https://virgool.ir/feed/@miladkdzfa2026-11-11 14:40:57https://files.virgool.ir/upload/users/611/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@miladkdzhttps://virgool.ir/@miladkdz/psm-i-exam-how-to-امتحان-اسکرام-e0dxrlloy0v5اسکرام یکی از Frameworkهای مطرح تولید نرم‌افزار در سطح جهانیه که مبتنی بر تفکرات چابکه. موفقیت‌های چشم‌گیر اسکرام باعث شده این استاندارد، سهم بزرگی از بازار رو به نام خودش بزنه.قاعده‌های اصلی اسکرام بر پایه روش‌های empirical است که اساسشون شفافیت، انطباق‌پذیری و بازرسی است. ایده کلی اسکرام منجر به بهبود مستمر روش‌های تولید محصول و خود محصول می‌شه.اسکرام به عنوان مطرح‌ترین روش تولید چابک، بازار خیلی خوبی برای کسانی که مسلط به مفاهیمش هستند رو فراهم می‌کنه. چه کسانی که توسعه‌دهنده‌اند و قابلیت‌های کار در تیم‌های اسکرام رو دارند چه کسانی که می‌تونن اسکرام رو در تیم‌های تولید و توسعه آموزش بدن و مستقر کنن.چرا مدرک لازم دارم؟عالم بی عمل به چه ماند؟ به زنبور بی عسلالبته این نقل قول آنچنان به سوال ما ارتباطی نداشت! ولی خب به هرکسی نمی‌گن عالم ?به طور کلی داشتن مدرک از موسسات جهانی اگر سود نداشته باشه، ضرر هم نداره. خصوصا که این فرصت برای ما ایرانی‌ها هست که بدون کوچکترین مشکلی این مدرک رو بگیریم و ازش بهره ببریم.از کجا شروع کردممن مدت‌ها در یک تیم اسکرام کوچیک فعالیت کردم. همچنین افتخار همکاری با نادر خرمی راد عزیز رو داشتم که باعث شد خیلی بیشتر اسکرام و اجایل رو یاد بگیرم.ولی این برای امتحان کافی نیست. شما باید به طور کامل روی Scrum Guide مسلط باشید. همچنین بد نیست کتاب ارزشمند اسکرام و اکس‌پی ساده شده رو مطالعه کنید. این کتاب روند کامل اجرای یک پروژه اسکرام در یک تیم چابک رو توضیح می‌ده. کنار این دو کتاب، جزوه Scrum Master Training Manual برای شفاف کردن خیلی از مفاهیم بهتون کمک می‌کنه.در آخر هم لغت‌نامه اسکرام که توسط شرکت Management Plaza تهیه شده، برای جمع‌بندی اطلاعات، منبع  فوق‌العاده‌ایه.راستی دوره رایگان ایمیلی اسکرام هم ایده خیلی خوبیه. اگر علاقه‌مند هستید حتما ایمیل‌هاش رو دریافت کنید.چقدر خوندم؟زمانی که تصمیم گرفتم مدرک PSM I بگیرم، به صورت تمام‌وقت شاغل بودم. برای همین وقت کمی برای درس خوندن داشتم. در کل نیم ساعت اول صبح و نیم ساعت آخر شب برای سه هفته، برای مسلط شدن من به فضای امتحان کافی بود. یک شب تا صبح هم قبل امتحان، همه مباحث و خلاصه‌نویسی‌هام رو دوره کردم.اطلاعات کلی درباره امتحانبه نظرم امتحان PSM I، به نسبت امتحان‌های دیگه موسسه اسکرام آسون‌تره چون منبع بسیار خوب و سرراستی داره. امتحان ۸۰تا سوال داره و ۶۰ دقیقه وقت. حداقل نمره قبولی در امتحان ۸۵ درصده یعنی شما مجاز هستید ۱۲ تست را غلط بزنید. همچنین امتحان نمره منفی نداره و شما موظفید به همه سوالات پاسخ بدید. قبل از امتحان اصلی هم می‌تونید برای آماده‌سازی امتحان Scrum Open رو بدید که ۳۰تا سوال داره و ۳۰ دقیقه وقت.طبق پیشنهاد اساتید، به هیچ وجه تا وقتی دو سه بار Scrum Open رو ۱۰۰٪ نزدید، امتحان اصلی رو ندید. شاید بعد از دفعه اول که Scrum Open رو دادید، متوجه بشید که مخزن سوال‌های این امتحان بسیار کوچکه و تقریبا همه سوال‌ها تکراری شدن. برای خود من از بار دوم به بعد، هربار فقط یک سوال جدید ظاهر می‌شد.ولی نکته اینه: در امتحان اصلی، تعداد قابل توجهی سوال تکراری از همین امتحان میاد. خیلی از سوال‌ها هم به لحاظ مفهومی توی Scrum Open قبلا به چشمتون خورده. در نتیجه وقت کم امتحان اصلی، با سریع جواب دادن این دسته از سوالات جبران می‌شه.سوالات امتحان در چهار دسته تقسیم شدن:Scrum FrameworkScrum TheoryCross-functional and self-organized teamsCoaching and facilitationسوالات دسته ۳ و ۴ بیشتر توصیف شرایطیه که ممکنه در طول یک پروژه اسکرام پیش بیاد و وظیفه اسکرام مستر در این شرایط مورد سوال قرار می‌گیره.اگر به زبان انگلیسی مسلط نیستید، ممکنه توی درک سوالات با مشکل مواجه بشید. خصوصا سوالاتی که در دسته ۳ و ۴ هستند. ولی در کل، دایره لغات محدودی در امتحان استفاده می‌شه.ثبت نامپروسه ثبت نام در سایت scrum.org انجام می‌شه و کافی هستش که در سایت ثبت نام کنید. من برای پرداخت از سرویس Payment24.ir استفاده کردم. هزینه ثبت نام ۱۵۰ دلار هست که روز امتحان من، حدودا ۵۵۰،۰۰۰ تومان می‌شد. هزینه بالا ممکنه براتون یکم استرس بیاره ولی سعی کنید بهش غلبه کنید ?بعد از اینکه هزینه امتحان رو پرداخت کردید، رسید پرداخت براتون ایمیل می‌شه ولی پسورد ورود به امتحان بعد از یکی دو ساعت برای من ایمیل شد. پسورد تاریخ انقضا نداره ولی فقط برای یک بار امتحان دادن معتبره. برای ورود به جلسه امتحان کافیه پسورد رو در سایت وارد کنید و وارد نرم‌افزار امتحان اسکرام بشید.پروسه امتحاننرم‌افزار امتحان خیلی ساده و کاربرپسند طراحی شده. در واقع هیچ امکان اضافه‌ای توی صفحه وجود نداره که کاربر رو به اشتباه بندازه.در طول امتحان شما می‌تونید سوالات رو که شک دارید رو Bookmark کنید و در آخر برگردید و اصلاحشون کنید. البته این امکان بلای جون امتحان من شد چون من قبل از امتحان از این امکان خبر نداشتم و ایده‌ای که داشتم این بود که یک کاغذ آماده کنم که تعداد سوالات درست و غلط(سوالاتی که مطمئن نیستم درست جواب دادم) رو توش بنویسم. وقتی دیدم توی امتحان می‌شه سوالات رو بوک‌مارک کرد، بیخیال کاغذ خودم شدم ولی وسط سوال ۲۰ حس کردم اون کنترل لازم را روی تعداد جواب‌ها ندارم. در نتیجه از سوال ۴۰ به بعد، از کاغذ خودم استفاده کردم.امتحان Open Book هست و بر خلاف خیلی از امتحان‌های آنلاین دیگه مثل ITIL، کسی به شما نظارت نمی‌کنه. ولی وسط امتحان وقت چندانی برای دوره جزوه‌ها و یادداشت‌هاتون ندارید پس روش حساب نکنید.من شانس داشتم و وسط امتحان اتصال اینترنتم بازی در نیاورد. ولی یکی از مسایلی که ممکنه اذیتتون کنه در طول امتحان نگرانی از قطعی اینترنته. برای اینکه این موضوع نگرانتون نکنه، هر کاری لازم هست بکنید. مثلا من پسورد Wi-Fi منزل رو موقتا عوض کردم که دستگاهی بهش وصل نشه و همه تلفن‌های خونه رو کشیدم که نویز تلفن روی اتصال اینترنت اختلال ایجاد نکنه.بعدش چی؟من بعد از امتحان رفتم صبحانه خوردم و به ادامه روزم فکر کردم. هنوز هم تصمیم نگرفتم، ولی مدرک PSPO و PSD خیلی بهم چشمک می‌زنن. شاید هم هیچ‌کدوم رو نگیرم. خیلی هم علاقه دارم درباره نکسوس بیشتر بدونم.اگر علاقمند هستید درباره مدرک‌های چابک بیشتر بدونید، این پست نادر اطلاعات خوبی بهتون می‌ده.میلاد کرباسی‌زادهمیلاد کرباسی‌زادهSat, 19 Aug 2017 10:16:05 +0430https://virgool.ir/@miladkdz/رهایی-از-روزمرگی-h2ls1cngwzosروزها میان و می‌رن؛ «آدم بزرگ‌ها» از خواب بیدار می‌شن، احتمالا صبحانه می‌خورند و برای رفتن به دانشگاه یا سر کار آماده می‌شن. بخش بزرگی از روز رو سر کار یا دانشگاه می‌گذرونند و عصر دیروقت دوباره به خونه برمی‌گردن و می‌خوابن تا صبح دوباره همین کار رو تکرار کنند. سال‌های اولی که «آدم بزرگ» شده‌اید، مشتاقانه منتظر آخر هفته‌ها هستید تا با دوستاتون خوش بگذرونید. اما به مرور زمان دیگه پیدا کردن وقت آزاد برای با دوستان بودن سخت می‌شه و آخر هفته‌ها رو ترجیح می‌دید استراحت کنید که خستگی فعالیت‌های طول هفته رو در کنید.پیش‌بینی زندگی خیلی از ما که در یک سیستم مریض نیمه سرمایه‌داری دچار سندرم «آدم بزرگ بودن» شده‌ایم خیلی ساده‌س. دیر یا زود اگر حواسمون به خودمون نباشه به روزمرگی می‌افتیم و وقتی به بازه‌های مختلف زمانی که پشت سر گذاشتیم نگاه می‌کنیم، هیچ کار هیجان انگیزی نکرده‌ایم و حس می‌کنیم عمرمون رو هدر دادیم.برای کسایی که اواسط دهه سوم زندگی‌شون رسیده و دیگه باید «آدم بزرگ» باشن، اولین چالش اینه که توی دانشگاه بمونن و تحصیلات عالیه رو ادامه بدن یا سر کار برن (در دنیای ایده‌آل ما سربازی وجود نداره). هر دوی این انتخاب‌ها شروع یک مسیر ناشناخته در زندگیه. معمولا از اینجا به بعد دیگه اطرافیان نمی‌تونن برای ادامه مسیر بهشون راهنمایی بدن و «آدم بزرگ»های تازه وارد جامعه شده باید این مسیر ناشناخته رو با اعتماد به تصمیم‌های خودشون طی کنن.من اینقدر درگیر سبک سنگین کردن این تصمیم‌ها شدم که یک روز به خودم اومدم و دیدم تبدیل به موجودی شدم که حالم ازش بهم می‌خوره. چنان زندگیم تکراری و تک‌بعدی شده بود که خودم باورم نمی‌شد. تنها بخش لذت‌بخش روزم شده بود قهوه‌هایی که بعد از ناهار با دوستام توی شرکتی که تاسیس کرده بودم و همه زندگیم شده بود می‌نوشیدم. یه آدم تکراری مسخره شده بودم که سخت قابل تصور بود کسی از هم‌صحبتی باهام لذت ببره چون هیچ حرفی به غیر موضوعات کاری برای گفتن نداشتم. آخرین تجربه‌های باحالم به چند سال قبل مربوط بود و شنیدنشون برای همه تکراری بود. آخرین کتابی که خونده بودم رو یادم نمیومد و آخرین فیلمی که دیده بودم سه‌گانه بتمن بود.تسلیم این روزمرگی شدن کار آسونی بود. لازم نبود کاری کنم و کافی بود باهاش کنار بیام. برام دقیق روشن نیست اگر همه کارهایی که برای رهایی از این روزمرگی رو کردم رو نمی‌کردم الان زندگیم چطور بود ولی همین کافیه که می‌دونم الان خوشحالم.اولین چیزی که باید یاد می‌گرفتم: «رها کردن» یا به قول خارجی‌های Letting Goچیزی که از همه بیشتر آزارم می‌داد دانشگاه بود. تحصیلات فوق لیسانسم رو که براش هیچ آینده‌ای نمی‌دیدم رو ول کردم. هیچ احتمالی نبود که من بخوام دکترا بخونم و توی دانشگاه بمونم؛ از طرفی هم پیش‌بینی نمی‌کردم که لازم باشه روزی به خاطر دریافت حقوق بیشتر مدرکم رو به رخ کسی بکشم.چیز دیگه‌ای که آزارم می‌داد سنگینی بار هدایت کردن شرکتی بود که برای اون هم هیچ آینده روشنی متصور نبودم. اول فکر کردم که کافیه وظایفم رو توی شرکت محدود کنم. ولی هزارتا مساله دیگه بود که حتی اگر من بهشون کاری نداشتم اونا به من کار داشتن. ول کردن شرکتی که خودم ساخته بودم و براش مدت طولانی زحمت کشیده بودم تصمیم خیلی سختی بود. دوستی‌هایی که به این شراکت گره خورده بود خواه ناخواه دچار بحران می‌شدن و تصور چنین تغییر رادیکالی بدجور منو می‌ترسوند. ول کردن این یکی به آسونی انصراف دادن از دانشگاه نبود. ولی نتیجه‌ش به همون خوبی بود.دوم؛ کتاب، فیلم، موزیک و پادکستعکس از Kelly Sikkemaپدیده‌های دیگه‌ای که قربانی روزمرگی من شده بودن، کتاب و فیلم و موزیک بود. فیلم و سریال بخش بزرگی از زندگی روزمره آدم‌ها شده‌ن. اگر می‌خواستم مثل آدمی که از غار درومده به نظر نرسم باید دوباره فیلم نگاه می‌کردم و سریال می‌دیدم.لذت دنبال کردن دنیای تخیلی هنرمندان مطرح دنیا و شنیدن روایات تاریخی با هیچ چیز قابل مقایسه نیست. اگر مثل من به روزمرگی افتادید، راحت‌ترین راه برای برگردوندن کمی هیجان به زندگیتون پناه بردن به دنیای هالیووده. دیدن فیلم‌های هیجان‌انگیز که مو به تنتون سیخ می‌کنه می‌تونه حال و هواتون رو بهتر کنه و باعث بشه با چیزهایی آشنا بشید که قبلا حتی ازشون نشنیده بودین. مثلا می‌دونستین هفت‌تا گناه غیر قابل بخشش داریم؟ یا می‌دونستین بی‌خوابی که از حد بگذره باعث توهم می‌شه؟!از کتاب خیلی گفتن و شنیدین. آشتی من با مطالعه کردن با سه‌گانه «ارباب حلقه‌ها» و قصه دوست داشتنی «هابیت» اتفاق افتاد.موزیک برای من همیشه جنبه نوستالژیک داشت. برای اینکه از این جنبه‌ش فرار کنم تا یکم روحیه‌م بهتر بشه سعی کردم از دنیای فنی و هنریش سر در بیارم. این دیدگاه هم باعث شده بود که دیگه از هر موزیکی خوشم نیاد. چیزی که تا چند وقت پیش امتحانش نکرده بودم، لذت گوش دادن به موزیک برای وقت گذروندن بود. آهنگ‌های رنگ و وارنگ Taylor Swift و Katty Perry و شهرام شب‌پره می‌تونن براتون معجزه کنن. باور کنید.اما پادکست. من با منظم گوش دادن به پادکست‌های مختلف، اتلاف وقت توی ترافیک تهران رو به صفر می‌رسونم. می‌دونستید بالاترین مجازات توی دانمارک ۴۰ سال زندانه؟سوم، هنرعکس از Juan Di Nellaهیچ‌کس نباید اینقدر بدشانس باشه که در یک مقطعی از زندگی(هرچند کوتاه) انجام دادن یک هنر رو تجربه نکنه. نویسندگی، نقاشی، طراحی، فیلم‌سازی، ساز زدن و عکاسی همه کارهایی هستن که شاید برای بعضی‌ها شغل باشه ولی برای من و شما می‌تونه تفریحی باشه که چند ساعت در هفته باهاشون وقت بگذرونیم.برای من ساز زدن و عکاسی همیشه لذت‌بخش بودن ولی وسواس «عالی بودنم در کاری که می‌کنم» باعث شده بود مدت طولانی هر دو کار رو کنار بذارم. ولی الان بلدم از هردوشون لذت ببرم. همیشه هم اینو بدونید، هرچقدر هم که توش بد باشید، در دنیا حداقل یک نفر هست که از هنرتون لذت ببره. درسته. خودتون.ورزش و ورزش و سفرمنبع عکسشغل من طوریه که مدت طولانی از روز پشت میز می‌شینم. یکی از تصمیم‌های خوبی که گرفتم از سر گرفتن ورزش بود. تنیس همیشه برای من درس زندگی بوده. به اضافه اینکه همیشه در طول بازی تنیس قدرت تفکر و تمرکز من به طرز عجیبی بالا می‌ره. شنا هم تبدیل به بهترین تفریح هفتگی من شده. برای سلامت بیشتر جسمی هم دارم بدن‌سازی می‌کنم.سلامت فکری و جسمی انسان با ورزش کردن بسیار بالا می‌ره. اگر توی زندگیتون ورزش جایی نداره حتما بهش فکر کنید.واقعا لازمه از مزایای سفر رفتن براتون بگم؟ D-:تا وقتی خودتون خودتون رو دوست نداشته باشید پیدا کردن کسی که دوستتون داشته باشه کار مشکلیه. آدم تک بعدی همیشه به روزمرگی می‌افته. با این کارهای کوچیک و ساده می‌شه توی زندگی شادتر بود و بیشتر ازش لذت برد. درک کردن اینکه فقط یک بار زندگی می‌کنیم بهمون کمک می‌کنه مسایل مهم رو از مسایل غیر مهم جدا کنیم.در آخر ازتون دعوت می‌کنم از سخنرانی قدیمی استیو جابز فقید در مراسم فارغ‌التحصیلی دانشجویان دانشگاه استنفورد لذت ببرید.میلاد کرباسی‌زادهمیلاد کرباسی‌زادهFri, 11 Aug 2017 21:50:29 +0430