<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های مهدی حسینی</title><link>https://virgool.ir/feed/@mhoseini43yahoo</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 13:52:32</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/167944/avatar/avatar.png</url><title>مهدی حسینی</title><link>https://virgool.ir/@mhoseini43yahoo</link></image><item><title>خاطره من از ارتش سری</title><link>https://virgool.ir/@mhoseini43yahoo/خاطره-من-از-ارتش-سری-aenwsnjflo7h</link><description>سریال خیلی خوبی بود و در خاطر من خیلی تاثیر گذار بود من و خواهر بزرگم یواشکی تلویزیون نگاه میکردیم  بقیه لامپها خاموش بودن مرحوم پدرم مخالف بود و ما مجبوربودیم صداش رو کم کنیم تا پدرم نفهمه بیاد سیم تلویزیون رو دربیاره چون میگفت زود بخوابید و فقط درس بخونید. این سریال خودش ترس و اضطراب داشت و ترس و اضطراب ما از پدر که نیاد با خشونت سیم تلویزیون رو دربیاره ،استرس رو بیشتر کرده بود .ولی این سریال خیلی روی فکرم بعدا تاثیر گذار بود الان هم دانلودش کردم و نگاش میکنم البته از دوبلور های قوی اون حیفه نگم چونکه بیشتر اون زیباش کرده بود چیزی که در فیلمای امروزی صداوسیما جای اون دوبلورها واقعا خالیه و کاملا بچشم میخوره .ارزش اونا رو ندونستن که حداقل شاگردان خوبی در اختیارشون باشه که بتونن این راه رو ادامه بدن. زهی که کار افتاده دست فروغی و امثالهم که اصلا شایسته نیستن.</description><category>مهدی حسینی</category><author>مهدی حسینی</author><pubDate>Thu, 09 Apr 2020 08:07:51 +0430</pubDate></item></channel></rss>