<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های مریم باوفا</title><link>https://virgool.ir/feed/@merygoll</link><description>مهندسی خوانده‌ی علاقه‌مند به مدیریت بازاریابی، هنر، ادبیات و طبیعت.</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 19:38:41</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/20450/avatar/12wcRf.png</url><title>مریم باوفا</title><link>https://virgool.ir/@merygoll</link></image><item><title>چطور برای سال جدید SMART هدف گذاری کنیم؟</title><link>https://virgool.ir/@merygoll/هدف-گذاری-smart-برای-سال-جدید-gr3jhx1uhheh</link><description>همیشه با شروع سال جدید، شوق تغییر باعث می‌شود که اهدافی را در راستای بهتر شدن هر چه بیشتر همه‌ی زوایای زندگی خود تعیین کنیم. اما تجربه به همه‌ی ما ثابت کرده است که وقتی کمی از حال و هوای نوروز دور شویم ممکن است روی لیست اهدافی که با زحمت تهیه کرده‌ایم به نوعی گرد فراموشی بنشیند و ذوق و شوق تغییر و نو شدن جای خود را به روزمرگی بدهد. تکنیک هدف گذاری SMART در عین سادگی در اینجا به کمک ما می‌آید تا با به‌کارگیری آن، هر روز به اهداف ارزشمند خود نزدیک‌تر شویم.setting smart goalsانگیزه‌ام از نوشتن این متن آن بود که وقتی از دوستانم در صفحه‌ی اینستاگرام خود، خواستم که اهداف سال جدید خودشان را به اشتراک بگذارند، عموم پیام‌ها از جنس اهداف بلند پروازانه‌ی اول سال بود. و وقتی از آنها پرسیدم که با هدف گذاری SMART آشنایی دارند یا خیر پاسخ اکثریت آنها منفی بود. اگر هدفی چه در زنگی شخصی و چه در زندگی حرفه‌ای خود تعیین کنیم که شفافیت لازم، معیار سنجش پیشرفت و محدودیت زمانی نداشته باشد عملا می‌شود گفت هدف خاصی را دنبال نمی‌کنیم.هدف گذاری SMARTدر قدم اول هدف گذاری با استفاده از این تکنیک، شما باید هدف خودتان را کاملا واضح و دقیق مشخص کنید، بدون وجود هیچ‌گونه ابهامی. فرض کنید یکی از اهداف شما برای سال جدید کاهش وزن باشد. اگر تنها بنویسید «میخواهم لاغر کنم.» شاید در رسیدن به این هدف ناکام بمانید. اما در صورتی که به طور واضح و دقیق مشخص کنید که چند کیلوگرم قصد کاهش وزن دارید و برای این منظور چه تغییراتی در سبک زندگی خود باید به وجود آورید نتیجه متفاوت‌ترخواهد بود.(specific)گام بعدی بر ضرورت قابل سنجش و اندازه گیری بودن هدف تعیین شده تاکید دارد. یعنی شما پیوسته باید پیشرفت خودتان را در مسیر دستیابی به هدف محاسبه و ارزیابی کنید. در این مثال ترازو وسیله‌ی سنجش پیشرفت شماست و کاهش وزن شما کاملا قابل اندازه‌گیری است.(measurable)یکی از ویژگی‌های بسیار مهم هدف شما، قابل دستیابی بودن آن است. یعنی به طور مثال کاهش 20 کیلوگرم وزن در دو ماه را هدف قرار ندهید.(attainable)هدف خود را واقع گرایانه و به دور از تفکرات غیر منطقی مشخص کنید در غیر این صورت ممکن است با نرسیدن به هدف دلسرد شوید.(reasonable, realistic) وقتی هیچ محدودیت زمانی و ددلاینی برای یک هدف یا task در نظر نگیرید روند پیشرفت و به سرانجام رسیدن آن به شدت کاهش پیدا می‌کند و حتی ممکن است به صفر برسد. در این مثال مشخص کنید در هر ماه چقدر باید وزن کم کنید.(time bound)فراموش نکنید که بعد از هدف گذاری، پیوسته آنها را مرور و به روز رسانی کنید و برای رسیدن به آنها استراتژی مناسب تدوین و اجرا کنید.امیدوارم در رسیدن به اهداف ارزشمندتان در سال جدید موفق باشید و این مطلب برای شما مفید واقع شده باشد. </description><category>مریم باوفا</category><author>مریم باوفا</author><pubDate>Sun, 22 Mar 2020 23:59:30 +0430</pubDate></item><item><title>مدیر پروژه‌ی زندگی خودمون باشیم!</title><link>https://virgool.ir/@merygoll/مدیر-پروژهی-زندگی-خودمون-باشیم-hab4fllr6oax</link><description>چند وقت پیش با مدیر سابقم که از با سابقه‌ترین و حرفه‌ای ترین مدیران پروژه‌ی ایران است و پروژه‌های بزرگی را چه در داخل و چه در خارج از کشور مدیریت کرده و به نتیجه رسانده است صحبت می‌کردم. به من گفت که قصد دارد زمینه‌ی کاری خود را بعد از این همه سال سابقه و فعالیت حرفه‌ای تغییر دهد! ناباورانه علت را جویا شدم. مهندس از شرایط نامساعد پروژه‌های عمرانی گله کرد و گفت اینطوری و در این شرایط نا به سامان مملکت، کار کردن و باقی ماندن در این حوزه بی‌فایده است.در علم کنترل پروژه مفهومی وجود دارد تحت عنوان Replan به این صورت که وقتی درصد پیشرفت واقعی با پیشرفت برنامه‌ریزی شده (Baseline) اختلاف قابل توجهی داشته باشد، مجدد و مطابق با واقعیت‌های پروژه برنامه‌ریزی جدید انجام می‌شود. در واقع رویکرد مهندس که فردی مسلط بر روی علم مدیریت پروژه هست برنامه‌ریزی مجدد مسیر شغلی خودش با توجه به شرایط و واقعیت‌های جامعه است.در مقابل مفهومی تحت عنوان reschedule هم در علم مدیریت و کنترل پروژه وجود دارد، که با در نظر گرفتن تاخیرات پروژه، با اعمال اصلاحات و تغییراتی در آن برنامه، تنها زمان برنامه‌ریزی شده تغییر می‌کند. برای تعمیم این مفهوم در زندگی مثالی می‌زنم. فردی را در نظر بگیرید که تصمیم دارد معلم شود. برای دستیابی به این منظور برای خود برنامه‌ای تنظیم می‌کند که تا دو سال آینده در جایگاه مطلوب خود قرار گیرد، اما باتوجه به تغییر قوانین آموزش و پرورش این فرآیند مستلزم طی کردن مدت زمان بیشتری است و فرد تنها با تغییر و اصلاح برنامه بعد از چهار سال پروژه‌ی معلم شدن خودش را به اتمام می‌رساند. درنهایت به هدف می‌رسد،تنها در زمانی متفاوت که می‌تواند کمتر یا بیشتر باشد.مدیر پروژه‌ی زندگی خودمون باشیم.گاهی باقی ماندن و اصرار ورزیدن بر روی یک برنامه‌ی نادرست که به پیشرفت و کنترل زندگی ما کمکی نمی‌کند اشتباه است و باید برنامه‌ای جدید مطابق با شرایط و واقعیت‌ها تدوین گردد.فردی را می‌شناسم که سال‌ها پیش برای خود کسب و کاری راه اندازی کرد و با وجود آنکه فایده‌ی دریافتی و درصد پیشرفت کارش بسیار کمتر از سود مورد انتظارش بود و حتی فعالیت‌های او پاسخگوی نیازهای بازار منتخبش نبود به آن راه بی‌فایده علیرغم توانایی های فردی خودش ادامه داد و امروز پس از سال‌های زیاد پیشرفتی حاصل نکرده است! درصورتیکه شاید تنها  لازم داشت  که استراتژی Replan  را اجرا کند.تنها تلاش و پشتکار برای دستیابی به اهداف کافی نیست، برنامه‌ریزی اصولی و کنترل آن هم اهمیت دارد.اگر زندگی را یک پروژه فرض کنیم، لازم هست که با هوشیاری شرایط را بسنجیم و واقعیت‌ها را در نظر بگیریم و برای رسیدن به اهداف آن، علاوه بر سخت تلاش کردن، درست و اصولی برنامه‌ریزی کنیم و این برنامه را پیوسته کنترل و بازبینی نماییم و هرکجا که احتیاج بود آن را اصلاح و یا به کلی تغییر دهیم و از این تغییر نترسیم. اگر مسیر شغلی یا هر زمینه‌‌ی دیگری در زندگی درصد پیشرفت کمی نسبت به برنامه دارد شجاعت Replan کردن را داشته باشیم. رسیدن به اهداف تنها وابسته به تلاش و پشتکار نیست، گاهی برنامه‌ریزی موثر لازم دارد.توییتر مناینستاگرام منلینکدین من</description><category>مریم باوفا</category><author>مریم باوفا</author><pubDate>Mon, 09 Dec 2019 17:34:58 +0330</pubDate></item><item><title>کارآموزی چطور به رشد من کمک کرد؟</title><link>https://virgool.ir/@merygoll/کار-آموزی-چطور-به-رشد-من-کمک-کرد-rdf1i23lvaxu</link><description>تجربه ی کارآموزی من به عنوان یک دانشجوی مهندسی عمرانترم پنجم یا ششم دانشگاه بودم که به وسیله‌ی یکی از دوستان وارد یک شرکت بزرگ و مطرح پیمانکاری شدم. من یک دانشجوی بی‌تجربه بودم که به واسطه‌ی نظام ضعیف آموزشی مثل بیشتر دانشجویان دیگر این مملکت هیچ ایده‌ای از فضای کسب و کار رشته‌ی خودم نداشتم و فقط درس می‌خواندم، بدون آنکه مهارتی در من به وجود آید. برای من کسب مهارت و تجربه مهم بود و از این جهت همه‌ی ترس‌های خودم از نابلدی رو در خودم حل کردم و وارد آن شرکت شدم. خوب نگرانی روز اول خاطرم هست. وقتی نقشه‌ی یک پروژه‌ی بزرگ رو به من دادند و محاسبه ساده‌ی ابعاد را خواستند. آنجا بود که بیشتر به فاصله‌ی بین فضای دانشگاه و بازار کار پی بردم، تا آن زمان من یک نقشه‌ی کامل رو از نزدیک ندیده بودم و این برای خودم هم باورپذیر نبود! در حال حاضر من بر نقشه‌خوانی تسلط دارم اما دوستانم بعد از فارغ التحصیلی با معدل‌های بالا همچنان در مطالعه‌ی یک نقشه‌ی ساده ضعف‌های زیادی دارند.کار آموزی فرصت رشد و کسب مهارت و تجربه است.مدت کارآموزی من در اولین شرکتی که در آن مشغول شدم چندان طولانی نبود. بعد از دو ماه از شرکت بیرون رفتم و علت آن را ترس و ضعف مدیر واحد مناقصات می‌دانم که از هرگونه یادگیری و پیشرفت من جلوگیری می‌کرد و این حقیقت را که من فقط به‌خاطر یادگیری و کسب تجربه در آن‌جا حضور دارم را نادیده می‌گرفت. اما فایده‌ی همان دو ماه برای من آشنایی با محیط کار بود. با  ترس از دست دادن شغل در افراد آشنا شدم. افرادی را دیدم که به قول فروغ هم‌چنان که تو را می‌بوسند در ذهن خود طناب دار تو را می‌بافند، کسانی که حاضر نبودند کلمه‌ای از دانش و تخصص خودشون رو به دیگری آموزش دهند یا اینکه برای ارتقای خودشان از همکارانشان که در ظاهر با آنها روابط خوبی داشتند بدگویی می‌کردند.روزی که از شرکت می‌رفتم یکی از افراد شریفی که در آنجا شناختم مرا به سازمانی دیگر معرفی کرد و به من گفت که مدیر سخت‌گیر و بداخلاقی در انتظار من است. به شرکت جدید رفتم، ناملایمات زیادی هم در آنجا تحمل کردم. در ابتدا سخت پذیرفته شدم اما بهترین تجربه‌ی کاری من تا کنون در همان‌جا رقم خورد. سازمان کوچک‌تر و نوپا بود اما افراد همدل، صمیمی و حرفه‌ای بودند. بی‌دریغ به من آموزش دادند و من رشد کردم. انگیزه داشتم و در کنار تحصیل در دانشگاه به شدت فعالیت می‌کردم. مدیر سخت‌گیر من دلسوز بود و کمک به پیشرفت من را سرمایه گذاری و عامل رشد سازمان خودش می‌دید. در دوران کارآموزی از اشتباه کردن نباید ترسید.هنگامی که عزم رفتن از شرکت اول را داشتم اطرافیان مرا ملامت می‌کردند که این سازمان معتبری است رهایش نکن! اما من از رها کردن نترسیدم و رشد کردن خودم را هدف قرار دادم. از روزی که رفتم قریب به دو سال می‌گذرد، من در این مدت تجارب مختلفی داشتم و مهارت‌های زیادی کسب کردم. در پروژه‌های مختلفی همکاری کردم و افراد متخصص زیادی را شناختم و هر روز از آنها یاد گرفتم، اما کسی که نگران بود من از او یاد بگیرم هنوز مشغول انجام همان کار است.کارآموزی فرصت یادگیری مهارت‌های بازار کار و کسب تجربه است، از اشتباه کردن نباید ترسید، حتی باید اشتباه کرد برای قوی‌تر شدن. مهمه که فرد آموزش‌پذیر و با پشتکار باشد و اساتید خوبی برای شروع مسیر شغلی خودش انتخاب کند، همچنین از رها کردن سازمان‌ها و افرادی که توانایی کارآموز و عطش یادگیری او را نادیده می‌گیرند نباید ترسید. اینستاگرام منتوییتر منلینکدین من</description><category>مریم باوفا</category><author>مریم باوفا</author><pubDate>Mon, 02 Dec 2019 17:17:02 +0330</pubDate></item></channel></rss>