک گیاه معمولی با گلهای سفیده ولی اگه حواست نباشه و بری سمتش با کمترین درد و رنج و با کمترین میزان از سم، اول تو روحسابی کرخت میکنه، بعد به لکنت میندازه و فلجت میکنه، بعد نفستو میگیره و آخرش هم از پا درمیاره.میگن شوکران رو در جام شراب میریختن و به فردی که قصد کشتنش رو داشتن میدادن. چه مرگ عجیبی. وقتی احتمالا مست شدی و حال خودتو نمیدونی، داری میمیری ولی تو حال خودت نیستی!باور کن بعضی از روابط ما هم میتونن مثل همین جام شوکران باشن‌. حتی میتونن ما رو تا مدتی خوشحال و سرمست کنن یا حتی حس خوبی داشته باشن اما میرسه یه روزی که واقعیت ها از پشت ابر میان بیرون و زندگی ما رو نابود میکنند. از پشت کدوم ابر؟ ابری که ابتدای اغلب آشنا شدن هاست! اینکه تا مدتی آدما خود واقعیشون رو نشون نمیدن یجورایی معمولیه. آدمها ناخودآگاه تمایل دارن مهربون، خوش برخورد، صبور، دلنشین، خوش صحبت و خلاصه خوب به نظر بیان تا طرف مقابل رو جذب کنند. یا حداقل تصویر بدی از خودشون تو ذهن طرف مقابل نسازن. اما بالاخره یه جا این رفتارها تموم میشه و شما واقعیت ها رو میبینین. فقط قبلش نباید خیلی مست شده باشین چون اینجا ما به هوشیاری شما نیاز داریم!وقتی واقعیته طرف مقابلتون رو دیدین، اگه هنوز باهاش حس خوب داشتین که ادامه میدین ولی اگه با دیدنش یا فکر کردن بهش دیگه حالتون خوب نشد یا حس خوشایند اولیه بهتون دست نداد، احتمالا شما درگیر یه رابطه ی سمی شدین! چیزی که مهمه اینه ‌که وقتی از رابطه ی سمی حرف میزنیم، هر رابطه ای منظورمونه. یه ارتباط عاطفی، کاری، دوستانه یا حتی فامیلی. اگه رابطه یا معاشرت با کسی دیگه تو رو مثل قبل سرخوش نمیکنه، یا فکر کردن بهش حالتو کمی خراب میکنه، دلیلی نداره اونو ادامه بدی. به نظرم باید یه فاصله ای بندازی تا راجع بهش خوب فکر کنی. شاید تو وارد یه رابطه ی سمی شدی! رابطه ی سمی، دقیقا مثل شوکران عمل میکنه،اول تو رو کرخت میکنه، اروم اروم تو رو فلج میکنه و بعد از پا درمیاره. اگه حتی مصلحت اینه که قطعش نکنی حداقل کاری که میتونی بکنی اینه که رو حالت استند بای بزاریش.رابطه های سمی اما چه کسانی سمی هستند؟به نظر من توی تشخیص اینکه یه رابطه سمی هست یا نه، احساس شما مولفه اصلیه، اما اگه بخوایم چنتا فاکتور بگیم، این آدما یه جورایی مسموم هستند. پس مراقب اینها باشید:کسانی که۱. اهل مقایسه بی ربط هستند.۲. از هر نوع موفقیت یا رشد یا بزرگی در دیگران احساس بد پیدا می‌کنند.۳. همیشه قربانی هستند. حقشان همیشه خورده شده.۴. به بیماری دروغگویی مزمن گرفتار هستند. ۵. از کنترل کردن دیگران لذت می‌برند.۶. آنها که هرگز نمی‌تونی هیجان آنها را ببینی. کافیه برای آنها از زیبایی کتابی که خوانده‌ای بگویی. نگاه می‌کنند و با بی‌تفاوتی میگویند: بله. یک کتاب کلاسیک است. تازه با آن آشنا شدی؟! [motamem.org]حالا سوال اینه: با آدمای سمی زندگیتون چیکار باید کرد؟اینجا چنتا راهکار ساده میارم.یادتون باشه قطعا هرکسی باید رفتار خاص خودش رو متناسب با شرایطش در پیش بگیره ولی این راهکارها هم میتونن کمک کننده باشن:۱. آدمای سمی ذهن و روح شما رو مسموم میکنند. برای آنها تا حد امکان حد و مرز و حدود تعریف کنید!۲. رفتار آدمها تا حد زیادی خارج از کنترل ماست، از آنها نخواهید که تغییر کنند. حتی در دل خود هم چنین انتظاری نداشته باشید. این شما هستید که باید تصمیمی در قبال آنها بگیرید.۳. خودتان در اولویت هستید. اینکه ما وظیفه داریم به حال خوب انسانهای دیگر فکر کنیم، بدیهی و غیر قابل انکار است اما خودتان در اولویت تان باشید.۴. حفظ هر رابطه‌ای به هر قیمت، کاری منطقی نیست.۵. اینکه دیگران چرا به انسانهای سمی تبدیل شده‌اند، به شما ربطی ندارد!۶. نقاط حساس خود را بشناسید. شناختن آنها و ریشه یابی آنها و تلاش برای مدیریت آنها، می‌تواند کیفیت زندگی ما را بهتر کرده و ریسمان کنترل زندگی ما را از دستان دیگران خارج کند. [motamem.org] سوال آخر: حالا بزارین با یه سوال ساده این بحث رو تموم کنیم: اگه يه سنگ ريزه تو كفشت باشه چيكار ميكني؟ بهش فحش ميدي؟ با عصبانيت لهش ميكني؟ با هيجان پرتابش مي كني؟ سعي ميكني اذيتت نكنه؟خیلی واضحه که درش میاری و میزاریش کنار!البته در خصوص مسايل ارتباطات انساني به اين سادگي نيست. ولي لااقل ميشه گفت به خاطر آسايش رواني اون نبايد آرامش خودمون رو از دست بديم بلکه خیلی نرم باید بزاریمش کنار!شما هم از تجربه هاتون تو قسمت نظرات بنویسین، بالاخره چجوری آدمهای سمی اطرافتون رو شناختین؟ باهاشون مدارا میکنین و مثل سنگریزه تو کفشتون شدند؟ یا اونا رو قبل ازین که راه نفستون رو ببندند کنار گذاشتین؟مدتها بود که میخواستم اینجا اینو بنویسم. چیزایی که خودم شخصا تجربه شون کردم و یادگرفتم."من یاد گرفتم که از تجربه کردن نترسم، بلکه باید راه صحیح برخورد با تجربه های بد رو یاد بگیرم."24 آبان 1400 - مهدی ارسطومیم ارسطومیم ارسطوMon, 15 Nov 2021 11:48:09 +0330