<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های مرصاد</title><link>https://virgool.ir/feed/@mersad.tbtb</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 16:35:29</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/363399/avatar/avatar.png</url><title>مرصاد</title><link>https://virgool.ir/@mersad.tbtb</link></image><item><title>اجتناب از امر مالایزلم</title><link>https://virgool.ir/@mersad.tbtb/اجتناب-از-امر-مالایزلم-k8r5rg2n47yi</link><description>ما انسان های زمانه اجتناب هستیم، اولین برخوردمان با هر پدیده ای اجتناب از آن است. تجربه های زندگی این را یادمان داده اگر راحت جهان طلبی خودت را کنار بکش، اینهمه قبل از ما بر سر و کله ی هم کوبیدن این خوب است آن بدست کجای جهان گرفتند پس از طرفداری اجتناب میکنیم کدام عاشقی را بعد از وصال دیده ایم که خوشحال باشد همه رنج های فراق را کول میکنند با خودشان تا آخر عمر میکشند و هر جا که امکانش بود یا نبود از دردش میگویند با این اوصاف این نتیجه گیری که از عشق هم اجتناب کنیم دور از ذهن نیست.اصولا ما هیچ چیز را دیگر لازم نمیدانیم پس به راحتی هر چه تمام تر هر چیزی را رها میکنیم کاری که ما را کمی ترسناک و بی قید نشان میدهد اما اینها تجربه هایی است که دیده ایم از عشق تا سیاست تا...پیشنهاد من هم همین است حداقل در مورد خاص عشق؛ اجتناب کنید. پی اش را نگیرید سرانجام ماجرا وصل هم باشد داغ هجران با وصل آرام نخواهد گرفت.</description><category>مرصاد</category><author>مرصاد</author><pubDate>Sat, 28 Nov 2020 20:16:22 +0330</pubDate></item><item><title>چرا به خاک بسپاریم و باد ندهیم...</title><link>https://virgool.ir/@mersad.tbtb/چرا-به-خاک-بسپاریم-و-باد-ندهیم-zom6ahxlkll6</link><description>امروز جایی دوستی نوشته بود چه بهتر که بعد از مرگ این بدن خاک نشود، بسوزانیمش و خاکسترش را به باد بدهیم. کمی فکر کردم دیدم آدم از آن اول اولش همه‌اش در حال سفر بوده تا همین الان و حتی تا آخرش، هر طرف رو که نگاه کنی کسی هست کوله بار بر دوش مسیری رو گرفته و سمت افقی میرود انسان بی سرزمین ابدی، گویی تقدیرش تا زنده است از تقدیر باد عاریه گرفته و نوشته شده بقول یک راهب بودایی حیوانات که جراحت برمیدارند نزد پزشک نمیرند یکجا ثابت میشوند سکون میابند تا زخم التیام پیدا کند اما آدمی پی دارو میرود طبیب می آورد و از طبیعتش دور میشود تا با زخم هم که شده حرکت کند و دائما به سفرش ادامه دهد حالا رواست این تن خسته بعد سال ها سفر و غربت بی سرزمینی بازهم اسیر حرکت باد شود و ذراتش در سرخ ترین غروب صحرا در هوا گرد باشد. حق آدمی نیست کمی آرامش داشته باشد کمی طعم سکون را بچشد و خستگی درکند از لحظه ی مرگ تا ابد برای الیتام رنج هایش بخوابد و از حرکت دست بکشد، اگر کمی انصاف داشته باشیم حق میدهیم که تن را به خاک بسپاریم و به بادش ندهیم.</description><category>مرصاد</category><author>مرصاد</author><pubDate>Mon, 16 Nov 2020 00:03:15 +0330</pubDate></item><item><title>هنوز که نمرده...</title><link>https://virgool.ir/@mersad.tbtb/هنوز-که-نمرده-x0eabryfukz6</link><description>مامانم تعریف میکرد زمانی که سریال امام رضا پخش میشد اون قسمتی که مأمون امام رو دعوت میکنه تا نوشیدنی مسموم رو بهش بخورانه بشدت گریه‌ش گرفته بود،یکدفعه من با حال مضطرب اومدم کنارش و بهش گفتم: هنوز که نمرده برای چی گریه میکنی؟! اون لحظه این جمله باعث خنده مامان شد، اما الان که کمی از بیست و پنج سالگیم گذشته بیشتر از هر زمانی به اون نگاه پنج سالگیم نیاز دارم، باید مرتبا کسی باشه میانه اندوه هام بیاد بگه هنوز که تمام نشده چرا غصه میخوری؟ هر چند که میدونم نهایتا تموم میشه اما همون چند لحظه سکته دادن اندوه و متوقف کردنش خیلی ارزشمنده. یه فرصت چند لحظه ای برای نفس چاق کردن و دوباره با تمام قوا دویدن به سمت آخر قصه.</description><category>مرصاد</category><author>مرصاد</author><pubDate>Sun, 08 Nov 2020 01:11:18 +0330</pubDate></item></channel></rss>