https://virgool.ir/feed/@mesopotamiancultureدرباره تاریخ، فرهنگ، تمدن و زبان سومریان و اکدیان بر حسب واقعیت (الواح تاریخی)fa2026-11-12 04:52:37https://files.virgool.ir/upload/users/1758543/avatar/JJcsAw.pnghttps://virgool.ir/@mesopotamianculturehttps://virgool.ir/@mesopotamianculture/نخستین-لشکر-کشی-سناخریب-تسخیر-کاخ-شاه-بابل-qccxkxnlufibاولین لشکرکشی سناخریب، پادشاه آشور، اولین لشکرکشی او به بابل بود. این لشکرکشی پس از مرگ سارگون دوم، پدر سناخریب و شورش های بعدی در سراسر امپراتوری آشور صورت گرفت. سارگون از سال ۷۱۰ قبل از میلاد بر بابل حکومت می کرد و پس از مرگ او، شورش هایی در سال ۷۰۴ یا ۷۰۳ قبل از میلاد آغاز شد که منجر به کاهش قدرت آشوریان در جنوب (بابِل) شد.در پاسخ به این تحولات، سناخریب ارتش آشور را در آسور جمع کرد، که اغلب به عنوان محل تجمع برای لشکرکشی به جنوب مورد استفاده قرار می‌گرفت. ارتش آشور به رهبری فرمانده ارشد سناخریب، حمله ناموفقی را به نیروهای ائتلاف در نزدیکی شهر کیش آغاز کرد.با این حال، سناخریب همچنین متوجه شد که نیروهای ضد آشور تقسیم شده اند و تمام ارتش خود را به درگیری و نابودی بخشی از ارتش که در شهرِ کوتا اردو زده بود هدایت کرد. پس از آن برای حمله به گروه در کیش حرکت کرد و در این نبرد دوم نیز پیروز شد.پس از پیروزی ها، سناخریب به بابل لشکر کشید. هنگامی که آشوری ها در افق ظاهر شدند، بابل دروازه های خود را به روی او گشود و بدون جنگ تسلیم شد. سناخریب به کاخ شاه بابل مردوک-اَپْلَ-ایدینَ وارد شد و غنیمت های فراوانی را از آنجا بیرون آورد.تصویر دروازه ایشتار بابلاز زبان سناخریبدر اولین لشکرکشی خود، مردوک-اَپْلَ-ایدینَ (دوم) ، پادشاه کاردونیاش [کَردونیَش] (بابل) را همراه با سپاهیان (سرزمین) عیلام، متحدانش، در دشتِ «کیش» شکست دادم. در میان آن نبرد، او اردوگاه خود را رها کرد، به تنهایی گریخت و (در نتیجه) جان خود را نجات داد. ارابه‌ها، اسب‌ها، واگن‌ها، (و) قاطرهایی را که او در انبوه جنگ رها کرده بود، گرفتم.آنچه که از زبان سناخریب مشخص است، این است که او به قصد سرزمین بابِل لشکرکشی کرده و در محلی در دشت های پیرامون شهر باستانی (و از لحاظ تاریخی سومری) کیش به نبرد با اتحاد بابِل و عیلام رفته است.من با خوشحالی وارد قصر او شدم که در بابل است، سپس خزانه او را گشودم و طلا و نقره و ظروف طلا و نقره و سنگهای قیمتی و انواع اموال و اموال بی شمار و خراج قابل توجهی را همراه با زنان قصرش بیرون آوردم. درباریان، خدمتگزاران، خوانندگان مرد، خوانندگان زن، همه پیشه وران، به تعداد آنان و خادمان کاخ او، و من آنها را غنیمت شمردم.اما چرا نام «کَردونیَش» به بابل اشاره داردکردونی=ش، پادشاهی با مرکزیت بابل، واقع در بین النهرین بود. این واژه توسط خاندان کاسی که در حدود ۱۳۵۰-۱۳۳۵ قبل از میلاد بر این پادشاهی حکومت می کردند، استفاده می شد. این پادشاهی در متون آشوری میانه و آشوری نو با نام «کارادونی-یَش» نیز نامیده می شد که نشان می دهد در آن دوره ها به عنوان پادشاهی بابل شناخته می شد.آنچه که پس از فروپاشی سلسله سوم اور و از پِیِ حمله عیلام به شهر اور، پادشاهی های بابل نامیده می شوند شامل سه دوره است:بابل کهن، که شاهان آن از نژاد عموری های غرب بین النهرین بودند. بابل میانه که شاهان آن نژادی از کاسی های شرق بین النهرین بودند.بابل نو تا پیش از تخسیر به دست کوروش دوم هخامنشی می شود که شاهان آن از نزاد کنعانیان بودند.تاریخ، فرهنگ، تمدن و زبان بین النهرینتاریخ، فرهنگ، تمدن و زبان بین النهرینWed, 10 Jan 2024 20:45:09 +0330https://virgool.ir/@mesopotamianculture/ساخت-ارتش-خصوصی-روایتی-از-یک-متن-آشوری-xqljbx9llithآنچه که در این مطلب خواهید گفتار و ترجمه ای از یک لوح بین النهرینی و به زبان اکدی است که مضمون متن آن درباره سخن شاه آشوری به یکی از فرمانده هانش است که متن نشان از خشمگین بودن شاه از کاری است که آن فرد انجام داده است.درباره لوحبرچسب SAA 01 011زبان: اکدی (گویش آشوری)سال: احتمالا به سال شاهنشاهی سارگون دومتمدن: امپراتوری نو آشورتصویر لوحشخصیت ها و مضون داستاننام شاه مشخص نیست ولی شخصی که نامه (لوح میخی) را برای او نوشته است، مشخص است. abat šarri ana mannu-ki-adadاَبَت شَرّی اَنَ مَنّو-کی-آداد (اَداد)سخن (کلام) شاه به مَنو-کی-آداد «مَنّو-کی-آداد»، نام فردی که مخاطب شاه است. او بی اجازه شاه، مردان ارتشی که زنده مانده اند را به جای گماشتن در کار کاخ، برای خود تصاحب کرده بود که باعث عصبانی شدن شاه شده بود.یک عبارت جالبدر متن و از زبان شاه چنین عبارتی وجود دارد:lā tadbūbu mā kî našû rēšīšunu illakanni mā pānīya ina bēti mannu ašakkanلا تَدْبوبو ما کی نَشو رِشیشونو ایلَّکَنّی ما پانی-یَ اینَ بِتی مَنّو اَشَکَّن آیا با خود نگفته‌ای: «وقتی که من آنها را احضار کنم، برای کمک به خانه چه کسی بروم؟»در واقع یک کنایه از این است که از «ترس خشم من به خانه چه کسی میخواهی پناه ببری - کجا پنهان شوی»ترجمه متن۱۱۱۹ مرد توانا (مردان جنگی؟) - همه آنها ۵۰۰۰ نفر بودند، آنهایی که مرده اند مرده اند و آنهایی که زنده هستند زنده هستند - به معافیت (کار؟) قصر سپرده شدند و به عنوان هزینه به شما سپرده شدند. پس چرا آنها را تصاحب می کنید، برخی را به سربازگیری، برخی دیگر را به ارابه سواران، و برخی دیگر را دوباره به سواره نظام، به نیروهای عادی خود تبدیل می کنید؟آیا با خود نگفته‌ای: «وقتی که من (شاه) آنها را احضار کنم، برای کمک به خانه چه کسی بروم؟» من همین الان برای شما می نویسم: شما بسیاری از آنها را به منظور (مختلف) به جنوب و شمال یا هر جا دیگری فرستاده اید. هر جا هستند آنها را احضار کن، قبل از رسیدن خواجه من باید آنجا باشند. اکنون خواجه خود را می فرستم تا آنها را بررسی کند.تاریخ، فرهنگ، تمدن و زبان بین النهرینتاریخ، فرهنگ، تمدن و زبان بین النهرینMon, 08 Jan 2024 18:59:08 +0330https://virgool.ir/@mesopotamianculture/یک-روایت-عاشقانه-از-۴۰۰۰-سال-پیش-به-زبان-اکدی-ajpk2qhwynn9 زبان اکدی در بابل و آشور برای نوشتن گونه های ادبی مختلف از جمله روایات اساطیری، متون قانونی، آثار علمی، نامه ها و سایر اشکال ادبی استفاده می شد. این متون بر روی لوح های گلی با خط میخی نگاشته شده اند و طیف وسیعی از موضوعات مانند حماسه گیلگمش و داستان طوفان بابلی حماسه آتراهاسیس را در بر می گیرند.مجموعه ادبی اکدی یکی از قدیمی‌ترین مجموعه‌های ادبی مکتوب بشر است که شامل: سرودها، نیایش‌ها، افسون‌ها، غزل‌های عاشقانه، ادبیات و حکمت، حماسه و اسطوره را در بر می‌گیرد. در این نوشته به یک لوح از مجموعه الواح یافت شده از بابل با مضمون «عاشقانه» خواهم پرداخت.درباره لوحاین لوح با برچشب LAOS 4, 02 مربوط به سال های ۱۹۰۰ الی ۱۶۰۰ پیش از میلاد از دوران معروف به «بابل قدیم» است، زمانی که اولین سلسله بابل، یعنی شاهان عموری بر بابل حکمرانی می کردند. حمورابی، یکی از معروفترین شاهان سلسله شاهان عموری بابل است.سال: ۱۹۰۰ الی ۱۶۰۰ پیش از میلاد.زبان: اکدی به گویش بابلی قدیم.مضمون: ادبی - عاشقانه.محل کشف: نام مشخص.محل نگهداری: مجموعه Schøyen در نروژ.روایت لوحتصویری از لوحمتن لوح ، شرح حال مردی است که دلباخاته یک دختر شده که فرزندی مردی تَبعیدی است. (همراه پدرش تبعید شده است؟؟)کلمه اکدی «ālānû» (بخوانید آلانو»، به معنی «زندگی در یک سرزمین بیگانه» است ولی معنای «تبعیدی» را نیز می دهد. سرآغاز لوح با یک جمله عاشقانه است:mārti ālānîمارتی آلانی (دخترِ یک تبعیدی)libbī iṣīkلیبّی ایضیک (قلبم شاد شد)آن مرد با دیدن یا آشنایی با آن دختر خانم که اکنون همراه پدرش به مکانی دیگر تبعید شده است، قلبش به شادی می افتد. اینکه آیا این لوح روایت کننده داستانی واقعی است یا تنها یک قطعه کوچک ادبی است، آشکار نیست. نه نام مرد و نه نام آن بانو و هیچ شخص دیگری مشخص نشده است.ṣīhāt ālittim itbalضیهات آلیتّیم ایبَل - (او) خنده مادرم را گرفت . [دل مادر من را نیز بُرد].در این باره شاید بتوان اینگونه برداشت کرد که «رضایت مادر (و پدر به عنوان بزرگ خانه) در آن زمان اهمیت فراوان برای ازدواج پسر داشته است. (البته این برداشت من است).ترجمه فارسی متندختر یک تبعیدی – دلم شاد شد. (او) خنده مادرم را گرفت.حال و هوای من در قلب پرآشوب فرو رفت -عشق ورزی او، عشق هجومی است.او مثل عسل شیرین است،او مثل شراب برای بینی تازه است. (بوی شراب تازه؟)حال و هوای من روی میوه های (ثمره های؟؟) او ثابت است.همانطور که زندگی، ذکر نام او سیری ناپذیر است،اگرچه او دور است، اما شادی او به حرکت در می آید. (همراه پدر در تبعید؟؟)14 کسی که عزیزی دارد خوابی را تعقیب می‌کند.قلبم شکسته، حالم آشفته!اگر ایشتار این ماجرا را طراحی کرده بود، عاشقان هرگز دیده نمی شدند!دلم شاد شد! حالم شاد شد!... حقیقت است. بی قرار و مدام می لرزد:با صدای پرستوهایی که در اتاق خوابم روی تخت می پیچیدند، از خواب بیدار شدم:جذابیت عشق به قلبم بازگشت!نتیجه گیریعاشقی بد دردیه - شخص و زمان و تمدن هم نمی شناسه ...تاریخ، فرهنگ، تمدن و زبان بین النهرینتاریخ، فرهنگ، تمدن و زبان بین النهرینMon, 01 Jan 2024 23:17:18 +0330https://virgool.ir/@mesopotamianculture/اندکی-درباره-زبانِ-اکدی-zutfhnxbslsjسه شیوه نگارش واژه سومری DUB «دوب» زبان اکدی«اکدی» اصطلاحی است که برای پوشش زبانی کل بازه زمانی از اواسط هزاره سوم قبل از میلاد تا زمان ۱۰۰ پس از میلاد استفاده می شود. قدیمی‌ ترین دوره به نام «اکدی قدیم» (Old Akkadian) شناخته می‌شود: این زبان در زمان پادشاهان سلسله سارگونیک (Sargonic Dynasty) صحبت می‌ شده است و بسیار نزدیک به زبانی است که در ابلا (Ebla) صحبت می‌ شده است، که بسیاری از محققان آن را نوعی زبان اکدی قدیم می‌دانند.اکدی زبانی از شاخه شرقی از زبان های سامی است و زبان دیگر، زبان ابلاییت (Eblait) زبان شهر باستانی اِبلا در سوریه امروزین است، که شواهدی از ۲۴۰۰ تا ۲۳۰۰ قبل از میلاد از آن وجود دارد. اکدی، نخستين زبان سامی است که مکتوب شده و از حدود ۲۶۰۰ قبل از میلاد تا قرن اول پس از میلاد، متون به زبان اکدی وجود دارد.اکدی زبانی بسیار کهن است که مدت زمانی طولانی مُرده و از میان رفته است (گویشوَری ندارد). زبان های عربی (Arabic)، عبری (Hebrew) و آرامی (Aramaic) که امروزه نیز گویشور دارند، از زبان های سامی، هم خانواده با اکدی و از شاخه سامی غربی هستند. (تمام زبان های سامی دیگر متعلق به شاخه غرب هستند).آن زمان که اکدی، زبانی زنده و دارای گویشور بود، حوزه اصلی و شناخته شده آن، بین النهرین و کشور عراق کنونی بود، و در همان زمان، اکدی، همانند انگلیسی امروزین، زبان بین المللی بوده است. اگرچه زبان اکدی تا قرن اول پس از میلاد به صورت مکتوب تأیید شده است، اما احتمالاً در اواسط هزاره اول پیش از میلاد به عنوان زبان گفتاری از بین رفته است، زمانی که آرامی جایگزین آن شده است.نام زبان اکدی یا آکدی (آکادو)، از نام شهر باستانی آکد (akkadu)، پایتخت باستانی دودمان سارگون، گرفته شده است. زبان های اکدی و ابلایت، تنها زبان های سامی شاخه شرقی و کهن ترین زبان های سامی شناخته شده هستند. آنها در عراق و بخش هایی از شما سوریه کنونی، صحبت و نوشته می شده اند و از آن در ایران شواهدی، مانند کتیبه آنوبانینی، شاه لولوبی، در سربل ذهاب کرمانشاه در دسترس است.اکدی زبانِ تمدن آشور و بابِل بوده است (در واقع گویش های آشوری و بابلی). در هزاره دوم قبل از میلاد، اکدی زبانی بین المللی و دیپلماسی بوده است، به طوری که به شام، آناتولی و مصر گسترش یافته است. اکدی به خط میخی نوشته شده که به دست سومریان اختراع شده است.گویش های اکدیبه دلیل گستردگی جغرافیایی و زمانی، اکدی معولا به چندین گویش تقسیم می شود.سه گویش اصلی:اکدی کهن (قدیم). ۲۶۰۰ تا ۲۱۱۲ قبل از میلاد.بابِلی.آشوری.گویش های بابلی و آشوری، از ۲۱۱۲ قبل از میلاد تا ۱۰۰ پس از میلاد.آشوری، گویشی مربوط به نواحی شمال شرقی بین النهرین و در امتداد بالای رود دجله.آشوری قدیم: تقریبا ۲۰۰۰ تا ۱۵۰۰ قبل از میلاد.آشوری میانه: تقریبا ۱۵۰۰ تا ۱۰۰۰ قبل از میلاد.آشوری نو: تقریبا ۱۰۰۰ تا ۶۰۰ قبل از میلاد.بابلی، گویشی مربوط به نواحی جنوب بین النهرین.بابلی قدیم: تقریبا ۲۰۰۰ تا ۱۵۰۰ قبل از میلاد.بابلی میانه: تقریبا ۱۵۰۰ تا ۱۰۰۰ قبل از میلاد.بابلی نو: تقریبا ۱۰۰۰ تا ۶۰۰ قبل از میلاد.بابلی متاخر: تقریبا ۶۰۰ تا ۱۰۰ پس از میلاد.علاوه بر این، یک گویش ادبی، موسوم به «بابلی استاندارد» وجود دارد که پس از دوره بابلی قدیم، پدیدار شده است. تقسیم‌ بندی زمانی گویش ‌ها بر اساس تحولات تاریخی است تا عوامل زبانی (یعنی به جای پیروی از تحولات زبانی در خود گویش ها، بر اساس دوره‌ های متمایز از رویداد ها و دوره‌ های اصلی تاریخ بین ‌النهرین است).شواهد متنیآشوریاز آشوری قدیم، حدود ۱۵۰۰۰ نامه و اسناد حقوقی و اقتصاد پیدا شده است که، مربوط به اواسط قرن بیستم تا اواسط قرن هجدهم قبل از میلاد هستند. آنها بیشتر در کاپادوکیه (شرق ترکیه) در محوطه کانِش (کولتپه امروزی) رافت شده اند.از محوطه های باستانی دیگر در آناتولی و آشور نیز متونی مشابه یافت شده است. بیشتر آنها شرح فعالیت های تجاری و تجارت با آناتولی است.از آشور میانه به ندرت گواهی یافت شده است، اگر چه متونی از ژانرهای متفاوت مانند، نامه ها، متون قانونی و اقتصادی، کتیبه های پادشاهان سرزمین و شاهنشاهی آغازین آشور در دست هستند. همچنین مجموعه ای از احکام حرمسرا و 14 لوح، حاوی قوانین آشوری میانه، در شهر آشور کشف شده است.آشوری نو، زبان محاوره ای در هزاره اول آشور است و تا زمان سقوط شاهنشاهی آشور در اواخر قرن شفتم قبل از میلاد (به دست اتحاد مادها و بابلی ها)، متونی در دست است. این متون شامل، نامه ها و متون اداری فراوانی هستند. تعداد بسیاری از کتیبه های سلطنتی و علمی نیز تایید شده اند.بابِلیبابلی قدیم، اکدی، در جنوب بین النهرین، در دوره اولین سلسله بابِل است.بابلی میانه، زبان متون به زمان تسلط کاسی ها بر بابل است، پس از سقوط سلسله حمورابی به دست هیتی ها در سال ۱۵۹۵ قبل از میلاد. همانند آشوری میانه، از بابلی میانه، کمتر شواهد نسبت به بابلی قدیم و بابلی نو در دست است. متون بابلی میانه شامل، نامه ها، متون حقوقی، متون اقتصادی، چند کتیبه سلطنتی و سنگ های مرز می شود.کودورو (Kuduru) یا سنگ مرز، نوعی سند یا مدرک سنگی بوده است که از آنها برای تعیین و مشخص کردن مالک و مرز زمین کشاورزی اعطایی از سوی شاه یا کارگزار به رعیت، استفاده می شده است.بابلی استاندارد، زبان رایج ادب ادبيات اکدی را، از نیمه دوم هزاره دوم پیش از میلاد (۱۵۰۰ پ.م) تا دوره های هلنیسی و اشکانی توصیف می کند. مجموعه شامل، شعر ونثر، آثار آشکار سیاسی مانند، کتیبه های یادبود و همچنین متون شعری، مذهبی و علمی است. قبلاً در دوره کاسی، بابلی قدیم، به عنوان دوره کلاسیک زبان و ادبیات اکدی در نظر گرفته شده بود، و کاتبان در بابل و آشور تلاش کردند تا آن را به لهجه ای کاملاً ادبی (یعنی غیر گفتاری) تکرار کنند که، آشور شناسان آن را، بابلی استاندارد می نامند. از آثار دوران بابلی استاندارد می توان از موارد زیر نام برد:اِنوما اِلیش، اسطوره آفرینش بابلینسخه متاخر و طولانی تر از حماسه گیلگمش.بابلی نو و متاخر، زبان گفتاری جنوب بین النهرین، تا پایان شاهنشاهی آشور است و از آن پس، از عنوانِ بابلی متاخر برای اشاره به آخرین متون نوشته شده به زبان اکدی، استفاده می شود. بابلی متاخر تا سال ۱۰۰ پس از میلاد استفاده شده و از آن پس دیگر یک زبان مُرده محسوب می شود.تاریخ، فرهنگ، تمدن و زبان بین النهرینتاریخ، فرهنگ، تمدن و زبان بین النهرینSun, 31 Dec 2023 23:31:58 +0330https://virgool.ir/@mesopotamianculture/نبردهای-آشور-و-مصر-اولین-لشکرکشی-آشوربانپیال-m4uhfdkz3plsدر نوشته پیشین، درباره آغاز نبرد میان آشور و مصر در سده هفتم پیش از میلاد که میان «اسرحدون» شاه مقتدر آشور و «طاهرقا» فرعون مصر اندکی نوشتم که می توانید آن را از لینک زیر بخوانید. ماجرای نبرد این دو به آنجا ختم شد که، زمانی اسرحدون آماده خاموش کردن شورش طاهرقا شد، مرگ مهلتش نداد و از دنیا رفت و پس از، پسرش آشوربانیپال به تخت شاهی نشست.نبردهای آشور و مصر - اسرحدون شاه آشور و طاهرقا فرعون مصر - ویرگول (virgool.io)آشوربانیپالآشوربانیپالآشوربانیپال (ح. ۶۸۸ الی۶۲۷ ق.م)، پسر (کوچکتر) اسرحدون بود و در ماه مه ۶۷۲ قبل از میلاد به عنوان ولیعهد آشور منصوب شد تا از یک مبارزه خاندانی جلوگیری کند. او به خاطر فتوحات نظامی‌اش، از جمله ویرانی عیلام، و کتابخانه وسیعش در نینوا، که خودش آن را بزرگترین دستاورد خود می‌دانست، شهرت داشت.این کتابخانه اولین کتابخانه ای بود که به طور سیستماتیک در بین النهرین سازمان یافته بود و حاوی بیش از ۳۰ هزار لوح و قطعات گلی، از جمله آثار ادبی، علمی و تاریخی بود.آشوربانیپال پادشاه محبوبی بود که بر شهروندانش عادلانه حکومت می کرد اما به دلیل ظلم و ستم نسبت به دشمنانش مشخص بود. از او به عنوان یک جنگجو، محقق، سازنده امپراتوری، پادشاه قاتل، شکارچی شیر و کتابدار یاد می شودنبرد آشوربانیپال با طاهرقا از زبان خود اودر اولین لشکرکشی ام به ماکان (مصر) [makan] و مِلوخا (اِتیوپی) [meluhha] پیشروی کردم. (و اما) طاهرقا، پادشاه مصر و کوش، که اسرحدون - پادشاه آشور، پدری که من را آفریده بود - شکست او را به بار آورده بود (و) او بر سرزمینش حکومت می کرد.او، طاهرقا، قدرتِ خدای آشور، الهه ایشتار، و خدایان بزرگ، سروران من را فراموش کرد و به نیروی خود اعتماد کرد (مغرور شد؟). او علیه پادشاهان (و) مقاماتی که پدری که من را به وجود آورده بود در داخل مصر گماشته بود، پیشروی کرد تا آنها را بکشد (و) غارت کند و مصر را (از آنها) بگیرد.طاهرقا پس از شکست از اسرحدون، به سمت جنوب (مصر) گریخته بود.او وارد شهر ممفیس شد و در آن اقامت گزید، شهری که پدری که من را به وجود آورده بود آن را فتح کرده بود (و) بخشی از قلمرو آشور کرده بود. پیام رسانی سریع به نینوا آمد و این را به من گزارش داد. دلم از این کارها غضبناک شد و حالم داغ شد. (من 65) دستهایم را بلند کردم (و) به (خدای) آشور و ایشتار متوسل شدم. من نیروهای زبده خود را که (خدا) آشور و الهه ایشتار در دستان من قرار داده بودند جمع کردم (و) آنها را وادار کردم که راه مستقیم مصر و کوش را در پیش گیرند.حد و مرز مصر و کوش (در جنوب)در جریان لشکرکشی من، بیست و دو پادشاه ساحل دریا، میان دریا و خشکی، خدمتکارانی که به من تعلق داشتند، هدیه(های) قابل توجه مخاطبان خود را پیش روی من بردند و پاهایم را بوسیدند.من آن پادشاهان را به همراه نیروهای (و) قایقهایشان وادار کردم که با سپاهیان من از دریا و خشکی راه (و) راه را در پیش گیرند.من به سرعت برای حمایت از پادشاهان (و) مقاماتی که در مصر بودند، خدمتکارانی که متعلق به من بودند، پیش رفتم و تا شهر کربانیت پیش رفتم. طاهرقا، پادشاه مصر و کوش، از پیشروی نیروهای اعزامی من (در زمان حضورش) در داخل شهر ممفیس باخبر شد و (من) سپاهیان جنگی خود را برای انجام نبرد و جنگ مسلحانه به حضور من گرد آورد.با حمایت خدایان، آشور، بِل (بِعل) (مردوک)، (و) نَبو، خدایان بزرگ، اربابانم که در کنار من لشکر کشی می کنند، سپاهیان او را در نبردی گسترده شکست دادم.واژه سومری EN (بخوانید اِن) معادل واژه اکدی bēlum (بخوانید بِل یا شاید بِعل)، به معنی ارباب است و مترجم لوح آن را معادل مردوک خدای بزرگ بابل ترجمه کرده است و از این رو، نام مردوک، در کنار نام آشور آورده شده است.طاهرقا در حالی که در داخل شهر ممفیس بود، از شکست سپاهیان خود شنید. درخشش هیبت انگیز (خدا) آشور و الهه ایشتار بر او چیره شد و به جنون فرو رفت.درخشش عظمت سلطنتی من که خدایان آسمان و اخرو به من عطا کرده بودند، او را پوشانده بود. او شهر ممفیس را رها کرد و برای نجات جان خود به داخل شهر تبس گریخت. من آن شهر (ممفیس) را تصرف کردم (و سپس) سپاهیانم را وارد (و) آنجا ساکن کردم.نتیجه گیریبنابراین طبق گفته آشوربانیپال، پس از آنکه بر تخت شاهی نشست، اولین لشکرکشی و نبرد او، با فرعون مصر بود که پیش از این به دست پدر آشوربانیپال، یعنی اسرحدون شکست خورده بود.تاریخ، فرهنگ، تمدن و زبان بین النهرینتاریخ، فرهنگ، تمدن و زبان بین النهرینSun, 31 Dec 2023 21:54:54 +0330https://virgool.ir/@mesopotamianculture/نبردهای-آشور-و-مصر-اسرحدون-شاه-آشور-و-طاهرقا-فرعون-مصر-rirfkprgd4xlاسرحدون پادشاه آشور بود که از ۶۸۱ تا ۶۶۹ قبل از میلاد حکومت کرد. او به خاطر لشکرکشی ها و تلاش هایش برای گسترش امپراتوری آشور شهرت داشت. القاب سلطنتی او شامل «شاه بزرگ»، «شاه آشور»، «نایب السلطنه بابل»، «شاه سومر و اکد» و «شاه چهار ناحیه زمین» بود. پدر اسرحدون سناخریب بود که او نیز پادشاه آشور بود. سناخریب از ۷۰۴ تا ۶۸۱ قبل از میلاد حکومت کرد. پس از مرگش، اسرحدون جانشین او شد.اسرحدون نبرد با مصر اسرحدون، پادشاه آشور، در سال ۶۷۳ قبل از میلاد به مصر حمله کرد. درگیری با مصر زمانی آغاز شد که پدر اسرحدون، سناخریب، هنوز زنده بود و این نبردها با مرگ خود اسرحدون در سال ۶۶۹ قبل از میلاد پایان یافت.لشکرکشی اسرحدون علیه مصر بخشی از استراتژی گسترده تر او برای گسترش امپراتوری آشور بود. پادشاه مصر در این زمان طاهرقا (Taharqa) بود. اسرحدون چندین لشکرکشی را علیه طاهرقا رهبری کرد که آنها را در چندین بنای تاریخی ثبت کرد.سال تهاجم در منابع موجود به صراحت ذکر نشده است. با این حال، با توجه به جدول زمانی سلطنت اسرحدون و زمینه تاریخی، به طور کلی پذیرفته شده است که این حمله در سال ۶۷۳ (یا ۶۷۱؟) قبل از میلاد اتفاق افتاده است.عوامل لشکرکشی اسرحدون به مصرلشکرکشی اسرحدون علیه مصر زمانی آغاز شد که مصر الهام بخش شورش شهر فنیقی صور شد.اسرحدون نگران ثبات امپراتوری خود بود. او با تهدیدهای متعددی از جهات مختلف، از جمله قبایل کیمری، سکاها، و کلدانی مواجه شده بود.بی‌اعتمادی اسرحدون به خدمتگزاران، دست نشاندگان و اعضای خانواده‌اش، که در نتیجه به قدرت رسیدن او بود، ممکن است در تصمیم او برای فتح مصر نقش داشته باشد.اسارت خاندان سلطنتی پادشاه مصر (طاهرقا)در سال ۶۷۱ قبل از میلاد، اسرحدون تهاجم کاملی را به مصر آغاز کرد. نیروهای او در اولین نبرد خود با مصریان پیروز شدند. اسرحدون ممفیس (شهر مهم و پایتخت مصر) را گرفت و غارت کرد. همچنین بسیاری از اعضای خانواده سلطنتی طاهرقا را اسیر کرد. در حالی که، فرعون مصر، طاهرقا به جنوب فرار کرده بود، اسرحدون خانواده فرعون از جمله پسر و همسرش و بیشتر دربار سلطنتی را اسیر کرد و به عنوان گروگان به آشور بُرد.طاهرقاپس از پیروزی بر طاهرقاپس از عقب نشینی ارتش آشور، طاهرقا خود را آماده شورش بر علیه ارتش آشور کرد و طرفداران قابل توجهی را نیز به خود جلب کرد. اسرحدون مجدد برای نبرد با او آماده شد ولی، اسرحدون هنگام لشکرکشی برای سرکوب شورش در سال ۶۶۹ قبل از میلاد درگذشت، قبل از اینکه بتواند به مرزهای مصر برسد.دوران پَسا اسرحدون و طاهرقا که سر به شورش گذاشتهبا مرگ اسرحدون، تخت شاهی آشور به پسرش آشوربانیپال رسید، تا فرصتی باشد که وِی، فتح مصر را برای امپراتوری آشور تکمیل کند. آشوربانیپال با موفقیت مصر را برای امپراتوری آشور تصرف کرد و بر طاهرقا چیره شد و دستاوردهای پدرش را تثبیت کرد.نتیجه گیریاین اقدامات بخشی از استراتژی بزرگ‌تر اسرحدون برای گسترش امپراتوری و تامین امنیت مرزهای شمالی‌اش بود. حمله به مصر و فتح متعاقب آن، گسترش قابل توجهی از امپراتوری آشور را نشان داد، که نشان دهنده قدرت نظامی و زیرکی استراتژیک اسرحدون بود.تاریخ، فرهنگ، تمدن و زبان بین النهرینتاریخ، فرهنگ، تمدن و زبان بین النهرینSat, 30 Dec 2023 17:50:20 +0330