https://virgool.ir/feed/@miladsafavianیک مهندس معدن که ارشد جامعه شناسی خونده و کارمند اطلاعات و برنامه ریزی رادیوست! ✍️یک هولیگانیسم اجتماعی!fa2026-11-11 02:46:48https://files.virgool.ir/upload/users/102740/avatar/c37XUT.jpghttps://virgool.ir/@miladsafavianhttps://virgool.ir/@miladsafavian/به-چیزای-در-ظاهر-ساده-اما-پیچیده-زندگی-فکر-کن-بعضی-اوقات-qa6wrixa56osچه فاصله زیادی از حرف زدن و عمل کردن! چه فاصله زیادی از شعار تا واقعا به گفته خودمون رنگ واقعیت بخشیدن!همیشه تو زندگی با هر کسی حرف می زنی بی برو برگرد بهت وعده میده که حاضره تا پای جون پات وایسه و هر کاری از دستش برمیاد برات انجام بده. اما وقتی نه تنها جونشون رو نمی خوای بلکه ساده ترین چیز و مال دنیا رو ازشون می خوای و تو موقعیتی قرارشون میدی که از یک چیز ارزشمند زندگی خودشون مثل طلا یا سیم کارت یا ماشین بگذرند و تازه وعده میدی که بعد از گرفتن اون مطابق همون رو بهشون به زودی با کیفیت بهتر بر می گردونی همه جا می زنن و میرن تو محو شدن موقت از دیده ها. کسانی که پای این آزمون می ایستند و دل بستگی ندارند به این چیزها همون هایی هستند که زندگی براشون معنای خاصی داره و زندگی می کنند.بعضی ها هم با گفتن این که تو این دور و زمونه نمیشه این کار رو کرد و اشتباه نکن و اینا، خودشون و روحشون رو گول می زنند تا مثلا به خودشون آرامش بدند که منطقی دارند برخورد می کنند با ماجرا و عاقلانه باید تصمیم گرفت نه از روی احساس. اما واقعیت این که اونا هم جا زدند و فقط می خوان با حرف های سانی مانتال به کرده و عمل خودشون پاپیون بزنند تا مثلا جور دیگه ای به نظر برسه در حالی که همون کاری رو انجام دادند که بقیه انجام دادند. نمی دونم تا حالا تو این موقعیت ها قرار گرفتید یا نه؟ اصلا به من هم مربوط نیست. اما بهش فکر کنید که اگر یه روزی تو این موقعیت قرار گرفتید، حداقل تکلیف خودتون رو بدونید و در مقابل وجدان خودتون بدهکار نشید. یعنی از الان بهش فکر کنید اگر کسی چنین خواسته ای از شما داشته باشه چه جوابی می دید تا اون لحظه در بین شک و تردیدها و دودلی های خودتون غرق نشید.این چیزها ساده است اما پیچیدگی های خودش رو داره و شاید بگی، کو تا حالا واسه من رخ بده اما یهو می بینی رخ داد و تو در بازی زندگی و نبرد با وجدان خودت باختی. پس از همین الان بهش فکر کن تا دو صباح دیگه تکلیف خودت رو بدونی و براش دلایل منطقی داشته باشی!سید میلاد صفویانسید میلاد صفویانSun, 20 Sep 2026 08:35:12 +0330https://virgool.ir/@miladsafavian/چرا-کاری-می-کنید-که-حس-کنیم-درست-بودن-هم-غلطه-hzdnpnntyty0صحنه ای فیلم شب یلدانمی دونم فیلم شب یلدا ساخته کیومرث پوراحمد رو دیدید یا نه. اگر دیدید که خوشا به حالتون و اگر ندیدید که حتما تو برنامه های خودتون قرارش بدید و این فیلم رو ببینید. از اون دست فیلم هایی که ارزش دیدن و تماشا کردن داره. من اینجا توضیح نمی دم موضوع فیلم از چه قراره و چه داستانی داره تا کنجکاوی خودتون رو از دست ندید برای دیدن این فیلم، اما این فیلم با بازی های هنرمندانه محمدرضا فروتن در یک صحنه یک دیالوگ طلایی داره و اونجا که میگه؛ جایی که همه چیز غلطه، درست بودن هم غلطه!من بارها و بارها در محل کارم و حتی زندگیم به عمق این واژه رسیدم و مطمئن شدم که این جمله عین واقعیته متاسفانه.تلاش هایی که انجام میدی برای انجام کارت به نحو احسنت، اصولا با بازخوردهایی مواجه میشه که تو رو دلزده می کنه، یا وقتی کار خودت رو به مرتب ترین نوع ممکن انجام میدی و به نوعی با همه تبادل کاری داره اما نیرویی که هیچ دستاوردی نداره و اتفاقا با رانت و اشتباهی اونجاست، بیشتر از تو مورد استقبال و توجه قرار می گیره و مدیر بهش بیشتر اعتماد داره تا تویی که اصولا کم خطایی. یا مشورتی که به یک نفر میدی اما می بینی هیچ ارزشی برای حرفی که تو بهش زدی نداده، اما در عین حال به حرف بی ربط یک نیروی دیگه نه تنها گوش داده بلکه به عنوان یک نقشه راه برای تو اون رو بازگو می کنه و از تو هم می خواد که تو اون خط حرکت کنی. همه اینا در کنار هم و مشغله هایی که تو زندگی های فردی خودمون داریم همه و همه دست به دست هم میدند تا نتونیم اون طور که باید و شاید از پس خودمون هم بر بیایم و خیلی جاها باعث کندی در سرعت ما میشه و مثل یک دست انداز وسط یک جاده خلوت و مستقیمه که فقط باعث میشه سرعت خودت رو کاهش بدی و دور موتورت بیاد پایین. این که کی دوباره به این دوره موتور برسی و بتونی همون ثبات و عملکرد رو به نمایش بذاری خدا داند و بس.سید میلاد صفویانسید میلاد صفویانWed, 16 Sep 2026 07:51:14 +0330https://virgool.ir/@miladsafavian/ما-زندگی-را-از-خودمان-دریغ-کردیم-fqgdxm9kqxeaمهراد مریض شده و موند خونه و مامانش هم موند پیشش. مهراد سخت هم مریض شده و دو روزی هست کاملا افتاده و بی حاله. بچه ای که دیوار راست رو می ره بالا و تو خونه یک لحظه هم آروم و قرار نداره وقتی مریض میشه و یه گوشه می افته خیلی سخته و انگار تو خونه یه چیز گم شده!جدی چیه این قصه خونه که حتی سر و صدا کردن بچه هم توش باعث گرمی و حال خوبه. ساعت پنج صبح از خونه زدم بیرون، خیلی وقت بود این تایم نیومده بودم بیرون. الانم می خواستم بنزین بزنم و زود زدم وگرنه همیشه شش تا شش و نیم راه می افتم تا برسم سرکارم. نمی دونم وقتی داشتم بنزین می زدم و بعدش از پمپ راه افتادم تو اتوبان خالی یادگار امام که قرار بود تا یک ساعت دیگه شلوغ بشه، با خودم فکر می کردم شاید اون شنبه ای که خیلی وقت ها خیلی از ماها منتظر اومدنش هستیم برای من این شنبه است. چرا نباید یه تکونی به خودم و زندگیم بده. کجاست اون میلاد که تو بیست و چهار ساعت روز، اندازه سی ساعت زندگی می کرد؟ کجاست اون میلادی که اینقدر کاراش نظم داشت به همه کارهاش می رسید و تازه وقت برای فعالیت های فوق برنامه اش هم داشت؟ کجاست؟ دلم تنگ شده واسه اون ورژن خودم تو دهه هشتاد و اوایل دهه نود. نه اینکه همش دنبال گذشته باشم و می دونم همه چی تغییر می کنه اما من همون آدم هستم با همون روحیات و شخصیت پس چی شده که امروز روز اینقدر دارم درجا می زنم و کرخت و کسل شدم؟ منی که واسه خرید یه کتاب جدید تا انقلاب می رفتم و لذت می بردم مدت هاست همش در حال خرید اینترنتی هستم و حتی لذت خرید کتاب از کتابفروشی های شهر رو هم از خودم دریغ کردم. مشکل دقیقا همین جاست فکر کنم. لذتی که از خودمون دریغ می کنیم. چی به سر خودمون اوردیم با این دنیای راحت طلب و فست فودی شدن همه چیز. باید برگشت. و من برمی گردم نه به خاطر خودم به خاطر مهرادم که قراره دوام اوردن رو از منه باباش یاد بگیره تو این دوره زمونه وانفسا!سید میلاد صفویانسید میلاد صفویانSat, 12 Sep 2026 11:00:43 +0330https://virgool.ir/@miladsafavian/💡خیلی-ساده-است-jvrpbyjelzwyهمه صبح از خواب که بیدار میشن به سرکار میرن و فعالیت های روزمره خودشون رو از سر می گیرن. همه در حال کار کردن و فعالیت هستند و در این بین هر وقت، وقتی گیر میارن نوشخوار سیاسی می کنن و اندر احوالات روزهای اخیر نطق می کنن!➕مثلا من خودم یکی رو دارم به عینه می بینم که اون روز صدای خنده اش از انتهای راهروی محل کارم چنان می اومد که اول ترسیدم، بد فهمیدم داره می خنده و ریسه میره. اما همین آدم وقتی به فضای مجازی می رسه استوری می ذاره داغ دلمی!!! یا طرف تو کانالش می نویسه شب ها با قرص خواب دارم می خوابم از این حجم غیرقابل باور، بعد بهش می گم فلانی قرص خواب چی می خوری؟ می زنه زیر خنده و قهقهه می زنه از خالی که خودش بسته و من دیدم! یا اون یکی چند روزه تو تلگرام پست نمی ذاره و همه رو نگران کرده و فاز مبارز و چه گورا گرفته اما وقتی به نت وصل میشم با هزار کلنجار و میرم تو اینستاگرم می بینم یا خدا این زیر همه پست ها و مطالب لایک زده و زنده است که، پس چی همه می گفتن نگرانش هستن! یا اون یکی که مدعی زندگی در خارج از کشور بود و مدت ها بود اینطوری تو فضای مجازی واسه خودش مخاطب جذب می کرد منتها در برابر قطعی سراسر اینترنت در ایران ایشون هم قطع بوده و دریغ از یک پست! تا دلتون بخواد می تونم از این مثال ها بزنم تا فردا صبح!➕اینارو نمی گم تا به قول بعضی و انگ هایی که اصولا بهم می زنن بخوام سفید شویی کنم و بگم اوضاع خوبه یا یک سری از آدم ها رو متهم کنم که دارند دروغ می گند. نه فقط دارم می گم واقعیت با اون چیزی که ما به چشمان خودمون در این روزها از اندر احوالات مردم شهر می بینیم با اون چیزی که داره در فضای مجازی بازنشر میشه تفاوت داره!➕من تو این مدت از تمام همکارانم و اطرافیان این سوال رو کردم که خدایی نکرده شما تو این ماجراها غم ندیدی؟ و تا الان نود درصد خداروشکر نه خودشون و نه اطرافیانوشن غم ندیدن! که ایشالا هیچ کسی غم نبینه اما فضای مجازی همین آدم های اطراف من پره از؛ از دست دادن و غم!! نمی دونم یا دارن تو رابطه چشم در چشم دروغ می گند یا در فضای مجازی دروغ پراکنی می کنند! یعنی خارج از این دو حالت نیست رفتار این آدم های اطراف ما حداقل.➕خلاصه که دوستان عزیز من نمی گم فراموش کنید، که مطمئنم فراموش می کنید مثل همه چیزایی که فراموش شده، مثلا آتش نشان ها که تو همین دی ماه چندسال پیش قهرمانان وطن بودن و این دفعه جزو دژخیمان سرکوب شدن بدبخت ها و مورد حلمه قرار گرفتن به شکل کاملا بیگناه و شهید دادن و ماشین هاشون سوخت!➕یادتون باشه در مورد هر پست و بازنشر اخباری که منبعش رو نمی دونید و هنوز راستی آزمایی نشده در قبال جامعه خودتون و مخاطبین خودتون مسئول هستید و هر پستی که می زنید و می نویسید می تونه یک نفر رو آروم یا خشمگین کنه. پس اینقدر راحت روی دکمه های کیبورد خودتون نزنید و هر مطلبی رو واسه همرنگی با جماعت و نشون دادن این که شما هم، هم عقیده هستید با این یا اون، منتشر نکنید وگرنه هیچ فرقی با اون دوستانی که تو کشور این روزها پنجاه کتاب خانه عمومی رو به آتش کشیدن ندارید که ندارید!سید میلاد صفویانسید میلاد صفویانSat, 31 Jan 2026 08:30:33 +0330https://virgool.ir/@miladsafavian/فردای-وصل-اینترنت-tfgkkwdtjwjvبه فردای بعد از وصل سراسری نت و اتصال تلگرام و اینستاگرام فکر کردید؟ می دونید با چه حجمی از خشم، نفرت و عکس و فیلم های این چند وقت اخیر که نت قطع بوده به صورت یک آبشار سهمگین مواجه خواهیم شد! من اصلا روی صحبتم با یک طیف سیاسی و نظرات یک قشر خاص نیست، که قطعی اینترنت باعث شد چه به قول خودمون بچه انقلابی و پشت نظام، چه اونی که معترض بود و حرف داشت همه در یک حد دچار خفقان و سرکوب عقاید و نظرات خودشون بشن. که در روزهای منتهی به این جو ملتهب چقدر بعضی کانال های تلگرامی جای صحبت و نظرات و تبادل افکار بود و چقدر به سود سواد اجتماعی جامعه بود. حالا تصور کنید شیر اینترنت باز میشه و شما می تونید دوباره در کانال های تلگرامی و صفحات اینستاگرامی خودتون تولید محتوای چه فاخر و با ارزش و چه محتوای زرد و بهیوده کنید. با حجم وسیعی از ابراز عقاید و نظرات مواجه خواهیم شد که خواندن و نگاه کردن به اونا، روان جامعه رو بیش از بیش فرسوده می کنه و باعث روان رنجوری بیشتر افراد خواد شد. شما فکر کن یک کاغذ بدی به یک نفر و بگی هفته ای که گذشت رو بنویس، بدون شک هفته ای که پر بوده از استرس و عذاب و فکر و صدای داد و فریاد نمی تونه کاغذ سفید رو تبدیل به یک دستنویس پاک نویس شده و تمیز کنه بلکه با یک کاغذ سیاه شده و خط خطی مواجه میشی که باید در آخرش مثل اون معلم انشایی که به محتوای چیزی که می نویشتیم نه توجه می کرد و نه براش مهم بود و فقط می نوشت، عزیزم لطفا دفعه بعد خوش خط بنویس، باهاش برخورد میشه.ای کاش همه ما بعد از وصل شدن دوباره چرخه اینترنت وقتی می خوایم حرفی بزنیم یا عکس رو به اشتراک بذاریم یادمون باشه که ذهن ها و روان خیلی از ماها به اندازه کافی در روزهای گذشته فرسوده شده و برای ادامه نیاز به یک خون تازه و طراوتی داره که بتونه ما رو به ادامه مسیرمون امیدوار کنه، نه اینکه بدتر پژمرده و افسرده کنه و خود ما هم یادمون باشه، برای این که شریان های زندگی ما دوباره بتونن در بستر اینترنت بتپند و کار کنند نیاز به خواندن و دیدن محتواهایی داریم که چیزی بر ما اضافه کنه و مفید و سازنده باشه و از دیدن هر ابتذالی دست بکشیم تا بتونیم با نگرش و قدرت تامل و تفکر سیر اتفاقات رو بررسی کنیم و مثل همیشه بدون درس گرفتن از تاریخ کلاس درس رو ترک نکینم و خودمون رو دانای کل بدونیم و برای هر کسی نسخه صادر کنیم که لازمه یک دانش آموز و دانشجوی کارآمد کلاس زندگی بودن، سوای نمره قبولی، یاد گرفتن و به کار بردن اون چیزی که یاد گرفته در مسیر زندگانیست!سید میلاد صفویانسید میلاد صفویانMon, 12 Jan 2026 08:56:30 +0330https://virgool.ir/@miladsafavian/هیولا-bdw2pemlguxeمبارزه در راه درست شریف استفردریش نیچه یک جمله دارد که به نظرم بسیاری از مسائل انسانی و اجتماعی را به خوبی روشن می کند و اون جمله این که: آن کس که با هیولا می جنگد، باید مراقب باشد که خود بدل به هیولا نشود!با احترام به تمام کسانی که بابت اندیشه و عقاید خود مبارزه می کنند باید عرض کنم که، اتوو اسکورزنی؛ مشهورترین کماندوی جنگ جهانی دوم در کتابش جنگ ناشناخته می نویسد: «من به خوبی می توانم درک کنم که ضدیت با حکومت توسط عده ای میهن پرست دلیر ، آینده نگر و لایق با هدف آزاد ساختن یا نجات کشور ترتیب می یابد اما اگر این کار در زمانی صورت بگیرد که ملتی می رود درگیر یک نبرد مسلحانه شود یا قبلاً درگیر شده است، آن وقت جنبه اخلاقی و حقوقی آن فرق می کند. چون در این صورت فروپاشی دولت قویاً به دشمن کمک خواهد کرد و ضدیت با حکومت خود تبدیل به خیانت به میهن خواهد شد. نوع اخیر از خیانت، در هر موقعیتی غیرقابل دفاع است و دیگر نمی توان از میهن پرستی گفتگو کرد.»شاید از این نوشته اسکورزنی نزدیک به چندین دهه گذشته است اما با خواندن دوباره و چند باره این متن می توان به عمق ماجراهای این روزهای کشور عزیزمان ایران برویم. چیزی که در این چند وقت اخیر به صورت مالیخولیایی در حال انتشار و گسترش است نه یک ضدیت با حکومت بلکه یک خیانت آشکارا با میهن و ملت است!سید میلاد صفویانسید میلاد صفویانSun, 11 Jan 2026 10:47:19 +0330https://virgool.ir/@miladsafavian/چقدر-تلخه-یه-سنگه-سرد-رو-جای-دستای-گرم-و-صورت-بابات-ببوسی-gwdbsmvljqyd▪️مرداد سال نود و شش بابا رفت.نمی دونم با وجود اختلاف سنی زیادی که داشتیم رابطه من و بابام همیشه عین دوتا رفیق بود.طوری که خیلی از دوستام از نوع صحبت و کردار ما با هم تعجب می کردن.شاید به خاطر این بود که خانواده ما فرزند دختر نداشت و ما پنج تا پسر بودیم از نسل های دهه چهل،پنجاه و شصت(طوری که اگر برادر اول یا دومم تو سن بیست سالگی ازدواج می کردن و بیست و دو سالگی بچه دار میشدن شاید الان من عموی کسی بودم که همسن خودم بود،خیلی ها تو نسل دهه شصت این شرایط رو چشیدن).برای همین فقط پسر بودن خانواده و وجود پدری رفیق و از اون مهم تر مادری همراه و رفیق با فرزندانش،دوستانمون به راحتی در خونه ما رفت و آمد می کردن و خونه ما یه جورایی پاتوق همه رفقا بود.جزو خونه هایی بودیم که همه چیز در اون اگر مجاز هم نبود به لطف برادران بزرگتر مجاز شده بود(از سیگار کشیدن تا .....)اما هیچ وقت هیچ کدوم ما سوء استفاده نمی کردیم و حرمت خونه رو حفظ می کردیم(اگرم حرمت خونه توسط برادران بزرگتر حفظ نمیشد بنده جرات صحبت و اظهار نظر نداشتم حداقل)اما قصه و رابطه من و پدرم شاید به خاطر آخری بودن و به قول معروف ته تغاری بودن شرایط ویژه ای داشت.هم بالا داشتیم با هم و کلی هم پایین،که پایین بودن هاش اکثرا دعوا بود و جنجال!پدرم پر بود از خاطرات بکر و دست نخورده که وقتی شروع به تعریفشون می کرد قند تو دلت آب می شد که با وجود زندگی سختش چقدر عشق و حال کرده و چقدر زندگی کرده.زندگی رو ساده می گرفت و ساده زندگی می کرد و بیشتر از تمام فک و فامیل حتی مایه دارمون سفرش پهن بود و سفره داری می کرد.از کاسب محل هم گرفته تا همه فامیل رو سرش قسم می خوردن و به انصاف و درستی می شناختنش(از اون مردهایی قدیمی که بیرونش مردم رو کشته بود و توش خودمون رو)و کلی اخلاقیات مختلف برام به ارث گذاشت.اما شاید مهم ترینش این بود که هیچ رقمه و هیچ جوره بابت یه قرون دوزار دنیا هیچ وقت هیچ وقت مجیز گوی این و اون نباشم و سر پیش هیچ کس خم نکنم.همیشه هم بهم می گفت می بخور،منبر بسوزان اما مردم آزاری نکن.شاید همین هم بود که خودش محبوب القلوب همه بود.اما همه اینار وگفتم که بگم از روزی که رفت دنیا برام طور دیگه ای شد،حتی قلم نوشتن هم خشک شد چه برسه به حال و روز و احوالم.هر لحظه ای که الان به مهراد(پسرم)نگاه می کنم جای خالی بابام رو بیشتر حس می کنم تو این دنیا و همش می گم کاش بود.این روزها می بینم بعضا،بچه های دهه هفتاد و هشتادی خیلی با پدرانشون سازگار نیستن و این ناسازگاری رو همه جا جار می زنن،خواستم بگم که بدونید وسعت بودن پدر تو زندگی اینقدر خوب و کارساز هست که نبودش جهانتون رو انگار یک پایه اش رو قطع می کنه و نمی دونید جای اون پایه قطع شده چقدر لنگ می زنه.شاید حق با شما باشه و تو خیلی موارد درست می گید اما سعی کنید پدرانتون رو دوس بدارید،به قول حسین پناهی که تو شعرش می گفت: ماباید پدرانمان را دوست بداریم،برایشان دمپایی مرغوب بخریم،و وقتی دیدیم به نقطه ای خیره مانده اند برایشان یک استکان چای بریزیم.پدران،پدران،پدرانمان را ما باید دوست بداریم.➕من از سال ۹۶ ندارمش و قدرش رو بیشتر می دونم،شما اگر دارید قدر بدونید و کیفش رو ببرید.چون نمی دونید چقدر تلخه یه سنگه سرد رو جای دستای گرم و صورت بابات ببوسیروز پدر به تمام پدر آسمانی و تمام پدرانی که هنوز روی زمین پیش ماها هستن مبارک.سید میلاد صفویانسید میلاد صفویانMon, 13 Jan 2025 15:35:30 +0330https://virgool.ir/@miladsafavian/تو-زندگی-مثل-فوتبال-پاس-بدیم-jxaagngfytsd⭕️پاس دادن توپ معادل ارتباط با شخصی دیگر است،بودن در خدمت دیگری.بسیار حیاتی است.برای این که پاس خوب باشد،بازیکن باید خودش را به جای شخصی که پاس را دریافت می کند بگذارد.کنشی است مرکب از هوش و سخاوت.چیزی که اسمش را همدلی تکنیکی می گذارم📚 زندگی من در پیراهن سرخ و سفید 📖 صفحه ۵۰👤 آرسن ونگر✍️ مترجم بهنام باقری 📊آمار تونی کروس در بازی دیشب خودش: ۱۰۲ پاس و ۱۰۱ پاس صحیح⚽️ https://t.me/hooliganism11سید میلاد صفویانسید میلاد صفویانSat, 15 Jun 2024 11:52:06 +0330https://virgool.ir/@miladsafavian/آیا-تو-چنان-که-می-نمایی-هستی-bfpi1x64hp6vریچل مید نویسنده آمریکایی می‌گوید: « بعضی چیزها به کلمات نیازی ندارند. گاهی اوقات فقط کافیست که احساس کنی ، نیازی به بیان و برچسب زدن به هر چیزی که در اطرافت وجود دارد، نیست. »شاید وقتی خانم مید این رو می نوشته یا می گفته به این فکر می کرده که یکی از بدترین اخلاق های انسان همین برچسب زدن و در مورد هر چیزی نظر دادن است . خصلتی بد که متاسفانه در وجود ما به طرز شگفت آوری رخنه کرده . همه ما در همان لحظات شروع روز که از منزل خارج می شویم شروع به برچسب زدن به هر چیزی که در زاویه دید ما قرار می گیرد می کنیم ، خواه آن مورد مثبت باشد یا منفی . با دیدن فردی که چهره ای خندان داشته باشد در شروع صبح بلافاصله برچسب سرخوش بودن و بیخیال بودن را خرج می کنیم و در مواجه با چهره های عبوس و گرفته برچسب عصبی بودن و با همه قهر بودن را به پیشانی آن شخص می چسبانیم ، بدون اینکه ، در این لحظات که در حال برچسب زدن هستیم نگاهی هم به خویشتن داشته باشیم . شاید در این بین یکی از ناپسندیده ترین برچسب هایی که به یکدیگر می چسبانیم ، قضاوت کردن آدم ها بر اساس پوشش و وضع لباس آن هاست . دقیقا برعکس تصورات ذهنی ما که همگی با دید کاملا روشنفکرانه ای در مورد آن صحبت می کنیم و هر وقت هم می خواهیم در موردش صحبت کنیم مثل کارتون های زمان بچگی ابر خیالی در بالای سر ما ظاهر می شود که پر است از نکات مثبت ، اما به محض اینکه شخصی را می بنیم با ظاهری نامتعارف و برخلاف عرف و نظر خودمان ، با انواع و اقسام برچسب هایی که در اکثر موارد الفاظی زشت و ناپسند هم هستند آنها را برچسب زنی می کنیم در حالی که نمی دانیم در ذهن و تفکرات آنها چه می گذرد و فقط براساس نوع پوشش ، آنها را دسته بندی می کنیم . برچسب زدن بر اساس ظاهر متاسفانه در تمام افکار و رفتار ما تاثیر گذاشته و سنگ محک ما برای سنجش سطح شعور و درک افراد شده است . نمی دانم این جمله را کجا خواندم که بزرگی می گفت : هر کس را که می بینی در حال جنگیدن در درون خود و دنیای خود است پس قضاوت نکنید . بدون شک این جمله برای مواجه با همین طرز تفکر و نگرش است ، چرا که ما بدون آگاهی از سطح تفکر و تحصیلات و هر آن چه که برای یک شخص در یک جامعه جزو مناسبات اجتماعی است ، فقط با در نظر گرفتن آن چیزی که چشمان ما به مغزمان مخابره می کند افراد را قضاوت می کنیم ، قضاوتی که در تمام ادیان به عنوان خطرناک ترین گناه ها از آن نام برده شده است و بر پرهیز و دوری کردن از آن توصیه شده است. به هر صورت این مشکل برچسب زدن و برچسب خوردن شاید طعمی باشد که بسیاری از ما در زندگی خود آن را چشیده ایم اما واقعا مشکل کجاست و مقصر این برچسب ها که برای ما عادی شده است چه چیزی است ؟ به باور من مقصر را آن جا باید جستجو کرد که از بچگی با این اتیکت ها و دسته بندی ها مواجه شدیم . همه ما با واژگان بچه خوب و بد ، بچه آرام و شیطان و از این دست برچسب ها رشد کردیم و در مدرسه هم که خود شکل دهنده ادبیات و تفکرات ماست باز هم با انواع و اقسام این برچسب ها مواجه شدیم ، خوب ها و بد ها ، شاگرد تنبل و زرنگ ، و بسیاری از کلمات متضاد که چه بهتر بود طور دیگری به ما آموزش داده می شدند . ای کاش کسی بود که در همان دوران اولیه مدرسه به ما می آموخت صرف به کار بردن لفظ بچه زرنگ و تنبل این نیست که به طور حتم در آینده دانش آموز زرنگ موفق خواهد شد و دانش آموز تنبل ناموفق که متر و معیار موفقیت پشت کار و خودباوری است ، که چه بسیاری از همان به قول معروف بچه های تنبل که همان موقع درس را رها کردند و وارد دنیای کار شدند چون برچسب درس نخوان به آن ها زده شد بسیار موفق تر شدند از بچه زرنگ هایی که سالیان سال وقت خود را پشت میز و نیمکت کلاس ها تلف کردند و امروز با مدارک تحصیلی خود (لیسانسه ها و فوق لیسانسه ها ) در دست هنوز به دنبال کار و رزقی حلال هستند ، کسانی که شاید با آموزش صحیح و شکوفایی استعداد خود در زمینه های فنی و حرفه ای می توانستند بسیار موفق تر شوند اما به خاطر همین برچسب ها و برچسب درس خوان بودن همیشه با مخالفت اطرفیان و اساتید خود در برابر علایق خود مثل هنر و موسیقی و برق و عکاسی و هزاران کار دیگر مواجه شدند و استعداد آن ها خشکیده است . ای کاش کسی بود که به ما آموزش می داد برای کمک کردن به یکدیگر چه باید بکنیم و ای کاش بودند کسانی که به ما یاد می دادند چگونه باید اسم ما همیشه جزو دسته خوب ها باشد ، و در دوستی هایمان چه چیز را کم گذاشتیم تا آن بچه بد کلاس و آن به اصطلاح روفوزه کلاس با خوردن این برچسب ها در ابتدا از جمع مدرسه و بعد از آن از جامعه طرد شد ، که اگر به ما یاد داه بوندن که چه باید بکنیم ، امروز روز هم افراد باسواد و موفق و کارآفرین بیشتری در بسترجامعه داشتیم و هم افراد کمتری درگیر آسیب های اجتماعی چون اعتیاد و بذهکاری های مختلف بودند .شاید بتوان ساعت ها نوشت در این مورد اما در انتها باز به همین مطلب برسیم که فقط بتوان امید داشت روزی برسد که هیچ برچسبی به هیچ کس نچشبد و همه بدون ترس از حرف ها و قضاوت های دیگران و برچسب خوردن ها کنار هم آزادانه زندگی کنند و کسانی باشند که به ما یاد بدهند چگونه دوری کنیم از برچسب زدن به یکدیگر و بهتر این است که نوشته را با این شعر معروف استاد سخن سعدی تمام کرد که می فرمود : گفتا شیخا هر آنچه گویی هستم ؛ آیا تو چنان که می نمایی هستی ؟سید میلاد صفویانسید میلاد صفویانMon, 26 Sep 2022 09:05:44 +0330https://virgool.ir/@miladsafavian/چرا-ویرگول-به-خطا-رفت-qs4ga132rfiaقرار بود ویرگول بشه جایی برای اشتراک پست ها،مطالب غنی، مقالات جالب و خوندنی!اما پس چرا راه به این سمت رفت!؟می دونم هنوز بسیاری از دوستانی که تو ویرگول در حال نوشتن هستن و مطلب میذارن.و مطالب غنی و سرشار از مغزی رو می نویسن اما اون ویرگولی که چند سال پیش با عطش در اون عضو شدم خیلی زود جای خودش رو به دفترچه یادبود مانند که در درب ورودی موزه ها قرار میدن داد.همون دفترها که هر کس قراره تجربه خودش از بازدید از موزه رو در اون بنویسه اما تبدیل میشه به یه دفتر که هر کس فقط یه چیزی و یه خطی می نویسه توش و میذاره میره.ویرگول هم متاسفانه برعکس شروع پرقدرت و تیم فکور و حرفه ای خودش بعد از مدتی به این سمت رفت و شاید دلیل کناره گیری امثال من و ننوشتن در اون هم همین بود.این که احساس کردیم اون اتوپیایی که پیدا کردیم خیلی زود داره جای خودش رو به یه جهنم غیرقابل توصیف میده که بازم انتشار هرزنوشت و هر کلمه ای توی اون هیچ کنتوری نداره و تبدیل شد به یه جا واسه هرزنوشت های مبتذل!شاید من خیلی دارم سیاه می بینم و بدون شک این قدر هم سیاه نیست،شاید اصلا دلیل این حجم از سیاهی خود ما هستیم که اینجا رو رها کردیم و دیگه مطلبی تو اون منتشر نکردیم و راه رو برای هرزنوشت ها باز گذاشتیم.اما هر چی هست ویرگول بستر بی نظیری رو فراهم کرده که ای کاش اون طور که در کشورهای دیگر از این بسترها استقبال میشد و محلی میشد برای تبادل نظر و گفتمان اینجا هم این روند رو پیش می گرفت و با هجوم هرنویس ها به جایی نا امن تبدیل نمیشد!!!سید میلاد صفویانسید میلاد صفویانMon, 19 Sep 2022 09:05:56 +0430https://virgool.ir/@miladsafavian/معرفی-خودمونی-کتاب-قوانین-قدرت-ifhq6t9dnwapمی خواستم راجع به کتاب قوانین قدرت بنویسم و شما رو ترغیب کنم به خوندنش دیدم این آقای علیرضا مجیدی نامی خیلی بهتر از من نوشته پس عینه اون رو اینجا کپی می کنم : باشد که خداوند از ما راضی باشد . حضور در یک کتابفروشی و ورق زدن کتاب‌ها، همیشه این فایده را دارد که احتمال آشنایی شما با کتاب‌ها و نویسنده‌های ناآشنا، اما خوب بسیار بالا می‌رود.امروز روی ویترین یک کتابفروشی، چشمم به کتاب قوانین قدرت افتاد، اول فکر کردم که کتاب تئوریک سیاسی باید باشد، اما وقتی که کتاب را ورق زدم متوجه شدم کتابی است بسیار جذاب و خواندنی، حاوی ترفندهایی برای زندگی، مدیریت و کار گروهی.بیشتر ماها بعد از یکی دو دهه کار گروهی، کار در یک شرکت یا مدیریت یک مجموعه کوچک و بزرگ، با آزمون و خطا، ترفندهایی را یاد می‌گیریم، مثلا یاد می‌گیریم با چه تیپ‌های شخصیتی حشر و نشر نکنیم، چطور از توانایی هر فرد به نفع خود استفاده کنیم، چطور دیگران را ترغیب کنیم تا در جهت منافع جمعی و ما کار کنند، چطور خلاقیت خود را افزایش دهیم و چطور منفور بالادست خود نشویم!شاید خود ما هم متوجه یادگیری تدریجی این نکات و ترفندها نشویم، اما این تجارب را می‌شود آموخت.کتاب قوانین قدرت، با زبانی ساده و شیوا و در قالب حکایت‌های نغز تاریخی، تلاش می‌کند، این نکات را به آموزش بدهد.این کتاب، از آن نوع کتاب‌هایی است که شما می‌توانید خیلی راحت، هر شب یک فصلش را بخوانید، بدون اینکه خسته شوید.در هر فصل این کتاب، یک نکته به شما آموزش داده می‌شود. کتاب شباهتی به پندنامه‌های تاریخی یا کتاب‌های انتزاعی مدیریت ندارد، در هر فصل این دروس در قالب یک داستان و یک حکایت تاریخی جذاب به شما گوشزد می‌شود.جالب است که در این کتاب که آن را «رابرت گرین» نوشته و محمدرضا آل یاسین به فارسی ترجمه کرده است، حکایت معروف شاگرد و مربی کشتی گلستان سعدی و یا حکایت حمله مغول‌ها به ایران در زمان محمد خوارزمشاه را هم می‌توانید بخوانید!علاوه بر این شخصیت‌های معروف در کتاب قوانین قدرت کم نیستند: ناپلئون بناپارت، کریستف کلمب، لویی چهاردهم، هایلاسلاسی، ایوان مخوف، بیسمارک، جولیوس سزار، دانته، ماری آنتوانت، توماس کرامول یا مائو تسه تونگ.این کتاب رو حتما تهیه کنید و بخونید.هم خرید اینترنتی اون تو اینترنت موجود هم فایل کتاب برای دانلود اما کتاب خوب رو هیچ وقت دانلود نکنید بلکه بخرید تا از داشتنش لذت ببرید.سید میلاد صفویانسید میلاد صفویانTue, 06 Jul 2021 10:38:07 +0430https://virgool.ir/@miladsafavian/معرفی-خودمونی-کتاب-هربار-که-معنی-زندگی-را-فهمیدمعوضش-کردند-rqj8n4jpxh9mحتی ساعت خراب هم روزی دوبار زمان را درست نشان می دهد، این کتاب تو بخش های متوالی سعی می کنه دقیقا همین جلمه رو به خواننده خودش القا کنه، اینکه اگه اندیشمندی یا جمله ای رو ملاک زندگی قرار می دید تا ابد اون جمله و اندیشه قرار نیست سرلوحه زندگی باشه، تو هر مقطع باید با افکار و اندیشه همون لحظه زندگی کنیم .حتما بخوانید و تامل کنید ?? کتاب هربار که معنی زندگی را فهمیدم عوضش کردند ? نویسنده ، دانیل مارتین کلاین✏️ مترجم ، حسین یعقوبی? چاپ هشتم? نشر چشمه? 162 صفحه? قیمت ، 31000 تومان #کتاب #معرفی_کتاب سید میلاد صفویانسید میلاد صفویانWed, 09 Jun 2021 10:41:43 +0430https://virgool.ir/@miladsafavian/معرفی-خودمونی-کتاب-ایمان-چالش-همیشه-پیروز-بودن-از-دیه-گو-سیمئونه-gckyhao8npk7تو این کتاب ما بالاتر از فوتبال با چیزی مواجه هستیم که نویسنده کتاب یعنی ال چولو (لقب دیگو سیمئونه) به اون می پردازه و اعتقاد داره هر روز که از خواب بیدار می شیم و باید تو کل روز براش تلاش کنیم و بجنگیم و اون چیزی نیست جز به دست آوردن پیروزی و موفقیت . اون تو کتاب خودش علاوه بر صحبت کردن به زبون ساده از تاکتیک های خودش، لازمه همه اون ها رو مبارزه و جنگیدن از لحظه اول می دونه و درس های خوبی به خواننده های کتابش می ده . تو یه بخش از کتاب به مطلب مهمی اشاره می کنه و می گه همون طور که باید بازیکن هایی که برای تیم هاش به خدمت می گیره تو زمین درنده و سختکوش و خواهان کسب برد باشن باید خارج از زمین شخصیت های خوبی داشته باشن و لازمه یه فوتبالیست خوب رو شخصیت و اخلاقیات یه بازیکن می دونه خارج از زمین فوتبال . در کل این کتاب از اون دست کتاب هایی که هم برای خوانندگان تخصصی کتاب های فوتبالی هم افراد عادی خوندنش خالی از لطف نیست و توصیه میشه ✌️? ایمان (چالش همیشه پیروز بودن)? نویسنده ، دیگو سیمئونه ✏️ مترجم ، آرمان امین ? انتشارات کوله پشتی? 168 صفحه? قیمت ، 30000 تومان سید میلاد صفویانسید میلاد صفویانWed, 02 Jun 2021 10:32:07 +0430https://virgool.ir/@miladsafavian/مثل-نی-نی-ها-زندگی-کنیم-گاهی-ocdmrht7sl8lزندگی نی نی خلاصه میشه تو شیر خوردن،بادگلو زدن بعد از خوردن شیر،خوابیدن،خراب کاری کردن و شستن.بی دغدغه برای این دنیای هر روز یه شکل،چقدر راحت و بیخیال زندگی می کنن.چقدر وقتی آدم نگاهشون می کنه تو خواب و اونا لبخند می زنن حتی تو خوابهاشون،آدم دلش این شکلی بودن رو می خواد.سید میلاد صفویانسید میلاد صفویانTue, 29 Dec 2020 11:10:19 +0330https://virgool.ir/@miladsafavian/آدم-های-عنکبوتی-dmzg5w601tzx همیشه از آدم هایی که کاری ندارن اما شکل کار کردن در میارن بدم اومده ! همیشه از آدم هایی که به کارشون جو میدن و اون رو بزرگ جلوه میدن و دائم می گن سرمون شلوغه بدم اومده ! حالا چرا دارم این حس های تنفر و بد اومدن رو اینجا مطرح می کنم و می نویسم ؟ چون تو محیطی که تو این ده سال دارم توش کار می کنم پر بودن از این جور افراد و آدم ها . محیط کار من و خیلی از ماها متاسفانه پر شده از عنکوبت هایی ( آره دقیقا باید به این آدم ها عنکبوت گفت ) که دور و اطراف ما در حال تنیدن تار هستن و جالب اینه که کسایی که تو این تارها می افتن ماها هستیم که خیلی راحت هر کاری رو بهمون محول می کنن انجام میدیم بدون اغراق و بزرگنمایی ها . جالب اینه که این آدم ها یه خاصیت خیلی ممتاز هم دارن ، اونا در پیش شما از انواع و اقسام جملات و الفاظ برای تفسیر سایر همکاران و اینکه بهشون توهین شده و باهاشون بد صحبت کرده و تو فلان مورد بهشون گفته وظیفه من نیست و من رو عصبانی کرده سخن می گن و دقیقا وقتی با اون آدم تلفنی حرف می زنن و یا برخورد می کنن گرم ترین برخورد و با لحن آرام و دوستانه ای باهاش حرف می زنن و این طور مواقع تنها چیزی که با خودت می گی اینه که من واقعا شکل گاو هستم که این آدم من رو گاو فرض می کنه !! خلاصه که گیر افتادیم تو تار عنکبوت این آدم نماها و هیچ راه خلاصی هم نیست جز این که به هنر ظریف بی خیالی پناه ببریم ........ نظر شما چیه ؟!سید میلاد صفویانسید میلاد صفویانTue, 08 Sep 2020 11:22:00 +0430https://virgool.ir/@miladsafavian/صبوری-می-کنم-تا-k1za9c8njoeuتولستوی یه جمله خیلی خوب داره راجع به صبر کردن ، می گه که : همه چیز برای کسی که می داند چگونه صبر کند ، به موقع اتفاق می افتد . بعضی وقت ها باید صبر کرد و مهم تر از اون ، بلد بود که چطوری صبر کرد . مطمئن باشیم که برامون اتفاقی که بابتش صبر کردیم می افته . سید میلاد صفویانسید میلاد صفویانWed, 12 Aug 2020 13:26:32 +0430https://virgool.ir/@miladsafavian/تناقض-i5m1kufqonkjیکی از چیزهایی که این روزها به شدت دغدغه فکری من شده اینه که چطوری یه سری افراد عملشون با گفتارشون تا این حد دچار تناقض !!! مثلا راجب فلانی کلی باهات حرف می زنن و ازش گله می کنن اما یهو می بینی با همون آدم در حال بگو و بخند هستن و اصلا به روی خودشون هم نمیارن !! به طرف یه نکته ای رو می گی و بهت می گه باشه اما به روز نمی کشه می بینی همون نکته رو رعایت نکرده ! یا آدم هایی که برای جلو بردن کارشون حتی با کسی که باهاش مشکل هم دارن دست دوستی میدن برای مدتی که فقط کارشون لنگ نمونه ! نمی دونم شاید تقصیر خود ماست که با بقیه حرف می زنیم و برامون دغدغه هستن ! هان ؟سید میلاد صفویانسید میلاد صفویانWed, 05 Aug 2020 11:51:28 +0430https://virgool.ir/@miladsafavian/قله-شنی-jtphepwltgmwمی دونم اگه دریا مواج بشه ، قلعه شنی من خراب میشه!اما بذارید دلم خوش باشه به قلعه ساخته دست خودم.خودم ساختمش ، هر وقتم لازم باشه خودم خرابش می کنم!اما بدونید شکوه این قلعه شنی واسه من خیلی بیشتر از رویاهای سنگی خیلی هاست.سید میلاد صفویانسید میلاد صفویانSat, 13 Jun 2020 08:54:37 +0430https://virgool.ir/@miladsafavian/دهه-های-زندگی-ما-fhugjbnx74khبچه های دهه هفتاد و دهه هشتاد حد وسط ندارن ! یعنی یا هیچ بهره ای از تفکر نبردن و همه چیزشون از همین فضای مجازی تغذیه میشه یا بسیار پخته تر از سنشون فکر می کنن و اهل تفکر هستن . حالا این بده یا خوب ؟ به عنوان یه دهه شصتی که قشنگ وسط دهه شصت افتاده پایین یعنی 65 ، می تونم ادعا کنم که بچه های دهه هفتاد و هشتاد برعکس هجمه ای که بهشون وارده توسط دهه شصتی ها و در کل جامعه ما ، اتفاقا راه زندگی کردن رو خیلی بهتر از همه بلد هستن و زندگی می کنن . و اتفاقا اینقدر بچه های اهل معالعه و تفکر داره این دهه هفتاد و هشتاد که خیلی بیشتر از دهه شصتی ها از زندگی جلو هستن . و این اتفاق خوبیه . این که این همه بهشون حمله میشه و هجمه بر علیه اونا هست به خاطر اینه که خیلی از افکار و رفتار اونا دقیقا همون چیزایی هست که ماها رو سوزوند و نذاشت رشد کنیم ، منتها اونا بهش تن نمیدن و زیر بارش نمی رن حالا با عصیان یا گفتگوی خارج از اصول یا هر چی . به شخصه کسی هستم که همیشه به دهه هفتادی ها نقد داشتم اما این نقد نباید باعث بشه خط انصاف رو رد کنیم و باید بپذیریم بچه های دهه هفتاد و هشتاد در مجموع هوشمندانه تر و بهتر از ما زندگی می کنن . و این اصلا هم غصه خوردن واسه ما نداره ، نوش جونشون . ما هم خیلی زندگی ها کردیم که اونا طعمش رو نچشیدن و حالا اونا هم خیلی زندگانی ها می کنن که ما نمی تونیم طعمش رو بچشیم . و اتفاقا خیلی از ماها از اینجا نسبت به هم دیگه زاویه می گیریم ، اینکه نمی تونیم ببینیم زندگی های هم دیگه رو و اونا رو متهم می کنیم به ندونستن و نچشیدن ، در حالی که خیلی از زندگی ها و طعم های اونا رو هم ما نه چشیدیم نه فهمیدیم . همین قدر ساده. سید میلاد صفویانسید میلاد صفویانMon, 04 May 2020 11:20:28 +0430https://virgool.ir/@miladsafavian/نوشتن-بدون-ترس-یعنی-نوشتن-برای-خود-boylyfsn6vabهمیشه از این ترسیدم که چیزی که می خوام بنویسم نکنه به کسی بر بخوره و خوشش نیاد یا نه به این فکر کردم نکنه با نوشتن این مخاطبم رو از دست بدم و خلاصه کلی چیزای دیگه . و تو تمام مدت این همه سال نوشتن تو وبلاگ و این چند سال گذشته تو کانال تلگرامی همیشه یکی از دغدغه های نوشتنم این بوده . خوب ولی امروز بهش فکر کردم و دیدم این مورد باعث شده چه چیزهایی تو مغزم خاک بشه و هیچ وقت نیاد رو کاغذ و رو صفحه مانیتور ! چه مطالبی از ترس اینکه دم دستی نوشتن هست و چه نوشته هایی که با خودم گفتم این علایق منه و قرار نیست اینا رو به خورد مخاطب بدم ، اما ای کاش یه ذره خودمم در نظر می گرفتم و به خودم هم بها می دادم . من باید اون چیزی رو که دوست دارم بنویسم اونم بدون ترس . یا مخاطب استقبال می کنه یا نه ، اما اینطوری حداقل پیش خودم راضی میشم . باید بری دنبال علایقت وگرنه هیچ کس به علایقت نه اهمیت می ده نه بها و ارزش .سید میلاد صفویانسید میلاد صفویانMon, 04 May 2020 09:49:16 +0430